장음표시 사용
401쪽
quorum Constantinopolitanus tertius sic habet, τώ
Pωρ. . Constantinopolitanae ciuitatis Episcopum habere oportet primatus honorem post Romanum Episcopum, propterea quod sit noua Roma. Canon autem 28. Chalcedonensis prolixius non tantum eandem rationem complectitur, sed etiam aequalitatem addit his verbis: Πυαχου Gῖς G αγων Παάων ο&ιe ἰώ λοι , τον ι ως αν κανόνα νγ -- αν -
nonem, qui nuper lectus est, centum &quinquaginta Dei a manti di morum Episcoporum agno centes, eadem quoque ' dc nos decrevimus ac statuimus de priuileghs sanctissimae Ecclesiae Constantinopolis nouae Romae. Etenim antiquae Romae throno, quod urbs illa imperet, iure Patres priuilegia tribuerunt, i eadem consideratione moti centum quinquaginta Dei amantisiimi Episcopi , sanctissimo nouae Romae thr
402쪽
co aequalia priuilegia tribuerunt, reeth iudicantes, urbem, quae & imperio,&senatu honorata sit, & ae . qualibus cum antiqua Regina Roma priuilegijs fruatur, etiam in rebus Ecclesiasticis,non secus ac illa existolli, ac magni fieri, secundam post illam existentem. Ita Patres Concilij Chalcedonensis partim Canonem Constantinopolitanum produxerunt, partim nouum condiderunt. Idque non Omnes Patres, sed tantum ducenti, ut constat ex subscriptionibus,cum alioquin in eo Concilio interfuerint sexcenti & triginta. Aduertendum est, hos esse pseudocanones, oc ma- niseste pugnare cum ali, Canonibus. Dum enim praΘferunt Consitantinopolitanum Antisiitem Alexandrino, dc Antiocheno, destruunt Nicaenum sextum, &dum eidem exhibent facultatem Chalcedonenses in secunda parte vigesimi octaui Canonis consecrandi
Metropolitas qui prius consecrabantur a proprinprouinciae Episcopis subsiciendo ei Asiaticos, Ponticos,Thraces, & inter barbaras gentes alios Archiepiscopos Metropolitanos, non seruant priuilegia Eccles, suis, & destruunt partem eiusdem Canonis o ctaui Nicaeni, partem secundi Canonis Constantinopolitani, qui terminos proprios singulis assignat, &iubet Canones Nicaenos es e seruandos. Quod etiam Leo Magnus frequenter inculcat in suis epiliolis, potissimum vero in Epistola ad Anatolium. DoIeo etiam
inquiens) in hoc di Iectionem tuam esse prolapsam,
ut sacratissimas Nicaenorum Caenonum constitutione Conareris infringere, tanquam opportun8 se tibi hoc
tempus obtulerit, quo lecundi honoris priuilegium se des Alexandrina perdiderit, & Antiochena Ecclesia Proprietatem tertiae dignitatis amiserit, ut his locis
iuri tuo subditis omnes Metropolitani spiscopi pro-
403쪽
prio honore priuentur. Et in epistola ad Episcopos, qui in sancta Synodo Chalcedonensi congregati suerunt. De custodiendis quoque sanctorum Patrum statutis, quae in Synodo Nicaena inuiolabilibus sene fixa decretis, obseruantiam vestrae sanctitatis admoneo; ut iura Ecclesiarum, sicut ab illis trecentis decem & octo Patribus diuinitus inspiratis sunt ordin
At quod magis mirere, non laborant Chalcedonenses si parum sibi constent,&cohaereant. Quippe in primo Canone statuunt, & rectis iudicant, ct
se Ἀωαι κ Iῶν. Regulas sanctorum Patrum πη singula nunc usque Concilia constitutas proprium robur obtinere. Sed ipsi obliti huius Canonis recentati nouis suis Canonibus contrarium sanciunt. Item qua ratione Chalcedonenses illi commemorati P tres non erubescunt dicere: Παν-χοῦ Est Πα noν om: ι ποηλοι , Sanctorum Patrum decreta ubique se quentes, si Constantinopolitanum, posthabitis omnibus, aequant Romano Pontifici,& contra Canones Nicaenos agunt ' Quamobrem Legati Pontificis db Xerunt tertium Canonem secundae Synodi, esse .addiatum, dc non reperiri inter Acta lynodica. Φαένο
βωεφικί M no n ναυ-, ψ μὴ U πνονας γis, Videntur addita esse constitutionibus trece torum decem dc octo, & centum quinquaginta Patribus , qui postea fuerunt, quae modo commemora tur, & in synodicis Canonibus non reperiuntur, qui
dicant haec constituta fuisse . Si ergo his temporibus hoc
404쪽
hoc beneficio usi sunt, quid nunc requirunt, quo non secundum Canones usi sunt Ilabetur in latino: Si nunquam usi sunt, quare requirunt ' mri αν re, mi FG oi σπ ;Inde quoque patet eum Canonem non esse legitimum , quod Theophilus Alexandrinus tanquam eminentior vindicabat sibi consecrationem Episcopi Conflantinopolitani ; & Dioscorus ipse Alexandrinus consecrauit Anatolium Constantinopolitanum. Ex quo manifestum est, Canonem illum esse superadditum Concilio. Non enim Constantinopolitanus in tanto fastigio positus aequo animo tulisset ab Alexandrino consecrari, sed vel a Romano Pontifice, v leo modo, quo se postea consecrarunt, & modo consecrant illi Patriarchae. Quocirca produxerunt Legati Canonem Nicaenum
τιῆς . Sancta Romana Ecclesia semper tenuit primatum. tenet igitur & AEgyptus, ut Episcopus Alexandriae omnium habeat potestatem. Quoniam di Romano Episcopo haec est consuetudo. Sia militer autem & in Antiochia, &in aliis Prouinciis primatus Ecclesijs conseruetur. Eundem sextum Ca-nonem produxerunt Chalcedonenses his alijs verbis :
tiquae Consuetudines teneant in Arrpto & Lybia,& Pentapoli, ut AlcΣandrinua Episcopus horum Omnium
405쪽
nium habeat potestatem, quoniam & Romano Episcopo haec consuetudo est. Nihil ibi de Constantianopolitano, cum nondum esiet ille thronus ad dignitatem Patriarchatus euectus. Hunc Canonem Nicatanum Chalcedonenses mutilum produxerunt, nihil deprimatu Romani Pontificis exprimentes. Cum itaque non concordarent Canones , Legati Pontificis domi se continuerant, & Chalcedonenses Patres ducenti confirmarunt Canones Constantinopolitano Episcopo de aequalibus priuilegi D. Postera die Legati Pontificis rogarunt gloriosissimos Princiapes, nomine Imperatoris assistentes, ut quicquid in absentia, & sine scitu illorum actum est, irritum esset. Igitur Patres Concilij dederunt litteras ad Leonem Magnum , significantes primo loco, quid auxilio doctrinae illius, ipsiusque Legatorum adiuti
statuerint. Secundo loco urgente Anatolio,&eius amicis, reserunt se confirmasse Canonem tertium
Concilij Constantinopolitani de priuileghs, &enixε
rogant, ut & ipse dignetur acceptum habere, & confirmare . Vbi claro fatentur oppugnationem Lega
ουπι θοώθως αἰ τῆν εα Ο Θ c. Qui enim locum vestrae sancti talis obtinent, sancti sit mi Episcopi Paschasinus,&Lucensius, α qui cum eis est Reuerendissimus Presbyter Bonifatius, his ita constitutis vehementer resistere tentaverunt. Leo probatis actis synodicis circa fidem, Canonem supposititium reiscit, re Anatolium conantem se Alexandrino praeponere contra Canones Nicaenos superbiae insimulat , oppugnationemque suorum Legatorum lau-
406쪽
dat. Nec potest, inquit, de eorum contradictione dubitari, de quibus in epistola tua etiam ipse conquereris , quod conatibus tuis voluerint obviare. In quo eos quidem multum mihi haec scribendo commendas; sed temetipsum, quod eis parere nolueris, dum illiciista moliris, accusas, superflue non concedenda appetens, & insalubriter tibi contraria concupiscens, quae nullum unquam poterunt nostrum obtinere consensum. Haec extant in Aetis Concilii, di in Leonis epistolis ultro citroque datis. Quamobrem immerit5 Graeci hos Canones in librum Canonum cum aliis inserendos curarunt. Sunt enim , υποβαλ -υοι, συβδεῖσι , αδῖκιμοι , γ em
Hisce tamen pro sundamento positis, Nilus Thes salonicensis, hostis Romani Pontificis insensissimus, suum axioma sumit, nimirum Patres dedisse priuilegia Romano Pontifici, quod salsissimum est,& verum oppositum, ut egregi δ probat doctissimus vir, dediuini eteli plenus Archiepiscopus Iconiensis Ioannes Matthaeus Caryophyllus in libro nuperrime edito contra Nilum Thesalonicensem. siquidem Princeps
Apostolorum Petrus instituit Patriarcha Alexandrinum Marcum Euangelistam, & Euodium Antiochenum suos discipulos. Cur autem Petrus Patriarch tus illos instituerit, causa sortassis est, quia erant Pr uinciae maximae, & primariae ciuitates. Nam & Romam deinde propterea elegit, ubi sedem collocaret, quod ea esset princeps & caput Orbis. Byzantium autem non erat Vrbs comparanda cum istis, quod pQ-stea euasit Constantinopolis. Neque quicquid potuit
Petrus praestare Alexandrino, dc Antiocheno, potu
runt sequentes Patres efficere cum Constantinopoli
407쪽
tatio. Sed illi quicquid iurisdictionis thabent, a P
tro habent, eamque limitatam, Petrus a Christo a solutam , & indiscretam. Igitur interrogandi essent, quinam Patres concesserint priuilegia Romano Pon tifici Dicent sortasse, Concilij Nicaeni in sexto C none. Vehim ibi habetur iuxta Graecos, Tεει κροτώπου. Antiquae Consuetudines teneant. Ergo prodant antiquiores Patres , qui ea concesserint, prata sertim cum in eodem Canone dicatur, quae spectant ad Alexandrinum, eum habere, quia Romanus Pomtisex solitus sit, ea ipsi concedere, e et te. Pωμη Emαοπω ἀτο σωυηεις'. Et profecto si Patres concesserunt priuilegia Romano Pontifici, cur ijdem Patres non Concesserunt Constantinopolitano , sed scripserunt ad Leonem Magnum pro eo rogantes Vnde Nicolaus primus in epistola octava ad Micha lem Imperatorem circa medium. Ecclesiae, inquit,
Romanae priuilegia Christi ore in B. Petro firmata, in Ecclesia ipsa disposita, antiquitus obseruata, &a
sanctis uniuersalibus Synodis celebrata, atque a cun- Ra Ecclesia iugiter venerata, nullatenus possunt munui, nullatenus infringi, nulIatenus commutari, quoniam sundamentum , quod Deus posuit, humanus non valet amouere conatus. Et quod Deus statuit, firmum validumque consistit; illeque potisissimum peccat, qui Dei ordinationi resistere tentat. Priuilegia, inquam , istius sedis, vel Ecclesiae perpetua sunt, diuinitus radicata , atque plantata sunt. Impingi possunt, transferri non possunt, trahi possunt, euelli non possim t. Quae ante Imperium vestrum suerunt, & permanent, Deo gratias hactenus illibata, manebuntque post vos, & quousque Christianum nomen praedicatum
uerit, illa subsistere non cessabunt immutilata. Ista
408쪽
igitur priuilegia huic sanctae Ecclesiae a Christo honα-ta , a Synodis non donata, sed iam selummodo celes
brata, ac venerata, M. Et paulo infra Proinde aduertendum est, quia non Nicaena, non deniq; vlla SP
nodus quodquam Romanae Ecclesiae contulit priuilegiuin, quae in Petro nouerat eam totius iura potestatis pleniter meruisse, &cunctarum Christi ovium xegsinaen accepisse: sicut Beatus Praesul Bonifatius attest tur uniuersis Episcopi; per Thessaliam constitutis scribens, institutio uniuersalis nascentis Ecclesiae de Beati Petri sumpsit honore principium, in quo regimen eius& summa consistit. Ex eius enim Ecclesiastica disciplina per omnes Ecclesias religionis iam crestente cultura sens emanauit. Nicaenae Synodi non aliud Praecepta testantur: Adebui non aliquid super eam ausa sit constituere, cum videret nihil supra meritum suum posse conferri. Omnia denique huic nouerat Domini sermone concessa. Si omnia, ergo defuit nihil, quod non illi concesserit. Denique si instituta Nicenae Synodi diligenter inspiciantur, inuenietur prose sto, quia Romanae Ecclesiae nullum eadem Synodus contulit incrementum , sed potius ex eius fio ma , quod Alexandrinae Ecclesiae tribueret, partic lariter sumpsit exemplum, sic ille.
Praeterea rationem reddunt, cur Constantinopolim extulerint, quod noua Roma esset, Imperioque, ac Senatu honorata. Sed non quicquid potuit Princeps Apostolorum , potuerunt & Patres. Nam Claristus Dominus non Patribus, sed Petro concessit plenitudinem potestatis, dum non has vel illas, sed suas oues praebet pascendas . Falso igitur adscributur illa ratio sanctis Patribus. Igitur modo amita
imperio ciusto Dei iudicio & senatu, amisit quoque
409쪽
orimatum, S aequalia, facta etiam non amplius Coiussantinopolis , sed Turcopolis. P eterea cur Patres illi debebant constituere E clesiam Dei δεώμυνε & cum Mediolanum suetit aliouando Vrbs Imperialis, crit Ecclesiado i lius Antistes habebit aequalia priuilegia post Romanum Pontificem, Immo quando Imperatores, re Senatus transmigrarunt a veteri Roma in Thraciam, Roma vetus desijt esse Roma, si ratio illorum valet. Adde duod neque Ecclesia Dei erit πωτ 'αλ- ,
Uterea credimus Ecclesiam Dei esse unam, quod mea Christus sit primarium & inuisibile caput, secumdarium & visibile eius Vicarius cum amplisama pote state. Sed quos isti constituunt Patriarchas , u limitatam obtinent potestatem, etiam qui se iactant Oecumenicos. Sed huiusmodi limitata praediti potestate sunt infiniti, excepto Romano Pontifice, agitur, dic. Quis ergo eos Canones susceptos non habeat, u.el sui erficie tenus percurrat, ut Constantinopolistanus habeat m& nihilominus iuxta Chalcedonenses aequalia priuilegia obtineat. Et illa Vrbs secunda existens post Romanam veterem , aequalibus tamen priuilegiis in rebus Ecclesia1ticis glorietur &cum illa Ecclesia possit errare, de de saeto errauerit, Ecclesiam oecumenicam ut te Iactat) posse errare, fateri necesse est. At non sic Nazianaenus in carmine Iambico de sua vita: qui cum veterem , & nouam Romam ad m-sar duorum solarium luminum aequales gloria laudabset, nouam tamen aliquando suam quod in ea lue-
est Episcopus in dogmatibus fidei turpiter errasse affirmat, veterem nunquam , ut decet principem
410쪽
Ecclesiarum, Qui igitur fieri potest, ut ilh sinctissi
mi Patres, quorum unus erat Gregorius, e m errabilem, cum illa quae errare non potest, aequare voluerint, & comparare in rebus Ecclesiasticis Et prose sto si valide ac legitime huiusmodi priuilegia illi Patres concessi sient, non ineptε postea Ioannes ille
Quae carmina Byllius sic vertit.
NAtura binos haud quidem soles dedit:
Dedit ipsa binas attamen mundi faces Romas, vetustam scilicet Romam, ac nouam , Hoc discrepantes inuicem, quod, qua cadit