Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

51쪽

omnibus passim obiacentibus, miserrimo ge re mortis. ex tinguitur. Et huis quidem talis extitis obvenit. De Iose a. p. 43. Ε, postea quam fata Iosephi enarrasset, subiicit: τοιαυτα τῶν ευωεβῶν τοι ΤΕΛΗ ' κρον γαρκ--τιν , ἡκ ἐισαπαν πIπτουσινοῦ α ι δανα ιντες ο Θῶντο παγίως - ἀ- , hi sent euentus pio rum p nam etiamsi proclinaratur, tamen non corrutini, sed erecti sint 'miter. I. de vit. Mos. p. 6 I. D, τα TE- AH ταῖς ἀρχαις πολακα κρίνεται , initiis saepe daeuentu decernitur. . Ac de Charit. quidem, p. TIT. D,

αναχυντους, αδί-ς - ων τοι ΤEAH βαρυτατοι ζη- ΑΗ σψματος τε - ψυχῆ. Hσis. Quicunque a farris legibus desciunt, eos videra licet intemperantes, impudentes, inivsos - quorum POENA gravis a corporis et animi detrimentam es. Quae tamen non minus commode ita vertasy Quibus tandem damna torporis ejanimi acerbissima obueniunt. Τέλος de eo, quod quis aliqua re tractanda consequitur. Sic το καλον ΤΕΛΟΣΕ, ἡδονU Alciphr. Ep. I. 34. Ἐρωτος κακοι I EAH dicuntur apud LuQan. de Saltatione. Nam τα τελη dici devectigalium reditu non caret auctoritate Philonis, qui de hon. Sacerd. p. 832. B. τοι οριειν τοι TEAH κώδασμους κατατBεασιν, consituta vectigalia et tributa solvunt.. Cons Homeri Interpres ad Iliad. Κ, 36. quavi est Cap. XIII, 7. A P V T

V. as. Λυτος ἔγω) Sunt qui putent in proximis his verbis et quae deinceps sequuntur, et Paullum do homine improbo, et nondum gratiae diuinae per opti. muna Seruatorem participe loqui, in his etiam 2AvΜ.

Co clarum est Apostolain de semet ipso, etiam siu sin

52쪽

perioribus agere quod formulam αυτος Θω adhibet ;rua apud Graecos non quisquam de alieno, sempere se ipso utitur. 'Apud Homerum Od. Υ. 263. T Iemachus ad Hyssem , hospitem, Κερτομίας δε τοι

Ipse ego voter abs te defendam manuique omnium Pro. eorum. Theocritus Idyssi XXII, is3. AHΟΣ Ersa ταδ' -πα mi ου πολυμυλς ἰων orae

Ipse ego hau dixi eis non verbosus sum. Seruator optimus . apud Lucam XXIV, 39.. Ira τοις χQώς-- τους ποδας οτι ΑΥ Σ ΕΓΩ Adspicite manus meus pedesiui, profecto ipse ego sum, ad quae Philonis iam locos laudauimus, qui bus addendus est de Somn. p. Iias. Ε, mi μην ἶτος ΛΥΤΟΣ Εm τοι λε-ντα εφη παντα εἰm, Atqui

v. I9. N αποκαραδοκύαι τῆς κτὶ τε- Litem magua contentione de huius loci interpretatione inter plurimos agitatam , non attingemus, sed illud monebimus contra eos qui emphasibus nimium fauent, αποκαραδοκὼιν a Vulgato optime reddi, exspectati nem creaturae, eamque interpretationem optimorum seriptorum usu confirmari. Scitieet καραδοκεῖν proprie est prospicere, obseruare. Philo de Leg. ad Cai. p. IOIo. C, εμελον δε ἄρα Εκ ὀλυοι διοι σπάνιν τῶν ἀναγκαιων, αλπησαντες τῆς ιδίας ασφαλειας εθενα - - τας -- ΚΛPΛΔOROΥNTEΣεπετέρουν, non pauci praε impia victus aufugere tentabant. suae seraritatis immemores - horam emugia exspectamus obseruabami. De vit. Mos. r. p. 6oq. D. αδελφῆ

53쪽

πέρας Talia reuoluens animo indignabundus et g3mens,

ex D ctabat Mnem futalem. Quid φ quod verba καρα-

δοκέῖν et ἐλπίζειν paritqrque καραδοκία et ἐλπὶs, nonnumquam eoniunguntur, vid. ad Philipp. I, 2o. Latinorum dicendi forma, Graecae quam simillima est. exspectatione erigi. Liuius 29, I s. erectis exspectatio patribus. ' Denique, in Glossis Platonicis Timaei, reperitur,. Καραδοκεῖν ' τ. τῖ πράγματος κεφαλαον ἐμιοτεῖν κs. ἐπισκοπεῖν σπη χηρων, ubi Herodoti loca, ad quae referendam esse hanc glossain putat, affert

ἀποκαραδοκίαν, simpliciter interpretatur, προσδοκαν, προσδοκAιν. Apud Hesychium explicatur per ελπίδα et apud ipsum Paullum mox v. ar. Neque erat quod S. R. CAR peto vivs in Strictum Theol. et Crit. in hanc epistolam emphasin huius versi urgeret, quod in sequentibus naturae rerum το συροενα ιν et συνωδίνειν tribuatur; nam quaeritur tantum an i sta vis in verbo inst. quae si inellet, cur opns erat ut Philo in exemplo supra posto, verbo quod, auctoribus Grammaticis antiquis, idem est quod eam notionem separatim exprimqret Caeterum non iuuat R magno

54쪽

cs8 IN EPISTOLAM. magnopere contendere, nam omnis spes et exspectatio, aliquem secum fert angorem. v. 2O. Mαταιοτητι η κτίεις υπετο- Philonis ista de Cherub. p. I 23. quibus HVGO GROTIus ad haec il- lustranda usus e st, quaeque repetiit CARPZOv. Strict. p. I 86. quibus mundi partes dicuntur κριμνειν, κοκοπα-bῶν etc. non satis snnilia sunt. Sed simillima iis quae disputantur apud Ciceronem Ν. D. I. a . etc. v. aa. Συν . significat indignor, doleo. Philo de vit. Mos. I. p. 64s. C. ταυτ ρακουοὐν ο Βαλα- ώης ΩMNEN EN EAΥ ΤΩι. His avditis Balaces indoluit. Sic ἀὼνες de doloribus Leg. ad Cai. p. Ioi9. B,

ἔτεροι παρησαν τας αυτρος φεροντες saΔINAS, supervenerint alii, eiusdem doloris nuruit. Compositum autem verbum pro simplici positum est. Sic συνευδο-νΛci. VllI, I. συνθεωρεῖν, Theophrast. Char. Prooem. v. 26. ΤΟ - ΙΠνευμα υπερεντυγχανει υπερ ηυκων 'πιτνε εντυγχανειν, siue ἐvτυγχάνειν, quod eiusdem potestatis est, versu sequenti, significat caussam aliturus agere vel deprecando, uel defendendo. Philo de Nona. Mut. Io64. E, βουλετ γαρ ο τοὐν ἔλων ἡγεμουν κριν ἀφορητα αδκουν- τι 'ες μελλωσι κολα Boes, IIA'

μω sotic. Etenim satvit huius universi gubernator, Incet nounulli ob diacta non ferenda puniendi 't, deprec tores habere, qui pro ipfs intercedant quique Patris tam propitiam imitantes moderatius benigniusque suppliciis

Diantur. Hinc ἔντευξις est deprecatio, cum apud scri- .ptores diuinos, ut ITim. I. tum apud Lucianum Scyth. αταρ εκεῖνο Moise m c δος M. ἐν παρἔρ

Doram eo uemnat. Obseruandum autem est hic ea ra-

tione

55쪽

tione dici, qua non de mediatoria Christi pro nobis intercessione apud deum est, sed de Spiritu S. efficaces ad preces motus producente, et infirmis nobis, vel igi orantibus suggerente. V. 38. Oἴτε ἀραγη ἴτε συναμιεις Coactior est procul dubio sententia Uen. CARPE OUII Strictur. ad h. l. p. I9T. haec verba explicantis de elementis, imo, aqua, aere et igni quae in cruciatum veritatis testium' a saeuitia improborum adhibita fuerint. Nam etsi cum in Nouo Testamento, tum apud Philonem loca, in quibus haec significatio vocum obtineat, reperiuntur, ut vel exempla ab ipso prolata demonstrant, tamen in

libris diuinis nullum exstat in quo ο- δυνάμεις simpliciter sic dicantur, sed semper addito τῖ vel si τοῖς ου'ανeis: Apud Philonem autem post voces ApXAI-ΔΥNA MEIS, ab antiquis philosophis re- 'ceptas, v. Cicer. N. D. I.) explicationis caussa semper

.adduntur nomina ἴδατος, αψος etc. Vt apertumst, ista quidem loca in reperienda et confirmanda horum verborum interpretatione momentum non facere., Nec probanda est eorum, qui de angelis intellegunt sententia, in qua ornanda Olim elaborauit I. ELsNE-hvs Obss. T. II. p. 4 a. allatis in hanc rem Philonis . quoque locis; quae ratio, refutatione nostra non eget. Itaque manendum est in eo, ut intellegamus potentes

in his terris. magis tris, qui potestate sua Apostolos 'affligebant, quae significatio vocum, quemadmodum seriei orationis accommodatissma est, ita cum diuinis, tum profanis scriptoribus usitatistima inuenitur. C A p v T IX.

sitione aliqua iunciis, quibus salsam plerumque signifi

56쪽

cationem attribuunt, hoc quoque ante praeparare esse velint. Est nimirum idem quod parare, condere, Ut est quoque in Philone Opis p. II. Λ. Ο Θεος τά εν κοσμω παντα DPOHTOIMΛΣΑΤ Ο - εω ἔρωτα πόθον. αυτῶ, deus partes huius uniuers omnes - ad amorem et desiderium fui excitaridum parauit.

C a P v T X. v. q. Tελος γάρ νομου Xριπος Τελος hoc loco in ea significatione dicitur, qua indicat Mem ad quem quis

contendit, quem attingere vult; sic apud Philonem de vit. Mos. I. p. 626. Λ, προυκειτο εν αυτῶ ΤΕΛΟΣαναγκρωτατον ονησαρ τὼς ἀρχομενους, unum Mi om

pra epta credendorum agendorumque diuinis libris consignata. Eam vim idem vocabulum, quatenus ea

vovτων, nec enim parmis numerus es eorum, qui ex audituet doctrina diselint. V. 2O. 'Hσαίας D αποτολμα mi λύγει Verbum αποτολμιῶν probum est, et occurrit apud Philonem Leg. ad eat. p. Ioo3. A, ἐπειδη απαῖ εΘρασυνοι ΛHETOAMHΣEN εἰς τους πολους εξενεγκεῖν την ἀθεωτάτην εκλοωσιν αυτῶ - ἀκοδ Θα-συνωδά προι τειν επεχε ει, pineaquam semel austis es, in vulgus efferre impium sui consecratui rem, pergebat ea facere quascum ea coniuncta sunt. Dictum autem accipi potest vel per Hendia lyn verbale pro αποτολμοι λε , Vel per pleonasmum, ad quem referas illa Philonis 3. de vit.

57쪽

ώσίας οι viis εχοντα , άλα mi απονησκων ToΛ-MΩΣIN, nec enim es par iactura petuniae et libertatis, pro qua non modo spes neglig re prudentes, Nerum etiam intermori solent. Sic de tenebris densissimis Aegyptum quondam prementibus ita refert Ivit. Mos. p. 62I. D. ποτε φασι τους μεν ἔρδμμένεα δεν ταῖς mυναῖς μὴ ΤΟΛ-MAιN εξανλαβα , tunc aiunt in leolis latentes non surrexisse. In Hebraico enim Exod. X. 23. est: ima nU vi N et Alexandrini Interpretes:wι uiami ουδεις εκ της κοίτης αυτῖ. Nam verbum hoc sicut ἁ χod μη cum alius verbi Infinitivo iunctum , . pleonastice poni, xt loli. XXI Ia. Ehic ετ ολιωρι- ἐξετασα , Censent HElNs Ius in Exercitati. ad istum locum p. asa. M IER. ΜΑ ΚLANDVS Lee . Lysiac. p. 339 A. Sed non incommode vim suam, audere, a se impetrare retinet, ut, etiam in locis Demosthenicis in Ind. agis K. Occurrit etiam εχτιτολμῶν I Leg. Alleg. p. 47. B, ὼγαρ αν ΕΠΕ-TOAMHΣE τοσουτον ἀναδραμεῖν o ανΘρω ινος νοῦς, εἰς ραντιλαβεθαι Θεῖ φυσεως, nes enim ausa fuisset huinam mens, tam alte adscendere ut attentaret dei naturam. Quod ipsum verbum legitur apud Homeri Od. A. 333. Σοὶ δ' επετολματω κραδη κ Θυμος ακουειν. - Tibi vero sustineat cor et animus audire. add. de Cher. p. Iao. A.

v. 8. 'Eως τῆς σημερεν xl αερας Τουτεσιν. Vt Philo interpretatur I Alleg. p. 56- D, αεἰ ο γαρ αἰωνῶπας τομ ΣHMEPON παραμετρῆται - μετρον γάρ τῶπαντος χρονες ο ημύρινος κυκλος. me es SEMPER. Nam aeutim omm . hodierno metitum M ura enim omnis temporis es diurniu circulas.

v. I 6. V v ἡ ἀπαρχή αγἰο0 Populum Iudaicum esse deo sacrum eodem verbo Philo exprimit de Creat.

58쪽

adducemia ad templum mulieres, uxoritidae etc. Cons. Lucian. de Sacri f. c. I s. Philonis locos huc pertinentes, alterum de Nariraeis, alterum de Essenis, quos semet ipsos n=rre dicit, non adscripsimus, no actum ageremus. Vid. praeter πOLFIVΜ Cur. p. 23T et DE YLINGrvΜ Obs Sacr. T. III. Obs 4 I. g. s. p. 3I3. CARP- ΣOVIUΜ S. R. . Stri=Ir. p. 288. seq. v. 8. 'O μεταλδὴς ἐν ριπλοτητι) VOX απλοτης indicat candorem et teritatem, quam in erogandis beneficiis maxime expetit probatque numen diuinum

Quo intellectu apud Philonem est Opis 36. B, ubi dicit primores homines gustus pomi ἐξαπινα ους ἀμφωτε-

ουργίαν μετεβαλεν, repente ex invocentia jimpuritateque moram ad calliditatem mutauit. Ibi d. p. 39. C, τομῶτος μkό βιος των ἐν μεν AK AKIAι κ s AldAOTUTI Wωμhων, Tolis erat vita semotenter ab initio psiciterque vitientium. Sic Adverbium usurpatur

μήτε

59쪽

μῆτε των εἰ - κοινωνίαν μηδD AIIAΩΣ hαν Θι τες, nondum hominum genus a mera malitia reprirgatum est, qui nec eorum quae adsietatem, nec quaι ad societatem pertinent quidquam emisside fideliterque facere possunt. Ad quam notionem, tanquana ad genus suum, forma pertinet, si dicas απλοrητοι indicare copiam et offluentiam in dando, quam sententiam UOLFius tenet Cur. ad h. l. sed hoc praeceptum tum non valeret in uniuersum, sed quosdam tantum attingeret et cum conditione accipiendum foret. Neque enim omnes possunt largiter dare. Possis etiam, quod nemo Inte pretum monuit, reddere, facile, promte, non ambitioin pretibus cedendo. Philo de sacris. Ab. et Cain. p. 734. D. φρονησις mi ανδρώο και δικομο τυνη καλαὶ πασαι κώτελεια αγαθοι, αβύ ὐχ AHAsΩΣ ληόω, ἀγαπηlo δε εἰ συ-χεσι ταῖς επιμελεώ- εξευμιενιβησοντα , μου tia, fortitudo, infitia, pulchrae omnes et inter

perfecta hona censendae, non FACILE obveniunt, sed praeclare agitur si aseidua cura secti possiit. vid.

autem. etiam FIsCHER. Specim. Clau. Verss. Graec. V. T. p. 24. V. I 6. Τοῖς ταπεινοῖς συvαπαγομενο 0 Non omnino reprehendendus est Uulgatus vertens: Humisibiιs . ' consentientes, nam quibuscum consentimus, iis fere gaudemus et delectamur. Quem quidem sensum inesse huic loco statuo, ita ut vertendus sit, modesta gaπ- dentes, vel, modestiam sequentes. Quo pertinent loci Philonis ad Galat. II, I3. prolisti. V. I9. Δοτε τοπον τη οργν)-vel τοπον δ- δονα est, cedere. Philo de Nona. Mut. ex tr. ΔΙΔΩΣΙ γαρ ο διδάσκαλος του μαθοντι ΤοIION προς την α ευυποβολης εκουσιον μελέτm , dat praeceptor locum ei qui didicit ad spontaneam meditationem mulis suggerente. Igitur hoc loco erit, vel dare facultatem suae irae detumescendi, vel, dare facultatem irae diuinat vim sunm R 4 prs-

60쪽

proferendi. Priori modo dixit Lactantius de Ira Cap. x8. Ego vero laudarem s eum fuisset iratuι dedisset irm suas

spatium, ut res te per intervallum temporis animi tumore, haberet modum eas alio. Hoc ipsum Philo de Ios p. s O. B, sic exprimit: εκρατησε το πάθος ει σκων. ταμιευσαμενος ἀυτῶ τῆ qmχη. Imperauit suis

ctibus premens atque rec dens eos in mimo.

V. 3. 'Eξεις επανον αυτῆς Praemium inde r portabis. saepius επανος et τιμή pro praemio dicuntur. Cons. I Cor. IV, 3. Qui usus vocis etiam Philonis auis ctoritate confirmatur de vii. M.. I, p. 626. C, ubi intervere imperatorias virtutes in Mose conspicuas referumtur προτροπαὶ προς τα βελτιτα, χνογοι κομ κολασεις ἀ ut αρτανοντων --οι, EI IAINOI TIMAI -λιν

καταρθει τοὐν συν νομου, ad νιν tutem exhortationes obis. iurgationes coligationesque peccantium legitimae , et laudes praenitaqrιe recte facientium Ex ratione legis. V. s. Διό ἀνάγκη υποτασσε Θα Int. ML Quod omittitur quoque a Philone de opis M. p. s. E, τηνμεν ἔν αληθεςατην αιτίαν Θερν ANAΓΚΗ μονον ειδε- να . huius rei caussam verid am necesse es deum solum scire. Alias: αναγκαῖον. v. c. ibid. p. 38. E. V. 6. AHτου γοὶ γάρ Θεῶ εἰλν Prima et propria notione vocabulum λειτουργὼς signiscat eum qui munera quodam publieo fungitur. Eleganter itaque dicitur de magistratibus, cum apud alios scriptores tum apud Philonem. , Quod omii. prob. lib. .p. 866. B, πῶς γάρ Φουκ εκτοπια - Θαυματ οvτως φυγάδας μh καλῶν τους μη νιονον ἐν το πόδε ει διατρίβον. τας, αἰλα. κώ βουλευοντας κω δικαωτας ἐκκλησιαζοντας μι δ οτε γυῶ αγορανομίας κma μινα- σισρ γαό η- τας αλας ΛEITOTPI IAZ υπομύνοντας, An non absurdam et miram videtηr extiles diei qui non