장음표시 사용
211쪽
- probam repudiat Thomas Mag. cum caeteris, . asserto bonis auctoribus vocabulo inης. Sed
legitur quoque apud Philonem de Spec. legg. p. 778. C, 3 την μk ων ετεκε MHTEPΛ τε κώ MAMMHN have prolis suae matrem fmul esse ac aviam, quem ipsum locum laudat s ALLIERIVS ad Tho. Mag. p. 84T. v. 6. 'Λναζωπυρεῖν το χαριημα τῶ Θεῖ 'Aνοι πυρεῖν proprie ignem sopitum spiritu, sabello, aut folli- stilo s.citare. Cuius significati onis exemplum habe- mus apud Philon. in vφrbo simplici cωπυρριν, de Migr. Abr. p. 4OT. A, σπινθηρ γαρ ο βρα ιτατος ἐντυφο- μενος, ρτων καταπνευθώς ΖΩΠΥPHΘHι, μεγαληγεξαψ ι πυραν. Scintilla enim vel exigva fumigans sussula fuerit, magnum rogum incendit. Quod omia. prob. lib. p. 876. Λ. xiv σοφίαν) δυνατον ην ἐμφυσηθσαντα καθαπερ ἐν υλο σπινθηροι τυφομενον ΖΩΠΥ-PHΣAI, quam, Iapientiam poteramus ceti scintillam in fomite fumante redaccendere. De Minn, p. II 34. A, ο
mam attendere etfuscitare solliciti. Metaphorice, vir valitudivi collapsas recreare, atque adeo vitam reddere. nec non, graui qua am pirturbati ε commoto vehemen-
212쪽
tius, animum adtire. Quod det. ins. pol. p. 169. Λ, ου μην επι γε εν ταῖς υροτεραις ψυχαῖς τεθνηκε τα' καλαι ΖΩΠΥPHOENΤΩN κακων, annon in vestris animis omne bonum emortuum est, vigentibus vitiis. Ibi d.
EKZ 1ΠΥPOΥMENA κ. τ. λ. Si igitur tremulam et aestiam morbi, remitterη coeperit, paullatim excitata sanitatis fomenta etc. Hinc augeri copiae Thesauri Stephaniani possunt,' qui ipsius verbi ζωπυρεῖν, quod tamen apud veteres Atticos obtinuisse satis exploratum habemus , nulla exempla refert. Denique omnino' significat aliquid excitare quouis modo, Here et fouere. Sic noster de Cons Ling. p. 332. E, τας δ' ἁρετας ΖΩΠΥΡΟΥΣΙN λοι τε ποιημάτων, η- των κατα- λογαδην συγγραμμάτων, οἷς η ψυχη πεφυκε βελτιR βα , prodita memoriae scripta, virtutem excitant, tum poematis, tum profa oratione confecta, quibas animus
animi partθs confirmare, mensem autem corrumpere. De
ΤO, odium magis accendebatur. Ibid. p. 332. E, de femina Iosephi amorem sollicitante: ZsHIΥΡΟΥΣΛ- ἀναφλεγουσα 'την εκνομον ε Θυμίαν, excitans et insummanr inresam cupiditatem. I. de Vit. Mos. p. 64o. B, πατρικην
213쪽
το Θῶον οι Ῥοι Hτὶ δαωνον , ἐθρη τε αυτον κω ΖΩΠΥPHι , ut divina avditio in animo perpeturae seruata ipsum excitaret ae refocillaret. Sed satis suexemplorum. Pro ζωπυρειν dicitur etiam υποτυφῶν iulibro quis rer. diu. heri pί 486. C, de Septen. p. II s. Di, Nam ζωπυρον scintilla, deinde femina, fomenta alicuius rei. I. de Vit. Mos. p. 63I. C, διώ-το μηδ' ἰχνος η
Ium votigium unt fomes prisini vitii relictum sit. L quitur de aquis Mosis opera dulcedini redditis. Sic ταZOIΥPA της σωτηρίας, in Flacc. p. 966. E, ubi eodem
PHTAI, ut mens tepida et calefacta ignietilis virtutis, vigeat. Porro ἔμπυρουματα, et ζωπυήματα, de Sept. p. IIT . C, IIT9. C. Ex quibus omnibus patescit, quaevis huius verbi sit apud Paullum; nimirum adhortatur Timotheum, ut acceptum donum ministerii sacri confirmet, alat et conteruet, precibus et vitae usu, ne ipsi . frustra datum ab ecclesia videatur. Inter glossemata N. F. reperiture 'Aνα πυρῶν ' ἁναφλεγειν, ἀνακὶαβα , ubi vid. ALBER aeus ad Glossar. Graec. iii N. F.
μου φυλα9, 9 KREssius V. C. commemoratis diuersis doctorum de hoc loco sententiis, suffragium suum
214쪽
416 I N E p I a T O L Α Μ. II. tribuit ei, quae παραθηκην h. i animam se vitam 1ignificare statuat; quod ut confirmet, inter Flauianae orationis exempla, tundem etiam Philonis loco attitur, qui reperitur in lib. quis rer. diu. h. p. 499. Λ, τῖτεχτα όος ἐει τὼ σπουδήου, τὴν bραν ων. ἔλαβε IIApΛ- XATAGHKHN-- μὴ Ιαυτω , μονιυ δε - πεττιςευκοτι, φυλαξα/τος, mee laus est probi hominis saertim depostum animae, non Fi jfriιantis, sed ei qui deposuit. Sed, ut ingenue fatear, persuadere mihi noupotui, eam rationem tanquam veram et certam esse arripiendam. Qualis quaeso sententia: persuasum mihi habeo eum mihi psis animam, vitam confertiara ad finem usque vitae. Naua ἐκεινην την ημεραν esse diem emortualem etiam e vf. I 8 cognoscitur. Quapropter sentiam cum iis, qui munus Apossicum intelligant, quod in periculis et afflustionibus vel grauissimis se retenturum esse confidit. Cuius interpretationis auctor est satis anti lius Cyrillus Hieros Cathech. p. 238. ed. Preuot. C
V. 3. Κακοπαθησον ώς κοιλος τρατιωτη Ιησου -ου Verbo κακοπαθειν exquisite utitur Apostolus , cuindicatur saepius de tolerantia in laboribus athletarum, vel bellicis, qui et ipsi κακοπαθειαι dicuntur. Sic apud Philonem. de Ioc p. 3s8. C, in allocutione fratrum πατηρ μεν ἔρι πρεσβυτης, ου χρονω μῶλον γεγηρακὼς ἡ ταῖς επαλμοις -υῖ ων ΓΥM NAZOMENOΣ ΑΘΛΗΤΟΥ τροπον, D πονοις Oυσκαρτερη- τοις ΚΑΚΟΠΑΘΕΙΑΙΣ διετελεσεν, Pater eonfen ιit non tam aetati grauatus quam multis aerumnis, quibus
ATHLETARUM moVa EXERCITAT vitam in laboribus perpetiιis MISERIISQVE exegit. Eod. libro .
215쪽
. v. I6. Τάς δε-κενοφωνίας περ ασψ Ad confirmandam verbi περιχαρια , pro vito, d iis, ut 'Vulgatus reddit probante DOR vi LLio, signincationem, quam viri docti ex aliis scriptoribus illustrarunt, vid. woLpius in Curis et DR Esi GIus de Uerb. Med. N. F. I, Ios, adiungamus Philonem: cuius de Temes. p. aTO. B, haec habentur: εω τά δεριντ α ων υπετcττησε πις εἰωΘο- των ΠΕΡΙΙΣΤΑΣΘΑΙ τῶν πραγματων ωσφαλkρατοντο επεχειν , Cum in contrariam quam quis putati at cedere l. confugere soleant res, nihil tutius fuerit quam assen- , sum retinere. De Somn. p. 368. B, ἀήρ oλκον s scy-ν, maiu-ANTIREPIISTAMEN OΣ τοῖς σίμασιν ' aer naturam tractitim habet, cedens et ab enscorporibus. Comparandus OmniuO DOR VILLI vs ad Charito. R I3. p. 136. 'V. aa. Nεωτερικας lardυμως) Non tam intelle..guntur iuuenios cupiditates, quam fortes, aeres, vehementes , quia tales esse solent iuuenum , quam notio. nem illustrat REIN Esivs Epist. ad BostvΜ p. 27s. simul. que obseruat, Isocrati νεωτερα λέγειν esse audacitis di. . cera, quo ex fonte hausit Philo, quum lib. quod omia.
prob. lib. p. 87s. D, habet: NEAN IKL TEPON in ο
πρὸς ἁπείους, nim quoque, quis alius eorum qui virtutis amore torrepti sunt HORTITER pronuntiat,
non oportere malos tum probis Niris mutendere. . Nεα
216쪽
qu8 gerere, eodem Philonis libro p. 868. E. Suidas
AH NMειν, vulgo, ad sobrietatem redire. Sic Philo
, de Somn. p. II48. B, ἐαν μεν ἄσπερ εκ μεθης NHUAN-ΤEΣ εν εαυτοῖς γενωνταs κ. τ. λ. Si tanquam ex ebri rate sobrii ad seipsos redeant etc. , Deinde vero, se recipere, colligera eX quacunque demum perturbatione; sic legitur de Λgrippa rege, postulato Caligulae, ut simulacrum suum tanquam dei in templum Hierosolymita-nuin reciperetur , grauiter perculso, tandem vero e de- , liquio animi se recipiente, Leg. ad Cai. p. IO3O. E, ο δε NHΦEIN γαρ ηρχετο, καθεώρα το περὶ εκατον συμπαιΘD, tum Nero, namque resipiscere incipiebat, pngulos condolere tot pexit. 3. Alleg. p. Io98. A, δια mi ANANFI DEI ο σοφος J τουτο δ επι μετανοῶ, - ωσπερ ἐκ νμου αναλαμβανει. Ideo etiam ad sobriet tem redit; hoc es resipiseit et tanquam ex morbo rescitur. Perspicuus etiam es: ad hanc verbi fgnificationem illustrandam locus Iosephi Ant. Ι. VI, II. vlt. Et Habac. II, T. ἐκνηψουσιν permutatur cum αναςησονταs et cum ἐγείρεθαν v. I9. in Alexandrina versione.
v. q. Τετυφωμήνοι Verbi τυφλθη, occoetari, etsi iam supra aliquot e Philone eXempla posuimus, ta- me ii iis hac occasione adiungere quaedam non poenitet. Igitur quemadmodum τύφος, fumus cum summa petit, tum obscuritatem oculis et caligines obducit, ita superbia alta cogitat et animum coecitate et stupore implet Philo Leg. ad Cai. p. Io IS. C, ο δε Γαiος εαυτον EI ET ΦΩ.ΣEN , ου λεγων μονον αλα ηπι οἰομενος Esvoet Θεος, Catius autem sie occoeeatus est, ut se deum nom unctaret tantum, sed et crederet. De Somn. p. III 6. E, τῶ αλοῶ
217쪽
. ΤΕΤΥΦ ΩMENOΣ, verae et sm fassu vitae, plurimum nocumenti attulit, ementita et fasuosa, vel, solida. Elymol. M. τετυφωμαι ἀντὶ τῶ ἐμβεβροντημα , εξω
. τὴν τῶ σώματος χῶροιν ἀπος OIAHAONON.3 φνλοποιΘη μαλον, ἡ φιλάρ lον OIAOGEON - ἐργάσητα , . Sed nunς non facit sermonem de equitatu, sed de eo qui animo ines bruto impetu, quem refrenars utilius fuerit, ne quando populum saviu universim in
Aegyptum comoris regionem avertat, et voluptattim ectuumque magis, . quam virtutum Deique amato
V. s. 'Eχοντες μορφωσιν ευσεβέας In his inter pretandis viri do A in diuersa abeunt. Mihi maxime . probanda eorum sententia videtur, qui similatores pro-hitatis intellegunt, cultu, laabitu, vultu, voce eam
praeferentes, cum animum teneant verae pietatis expertem. Sic μορφωσιν ἔχειν τινος idem erit quod επι- . - μορφάζειν τὶ locutione apud Philouem frequentissima et Lexicis inserenda, siquidem verbum ipsum in Thesauros TEPHANI plane Omissum est. v. Alleg. leg. a. p. 69. D. V. 6. 'Aγομενα εχτιΘυμίας ποικύλας 'Ἀγεά respondet Latinorum, duci, trahi aliqua re, h. e. -- Iectari, galidere, moveri, falli, ut hoc loco apud Paul- . tum ita apud Philonem. Quod det. ins pol. p. i86. D, ποσην γάρ υπολαμβάνομεν πληθυν καF δά ν ημε- . eοιν υπ ἰφΘαλμῶν πραοθαι - ποσην δε προς τῆς - Dd a -χη-
218쪽
τελω - δεδηλωκα, hae sunt exsecrationes et poenae quibus obnoxii sunt multorum numinum stultores, quorum suis Ut impietas. Sic Plutarch. de diser. am. et ad.
MONTAI συνοδυρομενων, plurimi magis delectan-' tur iis, qui una lamentantur et ingemiscunt. Sic Epiphanius Haer. I. p. 99, ΑΠΑΓOMENOΥΣ δονους ΕΠΙΘΥMIAIΣ, et pag. sequenti, ubi συναπαχθηνοι et Θελεριβῆνα permutantur. Cons ad Galat. II, II.
v. Io. Συ δε παρηκολουθηκας μου - τν αγρον omnino probandi sunt, qui vocem αγωγης non ad imsitutionem quae verbo διδοem αλίας intelligitur . sed sdvivendi agendique rationem, h. e. disciplinam, quae conis stat institutis aptis ad fidem et sanctitatem alendam et confirmandam, referunt. Sic nimirum Ρhilo Quod det. inc pol. p. I 8. C, ι - τίς τῆς σβενειας τίους λοους. ανελειν , ζωμοῖς δε λ ΛΓΩΓΗΣ νο- μυου, ἡ κώ παλυσεως ορθῆς αντεισαγαγῶν, dem
219쪽
verba vocesque, e praepositionibus compositas vehementer amet, eodem modo utitur voce διαγωγης.
De Sacr. Ab. et Ca. p. I32. E, γενομενω γαρ - ζῶν συμβεβροεν ευΘυς - συντροφους εχειν άQροσυνην, ακολασὶν τους αλους συγγενῶς κῆρας, ων ἐκατενανατρέφουσι - συναυξάιουσι - ΔIAIOTH δι ἐθων-νομ ραλον ευσεβειαν μk ελαυνοπων κ. T. MA prima satim natiuitate, collactaneas habet homo imprudentiam , intemperantiam , alias quo cognatas pes s. quarum sngulae aluntar et augentur, a nutrice et disciplina , morions et legibus pietatem abigentibus. De Temul. p. 268. C, ΑΓΩΓΑΙ - Η ἐκ παδ- κοέ εΘηπατρια η s παλαι οἱ νομοι, institutioner ab aetate t nera, c fuetudines patriae, leges antiquae. Sic de Congr. er. quaer. gr. p. 44T. Λ, ἐπει μοιςιγι κολπλmΓHι δαμοιβῆνη - δυναντα, Siquidem scutica et disciplina aegre mansuefitent. Hinc ducitur αδιρι-γωγος , dissolatus, me disciplina , remiissus, ut αλα
suasonem conrepsi. Philo a. Alleg. p. 99. E. Δανον γάρ τῶ γεννητῶ ΠΙΣΤΟΥΣΘΑΙ μαετυρῶ Θαs λο- τω Θείω, fatis enim es, per genitum fidem adfriti et tesimonium habere oraculi divini. Quod omnis prob. lib. init. ώς mi διοι πιλοῦν κώ -οτων ins αληΘινῶν ΕΠΙΣΤΩΣAMEΘΛ, scut muliis et probabilibus et v
ris rationibus consermavimus. Cons inprimis FVLLE . Misc. S. I, I9.
220쪽
v. Is. 'A το βρεφους) Idem quod ετι νηντίων, a tenera aetate 'apud Philonem de Ioseph. p. sso. C. Sed et ipsam sermam dicendi AIIO BPE DOΥΣ adhibet de Spec. Legg. p. 774. D.
Tα ἱερα γραριμιατρι H. l. scripta Veteris Testamenti, quae Philo pariter ita vocat Leg. ad Cai. p. IoaO. ἐνη Ποηθης τοῖς IEPOIΣ ΓPAMMAΣΙΝ, non exercitatus es in faeris litteris.
v. 17. 'O τῖ Θεῖ ανθρωπος) In Vetere Testamento ἄνθρωποι ' Θεῖ prophetae dicebantur. Quo pertinet locus Philonis de Gigant. p. 292. C, ΘΕΟΥ δε AN- ΘΡΩΠOI ιερεῖς κω -, dei vero homines facem dotes et prophetae sunt. Ibid. de Abra hamo: οταν nβελτιωθεις μελη μετονομαζεβοι , γίνετω ANΘΡΩΠΟΣ OEOT , κατοι το χρηPεν αυτῶ λογιον 'Eγω ειραο Θεος σου. sed quando melior fas Itis numen mutaturus es, si homo dei secun uin redditum Hi oractilam, Ego snm dens tuus. Quod simul nomen ei tribuitur, qui virtutis , sanctitatis rerumque diuinarum studio prao
παντως ετιν AN Oi ΩΠΟΣ ΘΕΟΥ, etenim aequum putat perfectum regi tanquam ab domino er beneficiis asci, tanquam a deo, ille autem omnino dei homo es. Add. 1eqq. Hinc in N. T. doctores Euangelii sic vocantur.