장음표시 사용
121쪽
LIB. I. CAP II. DE IURIS PRUD.
ρ . Itaque lex naturalis est lex divina c) cordibus omnium hominum inscripta, ca) obligans eosdem, ut eo, quae necesibrio conveniunt nacurae hominis rationati, jaciant, ea vero,-Golan repugnant, omittant. e 98. Uti vero de hac convenientia cum natura hominis rationali
prolixius dispiciemus in sequentibus, f ita sua sponte fluit ex desinutione nostra Auris naturulis praecipua assedito, immutabilitari S indissestabilitas, gὶ quia nempe rationalitas hominis immutabilis est Sindispens
sq. Notae quidem sunt in vulgus variae objectiones, potissimum it tuitu dispensabilitatis, de ablatione vaserum argenteorum AEgvpti ac tum a Deo Israe Iitis praecepta, de occisione Isaaci, de mendacio obstetrucum AEgyptiacarum dic. i ad quas tollendas JCti lὶ varias S infinitas fere excogitarn ni distinetiones, quibus omnibus opus non est, cum plane nulla dispensatio ibi intercesserit, sed actus isti a Deo praecepti vel commendati non fuerint furtum, homicidium, mendacium, a Jure Naturali prohibita, adeoque confunditur a dissentientibus mutatio oriem cum mutatione legis. ioo. Quodsi vero urgere velis, eo ipso quod isti ius non sint furarum, homicidium dcc. dispensasse Deum circa jus naturae, cum Lispen-ritio sit declaratio superioris, quod actu L ad legem non pertineat, in responderem: misceri ita interpretationem restrictivam cum dispensati ne, quod supra praeca imus. io 1. Poterit I x naturatat nota incommode dividi intuitu societatum humanarum naturalium. Nam alia praecepta eius dirigunt societatem communem omium hominum viventium inter se in statu naturali, seu ut upra diximus, in statu aequalitatis, qua hodie introductis rebus publicis dicitur societas gentium, alia dirigunt officia hominum viventium in multate & societatibus sub civitate comprehensis, puta domesticis..ior. Ilud communitor appellari solet ym Gentium. Posses adeo hoc distinctionis gratia nominare Aus Naturalesbii d ctum.
to3- Supponitur alias Iu is Gutium vox modis. variis; vel I. pro a tribuis
vides. q. g Valet ergo haec propositis: quisqitid es Iuris naturalis. id est indis flensiabile. Nan vero: 21ιDquid non es dispen timi, id es jurii Naturae. Tetigi
122쪽
tributo personae seu facultate, quam gentes natura permittente exercent, 1. Pro moribus cn plurium gentium, quando nempe iure suo unanimiter & eodem modo uti solent. Ita dominia, bella, servitutes, contractus Sc. dicuntur iuris Gentium. 3. Pro lego, Ο & quidem vel pro lege naturati in genere, quoniam nimirum id obligat omnes gentes , vel . pro jure Civili multarum Gentium sp) huc spectant privatorum modi acquirendi, qui juris Gentium dicuntur,) vel 3. jure Gentium proprie
H Io, qua denotat legem ossicia gentium inter se qua sunt gentes, conia cernentem. q io 4. Facile autem patet, in controversia: Utrum jus Genitum sit species Auris divini, an humani Z ultimum significatum attendi debere. Quod si obiervaveris, facile poteris respondere iis, qui cum Grotio AH Gentium speciem uris voluntarii lc quidem humani faciunt. Illi enim vel mores gentium, vel jus pro attributo personae sumtum inculcant.1os. Summa eo redit: Gentes inter se pares sunt, nec inter homi- 'nes superiorem agnoscunt. Ergo lege humana obligari nequeunt. io6. At, inquis, r obligantur lege palli, obligantur voluntate propria. Sed regero: s Paetum non est lex, neque pactum obligat ,
sed quandoque lex intercedente pacto. Diximus jam supra. ro 7. Quinimo gentes omnes inter se nec pacto obligantur. Ubi enim & quando pactum ejusmodi fuit conditum lios. Neque poteris in subsidium vocare pactum tacitum., quasi sentes ex imitatione 6c continuato ac Topagato usa actionum a paucis initio susceptarum se tacite Obligavarint. Nam ejusmodi universalem S continuatam imitationem nego. Nego stlam imitationem inferre pallum tacitum. 0 ao9. Sed forte mores utentium illo iure facient. ut Jus Gentium sit jus non scriptum. Forte vero id non producent. Jus non scriptum exintra civitatem non est. Consuetudo enim jus est ob tacitam principis approbationem , quae si deficiat, consuetudo dicitur falli. Ast tacita principis approbatio inter gentes ubi l G 2 rio.
nὶ Ita Imperator dicit: Dominia, bella, servitutes, contractus esse Pris Gen. tium. Nam Opectant hae exempla ad utramque significationem. o Ita Imperator
s. i. deI. N. G. ct C. p in Iur gusinianeum in ditionibus Europaeis. q) me pertinet Jus legationum seu potius inviolabilitas legari. r) me s sequentia di
spinantur eontra Rachelium id disp. de Iure Gentium. Uide nostram disput. do lini n. bigamiae. ss Addo: unicunque ex pacto obligatur, jure naturali vel eueris, obligatur, prout pactum a jure naturali vel civili est ereroboratum. t siuod
ad pactum praseumtum velis recurrere, nego pactum proprie dictum. Vide infra caput de ossicio pacisceatium F. M. seqq.
123쪽
LIB. I. CAP. II. DE IURIS PRUD.
Do. Dividunt ulterius SchoIastici praecepta juris naturata in assim tiva oc negativa. Res intellectu facilis, S in omni lege procedit, sed usus hujus distinctionis est exiguus. Di. Sed, inquit Scholasticus, usus se exserit haud contemnendus. Praecepta assirmativa obligant semper, negativa semper O adsemper. u ita. Ego vero: Rebare te fari nio, sed fabare nescio. Loquamur
N3. Utraque praecepta semper obligant, id est, sunt aeternae veritatis. Sed assirmativa non obligant rasemper, id est non obligant omnes homines , nec Omni momento, v. g. cole parentes, da eleemosynas, Sc. Negativa vero omnes Somni tempore obligant, e. g. neminem laede. si . Annon itaque praeceptum: superiori pare, honeste vive, suum cuique tribue, obligant omnes 8c omni momentot An lex: non committe crimen laesae majestatis omnes homines, & v. g. ipsos principes obligat iis. Vides effethus istos ab assirmatione vel negatione non dependere . sed aliunde esse arcessendos, scilicet Ieges naturales vel inculcant ossicia hominum in quacunque secietate viventium. vel ad ossicia pertinent singularum societatum peculiaria. x Item: homo uno eodem lue momento potest veI mille actus diversissimos omittere, actus dive os eosque speciales uno plures commode agere nequit. y
flosculis capere potest. Praeterea in eo putamus adaequatum hujus diis stinctionis eae usum; quod praecepta specialia luris divini assismativa semper exceptionem seu mae necessitatu habeant, negativa non ita. Res patebit ex dicendis suo Ioco. et ii v diuina positiva est lex divina, hominibus per revelationem dLVinum publicata, ea quae necestariam connexionem cum hominis natura rati nati non habent, determinans.
H8. Hinc patet, quod lex haec divina & mutabilis sit de dispensabilis, sed a Deo saltem, non a Papa, a nec quocunque Principe. Propterea tamen voluntas Dei haud est mutabilis. b iis. Dividitur lex positiva in universalem & Iarticularem. De p t steriori
u ns Ziegi. ad Grol. II. i6. 20. p. m. 30ς x Illa sive Inu a manua e neganιιa. omu s homines obligant, hae istost satiem. ad quorum satum Perrivent y non oviuia praecepta ossemativa θecialia obligant omni momento, sed g ηmalia saltem. a) in eapite de officiis hominis erga seiplum ρ. Ig3. seq. a siuod is ex mutificiis muniari agnoscunt, praesertim Galli. bὶ Deus enim M
aterno hanc mutationem voluit.
124쪽
steriori non est dubium, prioris tamen existentiam sunt qui negant, sunt qui assirmant. c Nos si cum pace Scholasticorum fieri poterit, putamus quaestioni an ' praemittendam esie quaestionem quid siti d
rao. Legem universalem dicimus intuitu totius humani generis, particularem in respectu ad certum populum. Dupliciter tamen denominatio ista supponi potest, vel in relatione ad pubticationem, vel in relatione ad obligationem. Uterque significatus equidem huc spe , primario tamen puplicatio. rat. Ergo Lex divina positiva universalis est, quae publicata fuit omni bus hominitas, uri certe personis totum genus humanum repraesentantibus. Particularis est, qua lata fuit populo Fudaico. m. Universalem hanc confidentius nimis Adamo dc Noacho datam esse, non Glum assirmant Judaei, sed & determinant plane, e falsa pro more miscentes vetis, jusque naturale positivo cumulantes ex traditionibus potissimum Rabbinorum suorum, quorum sententiam fusius Peculiari opere exposuit honos Britanniae Seldentis. f ira. Nos traditionibus istis sepositis solam scripturam intuentes, mediaque adeo incedentes via, negare non postumus dari ejusmodi leges. Nam non solum Adamo praeceptum de arbore vetita datum fuit, dc de Polygamia ac divortio vitandis in primaeva conjugii institutione, sed N
ubi jus naturale proprie dictum desinit, quod ut dictamen rectae rationalis de na- tora iustis agendis, dc natura iniustis vitandis perspicue Ostendat, quod persti μ' ες distinctum conceptum juris naturae non habuerit. sine quo tamen quaestio procnsem ite reflvi nou potes; ac denique in toto tractatu sue ullo genuino fundamento posito, quod absque contumelia viri jam defuncti dictum μὰ infinitas assortiones fa A mai variantes, ut s in disputatione praesente contra Huberum doenrirc voluerit, nou opus videtur in ejus refutatione nos detinere, cum pessimus di putare ai sui eum, qui certum aliquod is distinctum disputationis suae fundamentum nullum habet.' d) Distinguo inter res V euitationes de rebus. Si de illis agatur, praemittenda est quaesio an sit ' A de his, quaesis quid sit 8 ie) Sex Adamo datarvolunt, ι. de cavenda idololatria, a. de cultu Dei. I. de em me sanguinii, in. δε non revelanda turpitudine, s. de rapina. fi de judiciis, quibus superadditam Noacho dicunt Imam de membro animalis vivi non comedendo. Vide iterum disput. deerim. bigam. i8. f De J. N. S. G. secundum disciplinam Hebraeorum, de quo operes coliatione ejus cum Grotii libris de P. B. G P. dictum
125쪽
- LIB. II. CAP. II. DE IURIS PRUD. .
Noacho inculcatum fuit de puniendo capitaliter homicida, & vitando esu sanguinis dec. ii . Pertinere autem istas leges ad positivas, exinde constat, quia
illi aetas non habent necessariam connexionem cum natura hominis rationali.
ias. Speries huius legis positivae recensebimus suo loco. Id saltem praenotetur. Leges has positivas vel dirigere ossicium hominis circa ιι itum Dei, vel circa alios somines. Illae immediate g) intendunt beatit dinem aeternam. Hae immediate temporalem. 116. I ex divina particularis est vel ceremonialis vel forens s. Ida r spicit ordinationes circa cultum divinum, haec in specie decisiones causarum sorensium inter Judaeos. In lese forenti Deus intendit peculiarem utilitatem temporalem populi Judaici, in ceremoniali beatitudinem aeternam totius generis humani. ii . Lex Forensis extincta fuit extincta Republica Judaica εc dispelsis Judaeis per totum terrarum orbem. Ceremonial exspiravit adventu Christi, qui adeo impleta prius lege, noVa sacramenta. novumve cultum Religiosum vel per Apostolos introduxit. ae'ue h obligantem omnes homines, ac olim lex Iudaica . ut diximus, intendebat. de quo eo minus est dubium, quo magis hic Apostoli fuerunt jussi, ut praedicareat Evangelium univertis populis. tr 8. Non tamen propterea dicendus est Christus novus legislator, i) quoniam, qui hac phrasi utuntur, intelligunt, ac si Christus etiam in illis praeceptis, quae ossicia hominum inter se concernunt, aliquid immutaverit, & Perfectiorem obedientiam a Christianis in novo leuamento exegerit, quod uti apei te satis infinitam Dei Patris sapientiam impugnat; ita latius refutatur a Dominis Theologis. l ir9. An ergo legis Mosaicae particularis S potissimum forensis hodie nullus restat siseu' Triplicem eum facit Grotius. Unum e Ostendi ea. quae a legibus istis praecepta sunt, non esse contra ius Naturae: Alierum: Licere nunc Magistratibus Christianis ejus sensus leges ferre . cujus sunt
g Nota: aliud est immediau, aliud primario. Non hic φι--ur. ureum Deus in legibur circa alios hominu primario respiciati beatitudinem Hemam, sed an inim alataei Cons. , i34. α dissere. prooem. I. 49. bὶ Imo etiam magis. Nam Olim non omnes Proselyu obligati reaint . ut observarent leget ceremonialo, vel caerunon omnes. At hodie omnes homines religionis Christome capita Omnia debent O
s mare ij qui error GrMio cum Griniam1 non est infrequens: I Reemina interim responsio consueta ad obin ρησι ex Matthas: audivisu dictum ess cs.
Ego autem dica vobis es. Diuitia i by Cooste
126쪽
sunt Leges per Mosen datat; nisi forte sint Ceremo males, aut Christus contriarium disposueris : Tertiam ; quicquid ad eas virtutes pertinens, quas Christus a suis discipulis exigit, lege Mosis praeceptum est, id nunc etiam, si non ic amplius a Christianis praestandum. I3o. Hic primum usum admittimus. Quae vero in secundo Sc tertio usu a Grotio de Christo novo legislatore assiniscentur, jam reiecimus. Praeter id negamus etiam in reliquis universaliter procedere secundum usum Grotii quoad leges forenses. Nam in iis Deus utilitatem Rei p. Iudaicae respexit. At Magistratuum Christianorum singuli suarum resumpublicarum utilitatem prae oculis habere debent, quae ab utilitate Reip. Iudaicae poterit esse diversa. H. E. g. Leκ Forensis furtum restitutione dupli veI quadrupli punit. Sussiciebat hoc ad coercenda furta in populo Jndaico. m Ergo di si in aliqua Rep. hae poenae sint fussicientes, bene facit princeps, si illas usurpet; quod si finem suum nequaquam obtineant, sed ni nilominus furta multiplicentur, peccat princeps, si crescentibus delietis non simul
33α. Illi vero plane falluntur qui putant- Iegem divinam forensem Normam eraescribere principibus, secundum quam S ipli Leges in Rehuspublicis suis formare debeant, ita ut peccent, si praeter aut contra ilias aJiquid disponant, & ex ista hypothesi v. g. suspendium farum impugnant. o i 33.. Patet jam ex divisione Iegum divinarum, quod quiris ud uti disina pro objecto habeat legem naturalem dc ex divinis positivu universa-hias Hag, quae osoria hominum erga alios homines concernunt. 34. Nam nae leges, ut et lex naturalis salutem hominis ratem temporalem, non dicam principaliter, sed immediate tamen in
33. Conformem arbitramur hanc doctrinam praxi communi p) interritoriis Principum protestantium, ut Sc apud nos observationi Conmstoriorum , ct Constitutionibus principalibus desuper editis. ω. Poterit adeo te hoc Iegum positivarum respectu Furis prudentia nostra ciri iana appellari, quoniam non saltem obje4tum demonstrationis hic ex striptura sacra praesupponitur, sed oc primum demonstrationiS
127쪽
ue LIB. I. CAP. II. DE JURIS PRUD.
principium q) ex revelatione desumitur, quod reliquae Iurisprudentiae
partes. Medicina idem Sc Philosophia non faciunt.1; . Unde Et Furisprudentis a Theologia ex parte quidem objecto. adaequale tamen Ane differt. Scilicet leges humaum sola sibi vindieat ri,prudentia, quia hae in salute hominis temporali acquiescunt. Prae cepia religionis pertinent ad Dominos Theologos, r) S dodirina, quae haee inculcat Threlogiae stricte dictae nomine venit, quae credenda explicat.138. Leges vero divinae de officiis hominum erga homines disponent i Theologi, ct yciis sunt communes; illis; quatenus di ipse ex intentione s) Legislatoris subordinantur saluti aeternae, aut, quatenus sine lege Evangelium t non poterit commode eXplicari; his; quatenus in iis
Deus immediate respexit tranquillitatem S decorum ordinem huius vita . . ii . Atque hinc est etiam, quod Domini Theologi, dum haec prae cepta leorsim exponunt, tractatus suos non Theologiae, sed in specie Theologiae moralis, quae facienda explicat, nomine insigniunt.1 o. Inter quam & nrisprudentiam divinam posses etiam istam po nere differentiam. Thesogia morulis Legem moralem omnes homines obligantem sine distinctione legis naturalis & positivae universalis inculcat. u di fundamentum adeo demonstrationis suae utrobique ponit scripturam sacram, unde S cummuniter Theologi morales legem mosa lem it naturalem synonymice usurpant. Sed Furi rudentia divina te gem naturalem a divina separat illam quidem secundum doctrinam Apo stoli ex dictamine.reetae rationis demonstrans, hanc vero ex sola revela
tione petens; quae distinctio infinitum usum praebet in dissicillimis alia, controversiis, cie obligatione principis intuitu eiusmodi praeceptorum,& potestate jus dispensandi aut legislatoria Sc. κ
diuiuam possiuam universalem incia hominum inter se inculcantem, quam posteriorem in posterum compendii gratia divinam absolute, si leges, circa quas occupata est, divinas simpliciter appellabimus. Dabimus vero
q) Cons supra i3.i6. seqq. rὶ Ita tamen, ut is hic inspectio non quidem Icili sed Principibus tamen sit relinquenda. s aliud in executione , quoniam per observationem legis noulptisimus consequi salutem aetervam. t Tollit enim , Evangelium vim legis. u) Fit hoc communiter. x F. g. an princeps possit viduam fratris sui ducere, circa podigamiam, Paenam homicidii scidi pensare, aliam paenam homicidio . adulterio dictare quam capitalem ' Ubi Amper confuse procedunt illi, qui legem mora m naturalim habens pro θηοuymis.
128쪽
operam, ut, Quod hactenus non fuit praestitum, y duas istas species, non quidem seorsim consideremus, sed in singulis tamen capitibus accurate secernamus.
DE INTERPRETATIONE LEGUM DIVINARUM IN GENERE, ET DE PRINCIPIIS PRACTICIS.
Connexis f. I. a. Interpretatio de LIM ἔ.3. dividitur intuitis objecti. f.4 3. Omnis interpretatio nitiιur primis principiis ζ. 6. Ouid ut prima principiars. 7 8. Sunt vσι Theometica vel Practica
f9. Practica commuLiter neglecta. ν. IO.
ιι. Sex praesiupposita in hac Tetrina b. i- 7. Prιmum princirium Lbeor elieum. 3. 18. Fontes primi principii Practici. - 9 - a. quod subordinatur Trioreticos ex eo.debet.demons ri . a3 - 33εν Me primum principium Practiciam timperanti pare, ν. 34 39. objectum Jmrisprudentia in ganere. F. U. Jurium dentia divinae primum principium est: Dyo pare. ν. M 36. Probatur esse Deum. β. 47-48. Ignoramus quid sit Deus y . 49 3. Scholasicorum via perfectionis s
negationis non magni momenti. β. 3ψ - 6s. O nec eorum pneumatica. β. 66. O7. in Licet tamen ex natura cognoscere, quod
Deus imperet homini. F. 69-77. Ubi momsratur, Animal rationale non posse essessu lege. β. 78-86. Qui hoc principium negant, sunt Arbeti quorum varia genera.ε. 8T-92.
aevis Iurisprudentia leges interpretari docet & applicare. Haec
enim fiant media, ad tranquillitatem communem introducen- dam facientia. Unde si doctrinam mediorum omitteret Juris- prudentia, di in dictis subsisteret, prudentiae nomen non mereretur. a a. Porro interpretatio applicatiodem ordine doctrinae debet praeceis dere. b ' 3. Est y Nam ex Scholasicis nemo id fuit. Gratius quidem auror est bivus disiκ-monii. sed tamen non ubιque observat, serte quia discrimen juris naturalis possrisi universus, seu prima utriusque principia non bene inquisivit. Nec ipse Du. Pinendo Fur haec dimetuis semper, sed multa qua lege positiva prohibita fiunt, de se u Iure naturali prohibita esse. forte ne ita graviter crabrones irritaret. . a Exemplo Philosephia Practuae Arifloreticorum, quae doctrinam me torum milligit. Vid B Patris. Tab. ult. Phil. Praef. Lb Non enim possum ig- onlicara
129쪽
LIB. I. CAP. III. DE INTERPRET.
3. Est vero interpretatio expositio soluntatis c alienae d dubiae.
Nam interpretatio, quae Authentica dicitur, proprie interpretatio non est, Ied Vel nova lex, vel novum pastum. e) Certe ea huc non spectat. f . 4. Voluntas autem illa est vel superioris vel paris. Unde interpretatio est vel legum vel pactorum,stem testamentorum, meditationum, &c. fg 3. Leges vero vel sunt cordibus hominum inseriptae, vel per revelatιο-nem publicatae. Ibi interpretatio demonstrationibus utitur. Hic conye
ris seu argumentis probabilibu S. . . . .
6. Utraque interpretatio fh nititur ci) certis regulis & axiomatis a primis principiis dependentibus. . . T. Sunt autem prima principia propositiones ab intellectu formatae, ultra quas intellectus adscendere in demonstrationibus non potest. 8. Cum enim intellectus hominis sit finitus, non potest in demonstrationibus adscendere in infinitum, sed necesse est, ut aliquando Iubsistat. l . 9. Pro diversitate autem habituum intellectualium theo reticorum di practicorum principia prima divisa sunt in theoretica dc practica. O. De theoreticis multi scripsere multa. m Pradtica vel plane fuerunt neflecta, vel consula tradita, n vel magna contentione adhuc
quam non intesilo. c) Unde disrι a Fientia I doctrina in genere, quα naturas rerum exponit. d) Si haec vox omittatur, comprehendit sub se interprctationem. authqnticum. e) Dicitur tamen grammatice interpretatio, quia priorem volunta rem dubiam declarat. Nam A maxiwe interpretationem aurbenticam ad Dorira interpretationis referre velit. non tamen pertinet ad Prispradontiam judicia Iem quam nos consideramus,sed legislatoriam. g) Priores tres pertinent ad JCtos, ahima ad uicos. Et quidem legum s pactorum etiam. ad Iurisprudentiam diu nam , isamentorum ad humanam , quamvis ex iisdem Lyen eant principiis.
b Etiam consectarater. Nam etsi conjecturae saltem probabiliser inferant, ξ sis
ponunt tamen d monstrativa axiomata, v. g. uiequid Deus vult, s faciendum.
iὶ Nou quasi semper deducatur per modum confusionis ex praemissis demonstraιivis. Maris praemisse certa sunt, conclusio etiam est certa, sed tu is hic, si modo mavor A certa: ita in legis positivae interpretatione ita v. g. proceditur: Puicquid Deus jubet, id es faciendum. Ime prom isto es certa. J AEqui Deus jubra abstinere a 'luamia; mu eonjecturis opus est E. lὶ Causa finiis non poto producere effectum in itum. m) Po usimum illi, qui intellieentiam seu noologiam scri erunti
in Calovius, cujut liber proleixur nil nisi ineptias Soholasticorum continet. n) GD-vius, ni fasior, ultra decem principia practica. refert. ut de Velibemio jam nihil dicam. Q Deum nempe controversia es de fundam tali propositiouo juris natur . . .
130쪽
11. Nos, quibus post gloriam Dei solum veritatis studium scopus est, sepositis affectibus & autoritatibus, rem nude, ut est, speculabimur. nullius assectantes gratiam, quoniam nullius vestigia sp presso pede
sumus calcaturi, nullius etiam Odium timentes, quia eos, . a quibus hic dissentiemus, tacebimus, neque aculeis pugnabimus, sed rationibus. th. Res vero paulo altius est repetenda. Praesu pono I. intesiectum, quocunque modo q) eum definias, et ev.rinium, in isti lectumque theseiaticum dc practicum non realiter differre. r i 3. ΙΙ. Intellectus noster vel contemplatur rerum essentiam, seu naturam, seu habitudinem, seu accidentia, seu quocunque modo id efferre velis, in genere, vel coatemplatur in specie actiones proprias. s i . III. Res omnes a se quidem distinctae sunt, sed cum tanta harmonia, ut nullum ens sit, quod non cum altςro conveniat in aliquo tertio. t 11 IU. Εrso intellectus, dum xerum naturam contemplatur, vel contemplatur earum convenientiam cum aliis . vel di serentiam. u i s. U. Qui convenientias rerum elicere aptus est, itaenio pollere dicitur, qui autem differentias accurate disicyrnit, judicio gaudet. x i7. UI. Porro intellectus essentiam rerum S naturam contemplando, vel ita concipit, prout revera sunt. vel eas inter se componit fictione
p) At ne quidem ipsius Dn. sufendo fit, cujus bypothesin do socialitate quam .is deferulam, in eo tamen abeo, quod praesupponam ritu principium Practicum priur. Gamvis hue irae m. 'sendoufius inclinaverit, ubi respondιι ad obsectiones, quod officia hominis erga Deum ex serialitate deduci πqueant. certe rem asininus, is puto. di methodo magis perspicua proposivi. ' Seu per actum, seu per fus atem. r da infra de iuremtis unum dari principium primo primum, non duo. s) P
serior contemplatio etiam continetur Ihb pri mi. Hae observatio es fundamentum Arsinemnis in intellectum theoreticum I practicum. Theoreticus contemplatur r rum omnium essentias. Practicus in specie essentiam Iegis N actionum humanarum Barumque ad se habitudinem. έ t) Ratio hujus foris in eo es, quod una Xes ex altera facta. Chaos erat initio. Inde facta Maelum s terra. Ex terra plant anim ua. bomo. ex aqua pisces tri. u Unde somnis definitio hune duplicem eone tum involvit, convenientia in genere. disconvenientiae in infrentia specifica. xὶ Juduectum melius es ingenio. Mulieres fere magis pollent ingenio, mares judicio. yὶ i. e. formando chimaram. Vsdetur tamen addendum: esse tamen possunt. Nam quando camponit res, quae esse nou possunt. ret era nihil concipis, v. g. homo irrationalis, ferircum liguum. Unis νιν, σπι rationis imposebile, quod vocant Sehesosti, non esse em