장음표시 사용
131쪽
O LIB. I. CAP. III. DE INTERPRET.
8. Haec omnia, quae hactenus recensuimuS, inter se comparando,
et summa propositio S prima ipsi nascitur, h. e. ad quam reliquae omnes pos uni referri, ipsa autem est indemonstrabilis. PuoHibet es, oes non est a seu Impossibile es idem ssimul esse, O non es e seu deni que b Gniradictoria non possunt simul este vera. Haec enim omnia eodem recidunt. Atque hoc communiter appellari solet primum principium
theoreticum.1ρ. Deprehendit autem homo inter res contemplabiles etiam seipsum, atque dum suam naturam contemplatur, videt se non speculandi 1altem se a S agendi gratia esse creatum. c)ao. Dum vero altiones suas cum essentia sua consert, videt, quod sua natura non admittat, ut iit exlex d di actiones suas sine norma quadam instituat.
at. Unde nascitur ipta definitio legis. e Simul vero conceptus Imperantis, conceptus obligationis, g utpote qui in definitione
legis involvuntur. ar. Leges autem cum deprehendit varias, S has inter se comparat,ac earum differentias quaerit. h Summa igitur harum contemplationum, seu quaenam sit prima lex, S ad quam reliquat omnes referri debeant , vocatur primum principium practicum. i
rationis, sed ens stiuitiae. Porro videtur exinde sequi, quod formatis entis rationis consequatur cognitionem entis realis, quia componitur ex abstractionibus ab ente reali formatis. et Si existentiam reseisias, quis hoc ex s. 17. 2uodlibet enim via existit, vel non existit. Si hastitudinem cae disserentiam unius rei ad aliam: quodlibet es . g. rationalest vel non est. Hationato me respiritur habitudo ad hominem is ita in reliquis omnibus. In prima expositione supponitur est secundi, in secunda est tertii adjecti. In prima comparatur ens cum ente rationis, insecunda νυ cum alia ente. aὶ In introductione Germantea ad Logicam primum principium thesereιicum aliter explicui. Hoc portar postulatum, quam principium es. Eae eo enim non tam veritates eliciuntur s subsumuntών sub eo, quam fulsitates ad id colliduntur. b in quocunque enim modo hoc principium explices secundum ductum sit. z. poteris applicare duplicem hane expositionem. e Monstrat hoe corpus anima Iunctam. Si enim homo speculationis gratia, quid opus membris corporis. Membra externa potissimum concessa sim ad loeomotivam. Actiones exteriores aurem in locomotiva. Ergo. Deus enim'natura nihil faciunt frtistra. υ) Demonstro hoc infra 78 seq. e) Supra cap. i. β. 28. s) Adde cap. I. s. iis. 0 Supra cap. i. i34. R. b) peris. iὶ H recte ob mοὰο dicta, quia es fumma legum. Puto autem Scholasticos V vel ipsiιm Vesthemium squem vide ad I. I. Grol. p. 26o. seq. Fummam omnium is gum voca Nprimum principium practicum, ideoque in desinitione nobiscum convenim Diuitiges by Corale
132쪽
L. DIVIN. ET PRINC. PRAC T. cra 3. Ex die is patet: primum principium practicum non esse absolute primum, sed subordinari prims principio theoretico. 24. Theoreticum enim est summa contemplationum omnium de rerum essentiis & natura. Practicum in specie de unius rei, legis nimirum essentia. Species vero continetur l sub genere. z3. Adeoque m practicum jam praesupponit cognitionem variarum rerum, et inter eas potissimum hominis Sactionum n) humanarum, ergo dc praesupponit principium theoreticum. 26. Falluntur itaque, qui putant o primum principium practicum non esse subordinatum theoretico.a7. Nam sequeretur exinde, p falsum esse principium theoreticum, si daretur aliquid in intellectu meo, quod neque sit, neque non sit. 28. Adeoque qui id docent, negant revera q) primum principium intellectus. χ9. Aut ex intellectu hominis faciunt r duo distincta entia. 3o. Non adducam, quod ipsi fateantur, s contra negantem prima principia non esse disputandum , quod in principio primo theo retico admittimus. Nemo enim id negabit facile, si homo eu, di ne rusticus quidem. 3 i. At si idem assumamus in primo principio practico, non e Vademus controversiam, cum de eo disientiant inter se viri summe eruditi, singuli suis asseclis stipati. 3r. Qui si omnes sibi mutuo occinerent, contra negantem principia non esse disputandum, nisi sorte, ut addi solet, t) verberibus, oriretur profecto bellum, si non omnium contra omnes, certe plerorumque inter se eruditorum.
l) Imo ubordinatur quoad eunitionem generi. Nescio quid μι animaI r rionale, nisi prius sciam, quid fit animal. Nescio, quid sit corpus vivum, nisi priμ sc gm, quid AE corpus. Probo sententiam meam ulterius ex methodo ipsorum Peripa-ιcticorum, qua tractant disciplinas, Logieam, Physicam, Metaphysicam. Agunt priur colligismo, corpore, ente in genere, tum δε speciebus. m) Id es, quia practicum es θηο 1 legum. n Nam lex es norma hominis N actionum ejus. o me faeit ineptiens ι eluemius ad Grotium l. i. e. i. qu. q. p. m. 2 8. seqq cujus locus integer Walaetar dy brevi inis stricturis notaιus fuit. p Nam si 'incipium practicum non comprehenditur sub theoretico, sequitur, quoa detur aliquid, quod nequesti ἰneque non sis. q) Per s. praeeed. rὶ suas nempe in intellectu theoretico prin- ipium rheorericum sit primo primum, in 'actico practicum. Contrarium autem jam Prae uno imus M. f. s Vide Velitiem. p. ari. seq. st Hac es urrum phi Asiphia heroica Vesthemii p. 272. Diuitigod by Cooste
133쪽
M AB. I. CAP. III. DE INTERPRET. 33. Igitur primum principium practicum ex theoretico debet immediate demonstrari. u et q. Id vero cum pace omnium κ duobus verbis efferre licebit:
dui habet facultatem alterum obligandi. Quoa si vero ei non sit parenum, hanc facultatem non haberet: Impossibile, autem est idem simul este, & non esse,
iectos dic. Igitur si imperanti non esset parendum, lex non esset lex.
di ipsi non esset obligatio, si imperanti non foret parendum,
quia omnes leges speciales eo referri possunt, quod facile probatur per industionem: a
enim ex definitione legis in genere.
nere. Nam omnes species Jurisprudentiat id praesupponunt.
visa fuerit, jam videndum est, quodnam sit primum principium Furisprudentiae divinae.
possint referri, ipsum vero c immediate demonstretur ex primo Prin, Lipio praetico, mediate ex primo principio theo retico.
ii) Demonstratur vero quid ex primo principio practico, A praedicatum sust/x definitione fibyecti in propositione vel auerius termini, etsi ibi viraualiter lateat. Vide dicenda ad β. 3s. κ) Nescio enim, an ussus hoc principium ponat. Commuu, ter enim di utantes defundum mali proposiιione juris natura, confundunt Primum principium practicum cum primo principis juris naturalis, qua duo tamen differunt. cum poscrtui priori A s ordinatum. ut Ριet ex sequentibus. ουὶ Repete dicta ex g. II. Propositio haec es. Summa Legum omnium est: Imperanti pare: Hic demonstratio es ex desinitione impurantis Us legis, qui termini expressisunt in propo,ssione. Obligationis terminus latet in voce legit, quia ingreditur legis ile Dionem. 2 . 13q.ies . e.p. . sa) Summa legum divinarum est: Deo pare, ut docetur insequent.bus: Humanarum: Μjestati. Μagistratui, Patrifamilias pare. Ratio es. quia hi sunt imperantes. ibin Ideo in Iurisprudentia divina es primum. o Ideo non est princi um Pramum practicum in genree. Clarius hoc patet ex sequenti οἰ-- log Disitigod by Coosli
134쪽
43. Tale erit sequens: DEO PARE.. 44. Demonstratio immediata est, quia Deus est imperans. 43. Hujus demonstratio mediata, cd quia aIias Deus non esset
46. Utrumque paulo fusius erit deducendum, cum hic praesupponatur: esse Deum, di esse superiorem. e 47. Esse Deum, omnes gentes etiam maxime barbarae agnoverunt &agnoscunt, demonstrarunt autem multi, f praeprimis qui Theologiam
naturalem stripserunt, aut contra Atheos disputarunt.
48. Ac varia g hic quidem adduci postent argumenta. Potissimum ex subordinatione causarum h 'desumitur. Quaecunque videmus in hoc globo terraqueo, i non sunt a se ipsis, sed aliunde, illa vero, eX quibus sunt, etiam deprehendimus a se ipsis non fuisse, di ita porro. Ergo necesse est, quoniam intel Iectui repugnat processus in infinitum, I) ut subsistamus in aliqua causa prima. Ea vero Deus est.
9. Quid vero sit Deus, id equidem perfecte m cognoscere intel-
Iectus noster non potest, etiamsi accedat lumen revelationis, n ob i finis Iogi o. T in est: Deo es parendum, S sigismus iste: Ouicunque es imperans,illis parendum Deus es imperans. E. Hie vides 'sam cones onem immediate probari ex primo principio Practico. Mediate autem probatur ex primo principio the retico, quia o major proratur ex definitione imperantis, es minor probatur ex de setisne Dei. ut laιius probo insequemibus. d Scilicet quoad minorem. Nam quoad majorem probaris jam fuit expedita. te Clarius: imperantem. s) Aliter tamen procedunι Peripatetici. aliter Cartesiani. De methodo posteriorum dictum. g qua videri latiui possunt apud scriptores Theologia naturalis communiter.
es facultas rem per causas cognostens. Intellectum autem scio esse Mitum, quia homo est finitur. Si ergo cognitio intellectus esset infinita, intellectus non esset intellectus. Hel enim intellectus es t et cognitio, vel regnitio es effectur intellectui. m Nam meditatio s. praecedentis id mihi fialtem suppeditat. Deum esse eausam primam rc rvmAublunarium, inter quars homo. Addo B. Dn. a Seckendo, F Seutiche Neten. 'AU. n) Hiamsi homo consideretur in flatu integritatis aut vita aeterna, manebit n. ms ibi infinita distantia s ibi intellectus quoque erit Mitus. Finitum autem non poto perfecte capere infinitum. Etsi enim in Ieripturis vocerur illa cognitio perfectioma, id ramen intelligitur in eomparatione praesentis cognitionis, s est persecti me, in quantum in hominem cadit. Unde flocutio seriptura: Cognoscemus Deum, sici test. alibi per hane phrasin explicatur: de sacie ad faciem. Unde hae duae cognitu-
ηει, Proem es ista persecta optima declarari possunt iis is cunulam amici uinem
135쪽
M LIB. I. CAP. III. DE INTERPRET.
finitam essentiae humanae a divina, tantum abest ut solum rationis lumen mysteria ista capere queat. 36. Id igitur aperte ex dictis de existentia Dei colligere licet, eius essentiam esse nobiliorem o essentia hominum, quos alias inter creatu ras lablunares esse perfectissimas, natura nobis dictitat, &- consequenter
diuturniorem p) entibus, quae ςirca nOS VidemuS,Sc. uno verbo transiastendere intellectum nostrum, cum intellectus noster tantum possit com
prehendere, q) quod aeque aut minus est perfectum. St. Caeterum subtilioribus cr) demonstrationibus est opus, si ex lumine naturae demonstrare Velis, quod Deus non sit unum ex corporibus coelestibus, s) quoniam harum mutationes plerique hominum igno. iant. & imo ab eruditissimis vereor, ut Vera eorum S intrinseca mutatio,
si lumen revelatum seponas, demonstrari possit. Uude & Apostolus t dum
iii, quem nunquam vidi, s jus, cum quo quotidie conversor. Nam hune videade faeie ad faeie in & sicili est, is tamcu ejus incutiam perfecto rim cognosis co) Ouia causa es nobilior essectu. pὶ Horum enim interitur imperfectionem inuoluit. q) Cape simila a vas, Augusum vas non potes comρrehendere augusiora. Et desinitio comprehcnsionu involvit, comprchcndcus csse augUtur comprehenseo. e) Similis es asserito δε Deo uno. quamvis id neglerus ad Gratium vetit deducere eo. quod Deiu fir prima causa. Vult enim primum etiam esse unum, alias non esset primum. Sed huic argumento respοηiri potest disinctione inter duplicem Agni eitionem primi. confAlberti P. 43. . u. in σῶο Non opus M sponsione Hemite p. sis. Respondendum hie citam objectionibus Osandri p. IiT6. DUunguit tamen etiam Zie
IIerus p. 43 a. inter unitatem natura dcmonstrabilem G unitatem in trinitate mei sianis notam. Testimonia Gentilium Viri apud Erotium Π. XX. 4 . in g. tamen . .
U L unitate is de invisibilitare nobiscum sentit. De iuvisibilitate etiam viri qu eollegit Alberti P. II. p. 44. seq. sed testimonia illa vel probant saltem id in deo quod Deus sub imagine rerum siublunarium non discat coli. vel per iuυ bilitatem utelligunt talem, quae est ob descium oppariιionis, non, quae es ob defectum corpore, tutis. Id o scilicit vocanι invisibilem. gusta certum Ichema imago iis nunquam fit manifestatum. Et forte hunc via huic innem significatum squalis es Age, quem usumpat neglexu p. 477. tu mente etiam habuis Paulus Rom. . in verbis: uni epiba restae ea τα ἀώοατα. Vel denique, qui iIa flatuerunt, habuerum eam sententiam ex revelatio ι π B; eriter, in jum di testimoniis non tam ad testimonia quam ad rationes
Gentilium es respiciendum. s Vide omnino qua habet neglexus d. p. 477.
st Roin. i. v. 38. seq. Hanc ransitionem Dadet integer contextus eue omnino vers. n. Appi line vero eum juvut Liber S/pientiae e. 13. fore por integrum, modo penitius in
136쪽
dum ex lumine naturae adversus Gentes disputat, eos potissimum invadit, qui homines, vel bestias, veI creaturas sublunares inferiores pro Deo hahebant, non illos, qui solem adoraverunt aut corpora coelestia. sa. Miranda acleo simul est Dei Sapientia, quod inter gentes, quae sinctissimam eius revelationem seposuerant, passus fuerit eas, quae maxime rationabiles haberi volebant, in magis absurdas idololatriae species illabi, quam gentes barbaras. Hi enim fere corpora coelestia aut pote fias invisibiles adorarunt. At quid absurdius cultu AEgyptiorum. Graecorum S Romanorum g
3. Non eadem dissicultas erit, u si ex solo dictamine naturae cum . illis disputare veIis, qui naturam dicunt este Deum, vel animam mundi, aut qui errorem defenderunt, quod mundis sit aeterem. x Nam firmiter stringi potest Ethnicus, si ipsi obiicias, quod qui mundum aetemum
asserat, ejus aliquam causam neget, & sic ipsum Deum neget. θ) Etsi enim facile praevideam, quod responsurus sit, illationem non ex necessariis inferre, posse enim eum, qui mundi causam negat, statuere, mundum esse ipsum Deum, vel certe mundum esse Deo coaeternum, uti notum est,.
quod Philosophi Gentilas asseruerunt duo principia coaeterna, Deum Sc materiam primam; maneti tamen objectio nostra: Nam quicunque Deum dicit, causam mundi concipit. Ergo qui mundum ipsum Deum appellat, revera causam mundi, et Deum tollit. Hypothesin autem illam commuis .
nem Philosophiae Gentilis de materia prima Deo coaeterna perspicue r iuravi alibi. et
34. Unde&non omnino placet sa institutum Scholasticorum, magno conatu attributa divina duplici via, quam persemionis di negationis appellant, ex lumine rationis investigare intendentium, ita ut perfectio quae est in homine, ea sit eminenter in Deo. dc imperfectio, quae in homine est. ea non sit in Deo. Nam & illud infinitis tricis est obnoxium At limitationibus, certe ad demonstrationem, quam tamen intendunt, aut indisci-pIina theo retica intendere debent, parum aptum. b
ss. Po- v Mutavi ob rationes circa Anum hujus paretraphi dictas sensium tortur paragraphi, nam in priore editione deseruieram, etiam ex Lumina natura non posse disputari adversus errores in hoc para grapho memorator. xὶ Hel ejus materia. vid. Grol. II. m. 47. y Vid. Dia. Pusend. I. 44. deo. II. μ) In introd. ad ethic. e. 3. a Non improbat hac vias neglerus ad Grotium II. M. 4s. p. 471 b Non tantum raptor limitarisnerVfallaciar, sed etiam propter obscuritatem. Sape enim in creaturis 'memo videtur, qua es imperfectιο. Ut saepe homo bonum Vparent no νς . In fit. Iurispr. div. I . . . arri . Diuiti eo by GOrale
137쪽
μLIB. I. CAP. III. DE INTERPRET.
s. Potissimum enim fallet ista via perfectionis, si persedito humana praesupponat aliquam impersectionem c fallet etiam via negationis, si imperfectioni humanae opposita perfectio simul cum imperfectione sit conjuncta, d) aut si imperstitio humana moralis propter impersectionem hominis physicam pro tali habeatur. e
16. Ita imperfectio hominis est, quod volare nequeat; sed an tibi propterea cum Ethnicis alatum quendam finses Mercurium t Non arbitror. Nam hac avium perfectio cum imperiectione est conjundia, quod
s . Hanc imperseetionem corporeitatis In Deum non cadere quo' modo scires, f si Scriptura non reveIaret, Deum esse Spiritum Τ Si enim inter eos, qui Scripturam S. agnoscunt, Sapientes reperti sunt, o qua Deum corporeum esse deIirarum, non mirandum, si Sapientissimi Philolaphorum GentiIium Stoici idem dogma defenderim. ueg. Ita imperfiatio hominis moralis est, si homo gaudeat de aIterius hominis dolore etiam ex merito eundem patientis, qui enim ita gaudet, crudesis vocatur. h At Deus ipse testatur, quod ridere velit super infortunio malorum. Ata ergo putas Deum crudelem esset Absit. Cur ita diverse y Scilicet quia impersectio illa moralis ita homine praesupponit imperis hionem physicam, di quod hom etiam in maxima dignitate constitutus cum vilissimo mendico aequalitate essentiae humanae fruatur;
at te se ema Dei omnis homo pulvis est S umbra. i sy. Ita inter perseetiones humanas l non minima est virtus, m . inter virtutes, is cu) eminet. Sed hae quidem citra imperfectionem
-D quicquid enim intellectus concipit, concipit sub schemate eorporis. Unde dum Spiritum per To incorporeum de imus, eo lso adhibendo terminum negativum declaramus, nos tuorare essereriam Spirituν. adde quod Scholasticus ex viis Dis ne uidem demons re possis. Deum non habere corpus. quo argumento enim demomirabit. tarporeitatem squalis v. g. solis em involvere imperfectionem P g in sim Stoiei, Maio Hubefius in Leviathave. h Conser infra carit de poenis β. H. Hinc mena etiam dicitur medrinalis. ' ci Unde mur in amnis renis Mahem malum praeteritum respicit secundum communem doctrinam. non bonum futurum. IJ Canaliud exemplum. Inter bona fortuna fiunt divitia. μυσ1 est, qui ρωμα multumpemnia, ut indigentis sua post succurrere. At Drux nullius rei indiget. Ita interhoxa corporis ei loquela, viso, auditus es. perfectis. in hae isertim involvunt imis perfectionem corporeitatis ex ratione non demonstrabilem. m EF enim Maam -- -rais. ω usuis is Mese virtuter continet omnes.
138쪽
non poterunt concipi. Virtus enim est habitus vivendi secundum leges, o) iustitia est habitus suum cuique tribuendi. Iam non quidem urgebo, quod in Deum non cadat habitus, ad hoc enim forte non defuturansiet responsio, p) id saltem dico, legem Deo non esse praescriptam, nihil habere hominem, quod intuitu Dei pro suo venditare possit. . 6o. Igitur non auderem titulum virtuosi Sc justi Divinae majestati tribuere, nisi viderem ipsius infinitam Sapientiam in verbo revelato non respuisse terminos istos q) imperfectarum perfectionum no strarum, quod dum video, veneror humillime, quod Deus mecum ἀμωποπιβως loqui voluerit; simulque lubentissime fateor. genuinum & exaltissimum sensum istarum locutionum esse supra intelledium meum, adeoque pertinere ad mysteria fidei.6i. Atque sic melius me facere arbitor, quod ignorantiam meam ingenuei fatear, quam si cum Scholasticis eandem dissimulare, ac Sapientiam aliquam ostentans, inanibus verborum involucris inscitiam meam tegere conarer. Quid enim quaeso est istud eminenter, quo hic utunturi Velidem erit ac primario, vel pro eo, quod improprie est, id supponunt. Primus significatus ad analoga pertinet, posterior ad aequivoca. 62. Si igitur volent, v. gr. virtutem mustitiam esse eminenter in Deo, tanquam in avrigato notitiusmo,icedo dent mihi definitionem virtutis &justitiae, quae primario accommodari possit justitiae divinae, secundario humanae. r) At hanc quidem frustra exsperubimus: disserunt enim haeduae iustitiae non gradibus, sed, si propriissime loqui velim. toto caelo. s 63. At si volunt, perfectiones divinas ic humanas communi defini tione non posse comprehendi, eo inso fatentur, quod improprie eaedem de Deo praedicentur, hoc est, quoa modum praedicandi exprimere ignorent. t I 1 64. Iam so) Nam mediocritatis norma Lx s. sp Disinguendo inter habitum in urialem DeI acquisium, aut ili modo. qin Terminum equidem virtus genericum nescio an tribuat scriptiιra. Deo tribuit tamen in specie justitiae. M s reliquarum
virtutum ' inquirendum foret. Fortis dicitur Deus veI termino huic anatigo: non temperans, non Itheralis, non modestus, non magnanimus, non verax momiterice. δε-
ritas enim jusiliaria jam includitur subjusiria2 non comis, non urbanus. Et sane definitiones singularum virtutum harum pro ponunt imperfectionet diversas, nee accommodari possint Deo proprie. Imo ne quidem torminus fortitudinis. rin Analoga enim fiunt, quibus una definitio eo crit, quamvis inaequaliter. s) Deus in caelo, homo in terra. t) Impropriorum autem qua talium, nulla es scientia. qui
enim aliquid improprie dicit, non dicit, quid rra sit, sed quid non M.
139쪽
64. Iam quae , quid lucratur Philosophia his nugis Quis non rideret, si quis attributa hominis ex perfectionibus pulicis demonstrare aggressus, nihil aliud afferret, quam perfeEtiones pulicis esse ominenter in hominet At hominis ad Deum distantia major est, quam pulicis ad
6ue. Sed hi sunt fructus philose lae gentilis, vel potius abusus, quod Scholastici mysteria fidei ex philosophia deducere instituerunt, & philosophiam normam fecerunt Theologiae , contra praeceptum Apostoli, qui Colossenses graviter monuit, ne patiantur se decipi per philosophiam &inanem fallaciam: contra institutum Patrum, qui philosophia utebantur uandoque in rebus Theologicis, ut Philosophorum Gentilium ineptias
seu Philosophiam de Spiritibus, Deo puta, Angelis S Anima hominis separata. Quicquid enim ea de re argumentis maximo sudore conquisitis tradiderunt, γ) exceptis paucissimis de Dei existeritia & providentia in id
nunquam seposito lumine revelato ethnicum convincet, at, si Scripturam. agnoscas, Omnibus ipsorum libellis non habemus opus.
esse disserentiam, quod Dei exi lentia, ut demonstravimus, per lumen rationis investigari possit, de aneelis S anima separata sy ne quidem quod sint, extra Verbum Dei aliquid scire scire dico possimus.
68. Eo ii Continet his paragraphus f ossin eorum, quae latius disserit B. a Sechendorsfiti Christeti Siaat I. s. c. .s L is in additionibus ibidem . quorum polissima attulimur in diis. Procem. . si . it Res patet ex hactenus dictis de attributis divinis. De angelis s anima ueparata ideo nou convincet, quia r. non sine ratioηe de effectibus plerisque, qui angelis adscribuntur aut anima, dubitabit, an siim veri, T armon linteant fallacia fraudum humanarum. Deinde eis evidenter sit demonstratum, δε-ri effectus quosdam, vires humanas transcendentes, s polentium aliquam majorem Prasupponentes, quomodo convinces Ethnicum ex sola ratione, eor effectus non esse Dei. aut ipsius animae in satu extraordinario posita. aut essentiarum quarundum corporearum inter Deum is hominem, qualia de Duuin, Iat D. vmphis Ue. Abi persuaserunt gentiles P sy uiximopere de hac. Ouod enim de ea Scriptura uobis revelat, merito pertinet ad miseria fidei. Ratio enim animam separatam sibi concipere nequit. Videt enim, quod anima eon at in cogitando. At cogitatio ne corpore quale est empNam nou tantum in flatu corrupto cogitatio nostra depenrit a sensibus: sed es inflatu inIegro, prouι concipere Possumus, sensis praesupposuit, cum hac differentia, quod in
140쪽
68. Eo plures autem absurditates absurda haec Scholasticorum intemtio peperit, ut etiam ex physicis locum S tempus mensuras corporum ad spiritus, vel omnem mensuram, vel certe corpoream respuentes, applicaverint, unde aureum illud S centum boum mactatione dignum mysterium; v. gr. animam totam esse in toto corpore, & totam in qualibet parte corporis, quod ciui exacte demonstrare par annorum centuriam poterit,
tiam, it quod sit ens aliquod primum i Monstrat utique, sed maximam artem confuse. Puta quod sit independens, quod sit omnipotens Sc. qam qui ens independens a dicit de Deo, non tam aliquid assirmat, quam dependentiam negat; qui autem Deum omnipotentem dicit, id quidem dicit, Deum posIe omnia, quae non involvunt contradi itionem,red ex Iumine rationis homo id saltem scit, quod absolute contradictorium est, b non autem omne, quod intuitu Dei contradictionem implicat, hoc est, quod cum ejus attributis in lumine revelato declaratis Pu
rium in hominem, quodque Deus hoc Imperium actu exerce re velit.
negotia hominum curare velit, id istis firmissimis demonstrationibus, qu omnes in primo principio, impossibile est idem simul esse & non esse, fun
73. I. Deus est autor hominis. Dependet haec assertio a definitione Dei, quando ejus existentiam supra ce) demonstravimus.
I 3 . 74. II. in satu insegro intriticius hominis similis fuerit quoad apprehensionem speculo, cum in corrupto iussit tabulae lapidea, quoad retentionem vero fimilis Dorit iu satu integro raιuLe anea, uti in flatu corrupto ureae. χὶ Involvit enim contrad Iionem. Bicquid enim totum es v.g. in digito, illius nullae parιes pussur osse alibi Vc, ani ma vcro Proprie loquendo neque totum es neque pars. a n im pendentia es Iu pra intellectum. b Id es, quod aperta es per rationes evidentis ἐν pugnat cum principis : imp bile est idem smul esse se. e Unde qui dicit: Deus non potes volare, quia es dicorporeus: Deus non potest sal a loqui mon dico: mentiri 2 quia es Noracis mus, M. praesinonit revelationem. d) Hr auiorem intelligo, qui quid producit sine alia eausa s rem quidem diversae innita. Unde paret. cur farcr vigenerarionis non habueris imperium in satu integritati, nec, hodie id ob generatio Mm P eundere piat, quia parer mu s auror situ. e) g. ηἱ Diuit zod by Corale