Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

발행: 1777년

분량: 344페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

modo versaratur in urbe media, sed curias, tribunalia, rasra Occuparit, nonnunquam etiam aedilitatu et praefecturas gymnasii et alia munera gerunt. Significat etiam publice conferre pecuniam apud Lysiam non uno in loco. Qtio sensu est Cap. XV, 27. a Cor. IX, II. Ecclesiae usus vocem communem peculiariter adaptauit ministerio et cultui qui publice deo exhibetur; et eius cultus ministris. Vid. interpp. ad Luc. I, 23. Refertur denique etiam ad eos, qui aliquo opere faciendo, rei ablicae prosunt, etsi suam priuatam utilitatem spectant. Quod docte demonstrauit Is. CAsAVBONvs Exercit. adu. Baron. Annal. p. m. 333. seqq Ed. Lond. U. 8. Nομον πεπληρωκε Sic Philo de Abrah. p. 384. C, NOMON δε φύσεως EHIMΠΛΑΣ αναγκαῖον. ad necessariae legi naturar satisfnciendi . V. I4. Τῆς σαρκος πρόνοιαν μη ποιεῖθε εἰς επιΘυμ ας Sic Philo de Tem. p. asa. C, ubi de duplici ossicio hominis, ciuili et erga deum verba facit, duabus aris, una victimarum, altera sumtus, praefigurato: σος κατα

Morro κρίνουσιν αγαθαι μετοι τοι ψυχῆς δευτερείοις τετιμημιέγω τοι περὶ σῖμια ' κατἁ δε τον ενδον πασιν ἀνὰ μοις, ασαργοις, ασωματοις, τοῖς εκ λογισμῶ μο- νοου χρῆ θα . Hic in ara fers vita conspima tergoris. camis, cruoris et huiusmodi eoaeporeorum videbitur magnam ctiram Astrare, ne vulgorem multitudinom ossendat, quae bona corporis facit inimi bonis proxima. In imtreiore vero omnibus rebus incruentis, incorporeis, non carneis, rationalibus solis utetur. Et de migr. Abr. p.

micilium es, eura es halenda. add. Isocrat. Pan. c. 3T. Deiuosiliens s doca citat REIs x. Ind.

62쪽

V. I. Tον αβενουντα το πλει προσλαμβαiεPH . Apertum facit sensus ipse loci, προσλαμβανε θοes esse, comiter, benigne tractare. Quemadmodum qui infirmus' aut prostratus est, solet manibus aliorum porrectis tuta leuari. Quo quidem sensu αντιλαμβανειθα dicitur Luc. I, sq. et apud Achiil. Tat. Lib. IV. p. 239. Ed. SALΜAS. et υπολαμβανειν. Thucyd. VI, 28. Nec . non apud Philonem de immut. d. p. 3o4. B, o Θεος καν

ἐξανωπιν, Deus etiams omnes homines aut maxima es-νtim multitudo ruat in gerniciem dexteram porrigens s flentat et erigit. Leg. ad Cai. p. Io3Ο. B, μιικρῖ κατεπεσεν, ει μη τῶν παροώτων τινες ΥΠΕΑΛBON αυ-

τον, purum, quin collo us fuisset abfuit, nisi a proximis quidam eum fulsent ML Pro quo in dialecto et

sermone communi videtur di ctum προσλαμβανειν. Nam locus est Luciani de non cred. cal. c. I T. ubi verba ijπολαιαβαινοντες ἀἱ κολακες τήν μειρακιωδη τῖ 'Aλεξάνδρου ἐλθυμίαν quae verti debent, adtilatore= iuvenili Alexandri cupiditati faventes, eam adiuvantes, fusemiantes, Scholiastes exposuit ΠPOΣAAMBANONΤΕΣ. Quam lectionem contra eos qui προλαμβάνοντες emendarunt, integritati suae vindicat ABREsCH. Dilucidati. Thucyd. p. 93. Hoc sensu συνεπικ-φίσα συνεγεῖρα Pbilo dicit, de Carit. p. 7or. B, ubi de immento prolapso sermo est: διεγερειν et λανχοιθα de Decal. p. 764. C. ἀνεγείρειν et αναι φησιν de spec. Legg. p. 776. C. Poterat quidem verbum in Actiua forma poni; sed nec Medii loco Actiui exempla plane inustata. Uid. DORVILL. ad Char. p. 778. V. 8. Eαν τε γαρ ζῶμεν, τῶ Κ ιω ζῶμεν omni ambiguitate locus caret. Ζῆν τώi dicuntur qui alicuius arbitrio

63쪽

ζῶσι μαλον, η τως λογισμω, moribus magis quam rationi obedienter vivitnt. Quam significationem ilitia serarunt ad hunc locum L. Bos Ius et I Η. ALBERTUS. Philonis huc referri verba possunt de Nom. Mut. p. Io78. A, ubi ait, minime fallacem esse vitam eorum quibus contigerit τας τοὐν αν οὐπων φυγεῖν υτ δοις. ΘΕΩι μονω ZHΣΑΙ, humina e fugere stiria et deo soli viuhre. Alius locus est Quis rer. diu. her. p. 496. C, εἰ δε δυνατο πις παῖσι τοῖς ριέρεω ἶHTH- ΣΑΙ ΘΕΩι ριαλον ἡ ἔαυτῶ ' I quis possit omni biis paro tibus deo magis quam sibi quaerere , ubi lectionem MSS. Augi Coll. Nov. ZΗΣΑΙ ΘΕΩι ΜANGEvs rec pit : sed ut mihi quidem videtur non satis feliciter, nec

sententiae verborum conuenienter. Loquitur enim

Plillo de philosophiae studio, quod in quaerendo ve- .ro considerandaque rerum natura versatur.

V. I8. Δοκιμος τοῖς ἀνθρωποι ) Δοκιμοι dicuntur, qui dignitate praestant. Sic Philo alicubi commemorat τον ΔοKIMOTATON των υρέ- , sacerdotem dignitate praefantissimum; de Ios p. 5 s. C. συνειςιωροτο δε κω αλοιτων παό Αἰγυπbοις ΔΟRIMI N, οὐ fuerunt conuiuio et alii quorum praecipua erat apud A gyptios dignitas. add. de opis m. p. 29 A.

64쪽

de caustis ad sacrificium adcurrere non possent, Oraculum edit μου uniuersam pertinens gentem. Ipsa actio sacra faciendi IEPΟΥπIΛ dicitur, quae vox aliquoties e dem loco legitur. E quibus cognoscitur elegantia metaphorae, quae in his Paulli verbis inest. . : . .

V. a . Φιλοτιμουμενον ευαγγας θ Neque saeKEMAN s in Thes nedum alii Lexicographi vim huius verbi satis demonstratam dederunt. Compositum autem ex φίλος et τι ari, significat Facere aliquid honoris catψsa. lam vero, quae honoris et ambitionis caussa fiunt, studiose solent agi, quoniam ut Poeta ait, magnum stloria talear habet. Est igitur γλοτιμουμιενος ἐυαγγελίζειλι , qui magno et acri studio doctrinam enan. gelicain tradit. Sic a Cor. V, 9. M. φιλοτιμου κε&ω- ευαζετοι αυτω Πνα . ambitios sumus - in eius . gratia et benevolentia promerenda. Cons D RESIGIr de v. M. Nou. Foed. Commentarius I, I44. add. Aelian. V. H. IX, 29. quo loco utitur FIs CHER. Ind. Palaephateo in φιλοτιμιον εἶναι. Exempla quae hanc potesta tem verbi demonstrent apud Philonem nobis in promtu sunt, ac potissimum quidem in voce φιλοτιμίας. do opi f. p. I8. . C. Oei πεμ τῆ ἀδικεῖν σπουδοή τε - ΦIAOTIMIAI, inlotitiae studium. de sacr. Ab. et Ca. p. 134. D - ἐν πονοις PIAOTIMIAI, pertinax laborileg. ad C/i. . p. IOOO, D, o ἔν-παντα δετ αλη- Θείας πeαγ κατευσάριενος μετ ' EΚΤENEΣΤΛΤΗΣ

65쪽

τῶν ἐγκυκλιων κατα ΦΙΛΟΤIMIAN τῖ πρωτερου δεσποτα Artes liberales gustarat evra prioris heri. Lib. 3. de Vit. M. p. 673. E, ἁ μεσα-- MAOTI-

. NIHIL NON FACTURI ut sibi liceret videre.

mi ipyis eum Me hane eleemosynam tanquam tarsianae Mei fructum, reddidero: quandoquidem ea, quae , Uobsignata sunt, fideliter asseruantur, Sic σφραγίσο dou in tutum locare, intum praesare significat apud Philonem I. de vit. Mos. p. 6oT. C, homines beatiores de felicitate sua gloriantur, inopesque prae se

V. 3O. Συναγωνισαβαη μοι ἐν ταῖς προσευχαῖς , Arse ἐμοῦ προς τον Θεον Rogo vos ut una metum in precibus ad deum futiendis, magnum sudium, mognommmtentionem adhibeatis. 'Λγωνοθοι ut supra ipιλοτ μῶBM dicitur pro, mogns s is et comentiona aliquid facere. Exempla e Philone notavianus ad Luc. XIII, a

. ' Nunc is

66쪽

stro IN EPI a To LAMNunc autem bene de precibus dicitur, quandoquidem . et Latinis usitata est forma: precibus contendere.

. . .

v. a. 'Dρι παρατητε αὐτη Vt eam adirimetis. Metaphora petita a militibus, qui in acie sibi adstant mutuumque praestant auxilium. Hinc παραπατης dieitur. Sic apud Philonem de leg. ad Cai. p. IooT. E , την 'Ae- - δυναμυν - λυιεν οιλεμακον ἔσαν,

Martis- nonne vim scimus beneficam et adiutricem auxiliatricemque oppressorum iniuria

v. 18. 'Eξαπατωσι τας καρδίας των ρικα in 'Ἀκακος fere conuenit cum nominis απλῶς significatione, unde etiam haec nonnumquam coniunguntur ut

supra ad Cap. XII, 8. demonstrauimus. Dicitur autem de homine ingenuae simplicitatis, qui nec irae fraudibus. Diitur. nee aliis messesuspicatur. Philo in Flacc. p. 974. E, μη γῆ ας, μή νερτητα μή παίδων AKAKON ηλα αυρικτι τάμιενοι, nec ferimn, nec iuuentutem, nec merorum innocentem aetatem miserati. Leg. ad Cai. p. Io26. B, καταρξομεν τῶν Θυματων - παρατησομενοι τον ιερῶ--κίζους κου κορας, την AKΛKON ηλικιαν οἱ παUοφοντα . Immolabimus victimas - adducentes ad aram - pueros et puellas , innocensem aetatem pueritidae..Huic aetati οικακία tribuitur etiam apud Aristotelem Rhet. II, Ia. ex tr. Ita quoque serpens primorum hominum integritatis deceptor , .dicitur ενσοφι υων τοῖς AKAKs1TΛΤΟΙΣ ηΘεσι in γυναῖκα AII AIMN, mores smisissimos circumireniens et mulierem decipietus apud Philonem de Agric. p. 2o I. D. Add. DAV. RVΗNΚENIVS ad Glossarium Timaei Platonicum p. H. Cel. FIICHER. Specim. Clau. Veris Gr. p. IT. v. ao. 'O Θεος της ειρηνης σ-τον Σατανανυπο τῆς πολις υμῶν Obseruanda est forma dicendi, qua

67쪽

qua per quandam comprehensionem uno in verbo, duplex notio vel Zntecedentis, vel Consequentis latet. Priovis rationis exemplum est in hoc loco, ubi in συντρίβειν simul inuenitur notio stibileiendi, ut adeo . vertendum sit: deus Ialatis auctor subiiciet et confringet Satanam pedibus vesris. Qui Hebraicum sermonem cognitum habent, in eo ipsis hanc rationem animadvertisse debent v. Ps. IX Io. X, vlt. .Qui Thucydidem inprimis aliosque bonos scriptores Graecos legerunt, notissimam hanc formam habeant, meces. est. Nec in Latinis eiusdem usus est insolens. Liuius 38, 46. in fugam tonsernati sunt. Iustin. XI, io. Amota imbelli aetate Carthaginem, pro amota ab urbe sua et missa Carthaginem. Virgil. Geo rg. III, 413. Ingentem clamore premes ad retia cerasum, i. premes et ad retia ageS. Sic apud Philonem Leg. ad Cai. p. IOI3. B, ETcς oτας πολεις ἁπασας εἰς ἈευΘερίαν εξελομενος, pro T. r. ἁ. δει τῆς δουλε ας εθλομενος ins εἰς ἐλευθεριαν κατορώσας, Hic ciuitates uniite fas in libertatem vindi- , .enuit. Cone RAPHEL Ius Annot. Xenophonti p. 183. Ergo idem valet quod υποτάσσειν τοῖς ποσὶν, ut est apud Aristaenet. Ep. I, 2 a. et συνσρίων, caedere: co=. trendere. Caeterum hic locus ex more victorum,

pedibus iiisistendo prostratos hostes conculcandi, intellegendus est. Cuius exemplum in Acris litteris

praebet Dauides, qui Goliatho deuieto pedes imposuisse fertur I Sam. XVII, st. Apud Liuium 38, 63. sub pedibus veybis stabit - irimitor ille Africae Scipio.

68쪽

EPISTOLAM ΡRIOREM

CORINTHIOR

69쪽

λησαν γε μk-plus est quam percontari: interrogare. Indagare et quaerere venum promiscue dici, Latinitatis Ciceronianae gnaros non sugit. Quin etiam διερεισαν, consederare, exstat in Pliilon. de vit. Mos. I. p. 6O7. Λ. iungitur cum Oe Meo τῶν leg. ad Cai. p. Io29. D. v. I3. Πνευριατικοα πνευματικα συγκρἰγοντες) Uembum συγκρ-ν nonnulli pro comparare, pro παραβαλ-

accitiunt, quo senio est apud Philon. de Tem.

p. 246. D, Θεοῖς τοῖς ψευδωνυμοις ουκ αν -ον αλ 9ῖ Θεον ΣNKPINEIN υπεμεινεν, cum falso dictis diis nunquam certum verumquo comparare sibi Isset; sed verλmur ut satis conuenienter rei, de qua sermo est comsilioque diuini scriptoris. Rectius isitur statuimus verbum significare interpretari, quo sensu apud Alexam drinos interpretes pro Hebraico rid passim usurpatur. Eadem significatione verbo διακρωειν Philo utitur. Esse autem συγκρίνειν idem quod διακρίνειν, nimirum intem pretari, exponere, maxime demonstrari potest loco libride Ios p. 339. C, Ἀποκρινομένων δε ώς ονείρους ἰδοντες ασης MV οιή μιον ας πεπληρωντα , μηδενcς οντως τὼ

hus, ortam ex somniis anxietatem quod non ad set iste prer, bono animo Vtote , ait etc. Nam pro his in Alexandr. versione Genes XL, 8. reperitur συγκρινειν apud Aquilam ἐπιλυειν, apud Symmachum denique, quod Philo retinuit, δακρίνειν. Ita mox διακρισιν Philo ubi Alexandr. συγκρισιν. Verba sunt: o δε ἀρχισιτοποιος αποδεξαμενος την ΔΙΑ ΙΣIN - φησὶν, Tum

pisorum praefectus approbans IN TERPRETA TIG

- NEM - ait. Conf. p. seqq. At p. 349. κατα την τῶν ονειροιτων ΣΥΓΚΡΙΣIN, ex somnioram interpretatione. Ex quibus intelligitur, cum et Symmachum et Philonem puritatis et elegantiae studiosissimos fuisse sciamus, magis Graece dici διακρίνειν quam συγκρ νειν,

sed notione ipse, nihil differre.. Quin etiam simplexs κρίνειν

70쪽

κρυμν hac notione Theocr. Id. XXI, 29. dixit. Cam. terum tamen utramque vocem coniungit de Somn. p. IIII. D, δια το-π'ο Θέναν - οτι μόνου τῶ

interpretationes et diiudicationes omnium. iv. I s. 'Ο δε πνευ καταος ανακρωει μεν παντα, αυ-

τος δε υττ ουδενος ανακρἰνεται J Παντα esse quartum 'casum numeri singularis sciscit L. BosIus; Hinc ALBERΥvs tu Museo Brem. comparat Philonis verba de Opis m. p. aa. D, ubi disputat de praestantia numeri septenarii: το μεν Eν εν γεννα τὰς εμ ΛΠANTAΣοι Βριλ ΥΙΙ' ΟΥΔENOΣ γεννωμεν o παραπαν '

ΟΥΔENA των ἐν δεκαδ. Vnum quidem gignit omnes deinceps sequentes numeros, sum a nullo Ommius genitum. Octo autem gignuntur quidem a bis quatuor, sed nullum gignunt ex his, qui sunt intra denarium. Immo παντα sunt capita doctritiae diuinae, ut Marc. IV, 34.1 Iola. II, aO.

v. 9. εγεῖ γεωργιον Voce γεώργιον ad denotandum agrum cultum, cum Alexandrini Interpretes usi, sunt, tum quoque Philo de Plant. N. luit. τον μελοντα Στε. ι των κατα μερος φυτων τε - ΓΕΩΡΓΙΩN λεξώνα , κατανοῆσαι τ ῶτον τα τελειοτατα τῖ παντος φυτα, ψη τον μέγαν φυτουργον - ἐπι ι-την αυτων, oportet eum qui de plantis et agris gulatim dicere velit, primum considerare stirpes in hoe uniuerso, perfectissimas et magnum illam agricolam ων vin praeprima C A p v T IV. V. a. Ives Στεος τις ευρεΘη Eνρἰσκεθα ut Hebraicum Naeua et Latinorum Repreisi ero esse usurparii nos

SEARCH

MENU NAVIGATION