Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

181쪽

POSTERIOREM EPISTOLAM

' AD

THESSALONICENSES

ΘΗΣ, eum membra ACCEPISTI genitalia. Philo de Vit. Mos I, p. sios. D, τροφῆς ἔν εδη βασιλικης. mi

Θεραπειας AEIOΥMENOΣ, cibos. cultumque regium nactus. Nimirum αξιὼθ τινος, est aliquid accipere. consequi sine respectu ad meritum. Cons. v. II. Iteruin p. 6sa. C, ἴσων ἐν τοῖς μολις ηπι αναγκωσατοις ΛΞΙΩOENI EΣ, paria in maximis et praefantisimis consecuti. v. T. 'Ἀνεσιν μεθ' ημῶν Vocem hanc apud Philonem saepius pro gaudio, laetitia, siue ut Latini di- cunt, remisione animi dici obseruauimus. De Uit. Mos. I, p. 6os. D, Mosen ait pueriles oblectationes, quibus ista aetas teneatur, spreuisse, καἰτοι των την lam λωαν αυτῖ παρειληφοτων ANEΣΙΣ ἐπιτρεποντων, quamuis insistenter haberetur ab edueatoribus. - De Merc. Meretri p. 862. C, Voluptas promittit suis cultoribus, ANEΣΙΣ ἐπι παρ ἐριοὶ , αδεια , ἐκεχειρία, κ.τ. λ. Apud vir est cessatio. securitas, quies etc. Sic Leg. ad Cai. p. Ioo3. E, Liber

182쪽

V. 4. Ἱπεραροριενος ἐμὶ πάντα λεγομενον Θεονὴ σεβασμιοι De superbis eiusmodi hominibus verba' facit Philo de Somn. r. II18. E, τῶ γαρ ωτι καθαπεζω γαυροι των ἱππ- τον αυχhα μετέωρον EEA PAN-ΤΕΣ, Ο τοι Θιατωται τῆς κενῆς Ablς ει τὶν επανω ΠAμΤs1N εαυτους ἱhυουσι, πολεων, νομων, ἐθῶν πατροων, τοὐν Σται. ἐκοιτοις πραγματων. Re isa enim, quemadmodum equi superbi ceruicem sublimen attollentes, quot socii vanae gloriae sunt, fispra omnes se ipsos erigunt, urbes , leges consuetudines patrias, ct Pascunque res. Has ipsas autem comprehendit Apostolus voce σεβοιο υατος : est enim vis illius haec, ut indicet omne id, quod colitur cum aliqua sanctitate. .

'Aποδεικνυνται εαυτον ἔτι ἐςὶ Θεος Pro e τοδεικνυνται ἔαυτον Θεον, gerens se pro deo, deum se facien eoram omnibus deus haberi cupiens. Philo Quis rer. diu her. p. 323. B, κατα τον τέταρτον αριθμον - η 'νυχηκλκονομος AHOAEI KNΥΤΑΙ σοφίας, circa quartum numerum - auimus nanciscitur sapientiam, vel, si posi' fessor sapientiae. Alleg. I. p. so. A, ον αἰν υρνον τιθησιν

φυλακα AIIOAEIKNΥΣIN, ἡ πλατον, οι ον ἐποίησε. tantummodo ponit in paradiso hsm vocat, quem vero operarium cusodemquo consiluit, non rum, sed quem fecit. In Flacc. p. 966. C, Γαίου δ' ΛΠΟΔΕΙΠSENTOΣ αυτο ροιτο , Cato imperatore facto. Sic

183쪽

v. T. Το γαρ ριυ ριον ἐνεργειτα -οινομὶς) Vox μυ-ιον, indicat altam, profundam, stim me magnam et Occultam iniquitatem, quem usum huius locutionis etiam apud alios auctores se obseruasse scribit c As AvBONvs Exercit. adu. BARONiVΜ p. 343. Edit. Lond. Sic etiam adhibetur apud Philonem de Merc. Meretr. non rec. extr. p. 86 . Λ, ubi cum Virtus, quaecunque vitia essent cum voluptate coni uncta, lonso ordine enarrasset, addit, τοιαυτα τῆς περικαλλῆς - περιμαχητου μεγαλα MΥ HPIΛ ηδονης ἐςἰν, απερ εκλαριπεκρροψαιτο αεἰ, haec sunt huius formosae et optatae volaptatis magna steria, quae libenter semper otiuLt t. Sic Nabuchodonosor Iudith. II, a. dicitur εΘετο μετ αυτων το μυλιον της βουλης αυτῖ, commvnictisscum amicis occulta conssia. v. 8. 'Oν ο Κύρου αναλωσά Ἀναλ nesιν est rem sumere , quo sensu de igne dicitur, de Vit. Mos. 3, p. 676. D: deinde, romterere, confringere. Sic Philode impiis fulmine ad umbras adactis ibid. p. 69s. D,

μάτων ο ταφῆς ἐπιμοιροισεται, seditios discenti Fimquaginta , qui praecipui tumultus auctores fuerant, repente de coelo tacti una constagrauerunt, ne minimo qui dem membro relicto, quod sepulchris posset inferri. Idem Leg. ad Cai. p. IOIO. E, πολὐs δ' ετι Gντας ἱμασι κρέβροχοις περοβαλοντες - ἐπισφίγξαντες ταὶ σφυροι

σαν ἰὼαν EEANHAISKON λείψανον γῆν o δυνησσαν ταφῆς εχτιλαχειν υπολειπειθ , Multos etiam vitios loris laqueisque circa talos adfrictis per medium fo

184쪽

seresse erant. In Flacc. p. 924. C, συναρπαθεντες - δολοφονῆντοιs , .s συρομενοι ηομ πατήμενοι λἀ τῆς πο- λεως απάσης ETHNAAL.ΘΗΣAN, ουδενος υπολειφθεν- τος μέρους o δυνησηται κοινωνησαν ταφῆς, correpti oreis smi corporaqua roptata ot coraculiata per totam urbem, sua consumta sunt, ut ne ad sepulturam quidem ullam membrum seret reliquum.

V. 9. Τερασι ψευ ς Denotantur falsa et mendacia prodigia, Cum ALBERTO non est, cur dissentiam, merum Hebraismum esse neganti. Nam apud Philonem de Opis p. I . D, πινησις ηρεμίας est motus placidus, p. 36. C, pridie κατα μυθου, pro quo πλάσματα μυθικα dicit p. I. Λ, 39. D, mOX δέγματα --, pro τυπικοὶ Agurata documenta. Hoc usu Genitivi pro Adiectivo nec Latinos carere docet OVDENDOR P.' ad Sueton. Aug. 94.. p. 3I9. Add. POTTERVS ad . Lycophr. p. 139. A P V T

v. a. 'Aaro τῶν ἀτοπων πονηρων ἀνθρώπων Rationem , potestatis in voce ἄτοπος declarat Philo Alleg. II. p. TO. D, τοπον γὰρ ουδένα εχει η τῖ φαυλου νυχη φ επιβησετ , η ἐφῖ ου παρ ο κώ- ΑΤΟΠΟΣ λέγεται ριν- ο φαύλος. ΛΤOHON A ἐπικοικον δυθετον ' τοιῖτος x o μη άςῶος, σαλευων κώκλονουμενος ἀή , ηομ πνευματος τροπον ἀςάτου διαφερο- μενος , nullam enim locum habet mali hominis animus, rei via infiyiat, vel instat. Igittir etiam malas dicitur ατοπος, - autem oppellatur malum, cuius nusquam usus es. Talis igitur es , qui virtuti non sudet, fluctuans semper et agitatus vagusque in morem fatus incerti. Est etiam significatio eius vocis haec, ut dicatur de eo quod inconditum , molesum, inivramdum es. Ita occurrit in

185쪽

άποκαλουσων, rasenuit clamor intonditus, naris appellantium. Sic ΛΤOIION πνευμαι, halitus pestis et noxius, quem aer ingrauescens efficiebat Leg. ad Cai. p. IOC9. E. Quemadmodum Thncydides in de

scriptione pestilentiae II, 49. dicit, ηυ φάρυγξ - πνεuμια ΛΤΟΠON .s δυσῶδες ἐφίει, guttur foedum

et taetrum halitum mittebat. Eandem vim habet άτιαία Cap. II.

V. 6. Στελεει υμας Verbum Στέλω in Actiua forma significat retraho, in Media autem τελομα , ipsum retraho, siue rete 4 abscedo. Neque enim existi- mandum est in hac significatione, composiluin potius . quam fmplex adhiberi, quod confirmant plurima Philonis loca. De Spec. legg. p. 77a. Ε, ubi ait recta disciplina, inhabitans animo, καθ' εκα v ἡμεροιν υπο--μνωχει τῆς ἀνθρωποτητος, απο τοὐν υ ι λων υπερογκων ἀντισπῶατοι - ΣΤΕΛΛΟΥΣΑ, 'gvlis di hus humanae eonditionis admones a cess et tumentibω retraherido et eoerrendo. Passiuae nonnumquam Mediae vim tenentis, formae idem praebet exempla. Quod mund. incorr. p. 936. D, ατταν σῶμα ἀναλυομενον εἰς πυρ, αναλυε es mi χῶτα ' σβεπημενης δε τῆς ἐν αυ-

σῶ φλογος ΣΤEAAEI AI mi συνάγετο , Omne corpuae quod igna dissoluitur, lata diffunditur, pos exsinctam

vero sammam contrahitur. Macras boues, per nocturnam visionem Pharaoni oblatas, cum deuorassent pinguiores , ait At δεν προς ιγκον επιδῖνα τας γαμοις,

p. 34O. Ε, nulla pinguedinis incrementa cepisse, sed magis, veI non minus contractas fuisse. De tenuitate arborum legitur de Agric. p. I 88. B, βουλεταρ - -υπο πλεοναζουσης τροφῆς κεχυριενοι ΣTERAEIN , τὰ δ' EWAAMENA mi πεπιλημεναι Hτιφυσεων εκβάσεσι μηκυνειν, dat operam - ut f quaι praι alimento nimio B b a laxariant,

186쪽

Iuxuriant, putatimo coerceat; alias vero contractiores, notiis solamsm accessionibus ampliserat. Hinc transfertur ad alia.. Vitam fore beatam dicit de Opis II. E, ἐαν - μη ΣΤΕΙΛΩΣΙ-καμψωτι την διανοιαν oci λυπαι, Si - non moerores mentem depressam curuatam

que Misubdiderint. Sic de Vit. Mos III. p. 668. Ei τὴν

φίας ερωτι συν ἐπιτυιο ΣTEAMIN κω καΘωρεῖν, in immensam estitudinem se subiicientem et intumescentem

plagas utraque manu difetitit, et cervice hae illae reducta ictus evitat, nonnumquam erectus in summos pedum digiatos et attollens se, aut contra submittens, atque comtrahem eludit fuseraturque aduersaririm. Quemadmodum de Polluce cum Amyco pugnante Valerius Flaceus Arg. IV, 26 . sigil ille metu tuin pectore et armis, me alternus et huc, semper ceruice reducta

Semper et in digitis et summi puluerι campi Proiectusque redit - Pollux se pronitas laur

S ruat et Oebalia dubium eaput eripit arte.

Quorsum igitur haec y Vt intellegatur πέλειν et πέλ- λιθα simplex, non minus comprimendi sensu occur-

187쪽

rere quam composta, de quo etiam admonuit GATA-κΕRus ad Mare. Anton. I, I6. p. 24. Deinde verba

Paulli commode explicari posse, etiamsi verbum sέλ-λὲθαι in signi ficatione proficiscendi, quae sententia

doctoium animis constanter inhaesit, non accipiatur, . nihilo minus tamen idem valere, quod ἀφλωθαι ut explicatur in .Glossario Fabriciano quod ALBERTus edidit p. I49, praesertim si loci Philonis Q. premum commemorati , ratio habeatur. Caeterum et illius sigia i ficati onis exempla e Philone proferamus. Sic ΣΤERAONTAI αποικίαν, de Cons ling. p. 33I. B, is coloniam deducuntur. De nauigatione legitur in Flacc. p. 969. B, ου γἀe κατοι Θεαν οις , της Αλεξανδρειας ἐπιδεδν μηκως αιπῆ προτερον, ηνίκατ όν επὶ Ροώμης πλουν ΕΣΤΕΛAETO προς Τιβεριον, non enim visendae Alexandriae caussa venerat , quam ante adierat Romam nauigaturus ad Tiberium. Cons Leg. ad Cai. p. Ioa3. D, IO33. E.

'Mακlως περnτατῖντος Forma haec vi v. II. . siue ατ-lῶν V. T. est disciplinam neglegera , incontinenter vivere. Apud Philonem dicitur de equis, excusso auriga, incerto cursu ruentibus de Agric. p. I98. A, τριεζωα ευθυς αφηνιάσαντα, πλημμελῆ-ATAK- Τω ποιειται τον δεομον '. at iumenta habenis libera temere discurrunt nullo Ordine.

188쪽

autem plas fatis euriosus fuerat in rebus nihil ad se peritinentibus ' I. de Vit. Mos. p. 6o9. E, de iis qui apud

. Aegypti regoin Moses ingenium calumniarentur: ουδεν

189쪽

e- -

PRIOREM EPISTOLA Μ

V. 4.

tes varia super his verbis quaestio institui. Nam . alii eorum intellegunt fabulas Cabbalisticas, alii qui istorum hereticorum errores nimis frequenter 'coargui statuunt, omnique vel temporum et aetatis, vel linguae ratione posthabita eos inuenisse sibi videntur, Valentinianorum et Gnosticorum nugas reprehendi volunt. Neutrum igitur accipiendum est, ob rationes quas propositas inuenient studiosi ab ERNEsTIO Uenerab. in Bibliothecae Theologicae volumine tertio. Relinquitur ergo ut genealogiae proprie dictae intelligendae sint, de quibus bene dicitur immensum illud et infinitum. Hoc enim est Plane sic de oratione et turbata et in infinitum extensa apud Philonem de cons ling. p. 332. C, την μL γλωτlαν ανιῶς, πζcς αμε- ον-ΛΙΠEPANTON διηγησιν κ- α ιτον, συγχεων παντα - φυρων. Iterum p. 36 . D, πολν τινι - . ΛΠEPANT φλοτ μία. De Migrat. Abrah. p. 4O3. D, πο ν AHEPANTON φλογα. De congress . erud. quaer. caus p. 43I. E, εος AHEPANTΩι - ῆχνυτω περιεργεία κει Ahης. . Quae loca etiam commemorauimus, ut verbi propositi vis, ex ad iii netis sibi epithetis clarior fieret. Neutiquam autem favemus Benileianae' coniecturae κενολογίας , iam ab aliis repreheniae.

190쪽

V. II. Τῖ μακα σου λῖ Hoc nomine insignitur . Deus apud Ρhilonem de Sacr. Ab. et Ca. p. I4T. Ε, aufero anima quidquid es genitum, mortale, mutabile . profanum, απο hvοἰας τῆς περο ΘΕΟΥ τῖ αγεννητου iαφθαρτου-ατρεπlου, - αγιου, - μονου MAKΛ-PIOΥ, quando de deo ingessito, ineorruptibili, immutabili 'functo, soloque beato cogitas. 'V. II. Παισης αποδοχης ἄθος) Nomen αποδοχη ut vel ex usu verbi apud Philonem saepius obuii, apparet, ubi significat laudare, comprobare aliquam rem, de quo vidimus ad Aci . XXIV, s. dicitur de laude, fauore, reuerentia. Noster de Profug. p. 469. Λ, Mi τις - σκεπlετα εἰ περὶ τῆ ς ἀμώνονος γενεῆς , ΑΞΙΟΣ ΑΓΙΟΔΟΥΗΣ μι. De Ρraem. et Poen. p. 9Ia. B, ia- x ΑΠΟΔΟXHΣ ΑΞΙΟΣ, Ο ,-Θνῶ. De Uit. Mos. I. p. 6o6. B, δια τῆς των ζωοὐν ΑΠ OXHΣ, α κ, Θεων τιμαεις γεραιρου Sic ΑΠΟΔΟXH et τιμη Synonyma coniungun- 'tur de Decal. p. 749. C. de Ios. p. s39. C. Ex quo iudicari potest an Aga Ap adsentiendum sit, qui ex Hebraic. usu verbi Np, haec interpretanda censet. V. IT. MOνω σοφὼ Θεῶ) Vni sapienti nimirum Deo. Sic Philo de Migr. Abr. p. 4O8. Eo τοοἴεθα εἰῖναν πὰας εχτμημης, ἐνος οντως MONOT

ΣΟΦΟΥ, σῖ my MONOΥ Θεῖ, Agnoscere suam igno antiam inis est scientiae, cum vaeus solus sit sapiens qui

solus deus est. v. I8. Iνοι κατευν D αυταῖς τὴν καλῆν προετεί-