장음표시 사용
221쪽
credo quod debeat retrahi , nisi de congruo, vel etiam causa prolis. Id ipshm clate explicat sal ctus Gregorius relatus an Canone, dum ait : Si quis ereo Luaco Me non cupidine voluptatis capitis sed solummodo liberorum creandorum gratia utitur , ipse professio de ingresu Ecclasa, seu de sumendo Corporis Dominici sanguinisque mysterio, suo est relinquendus judicio ; quia a nobis prohiberi non debet accipere , qui in igne
positus nescit ardere. Cum vero non amor procreanda sobolis, sed voluntas dominatur in opere commixtionis, habent conjuges etiam de sua commixtione quod defleant. Quod quidem fatis ostendit, secundum coinmunem Canonum Patrumque doctrinam, eos, qui matrimonii debitum petendo aliam habuere antentionem , quam prolis generationem, quod tamen sape contingit inter conjuges, ad hoc Sacramentum eodem aut sequenti die ac cedere minime debere. Sanctus Thomas Patrum sententias in te pretatur, dum ait et Dicendum quod coitus
conjugatis, si sit sine peccato, puta si flat
eausa prolis generanda, mel causa reddendi debitum non alia ratione impedit sumptionem hujus Sacramenti, nisi, sicut dictum est de pollutione nocturna , qua accidit sine peccato : scilicet propter immunditiam corporalem mentis distractionem. Inter alias externas dispositiones a sancto Carolo superius indicatas , illa certὸ a mulieribus praecipuc obfservanda est , ut scilicet ad
faciam mensam pectore aperto accedere non
audeant ; cum praesertim in Edicto ab Eminentissimo Cardinali Carpegna Vicario , de mandato Innocentii XI. pusticato reperiantur haec verba vulgaria : Si comanda per parte delia
222쪽
De Sacram: Euchar. Cap. XI. 1 '
Santιta sua , in virtv di fanta obedienea, aiulte te Donne di qua ivosia stato, grado , econditione Asiano , che non comparifchino perta strade , ne altri luethi pubIici, ne ri petii-υamente l'artentane nelle loro botresse , emolio menosi faecino sedere per le Chiese con
ne contrafacientes ad Sacramenta Poenitentiae, aut Eucharistiae admittantur.
stu . s. Licet- ne in aliquo casu etiam non iejunis porrigere Eucharistiam 3 Resp. Potest quidem Viaticum brevi noriIuris dari non jejunis , ut ait Rituale Roma num. Quod etiam definitum fuit in Concilio Constantiensi his verbis : Decrevit ac desinit, quod licet Christus post caenam instituerit discipulis administraverit hoc venerabile Sacramentum ; tamen, hoc non obstante , sacre-/rum Canonum autoritas Ecclesa approbato
consuetudo serva it 6 servat, quod huj modi Sacramentum nec post coenam conficiu-tur , nec fumatur a non jejunis, nisi in ea uinfirmitatis , aut alterius necessitatis is jure viet Ecclesia concesso vel admisso.
observandum tamen cum Divo Thoma, quod Reliquia cibi remanentes in ore , si ea sualiter tra glutiantur, non impediunt sump- rionem hujus Sacramenti; quia non trajiciuntur per modum cibi , sed per modum salisa. Et eadem ratio est de reliquiis issetis vel mini, quibus os abluitur, dummodo non trajiciantur in magna quantitate , sed permixta sal ma ; quod vitari non potest. Quaest. 6. Infirmus periculose laborans, qui semel non jejunus communicavit , potest-ne
223쪽
pluries etiam non jejunus communicare Rήρ. Hujusmodi infirmus multoties Euesi ristiae Sacrament zm etiam non jejunUS percipere potest perseverante morbo , vel ingra- . vescente morbi periculo. Ωuod se ager , dies-tur in Rituali , sumpto Viatico superυixerit, mortis peri um evaserit , soluerit communicare , ejus pio desiderio non deerit Parochus , quoties a quum τidebitur: quin per modum Uiatici, infirmo, etiam non jejuno iterum concedet, si postquam convaluerit, de- . nuo, in aliquod grave mortis periculum, inciderit 1 Materna Ecclesiae indulgentia , quae in Concilio Constantiensi congregata eam facultatem aegrotantibus impertiit , ut non jejuni communicarent gaudere poterit aegrotus: Haec autem Concilii facultas , cum non sit ad unam vicem redacta , sed indefinite concessa , patet eam a Concilii Patribus indultam , ut quoties justa necessitas exigeret , aegrotantibus non
jejunis hoc sacramento iam semel donato, interiecto inter utriusque Viatici perceptionem 1ex, aut octo dierum spatie , iisdem etiam non jejunis saluberrimum denuo Viaticum con
si uast. 7. Pollutiones quae aliquando in
somno contingunt is impediunt-ne perceptionem sacrae Communionis 3 RHΝ Divus Thomas tum scientia tum puritate Angelorum aemulator, huic quaestionis. Tho. In . solidissimc sic respondet: Pollutio quandoque dii. s. art. ex illusione accidit, quando phantasmata per
'bhi' ih spiritualem, scilicet da-
ui ' '' astrones, commoventur. Quandoque ex reliquiis ργε teritarum cogitationum : quod est causa spiriturilis intrinseca. Luandoque ex causa intrins ca naturali, quae quidem causa, vel
fuit soluntati subjecta , sicut est quando ex
224쪽
De Sacram. Eiιchar. Cap. XI. et or
super fluita te cibi aut potus praecedente , pollutio accidit ; υel non fuit voluntati subjectas, sive accidat ex aeebilitate natura impotentis retinere semen, sive ex ejus virtute superflua expellentis , sυe quocumque alio modo , in idem redit. Secundo dimnguitur pollutio quantum ad modum. Quia quandoque accidit sine re imaginatione , quandoque cum imaginatione;
hoc dupliciter , quia quandoque in ipsia somni
imaginatione homo turpitudini consentit, quandoque dissentit,& tamen pollutio accidit. Quando ergo sine imaginatione pollutio acci- dit, signum est quod pollutio ex causia sit cor- ccporali intrinseca; sed quando cum imaginatione , potest sic vel sic esse. In omnibus igitur praedictis pollutionibus , corporalis immun- ditia est communis: sed quaedam mentis hebetatio non est, nisi in illis pollutionibus quae cicum imaginatione accidunt ; quia in illis quae sine imaginatione accidunt, anima niti'l participare videtur. Nulla autem dictarum est peccatum , ut ex dictis patet; sed potest esse effectus peccati, significans praecedens pecca- ές
tum vel veniale vel mortale. Peccatum autem cemortale eκ necessitate a perceptione Eucliarisiatiae impedit: quia mortaliter peccat, qui cum conscientia peccati mortalis accedit: hebetudo autem mentis & immunditia corporalis, ex quadam decentia honestatis , quia indevotio saquaedam videtur sic accedere , nisi necessitas urgeat. Et ideo considerandum est utrum in cause pollutionis possit inveniri peccatum praecedens , quia cogitatio turpium quandoque est V
sine peccato , sicut cum in cogitatione tantum manet, ut crem quis disputans de talibus, opor- celet quod loquens cogitet ; aliquando etiam cum peccato veniali, quando ad affectionem
cogitatio pertingens in sola delectatione fini- I v
225쪽
tur 3 quandoque etiam cum mortali, quando consensus adjungitur ; & quia cogitationi tali de propinquo est delectatio , & delectationis consensius : Inde etiam in dubium potest verti, utrum sequens pollutio ex peccato acciderit, D vel non, & aut veniali aut mortali: satis ta- ,, men probabiliter potest conjici non praecessisse consensum, quando in ipsa somni imaginatione anima dissentit; non tamen oportet quod consentiat, consensus in vigilando praecesserit, D quia hoc potest accidere propter ligamen judicii rationis , quod quandoque magis, quan- ,, doque minils est liberum in mno. Unde in tali pollutione , si ad causam recurrens dubitet
' de consensu , omnino abstinere debet. Si au- D tem expresse invenerit consensum non praece ,, sisse, & nccessitas urgeat , aut aliqua causa ,, potior reformet pactam, potest accedere, aut etiam celebrare non obstante corporis im- munditia aut hebetatione mentis : alias si ne-υ cessitas non incumbat, videtur non exhiberear reverentiam debitam Sacramento ; non tamen ,, si celebrat, mortaliter peccat, sed venialiter sicut cum quis quandoque mentis evagationem patitur. Quando autem ex illusione acciadit, si illusionis causa in nobis praecessit, putara cum quis indevotus ad dormiendum accesserit, ,, idem est judicium ac de pollutione quae ex co- ,, gitatione praecedenti causatur ; si autem intnobis causa non praecesserit, imo magis causa ' contraria , & hoc frequenter accidat, & prae- eipuh in diebus quibus quis communicare de dis bet 3 signum est quod diabolus homini fructum ,, Eucharistiae percipiendae auferre conatur. Unde in tali casse consultum fuit cuidam Monacho, ut in Collationibus Patrum legitur , quod communicaret; & sic Diabolus videns se non
226쪽
De Sacram. Euchari Cap. XI. 2o 3
8. nam sunt animae dissipositiones , quibus communio redditur sacrilega 3 Resp. Ut diximus ex Divo Thoma I pecca- .
tum mortale ex necessitate a perceptione Eucharistiae impedit , quia mortaliter peccat, qui cum conscientia peccati mortalis accedit, aut sine tali conscientia, si ex ejus culpa , credit separatum esse , & non sit, contra mandatum Apostoli: Probet autem seipsum homo; ct r. ad Cor In .se de Pane illo edat, , de Calice libat. - Et ex Concilio Tridentino, in quo sic legi- α Cone Tritur : Ecclesiastica autem consuetudo declarat, dent. se si . eam probationem necessariam esse, ut nullus *δP' γ' sibi conscius mortalis peceati, quantumvis sibi. contritus videatur , absque praemissa Saeramentali Confessione , ad sacram Eucharistiam cc accedere debeat. Quod a Christianis omnibus, etiam ab iis Sacerdotibus, quibus ex ossicio incubuerit celebrare, haec sancta Synodus per-
. petuo servandum esse decrevit, modo non desit illis copia Confestaris ; quod si , necessitate courgente, Sacerdos absque praevia Confessione
celebraverit, quam primum confiteatur.
Lua'. Sussicit-ne ut quis immunis sit a mortali peccato , ad recipiendam cum fruct usacram Communionem Resp. Certum est , ad recipiendum tot rem Communionis fructum , non suffcere, ut quis immun)ssit a quocumque mortali peccato , sed insuper requiri, ut immunis sit ab omni affectu voluntario venialium peccatorum, ut habetur in Can. Quotidie , quem Gratianus attribuit Divo Augustino , in quo sic Iegitur :g uotidie Eucharistia Communionem perci
Pere , nec laudo , nec vitupero : omnibus tamen Dominicis dichus communicandum siuadeo & hortor; si tamen mens sine affectu peccandi sit. Nam adhuc voluntatem
227쪽
mus in I. ad Coritatu. cap. II
I, peccandi, gravari magis dico Eucharistiae per- ,, ceptione , quam purificari. Et ideo quamvis quis peccato mordeatur, peccandi non habeat
V de caetero voluntatem , & communicaturus
D satisfaciat lacrymis & orationibus, & confi- ,, dens de Domini miseratione, qui peccata piareonfessioni donare consuevit, accedat ad Eucharistiam intrepidus & seeurus. Sed hoc de V illo dico, quem capitalia & mortalia peccatara non gravant.
Huic Canon Innixus s. Franciscus Salesius, in introductione ad vitam devotam, Philotheae suadet, ut singulis diebus Dominicis communicet , modo absit affectus ad peccata mortalia, & venialia. Quare haec regula, eX sancto . Francisco Salesio, dari potest, quod ad suadendum alicui ut singulis diebus Dominicis com- municet necesse est ut sit exemptus ab omni peccato mortali, neque habeat affectum adveniale , & magnum habeat communicandi desiderium. Ita siladet S. Franciscus Salesius
io. Quid intelligis cum asseris, de- ponendum esse omnem affectum etiam venialium peccatorum , ad fructuose Communio nem percipiendam Rc p. Intelligo renunciandum esse ex animo cuicumqne rei, quae Deum quamvis leviter possit offendere ; & operam dandam hujusmodi desectibus serio emendandis, ad quos se quis propensium agnoscit.' - re S. Anselmus ait: Ante Communiora nem ubi est homo, versetur ante oculos ejus
,, imago futuri judicii, & quidquid in se viderit
quod a judice venturo reprehendi possit & pu '' nisi, ipso nunc in seipso reprehendat & puniat. V Peccata enim sive parva , sive magna, impu- , nita esse non possunt, quia aut homine pu-
228쪽
De Sacram. Euchar. Cap. XI. 2 os
niente aut Deo judicante plectuntur . ea Verum autem , & praecipuum ex mediis , ad discernendum sit ne in nobis aliquis assere speccati venialis , est expendere, seu examinare , an aliquam adhibeamus diligentiam , ut praeveniamus naturae nostrae , ad haec peccata propensionem ι & fideliter applicemus remedia , quae ab his eximere nos possunt. Sic qui propensus est ad levia mendacia proferenda, dubet, quantum fieri potest, ante Communionem se retractare. Ille qui nimis propensas est ad sua commoda inordinate quaerenda, deberet se exercere in aliqua mortificatione quotiescumque agnoscit amorem suarum commo-
ditatum illum impulisse ut Deum leviter offenderet: qui se ad vanam gloriam inclinatum videt, deberet se in rebus humilibus exercere, ut se abjectum ostenderet coram illis cujus aestimationem inaniter prosequebatur, & sic de
Quast. o. Sufficit- ne ad frequentem Communionem carere affectu peccandi Reo. Praeterea requiritur , ex Divo Salesio supra citato , magnum communicandi desiderium. Quare S. Chrysostomus ait, Nemo igi- ει S. Chry-tur cum nausea accedat, nemo remissus: sed
dant. Non videtis quanta infantes animi at eritate mamillas arripiunt Qua prcssione papillis infigunt labia 3 Non minori cupiditate Gnos quoque ad hane mensam , & ad hujus Calicis spiritualem accedamus papillam ; imo vero majori desiderio quasi lactentes pueri gratiam Spiritus fugamus. Unus sit nobis dolor , una moestitia , si hoc alimento spirituali privamur. Verum ne notaetipsos in hoc desiderio fal-
Iamus , sciendum est , hujusmodi desiderium duplicis esse generis , sicut duplex est . fameS
229쪽
circa corporale nutrimentum I altera quae pro
venit ex vera digestione , seu concoctione , estque salutaris; altera quae provenit ex stomachi intemperie , estque mala , seu perniciosa 3 quia ii dicat aliquam indispositionem : sic accidit in nostro casu, & attente advertendum est, an hoc desiderium communicandi , sit vera fames spiritualis alimenti, & procedat ab animo divino amore inflammato , ut ait supra relatus Divus Thomas ; quo fit ut cupiamus uniri Christo , & ejus vita vivere an sit perniciosa fames ab extranea aliqua causa , aut vitiosa qualitate proveniens, ut cum quis ob mundi honestatem , ad virtutis ostentationem, aut ob alia hujusmodi motiva ad sacram
Argumentum tutissimum , & evidentissimum in hae fame discernenda, est fructus, seu progressus qui percipitur ex sacra Commu- nione, cum juxta sanctos Patres, Iesius-Christus in hoc Sacramento se nobis praebeat , ut vere Dii simus, sicut ipse vere est homo. Idcirco si post Communionem quis fideliter curat abstinere ab iis omnibus , vel etiam minimis , quae Deum offendunt, vitiosos affectus, superare, & a maculis quae ex prava cupidita-
' te nascuntur, se continuo purgare: tunc verum
sine dubio est desiderium communicandi: tunc se Vera omnino fames Divini illius cibi. --I2. Est-ne consulendum iis qui se peccatorum mortalium conscios norunt , ut statim post Consessionem communicent
dist. s. art. . consulendum alicui, quod tim possq. r. in re sq. peccatum mortase , etiam contritus , confise R d α. quae ii, , ad Eucharistiam accederet ., sed deberet,
nisi magna necessitas urgeret . per aliquo im ut propter revφrφηρ- abstin pre.
230쪽
De sacram. Euchar. Cap. XI. 2o7
Et S. Ambrosius relatus in Canone ait: Nonnulli ideo poscunt poenitentiam, ut fla- Can .minia Llimsibi reddi Communionem υelint. Hi non De PoeniL. tam se solvere cupiunt , quam Sacerdotem li- gare: suam enim conscientiam non exuunt, Sacerdotis induunt, cui praceptum est : Nolite sianctum dare. canibus , neque miseritis margaritas vestras ante porcos. Hoc est, immundis spiritibus sacra Communionis non impendenda consortia. Denique S. Isidorus ait: Caterum si tali s. Isistotu, funt peccat , Τπε quasi mortuum remoυeant Hisp. lib. r. ab Altari, pribs agenda paenitem ita est, ac
sic deinde hoc salutifrum medicamentum s -- cipiendum : qui enim manducat fi bibit in-- digne , iudicium sibi manducat bibit. Hoc est enim indigne accipere, si eo tempore qui
arcipiat, quo debet agere paenitentiam. Idem habet S. Αuσustinus Epist. Ioci. S. Anselmus in I. ad Corinth. cap. 1 I. Ita sancti Patres de summa hujus Sacramenti dignitate divinitus persuasi; sed non ira recentiores aliquot Castistae , qui vel maximὸ indignos ad sacram Communionem impellebant , ut patet ex sequenti horrenda profecto propositione damnata ab Innocentio XI. -Confessio ct In Deereto Communio, etiam in his qui gentiliter vi- sont a sis. vunt, est nota pravistinationis. Propo uio
ia ψ. 13. Quid injungere debent Con tii is s. . fessores Poenitentibus imparatis , quibus ad Proposi s s. aliquod tempus disserunt sacram Communionem 3
Reh. Injungere debent, ac praescribere remedia , quibus removeantur ab omni peccati affectu 3 3c primo eos obligare, ut mundanas dimittant conversationes, & in recessu vivant, prout uniuscujusque patitur status, sive con-