장음표시 사용
241쪽
nem in primis disertum atque eruditum , Philipppum, qui Ita solet ad ducendum surgere , ut , quod primum verbuin habiturus sit , nesciat , & ait idem , eum hrachium concalefecerit , tum se solere pugnare . neque alte dit , eos ipsos , unde hoc simile ducat , illas primas ii istas ita jactare leni ter , ut & venustati vel maxime' serviant , ct reliquis viribus sitis eons Iant . Neque est dubium , quin exordium dicendi vehemens & pugna2 non saepe esse debeat : sed si in ipso illo gladiλtorio vitae certamine , quo serro
decernitur , tamen anae congrcitum multa fiunt , quae non ad vitiatis. , sed ad speciem valere videantur : quanto hoc magis in oratione exspectandum est, in qua non vis potius, sed delectatio mitulatur Nihil est denique ionatura rerum Omnium , quod se universum profundat , di quod tritum re pente e olet . Sic omnia , quae fiunt quaeque aguntur acerrime , lenioribus principiis natura ipsa praetexuit. H re autem in dicendo non extrinsecus aliunde quaerenda , sed ex ipsis visceribus caulla sumenda sunt . Idcirco tota causa pertentata atque per spe. eta, locis omnibus inventis, atque instructis, considerλndum est, quo pri et pici sit utendum . Sic & facile reperietur . Sumentur enim eκ iis rebus , quae erunt uberrimae vel in argumentis , vel in iis partibus , ad quas dixi digredi stape oportere. I lx & momenti aliquid afferent, cum erunt pene ex intima defensione deprompta , & apparebit ea non modo non esse communia, nec in Hias causas posse transferri , sed Penitra eκ ea causa , quae tum agatur , est loruisse. LXXIX. omne autem principium aut rei totius, quae agetur significatio. nem habere debebit , aut aditum ad causam & munitionem , aut quoddam ornamentum & dignitatem . Sed oportet ut aedibus ac templis vestibula &aditus , sie causis principia proportione rerum praeponere . Itaque in parvis atque infrequentibus causis csa ab ipsa re est exordiri saepe commodius. Sed cum erit utendum principis squod plerumque erit aut ex reo, aut ex adversario , aut eκ re , aut ex eis , apud quos agitur , sententias duci licebit. Ex reo , reos appello, quorum res est quae significent virum b num , quae liberalem , quae calamitosum , quae misericordiae dignum , quae valeant contra falsam criminationem . Ex adversario , iisdem ev locis fere contini ia. Ex re, si crudelis, si infanda , si praeter opinionem , si immerito , si misera , si ingrata , si indigna , si nova , si quae restitui sanarique
non possit. Ex iis autem ,. apud quos agetur , ut benevolosi, beneque existimantes eniciamus t quod agendo efiicitur melius , quam rogando . Est id quidem in totam orationem confundendum , nec minime in extremam: sed tamen mutra principia ex eo genere gignuntur. Nam & attentum monent
Graeci ut prineipio faciamus judicem & docilem; quae sunt utilia, sed non
Dσrompta Vici. Griit. d prompta, queritatas, sive eas, quae non tanti erant m 'pareb.e . . . eas . . . commiaiaes, menti', ut quam plurima iis audicandis inte- Atque infrequentibus causis I errau- resse solerent. Idem .. ar Ufrequentes intellige causas parum fre-
242쪽
prineipii magis propria, quam reliquarum partium: faciliora etiam in principiis, quod & attenti tum maxime sunt. cum omnia exspectant , & doei les magis initiis esse possunt. Illustriora enim sunt, quae in principiis, quam
quae in mediis causis dicuntur, aut arguendo , aut refellendo. Maxima autem copia principiorum ad judicem aut alliciendum , aut incitandum , ex iis locis trahitur , qui ad motus animorum conficiendos inerunt in causa: quos tamen totos in principio explicari non oportebit , sed
tantum impelli primo judicem leviter . ut jam inclinato reliqua incumbat
LXXX. Connexum autem ita sit principium consequenti orationi , ut non tanquam citharoedi prooemium aflictum aliquod , sed cohaerens cum omni corpore membrum esse videatur . Nam nonnulli , cum illud meditati ediderunt . sic ad reliqua transseunt , ut audientiam sibi fieri velle videa tur. Atque ejusmodi illa prolusio debet esse, non ut Samnitum, qui vibranth stas ante pugnam , quibus in pugnando nihil utuntur . sed ut ipsis sententiis, quibus prohaserunt, vel pugnare possint. Narrare vero rem quod breviter jubent , si brevitas appellanda est , cum verbum nullum redundet, brevis est L. Crassi oratio : si tum est brevitas , Cum tantum verborum est , quantum necesse est , aliquando id opus est tsed saepe obest vel maxime in narrando , non solum quod obscuritatem asinfert, sed etiam quod eam virtutem , quae narrationis est maxima , ut jucunda, de ad persuadendum accommodata si, tollit. Ut illa, Nam is pυ- quam excessit ex ephebis , quam longa est narratio e Μores adolescentis ipsius, & servilis percontatio , mors Chrysidis, vultus & forma, & lamentatio sororis, reliqua pervarie jucundeque narrantur. Quod si hane brevitatem quaesisset, Effertur, imus , ad sepularum venimus.
In ignem posita est. fere decem ver sculis totum conficere potuisset: quanquam hoe ipsam , Ese fertur, imus, concisum est ita , ut non brevitati servitum sit , sed magis venustati. Quod si nihil fuisset, nisi, In uom posita es a tamen res tota C gnosci facile potuisset . Sed & festivitatem habet narratio distincta personis& interpuncta sermonibus et & est probabilius , quod gestu in eis dicas , cum, quemadmodum actum sit, exponas: & multo apertius ad intelligendum est 'ν si sic consistitur aliquando. ac non ista brevitate percurritur.
Apertam enim narrationem tam esse oportet , quam caetera : sed hoc Π
gis in hac elaborandum est , quod & dIffcidius est , non esse obscuram in re narrRnda, quam aut in principio, aut an argumento , aut in purgando, aut in perorando et & majore periculo hee pars orationis obscura est, quam
243쪽
caeterae: vel quia , si quo alio in loco est dictum quid obscurius . tantum id perit, quod ita dictum ei l : narratio obscura Iotam obcaecat orationem :vel quod alia po:iis , semel si obseurius dixeris , dicere alio loco planius ;narrationis unus est in causa locus. Erit autem perspicua narratio, si verbis usitatis , si ordine temporum conservato, si non interrupte narrabitur.
LXXX l. Sed quando utendum sit , aut non sit narratione , id est cons lii . Neque enim si nota res est , nec dubium quid gustum sit , narrari oporthi ; nee si adversarius narravit, nisi si refellemus: ac , si quando erit narrandum , ne illa , quae suspicionem dc crimen esticient , contraque nos erunt , ac liter persequamur ; & quidquid poterit , detrahamus et ne illud , quod Crastus , si quando sat , perfidia , non stultitia fieri putat , ut cauis
1, noeeamus, accidat. Nam al summam totius cause pertinet, caute , an cCntra, demonstrata res sit; quod omnis orationis relique sonseit narratio. Sequitur , ut causa ponatur : in quo videndum est , quis in controversa in veniat. Tum siggerunda sunt firmamenta cauta conjuncte , & infirmandis contrariis, & tuis confirmandis. Namque una in caulis ratio quaedam est ejus orationis , quae ad probandam argumentationem valet. Ea auiatem, & confirmationem, dc reprehensionem quaerit e sed quia neque reprehendi quae contra dicuntur , po sunt , nisi tua confirmes ; neque haec co firmari, nisi illa reprehendas ; idcirco haec & natura , di utilitate , & tractatione conjustista sunt. Omnia autem concludenda plerumque rebus augendis , vel inflammando judice, vel mitigando: omniaque cum superioribus orationis locis, tum in xime eκ tremo, ad mentes judicum quam maxime rermovendas, & ad utilitatem nostram vocandas, conserenda sunt. cque s me jam cauca videtur esse , cur secernamus ea praecepta , quae de suasionibus tradenda sunt, aut laudationibus : sunt enim pleraque communia : sed tamen suadere aliquid, aut dissuadere gravissianae mihi videtur elle personae. Nam & sapientis est , consilium explicare suun de maκimis rebus ; & honesti , & diserti , ut mente providere , auctoritate probare , oratione persuadere possit. I. XXXII. Atque haec in senatu minore apparatu agenda sunt . Sapiens enim est consilium ; multi cotie 1liis dicendi relinquendus locus . Vitanda
etiam ingenii, ostentationisque suspicio s 3 .
Conis Ina ι Mai . Lana, sugenii ostentatio iis Iu sie. o. Ut sit, ne videamur Ottentare in senium velle .
Ingenii, ostentationisque os eis OP ni quique dicendi re sentiendi via utri
PraecePurunt , ut vitaremus suspicionem , elationis , de ostentationis. Nullibi vero . nisi in hoc loco , praeceptis traditur , ut vitanda sit se spicio inonia. Ini rici nati ingenue xculi re vaecamur , parum Ir derit iri ilia cratio. Optime igitur Manutius de I ambinus letunt, Hramia etiam ιυem: Diion latronis itineis. Nee aliam exhibent lectionum M s. Pal. liri desec. Mem. Dah. Ioan. Hai l. t. re a pr. manu Nisis. Tandem dignum Cicerone arceptum videmus , idemq:ie Praeci t mi fi . Lib.
al quia ueteras , non jactandi ingenii gratia
244쪽
Coneio capit omnem vim orationis, & gravit/tem varietatemque deside
eat. Ergo in suadendo nihil est optabilius, quam dignitas . Nam qui utili talem putat , non quid maxime velit suasor , sed quid interdum magia se
quatur , videt . Nemo eit enim , praesertim in tam clara civitate, quin pu tet expetendam maxime dignitatem : sed vincit utilitas plerumque, eum subest ille timor, ea neglecta, ne dignitatem quidem posse retineri. Controversia autem inter hominum sententias, aut in illo est , utrum sit utilius : aut etiam cum id convenit , certatur, utrum honestati potius, an utilitati constitendum sit . Quae quia pugnare saepe inter se videntur, qui utilitatem defendit, enumerabit Commoda pacis, opum , potentiae, pecuniae, vectigalium , praesidii, militum, utilitates caeterarium rerum, quarum fructum utilitate metimur, itemque incommoda contrariorum . Qui ad digni talem impellit , majorum cxempla , qaae erunt vel eum periculo gloriosa , colliget : posteritatis immortalem memoriam augebit : utilitatem ex laudenas ei defendet, semperque eam cum dignitate en e conjunctam.
Sedἰ quid seri possit aut non possit , quidque etiam sit necesse aut non si , in utraque re maxime e ii quaerendum . Inciditur enim Oinnis j im de Iiberatio, si intelligitur non posse scri, aut si necessitas affertur: & qui id docuit, non videntibus aliis, is plurimum vidit. Ad consilium autem de republica dandum , caput est , nosae rem publi- eam : ad dicendum vero probabiliter, nota mores cieitatis; qui quia crebo mutantur, genus quoque oratiouis eii tape mutandum. Et, quanquam una fere vis eth eloquentiae , tamen , quia simina dignitas eit populi , gravi i-sima causa reipublieae , maximi motus multitudinis ; genus quoque dicendi grandius quoddam, & illustrius esse adhibendum videtur : m ximaqiae pars
orationis admovenda est ad animorum motus nonnunquam aut cohortati ne, aut commemoratione aliqua , aut in spem, aut in metum, aut ad cupiditatem, aut ad gloriam concitandos; fepe etiam a temeritate, iracundia, spe, iniuria, invidia, crudelitate reψocandos. LXXXIII. Fit autem , ut , quia maxima qiuasi oratori scena videatur concita, natura ipsa ad ornatius dicendi genus excitetur. Habet enim multitudo vim quandam talem , ut quemadmodum tibicen sine tibiis canere , sic orator , sine multitudine audiente , eloquens eata non possiit. Et cum sint populares multi variique lapsus , vitanda est acclamatio adversa populi, quae aut orationis peccato aliquo excitatur , si aspere, si arroganter, si
turpiter , si sordide , si quoquo animi vitio dictum esse aliquid videatur;
aut hominum offensione , vel . invidia , quae aut justa est, aut ex criminatione atque fama; aut res si displicet; aut si est in aliquo motu suae cupiditatis, aut metus multitudo: hisque quatuor causis totidem medicinae opponuntur : tum objurgatio , si est auctetritas e tum admonitio, quasi lenior objurgatio: tum promissio, si audierint, probaturos: tum deprecatio, quod eit infimum , sed nonnunquam utile . Nullo autem loco plus nec tiar m. Ι. F s p
245쪽
prosunt, & celeritas, & breve aliquod dictum nec sine dignitate, fle eum l .pole Nihil enim tam facile, quam multitudo , a tristitia , & saepe ibacerbitate, commode, ac breviter, & acute, & hilare dicto dedueitur. Lx XXIV. Exposui fere, ut pctui, vob s, in utroque genere causarum quae sequi solerem , quae fugere , qu spea re , quaque omnino in eausis ratione versari . Nec illud tertium laudationum genus est diificile , quodcgo initio quasi a praeceptis noliris secreverλm : sed & quia multa sunt orationum genera , dc gr/viora , & m joris copia: , de quibus nemo fere prirciperet , dc quod nos laudationibus non ita multum uti seleremus, i tum hunc segregabam Iocum. Ipsi enim Graci legendi; qui magis aut deIectationis, aut 'iominis alicujus ornandi, qu/m utilitatis hujus forensis eauissa, laudationes scriptitaverunt et quorum sunt libri , quibus Themistocles,
At illides , Agesilaus , Epaminond/s , Philippus, Alexander, aliique laudantur . Nostrae laudationes , quibus in foro utimur, aut testimonii brevitatem habent nudam atque inornatam , aut stribuntur ad funebrem concionem . quae ad Orationis laudem minime accommodata est . Sed tamen, quoniam est utendum aliquando, nonnunquam etiam scribendum , velut in Tuber
ni Africanum avunculum laudanti scripsit C. Laelius , vel ut nosnetipsi , ornandi causa, Graecorum more, si quos velimus, laudare possimus ; sit a
nobis quoque tractatus is locus. Perspicuum est igitur, alia eise in homine optanda , alia laudanda . Genus, forma, vires , opes, divitiae, caeteraque quae fortuna det, aut extrinia secus , aut corpori , non habent in se veram laudem; quae deberi virtuti uni putatur; sed tamen quod ipsa virtus in earum rerum usu ae moderatione maxime cernitur , tractanda etiam in laudationibus haec sunt naturae& fortune bona: in quibus ei 1 summa laus, non extulisse se in poteli te, non suisse insolentem in pecunia , non se praetulisse aliis propter abundantiam fortunae ; ut opes & copiae non superbiae videantur ae libidini, sed bonitati ae moderatio ii saeuitatem dc materiam deditis. Virtus autem, quae est per se ipsa laudabilis , & sine qua nihil laudari potest , tamen habet plures partes , quarum alia est alia ad laudationem aptior . Sunt enim aliae virtutes , quae videntur in moribus hominum , dc quadam comitate ac beneficentia politat: aliae, quae in ingenii aliqua facultate, aut animi magnitudine ac robore. Nam elementia, justitia , benignitas, fides, sortitudo in periculis communibus jucunda est auditu in laudationibus . Omnes enim hae virtutes non tam ipsis , qui eas in se habent, quam generi hominum, fructuosae putantur .. Sapientia & magnitudo animi , qua omnes res humanae , tenues & pro nihilo putantur; & in excogitando vis quaedam ingenii, & ipsa eloquentla, admirationis habet non mi nus, jucunditatis minus. Ipsos enim magis videtur, quos laudamus, quam illos , apud quos laudamus , ornare ac tueri r sed tamen in laudando jungenda sunt, etiam haec genera virtutum . Ferunt enim aures hominum scum illa , quae iucunda dc grata , tum etiam illa , quae mirabilia sunt in virtute, laudarI. LXXXV.LE:l' quoniam singularum vir tatum sunt certa quaedam ossicia
246쪽
ae munera, & sua cuique virtutis laus propria debetur , erit explieandum
in laude justitiae , quid cum fide, quid cum aqu/bilitate , quid cum ejuL
Qi aliquo ossicio is, qui laudabitur, secerit. Itemque in caeteris res gestae ad cujusque virtutis genus, & vim, & nomen accommodabuntur. Gratissima autem laus eorum faetorum habetur, quae sustepta videntura viris sortibus sine emolumento ac praemio : quae vero et am cum labore& perieulo ipsorum , haec habent uberrimam coplain ad laudandum, quod& diei ornatissime pollunt . & audiri facillime . Ea enim denique virtus ese videtur praestantis viri , quae est fructuosa aliis . ipsi autem laborIosa ,
aut periculosa , aut certe gratuita . Migna etiam illa laus & admirabilis videri solet, tulisse casus sapienter adversos, non fractura esse fortuna , retinuisse in rebus asperis dig.,itatem. Neque tamen illa non ornant, habiti honores, decreta virtutis praemia, res gestae, judiciis hominum comprobatae: in quibus etiam, felicitatem ipsam deorum immortalium iudicio tribui , Iaudationis eit . Sumendae au em reserunt aut magnitudine praeitabiles, aut novitate prima, aut genero ipso singulares. Neque enim parvae, neque usitatae, neque vulgares, admitatione, aut omnino laude dignae videri sident. Est etiam cum caeteris praestantibus viris comparatio In laudatione praeclara . De quo genere libitum est mihi paulo plura , quam ostenderam ,
dicere, non tam propter usum s censem , qui eli a me in omni hoe sermone tractatus, quam ut hoc videretis, si laudationes essent in oratoris o Lficio, quod nemo negat , oratori virtutum omnium cognitionem , sine qua laudatio esset non possit, ese necessaria in .
Iam vituperandi pracepta contrariis ex vitiis sumenda esse perspicuum elΙ. Simul est illud ante oculos, nec bonum virum proprie & copiose laudari , sine virtutum , nec improbum notari ac vituperari , sine vitiorum cognitione , satis insignite atqtie aspere posse . Atque his locis & laudandi , & vituperandi cepe nobis et 1 utendum in omni genere causarum. Habetis , de inveniendis rebus , disponendisque quid sentiam . Adjungam etiam de memoria , ut labore Crassum levem , neque ei quidquam aliud , de quo disserat, relinquam, nisi ea, quibus haec exornentur. LXXXVI. Perge vero , inquit Crassus . Libenter enim te cognitum iam artificem , aliquandoque evolutum illis integumentis dissimulationis tuae, nudatumque perspicio: & quod mihi nihil, aut quod non inultum relinquis , percommode sacis, estque mihi gratum. Iam litiae quantum tibi ego reliquerim , inquit Antonius , erit in tua potestate . Si enim vere agere volueris, omnia tibi relinquo. Sin dissimulare , tu quemadmodum his satisfacias , videris . Sed , ut ad rem redeam , non sum tanto ego , inquic , ingenio , quanto Themistocles fuit , ut oblivionis artem , quam memoriae , malim et gratiamque habeo Simonidi illi Ceo , quem primum scrunt artem memoriae protulisse . Dicunt enim , cum coenaret Cranone in Thes
talia Simonides apud Scopam , sortunatum hominem & nobilem , cecinissetque id carmen , quod in eum scripsisset, in quo multa ornandi causa potatarum more In Callorem scripta di Pollucem sui sient , nimis illum sordide F f a Su
247쪽
simbui si dies Isse , se dimidium ejus vi, qx od Pδctus esset, pro illo earmine datu fumi reliquum a suis Tyndaridis , quos a que laudasset, peteret, si ei videretur . Paulo post ei se scrutar nuntiatum simonidi , ut prodiret i juste
tie, stare ad ianuam duos quosdam , qui eum magnopere evocarent ; sur rex ide illum , prodi me , vidisse nc minum . Hac in terim spatio conclave ii lud , ubi epula ictur Scopas , conci issic : ea ruina ipsum Oppicisum eum suis interitisse. Quos cum humaru vcllent sui , ne lue ponunt obtritos inter nos dere ullo modo: Simonidcs dicitur ux eo quod me militisit , quo eorum loco quisque cubuiset , demonstrator uniuscuju iue sepeliendi misi e . Hieiuni re admonitus invenit se surtur, ordinem esse maginae, qui memoriar lv. men afferret . Itaque iis , qui hanc partem ingenii excrcerent, locos cipe capiendos, & ea, quae memori AE tenere I uolent, estingenda animo, atque in his locis collocanda sic sore , ut ordinem rerum locorum ordo conservaret; res autem ipsas rerum es Sies notaret: atque ut locis pro cera, stinuis lacris pro literis uteremur. I. XXVII. Qui sit autem oratori memoriae fructus , quanta utilitas , quanta vis, quid me attinet dicere λ tenere quae didiceris in accipienda ea tiast, quae ipse cogitaris λ omnes lixas esse in animo sententias ' omnem descriptum verborum apparatam' ita audire vel eum , unde dicas 1ιὶ , vel eum, cui respondendum sit, ut illi non insundere in aures tuas orationem, sud in animo videantur inscribere λ Italiae soli , qui memoria vigent , seiunt, quid, & quatenus, & quomodo di turi sinit, quid responderint , quid superst : ii cumque nullia ex aliis caulis aliquando a se acta , multa ab aliis aue :a incinitierunt. Quare confiteor eduidem , liuius boni naturam esse principem , sicut earum rcrum, de quibus ante locutus sum , Ominum : sed ii de ars tota dicendi sue ὶ, suo artis imago quadam est& similitudo, liabet liane vim, non ut totum aliquid , cujus in ingeniis nostri; pars nulla sit , pariat & pr
ercet, ver uiri ut ea , quae sirint Orta jam in nobis & procreata , educet atque confirmet. Verumtamen neque tam acri memoria sere quisquam est , ut non dispontis , notatisque rebus , ordinem verborum aut sententiaruiri complectatur: neque vero tam heberi, ut nihil hac consuetudine & exercitatione adjuvetur . Vidit enim hoc prudenter sive Simonides , sive aliusqZis invenit, ca maxime animis sa estingi nostris , quae essent a sensu tradita atque ii a pretia r acerrimum autem ex omnibus nostris sensibus este sensium videndi : quare facillime animo teneri posse ea , quae perciperentur
Nov. M vcr. libri; Caroli Steptirni terere Ande viscas: quae lectio procul dubio Cice-xoniani coloris est. Idem . ss Sed hae ars tota disen ιγ scripserat Cicoo. ni salior, discendi. Perstit enim lo
qui de arte memoriae . Si aut cui taurum, ut ziunt, sonetins , quinutum mem-Ga leuemns i
248쪽
auribus, aut cogitatione , si etiam oculcrum commendatione animis traderentur; ut res cacas, & ab aspectus judicio remotas, conformatio quaedam de imago dc sigura ita not iret , ut ea , qu ae cogitando complecti a 3 nonrocemus, intuendo quali tuneremus. His autem formis atque corporibus , sicut omnibus , quae sub aspectuin veniunt , sedcs opus eth : eaenim corpus intelligi sine loco non potest . Quare ne in re nota S pervulgata multus & insolens sim, loci ς est utendum multis, ill ulli ibus , explicatis , modicis intervallis : imaginibus autem agentibus , acribus , in lignit;s , qu e occurrere , celeriterqlle percutere animum post ni . Quam facultatem & exercitatio dabit , ex qua consuetudo gignitur & similium verborum conversa & immutata casibus , aut tradu-di a ex parte ad genus notatio, dc unius verbi imagine totius sententiae in. formatio, pictoris cujusdam summi ratione dc modo , sormarum varietate locos dictingitentis. LXXXVIII. Sed verborum memoria 36 , quae minus eii nobῖs necessaria, majore imaginum varietate di istinguitur. Multa enim sit ni verba, qu.r,qua: i articuli, connectunt membra orationis, que formari similitudine nulla possunt: eorum fingende nobis sunt imagines, quibus semper utamur . Rerum memoria propria est oratoris. Eam singulis personis liene postis c uer notare pol: hi mus, ut sententias imaginibus, Ordinem locis comprehendamus . Neque vcrum est , quod ab inertibus dicitur , opprimi memoriam imaginum pondere, de obscurari etiam id , quod per se natura tenere potuisset . Vidi enim ego stiminos homines , dc di Wina prope memoria , Athenis Charmadam ; in Asia , quem vivere hodie ajunt, Scepsium Metrodorum ; quorum uterque tanquam literis in cera, se se ajebit imaginibus in iis locis, quos haberet , que mera utile vult et , perseribere . Quare hac exercitatione non eruenda memoria est, si est nulla naturalis: sed certe, si latct, evocanda est-Habetis sermonem bene longum hominis utinam non impudentis di illud quidem certe , non nimis vcrecundi : qui quidem cum te, Catule , tum ctiam L. Crasso audiente, de dicendi ratione tam multa dixerim. Nam ii λο-rum aetas minus me forta de movere debuit. Sed mihi ignoscetis profecto, si modo, quae causa me ad hanc insolitam mihi loquacitatem impulerit , acceperiti S
de similitudinem . N in uirini necese eii, ut ι maytues semper limi es lint iis retras , quas .i memori:m adjuvand m repraesci tant . Di
cet igitur Antoniuς, mi ita verna, ut ad veris
bia , praepositiones , eis. simi tuduae nulla significari Posie . Si i 'itur eorum meminis evellinus, necesse eli in promptu IUbere citi in plurimas quati arbitrarias imaSine, , quae , quamvis nihil sint: lo h brant , lGn o tamen
249쪽
LXXXIX. Nos vero , inquit Catulus , s etenim pro me hoe Ameo fratre respondeo non modo tibi ignostimus , sed te diligimus gnamque tibi habemus gratiam: & cum humanitatem & facilitatem a
scimus tuam, tum admiramur illam scientiam & copiam . Equidem esiliis hoc me assecutum puto ; quod magno sum levatus errore, di illa ad iiij itione liberatus , quod multis cum aliis semper admirari solebam unde esset ilia tanta tua in caulis divinitas . Nec enim te ista attigisse ata trabie di 'gentissime e 8 nolle , ct undi e coltcgisse , u suq ire doctum partim correxi .le video , par in comprobata. Ncque Eo milius eloquentiam tu itin& multo magis virtutem & diligentiam admiror o & snnil audeo ibdI'
tisti ine audierunt, morem gerere volui ili , irit, . omnem recusetionem Crasso volui , quem paulo sciebam , vel pudentius . vel in ψit ne /- .
n. Rcit u , tat ipse instrumentuin oratoris exponeret , tibi ejus di
b. .e N WygM' O iratuin relinqueret λ Hic ille , Primum , quis Antonio ' '. ' μὴ , μx di p/rte. Dceret , & , utram vellet , prior ipse sume- iuue, si ego recte intollexi, cum valde Iibenter audirem, mihi con-
250쪽
iuncte est visus de utraque re dicere. Ille vero , inquit Cotta , ornamenta orationis non attigit , neque eam laudem , ex qua eloquentia nomen ipsum invenit . Verba igitur , inquit Crassus , mihi reliquit Antonius , rem ipse
Tum Caesar , Si , quod dissicilius est, id tibi reliquit : est nobis, inquit ,
causa , cur te audire cupiamus. Sin, quod facilius, tibi causa non est, cur recuses. Et Catulus, Quid, quod dixisti, inquit, Crasse , si hic hodie apud te maneremus, te morum nobis esse gesturum , nihilne ad fidem tuam putas pertinere λ Τum Cotta ridens , Possem tibi , inquit , Crasse concedere t ed vide, ne quid Catulus attulerit religionis : opus hoc cen riuin est i id autem committere , vide quam sit homini turpe censorio . Agite vero , ille inquit, ut vultis. Sed nunc quidem, quoniam id temporis est, surgendum censeo, & requiescendum : post meridiem, si sta vobis est commodum, loquemur aliquid , nisi sorte in crastinum differre mavultis . omnes se vel natim, vel, si ipse post meridiem mallet, quam primum tamen audire velle dixerunt