장음표시 사용
241쪽
Cone. Trid. De Sacrificio Musae. sess. 1.eap. s. Aug. lib. F. De Civit. Dei. cap. 17. s. Tho. q. 33. arta
soli Deo reservatur, ac debetur. Et quam iut ait Concilium Tridentinum , in honorem memoriam Sanctorum nonnullas interdum
Missas Ecclesia celebrare consueverit ; non tamen illis Sacrificium offerri docet, sed soli Deo qui illos eoronaυit. Unde nec Sacerdos direre solet: Offero tibi Sacrificium , Petre MPaule; sed Deo de illorum mictoriis gratias agens ereum patrocinia implorat, ut ipsi pro nobis intercedere dignentur in caelis , quorum memoriam facimus in terris S. Augustinus nos docet, Saerificium non
pote Osrri Martyribus, sed soli Deo. gruis
audisit aliquando, ait stantem Sacerdotem ad altare , etiam super sanctum Corpus Mart ris ad Dei honorem cultumque constructum, dicere in precibus r ero tibi Sacri Hum , Petre, vel Paule, vel Curiane, cum apud eorum memorias offeratur Deo , qui eos hominesse Mart rei fecit. iod adhuc clare explicat Divus Augustinus, lib. 1 o. quem scripsit contra Faustum Manichamin. Populus Christianus , est , memorias Mart rum religiosa solemnitate concelebrat , ct ad excitandam imitationem , ct
ut meritis eorum consocietur , atque orationibus adjuυetur 3 ita tamen ut nulli Martyrum,
sed ipsi Deo Martyrum sacrificemux, quammis in memorias Martyrum constituamus altaria. . Divus Thomas rationem nos docet , cur
Saetificium χli Deo offerri possit , cum ait:
i. Exteriores actus Religionis ad interiores ordi- , nantur : anima autem se offert Deo in Sacri
ficium, sicut principio sua ereationis , On sicuti sint sua baatificationis ι ct ideo scut soli Deo
summo debemus Sacrificium spirituale er- re , ita etiam soli Deo debemus offerre exteriora Sacrificis.
242쪽
Non alteri visibile Sacriscium offerendtim D. Aug. deeste noverimus, ait Divus Augastinus , quam illi, cujus in cordibus nostris invisibile Sacrificium nos is esse debemus. . Est oblatio Deo facta ad profitensim
supremum ejus in omnes creaturas dominium'.
Et hic est omnium finis Sacrificiorum , quae sunt veluti tributa reddita in testimonium tu jectionis nostrae , & plenariae potestatis quam Deus habet in nos. Hic finis meritum , & pretium constituit actus Sacrificii instituti ad summum Deo honorem exhibendum , pro tendo omnia ab ipso esse, & pro illius gloria ad nihilum redigenda. Dicitur A legitimo Ministro , quia ad omnes promiscue non spectat offerre Sacrificium, sed ad specialiter deputatos, ut personas publicas , & praecipuos Ministros ad id peragendum nomine totius populi. In lege naturae id spectabat ad capita familiarum , ut ad Noe, Abraham, & alios, aut ad eos quibus inspirabat Deus, ut hoc munere fungerentur. In lege scripta , Sacerdotium ad solam Aaron posteritatem pertinebar juxta illud Exodi cap. 33. Applica quoque ad te Aaron fratrem tuum eum Filiis suis de medio filiorum Israel, ut Sacerdotio fungantur mihi. Sed in lege gratiae adoranda victima , quae in nostris offertur Altatibus, a solis Sacerdotibus immolari potest, qui hanc potestatem accipiunt dum ordinantur. Sacerdoti , incpali Divus Thomas, cum
ordinatur, confertur potest I hoc Sscramen- q. 8x. art. I.
tum consecrandi in persona Chrissi : per hoo enim ponitur in gradu eorum quibus dictumost a Domino, Hoc facite in meam commemorationem. Et ideo dicendum est , quod proprium est Sacerdotum hoς ςoέscere Sacra
243쪽
s O ilire dicitur Rei externa infensibilis specialiter Deo consecrata φResp. Quia victima oblata debet fieri sacra, ex prophana , & per hanc consecrationem Deo sngulariter dedicari ; Id enim significatsacrificare , ae sacrum facere , ut ait Divus Thomas 2. 2. q. 8 s. art. 3. ad 3. Haec consecratio,
qua res Deo in Sacrificium oblatae in veteri lege ipsi dedicabantur , fiebat diversis mysticisceremoniis prolixξ relatis in Levitico , quae ceremoniae figurae erant,& umbrae ejus quod agitur in vero Sacrificio, quod in nostris offertur
Altaribus & per hanc consecrationem Sacrificium etiam differt a meris oblationibus, quae hac consecratione , & dedicatione non egent. si uast. 6. Quare dicitur: Per tra mutationem, Geram rei oblata destructionem 'Resp. Per hoc , Sacrificium distinguitur a simplicibus oblationibus , ut enim ait Divus 1. Thomas: Sacrificia proprie dicuntur , quando I. circa res Deo oblatas aliquid sit , sicut quando animalia occidebantur , ct comburebantur ;quod Panis frangitur , comeditur, benedicitur. Ratio necessitatis hujus dc structionis in Sacrificio , est, quia offertur Deo ut solemnis protestatio subjectionis nostrae , qua ipsum agnoscimus , ut supremum Vitae , &mortis Dominum ι & haec destructio , seu immolatio repraesentat supremam Dei in nos authoritatem , nosque paratos esse ad perdendam vitam cum Deo placuerit ; & quia non licet nobis ipsis necem inferre, substituimus victimam in Sacrificio externo , ut ostendamus dispositionem in qua sumus, vitam nostram saerificandi pro honore supremae ejus debito Majestati. Hue accedit, quod omnia tam legis naturae, quam scriptae Sacrificia , repraesenta
bant Sacrificium Christi in Cruce peragendum,
244쪽
ut ait S. Augustinus his verbis: Hujus seri s. Aug. Iib. Sacrificii multiplicia, variaque signa Sacrificia prisca sanisorum , cum hoc unum per multa figuraretur : Atqui hoc Divinum Sacrificium impletum est per destructionem,& immutationem pretiosae victimae quae oblata fuit; oportebat igitur , ut Sacrificia perficerentur per mortem , & destructionem diversa rum oblationum quae Deo in Sacrificio offerebantur , cumque Sacrificium , quod in nostris offertur Altaribus sit repraesentatio & innovatio Sacrificii in Cruce oblati, Sola offerendi sessi. G. De Fatione diυersa , ut ait Concilium Tridenti- Sacris Murae. num, perfici debet per destruistionem victi-- -
- . oportet-ne Sacrificium externum coniunctum esse cum Sacrificio interno Reo. Ut Sacrificium integrum sit , & perfectum, esse debet internum simul, & externum : offerre Deo Sacrificium externum sine interno , est o Erre signum mendo , & umbram sine corpore , 8c eodem modo se gerere,
ac illi qui multa promittunt sine intentione illa adimplendi, contra illud quod dicitur Joannis
cap. 4. Spiritur est Deus, ct eos qui adorant D. Aug. de eum , in Spiritu veritate oportet adorare. Si vix. His est Dei cultus , ait Divus Augustinus, hae era religio , hac vera pietas, haec tantum D o debita fersitus. Et idem in Psalmum 77. ait; Hoc enim colitur quod diligitur ι unde quia Deus rebus omnibus maior, ct meliori avenitur , plus omnibus diligendus est ut eo Iatur , nec coli ur ille nisi amando. Luo. 8. Quotuplex est Sacrificium Reo. Q adruplex. Primum est antonomastice Sacrificium Latriae , aut adorationis scuLatreuticum , quo agnoscimus supremum Dei' in omnes creaturas domitilum ι & hoc jacri
245쪽
ficium in lege scripta fiebat per Holocausta.
Levitici, cap. Hae est lex Holocausti; cremabitur in Altari tota nocte usque mane. Ad ostender dum quod omnia quae possidemus Deo habemus. Hoc Sacrificium ex intinio cordis affectu cfferre deheut Christiani , ait S. Gregorius : Cum enim quis aliquid suum Deo vovet,'aliquid non vovet, Sacri cium est. Cum vero omne quod habet, omne quod miυit, omne quoi sapit, omnipotenti Deo voverit, Holocaustum est. Et ibidem Hotnilia Ιχ. ait. Lui enim sic operantur ea qιι a Dei sunt, ut tamen quadam, greae sunt faculi , non relinquant , Sacri cium non Holocaustismosferunt: qui autem cuncta qua sunt muni, deserunt, totam mentem igne divini amoris incendunt hi nimirum omnipotenti Domino
Sacrificium S HOIocnustum fiunt. Sacrificium actionis gratiarum , seu Eucharisticum, illud est quod offertur Deo, ad ipsi gratias agendum pro omnibus Beneficiis ae- ceptis , quibus nos licet indignos quotidie
offerimus etiam Deo Saetificium propitiatorium , ad ejus iram placandam, ad latisfaciendum ejus justitiae, & ad obtinendum veniam peccatorum.
Denique Sacrificium impetratorium illud est , quo misericordiam Dei imploramus , ut thecessaria animae & eorporis largiatur. Haec tria postrema Sacrificia , fiebant in lege veteri, per Sacrificia, quae dicebantur pacifica, & per expiatoria , aut diversas hostias pro peccatis: Sacrificia pacifica instituta elat aut pro gratiiSacceptis , aut pro obtinendis, ac proinde erant Eucharistica , aut impetratoria. atuor haec Sacrificia perfectissimo modo concurrunt ini Sacrificio, quod in Altari nunc ossertur, fit
246쪽
άit s. Chrysostomus: Omnia, veterum Sacri- S. Chrysos .ficia , nova superveniens gratia, sino complee--γ ν titur Sacrificio. 9. Tenemur-ne ex jure naturali offerre Deo Saetificia 3 RUF. Ut asserit Divus Thomas; Ex natu .s.Tli. MVali ratione procedit, ut quemadmodum Do q. 81. a. a. minis temporalibus aliqua osieruntur in re- eognitionem dominii ; ita etiam Deo , tan- cequam supremo omnium Domino , quasdam
seisibiles res in signum debitae subjectionis &honoris offeramus: unde Sacrificiorum oblatio ad jus naturae pertinet. Naturalis ratio dictat homini , quod alicui superiori subdatur propter defectus quos in seipsi sentit, in 'ui- cetius ab aliquo superiori eget adjuvari & dirigi; α& quidquid illud sit, hoe est quod apud omnes dieitur Deus. Sicut autem in rebus naturalibus naturaliter inferiora superioribus sub- η duntur: ita etiam natura lis ratio dictat homini is secundum naturalem inclinationem, ut ei quod cisepta hominem , siabjectionem & honorem exhibeat secundum suum modum ; est autem modus conveniens hominis , ut sensibilibus signis utatur ad aliqua exprimenda , quia ex msensibus cognitionem accipit. Et ideo ex natu- cirali ratione procedit, quod homo quibusdam sensibilibus rebus utatur , offerens eas Deo in signunt debitae subjectipnis & honoris. Hoc autem pertinet ad rationem Sactificii, & ideo ratio Sacrificii pertinet ad jus naturale. GIdeoque nulla est religio , sive vera sive salsa , quae non praeceperit osterre Sacrificia in signum subjectionis quae Deo debetur. Ex quo
patet quam deploranda sit 'caecitas Haereticorum huius temporis, qui negantes ver; tatem
Sacro sarcti Sacrificii Misae, quod est unicum Sacrificium exterius & visibile Christianorum,
247쪽
consequenter negant illud quod essentiam Religionis constituit. Io. Missa est-ne verum Sacrificium
RHρ. Missam esse verum Sacrificium de fide est in Concilio Tridentino definitum
se T. 11. De sub anathemate his verbis r Si quis dixerit in saeris. Missae. Milsa non ossirri Deo verum proprium Sa-Can. I. crificium , anathema sit. Primum Scripturae argumentum petitur ex cap. I. Malachiae Prophetae Sacerdotes Aaro- ,, ne os sic increpatriis: Non est mihi coluntas in vobis, dicit Dominus exercituum , & munus non suscipiam de manu vestra : ab ortu enim solis usque ad occasium magnum est nomen meum in Gentibus , & in omni loco sacrifica- ,, tur & offertur nomini meo Oblatio munda.
Quibus verbis Propheta praedixit , ut ait s. Aue .lib ,. Augustinus : Cessaturas victimas, quas iude Civit. Dei. umbra futurorism ogerebant sudat, ct unum c p. Sacrificium a solis ortu usque ad occasium, sicut jam feri carnimus oblaturas in Sacro sancto Missae Sacrificio quod offertur ab omnibus Christianis. Neque valet , quod contendunt Haeretici, praefatum illud vaticinium de Saerificio Crucis
intelligendum esse: reseruntur enim eX genuina significatione vocis Hebraicae Mincha, Quam consul id & sancti Spiritus assiatu adhibuit Propheta , ut aperte significaret incruentum Eucharistiae Sacrificium. Nam Mincha nihil erat aliud , quam Sacrificium sarinae, &Panis , tu videre est Levitici cap. h. quod proinde sua specie, & forma , Eucharistiae Sacramentum pariter, & Sacrificium luculenter
adumbrabat i si quidem cum hujusmodi Sacrificio farinae, Mincha scilicet, quotidie liba
batur vinum in jugi Sacrificio Agni, juxta
248쪽
De Sacrificio Assisse. Cap. I. 22s
Iegem , Exodi 2 o. δ o. quo repraesentabatur altera Eucharistiae species, scilicet vini, sub qua eX vi verborum consecrationis sanguist Christi ponitur & immolatur, quemadmoJum eorumdem verborum vi ejusdem Christi Cor pus sub Panis specie praesens sistitui . . In Sacrificio Crucis nihil tale cernitur ; neque enim in illo farina, & Panis offertur, nec
vinum libatur : ergo Propheta nominatim expressit, novum illud , quod praenunciabat Sa erificium per vocem Hebraicam , ut se Sacrificium in Pane & vino perficiendum,& ideo a Crueis Sacrificio diversum innuere, , & praedicere liquido declararet. Nam omnes Catholici profitentur sanguinolentum Crucis Sacrificium adumbratum fuisse in caede animalium , quae in veteri lege ex Divina institutione sacrificabantur ; sed incruentum nour Testamenti Sacrificium in aliis Sacrificiis , de an iis potissimum , in quibus Panis & vinum offerebatur , eme adumbratum asserunt , ic
lare Coneilium Tridentinum congruenter in niversali traditioni declaravit novi Tcstamenti Saerificium , Esse mimdam illam oblatio- seC 22. Ddinem , qua nulla indignitate , aut malitia Sacris. Missiae
olferantium inquinari potest , quam Dominus per Malachiam nomini suo , quod magnum
futurum esset in Gentibus , in omni loco mundam offerendam pra dixit. , Secundum hujus veritatis argumentum simitur ex Apostolo, Epistola ad Hebraeos, capis . Christus factus es Pontifex in alemum, fecundum ordinem Melchisedesh. Scilicet quod' sicut Melchisedech Panem , & vinum Deo intSacrificium obtulit , ita in ultima Coena Db- minus noster Iesus-Christus obtulit Decr Hirti
suum Corpus &sanguinem in Sacri flatum si,
249쪽
speciebiis Panis, & vini. Ita explicant sancti Patres hune Apostoli locum. S. Cyprianus lib. E. Epist. ad Caecilium. S. Ambrosius lib. De Sacram . cap. I. S. Hieronymus , in Epist. ad Marcellam. S. Augustinus lib. I. contra adversarium Legis & Prophetarum , & alii. Suffciet ad institutum nostrum testimonium sanctorum Irenati , & Ambrosii adducere. S. Irenaeus qui vivebat in fine L. saeculi se ait.: s. Irenaeus,is Eum qui est ex creatura Panem accepit , &lib. 4. cap gratias egit dicens : Hoc est Corpus meum; αcalieem similiter qui est ex ea creatura quae est secundum nos , suum sanguinem consessu& est, & nqui Testamenti. novam docuit obla- γγ tionem , quam Ecclesia , ab Apostolis reci- piens , offert Deo in univeri mundo , ei qui alimenta nobis praestat, primitias suorum mu-' nerum i de quo & in duodecim Prophetis m- lachias sic praesignificavit: Non est mihi υο-- γο Iunias tu mobis , dicit Dominus omnipotens, μι, Sacrificium non aceipiam de manibus υestris., , aeuoniam ab ortu solis usque ad occasum, nomen meum glorificatur inter Gentes. , ct i omni loco incensum ossertur nomini meo , ct Sacrificium purum. oniam magnum est no- II men meum in Gentibus , dicit Dominus omni- ,, potens : Manifestissime significans per haee, quoniam prior quidem populus cessavit offerre Deo: omni autem loco Sacrificium offertur V Deo , & hoc purum, nomen autem ejus glo-υ tificatur in Gentibus.' Sarustus autem Ambrosius in precationibus ante Mi Tam , sic ait: Ego, Domine, memor i uenerandae Passionis tuae accedo ad Altare lusi, V licet peccator , ut osseram tibi Sacrificium
D quod tu instituisti, & offerri praecepisti in tuiis commemorationem pro salute nostra.
250쪽
quod dicit Apostolus ad Hebraeos. cap. IO. Christus uni oblatione consumma it in aternum sanct ficatos ἰ Etenim Sacrificium , quod Christus in Cruce obtulit Patri virtutem habet infinitam , & aeternam, quae ibi a sufficit ad nostram sanctificationem. Unde inserunt Haeretici, quod sola oblatio Christi in Cruce im- eit sine alio Sacrificio Z . Rest. Ex his verbis tantummodo inferri potest quod ait Divus Thomas in hunc locum Quia scilicet hostia Christi, qui Deu; est
homo , habet υirtutem a ternam sau scandi non obstante tenemur hoc Sacrificium os re ad obedienduin Christo Domino , id nobis in Evangelio praecipienti, cum ait: Hoc facite in meam commemorationem, & ut haec merita nobis applicentur. Id solide explicat Concilium Tridentinum his verbis : Ut sera Ecclesia visibile, sicut ho- α minum natura exigit, relinqueret Sacrificium, quo cruentum illud semel in Cruce per endum repraesentaretur , ejusque memoria in eaP. finem usque saeculi permaneret atque illius salutaris virtus in remissionem eorum , quae a ecnobis quotidie committuntur , peccatorum eo. applicaretur. - - Idem asserit Divus Augustinus relatus in 'Canone: Semel , inquit, immoIatus est Chri Camius in semetipso , id est , ut ait Glossa, palpis in propria persona in forma humana, , tamen quotidie immolatur in Sacramento. . Divus Ambrosius relatus in Canone ait: In Care. In chris
Christo semet oblata est Hostia ad salutem
sempiternam potens. Luid ergo nos Nonne per singulos dies offerimus t Sed ad recordationem mortis ejus. S. Thomas hanc confirmat Veristatem eπ s. rho r.