Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

발행: 1777년

분량: 344페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

241쪽

αδελφον ἀνυβριπον, μηδενος hτυπντος καμ δεηθέντος, iis omnia supra votum evenerant - quod recepertini fratrem illaesum, nullo depret te. Add. de Char. p. Toa. D. Vulgaris sententia haec est, ut sensus sit, recepit eum ita, ut esset typus moritvri Messae, quae cur probari non possit, rationes hae sunt. , Primum, Isaacus, quia nec vere mortuus est, nec vere in vitam restitutus, commode dici typus Christi non potest. Deinde, non est additus genitivus: deberet enim esse ἐν παραβολῆ Xeιςῖ' denique illud mi est frigidum. Alii auctoribus LAΜB. Bosio atque ALBERTo sorte interpretentur, in similitudine, hoc est, eum quas ex morte recepit, vertun eodem ista vitio laborant: non est adiectum aliud nomen in casu secundo. GROTrasententia, qua ἐν comparatur cum Hebraico bivi ut sensus sit, per imaginem quandam refusciatationis ex mortuis, etsi melior sit, tamen et ipsi illud mi obstat, nisi forte ad iaομίσατο referatur, quod

durum est. v. 23. 'H προσκαρον εχειν αμασίας απολαυοτιν

Sic Philo lib. Quis rer. diu. her. p. 3I6. E, τ ν των Στα Θῶν ADOAAΥΣIN, assectuum usum, dicit. V. 26. Ἀπεβλεπε γαρ εἰς τήν μυθωποδοσίαν Respiciebat enim praemium: rationem habebat remunerationis Liceat et nobis elegantem huius verbi significationem exemplis e Philone petitis illustrare, apud quem eodein sensu saepius dicitur απιδῶν. De Opis p. 4. B, AIIOBAEIRN εἰς το παραδεπρια , reis,

ciens exemplum. De Spec. legg. p. 792. E, commemorans damna, quae veneficorum fraudibus familiis numerosissimis illata snt, addit, εἰς απερ ohu παντΛΠΙΔΩN ο ἡμετερος τομοθετης , ουκ ἐα τας φαρμα κευτων εἰς υτερον αναβαλε Θα δκας, ad qum omnia viaνbitror RESPICIENS sex legislator, non fuit pr asinari veneficorum supplicia. . De Vich. Off. p. 8Sa. A, ubi

242쪽

es, quam brne operetur. a. de Vit. Mos. p. 66I. C. ττο μεγεθος κοιλος ,τῆς oλης νομοθεσίας ιτν ο νει τῆ κατοι διανοιαν AHIAs N, ad magnitudinem pulehritudinem qua totius legislationis , arulli omentis oeula RESPICIENS./ De Humanit. p. 699. B, Mosi haec verba tribuit, ααμιν ανελομην - - Ο με γεΘος Ae)OPRN τῖ πραγματος, imperare recusarιi magnitudinem rei RESPICIENS Ibid. p. 7O8. A, praecepisse deunti ait, ut leniter tractent domini eos, rui mercede serviant, παρανῶν τοις τυγχανουσι της ,ακονιας εἰς το τῆς τυχης ριτέκμαρτον Ad)OPAιN - λαμβανειν αδω της μεταβολῆῆς, adhortando, ut qui eorum miniserio utantur, incertae fortunae RATIONEMMεμίαν εχει φροντίδα τῶ καλως εργασαβα ' Omm- habeant,

243쪽

haleant , revereanturquε eius mutabilitatem. Leg. ad. Cai. p. Io23. A, - δὴ ταυτα ΛΦOPIZN ο βραδυς ib se. ad incredibile I daicae gentis erga templum religionesque studium, P tremius RESPICIENS, rem cunctmfer aggrediebatur.

Caeterum comparandus est IENs Ius Lelit. Lucian. Lib. I. Cap. Io., TR ILLE R. Obs Crit. p. 448. R. qui docent melle notionem admirationis; REIs κ. App. Criti Demosth. Vol. III. p. II93. ubi explicatur: operam rei nauara ἰ I. F. GRONOVI Us ad Liu. II, 22. v. 3a. 'Emλμψει γαρ με διηγουμενον οUstatum in hac re verbum ponit Apostolus. Sic Philo I. de Vit. Mos p. 63s. E, ERIAIHOI αν ο βίος τῶ βουλομενου ΔΙΗΓΕΙΣΘΑΙ τοι καΘε ιτα, μαλον εν τῶν ὐλοχερετέρων μερων τῖ κοσμου, Vita non sussciat ei, qui velit Iingula enarrare, via potius unam integr rum partium mundi. De Somn. p. III6. D, EHIAED UEI ME η ήμεροι τἀς διαφοράς τῆ ἀβρωπείου βίου ΔI IONTA, Deficiet ma dies vitae humanae disseremtiar persequentem. De Merc. mer. non rec. p. 863. B, EmAEPPEI ME η ημεροι, λεγοντα τά των κριτ ἀδωαρετων ονοματα, diei me deficeret percensentem Ingvlmrtim virtutum nomina.

V. 'ae γκον αποθήμενοι πάντα Oγκος dicitur quidquid vel in corporibus crassitie et mole, vel in oratione , inani verborum copia abundat, vel denique quod in vita, ad speciem magis, quam ad usuin pertinet. Hoc modo ογκος ευτυ ας habetur apud Philonem de Agric. p. I96. C, o Abe ταπεινα τοι τοιαύτα, παροι τοῖς OΓKON μεν ευτυ ας τον ανευ φρονησεως περιβεβλημhοις, Ingloria humiliaque vi

dentvr hau sfateri, se gregibus pascendis operam dareJ Fud σω qui fortunatiores sunt quam prudentiores. Sic

244쪽

de exploratoribus terrae promissae I. de Vit. Mos. p. 638. E , οἱ δε τον απαντων οῦν ἔδον αφρωρῶντες ΓKON, παρεκαλουν μὴ αναπιχ Hesu , alii, quidquid siderant. elevabant, hortando forti ut essent animo ; oppo

p. 969, C, ριειζωνοι τιμῆς my ευδοξίας OΓKON ἡ συστε εβλητοι , maiore, quam tu honoris et glorias an ratu, septus es, quo iam loco usus est A LEX. ΜORus. De Leg. ad Cai. p. 994. C, Hτὶ 'πλἘγεσι τοις ΟΓΚΟΙΣ 'απληρωτοι ε Θυμια , In copia maxima, inexplebiles eupiditates. a. Alleg. p. 69. D, ιαενουσα ἐν τοῖς σω Magis e τι, ῶς ΟΓΚΟΙΣ ,1 ταῖς κατοι νῖν οἰησεσιν, αἰ τητως εχεις τοὐν Θέων, κοιν Ητι μορφα ις οτι ζητεῖς, In mole corporea, vel animi Opiui ibus Occupata, rerum diuinarem quaestione expers es, etiams eum 'rides. Unde in libro Quod deus sit iminut. init. p. 293. D, pro σαρκῶν XAON, verissime legit σαρκουν ΟΓΚON, ΜARΚLAN-nus ad Maxim. Tyr. Dis . XXI, s. THχωμεν τον προκειμενον ημῖν ριγῶνα Pauca quaedam hic iis, quae in se peri oribus notauimus, addamus ad hunc locum pertinentia. Philo lib. I. de Uit. Mos. p. 63a. E, apud quem Iudaei de longitudine itine ris in deserto queruntur, παῖσι τοις πλεουσιν mi τοῖς στεθυουσιν ορος εἰς ον οιφἰξοντM IJPOKEITAI - μονοις δ ημῖν αβατος se μία Η δυσοχα, tum navigationes, tum terrefria itinera habent terminum aliquem pro- possum - soli nos Dogamur per inulas solitudines. De Congr. er. qu. gr. p. 448, B, TON ΛΓΩNA ει βιουδηΘλησαν , perdurauerunt in vitae CERTAMINE,

i. periculis et molestiis. v. 3. 'Iνα μη κοιμητε, τἀς Iχαῖς υμων ἐκλυ μενοι) Haec duo verba e palaestra et ab athletis r cepta sunt, qui dicuntur καμνειν , εκλυεβ , οἰνωπιάων, απριττῶν, cum ves animi, Uti corporis robora

245쪽

ae viribus desitati, visi s dant aduersario manus palmamque concedunt. Vid. FABER in Agonisticis. Hanc iverbi vim illustrat, quod apud Philonem legimus lib. de Congr. erud. qu. gr. p. 448. Λ, ubi sermo de iis, qui molestiarum viae pertaesi in Aegyptum redire potius, quam terrae Cananaeae occupationem persequi volebant, οι μδε γάρ ΙIPURA MONTEΣ ανεπεσον, βαρυναντωταλον ηγησαμενοι τcv πονον, τάς χῶρας υχτ φαβενειας ἄκσπερ απειρηκοπες αΘληται καΘῆκαν, multi nimis cito defess sunt, laborem griuum adversarium non ferentes, manus prae languore demittentes, flevi athletae qui de victoria desperant. Lib. I. de Vit. Mos. p. 6o9. Λ, de Mose Iudaeos laboribus pressos, ad constantiam exiscitante e παρανοοῦν - μ ἡ ΣΤΙΚAMNEIN τάς τοῖς σωμιασιν, . admonendo - animis descerent una cum eo oribus. Lib. 3. de Vit. Mos. p. 69o. E , Iudaeos ad maris ingressum a Pharaone territos, hortatur Moses: Θα ῶτε, μιη ΛΠOΚAMNETE, τητε ταῖς . διανοίας μ η κραδαινόριενοι, ψDt8 bono mimo, deseerenosite, sate imp/rterritis et inconensis animis. De Migri Abr. p. gaz. Ε, εαν μδετοι σκοπουμενος μη ραας κατα-

Iam vero ἐκλυε Θα , descere, frangi, de quo conferantur, quae ad Galat. VI, 9. obseruauimus. Adde de Ioseph. p. 333. D, υα ων - οἱ τονοι τοῖς λα-νοιας χαλωντα , κ- τροπον τινα τα νευρα τῆς xkυ- χρος ERATEI AI, Quibus fvoluptatibus J mentis vires relaxantur et nerui animi quodammodo soluuntur. . De Char. p. TOa. Ε, τους τογους υπο λυαης ΕΚΛΥΘΕΙΣ,

' . v. 6.

246쪽

v. 6. 'ον παραδεχετα Qui ei placet: quem amat, diligit. Cons Luc. XV, a. 'ubi προσδεχεθα est hoc intellemi. Sic prorsus apud Philon. 3. de Vit. Mos. p. 693. B, UO Hτειθηπερ ερολεν - k-γὼις ασεβων ΠΑΡΑΔEXEΣΘΑΙ, non quod - esset incris improborum gavisurus. Δεξα Θ Θυσίαν dixit Aristoph. Nub. 273. .

vobiseum deus tanquam eum liberis. Hoc sensu est obvium apud optimum quemque auctorem, Demosthenem quidem saepissime, ut ind. REisK. docet, quibus aecensendus est Philo de Temul. p. 249. C, ei πρεπὴς ινα νομίζοντες τοῖς Θεραπευτας τῖ νομου σοφῆ γενη- σομενοις, παντων oσα γλεσιν είληχεν ολοτριῶθα , κώ

necessaria defvnt nemini, quamdiu suuii manant a Datia

247쪽

Λ v ΗΕBRAE S. 44 V. Ia. Διο τάς παρειμDας χειρας τοι παρα- λελυμέναι γονατα ἀνορ5ωσατε) Apostolus iterum his verbis ad rem palaestricam respexisse videtur. Nain athletis et luctatoribus, tum ita fracti et debilitati sunt, ut me manus nec pedes incium faciant, παρειμεναι et παραλελυμενα γονατοι commode tribuuntur. Sed dicitur etiam de quacunque lassitudine corporis. Lib. I. de Vit. Mos p. 63O. E, τά τε σωματα ΙJAPEINTO, defecerunt comoribus, s Iudaei inopia aquae laborantes. Deinde refertur ad animum. Non praetereundus Philonis locus de Ioseph. p. 337. B, ubi de satribus Iosephi, propter repertum inter sarcinas suas scyphum , se purgare conantibus, dicitur: ΠΛΡEIME NOI x ομιαις υπερ τῖ μη δοκων ἁλισκομενοι τῶ συνει-

δοτι καΘησυχαζειν, πῶς, εφασαν απολογησομεθα - ηπόος τίνα , Percus quamuis, tamen ne viderentur conis

scientia facti flere, quomodo, inquiunt caussam ditemur aut apud quem γ In Flacc.. p. 966. Ε, ubi audita nepotis Tiberii caede, iussu Caii Caesaris saeta, vehemen

-Σ αυτῶ ' perculsus grauit O casu humi muttis ia- cuit, animo longe ante desciente et deliquium posso. V. 14. Ου ουδές ο νεται τον Κυριον Qiιa e nemo ad deum veniet. Sic Matth. V, οτι αυτοὶ τον Θεον οψονται . Est Hebraica dicendi forma, cuius vim intelligere docet Philo, qui de Ios p. 334. A, quod exstat in Hebraico textu Genes LXIII, 3. 'cohis verbis expressit: τον γαρ ρης χώρας ἐπίτροπον απηγορευώνα - τλου παραγενεθα , nam rei frumentariae praefestum vetasse eos sne hoc aurienire. V. IT. Mντανοώις γάρ τοπον ri ευρε) Nullus ιidabatur ad poenitendum regressus. Sic vertam verbis '

248쪽

Taciti Ann. IV, Iiri ' Mετάνοια ut apud Latinos poenitentia, pro mutatione factι dicitur. Sed Esaui factum

erat eiusmodi, ut poenitentiam non reciperet, Mec

mutari posset. Eodem sensu δεχΔαι μετανοιαν dicitur apud Philonem de siniti facto, de caede Abelis a Caino peracta libr. Quod deti pol. ins p. Ira. E, τῶδε μη ΔEXOMENID MET AN OIAN Καὶ π υπεράο

Cuino POENITENTIAM NON RECIPIENTI, propter immanitatem seeleris fratricidii exserationes imsigit flexJ conuenientissmas. Nam de Nob. p. 9oT. B, Esauuiis ait METANOEINευΘυς εα οἶς εξλη, pomitere suae cessonis. nprimis de M arch. p. 8 I9. C, έδ'

ἀναχωρησιν εαυτοῖς προς METANOIAN απολιποντες, vi quidem Fi regressum ad poenitentiam relinquιntes.

v. 26. Denotat commutationem satus est tonditionis, qua notione διακρινῶν dicitur apud Philonem I. de Vit. Mos. p. 619. D, cum tradit, quae deinceps pestes perniciosae fuerint Aegypto : ηρξατο δε προτερον τον ἀεροι ΔΙΛKINEIN , Aerem primum tu

v. a. Σεν σαντες Respicit Abrahamum quem angelos hospitio excepisse nouimus de quo Philo de Λbr. p. 368. D, ηνίκα μεν γάρ ο σοφος ἱκετευει τους ἐοικοτοις οδοιποροις τρισὶ, MNITOHNAI παρ αυτῶ, Cum ille sapiens suppliciter orat, tres viatoribus smiles, ut suo velint uti hospitio. Et mox: ἡνίκα δε EENIZO- . MENOI φιλο ῖρονοῦνται , cum hospitio comiter utuntur. At antiqui Grammatici formam minus elegam tem esse tradunt, quam alteram Eενῖβος. V. IT. Πειθε θε τοῖς ηγουμενοα υμων, mi υπεικετε Verba haec ita distinguunt, ut πειθεβα sit credere ςυπώκειν

249쪽

υπεικειν. autem obsequi. Quo sensu reperitur apud. auctorem nostrum lib. I. de Vit. Mos. p. 626. D, i ,τη-

υποματακλινομενοι μηδ' TTIEIRONTES ταῖς των χολ- λων αρεσκείας, usu submittendo ves obfeqifendo rutillo. rum religionibus, nam Interpres videtur legisse, vel legendum putasse, ΘΠησκέως. v. 22. 'Aνεχεθε τὼ λογου τD παρο λησεως Non opus est coniectura PRICAEI αντεχεθε legendum existimantis , cum illud verbum probum bonum luet sit. Huc omnino pertinet Philonis e libro Quod omia. prob. lib. p. 8TO. D, locu , - ,πατρος μεν ημητρος επιταγριατων παιδες AN EXONTAI' γνωριμοι- δε ων αν υφηγητα δ ακελευοὐνται ' At quomodo potris . '

matrisue praecepta pueri SVSI INENT, aut discipuli ea, quae mogiseri iubent: λ

250쪽

IN EPISTOLAM

' V. 4.

donis et sacrificiis dici, plurima Philonis loca comprobant. De Cherub. p. Ia4. C,-μεν τι τοὐν Θρεμματων μὴ I ANTEAEΣ-OAOKAHPON ευρίσκετοι , εξω περιρ αντηρ ν απελαυνε es ' Si quam putidem imaduertant parum integro corpore, eiiciunt extra puri- 'Datum ni persione templi spatium. De Victim. p. 836. Α, παντοι x O KAHPΛ περὶ Mηοῖ, μύρος κηρανεταρ

Reqvirtantur autem integra omnia, illaesa partibus omni- hvs eorporis et macusis naeuisqu8 carentia. Et p. 838. A,

et consummatam Quin etiam easdem voces de animi integritate usurpat de Vict. extr. p. 846. E, ubi rationem reddit cur deo eiusdem generis animalia, aries, agnus agnaque in sacrificiis placuerint, οτι αδελοα

RAHPON MM HANTEAH διαθεσιν , ἡς 31 oλοκαυτος Θυσία συμβολον ' imis germanae sui tres hae farristiorum notiones, et poenitens seruatur, a seruatus ex morbis animi ad frugem redit, uter quo auum properat ad

SEARCH

MENU NAVIGATION