Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

191쪽

Paullo ante eosdem dixerat τους ἐν τελει.

'Hσαιον βίον Philo in Flacc. p. 991. A, βίον

192쪽

σολὴν ducit a καταπέλω et interpretatur modestanti Sic. est apud Diodor. Sic. p. TOT. C. ed. RHOD: Sed comparem potius μετ6ιαν εβῆτα , vestitum mediocrem, e Philone de Merc. Meretr. non rec. p. 863. Λ. V. IO. 'O πρεπει γυναsν ἐπαγγελο αλας Θεοσμβοιαν Exquisitam habet in his verbum ἐπαγγελορια significationem. Dicitur autem de iis, qui se artem aliquam tenere promittunt. Sic apud Philonem etiam reperitur, de Vit. Cont. init. ubi de Essenorum nomine tradit: Θεραπευται γαρ ηm Θεραπευτρίδες ἐτυμως καλοῦντα , ἡτοι παε ἰοσον ἰατρικην EIJAΓΓEAAON- ΤΑΙ εισσονα τῆς κατα πολεις. Quo sensu Horat. Epist. I, I, II . 'quod medicorum s

PROMITTUNT medici , tractant fabrilia fabri.

Paullo post autem, loco huic perquam simile est illul

p. 89O. A, οἶς τινας συγ ἰνειν αθον των EHAITEA-ΛOMENΩN ευσεβειαν, quibus quidam comparandi sunt pietatem pras se ferentium. v. I 3. 'Λδαμ γαρ πρῶτοE ἐπλαθη Frequens est huius verbi vias de creatione hominis. Dicitur proprie de vasis quae e luto, vel terra finguntur. Hebraeis vim. Sed Philonem etiam eadem loquendi forma viam, haec loca demonstrant . De Migr. Abr. init. p. 388. Ε, Mς γαρ Σταγηνα φηH τον εἰς ανθρωπείαν ριορφην τῶ Θεου AIAHAASANTΟΣ, nam etiam terram ait Moyses e crevise informam humanam deo for

193쪽

ι . .

ου ΔΙΕΠΑΛΣEN, εχΘρον γαρ Θεῶ κακία. Loca Ciceronis et Lactantii', in quibus fringere eadem notione usurpatum sit, si id nunc ageremus, facito amo. bis proferri possent. '

v. a. Δει ἔν τον επImeοπον ανεπίληαHον ειναι oportet episcopum talem esse, ut in eo nullu3 pateat reprehensioni locus, ut eleganter haec verba expressi ΜURΕTvs Orat. 24. Vocem e palaestra sumtam esso

videri scribit elegantissimus κREBsius, et dici de pugili qui omnes corporis partes ita tutas ab aduersarii rictibus praestet, ut feriri non possit. Quam sententiam is quidem non aliquo diserto Ioco, sed usu vocum ηπkς et ευληπlος confirmandam putat; quo facit locus Philonis I Alleg. p. 36. B, mi γαρ ο αὐροον Em AH GOΣ τῶ φρον μω κω δειλος υποπε lance τὼ ριν- δρετου, Imprudens nou aegra in potesatem prudentis rediagitur, timidus itidem in fortis. In apponendis Philonia locis, in quibus ανεπίληπlis pro carens reprehensione reperitur, otium nobis fecit κREB si I studium. Quibus tamen, ne asymboli videamur, addimus de Confusling. p. 3 3. B, κω μηδεν παραλειποντος τῶν προς ἐπίλη lον Drαρατον βίον. De Carit. p. TI6. A, ε H δ αυτῶ καθαπερ η κώ το σῶμα ΕΠΙ- AHIITON, κατα δε τας κεσεις - κινησεις απάσας. De Nobil. 9OT. C, ουτοι μὰν εἰ, τῆς EIDAHIITOTτα5ως. Sic πραεεις ERIAHIITOI mi υχτα τιοι, actiones culpandae et Feprehendendae a. Alleg. p. IO6. E. Rursus επίληπὼς et ὐπαλος. pronaiscue de Spec. legg. 'p. 8O4. E. At ανεπίληχΓος πολιτεία De Spec. Legg. p. 778. A, διανοία χρούμενος ΛNEIlIAHRI Ωι de Spec. Legg. p 798. C. De decal. p. 7sq. D, το τῶν ἱερεων γλος ε9τα τα - ει ANEIIIAHIITON, labe comporis expers. 'Aληπlος exstat de humanit. p. TI3. C.

. ' in

194쪽

V. 3. Mή πάροινον Adsentior iis, qui vinositatis culpam' non omnino quidem e chidunt, sed maxime tamen respici volunt ad ea vitia, quae ex illa solent euenire, veluti petulantiam, qua quis alteri iniuriain et contumeliam facit. Quod non solum ex loci ipsius

ratione, verum etiam cum eX usu Vocis παροινια, tum

verbi παροινεῖν intelligitur. Etenim opposita, si ac- Curatius Considerentur, non sunt eiusmodi ut iis visinst ea, quae sobrietatem indicet. Delude παροιν οὐ auctore Hesychio, vel eo potius unde is eam glossam , hau sit, est η ἐκ τῖ ἄνου ἴλις κο- οῖα δηποτε ἁμαρτία. Sic apud Xenophoni. Sympos VI, a. Hermogenes ait, το παρ' οἶνον λυπεῖν τους συνοντας τῖF εγω κρίνω παροινίαν. Est igitur παροινεῖν non solum ebrium esse, sed amplius propter ebrietatem facere alicui contumeliam. Vid. ς As AvBo Nus ad Athenaeum X, II.

195쪽

V. 6. 'Iναι μη τυψ αὐθεὶς) ΤυφῖBoes est vel solidum esse, vel insori juperbia. Nam τυφος, quae VOX pro prie de turbine dicitur qui res tanquam sipulas, vel . naues in imari in altum tollit, eleganter deinde transfertur ad superbiam, fastum, qui animum pariter efferre solet. Illius signi ficatio11is exemplum est apud Lucia- 'num Histor. Ver. Lib. I, p. 64s, II ρὶ μεσημλίας δε

pa Gret amplius infida, turbo repente exorsus es, qui circumvolatam et in sublime inuatam nauem ad ter mille

fere stadia non iam tu pelagus deposuit, sed sublatam

suspendit, ingruensque veritvs 'natum ear basim impulit. Huius autem translatae notionis exemplum praebet Philo de Migr. Abrah. p. 4o8. E, παριτε νυν οἱ ΤΥ ΦΟΥ-απαδευσίας - πολῆς αλαζονίας γεμοντες, οι δοκησἰσοφοι, Adse nunc vos, qui sustitia, ignorantia arrogantiaque turgidi, sapientes vobis videmini. Eadem vis in verbo τυφ αν obseruatur apud eundem de Cons Ling. p. 333. D, κατακλαρο δε mi τον πλανητοι in ΤΕΤΥΦΩMENON a οὐν πολῶν ἄθλιον γῆν,ος ψευδὴς ADς εκκρεμαθεὶς, Γηθη τὶ παρ εαυτωβεβαον κm ἀσφαλες, ἡ συνολως παρα τm τῶν γενομμενουν ατρεάον ιδρυθα - , deplorat etiam errantem

n solidam mentem vulgi mi feri, quae pendens a fassa opinione, putat inesse Iibi aliquid certum frmumque. DoL S. quaer. erud. gr. p. 44a. C,-METE1ὶPIΣ

196쪽

superbit. Et paullo post: -rμι τὸ D'γατρι εχειν, OIAEIN TETΥ 1ΣΘΑΙ-- ον πλειονα τῶὐετρ. περιβεβληθα , Hoc es illud in utero concipere, turgere insarique supra modum. Eodem modo instare . et in tum esse aliquoties usurpat Liuius. Vid. 3I, Io. 33, 42. 49. Ex quibus apparet quam vere interpreteis tur huius verbi vim glossa huc pertinens in Glossar. N. F. ab ALBERTO edito p. I 37. Τυφωθώς' επαρΘΑ, υπερηφανευθείς.

V. 8. Mη Οινω πολω προσεχοντας 'οσε ιν in his est duri, trahi, dele Iari aliqua re; quae signi ficati overbi paullo rarior est, nec adhuc a quoquam exemplis scriptorum confirmata. , Sed ita repetatur apud Philonem de Pros p. 4ra. E, ἐνὶ ΠPOΣEXOΥΣΛN ὐδρὶ, κω την ενος οἰ yρίοιν αγαπωσαν , Uni deditam marito et unius confortio contentam. Lib. I. de Vid Mos. p. 6os. D, ubi permutatur cum De Mose enim scribit οἷα κομιδη νήπιος HAGO τωθασμοὶ-γελωσι, ηπι πωλας. - αλ' αἰδὼ mi σεμνοτητα παραφομ' - νων ωκέσαασι κώ Θεάμπιτι α την εμελεν -

λμων ΠPOΣEIXE. Nequaquam , .ut infantes solent, ostentationibus, iocis Iu usqiae gaudebat - sed moti bi iam munitatemque prae se ferens, eorum quae animum iuuarent audita aspectuque delectabatur. Sic et libro quod

OMPησεσιν, servi sunt opinionum, sensbusqris ducuntur.

. 6.

197쪽

V. 6. ταυτα υποτιθεμενος τοῖς αοελφοῖς 'Υπο-τBειθοι est docere, monerst, insiluere, praecipere, sed amice et leniter, non seuere et coacte. Hoc patet o

Philonis quod in loco lib. a. de Vit. Mos. p. 66I. B, ubi de ipso Mose scribit, ἐν ταῶς προταξεων ΥΠΟΤΙΘΕ

ρωμενος υφηγεῖBor' τῆ προτροαιθα - μῶλον η βιασαβα In praeceptis monet hortaturque magis quam imperat, adhibitis plerumque praefatianensis et epilogis prout res posvlat, docendi magis quam cogendi causifa , . L. 1. de Vit. Mos. p. 64T. D, τἰ γάρ εμοι τις αν, ἰδιαι- ζεις καμ συμβουλευως, τά ναντία τοῖς mμῶς ΥΠΟ-TIOEMENOΣ, Dixerit aliquis, cur privatim agis et tonstium das, contraria oraculis praecipiendo. ConfΗΕΜsTERHvs. ad GIO. Mag. p. 444. '

'Eντρεφομενος τοῖς λογοις της πχεωH Elegantem viam forma ἐντρεφειλέ τινὶ habet, pro alicuius artis, iusta disciplina peritum intellegeutemque fieri. Est autem e palaestra petitus, ubi dicitur de iis qui inter usum legum laborumque palaestrae adolescunt. Quae significatio auctorum aliquot locis fiet apertior. Euripid Phoeniss. v. 3TI, γυμνασιαι F οἶσιν ENEI PAΦHN. Aristoph. Ran. 743. I PAΦENTEΣ ἐν παλαχρως. Maxiamus Tyr. Diff. III. c. -υχτο τῶ σαυτῶ παδοτ φιβοάσκηθῶς - τοῖς αυτῶς παλαίσμααν ENTU AMMENOΣ , Neque ab eodem paedotriba exerciatus - neque iisdem artibus innutritus. Vid. Omnino. DOR VILLIus ad Charito. p. 36. Deinde transfertur ad alia, quae addiscimus et in quibus exercemur. Plato

198쪽

rem, tui essem assuetur. Idem Epist. VII. III. p. 33s. D, ed. Steph. οσίων ανδρῶν αρχοντι- ἐν Βεσι ΤΕΛΦΕΙΣ -- παδευθεὶς δεδι ς, imperantibus viris iusis, mori-

honesis innutritus et insitatus. Sed quoniam cum maxime ad vim verborum formarumque dicendi illustraudam Philone utimur, age huic potissimum testimonium denunciemus. Igitur is de Viet. off. p. 833. C, οἱ γεννοεντες έν πολιτεία φιλοθεω κ ENTPAΦENTEΣ νομοις χωος πρὸσαν αροτην αλειφουσι,-ia πρω- της ηλικιρις πρυδευο αενοι τα ἀνhἁgι , τῶν μενολιγουρουμεν, των δε ως αληθοος ολιγωρίας ἀξίων περιώχομελι , qui educati in diuinitus insituta republica et innutriti legibus ad omnem virititem incitantibus a prima auate imbuti quae viros i deceat, alia neglegimus, aliavere neglectu digna magni facimus. I. Alleg. p. 39. C, ε,οτως in ἔνι παραγγέλλει, ταῖς αρεταῖς ENTPE- , ΦΕΣΘΑΙ, itaque merito unum hortatur innutriri virtutibus. Leg. ad Cai. p. IOI6. Ε, τάς κατοι γουσα οὐν - των 'Ιουδαικων Εων καταβολας ρει ENEΤΡΑΦΗΣ, - am σπαργάνων μναλδάχθη αυτας, criminationes Iudaeorum Iudaicorumque rituum quas ridicisti a pueritia . Ibi d. p. IO2O. B, ατ ος ον εωογι αν, η ὐκ εχεις αἰνδεῖς ευγεvῖς παΘος γνησιον , - ουκ ENETPAΦHΣ ουδε ἐνησκήθης τοῖς ἱεροῖς γραμμιασιν , responderem, aut nomhabes liberale ingenium, aut non didicisi sacras litteras. Quod prob. lib. p. 88a. C, μηπω τοῖς Λυκουργου νομοις ποινἰως ENΤΡΑΦHNAI δῶ τήν ηλινύαν δυνηλὶς οτι ἀόνον αυτων ἐγευσατο, cum nondum Lycurgi legibus propter aetatem frmiter institutus esse posset, quas ta tum degusarat. Confirmat Latinorum formae, innuis tritum essρ usum Silius II, 286. - cafris innutrir

tur et armis.

Hι παρηκολέθηκας quam es adsecutus, nimiis rum sensu et ivtellegentia, qua sign i scati one hoc ver

bum apud optimum quemque scriptorum legitur. Vid.

199쪽

FETAVIus ad Epiphan. T. II. p. 89, XYPRIus ad Luc. I, 3. et GATARE Rus ad Marc. Antonin. V, S. p. I44. Apud Platonem passim Hr ο Θῶν sic dici obseruaui mus, nec non ακολουθῶν. Videant quibus commodumefl Theaet. T. I. p. Isi. A, I68. Ε, I 83. n Phaedr. . T. III. p. ari. D. Philo a. Alleg. ex tr. p. 6o. C, μονονὰκm o 'Hρακλειτος κατα τῖτο Mωυσεως ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΣ τῶ δογματι ' φησὶ γαρ, quom opinionem Mosis secutus propemodi Heraclitus ait. Demostli. in Macari. . initio: υμεῖς τε γαρ - μῆον παρακολουθησετε απρισι τῶς λεγομενοις. Sic explicat IAC. de RoEHR ad Porisphyr. de Abstin. Anim. L. I. g. T. v. 7. Γυρπαζε δε σεαυτον προς ευσεβειαν) Γυμναι- ζειν in re athletica luctatores dicuntur Gymnastae. Philo pariter translate de Vit. Mos. I. s. 6 Io. Λ, τους αρετης --της ληθλει, τον αλειαειν μ

ratione magis , parans se ad optima vitae genera contemplatiuum et activunt. - v. 8. 'H δε ευσεβεια προς παντα οὐ φελιμὼ εσιν Philo laudans maiorum gentis Iudaicae pietatem, eam etiam posteris usui esse assirmat de Creat. Princ. p. 727. B, eus τοὐν αρχηπετων τῖ περ μαχητοι δικαοσυνοι αρετο 1 - καθαπερ φυτα αθανατα διαμενουσιν ἀειθαλεαι καρπόν φερουσαι τῶς απογονοις gωτησον is

tus primorum huius gentis - tanquam immortales plantaε manent, fusum ferentes etiam poseris salutarem et omnino utilem. V. Is. 'H προκοπη Non caret probatorum scriptorum exemplo hane vocem dici de succusis, incremento et progressu, quamquam Luciauus Soloec. 33. cum Suida, Phrynicho et Thom. Mag., eam a Graecorum. C c veterum

200쪽

eianum l. d. Neque Philo te sissimae dictionis auctoream sic usurpare dubitauit. a. Alleg. p. 88. A, μελων όδημιουργεῖν κω τας σωματος ΠΡΟΚΟΠΑΣ, Deus eum etiam corporis profectibus prospicιre vellet. De Temul. p aues. D, 'Ιακούβ μεν ἔν μαΘησεως-ΠΡΟΚΟΠΗΣ ονομα, es igitur Iacob discentis et proficientis nomen. Quod deus sit immut. p. 33o. C, οπις ου μονον τελειοτητας , αλα ηο ΠΡΟΚΟΠΑΣ-ανηρει , qui

hominum es haec inaequalitas, incrementa et projfatis et indationes recipientium. . De Nom. Mutat. p. WqT. B, δικαοῖ γαρ τῶν μεν φαυλων λεγε Θ κυριος η 3 δεσπο-

Aequum enim censet, ut improborem quidem dicattir Dominus et herus ς eorum autem qui in virtvse et probitate

progresus faciunt, C A p v T V.

' v. 4. Eυ τελῶν, ἀμοιβας ἀποδιδοναν τοῖς προ- γονοις Philo de eadem re ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ περιέχελιμ de Decal. p. 76O. B, et το ΕΥΣEBEIN, quod etiam ciconiae tribuit p. 76i. B, et ΛMOIBAΣ dicit, p. 76O. D.

cum scribit, quaedam parentum beneficia κο AMOD BAΣ Dδεχοντα , m compensari quidem possent. v. 6. 'H δε -αταλωσαι ζῶσα τεθνηκε Pro σπαταλαν quod verbum dialecti Macedonicae esse videtur, apud scriptores probatae auctoritatis frequentius est σπαθῶν, ab opere textorio sumtum, ubi dolis dicitur qui σπαθη , radio , qua de voce videndus Pollux VII. 36, et sALΜAsius ad .Scriptores HistΛug. P. 344, nimis crebro tramam impellunt et itata densant, /

라틴어 텍스트