장음표시 사용
281쪽
iii. De aliis vero accessionibus major est controversia, n v. gr. utrum pictura tabula, scriptura chartae, species materiae cedere debeant lMihi sic videtur. ria. Quando duae res sub rebus vero includo & operas, concurrunt,
aut alio modo uniuntur, vel ambaesunt meae, & tum nullum est dubium, quin di eaedem conjunctae sint meae. v. gr. quando ex meis medicamentis facio emplastrum, ex meo argento poculum. ai . Vel una harum nultius est, altera mea, tunc postquam illius per occupationem dominus factus fui, manet etiam mea post unionem, ut, si ex carne ferina cibum parem.
ais. Vel una harum s atierim, tum si tantum scientiam dominii alieni confusam habeam, hoc est. s prior dominus dominum suum probare nequeat, ratio naturalis svadet, ut sit ejus, cujus rei adjumgitur, p V. gr. in alluvione, in the uro. aio. Quod si vero dominium istius rei possis demonstrari, verosimilius est, abstrahendo a legibus civilibus, nihil hic novi acquiri, sed utrumque nostrum esse rei istius dominium, adeoque rem utrique pro rata fleri communem. cq at . Sive conjunctio rerum facta fuerit eam, sive voluntate utriusque, sive voluntate unius, sive ex falio tertii. r ais. Sed quod si uterque nostrum in communione manere nolit, alia iam est quaestio; ad quem in communi dividundo judicio res pertinere dein beat; quae non tam ad modos acquirendi dominii, quam ad officiumIudiaris aut arbitri pertinet. 2i'. Et huc respexerunt potissimum ti Romani fle Iustinianus, cum V. gr. de specificatione, piltura scriptura, adplumbatura, ferruminatione dic. controversias dirimunt. s azo. Quorum sententiam prolixius examinare 0 uti nostri instituti non est; ita sorte non incommode sic dici poterit.
n Dε his enim rebus controversiam fuisse ivere vlos, testantur Pandecta sInstitationes. Io Confusam vaco, ubi scio, quod res non sit mea. nescis cujus sit. P Dum enim non apparet, cujus Ν, habetur Pro re nullius. Nam in moralibus non esse s non avarere coincidunt. sq) Id quod vult insius. o suis A volun-
sate utriurque, intentio nostra fuit, ut fiat communis, sin; neque easuri neque voluntaruntur, neque voLmas tertii poterit alteri dominium rei flua intercipere. s) Adeo
282쪽
Mi. Uel res coniunct facilem admittunt separationem, tum separentur S unicuique restituatur suum. u )222. Uel non admittunt, tum conjungens, si res coniuncta sit fui ibilis, alteri restituat aequivalentem, qui adeo, quod conqueratur, causam non habet, cum aEedito non cadat in res fungibiles. x rr 3. Ruodsi res alterius sit non fungitibis, per generalia axiomata judicis ossicium exponi nequit, cum circumstantiae hic nimium quantum variare possint. tr4. Etsi enim loco fundamenti hic ponere velis regulam, yὶ quod id debeat pro principali haberi, sine quo alterum esse non potest, . vix tamen eadem pro norma universali adiudicandi haberi poterit. ars. Non solum, quod multi occurrant casus, ubi illa regula ad utriusque res accommodari poterit, ut in specificatione; et neque enim serma sine materia, neque materia sine serma elle poterit. rr6. Sed & quod sepius attendendum sit ad pretium rerum, ita ut pretiosioris dominus praevalere debeat, quod Justinianus in pictura, mores nostri in scriptura sequuntur. 227. Neque omittenda est indigentia prioris domini, quae & ipsa fa- , vorem ei adder. v. gr. si quis justo errore alterius agrum conseverit, Nannonae cari tys oriatur, iniquum foret frumentum eidem adjudicare Scc. ar8. Igitur in ejusmodiicasibus res committenda erit prudentiae a bitri. Ne tamen in civitate judicum cerebrinae aequitati decisio negoti rum committatur, reipubl. interest.229. Quo pacto melius est, si Princeps axiomata quaedam praescribat Judicibus, ab eo, quod plerumque proceait, desumta et etsi eadem fallant in casibus non ullis, uti Justinianus fecit in specificatione. r3o. Ex iis quae hactenus a fusius de dominio Sc praecepto id comitante disieruimus, patet, summam ossicii aliorum hominum intuitu domi- . Dd a ma u) Hoe etiam Observat Iur Romanum in applumbatura T surruminatione, item commixtione. x quod non abservat Ius Romanum tu charta s scriptura . observant tamen mores nostri, observat. Jur Romanum in pictura, quia in tabulam non cadit assectio. s postquam in ea pictum fuit, desiit esse tabula. Bem jus Romanum non observat in actione de tigno juncto, tibi concedit actionem in duplum, quasi tigni fit ametis. Non observat in specificatione, dum poculum eleganti me cons Itim adjudicat ei. euut est argentum. y quam olim indi lincte Ioi Romani virini r
seqq. IIT. seqq. Hic incipit Pusend. lib. 4. c. i3. ubi tamen sere omisit, quae seponiu
283쪽
LIB. U. CAP. X. DE OFFICIO &e.
ni, his punctis includi commode posse. Vel res apud dominum actae extat, vel pervenit ad tertium. Illo casu tenetur quilibet pati, eum rebus suis quiete fiui, neque vi aut per fraudem illas corrumpere, intervertere aut aci se trahere. Fluit hoc ex praecepto de non laedendis aliis. a11. Quod si res ad tertium pervenit, tum iste est vel malae fidei posis sior, vel bonae fidei. Malae Mei possessor tenetur rem seu ejus pretium, cum omnibus fructibus omniaue interesse restituere. Deducitur haec propositio ex capite de damno Gaio resarciendo ari. mni fidei possessor vel rem ex contractu cum ipso domino ceI
brato detinet, V. gr. ex commodato, locato. deposito, te tum secundum I gem contractus rem domino restituere tenetur, quae conelusio de fide data servanda derivatur.
133. Vel alias bona side rem eum animo sibi habendi detinuit, ygno is rans videlicet, aliam istius rei esse dominum. Et tum aut res Usa adhuc extar, aut fuit consumta. 134. Priori casu tenetur bonae fidei possessor efficere, quantum ita se est, ut illa in potestatem Iegitimi sui domini redeat. et s. Posteriori casu: si res Hiena bona fide parta fit consumta tantum debet restituere domino. quantum factus est locupletior. b a36. Quae duae assertiones partim videntur fluere ex praecepto de mi Pandis ossiciis humanitatis, partim, S potissimum, quatenus bonae fidei mositabr post stientiam bonam fidem amittit, ex praecepto de non laede dis aliis. in . Quodsi dictis rationibus addere velis universaIe Damam hum m generis primaevi, ει ex eo etiam bonae fidei possessoris obIigationes deducere, non refragabimur.
are. Ira particularibus astem conclusionibuη, quas Doctores sc de officio bonae fidei possessoris formant, nos non detinebimus, partim quod jam alii eas optime explicaverim, partim quod eaedem prolixius soleam disputari in jure Iastmianeo, partim denique, quod illarum non paucae garoi ex gentes viviantur OcciarFerso
284쪽
dominis orta commercia. . r. mcommerciis rerum pretia. g. z. 3. q.
Unde praeceptum: UT RAETIUM CONITI. TUERETUR. 3. 3. Pretium vel vulgare est, vel eminens. g. 6. T. Utriusque --
rus is causa. - Ii. quoad dete minationem pretii praceptum: ITA COMPARA REM TUAM AD REM ALTERIUS, UT NEQUE IPSUM INAEQUALEM TE I DICES, NEQUE DECIPIAS, NEQUE O FICIA HUMANITATIS NEGLIGAS. I. IZ
in. , uuiae preιium Uectionis p f. i7. I 8. In satu naturali non datur repissis contractus ob laesiouom ultra dimidium. g. I9 -- 13. Pretium Uectionis vel est commune, vel prsuum astitationis stricte
dictum. β. 24 - - 28. Fundamentum pretii communis β. am non est nobilitas sal samia, g. Io. 31. 32. nec usus aut necessitas humana, g. 33 - 3 7 .sed raritM. F. Α - 43. Fundamentum pressi assectionis. . 44. In civitatibus rarissimum pretium ectionii. g. 43. communι malis in . s. f. 46. 47. cs laxitatem ala quam bubct, g. 48. unde veI infimum. vel med - c , vel Iummum. I. 49. Origo resecise flonis ob tisionem ultra dimidium. f. II. 2. In civirare nova pretii species orta: Pretium legitimum. 9. 33. 34. quod in puncto consisti. g. 33. 36. 7. De coram ctibus es eorum disserentia a pactis hic u agitur. f. 38. quia disserentia ista ex
perfectio furis Romani. I. 63. 66. 0M
rurali. g. 68. quam deprimere incipit Gratius. g. 69. Cur de modis tolland obligariorum non agatur δ 3. 7.-
- s. i. Ust introducta rerum dominia a eceperunt commercia inter homiis
nes, quae nihil aliud sunt, quam mutationes rerum sub quo nomine intelIigo & operas, mutuat. Cum enim non omnis ferret omnia telIus. neque quilibet, quibus opus haberet vel delectaretur. possideret, necesse erat, ut quae sibi dessenti peteret quis ab altero, et cum non omnia graris postulare poterat, ut pro illis rebus alteri aliam quandam rem ipsi usui futuram offerret. a. Caeterum cum hoc pacto is, quirem vel operam sua alteri donare noIIet, regulariter intenderet, ut aeq mValens pro re sua acciperet, de
285쪽
iti OB. II. GA P. XI. DE OFFICIO
vero saepissime commutarentur res diversae essentiat, b inde simul sponte
sua secutum fuit , ut. convaentione aliqua ab hominibus rebus imponeretur aflachio quaedam, secundum quam res disparis naturae invicem comparari ac exaequari possent. 'μ3. Est vero exaequatio comparatio rerum plurium secundum quantitatem earum, eaque vel secundum quantitatem mathematicam, scilicet secundum tres dimentiones, Vel secundum quantitatem moralem, seu vidOrem, quarum posterior est hujus loci, & vocatur pretium. . Est igitur pretium valor rerum di actionum in commercium venientium,quatenus usum aliquem S delectationem hominibus asserunt. c s. Postulavit itaque, ut Vides, tranquiditas humani generis, UT
pRETIUM CONSTITUERETUR, simul in specie customa aequatitatis& praeceptum de ossiciis humanitatis exhibendis, quia quilibet cum quibuslibet possunt commercia quaedam habere, di per norum exercitium etiam ex parte aliorum commoda dὶ promoventur. 6. Caeterum pretium est vel vulgare, cum mutuo inter se res quaecunque & operae conferuntur. Vel eminens, ad quod nempe caeterum reiarum pretia vulgaria exigerentur & in quo eadem continerentur virtualiter, quod appellatur nummus vel pecunia. . Ita v. gr. in permutatione locum sibi vendicat utrobique pretium vulgare; at e. in in emtione adhibetur pretium eminens. 8. Hulgare pretium antiquius est eminenti , & tamdiu videtur usum habuisse, quamdiu homines in simplicitate primaeva constiterunt. Quo simplicior enim fuit populus, hoc cst, ceὶ quo magis fuit contentus rebus ad sustentationem vitae necessariis, eo diutius permutatione mutua rerum & operarum fuit contentus. 'ς. Eminenti pretio partim luXuria, partim studium augenda: civitatis primitus causam dedisse videntur. o. Post- bὶ Diellige non Alum diversam σῆvtiam generi eam, vel Deeseam, sed σ Ἀ- diuiduseam, quat nur ca distic nito in .idcrs individuis ejusdem spei iei, usum aut
.ctionem earum variat. o Num commς ia omnia pro fine habent usim ore deIectationem. Asiar ex Uu vel LIcctationς prctium non augetur vel mi itur. vide infra I. 33. seqq. d) Etsi enim beneficium non sit, si alteri rem meam vendum, certo respectu tamen potes referri ad ossicium humaniιatii, quatenus alter quaerit utilum tem ex ea ararimu rei mca, etiamsi pro proris posc4 sat. Cons supra hoc libro e. 6. . 44. se) Per simplicitatem non intelligo viIium sed virtutem. Exemplo veterum Germanorum. Simplicuas enim non tantum cs virtus Christiana, sed s Phil phisa, quamvis sere ubique mulam. 'V - , ..
286쪽
io. Postquam enim varia homines ad commoditatem aut voluptatem desiderare coeperunt, non sane in proclivi fuerat cuivis ejusmodi res possidere, quas alter suis mutare vellet, aut quae alterius rebus aequivalerent. H. Porro in civitatibus, quae cultae ac morati res prae aliis quas barbarorum ideo nomine insigniverunt videri volebant, necesse erat, ut cives secundum plures eosque variantes status dividerentur, quorum cominplura genera vitam plane non tueri aut aegre queant, si a luxuria dc eminente precio abstrahas. finia. Caeterum uti ex praecepto de custodia aequalitatis homines ad rerum pretia invenienda obligatos suisse diximus. ita & determinatio pretii, abstrahendo a pastis gentium & legibus civilibus. ex illo praecepto per modum conclusionis est elicienda : ITA COMPARA REM TUAM
AD REM ALTERIUS. UT NEQUE IPSUM SINE JUSTA INIE QUALEM TE JUDICES. NEQUE DOLO DECIPIAS. NEQUS Oi FICIA HUMANlTATIS PLANE NEGLIGAS. Primum fuit
ex praecepto de vitanda superbia, alterum ex praecepto de non laedendis aliis, tertium ex lege de exhibendis humanitatis. 3. Ita V. g. contra primum peccaret, qui rem suam fungibilem, g v. gr. suum frumentum, suum vinum, suam pecuniam magis aestimaret alterius frumento, vino, pecunia ejusdem bonitatis. 4. Ita contra secundum peccat, qui virtutem rei, quae non adest, commendat sciens, item qui vitium rei tacet. S. Ita contra 'tertium peccaret, qui pauperi v. gr. carius rem suam vendere vellet, quam diviti Scc. 16. Quemadmodum vero, uti simul supra h diximus, praecepta devitanda superbia S exhibendis humanitatis ossiciis non semper jus persectum producunt, & omelorum humanitatis exhibitio ulteris multas re quirit circumstantias non adeo in sensus incurrentes, sic inter eos Potissi
fὶ Declaratum Me exemplo infinitorum ordinum in Republica. Vecessarii enim fero sunt. quamvis diversῖ necessitatis gradu, agricolae. sacerdotes, milites, straoeptorat. Reliqui merumque faciunt ad solam luxuriam aut i tilem abundanriam νut mercatorum multa Prates, Theololi Fubtiles s rixatores, advocati, Jure consiti Theoretici, Phil phi Ibbtiliores, ut turi inlaphsidi se. Ex artibus mechanici plurima, ut capistitiorum consecrores, Biarbiton seres, quarenus tales, seu qua Barba tondenr, Sartores, Forum enim Fera, quatenus ea ad familiam es opus. posset ex 'diri per famulitia9 desinentia in is, ut uiris. netrix se. U) Aliud in non fungirbili. In hane enim cadit affectio. h Ηue libro cap. 4. , 6. seqq.. x ς- ο-
287쪽
mum, qui vivunt in flatu naturali, regulae ulteriores si) speciales de determinatione pretii dari nequeunt, sed ulterior disquisitio relinquenda erit
cujuslibet conscientiae, it conventioni. i . Unde . quoniam in hoc statu contrahentes manent aequales, s
quitur, quod hic utrobique locum habeat potissimum pretium assectionis. hoe est, quod, si licentiam exteriorem spectes, in permutatione liceat utrique venditori 'ro re sua magnam pecuniae summam postulare. c. 1
emtori vero longe minorem eidem offerre. m ig. Quorsum respexisse videntur Romani, dum dicunt: naturaliteriis emtione ficere contrahentibus si invicem circumvenire. Facit eo exemia
plum histrionis, ni fallor, Graeci, qui postquam promiserat populo. quod
vellet cupidines cujusvis manifestare, vere elocutus est, omnes cupere via
litis emere se carisu vendere. ly. Igitur inter eos, qui in hoc statu vivunt, non locum habebit r scissio contractin propter laeseonem ultra dimidium.1o. Sive enim dolus unius contrahentium hic adfuit; tum rescissio locum habebit ex capite doli, etiamsi laesio sit Ionge infra dimidium.1,. Sive nullius dolus intervenit, tum . si sciens uterque contraxit, nulla causa rescindendi adest, ne quidem ex jure civili. 11. Sin uterque errans Sc ignorans, non ad dimidium hic respici poterit, quoniam inter hos, qui pro lubitu aestimant, nihil est, ad quod di midium compares, sed necesse est, ut ad ea recurramus, quae supra de e rore in contractibus monuimus. n 13. AEstimabit tamen hoc casu quilibet, in quantum impersecte licet, ipsum obstringit lex de ossiciis humanitatis. o 1 . Sed cum per hunc aestimandi modum non multum promovea tur rerum commercia ec inter eos, qui quales sunt, aequalitatis custodia
iὶ Hae vox probe notanda. Ergo semper in iis, qua dicimus L II. seqq. superiores paragraphi β. II. seqq. rapeti dolavi. ἰὰ Modo res non sit fungiiso Vis Am speciei ob β. I3. in mi hic non pecceιur contra L II. n) Scin errorem in dubio semper nocere debere erranti, nisi circumstanιia per modum conditionis fueruexpressa. Ergo A massa sub nomine generali metalli fueris vendita, es ab utraque μι
rit erratum putautibus eam esse rergenteam. cum c ct sanum, puto Ualcre contraetum.
eum limitatione tamon ν 23. Si vendita fuerit, ut argentea. qua rear sannaea. non Deum quidem habebit resci ex lasione ultra dimidium. Ita tamen rescusso in genera ex eapite erroris, quoniam circumstantia argen i hic in contractu per modum quasitanditionis fuerit expressa. o in adeo in primo μμ, qum dei ad s. praeced. um ditor ex humanitate alteri quid de pretio debeat reddcre. Diuiti eo by Corale
288쪽
2 7 non melius observetur, quam si linguli se accommodent iudicio plurium, inde non sine ratione receptum est inter gentes, ut uterque contraheri
tium respicere soleant ad iudicia & aestim .itionem sui similium in simili bus negotiis, eamque conventionem pro aequa habeant, ubi ista aestimatio fuit adhibita, pro iniqua contra, ubi fuit omissa. p)aue. Ergo intuitu hujus consuetudinis posses pretium a Tectionis distinguere in commune, & pretium ossinionu stricte sic dictum.
26. Commune voco, cum quis in permutanda re sua utitur aestimatione consueta aliorum.1 . Assectionis stricte sic dictum, cum quis rem suam peculiariter aestimat, magis quam alii soleant.18. Quod di ipsum tamen si adhibeatur, aliquando non habetur pro iniquo, si videlicet adsint peculiates circumstantiae, non ita frequentes equidem, sed ob quas tamen & alii res suas carius aestimare consueverunt. 29. igitur paucis exponetidum erit fundamentum utriusque hujus pretii inter gentes recenti. 3o. Commune quod attinet, falluntur certe, qui id quaerunt in nobiliatate sub antiae N praestantiae, quam una res habet prie altera. 3 i. Quodsi enim hoc esset, sequeretur, majus esse pretium debere neu qitissimi Damae prae equo generosissimo, pulicis prae planta saluber ima, peiat roselini prae gemmis aut unionibus pretiosissimis, quod est absurdum. 32. Et quomodo aestimarentur operae hominum inter se, quoniam hae quidem substantiam non habent. 33. Neque fundamentum hujus pretii quaererem q) in aptitudine rei vel operae, qua aliquid mediate aut hvmediate conferre potes ad vitae humanae necessitates, aut ad eandem commodiorem vel jucundiorem rediadendam. 3 . Equidem verum est: necessitatem, commoditatem aut jucunditaatem rei movere contrahentes ad acquisitionem earum, non tamen movent
ad determinationem pretii. 33. Unde recte quidem dico: r Res, quae nullum plane usum pratis bent, esse nultius pretii; & recte plerumque dico; quod res utilitatem homini a Terentes sint alicuius pretii. Non tamen dicere possum, quod res. inter se comparatae pro ui versitate utilitatum sint majoras aut minoris, aequalis item pretii
U. Quod p) Sed ita tamen, ut violatum I altem ab altero censeatur incium humanitatis.
289쪽
36. Quod si enim hoc f,ret . nec se ellet, rem homini necessariam semper magis a stimandam esse ita commerciis, quam rem commodam, tilianc magis quam jucundam. At quoties annona vilius emitur gemma vel unione l3 . Accedit, quod multae sint res vitae humanae utilissimae, quibus nutatam pretium impositum est, s) vel quia debent esse domino vacuae, ut sunt superiores partes aeris, aether ac coelestia corpora, stastusque oceanus, vel quia ad permutationem sunt ineptae, S inde a commerciis sepositae, ut liber homo, vel quia in commerciis nunquam aliter quam accessorium alisterius rei considerantur, ut lumen solis, purus aer, amoma facies terrae, ventus, umbra Sc. quamvis & haec augeant vel minuant pretium fund rum ac praediorum vel quod leges divinae vel humanae eas vetuerunt venire in commercium, quales sunt actiones sacrat, administratio justiatiae Sc. n. Quid ergo dicemus t Potissimum momentum in pretiis rerum agerre solet raritin, t sive res homini necessarias respicias, sive utiles saltem aut jucundas. Unde vulgare: Omm rarum earum. 39. Ita annona vilis est, ubi magna ejus est copia, carior, ubi minor, carissuna di sepe nullo pretio aestimabilis tempore famis. 4o. Ita rebus non necessariis, di quibus vita humana commodissime carere poterat, luxuria hominum enormia pretia posuit propter earum raritatem, S quod ex locis remotis eaedem asseruntur, v. gr. gemmis, unio nibus, tulims, cum rariores essent Sc. u Ai. In rebus ars ciatibus f tilitas & elegantia artis, fama artificis, operis dissicultas, artificum paucitas & similia, omnia raritatem involvunt. 42. Eadem est ratio operarum ct actionum, quarum pretia intendit earum dissicultas, dexteritas, utilitas, necessitas, agentium raritas, dignitas, di denique ipsa artis opinio, nobilis an ignobilis illa habeatur. x 43. Simul ratio apparet praecipua, cur gentes pro pretio eminenti communiter receperint metalla non admodum frequentia. Praeterquam enim quod illis substanciae lint valde compa tae, ut non facile deleri queant, di divisionem m plures minutas particulas admittant; raritas potissi
290쪽
mum earum facit, ut multis aliis rebus aequivalere possint, & sic easdem per eminentiam quasi metiri. y 44. Fundamentum pretii affectionis Σ est affectus non frequentissimus equidem, sed non paucis tamen hominibus probatus; v. gr. quod ille, a quo res in nos pro laeta est, maximi a nobis fiat, a exprimendoque ipsius affectui data sit; aut quod eidem rei adsueverimus, b aut quod insignis casus sit monumentum, c) aut ejusdem ope magnum malum declinaverimus, d) aut quia a nobismet ipsis censecta sit &c. se 4s. Atque haec potissmum obtinent in statu naturali. At in civita tibus horum utilitas requirebM. ut tanta Iaxitas determinandi non relinis queretur subditis. Unde hic rarissima sunt exempla pretii assectionis, uta pote cujus usus ibi non nisi, ubi de restitutione ὁ amni dati agitur, neque hic tamen in universum, esse solet. f 46. Commune adhuc Muidem frequentatur, ut nempe respiciatur ad usum fori, in quo praeter raritatem rerum etiam solet adhiberi ratio laborum di impensarum, quas mercatores communiter faciunt in mercibus adportandis S tractangis, nec non an in magna copia ematur aut Vendatur , an minutatim. Subito quoque mutatur commune pretium ex copia aut paucitate ementium ..pecuniae aut mercium. Item momentum hic affert, utrum merx quaerat emtorem, utrum venditor, alias non vendi tuis
rus, ultro fuerit rogatus: Denique an paratam quis pecuniam offerat, an in diem differat solutionem. 47. In istis igitur rebus, in quibus praefatae circumstantiae attendendae sunt, princeps propter miram earum variationem non poterit leges certas de pretio statuere, sed necesse est, ut determinatio relinquatur arbitrio communi contrahentium. s
48. Quod di ipsum arbitrium, quoniam siepissime variat. ideo non poterit eiusmodi rerum pretium ad punctum redigi, h sed aliquatenus laxitatem habeat, ut v. gr. si alius in eadem Republica pro duobus solidis
Ee a rem y Unde absque ratione Tiberius artificem interfecit, qui visrum ita praeparaverat, ut tanquam metallum tractari posset. Id tamen ex hoc paragrapho disce,
non expedire Re . ut publice nota sit ars Alchimisua. et Coos. F. U. la) GA princepi vel patronus quid donaverit. bὶ e. g. equo, servo. c Uis ex intemdio quid ser vaverim. d in s ope equi cruentum prasium evaserim te insipse opus mechanicum estiecerim se. fὶ Sed tum demum, si alter desierit dias malo pol ere. g id es eorum, qui contrahero is comparare similes res solent. non princisa eorum, qui actu contrahunt. h Ur nrmpe vi Iasione Hierius ad puntium pari