장음표시 사용
271쪽
i36. Vides igitur, quid de controversia illustri de maris dominio, sit pronunciandum; nempe ut paucis me expediam, partes maris, quasi ad vasum Oceanum referri nequeunt, per occupationem dominio subjici potuerunt, m) Oceanus iure non potest. Rem alii n exposuerunt prolixius & erudite. ia . Caeterum semel introducto dominio non sufficiebat amplius occupatio sola ad proprietatem rerum acquirendam , cum ea tam diu saltem valerer, donec res nullius dominio jam esset acquisita. Necessitas igitur humani generis atque ejus utilitas exegit, ut praeter occupationem & aliinis usurparentur.
138. Quos ex dictamine rationis, S quatenus communiter inter gentes abstrahendo a legibus civilibus, sunt recepti,dodirinae gratia ita commodissime dividere o) posses, ut alii sint princ beses, qui peculiaribus constant regulis, alii accessorii, p qui reliquorum omnium regulas pro diversitate circumstantiarum Participant, ipsi vero novis regulis non gaudent.1; . Principalis modus est vel originarius vel derivativm. q) Perillum ab initio in rem aliquam proprietas introducitur; per hunc domi nium constitutum ab uno in alterum transit. 14o. Originarius modus hodie r est unicus, occupatio; haec vero est apprehensio rei uultius, cum animo sibi eum sppropriamti. Unde regula vulgaris : Puicquid nultius est, occupanti cedinis Prout autem res ipsae variant; ita Variat etiam rerum appreheniasio. Hinc mobilia manibus, immotitia ingressione adeoque pedibus apprehenduntur.
i i. Est & alia inter haec duo disserentia; ad occupationem immobi lium sui icit solus corporis contalius, at in mobilibus requiritur etiam, ut ex eo loco, ubi positae fuerunt, dimoveantur & in locum aut custodiam nostram transferantur. s) Quanquam forte dicendum sit, & in mobilia
bus maenitudinem Dam haud quicquam absolute rcudi proprieratis incapacem, tamen ibi non uidetur respicere ad nostram thesin, sed magis voluisse contradicere Graiis. qui propter magnitudinem dicit in Oceano deficere Icr nos, G propterea eum esse dominii incaparem. m) Ouoniam isam bastem utilitatem praesam, ut pessim alios arcere a terra mea. n) Pusend. f. s. seQq. usque ad finem. o) aliter proeeditDn. Poend. lib. 4. cap. 6. usque ad cap. a. quae capita cum sequentibus Ig. sunt jum
272쪽
CIRCA RES ET EARUM DOMINIUM. rot
hus sussicere apprehensionem absque motione, si modo illa demonstrari
i s. Item res mobiles 8c praeprimis se moventes occupantur instrumeniatis, v. gr. iaculis, laqueo &c. at immobitis iaculis v. gr. u) apprehendere, nunquam inter gentes receptum fuit. 144. Porro cum mobiles regulariter terminos certos ac fines habeant, nullum est dubium, quin si unum rei terminum apprehendam, totius rei dominium acquisiverim. 14s. At in immobilibus quoniam hae fere naturaliter sibi cohaerent, distinguendum crit. Uel enim eae fines certos acceperunt ab hominum industria, vel minus. In aliis quales sunt aedes, cx etiam praesumetur tota res acquisita, si pars apprehensa corpore sit, v. gr. si 8uis aedes sit ingressus. In his vero necesse est, ut aliis signis corpore is declarem animum meum, quo u Sque eas occupare voluerim. y 1 6. Qualia signa sunt,si limites ponam,si culturam iis adhibeam &c. 1 t . Denique cum mobilia accedant immobilibus, non hae istis, igitur abstrahendo a specialibus statutis, occupatione mobilium sa nunquam acquirentur immobiles. At immobilium apprehensioni simul res mobiles his accedentes acquisitae regulariter erunt. b)i 8. Pro accessoriis autem habebuntur omnes res nullim, quae in rebus immobilibus continentur, aut quarum sine immobilibus non est ustis, sivesnt mobiles in specie. ut res inanimatae, sive se moventes, ut bestiae, sive
supra terram, ut aer, sive intra eandem, ut v. gr. thesaurus. c
i q. Sive ita sint comparatae, ut istis statim possim uti pro lubitu, sive speciali&laboriosa apprehensione ad utendum iis sit opus. d
β. 6 &8. x Huc pertiuem etiam agri. posquam certi jam termini Usis ab hominibus sunt positi. y In acquisitiona nempo Originaria. Nam in derivativa. si minimam partem fundi pedibus tangam . erit possessio acquisita. Nullum enim mobile potes esse sine immobili, saltem quoad usum hominis. ta) Unde A mereator eum se familia per naufragium ejiciatur in insulam desertam. tantum id ex insula θecupasse censebitur, quantum coluit, aut limiter posuit. Reliqua partes ab aliis, qui per nati. fragium eo appelluntur. Occupari possunt. Adde Pusend. IV. 6.8. sa) v. g. clavium. O vido ao6. se De feris bestis σ thesauro ductentu Dia. Pus IV. 6. β. 4. 6. I. Sed mihi videntur rHiones ejus, quas moveι circa feras bestiar. etiam obsara aequDsitioni besiarum mansuetarum, alia ut jam taceam. d) Ut in seris bestiis.
273쪽
ior LIB. II. CAP. X. DE OFFICIO .
iso. Sive sciam, ubi eas deprehendere possim, sive nesciam. e I i. In eo tamen inter res se movenIes S motas ab alio est disserentia, quod dominium rerum se moventium, quorsum etiam refero aerem sine speciali apprehensione sit saltem momentaneum, dc quamdiu eaedem seipsas non movent extra rem istam immobilem; quod si vero citra factum humanum aliunde se conferant, desinat dominium nostrum, quoniam tum sunt accessoriae aliarum. f is r. Alia est ratio rerum mobilium in specie; quoniam enim hae regulariter non nisi ab hominibus moventur, per eiusmodi motionem dominium meum non potest interverti, neque moventes earum dominium Per apprehensionem acquirere, quoniam ante apprehensionem non erant nullius.
is3. Quod si igitur is, qui rerum immobilium dominus per occupationem est factus. rra se moventes g separatim apprehendat, & eae maneis bunt in illius dominio, etiamsi postea seipsas in alium transferant locum. is . Caeterum uti res semel acquisitae per derelinionem desinunt esse in nostro dominio&primaevam constitionem recipiunt; ita nullum debet esse dubium, earum rerum dominium quaerendum esse per occupationem.
i s. Ex dietis jam facile responderi poterit ad quaestiones spinon s torum ch de acquisiuione ferarum bestiarum, i) ac amisso l ea
rundum, de acquisitione gemmarum in litore maris inventarum, m de
iure principi hodieru- in easdem, utrum pro dominio tu sit habendum, &an subditi contra prohibitionem principis venantes furtum o commit- . tanti de acquisitione item thesauri, utrum ad occupationem spectet p Et an eo referri debeat acquisitio missi lium Z q) Sc.
e) ι in thesauro. fὶ Atque hie iterum puto eandem esse rationem bestiarum ferarum s mansuetarum. Et accurate loquendo, si rernulitur Occupata fueris, etsi ibi
eouttheamur bestiae ma ueti generis, ut oves gallina, revera ravasn nondum essent mansuetae, um enim degerent iu er homiuer, nisi forte in rebuyderelictis. g Sive feras b, siar e mansuerat Tum enim sum aequisitae non amplissis, ut accessoriae sed ut princip ter. Ih Cons. Pu f. cap. 6. 4. s. 6. I. ro. Ir ra. 3. & cap. 9 F. 8. i in quod non acquirantur nisi per occupatio rem, quod item potuerint occvari tu fundo alterius. od etiam speciatim Oecupararum dominium amittatur. si δε tibertatem naturalem se receperim. m Euod pertineam ad privaros indentores. n quod - , to propur M. 347. seq. Dissentit tamen Dn. Pusis. Sed vide qua notavi jam lad . i 8. Ο B Me ego vimino. sp Eu rinert Imperator in instit. Sed male. Pertinent enim magis ad accessioncm. qὶ omnino, quamvis Iusinianua reseras ad tradisionem. Diuiliasti by Cooule
274쪽
CIRCΛ RES ET EARUM DOMINIUM. id;
Isis. Cum autem utilitas rei & in eo consistat, ut invitus rem retinere non coῆi possim, sed eam pro lubitu in alium transferre queam, inde Ω-quitur Iam . ut videamus modos acquirendi derivativos. Atque hi omnes abstrahendo a legibus, nituntur voluntate dominii prioris & ejus in quem
dominium est transferendum; nihil enim tam naturale est, quam ut VO- Iunias domitiorum rem suam in alium transferre volentium effectu gau
is . Et de ejus quidem, in quem dominium transferendum est, voluntate raro Oriuntur controversiae: Ad quod voluntatem domini prioris attinet, declaratur illa vel expresse vel tacite. s i 8. Expresse per sola verba, v. gr. si quis contestetur, quod in favorem alterius id acceptantis renunciet dominio suo. t i59. Vel per verba, quibus translatio possessionis juncta est, qui modus
una voce appellari solet traditio. 16o. Quoniam vero vox audita perit, scripta etiam dc testibus praesentibus ore prolata quoad interpretationem varias admittit disceptationes; a possessione Vero usus rerum fere dependet, ac ipia possessionis translatio litigiis non ita est obnoxia, inde patet, evidentiorem longe esse dominii translationem, quae fit mediante tradisione. 361. Unde rursus sine magno labore responderi potest ad quaestionem: Utrum traditio praecise requiratur ad translationem dominii; an
vero sit solius Iuris Romani inventum ἶ u Item quibus ex rationibus Romani in quibusdam negotiis S potissimum in v Itimis voluntatibus x translationem dominii, Ane possessione admiserintl Denique, cur legibus Romanis plures modi Levensumbolicae traditionis fuerint inventi Sc. i6r. Porro quae per verba sola fit dominii translatio, vel mediantibus actibus inter vivos contradi ibus fit, Z vel mediante ultima volun ate. seu te mento. a
Cc 2 υ I. Te- r) Adbibet ipse Imperator hane regulam β. traditione Inst. de R. D. Conf quoas hunc seqq.-Pus lili 4. cap. 9. Is . i77. seqq. Et hie enim obtinet regula g. is6. Etsi di Mntiat Jus Romanum l. ao. C. de pactis. uJ Non requiritu praecis. sed est Tamen melior. Distinctio m. Pufend. g. 7. inter domimum con rex. ιum absque possessiune. N juncta eadem, litem non tollit. Ouarebatur enim au dore Lnium sine pinsessione possis tranferri' x Ouia hic testamentum tollit lites. Remani etiam sue traditione posse ovi vacua inter vivos transferebanι dominium. Fondus a uiuio piaderetur, excepta venditiona. yὶ siuia in trita must o jam erat
translata, in Ombolica signum evidentiu1 adesi ut tu Iradisioue clavium, obsignaIione.
275쪽
i63. Testamentum igitur hoc loco nihil est aliud, quam dispositio verbis declarata de eo, quod quis post mortem suam fieri velit de Fonis
164. Nam & illud in qualecunque mortalitatis solatium, si non apud omnes gentes, certe apud plerasque fuit receptum, ut quis vivus sua bona transferre posset in eventum mortis in eum, quem maxime amaret. I63. Cceterum cum antiquissimis temporibus usitatum fuisse videatur. ut imminente iam fato, palam suos heredes nuncuparent, & patrimonium de manu in manum ipsis traderent postea graves ob rationes multis populis aliud testamenti genus magis arrisit; ut nempe quocunque tempore placeret, ultimam suam voluntatem significare, vel literis tacite consignare Possent, quam mutare pro Iubitu liceret, S ex qua heredibus nuncupatis aut scriptis tum demum ius nasceretur, quando testator expiraret.. 66. Atque tales ultimae voluntates licet merito magnum habeant favorem, ita tamen temperandae erunt, prout necessitudinum ratio S uti litas civitatum requirit. Quae & inde legibus sueverunt cavere, quomodo cuique testamenta sint ordinanda. c Α quarum dispositione qui discesserit, queri non potest, suae voluntatis non fuisse habitam rationem. 367. Quoniam autem saepius non expedit, ut totam rem meam in a terum trans ram, sed utilitatem saltem ac commoditatem d aliquam, qua opus habebat alius, proprietate mihi retenta, inde it has commoditates vel per sola verba, vel per coniunctam traditionem, vel per ultimam VO-Iuntatem gentes communiter transferre consueverunt. 168. Fit vero haec translatio ita, ut saltem intendatur obligatio pers-nalis, ac nullum onus ipsi rei commoditatem illam praebenti imponatur, quod fit v. g. in commodato, locatione Sc. vel ut alter intuitu istius utiliis talis tu aliquod in re nostra, salva tamen nobis manente propaietate, naumciscatur.
i69. Et hoc quidem casu vel proprietatis nostrae quaedam particula,
state utendi fruendi alteri transscribitur; unde oritur dictinctio inter δε- minium directum di utile, cuJus species sunt, jus emphyleuticum, superficiarium, di vasalli in Rudum; vel propristin tota apud nos remanet. 7o. Quo - bὶ Sive M is universis bonis. Me de quibusdam . ita ut sub se comprehenda etiam Codicillas. secus ae de jure Civili. Cons quoad huna V sqq. u. Pus lib. q. c. ια. te Hine solennitates requisita juris civilis, qua ignorat incrum jus natura. d) Ouoad baης Vrqq. n. cons P . lib. 4. cap. 3. Disitigoti by Coosl
276쪽
CIRCA RES ET EARUM DOMINIUM. ros
tro. Quo pacto vel intenditur in speciesecuritas ejus, qui utilitatem nobis aliquam attulit, ut indemnis servetur, & vocatur Jus hipothecae vel pignoris; vel alia quaedam quaecunque utilitas, dc dicitur servitus. i i. Quod si illa utilitas principaliter personam alterius respiciat, nominatur servitus personalis, quales sunt, usu sfructus, usus, habitatio, operae servorum lcc. 7r. Quodsi vero respiciat primario utilitatem praedii alieni, dicitur servitus realis. i 3. Et quidem, si praedium illud spectet ad usum urbanum aedificiorum, appellatur mim urbana, si ad rinicum, qui consistit in agri culturati pecuaria, nominatur servitus rustica. 74. Servitutis urbanae species sunt, servitus oneris ferendi, tigni immittendi, protegendi & projiciendi, stillicidii vel fluminis recipiendi 'el
non recipiendi, fumi, cloacae, luminum, ne luminibus officiatur, altius tollendi vel non tollendi, prospectus, ne pro edtui officiatur Scisi s. Servitutum rusticarum exempla sunt servitus itineris, adtias, viae, aquae ductus, aquae, haustus, pecoris ad aquam appulsus, pascendi, calciscoquendae, arenae. fodiendae, cretae lapidisque eximendi, ligna secandi, uvas premendi &c.
i 6. Sed de his quidem iuribus explicandis maximam partem sollicita est Auri rudentia Romana, quoniam ejusmodi jurium translationes frequentissime inter privatos oriri solent. Quam adeo ob singularem aequitatem, di qui a JCti Romani Apissime ex dietamine retiae rationis controversias diremerunt, gentes Europaeae maximam partem & in conventionibus publicis observare solent. Quatenus autem S ipsa Quandoque ex rationibus mere civilibus quaestiones definivit, id commodius alibi demonstratur. e IN. Ergo in viam redeamus. non neglecturi videlicet translationem dominii, quam supra f tacite fieri diximus. Locum illa habet potissimum tum in succelsonibuτ ab inti to, tum in usucapione. g 178. Successio ab intestato h tum habet locum, si quis nullum testa- mentum reliquerit, vel he a testamento scriptus noluit aut non potuit
eὶ v. g. quo. in us uir. locum habeat jus accrescendi eιiam rupe. Iu tutus. qtii partem fluam amisit, quod in servisute oneris ferendi refectio pertineat ad fundum servi cntem, quod servitutes praediorum nou ptisint consituti ad temptis, quod Lbeant habere causam perpetuam. Cons. disput. nostr. de servit stillic iidi. in . iuer. g, 6 19r. bὶ Hie jungere incipe Pus lib. 4. e. N. si quod dicitur disiturum. Ad mutium reser etiam, quod ibo uro nultam es, aut ruptum vel irritum factum cst.
277쪽
i q. Tunc igitur moribus communibus gentium receptum est, ut res relictae non habeantur pro derelictis, & quae occupantibus debeant cedere: parthn quoniam praesumebatur Potius quis mortalitate praeventus esse, . aut in spe sua, quam de amico quodam sibi fecerat, deceptus. ..iso. Quapropter ex tacita defuncti voluntate communiter constituatum fuit, ut is bona vindicaret, qui tempore mortis firmusma amicitia a, defuncto dilectus er4x. . .. . . . . igi. uis vero hoc amici nomine insisniendus esset, coniecturis erat opus, dissicilioribus omnino, . cum homines in amicitiis suis varient
' igi. Et quidem cum amis.lis nitatuet vel causis naturalibus, communitate nempe sanguinis, Vel rationibus Jovi Vs ac peculiaribus: postreior haec ad praesens negotium non ita commoda visa fuit, propter summam definitionis dissicultatem ac proe e impossibilitatem. I Cui accedebat, quod cum haec dissicultas non i*cognita fuerit defuncto, dc vero eidem facile per conditionem testamenti obvenire potuisset, hoc neglecto, ipse videretur declarare voluisse, non attendendos esse amicos ejusmodi. 183. Remanebat itaque Prior amicitia, ad quam cum majoribus stimulis actus mille praesumeretur defunctus, quo proximior fuisset sanguinis communio, inde fere communiter gentes in assignanda hereditate am fuere secuti regulam, quod Proximior sanguine debeat eandem a
is . Porro quemadmodum regularum, quae ex conjeciuris formantur. nulla est sine exceptione, ita dc gentes, alias prioribus addentes coniecturas, exceptiones quasdam ab illa regula facere; quas doctrinae cau-1a in communes, a circumstantia Videlicet omnibus hominibus communi desumtas, di proprias, quae circumstantias uni genti vel pluribus peculiares respiciunt, im dividere posses. is s. Nituntur utraeqe exceptiones distinctione consanguineorum vulgata, in tres ordine S, descendentium, adscendentium Sc colgati ralium. iis. Descendentes seu liberos quod concernit, hi quidem a praefata regula universialem exceptionem fecerunt, ut videlicet, quocunque gradu sint, adscedentibus oc collateralibus Omnibus praeserantur, n) ob ποργγα universalem parentum, magis semper descendentem quam astendentem.
278쪽
87. Cui cum accederet in multis casibus & nempe, quoties liberi nondum est ent adulti, Ο ut ipsi sibi de divitiis commoce prospicere possent, in debitum naturale, p quo harentes obstringuntur liberis prospicere de alimentis, eo magis creditum fuit. parentes sine testamento defunctos liberis quam lautissime voluisse prospicere, ac quae sibi superfue-
. rant, ipsis poti mimum voluisse relinquere. i88. Sed quod ascenderetium & coluieralium ordines attinet, tam aper. ta ratio non fuit, uter ex his ordinibus alteri praeserendus esset, q)cum in omnem partem non deficerent conjecturae probabiles; sive asseras, fratres
praeserendos esse parentibus secundum jus Romanum antiquius; r) sive fratres parentibus postponas cum jure Saxonico ; s sive parentes & fratres, cum jure Justinianeo, simul admittas. t i89. Ne ergo litibus dissicilioribus ansa daretur, necesse suit, ut Vel per leges vel per facta disputationes hae in antecessum tollerentur. Qua
Propter nulla respublica est. nulla provincia, quae non leges vel scriptas, vel non scriptas in materia successionis ab intestato sequatur. iso. Quae simul de praerogativa Iegitimatu sexus, aetatis, agnatioris 're repraesentationis, subinde disponimi. 39i. Sequitur usucapio, u) quae dicitur, cum quis rei alicujus possessionem nactiis, eam diu quietam de non interruptam obtinuit. Tum enim pro persecto eius rei domino habetur, ita ut antiquum dominium, si postis ea rem eam vindicare Velit, repellere queat.19r. Obtinet autem tum inter diversas gentes, tum inter homines Iridatos. X i'. Utrobique finis communis & ultimas est tranquillitas humani generis, cujus interest, ut dominia aliquando sint in certo, dc ne fenelira pQ sed I inter se, qui spe nee hic proximior exeludit remotiorem, sed moribus fere A mtium communibus bie locum habet in perpetuum jus reprasnrationis. o Mquo haberent jam aliunde, v.g. ex aliorum testamentis, unde se Iustentare possem. sp In hoc debito se fundat Igitima. q Iubet quidem Dn. Pus Morsius d. e. ii. s ει caliquam aeterminationem, non improbabilem quidem, at non communiter receptam.
r quoniam parentes regulariter fecundum ordinem natura non debem sperare quicquam ex bovis liberorum, N praesumbantur adeo aequo animo laturi, Abatres defuncti id auferrent. Accedit, quod natura major amicitia fit inter fratres ranquam P rex, quam cum Parentibus tanquam superioribus. is quia nempe in emorsu alimentorum prasan foram frater postponendus es patri. Conser. infra cap. II. . I34 seqq. έtὶ Fratres ob amicitiam, parentes ob gratitudinem T alimentorum debitum.
279쪽
IO LIB. II. CAP. X. DE OFFICIO
aperiatur bellis, si liceret rem, quae olim ad nos vel nostros pertinuit, vindicare. y iρ . Sed rationes Metaleae utriusque usucapionis quam maxime vaseant. In usucapione Gentium unica e st, tacita et derelictio possessoris, qui, ratiocinatione a communi hominum consuetudine petita, rem pro dereis litto habere praesumitur, quam per longissimum temporis spatium neque vindicavit, neque ejus vindicandi desiderium publice declaravit. lys. Unde hujus usucapionis fere unicum re=uisitum est possessio alterius quieta per longi fimum tempuι, quod adeo determinari ob circumstantiarum Varietatem nequit, in genere autem tantum eius spatium requiritur, ut demonstrari possit, per id priorem dominum scivisse, rem suam ab altero possideri, neque defuisse occasionem contradicendi. a 196. Tale vero haud dubie est tempus centum annorum. i97. Quod si igitur quocunque modo quis intra id tempus possessori serio contradixerit, non curret inter gentes praescriptio. b 98. Hinc receptum est, ut vel sola tituli usurpatio praescriptionem alterius interrumpat. c i9ρ. At inter homines privatos, ut usucapione mediante quid acquiratur, leges civiles non primario respiciunt acl tacitam alterius derelicitonem, sed hae principaliter intendunt coercitionem negligentiae in subditis. roo. Unde certum ac brevius tempus, idque pro diversitate rerum usucapiendarum varians, anni, biennii, triennii, decennii, vicennii tricenni &c. determinarunt, intra quod usucapio perfici possit, etiamsi antiquus
possessor per illud nesciverit, ubi res sua sit, aut extra judicium protestatuτsit saepius. d)- 2oi. Ne tamen hoc modo iniquis possessoribus nimium gratistcaretur, ulterius requisiveuunt in eo, qui usu capere vult, bonam sidem OD- sum titulum, tum si intuitu rei, ut sit in commercio privatorum, neque
furtiva aut vi possesser. ce tot. Quo-
y Hine aperta es injustitia reuuionum Gallicarum. Zὶ Non ergo praesumta tantum. a) Nam si hac requissa adsint, procedit argumentatio. g. praecedentis. b uia quoties constat de voluntate expressa, toties frustra quaeritur de tacita. e Sed addi tamen hic debent limitationes, nisi ille, qui titulum usirpat, alia facta adhibueris. ex quibur fortiores conjectura contrariae voluntatis appareant. Solet id afferri tu quaestione: An Imperator Romanus impedierit per usurpationam tituli prinfleriptionem Pontificis ' Adde his omnino Hennig. ad Beckeri Ius publieum, ubi erudite disputar contra Conringiu=n. d) Unde videri quod haec usucapio non vitatur in voluntate lacita prioris domini. e qua omnia non requirunIur in usucapione Iuris Gentium.
280쪽
ror. Quoniam igitur hoc patio non possunt non multae conclusio nes 'uoad usucapionem privatorum oriri. quas ignorat praescriptio Juris gentium, inde S ICti usucapionem inter privatos retulerunt ad modos aequirendi Auris Civilis. 2o3. Ad quos etiam pertinet, quando lex imito priore domino, alias Per modum poenae rerum dominia transfert, dum ob delicta damnatis in terdum omnia bona, interdum certa earum portio eripiuntur. 6c vel publico vel laeso applicantur. f ao4. Nam inter gentes nullus modus Obtinet, per quem invito domino res sua auferatur.
ros. Etsi enim in belgo invitis res per hostem viribus superiorem eri piuntur, raptorique acquiruntur, ad eas tamen recuperandas pari violentia prior dominus jus non amittit, quousque per subsequentes pacis tractatus omni praetensioni ad easdem renuncia verit. g to S. Restat ut de modo acquirendi accessorio quaedam dicamus . quidc propterea accesso dicitur. h Q Absolvitur is una regula: Accesserium sequitiar dominium rei principalis. Unde nihil novi hic eκpectandum erit; sive enim res principalis per occupationem, sive per modum acqui rendi derivativum fuit acquisita,eodem jure simul acquisita est res accessoria. ro . De occupatione supra i) jam dedimus exemplum. Ita in in ditiove, cui aedes sunt venditae ac traditae, simul acquisita censentur aedium accessoria. i ro8. In applicatione tamen regulae subinde oriuntur controversiae, quaenam res pro principali, quaenam pro accessoria haberi debeat. io . Ubi quidem id extra controversiam esse videtur, ut fructM rerum pro accessionibus earum habeantur, sunt enim pars rei. 2io. Ex quo sequitur, quod & Fiam fecudum ex naturali ratione pertineat ad dominum foemellae. Hujus enim pars fuit. et M. Qui vero arbitrantur, m) domino maris partem aliquam deberi de foetu, praeterquam quod iis jam alii satisfecerint, videntur dubia uti hypothesi, vel, acsi foetus sit accessorium maris, cum tamen non sit ejus pars, vel, ac si generatio sit modus acquirendi dominii, quod ratione de