장음표시 사용
351쪽
iterare 'sublice, qui sustineam ' usem potiusgratessolennes hic o publicas ago. quo durius non sum tractatus. f) Ob rictum etiam beneficio novo, ct magno
s f An eonseientia Virumὶ Clarissimum admonuit, quod Pseudonymus & Anonymus duriora surierit metitus P An ego is sum, qui meeum eontrovectenus durius tractavi. icati ingeniis., de qui alios contradicentes ferre nequeunt, omnis veritas dura est.
me habiturus: sulterioris publicae concertationis onere, ac invidia exsolvan g
g Per me quidem licebit. Et quis Virum Clarissimum adegit, ut scholia haec pararet ε Non veritas i in cistensiim, sed assectas de amor erga -tum suum.
Ne non ut hactenus feci, pacate philosophan o, h) circa tam multa etι-
h An ipsi bellum intuli ' An pacem ipsius turbavi
num inelaborata, pro virili pergam. 2usdsam perquam potes. Postquam de principali quae iope, in qua possem auresui Dabito esse, quantum exigebatur, concess. iὶ stuis ad nova caetera vero, etrum
s i Scilicet eum ad ipsam rem ventum. est, Philosophiam accuratam crepanda. dc plebejos animos ac fiducia ingenii istos publice prostituendo.
acerbius ingesta, non tam mea sit causa, quom communis tot aliorum. Ι
l Nee hos timet veritas. Et poterat interim a tot aliis exemplum petere Vir Clarissimus demonstrandum usum communis causae,
ouos me nominatim Propπgnatore publico nec egere puto prae aliis, nec angavisuri sint, satis ausem mulceri. Privatim si qua de re mea expetetur Ion tentiae quantum potuero, ct ex amicitia nostra putavero, ad eandesm apo riendam, semper, ut O ad omne aliud osciorum genuF, me parmi Ium exhibebo. m
f mὶ Ego .ero de ad publica de ad privata ossicia me semper paratum fore publiee promitto, istud officii genus publice repetens, ut Virum Clarissimum admoneam, velit tempus, quod ipsi restat, studio oc praxi vera sapientiae, relicta inani dc inutiI3, iinpendere.
352쪽
. FAVORABILIUM ET ODIOSORUM in
VARIA VIRTUTIS . AC ERUDITIONIS LAUDE
DEstinaveram Tibi Exemplar ICti mei ligatum , una cum Epistola.
Sed elusit me lator earundem, abiens me insilutato: non tam sua culpa, quam casu. Eo quod rusticatum digressus ex Urbe, morbo cor poris reaitum ultra tempus constitutum distulissem. Vides factum. Abstaque quo fuisset, credo scriptionis tuae pubeticae amarulentiam, quam ipsemet agnoscis, sed veritati, eam qui aem meo iudicio non deposcenti, vis imputatam, deprecari opus non habuisses. Certe enim illis lectis. isnorantiae me affectatae nunquam incusavisses. Multo minus Disputa tiunculae illi nostrae, litem novam totuplicem, imo de totius mei operis inutilitate, infamem mihi sententiam impingere, publice unquam, credo. sustinuisses, Quo sane convitio, quid durius in me statuere potuisset,s quam gravissime Te antea' offendissem, non video. Et vero ni multis jam abhinc annis, hoc omni cura egissem sedulo, ne quis mihi sensus ad ejuscemodi superesset: erat hic mihi longe acerbissimus unus omnisam facile futurus. Quo ne nunc quidem nullo penitus me tangi, tanto dissimulare debeo minus: quanto & Te, & candorem apertum deamo maiagis. Unde maluissem quoque hanc disceptationem privatis literis, ut alias hactenus omnes, etiam publice mihi notas, componere: nisi non tam impetitum, quam impetiisse visum, offerente se Provocato, pugnam detrectavisse nimis ignaviter, me judicatum iri a plerisque praevidissem. Quam tamen, quanta depugnaverim moderatione, iudicabis ipse. Cerate ut facerem, non modo, quantum in me, conatus sum fide liter: sed adhibito etiam in consilium pari amicorum, facile huius Civitatis, di in hoc genere studiorum, di pietate, ac modestia prae multis eminentium. Quos exoravi, ut quidquid in hisce meis extemporalibus Notis, vel minimae ossiensiunculae tuae ansam praebiturum ullo modqsuspicari possient, id, quanta vellent scrupulositate, scrutarentur. Neque vel Habinnuere quidquam adeo minutum potuerunt, quin expun.
gerem illico, aut, quoad ipsis probaretur, emollirem. Quamvis talia Insiit. Iurispr. div.9 N n erant
353쪽
o, QUAESTIO DE DEFINITIONE ': -
erant omnia, ut nondum putem eorum quidquam revera o gro te latuis
rum fuisse. Quo certius nunc ab ingenuitate tua mihi promitto , imo spondeo, Te agniturum satis: quantum amicitiae nostrae, dc pudori tuo. ac opinioni maxime apud tuos Auditores cui vel tantillum me nocere, summa mihi sit religio, parcitum iverim. Idque cum detrimento etiam certo famae apud plerosque meae. Qui non poterunt non palmam a me Tibi publice traditam judicare. Quandoctu idem nullatenus, ut potu is sem, ac vel tuo exemplo, debuissem, in i a veritate amarum quid propositum volui. Ostentando puta effugiorum illorum naturam , ac indolem, quibus uteris; Quando definitionem favorabilium . non nisi quatenus facti meri sunt, citra omnem universalis rationis reDectum , vis negavisse. Quin imo tale genus definitionum exigis: quale nec est, nec erit, dum res humana rotabit. Haec si ego Tibi assinxissem: quid dice res de mea interpretandi ratione . tam omnibus tuis di meis regulis adversantel Ne quid nunc addam de noviter motis a Te litibus. Quibus . abstineri proselio praestitiiset longe . Nec f. IX. examinem, cujus e Xem plum sane multum abest a recta interpretandi ratione, sive extensiva, sive declarativa. Cujus adeo vi, vel capite plecti possit innoxius maxime. Ut alias, si expetis, privatim clarissime demonstrabo. Nam f. X. plane non tango: ne moveam Camerinam. Quam, sicuti reliqua multa, pressi etiam publice, quantum potui: ne quis facile vel subodoraretur. Nempe ad hoc unum omnia: ut pacem di quietem publicam quovis pretio mercarer. imo, si fieri posset, optima inter nos, ex hoc principio, etiam non nimis bono, familiaritatis, ut saepe fit inter bonos, coiret: privato inter nos literarum commercio, rectius longe, si quid superest,
aut de novo nascetur dissensionis quod dispariter tractantibus idem argumentum, non fieri non potest composituris. Ad quod ipsum Te adeo quam humanissime nunc, di humillime invitatum volo. Vel ad hoc inprimis, ut si quid est, aut fuit aliquando a me factum , scriptum, aut dictum, quod Te offenderit, aut pro tali ad Te relatum sit ab aliis: hoc prius, aeque ac modo ipse, quid in Te desiderem, aperte des significatum. Ne quid ulceris non expurgati utrinque remaneat. Crede mihi, privatim in me licebunt Tibi omnia, in Te mihi nihil, nisi quod voles. Caeteroqui, fateor, me non Videre, quid disjungere animos nostros vel minimum debeat, si vel maxime de multis philosophicis dissentiamus.
Cum & tanto terrarum intervallo, & ratione docendi, ac scopo, & Auditorii natura simus tantopere separati. Nemee subtilissimam ego, secundum Analytices praecepta, utique accurationem, senibus dignam,
354쪽
quaero.TuJu ventuti tuae idonea,& ad praxin properantibus necessaria,quam ingeniosissime di jucundissime proponere allaboras. Fugel pergamus utri rue ἀνεμπολοι invicem inoffenso pede: nec alter alterius detrahamus inustriae. Sine me saltim pacate tam infelicem esse, ut in hoc pistrino, in quod divinitus sum conjectus, inhonoratus . Si obscurus satis , sine ulla remuneratione me fatigem; Dum ego Te sino esse Thomasium, ut poscis; hoc est, summo cum fructu, applausu, di lucro docere minus tetrica, di difficilia. Hae si placent, uti spero, imo confido, pacis 6c amoris inter nos conditiones: erimus utrique magis quam omni alia ratione
hac in parte quidem, quae sane Tibi ex tuamet ipsius doetrina, facile
humanarum omnium p ssima est, ) beati. Ego certe desideria tuae, qua potero. implere, imo, si potero, superare fideliter annitar. Utere me, meisque meditationibus, ut lubet. Exige, postula ulteriores, quibus par esse queam. Videbo quantum in me fit, ne lactasse spe inani vota tua videar. Quod ne verbis &lis, sed re ipsa vel extemplo faciam: Ecce adjuncta quaepiam excerpta de substantiae de accidentis natura, quam sollicite acleo indagas. prima εc ultima doctissimarum tuarum Di sputationum. Ea num aliqualiter tuae satisfaciant voluntati, scire si me feceris) an publice sint proponenda, statuam. Poteruntque tum hae laciniae, ni tenues nimis atque soloces videantur, assumenta fieri, cuiuscunque tuarum texturarum volueris. Interim tamen ista premi rogo. Nec enim quidquam tam reformido, quam cruda huic arguto seculo propalare. Qualia mea omnia reputo, donec publicationi a memetipso sint praeparata; quantumvis alias, Flacco monente, nonum in annum pressa.
Quemadmodum sona illa, ex quibus haec sunt tacepta, Annotata Ethici
Systematis mei plenioris, quorum margini nunc etiam tuarum Disput tionum citationem apposui, uti vides , bis nonum annum, di amplius jam apud me latent. Haec si non displiceant, addam proxime alia etiam plura: fortassis etiam, quae petiisti. Exempla Interpretationum mearum eae monita insuper sub finem hujus disputationis, quae cupis, alia superscriptorum tuorum philosophicorum locis diversis: Speciatim de Uaniutatis quoque definitione, cujus indaginem peculiari Disputatione digna tus es, meam sententiam, si jubes, dabo: imo definitionem ipsam, plusculis, jam abhinc annis conceptam, quanta licuit Analyticorum praeiaceptorum Aristotelis observatione philosophica. In qua sola, dc in nuIIo studiorum genere alio studiorum genere alio. patiar me cum eruditis aliis componi: nedum Tecum, cujus ego prae multis aliis ingenium excellens, et industriam commendabilem sussicio, venerorque talens. At
355쪽
enim cetera omnia παρεργα mihi fuere mera: hoc . γον triginta nunc amplius annis. Postquam Feldenianis MStis ; S ipsius textus Aristot lici Graeci Analyticorum priorum & posteriorum resolutione accuratissima, Disciplinarumque M.t thematicarum notitia nonnulla instructus,accessi ad hocce saxum. Quod volvendo nitens omnibus nervis, tam parum
adhuc promoveo: ut plus mille definitionibus philosophice elaboratis, nondum eo rem perduxerim: quin reformare, vel reformati ab aliis ea- .riandem aliquas Iubinde optem; Examinari certe semper ab intelligente quovis, in lucro ponam. Tua melior longe sors est interim: tot aliis iucundioribus hoc, ut παρεργον, intermiscentis. Sed jamdudum ambigo, satisne recte haec ad Te scribam. Quae quo animo a Te legantur, fateor, me ope totius Semeiotices Moralis meae, pro certa nondum definire posse. Hoc solum scio: sine ardentissimo amore tui. 6c pacis, atque amIcitiae colendae si foret; me tota hac scriptione supersessurum. Quae ratione corporis, S animi, publice, priVatimque nunc impedito magis, 'laam alio forte tempore, accidit laboriosa. Quo vehementius deprecor: ne saltim eo animo haec accipias scripta, quo accepturus esses, si ego inutiles tuos Iabores. 6t plerosque nihil significantes, meros sine mente sonos
scripsissem: quibus tamen Tute post praeceptoris tui professum publice ultra quinquaginta annorum laborem, supra tricesimum annum insuda ses. Quoti sane in te mihi cum nolles, an sitis Christiane in me scripseris. Tibimet examinandum relinquo. Equidem haud invitus credo. Tibi ae tuis Auditoribus haec inutilia maximam partem esse. Qui, quantum video. id non agitis: ut ad Analytices exquisitissimam accurationem resolvere, ac interpretari textum ullum ita contendatis: ne ulla mentis operatio, non ad praecepta, solide per suas caussas demonstrata, tanquam ad normam mathematicam examinetur. atque dijudicetur; qualis sit,
an, quomodo, quare, quatenus cohaereat, nec ne. Ut reflexiva tali notitia quam plenissime,distindissime,'ue,conscientiae nostrae&alienae sarisnat, caussis, quare satisfiat, scientifice reddendis.Quod tantum abest, ut ab.omniuhus, etiam eruditissimis alias, exigendum pronunciem:aut non nisi paucissimos id laboris vel tentare saltim debere lubens concedam, imo saepe contendam, defendam semper: Interim illis, qui ad hoc dininitus sunt vocati pauci, tanto minus erat contemtu publico illudendum. Potius eorum labore, quemadmodum Mathematicorum subtilissimorum, Bd praxinomnigenam, erat utendum grato aRimo, erga ipsos, ει magis erga Deum, datorem nobis eorum munerum, sine nostro tam scrupuloso, tetrico,
scholastico, aut quocunque velis dicto Iabore: impendendo interim Tibi
356쪽
FAVORABILIUM ET ODIOSORUM. 283
ut facilioribus, sic utilioribus ad multos, majori cum gloria, ct lucro. Qualia proinde amantes prae meis, etiam Juvenes plerosque omneS, me rito tuae potius, quam meae informationi commendo, dc commendabo semper; modo ne mea interim publice dehonestare pergas. Vale, Virinclyte, ac imminentis anni novi Calendas auspicatissimas, plurium auspicatissimorum anteambulones habe.
Dab. Hamburgi icis. d. b. Decembris.
'T D siem in singulis paginis observare atque ostendere, querelas Viri Clarissimi nullo fundamento niti, atque subinde sub mediis blanditiis, quibus Epistola haec repleta est, me durius tractari. Sed nolo Virum Clarissimum ad omnem veritatem valde impatientem irritare. Con dono publice injuriam mihi in Pseudonymi Sc Anonymi Epistolis factam,&valde ipsius vices doleo, publice confitentis, se in pii rino laborare,& sa Xum
Aristoteli cum per tot annorum spatium volvendo, tam parum adhuc promovisse, ut plus mille definitionibus philosophice elaboratis nondum eo rem perduxerit, quin reformari ab abiis earundem aliquas subinde optet. Doleo serio, quod pistrinum hoc nihilominus pro accuratiore sapientia ac Dei dono venditet, doleo, quod in id divinitus se conjectum praedicet. Precor animitus, velit Deus Optimus Maximus, qui verae sapientiae &non Pseudo Analyticae istius ac carnificinae humani generis autor est, oculos mentis Viri Clarissimi aperire, ut pestem istam S animi & corporis abjicerere, ex pistrino Gentilis Philosophiae exire, & ad unicam , Veram, humilem, perspicuam, utilem, atque salutarem sapientiam se convertere quam prorii me incipiat. Exaudi me DEUS, qui ipse sapientia es. Amen.
357쪽
LIB. III. CAP. I. DE OFFICIO HO M.
DE OFFICIO HOMINIS ERGA SOCIOS IN
'onnexio. g. l. 2. NaturaIes societates mundi. g. st. nee commori dici univer- duplicis sonoris. f. 3. 4. s. 6. 7. Non halem Rempublicam omnium hominum. ex anuisu corrupto proυenit, quod ho- β. 32. Societas Gentium est tmers mo magis appetat societatem nuptialem, Elior civitate. f. II. Dari posse Iocieta quam civilem. g. 8. 9. Societates tem inter homines ignotos. f. 34, 33. 36. bus discernuntur. g. io. Fims trium Praeceptum incia sociorum iu societate Iocietatum simplicium. f. H. a quibus mixta in genere dirigens: HOMINI cci 'Finis societatis domesicae non differt re- IN ISTA SOCIETATE COMPETIT IMPE- aliter. 3. i3. 14. Fines vici vel Pagi, RIUM , PARE. g. T. 62. Non omne I . I6. iιem civitatis. g. 37. Dif- imperium ex pacto est. g. 63. 64. 6s. rentia communis inter visum s civit m Aliud praceptum: FAC in, quae FINEM rem examinatur. I. Ig - 32. Societas CUIUSQUE SOCIETATIS NECESsARIO gentium etiam es naturalis. fassum. PROMOVENT, ET OMITTE EA, QUAE IS- civitatem eo societatum omnium perfe- TUM NECESSARIO TURBANT. 3. 66 cti mam, β. 3i. 34. quod ostendit etiam ro. Tertium: SI CERTUM SIT, A PER- societar Rederatorum. f. 33. 36. Rario SONII, QUAE SO IETATEM INIRE VO- methodi dicendorum. f. 37 -- 43. Pro- LUNT, FINEM SOCIETATIS PRIΜARIUM batur, dari societatem Gentium. 3. 46. OBTINERI NON POSSE, NULLA FRIT 47. 48. eamquo eo naturalem, g. 49. SOCIETAS. I. 71 - TI. o. nec confundendam eum societate
Onsideravimus hactenus sa officium hominum quorumvis in quacunque societate viventium, jam pergendum ad praecepta dirigentia societates singulin.
358쪽
a. Quid siusotietas & quot lex, initio exposuimus. b 3. Ubi simul species naturahum societatum recensuimus, nuptialem, paternam, herilem, domum, vicum, provinciam, rempublicam, denique societatem gentium. 4. Ex his quaedam naturales dicuntur, quod homo a natura, etiam citra voluntatem suam in iisdem sit constitutus, talis est societas Gentium.
Quaedam vero sic appellantur, quod natura hominem eo ducat per specialem instinitum, qui hominem ad eandem ex voluntate obeundam impellit. 3. Atque hic instin ι vel est utrique statui & integro S corrupto communis, quorsum pertinet societas nuptialis ex paterna, vel satui corrupto Proprius, quo spectant herilis, victis, municipium, provincia, respublico. Quorum utrumque jam ab initio demonstravimus. c
o. Posses etiam priorem instinctum commode vocare internum, cuma DEO homini sit concreatus, posteriorem vero externum, cum indige tia & metus periculorum eum potissimum elicuerit.
7. Atque ut hoc quidem fusius deducemus infra, ubi de societate civili agendum erit, ita de priori non sinit dubitare historia sacra. g. Ut adeo in divinum Numen N in historiam status integri maxime injurii essemus, si statuere vellemus, ex appetitu corrupto P Venire, quod homines magis siocietatem nuptialem, quam civilem appetant, quasi nempe iucunda magis , quam honesta prosequantur. d
mo, ait, magis ad conjugium factis est a natura, quam adsocietatem civilem, ' O tanto quidem magis, quanto prior magoque necessaria est domus, quam civit ιν, quantoque stiorum procreatio animantium omni generi communior est. o. Quemadmodum vero in morabilibus potissima ratio in Me negotiorum sita est, ita Si societates inter se quam maxime a Mitas disceris nuntur, certe discerni debent. it. Ac de tribus simplicibus quidem nullum fere remanet dubium, eonjugalis enim liberorum procreandorum, paterna educandae sobolis es herians comparandarum riτum ad vitam necessariarum gratia in Ilur. . it. De compositis videndum distinetius. Quod domum seu familiam attinet, non di1quiremus prolixe. utrum paterna societas ad eandem requira b l. r. I. 9 I. seq. se d. l. I. 9s. 97. sd Ita inserti P. a. c. IO I. I. n. a.
359쪽
LIB. m. CAP. I. DE OFFICIO HOMINI s
ciuiratur necnet Verius: ad persectam familiam requiri triplicem con- ionem Patrisfamilias cum uxore, liberis & servis. Deficiente ex his uno fieri imperfectam familiam magis aut minus, prout deliciens membrum magis aut minus est necess/xium ) . . . Hi, Finis domus dicitur esse inus quotidianus patisfamilias, quo ipso, vel idem finis, qui est in herili societate intenditur, vel, quod probabi. lius coniundito trium finium, quos observant societates limplices, nam, generationem sobolis N educationem non male usum quotidianum
P- 'MI 'o 'is G sine intuitu domus non incuIcatur, ut di
'ia. V 4ui' u tu is e pagus 'Etsi enim haec duo secundum non-
ritillos ita differre dicantur, ut vicus sit, in quo nihil est, quam vicinitas incolarum sine ullo magistratu Vel Rectore Proprio, pagus vero certo re-σendi ordine consistat, hὶ tamen communi philosophantium ulu hae voces usurpantur promiscue, ut pro diversitate hypotheseos vel de vico assirmetur regimen, vel etiam id negetur de pago. i i6 Constituitur vero a Peripatecis snis vici, inus non quotidianus; scilicet. ut arceatur ab ovilibus lupus, et pellatur a tedio fur u fuimus, ut incendi a restringuantur, & erigantur s vento dejectae &c. I 1 . At civitatis sines duo proponuntur, m unus ultimus, ει θαγονια, id est vera beatitudo civilis, non uni homini sed toti populo insinuanda, subordinatus alter, ἀυτάγεια sive bonorum S praesidiorum sufficientia, ut scilicet paulo elegantius, quam in pago ViVamus, nec furunculummodo noEhurnum, sed & validam latronum manum arcere 'ueamus. is. Ex dicta itaque finium discrepantia oritur ipsiis etiam differentia materiae inter vicum o civitatem. n Nempe vici materiam elle jamiti iuna plures, numero indefinito, quod nimirum ad usum non quotidia num lassiciant, civitatem vero constare ex pluribus Uicis, cum plures utique familiae hic requirantur, quam in vico, tam ad priorem finem, quia
ne Patr. Tab. 37. Huber, de iure Civit. l. a. e. I. ib. II. I9. p. 3 3 Albere.' e. t. In utramque partem simi loca apud Aristotelem I. I. Polite. I. p. ni. 4. & e. 3. o Edit. Conting. t g Non, quo/ quotidie obveniat, sed quod quotidie, ia est tempore me νιο, obuenire polit. Cons. Parr. t b. 37. de disput. de mini m. num. pers. farmi. ih 6. Ieqq. sh Hubet. de jure civit. lib. a. c. I a. n. 3. &. 4. i Vide Patr. annot. I 86. Cons. infra 2 in. Inquirendum tamen esset, annon antiquum Graecis ista disserentia fuerit inter parum os υ - , αι vima denotet ein Doris, pum Hstrictum, ellu Gom, re eonflarea ex piarim vitis vide Meursum de pagis Atticis. Ita eodem sensi in antiqua Germania Historia vox pati sumi
360쪽
sine iusta multitudine nec magistratus varii commode haberi, nec legibusvis coactiva firmiter conciliari potest . tam ad posteriorem, quia praetero agricolas. qui pago utcunque susticiunt, oportet esse mercatores, opifi
ti iv. Nobis autem sententiam hanc profundius expendentibus, vid tur eadem non omnibus carere dubiis. Initio enim non accurate terminis sertur ista tum disserentia, quoniam haud dubio etiam o&τάρκεια referri poterit ad usum hominum non quotidianum, ut adeo hac parte finis pagia fine civitatis non tam specie quam gradu differat.1 2o. Deinde elli regerere velis, in eo tamen manere ingentem diis rentiam, quod unicus vici finis sit, usus non quotidianus, at esse saltem civitatis finem secundarium, adeoque hic magis ad beatitudinem civilem tanquam finem ultimum esse respiciendum, qui in vico non possit obtineri, quoniam in hoc, ut vicinus vicinum ex viro malo bonum reddat, nulli vici qua talis conventione comprehendatur. o tamen diliis quae respondere possumus, multa suppetunt. Uti enim per beatitudinem civilem nulla alia intelligi potest, quam pax, tranquillitas communis, quacunque etiam periphrasi ejus utaris. ita vel maxime tranquillitav haec per praesidia externa contra violentiam ac turbationem ejusdem promovetur, quae adeo magis ad λδαιμο meis referre velim, quam ad ἀυτάρκειαν; at S haec suo modo obtinebitur in vico, quamvis impari rursus gradu, dum videlicet dicitur, ad finem vici pertunere propulsationem furis nocturni, ad civitatis defensionem contra validam farrisum manum. p ar. Accedit, quod nec vici, qua talis, conventioni adversum videatur, ut vicinus vicinum ex viro malo bonum reddat. Qui enim id adversum esse inculcant, praesupponunt, ad vici, qua talis, constitutionem reis quiri aequales esse vidi nos, ut nulli in alterumjus competat puniendi. q)13. Sed haec quidem ratio non solum petit id, quod est in principio; sed & ipsum Aristotelem habet di sientientem, qui videlicet inculcat, r
maxime ex natura pagwn se colonram domus, ac uti domus omnis regatur ab eo, qui maximiportu es, ita in colomas regi propter cognationem , a 4. Tertio quod exemela attinet, quibus a Peripateticis usus non quotidianus vici explicatur, videas , hic a nonnullis sὶ talia afferri, quae nullam fere, certe exiguam inter vicum di civitatem.relinquant differen