Opuscula aurea theologica quorundam clariss. virorum posteriorum Graecorum, qui extinguendae Graeciae, instar postremi splendoris, impetu quodam diuino, cum pietatis tum doctrinae fulserunt, circa processionem Spiritus Sancti. Videlicet, Ioannis Vecc

662쪽

tur, de peccato arguitur, non de iustitia. Quoniam & IGillo quod I imus diuinitus dictum; Noli essici iustus multum non eis notata iustitia sanientis , sed superbia praesumentis, qui ergo sit multum iustus, ipso nimio fit iniustus . Nullum, enim se lacit iustum, qui dicit se non habere peccatum; aut qui se putat non gratia Dei, sed sua voluntat lassiciente essici iustum ; nec recte vivendo iustus est , sed potius insatus , putando se esse quod non est. Duo pacto ipitur mundus a quendus est de iustitia , nisi de iustitia credentium P Arguitur itaque de peccato, quia in Christum non credit, &orguitur de iustitia eorum , qui credunt. ipsa quippe fidelium comparatio, infidelium est vituperatio. Hoc & ipsa expositio satis indicae. Volens enim aperire quid dixerit, de iustitia vero , inquit, quia ad Patrem vado, & iam non videbitis me. Non ait, & iam non videbunt me; de quibus dixerat, quia non cre dunt in me. Sed peccatum quid vocaret exponens, de illis Iocutus est, dicens , quia non credunt in me. Exponens autem . quam diceret iustitiam, de qua , dixit, mundus arguitur: ad ipsos, quibus Ioquebatur , se conuertit, atque ait: Quia ad patrem vado,& iam non videbitis me. apropter mundus depeccato quidem suo, de iustitia velo arguitur aliena, sicut ata ruuntur de lumine tenebrae: omnia enim, quae arguuntur , ait Apostolus, alumine mani se stantur. Quantum enim malum sit eorum, qui non credunt non solum per seipsum, V xum etiam ex bono potest eorum apparere qui credunt. Et quoniam ista vox infidelium esse consueuit, quomodo crediamus quod non videmus λ Ideo credentium iustitiam se oportuit desiniri, quia ad Patrem vado, & iam non videbitis me; beati enim qui non vident, & credunt. Nam, & qui via Heiunt Christum, non in eo laudata est fides eorum; qui M.

eredebant, quod videbant , idest Filium hominis , sed qui3 credebant, quod non videbant, id est Filium Dei . Cum

664쪽

Cum vero & ipsa forma serui subtracta eoriam esset aspectrahus, tum vero eX omni parte impletum esset, iustus ex fide vivit, est enim fides, sicut in epistola, quae ad Hebraeos est, deficitur, sperantium substantia , conuictio rerum , quae non videnturi sed quid est, Iam non videbitis me λ Non enim aiead Patrem vado, & ron videbitis me, ut temporis interuallum, quo non videbitur, significasse intelligeretur, siue breue , siue Iongum tamen utique terminatu mi sed dicendo iam

non videbitis me, velut nunquam de caetero visuros esse Chrinum veritas praenunciauit. Haeccine tu stitia est nunquam Christum videre, & in eum tamen credere: cum propterea laudatur fides, ex qua iustus vivit, quoniam Credit, quem amodo non videt Christum, sed aliquando esse visurum p P si remo secundum hanc iustitiam nunquid dicturi sumus paulum Apostolum non suisse iustum , constentem se Christum vidisse post ascensionem eius in caelum , de quo utique iam tempore dixerat, iam non videbitis me Z Nunquid secundum hanc iustitiam iustus non erat Ioriosissimus Stephanus , qui cum Iapidaretur, ait, Ecce video caelum apertum, & Filium hominis stantem ad dextram Dei Z Quid ergo est, ad Patrem vado, & iam non videbitis me: nisi quomodo sum, cum v biscum sum λ Tunc enim adhuc erat mortalis, in similitudine carnis peccati , qui esurire poterat , atque sitire, satigari, Rique dormire . Hunc ergo Christum , idest, talem Christum , cum transisset de hoc mundo ad Patrem, non erant iam visuri ere ipsa est iu stitia fidei, de qua dicit Apostol usi Et si nouer

in Christum secundum carnem, sed nunc iam non nouimus. Erit itaq; , inquit, vestra iustitia , qua mundus arguetur. quia .ado ad Patrem & iam non videbitis mei quoniam in eum liquem non videbilla credetis in me, Et quando me videbitis, quod tunc ero, non videbitis me , quod sum vobiscum modo.

Non videbitis me humilem, sed excelsum di non videbit mortalem, sed sempiternum i non videbitis iudicandum, sed iudu

666쪽

iudicaturum , & de hac fide vestra, idest , iustitia vestra, a guet Spiritus sanctus incredulum mundum. Arguet etiam de iudicio , quia princeps huius mundi iudicatus est . Quis est iste, nisi de quo ait alio loco : Ecce venit princeps mundi, Rin me nihil inueniet, idest , nihil iuris sui, nihil, quod ad eum Pertineat, nullum scilicet omnino heccatumὶ per hoc enim est diabolus princeps mundi . Non enim caeli, & tertie, & o Mium, quae in eis sunt, est diaboluS princeps, qua significati ne intelligitur mundus, ubi dictum est, Et mundus per eum factus est sed mundi est diabolus princeps, de quo mundo ibi

co tinuo subiungit, atque ait, Et mundus eum non cognouit, hoc est homines infideles, quibus toto orbe terrarum mundus

est plenusi inter quos gemit fidelis mundus , quem de mundo elegit, per quem factus est mundus, de quo ipse dicit, Non venit Filius hominis, lut iudicet mundum, sed ut salvetur mundus per ipsum . Mundus, eo iudicante, damnatur. Mui dus, eo subueniente, saluatur. Quoniam sicut arbor solijs, re pomis; sicut area paleis, & frumentis i ita infidelibus , Nfidelibus plenus est mundus . Princeps ergo mundi huius, hoc est piinceps tenebrarum harum, hoc est insidelium i de quibus eruitur mundus , quibus dicituri Fuistis aliquando tens brae, nunc autem lux in Domino: princeps mundi huius , de quo alibi diciti Nunc princeps mundi huius missus est s ras, utique iudicatim est: quoniam iudicio ignis aeterni irrs vocabiliter destinatus est, Et de hoc itaque iudicio, quo princeps iudicatus est mundi, ar uitur a Spiritu sarcio mundusi quoniam cum suo principe iudicatur, quem superihum, atque impium imitaturi si enim Deus sicut dicit Aso. Dolus Petrus , peccartibus Angelis non pepercit, sed carceribus caliginis inieri retrudens, tradit in iudicio puniendos ser uarii quomodo non a Spiritu sancto de hoc iudicio mundus

arguitur, quando in Spiritu sancto haec loquitur Apostolus credant itaq; homines in Claistum , ne arguantur de peccato

668쪽

infidelitatis suae, quo peccato omnia detinentur. Tratasta tin numerum fidelium, re algua tur de iustitia eorum, quos iustificatos non imitantur Caueant futurum iudicium i ne cum mundi principe iudicet tur, quem iudicatum imitantur

etenim ne sibi existimet parci superbia dura mortalium, de sui et borum supplicio terrenda est Angelorum.

Ex Tractatu 96. super illis verbis :

huc multa habeo vobis dicere , sed non potestis

portare in do .

Et post pauca 3 Vat in sit, quae Apostoli tunc portare non poterant,

vultis sorsitan scire λ sed quis nostrum audeat eorum se dicere iam capacem, quae illi capere i.on valebani3 Ac per hoc nec a me expectanda sunt, ut dicantur, quae se te non caperem si mihi ab alio dicerenturi nec vos ea portare rossetis, etiam si ego tantus essem, ut a me ista, quae vobis altiora sunt, audiretis. Et fieri quidem potest, ut sint in vobis aIiqui ad ea capienda iam idonei, quae alij capere nondum valent, & si non omnia, de quibus magister ille Deus dies hat, adhuc multa habeo vobis dicere, tamen eorum sortasse ronnulla. sed qua Pana sint ista , quae ipse non dixit, temerarium est velle piaesumere , & dicere, nam & mori pro Chii-1io nondum eront idonei tunc Apostoli, quibus dicebat, non rotestis me sequi modo . Vnde piimus eorum Petrus, qui iam hoc se posse praesumpserat, aliud expertus est , quam Putabati & tamen postea ,& viri, de mulieres a pueri, & pueruIae; iuuenes, A virgines ; seniores cum iunioribus innumerabiles martyrio coronati sunt, δἰ posse inuentae sunt oues. quod tunc,quando ista Dominus loquebatur, nondum poterant po

rare pa soles. Nunquid ergo debuit illis omnibus dici in illo

670쪽

sentationisalticulo , quo certare usque ad mortem pro veritate oportebat, & pro Christi nomine, vel doctrina sanguinem fundere i nunquid, inquam , debuit eas dici Quisv frum audeat idoneum martyrio se putare: cui Petrus idoneus nondum fuerat, quando eum os ad os ipse Dominus in-

fruebat Sic itaque dixerit aliquis, non debere dici poplialis Christianis audite cupientibus, quae sint de quibus Domunus tunc dicebat, adhuc multa habeo vobis dicere, sed non potestis portare modo . Si Apostoli nondum poterant, mutilo minus vos potestis , quia sorte sic multi possunt audire . , quod tunc nondum poterat Petrus, sicut multi possunt maria Vrio coronari, quod tunc nondum poterat Petrus: praesertim iam misso Spiritu sancto, qui tunc nondum erat missus, de quo continuo subiungit, atq; ait Cum autem venerit ille Spiritus veritatis, docebit vos omnem veritatem . Sic utique demonstrans illos ideo quae habebat dicere , portare non posset quia nondum ad eos venerat Spiritus sanctus. Ecce concedamus ut ita sit, multos ea modo portare posse, iam misso Spiritu sancto; quae tunc eo nondum misso, non poterant portare discipuli. Nunquid ideo scimus , quae sint quae dicere noluit , quae tunc sciremus si ab eo dicta legeremus, vel audissemus ρ aliud est enim scire, utrum a nobis, vel a vobis portari possint, siue non possint. Qus cum ipse tacuerit, quis vostrunx dicpt, ista, vel illa sunt 3 Aut si dicere audeat, unde probat λQuis enim est tam vanus, aut temerari us,qui cum dixerit etiam

vera, quibus voluerit, quae voluerit sine ullo testimonio diuino assirmet ea este, quae tunc dicere noluit λ Quis hoc nostrum

laciat , δέ non maximam culpam temeritatis incurrat, in quo