Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

41쪽

s Arc Aou, inmis gloriae servi sunt, mas se ferenter. non solum se liberos, sed itiam multorum aliorum prim

V. 4. Τῖ πλουτουτης χωοτητος αυτB Voce hac metaphorice de benignitate' diuina utitur etiam Philo lib. I. Alleg. p. 46. D, τον περ τὶον ΠΑ-ΤΟN ε-

42쪽

. ἄσπερ α γαών, ἴτω - τω ΘΗΣΑΥPOL ut bonorum , ita etiam . iiiiii sIta dicuntor etiam apud Euripidem Ion. v. sa3. Uti etiam apud Plautum Mem

'Io t, Duris meis in die ultionis quando eorum. En ipsum lacum, ad quectsertasse Aposscius quoque respexit Deuter. XXXII, 333s. . Similiter vindicta d iuina dicitur μ ν τας τι--οις, fenore locare pomar, quas non statim' sumit.

το τοις σολοφονηθμι. Scio me molliorem quam Nemortem mihι consciscam nlinirem hoc quoque vetat 'meus

43쪽

PRESSAM nriem prodiderauia uitae humanae. Loquiatur de consensu conranisque rerum quibus mundus continetur , qui in ulces inueniendae rationem. docuerit

Acbitaur enim et insita cuique a natura conν cientia - tamquam amfatrix criminatur , auκμα auersatur, rursus tanquam tuam docet, monet, hartatur musaraeon iuui Quae addenda pinavimus iis quae Ven QARP ZORINS. Occupauit io. Stricturi .

v. a. 'on Ἀμπυθησο ν τα λογα τῖ Θεῖ,Eorum, qui interpretantur, oraculo diuina uerifcata, Ilae vom. reperta sunt, sententia, cum per se quidem verbuin are.δῆν .istam significationem. inmittat, queminin dum a Thessata, Io. uod tamen in hac verborum coniunctione. non ita consentit cum consuetudive lin-Euae, quam eorum ratio, qui explicant, oraeula divino' iis concredita sunt. Nam πιπευθη - τι est aliquid σμditum a Wεre, quoa clarum secit Cl. KREBsius exemplis e Iosepho collectis. Quib s addi poterit aliud - ο quo pate/t πιπευειν esse aliquid alicui draum a. fisuom mittere: dare, Aut. XVI, a, 4. Sic prorsus Allienaeus

44쪽

etiaria Laossices Danae , aqua omnis Mi eradehantur. Quo ipso valore ἐπαραπιναρ τι ahquid creditum acci

nium acceyta Tοι λογια autem esse praecepta divinares ipsa loquitur. Caeterum eodem nomine vocan

45쪽

induciιειν. ' .V. I9. Ivα παv γμα φραγνὶ Haeo verba IAe SR Novi v S de Mori Iussi cap. 8, p. 78 refert ad morem nocentes ad supplicium ore obturato rapiendi. non incommode illud quidem, maxime propter sequentia; ata tamen, ut teneamus hanc formam etiam

adhiberi alias, cum sermo de hoc more non eae Philo de spein Legg. p. 788. E, ubi loquitur de his qui virginum pudicitiae vim fac*nt: τὶ γαρ εἰ μετα καλ-

cyωνην ρηξα - Quid enim si colligarit eam funibus 7 s os obturaverit vi ne vocem quidem mittere

V. 3I. Tov vo uox χωμεν I Legem confirmamus. Hinckαθαν dicuntur quae Mo, rota, cons-tia sunt apud Philonem Alleg. r. p. 4I, D, οσα μεν γαρ -ς ημπέ- ρας τεχνως δηριιουργεῖτο0 IΣTATAI aties, quae cunque nosris artibus persciuntur,sant et manent. Allena. p. 9O. B, ἡ ηδονη - ετι .των ηρεμέντων mi I MMENΩN, αλοι τῶν κινουμένων mi ταραχ δε γεμοντων, Voluptas nom. es quiescentium et sontium, sed commo-- torum et Ferturbationis plenorum.

46쪽

zueo

V. I3. Κληρονομιον αυτον ωνα ει κοσμου Intelli- .gitur promissio diuina per Abrahamum felices futuros uniuersos populos; hoc inc barbaros, si vestigia fidei ipsius pervitiantur, non minus fore beatos, quam Abrahami posteros. Tenendum autem est, κληρονο- μον esse, dominum, possessorem. . Sic Philo dicit, M sen cum alias. omnes diuitias spreuisset, principatum terrae siue dominium . rerum creatarum, quae singulae ipsi paruerint, a deo accepisse. I de Uit. M. p. 626

των - πον etc. Rcit enim eum suas potentiae participem totam mundum ei subdens, tamquam psisssessori partem attributam. quamobrem 'gulo elementa ei ut domino parebant. i

V. 17 Καλῖντος τα μη ονται ώς οντἀ Putant viari docti verbum καλῶν indicare absolutissimam dei potentiam proserendi ea. quae antea non exstiterant, quo sensu dicitur apud Philonem de Opis p. I3, E, οναλιν ΕΚΑΛΕΙ τῆν γῆν ala τἀν τῖ υπολειφθεντος μωγενεσιν, rursus Nocabat tuream ad generationis par tem reliquam. De Creat. Princip. p. 728. B. τα γαρ

47쪽

ctu et consubsantialir a qua recte sint universa procroata - δηmhilo ut essent aliquid euotata. ' Quin etiam Pamni differunt quae habentur apud Lucianum in Philopa r. c. II. ριν ωπον ta MΗ ΟNmN EIS O ED NAI παρηγαγε, homines ex illis quae plane non erant. ut essent produxit. Hinc ΜANGEus ad Philon. T. II. p. 3IT, in Apostoli verbis, pro οὐ ς rescribere eonatur .. . Sed admonendi sumus. quantuniuis sicilis sit harum

Vocum permutatio ι tamen ut eam in hoc loco factam . . statuamus, neeessarium non videri, praesertim cum .erba haec non ad creationem, sed potius ad consuetudinem vaticiniis maxime propriam, pertineant, qua res futurae quae nondum exstant, tractantur, tanquam praesentes, in quo perspicuum est αἰς retinendum esse. Sic Philo de Ios p. q. C, ὼd γαρ is ταῖς καθ' πνον Φαντασίαις βλεπον τες ἡ βλεπομεν - τοῖς λα-νοίας εἰ λοποιώτης τοι MH

ONTA ΩΣ ΟNTA, sciti in somniorum vi nibus via

48쪽

τῖ Θανατου αυτῶ) Sententia horum verborum est, fleum Chrsu Amilitudine mortis coniunoti sumus. Dicuntur autem συμφυτοι de his, uno eodemque lo-- fata sunt: quae alias dicuntur εμφυτα, inina. Hoc intellectu dicit Philo Quis rerin diu. her. p. I9. C, τα ΞΥMΦΥTA KAKΛ τῖ γενους ημων, mala gemri nosmissita, quemadmodum Maxim. Tyr. Dissere. 33. p. 8a 6. ed. HEIN s. ει φαυλον τι χ λια ἄχη, - ἄν ην

ΣΥMΦΥTON , s mala res asset voluptas non esset v

49쪽

his innata. Iam quoniam ea quae vel eodem loco constavel insita sunt, vere possunt dici inter se coniuncta et adunata, , sput συμφυτος unumquamque rei donotet inmaltera.eonivnctionem, quo sensu alias ponitur συυφυης. veluti apud Aelianum Hist..Animal. V, - ubi, animal ait ; ΣΥMΦΥΗ σκιαν ἀποδε, υτ τῖ ιδίου σ-ατος, item tum rorpora umbram facit. sic συμφυῖα apud Philon. r. Allegor. p. 68. A, ΣΥMΦΥΙΑΣ. γνῶ 'σεως τῆς πρου το καλον εζηται , cognatione me comiunctione et familiaritate tum honesto taret. de Chariti p. 7os. R., stribis, natione Iudaeum et proselytam Οὐγ ειν δοκεῖν, αρμο μενης κm ΣΥMΦΥΕΣ εργαζομένης αυτο κοινωνίας. pνυ eodem haberi eoniun.ctionem; rognationem quε ficiente societate. Quin etiam I6sephi auctoritas ad hanc signi ficati onem confrinandam plurimum valet. ) Nam Λnt. I. XV, n, A. ubi

is librix legitur,' in Cod. Vossiano reperitur συμφωνος, quod ab MAvERCAM po in textum recipi non debebat eum dubium non videatur, quin illa lectio e glosso-mate orta, sit. Quid y l. XIX, I, 8, συγγενης dicitur pro, Milis alicui. Λt ElymOl. M. Συμφυτος ο ... συγγενης απο τῖ ξυν κω φυα . Cf. S. V. ' ER NE-sTI ad Tacit. Ania. XIV, 3 . qui sic etiam cognata dici a Latinis docet. Item Philo de Abrah. p. 372. D, ἐα-ντες --φάτναις δετο τοὐν MΦΥT Nainis Θρεμματων πιαινουσας την ἐπιθυμίαν. μῆ mr ad sua praesepia regnatis nobis pecudibris.. Plato

Timaeo cap. 28. - αναγκαῖον εἴη μίαν πασιν ἔκεῖ βιαιIων παθηματων ΞΥMΦΥΤON γίγνεθ , quae Cicero vertit; necesse erat sensum ex ere unum tommmnemque Omnium, vehementiore motu excitato. Quare vetarimus: si communem tum Chrso habemuy mortem, tommunem quoque habemus cum eo resurrectiomm. ' ,

50쪽

. . .

ptores Graecos significat humatio 1 hos eloqui, populariter ut facile ab omnibus possis intellegi, et. opponitur magniloquentiae poetarum, inprimis tragicorumi deinde subtilitati et obscuritati philosopliorum. Exempla huius significationis reperimitur in Commentarii. CAs AvBONI ad Λthenaeum IX. T. p. 66 o. unde .EΤsTENIVS nun indicato .sente, plurima ad h. litranstulit. Patrum plerique intelligunt sice rem aequam a vobis posuis, quo sensu ανλωπείως αμαρτε . i. cyd. III, 4o. quod minime couuenit cum verbis :

ηγορία τῶ ἀνθρωπίνου δελοῖ, dicam de iis rebus hvmamaeonestidendi ratiora, exemplis defumiis ab iis rebus quas in tonsuetudine positae sunt; etenim id quos humarus

moribus tonuenit hae loeutione indicat. Haec igitur significatio etiam auctoritate . Philonis confirmatur. Exempla protuli ad Galat. III, II. N , ' V. aI. To γαρ τελος ἐκήινων, Θανατος) Qui cumwoLrio statuunt τελος significare euentum, exitum, iu quo aliquid demat, quod aliquam rem subsequatur, verbo magis quam re dissentire videntur ab his,4 qui per τειλος nunc monaim, nunc praιmium indicari assirmanti i Lo- eis aliquot Philonis, rem clariorem fore existimo. De Agric. p. I98. C, ubi similitudinem aurigae mimis prariti, ad eum transfert, qui cupiditatibus, tanquam im domitis animalibus se submittat: επ ωδε κακεBa φο ρώμενος mu πασι τοῖς ἐν ποσἰ προσαρατὶομενος, ο κ μ τατον υπομανα Θώματον. - μεν δε ταῶτον αποβα