Christiani Thomasi ... Institutionum jurisprudentiæ divinæ libri tres. In quibus fundamenta juris naturalis secundum hypotheses illustris Pufendorffii perspicue demonstrantur, et ab objectionibus dissentientium, potissimum d. Valentini Alberti ... li

발행: 1730년

분량: 568페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

116 LIB. II. CAP. N. DE VITANDA SUPER B.

i . Differunt hae tres species iterum gradibus, prima gratais, altera gravior est. tertia gravi minis. Simul patet vulnerationem, verberationem, occisionern, cum non

famam S storiam per se impetanti magis pertinere ad cap. sequens. si 16. Quod vero eaedem a JCtis Romanis ad injuriam relatae fuerint. forte exinde factum est, quod damni per haec facta dati in libero homine

existimatio non ellet ordinaria, adeoque non videretur quadrare ad acti nem legis Aquiliae. Iὶ veram rerum S communem aestimationem intendentis. Retulerunt ergo ad actionem iniuriarum, in qua quoniam exi-nimationis, tanquam boni extra commercium positi quasi aestimatio permitteretur actori, non videbatur inconveniens, si simile quid concederetur actori in bono sanitatis Si integritatis membrorum laesis.1 . Ex dictis etiam colligitur, merito explodendam illam sententiam. ex Graecia antiquis haustam, qua quidam homines natura servi statuuntur, m id quod adversa fronte cum aequalitate hominum naturali Stranquillitate communi pugnat, quatenus ii, qui se natura liberos di sapientes arbitrantur, in servos natura tanquam stupidos di barbaros imperium praetendunt. ag. Opposita superbiae est modestia, n) semper verae generositatis comes, quae consistit in reflexione, quam facimus super infirmitate naturae nostrae o) dc erroribus, p quos olim potuimus commisisse, aut deinceps poterimus committere, qui non minores sunt iis, qui ab aliis committi potiunt. 19. Per hanc enim essicitur, ut nos nemini praeferamus, reputantes. cceteros aeque bene suo libero arbitrio ac nos uti posse, cum eo aeque polin Ieant. Hujus enim legitimus usus unicum illud est, quod homo pro suo

reputare possit, di quo sese sq) aestimare aut despicere queat.

Ap si Vide ibi β. 6. & u. l) quae alias cap. seq. damna persequitur. mὶ quamvis enim hae doctrina Arsotelis eommuniter exponatur de aptitudine. unde tolerari posset; Graeci tamen talem aptitudinem intellexerunt, quae imis tanquam gentibus moratioribus arbitrium s faculiatem det illas genter besio Abigendi. Munm doctrinam in exereuium deduxis Aristotelis discipulus Asixander M su Iunii Liatem appellat Dn. Pufenae suis tamen Aperbia oppositum describitur, quod per id nos nemisi praeferamus, s vero humilitas plus truendat, nempe in alios praeferamus nobis. malui termino modesta uti. Accedis quia veram bumilitatem plane ignoret

Philosophia. N isa virtus soli Chrisianismo videatur esse propria. o quod posmmus Deile amittera baaa eorporis UsertuM IT animi naturalia. sp ἁ-ad bona

animi morsia.

192쪽

DE NON LAEDENDIS ALIIS, ET DE DAMNO DATO RESARCIENDO.

i sicundum praeceptum negativum: --MINEM LAEDE. . l. a. Laesionis ambiguitat. ν 3H3. Ex iasione damnum oritur. g. 34. unde Praeceptum: DAMNUM DATUM RESARCI. s. is. i6. Damni varias cies. F. iT-a6. Difν entia n ri pracepti a L Aquilia. s. 17.28. Notabilia ei ea damnum per consequentiam datum. β. 29. N. 3i. Damnum dolo, β 32. 33, eu

Damnum ea e sectae. 6 4O. 4 . ordo mrium dumnum Amul dantium. F. 42. 43. 44. 43. Diferentia inter obligationem ad resiluendum damnum N yetnam. . 46. quaenam delicta hoe Praecepto censeantur prohibita r s. 47. Obligaris homicidae, β 48. mutilatoris, β. 49. adulteri T adulterae,f. so. stupratoris. F. s. furit 1 raptoris. . ss. Damnum actionum noxasium

. vf. I. Iterum a praereptum negativum, quod ex statu humanitatis 8c praeis α β cepto de custodia aequalitatis profluit, est: NEMINEM L EDE. a. Est hoc praeceptum, uti ambitu suo latissimum, b ita observatufacillimum, c) quin dc maxime necessarium, d) quod citra illud secialis

hominum vita nullo modo consistere queat. 3. Caeterum laesionis vox est ambigua. e Denotat enim r. denega tionem juris cujuscunque alteri debiti etiam ex obligatione imperfecta, qui tamen significatus est abusivus. f q. a. Sumitur pro denegatione uris perfecti, tam ex pacto denegantis nobis nobis debiti, quam sine eo; ita in contractibus laesio intercedere dicitur. . 3. Pro denegatione juris tantum absque pacto ejus, qui me Mit, debiti, sive haec denegatio intendat laesionem bonorum, quae regulariter vi inju

q) Non alios. unde peccabat Pharisaeus. Legitimur vero usur es, si homo se conferat . cum bestiis ista lisertate non gaudentibus. 03 Dn. Pufend. habet pra primo III. I. r. b) 0.ligat omne3 homines. o Consisit in Omimne. d) Μatis turbat foeterarem, quam reliqua, v. g. superbia simplex, pactorum violatio, omi a praestatio ineiorum humanitatit. se Harum acceptionum una semper es latior altera. cons e. ι. LI. I. Ua.

193쪽

ω LIB. II. CAP. V. DE NON

sta auferri nequeunt, qualis est honor & existimatio mea, sive eorum. quae laesioni injustae etiam sunt obnoxia: ita me laedit, qui me contumeislia assicit. 6. 4. Pro Lesione bonorum Hltem posterioris generis, sive haec sint bona corporis, sive bona fortunae; Ita vulneratio laesio est. . s. Denique pro inone siritem bonorum fortiniae, v. gr. quando quis

pecudem meam interficit, res alias corrumpit, aut eas furto aufert.

g. Primia significatuι huc non spectat, non solum quia abusivus est, sed&quia quaerimus hic speciale aliquod praeceptum, non generale, tum quia magis spectat ad caput sequens. q. Neque secundis significatus est huius loci, laesio enim, quae in contractibus intercedit, pertinet ad praeceptum de fide servanda. ro. Tertium vero ab hoc capite alienum esse ostendunt ea, quae diximus capite praecedenti. g tr. Igitur succedit quartas, qui proprie huc pertinet. Unde sensus praecepti nostri est: Non corrumpo aut auferin alterius bonum corporu vel fortunae, quod citra tuum pactum possidet, neve eum in usu ejusdem impedias. it. Notanter dico, quod citra tuum pactum possidet. Muniuntur enim hoc praecepto non illa tantum, quae immediate nobis ipsa natura concessit, uti est vita, corpus, membra, pudicitia, libertas, h) sed&idem praeceptum se diffundit ad omnia instituta & conventiones, quibus aliquid homini acquiritur, ut sunt regulariter divitiae, modo non debeantur praecise e κconventione laedentis. i iv Sed cui usui nunc erit significatus quintus Z Illum addidi propter legem Aquiliam Romanorum, quae respiciebat ad solas divitias. Cur nondi ad reliqua corporis bona, item aci pudicitiam, ex didiis capite praece

denti l liquet.

I 4. Ex laesione vero damnum Oritu quod adeo hoc loco est carentia boni alleuius ob alterius factum jure destitutum. 33. Uti autem omnia praecepta negativa sub se comprehendunt assi maliva, ita Sc consequens praecepti nostri est : DAMNUM DATUM

SARCI.i6. Si enim, ubi de facto quis laesus fuerit, damnum ipsi gratis sit

devorandum, S qui laesit, fructu suae injuriae secure & citra refisionem gaudere queat, Vanum di omnino inutile foret praeceptum de non laedendis aliis. 1 i . Sed g) β. lo. ix ii. hJ Addit Dn. Pusend. existimationem Amplicem. Ied haec δ' rincι ad caput prae edens. ii Ultima hae varia etiam non habet m. Pusenu L.

194쪽

LAEDENDIS ALII S. ra 3

ir. Sed damnum varias distinctiones recipit. Est enim t. vel positi- sumi cum alicui aufero, quod jam ejus est, ut sit furtum committo, aut aedes ejus comburo; vel privativum, quando intercipio lucrum, quod ju-

ste sperabat. m

18. 2. Damnum vel cum lucro Ddentis conjunctum est, ut in furto, vel non est conjunctum, ut in combustione aedium. 9. 3. Damnum datur vel directo in ipsa re. vel per consequentiam, v. gr. in fructibus rei, Sc. ro. 4. Datur vel dola seu ex proaeresi, vel culpa sive ex omissione diligentiae debitae. ri. Et quidem s. vel facto con missionis, ut in furto, item si ignem supponam rei alienae, vel facto omi sionis, ut si ignem non extinguam, ut muniam, cum haec facere debui siem. ar. 6. Quod factum commissionis, vel laedo alterum immediate per

meum corpus, ut si manu rem alterius rumpam aut Iacerem, vel mediam

tibus aut causis naturalibus, ut si gladio, fuste, igne rem alterius perdam. aut hominibus, ut si per emissarios laedi curem. 23. Unde 7. Damnum do vel sim, vel ut eausa ficia. 14. 8. Eaque vel ut principalis vel minuι principalis, vel aequo princi

is. Omnia haec damna hujus loci sunt,&in praecepto de damno dato resarciendo includuntur. 16. Cujus adeo sensus est: in de damno, quocunque modo ex his dato,

lues, vel per restitutionem ipsisu rei, vel, si Nee fleri nequit, ejus asimationis cum omni interesse satis t. 27. Unde simul patet nova disserentis ab actione Legis Aquiliae. Haec

enim non coercet damnum privativum, nisi per consequentiam, hoc est. quatenus damnum positivum praesupponit. o as. Deinde nec datur ob damnum, quod lucro laedentis est conjunctum. Ibi enim iam laeso peculiari actione erat prospeetum, furti puta. vi bonorum raptorum, interdicto unde vi lcc. 29. Porro, ut ad nostri praecepti sententiam recedamus, de damno quod per consequentiam datur, in specie notandum, illius aestimationem Q tum

m) v. g. haereditatem. n) Primi exemplum habes in jubente, secundi in exo quente, tertii in duobus paribus. o Unde dabitur quidem. Aservum meum inter Acias, etiam intuitu hereditatis interceptaeg si si tantum absque damno positivo hors ditatem interesias, dabitur actio de doli. Mque dabiIur, si re fructuariui vite non subsevcν it. Digiti od by Corale

195쪽

tum demum praestandum, si probabiliter valde bonum, quod peto, alias

suissem consecuturus. Unde servo ab alio herede instituto, eoque, testatore vivente, ab alio interfecto, occisor domino non praestabit aestimationem haereditatis, praestare vero tenebitur, si mortuo testatore id fecerit. 3o. Similiter considerandum est, annon damnum per consequentiam meae potius culpie annumerandum sit. Unde regulariter, qui furtum frumenti fecit, domino pretium servorum, ablato frumento fame necatorum,

restituere non erit obligatus. p 3i. Oriusque requisits defectis forte in isto exemplo latet, si piscator retibus ablatis simul petat aestimationem piscium, quos interim, si retia

non fuissent ablata, capere poterat. q)32. Cum vero damnum malitia di dolo datum est, insuper is, qui in statu naturali vivit, ad cautionem. laeso praestandam, in statu civili ad paenam a principe patiendam est obligatus. 33. In statu tamen naturali di hoc casu ultro resarcionem orirenti icveniam petenti ea erit concedenda. r 3Α. Si culpa datum damnum ei, cui ex contradiu non Obligor, quae cunque culpa mea s) fuerit, resarciendum erit damnum. 33. Quod si rem ex contractu detineam, tum illam saltem culpam praesto, quam natura contractus fert. t Unde si in re deposita per negligentiam damnum dem, non tenebor, modo eadem negligentia simul perdita fuerit res mea. 36. Accurate enim loquendo, factum hoc meum tum non est culpa, quia in deposito majorem diligentiam alienis rebus non adhibere teneor, quam adhibeo rebus meis. 37. Casu autem, hoc est, si nec ex proaeresi damnum datum sit, neque per omissionem diligentiae debitae, non praestatur, sed hunc, ut in Pro verbio est, sentit dominus. H. Unde non opus erit limitationem Doctorum addere, quod teneat praestare casum, quem culpa mea, vel dolus praecessit, ut si rem apud me deinpositam invito domino aliunde transferam, eaque a latronibus mihi auferatur. Hic enim non casu, sed culpa mea domino rei damnum datur, non enim debuissem rem depositam alio transferre. 39. Jpὶ l. ar. . 3. nil L. Aquil. l. 29. F. 3. eod. r Non ranun Propterea sim per in tu civili remittenda ινδε poena. s Etiam levi ma. t In contractibus

enim quσndoque sibi quis imputare debet. qui cum negligento contraxit. Ubi vero quis in re mea citra contractum damnum dat, nihil est quod mihi imputetur. Accodis. quod in contram s. in quibu/ non omnis culpa proaIur, Dominus Ni m comtracIM utilitatem semivi.

196쪽

39. Quod fi tamen pauper a locuplete per casum fortuitum sit risus, u) liberalitati ipsius congruum erit, miserum aliquo beneficio solari. Sed haec obligatio pertinet ad caput sequens.

Αο. Ut vero quis teneatur ad damnum resarciendum tanquam cauissa socia, necesse est, ut revera causa damni fuerit, Sc momentum attulerit ad totum damnum, aut ejus partem. 4r. Igitur ubi quis ad ipsum actum, quo damnum suit datum, realis alictu id operae non contulit, neque, ut iste susciperetur antecedenter es- fecit, neque in partem emolumenti venit, is, licet occasione istius actus liquo peccato obstringatur, ad restitutionem tamen damni non tenebitur. Huc pertinent, qui v. gr. alienis malis Diantur, qui perpetratum damnum Dudavi, excusant, qui antequam fiat, optant, dum fit, favent aut assentantur. x 4r. Ex his, qui in impari gradu damnum dederunt, primo ad damnum resarciendum obligantur illi, qui principaliter id produxerunt, lusae cientibus ii, qui concurrerunt.

AI. Adeoque primo Ioco tenentur, qui imperio aut alio modo ad necessi a tem accedente ad factum impulerunt. Patrator facinoris, cui miniis sterium detractare non licuit instrumenti saltem rationem habebit. Qui citra necesssitatem ad facinus accessit, ipse primo loco tenebitur, tum caeteri,

qui ad facinus aliquid contulerunt. 44. Quod si a pluribus in eadem causarum classe constitutis idenractus profectus fuerit, in actibus individuis, ut sunt incendium, perfossio aggeris S similes, singuli tenebuntur in solidum, sy in dividuis, ut fit in Vulneratione, singuli pro eo, quod fecerunt, sunt obligati, E sive utrobiisque cum conspiratione, sive citra eandem plures aliquod facinus perpetraverint. a 43. Si tamen ab uno illorum, qui inaequaliter tenebantur, vel qui singuli obligati erant in solidum, damni reparationem consecutus fuerim, 3 relu

b ὶ v. g. A dives. quem aggreditur alter, dum se defendere suis, adflantem pauperem Ledat. ix Possunt ιamen s hi puniri per I. 41. y i. e. si reliqui noufacile conveniri possint, vel non sint hibendo, unus ex his unetur damna data resam cire. Nota tamen, abfrahendo a legibur Romanis, unius solutione reliqui tiberantur, quia hic quaerimus saltom de rasitutione damni dati. In jure Romano vero actio ut es parnalis. a Ita ut in g. qui fregis crura, non debeat Prasare damnum,

quo altεν Ineraviι brachium. tia tς Romani eum qui vulneraverat, cum alter ω

197쪽

ir 6 LIB. II. CAP. U. DE NON

reliqui liberamur, repeto enim hic rei meae aestimationem, quam si habeo, non pollum ab alio idem his petere. 6. Unde inter obligationem ad resarciendum damnum , ic panam, multae intercedunt differentiae, cum ea, quae hactenus diximus, in poenis . fere se habeant aliter, ut in quibus v. gr. laudatores & assentatores deli dii, pcena coerceri possunt, dc sepius aequali poena notantur, qui impari gradu damnum dederunt, di denique per poenam unius reliqui non liberantur, de quibus suo loco. . Ibitur per nostrum praeceptum prohibita sunt quaevis crimina, quibus aliis noxa infertur, ut sunt caedes, vulneratio, verberatio, rapina, furtum, fraus, vis, item suo modo, di quatenus pudicitia laeditur, ac maritus alienae prolis educatione oneratur suprum ex Maherium. Evi ex dictis facile ratio dari possit, cur pleraque horum non coerceat I ex Aquilia. b 48. Homicida justas tenetur impensas in medicos factas, & iis, qui bus alimenta debebantur a defundio, spem alimentorum solvere. c Lucri vero, quod occisus facere poterat, si vixisset, tanquam omnino in certi, hic non habenda erit ratio, uti nec vitae in libero homine, bene tamen in serUO. q. Qui mutilavit, similiter tenebitur ad impensas in vulnus curandum fastis, it aestimationein ejus, quod iam, qui mutilatus est, minus luetari potest, d)quanquam&hic, si accurate velis loqui, abstrahendo a le- ibus civilibus, non tam lucrum futurum, tanquam res incerta aestimari ebeat, quam alimenta laeso per vulnerationem, ne ipse in posterum de iis

sibi prospicere possit, impedito, suppeditari. se

da prole adulterina, non tamen. ut puto. legitimis liberis rependere, fisi quod damnum patiuntur ex concursu ita susceptae sobolis ad haereditatem, etiamsi abstrahamus a dispositione legum civilium, circa successionem liberorum adulterinorum, in bonis parentum; quia partim hoc damnum non sentiunt ab adultero, sed a voluntate parentum, partim, quia

b) C in f supra β. 13. dcc. praeced. β. Is.l6. c) Sed haec species Vimanda arbitrio judicis pro aeate desu cti atque corum, quibus alimenta debentur, ta intuitu viduae, donec ad feίuudas nuptias pervenerit. s.' Ita Dn. P . III. I. 8. se da v. g. alimenta solvenda scriba, A manibus sis vulneratus, tabellioni. Aperibis. D Dissent. Du. Pulend. III. l. 9. cujus rationes, petita ex pacto matrimonii, videntur paululum Angiur quaesita esse, es Rugnare cum natura pactorum in genere. cum pacta matrimonii pus inter maritum cI uxorem, quorum respectu liberi sunt extra pacta. Igitur mihi quidem placet sentcmia regiori, conira quam ibidem di putatur. Disitirco by GOoste

198쪽

LAEDENDIS ALIIS.

tem incertum.

i. uui virrinem imminuit, via aut fraude, tenetur ei rependere, quanti minoris jam ipsi defloratae valet spes nuptiarum, quod fit, si aut ducat, aut dolet. Quae ultro in meram Iibidinem consensit, habet quod sibi imputet. Quod si quis virginem pactione matrimonii ad concubitum pel-Jexerit, non ducere quidem eam tenebitur, g sed in statu naturali ramduxit. 32. Fur S raptor tenentur rem subtractam reddere, cum suo incremento naturali h) & cum sequente damno decessante lucro probabili, i etiam si poenam insuper furti aut rapinae nomine cogantur sum nere. l 33. De damnis insuper a seruis vel animalibus nostris datis citra culpam nostram, leges Romanae actiones vorales dabant, quae, etsi ex nostro Praecepto non fluant, propterea tamen pro meris inventis juris civilis non erunt habendae, sed nituntur omnino aequitate de praestandis ossiciis humanitatis. De quibus statim.

CAPUT VI

DE PROMISCUE OFFICIIS HUMANITATIS

SUMMARIA.

in Raereptum primum a mativum:

ALTERIUS HOMINIS UTILITATEM, QUANTUM COMMODE PO PES, PROMOVE.

, i. quod dedueitur ex socialitate β. a. t es eo odia aequalitatis β. 3. is ostenditur esse absolutum β. 4. V locum etiam habuisse ante dominia disincta. β. 3- O.

An in satu integritatis ρ β. ιι-I4. Princeptum boe inter eos, qui in flaIu naturali vivum. I. is producit obligationem imperfectam, β. 36-19. quandoque tamen perfectam. s. m. al. za. In flatu vero civili

abluuio diverse re pectu imperfecta σperfecta s. l. 23. 2 as. O cia humans raris sunt vel inde ira . 26- . vel δε- finita. .3o. Hae vel vulgaria, quorum denegatio inhumanitas dicitur, F. 3I - 33. eorum praesaris autem sit in rebur inn xia utilitatis. g. 34. Hue pertinenι qua

unius

fg Ut vult m. P end. III. i. to. ubi vI resspondet ad Objectionem de turpi mdine Pacti. li v.g. eum vitulo. si) v. l. hereditate. quam semus adire AMMAtl Unde notatur mos judiciorum, ubi judicra rem furtivam retinent. Diuili od by Corale

199쪽

LIB. II. CAP. VI. DE PROMISCUI s

imius a re, ad quam alii admittuntur, ritudo vel simplex vel strat nans. . s3-ss.f. 46. vel beneficia. β. 47.48. quibus com an duuractis ingrati' F. 6. T. 33. re pondet gratitudo. 49. O. I. Infra

g. I. TLrtium praeceptum speriale ex statu humanitatis & lege de custodienda aequalitate descendens, inter duo a maliva vero primum

est : AI TERIUS HOMINIS UTILITATEM, QUANTUM COMMODE POTES, PROMOVE. a

r. Socialitati enim in totum non satisfacit, qui tantum abstinet alaesione alterius, di ne alteri mala sit, sed tum demum vita beata est&tranis quilla, si procuremus mutuo, ut nobis sit bene. 3. In specie vero ex odia aequalitatu hominem huc ducit. Cum enim homo des deret non solum ea, sine quibus subsistere non possit, sed . di aliis opus habeat, ut commode vitam transigat, ea vero sine ope aliorum consequi nequeat, neque aliorum saltem, sed indistinete quorumlibet. etiam vilium alias, operae indisere possit; peccaret in aequalitatem, si non ipse etiam, quod ab aliis indistinete postulat, aliis indistincte iterum praeis stare sit paratus. . Retuli vero hoc praeceptum inter absoluta. Neque te turbet. quod pleraeque quaestiones speciales praesupponant distinetionem dominiorum sequens, ut infra b) docebimus, pertineat ad prcepta hypothetiea. 3. Quicquid enim hujus sit, id tamen certum est, praeceptum nostrum, quoad primam originem, in statu post laesium etiam, ante aistinctionem δε- miniorum habuisse locum, ut adeo subsecuta dominiorum distinetione novae quidem conclusiones accesserint, sed ex iisdem tamen principiis ut ante deducendae. F. Nimirum promovetur alterius commoditas vel re mea, c vel

operis meis.

. His quidem vel intuitu rerum ejus, ut scilicet operis meis vel auia grantvr, d vel conserventur. e 8. Vel fine reg ecta ad res ejusdem, partim ut succurram ipsi aduersus injurim aliorum, f) partim ut lubsidia fetam ipsi, in corrigenais defect his propriis.

200쪽

OFFICIIS HUMANITATIs. ny

y. bunt: utem des ius illi vel corporis, ut consilia suppeditem sustentandi sanitatem ejusdem, g) vel animi, ut ea quae nescit, doceam, aut aliis modis imperseelionibus intePecta ejus succurram, h tum a peccatis eum avocem, si aut si peccatum sit, amice emendem. io. Jam facile patet. ossicia haec humanitatis, quando commodita galterius operis meis sine respeetu ad res eiusdem promovctur, etiam ante distinis hionem dominiorum habuisse usum. i. In statu itaque post lapsum semper Sc fuit S est hujus praecepti usus fertilissimus. Caeterum utrum S in staIu integritatis locum vindicasset sibi non ita facile definietur.

ir. Nam quod attinet Ossicia, quibus a Iteri re mea aut operis meis ad conservandas dc augendas res ejus proprias succurro, illa exulassent credo a statu, in quo ob summam amicitiam nil nisi communio perpetua erat futura, ut infra l) demonstrabitur fusius. 13. Reliqua vero, quibus alteri absque intuitu rerum succurro. ossicia . ut ex eXemplis, modo allatis . patet, praesupponunt imperfectionem physicam, aut moralem, vel in eo, cui ossicia praestantur, vel in aliis: qua-Ies imperfectiones in statu isto perfecto omnino abfuissent.14. Nisi forte ad ejusmodi ossicia velis recurrere, quorum desiderium non adeo magnam imperfectionem involvit, v. gr. ut erranti viam

commonstrem. m) ut lumen de lumine meo accendam n &c. Quamvis 5t de his sit cogitandum ulterius is. Exserit autem se praecepti nostri essicacia aliter inter eos, qui insalu naturali vivunt, aliter inter eos, qui degunt in civiti. 16. Inter idos regulariser producit obligationem imperfectam saltem, et hoc modo a reliquis praeceptis omnibus differt, unde etiam, qui adversus hoc praeceptum peccat, inhamanus, non in sim dici consuevit.

I7. Cum g Per medicinam vel certe per consita medica, praescriptionem diaeta es

si Si doceam, quomodo praejudicia ut abjicienda, s iu genere quomodo fit ratioci

nandum aut quomodo debilitatibus judicii, ingenii, memoriae debeat Auccurrere si Per adiartationem ad virtutem M. fl) Cap. lo. m Videndum tamen, an in satu integro homine/ non habuerint facultatem divinandi. aut an ibi peregrinationes fuissent i si quod quir apprehendendo, si Vpropriaverit. vid. c. Io. ἔ.76.&8a. suaquam I hic Drte dici posD, lumen istud fuisse proprium factum intuitu consumtionis, mansisse communae intuitu accensionis. Vidcndum otiam, ali in satu integritatis futurae fuissent tenebra '

Diuiti so

SEARCH

MENU NAVIGATION