장음표시 사용
401쪽
ρ, LIB. III. CAP. II. DE OFFICIO HOMINI s
obstricti vivimus, eadem sit ratio, sed, quod non omnino veritati videa- tur esse consentaneum, reverentiam erga parentes esse irremisphilem. 231. Etsi enim, ubi ad societatem paternam pervenerimus, demon- straturi simus, quamdiu liberi a parentibus educantur, necesse omnino esse, ut reverentiam iisdem exhibeant, cum sine reverentia obsequium,
sine obsequio educatio non possit intelligi, S ita parentes ad educationem obstricti reverentiam iisdem remittere haud possint; fimbi tamen ex ibi dicendis patebit, post educationem absolutam obsequio cessante, Ο- am remauere reverentiam in memoriam pristini beneficii parentibus exhibendam, cui ipsi quia in parentibus merum jus absque concomitante
obligatione respondet, non video, cur non eidem etiam parentes renunciare, illudque liberis remittere possint, praeprimis cum in honesta familiaritate nulla si turpitudo. 236. Ita videmus, saepius patrem etiam honesta in conditione positum cum filio adulto judicio pollente di bonis moribus praedito amica ditati conversatione uti, cuius exempla rarius inter homines aequales allegare possis; neque tamen propterea quisquam eos criminis adversus rectam . Tationem commissi intimulat; ut taceam, frequentissimas familiaritates matrum cum filiabus nuptis. 237. Accedit. quod, quantum ad nuptias filii cum matre, iam supra ostenderimus, re rentiam marito a conjuge ex lege naturali non deberI. adeoque, etiamsi reverentiam filialem irremissibilem statueremus, quid obstaret tamen, quominus mater in pacto conjugali reverentiam exigendi ius, quod iam habet. sibi etiam in posterum reservaret lan. Sequitur, ut iri pudorem inquiramus, ad quem jam suo aevo respexit Paulus ICtus. eontra pudorem esse asserens, Atiam Dam uxorem ducere. so Atque hic quidem velut communis causa producitur, cur nuptiae inter personas cognatas S amnes sint interdictae, vel in I perie, quod conjunctioni parentum S liberorum obsit. a39. Priorem opinionem attentius discutere prolixum nimis foret, quare repetenda solum hic erunt ea, quae supra Ip) occasione scortati
4o. Qua posteriorem praesupponitur, qὶ pudoris circa partes genit
Ie& actumque generationas duplicem causam esse. Primo, quia istae vicinaeque Partes tetram materiar ac talidam eiiciunt, unde ne ista imbecillitatis indicia ullatenus pateant, solicite superbam hominis indolem ac gloriae decorisque cupiaam cavere soIere. οὶ L. Adoptivus β. servi ea de R. N. Grol. II. s. ia. ip β. an, iqὶ Ascram fetaer hic σ in II. duo us sequentibus Anumia PusMors ex s. 33.
402쪽
INTUITU SOCI ΕΤΑΤ IS CONIUGALIS. 33i
a r. Deinde, quia affectibus per lapsum corruptis prava libido pereas partes magno velut cum impetu erumpere arrideat, & vero cardo quasi omnis decori ordinis in societate humana in hoc vertatur, ut propagatio sobolis sanctis legibus circumscribatur; igitur dignitati suae con servandae studentem naturam istum pudorem commentam esse, quo lesellicite ista membra tegerentur . ne oculis semper exposita irritarent Iibidinem quovis tempore paratam, S eo magis Venere illicita abstiner tur, quod ω legitimam non nisi recte bc remotis arbitris obire pudoris teneritas subigeret. . a a. Istum porro pudorem insigniter intendi adversus illas per nas. quibus natura reverentiam quandam debemus, aut adVersus quos gro talem quandam prae nobis ferre debemus, quales Praecipue sunt parentes di liberi, ita ut, qui per eundem non reprimatur, quo minus in familiarem istam corporum commixtionem descendere non vereatur, effronti prorsus ingenio, fic, qui nullum aliud facinus sit mrmidaturus, judice rur; quare propter hunc potissimum pudorem jure naturae inter ascena dentes Sc descendentes in recta linea connubia censeri prohibita. a 3. Hic ut nihil dicam; pravam libidinem, quae potissimum fundamentum pudoris vere ponitur, ex rationis ductu vix esse demonstrabilem. istud maxime considerandum videtur, quod ratio prohibitionis in sudor. O reverentia conjunctim quaeratur. 244. Nam uti de reverentia su seiuncto pudore modo fusius di sie ruimus , r ita, si de pudore filo sequestrata reverentia sermo foret, vide retur sequi, nulla conjugia esse admittenda, cum omnes homines cauissam pudoris in se deprehendant, pudoremque adeo inter se sectari t
24s. Αt, etiamfi pudorem cum reverentia conjungasi Vereor. ne recuriarat responsio, quod parentes reverentiam istam possint remittere, ne u geat iterum inuantia de eonnubio principum cum Iubditis. a46. Igitur mallem & hic imperfectionem rationis nostrae agnoscere &asserere, connubia parentum & liberorum non esse objectum legis natu
ratis, sed alterius legis divinae. 24 . Unde dc de reliquis per finis, cum quibus inestu hodie committitur, facile judicandum erit, incestum illum lege naturali non determinari, quod jam alii demonstrarunt prolixius, cs di a multis iam, relicta
403쪽
33ν LIB. III. CAP. III. DE L L. POSITI VISr48. Si itaque hactenus dicta in summam velimus contrahere, ista quidem conjugii, quatenus ex lumine rationis cognosci potest, desinitio Oriretur, quod sit societ α maris se foeminae generandae sibotis gratia. 249. O cia conjugum vero quod concernit, includuntur ista praecepto
unico; FACIENDA ESSE AB UTROQUE CONJUGE EA. QUAE PRUDENTIA DICI AT AD PROPAGATIONEM SOBOLIS. ET POST HANC. AD LIBIDINIS EXPLETIONEM ESSE APTA.
23o. Maritru igitur obligabitur, ut, quantum ad conceptionem opus est, cum uxore concumbat, neque conceptionem per nefarios amplexus impediat, tum ut libidinem uxoris pro viribus restinguat, sic tamen, ut hic caveat. Re proli conceptae per istud opus damnum aliquod inferatur. i. Uxoris autem similiter officium est, ut corporis communionem marito praestet, non solum ad procreationem liberorum, sed etiam extinctionem libidinis asa. Quare uterque graviter adversus suum officium peccant, si poculo sierilitaris conceptionem foetus impediant, aut concepto abortum
DE LEGIBUS POSITI VIS OFFICIA CONJUGALIA CONCERNENTIBUS.
exio. . t. Dein eonjugium ab ctionem libidinis g. rr- 2 . pos 1 his humani generis munivit legibur loratim tamen hie finis a DEo tolerarum. positivis, M. a. . non Miquo verbis em f. 23. Mutuum adjutorium, qui hodis pre r. sed σfacta institutionis deeLυ- os tertius finis, in insititione conjugii tu . s. q. S. 6. 7. quarum I. CREScIra sub verbis mutui aclutorii non intelligi ET MULTIPLICAMINI. g. g. Per quod rin. f. 29. 3α in divirium quoad δε- tamen lex naturalis non mucta sed DL ctrinam de metu. dolo vel errore nihiιeem repetua fuit. . 9- Unde m D nar immutavis, . 33. U districtis inter se circumscribitur: matrimonium ab omni- sanitalia is accidentalia eonjugii hie adhuν hominibus esse ineundum, s. Io. aut hibita a Lege humana es, β. 32. 33. stus exinde deducιtur, quod is, qui facultate distinctio, utrum sponsur aut sponsa co generandi posset, mortaliter peccet, si mre cta M. f. 34. n. QUAEAEIBET UXORaxorem ducat. f. In eoumgii MARITO SUBIECTA Eno, g. 3S. qua insiturione Deus reueχiι etiam ad gσne- lex ni statu integritatis non fuisses 9. 36 - stimem sobolito β. 29. an uiam cxtin- 46. es tamen hodie universalis. f. 67- . - 48. IA,
404쪽
68. IlI. CONIUGIUM SIT SMIETAS INDISSOLUBILIS. f. q9. Ostendiιur fumdamentum hujus legis. 3. so. l. a. 0 'iones, β. 33. quas dissensus Judaeorum is diverse exposiam logem Mosaicam recensetur, 34. 33. definitur a Christo in disputatione cum Phariseis. g. So. 37. circa hane definitionem
mira contentiones iterum inter Christinor orta fient, quarum bisoria recensetur N indefinita relinquitur. f. 38 - ΤΟ. IV. OMNEM coNCUBITUM LIEIDINOSUM
1TA. F. 73. Unde prosuit prohibuis hortatioris simplicis, besialitatis, supri.
PROHIBITA. . 76. Os itur fundimentum hujus prohibiti is esse in ins 'ιutiom prima eonjugii, β. 77-- 9P. aqua tege Deus in Veteri faedere di pense-- ωit totum populum Iudaicum. f. 9l. 92.9 Igitur lege divina Iulius extenses fuit nee ur adulterii, quam jure natura, 94. n. 96. ex dispensiatione vero apud Populum Iudaicum irreum sust modo r frictus. g. 97. VIO LENOCINIUM NON COMΜaTTE. I. 98. VII. quoaA incι-
sum : AB INE a CONIUNCTIONE PARENTUM ET LIRERORUM , FRATRUMNEM ET SORORUM. ET QUI TIBI P RENTUM ET LIBERORUM LOCO SUNT, quiquE DiCTIs RESPECTIBUS TIBI sυ--FINES. g. 99. Orca quam tamen
smar in prohibitione non nominatas pIoxadc ut decisionem notaIur: omnem legem admittere regulam de extensiva , interpretations ob idιηtitatem rationis rg. 3o . rationem legislatoris yraefereuodam rationi inurnetis: Io s rati κιm Dei rationi lar Eominum . g. I 6. etiam Rabbinorum. I. io . Recensentur rationer Rabbinorum, β. IO8.lo9.σ re futantur prolixist. IIo III. Explicatur praceptum memoratum distincte. Per
conjunctionem intelligi stiam fortatoriam. g. raru Rationem tigis divina communem a Deo ipso poni in proximitare, g. 129. hanc tamen non opponi debere rationibus Derialibus. s. iιο. sed hacte- MI valero tamsu, ut . tibi eadem βι famguinit proximitas, ibi quoque D eadem prohibitis. 3. I3r. Computarionc graduum hic non esse opus. s. IIr. πις inqui-Misne in rationis rationem. f. s. Initium prohibitionis stimi a conjugiis parentum s tiberorem β. II S - 38. I. νον-
LINEA RECTA NUPTIAE SUNT PROHIBITAE IN INFINITUM- g. 1 9 - 343.
Responitur dissentientibus L i44 IADII. IN LINEA COLLATERALI MOAH NUPTIAE TANTUM SUNT PROHIBITAE INTER FRATRES ET SORORES. 48.i49. o nitur : Iure divino etiam prohiberi conjugium cum eo myrivigua ,si starer communis act- . 13 - 1 f. II1. IN LINEA cOLLAT nALI INAEQUALI NUPTIAE TANTUM sUNT PROHIBITAE INTER EAS PERSONA' QUAE SIM PΑ-
405쪽
RENTUM ET LIBERORUM LOCO SUNT, tur. I98 - 2o . Iur Divivum ignorat ETIAM Ex UNO LATERE IN INFINITUM. stria genera assiniratir, . a tr. 2I2. nec 3. i7r -I83. IV. QUAECUNQUE PER- probora confugium vitrici eum privigni soNIEL RATIONE CONSANGUINITATIS vidua, aut privigni cum vidua, quod coMNGUM SUNT INTERDICTAE , I E fusiur Uenditur. dusentientibus m ETIAM PROHIBITAE SUNT ALTERI COM- spondetur g. 2I3 - 224. Princeps non pο-
IUGI PROPTER AFFINITATEM. g. 18 - res aliquid Permittera via dispensure. aio. Controversia de conjugio cum Δ- quod es contra leger has divinari g. 22s- functa uxorir foro e Fumn atim Proponi- 2 2.ε. I. DEmonstravimus hactenus, quantum ex solo Iumine naturae de ossiciis coniugalibus doceri possit, unde non mirari debemus, si videamus, saepius Gentiles in deducendis assertionibus, quarum ratio a nobis, qui Christiani sumus, evidentissime reddi potest, fiuctuaverint, S ad jus aliquod non scriptum, vel connatum, aut aliud simile, obscuro
sensu provocaverint.1. Nimirum noluit divina Sapientis, hominem societatem hanc maxime naturalem S seminarium humani generis, secundum ductum s lius rationis inire, ne quidem in statu integro, sed statim conditis primis. parentibus ipsa matrimonium instituit, idque certis legibus munivit positivis omnes homines obligaturis, quibus postea it in statu post lapsum aliaς superaddidit, ossicia conjugum concernentes. 3. In rationem vero huius divini instituti, & cur DEUS etiam inflatu tuo herfecto leges positivas legibus naturalibus superaddiderit, ut
inquiramus, a nobis non expecta, utpote quibus debitum submississimae reverentiae erga DEUM summum inculcat, noxie curiosas ejusmodi quaestiones, in rationes factorum divinorum, quas Creatori revelare nobis non placuit, otiose inquirentes omittere. Sussiciet, eas quas ipsius Benignitas legibus promulgatis addidit. pie ac devote speculari, quatenus iis ad interpretationem, qua declaratIvam, qua extensivam di restricti
. 4. Semper autem hic ad ea, quae supra posuimus legis posit vae divi requisita respiciemus, & quod Rabbinorum traditiones attinet, ita versa-himur, ut eas quidem non plane simus reiecturi, perpetuo tamen easdem subordinaturi stripturae.
s. Porro cum leges divinae duplici quasi modo publicatae sint, verbis νυσσιι in scripturam redactis, tum et facto m tutiomu disinae, de illis quidem,
406쪽
quidem, quin genus humanum obligent, nullum restabit dubium, de his vero praesupponendum est. quod latius demonstrare soIent Theologi, omnem divinam institutita simia esse divinam legem. 6. Utque de in iuriise conjugii eo minus dubium restare possit, eam
vim legis obtinere ipse Salvator optimus & authenticus legum divinarum interpres sepius ex primaeva illa institutione tanquam ex lege controversias matrimoniales definivit. a 7. Forte igitur non inconveniens foret, si leges his diuinin secundum ordinem temporis proponeremus, ab illis videlicet, quae statum integrum comitatae sunt, incipiendo, ac inde progrediendo ad leges lamisminsecutas: quoniam tamen de nonnullis dusium est non parvum, ad alterutrum hominum statum earum promuuatio reserenda sit, ut forte monebimus suo Ioco, di praeterea timendum, ne animus studiosi, cui primario scribimus, distrahatur, si alia methodo hic incederemus, quam capite praecedenti factum fuit, sequendum potius esse istum ordinem Judicavimus, perlustraturi adeo, in quantum praecepta juris naturalis a DEO aucta fuerint, de actus cuidam lege naturali indifferentes lege p stiva praecepti fuerint vel prodibiti. 8. Ergo quod initio praeceptum naturale de ineundo matrimonioeoncernit, b) repetiit illud DEUS in prima benedictione, verbis; CRESCITE ET MULTIPLICAMINI, quae nρn nudam facultatem hominibus tribuunt, ut subsequentia, ct Dominamini super terram, sed , haud dubie obligationem simul adiunctam habent. 9. Quoniam autem DEUS ibidem Iegem naturalem saltem repetiit,
Ac, facile consentientibus omnibus, ejus obligationem non auxit, aut hominum libertatem arctius, quam jam per dictamen rationis factum erat, stringere voluit, inde necessario sequitur, ea, quae superius te Praecepto de ineundo matrimonio per modum explicationis et lamitationis
addidimus, hic quoque esse repeteoda. . . Io. Hi ne vereor, ut recte vis 3r efficacia voluntatis divanae circum.
scriba r: d) Matrimonium ab omnibus hominibus esse ineundum: Nam, etsi dii tamen rationis de conjugio ineundo indefinite universum humanum genus obliget, tamen minus accurate praecepta de praestandis officiis humanitatis, quorsum di hoc praesens retulimus, ce applicantur distria bruive ad singulos homines. Nam v. g. et si indefinite homines oblige
aὶ Cous di iput. vostr. de erim. bigain. in Cons. cap. praeced. 3. 47
407쪽
ns LIB. JR CAP. III. DE L L. POSITI VIS
tur ad dandas Hremo'nin a incongrue tamen loqueretur, qui vellet: ab . omnibus hominibus dandas esse eleemosynas. ii. Ulterius, quia omnia praecepta a firmativa ad sui adimpletionem requirunt occasionem commodam, ideo nimis crasse loquuntur, qui uuia
o tantam hujus praecepti obligationem esse volunt, ut is, qui facultate generandi posiet, mortaliter peccet, si non uxorem ducat. s 12. Quasi DEUS velit, ut juvenes, qui saepius ultra pueros sapiunt parum, di ad personam patrumfamilias gerendam sunt inepti, animum ad uxores applicent, aut qui sibi suisque nil nisi strenuam esuritionem possunt polliceri: civitatem mendicabulis impleant. g 'ia. Quae sententia forte originem sumsit ex doctrina Rabbinorum , h docentium, ex praeeepto illo divino: crescite Sc multiplicami. omnes
masculos teneri, ut ante expletum annum vigesimum uxorem ducant.
nisi aut assiduo legis studio quis incumbat acriori libidinis stimulo im munis, aut partium, quibus viri sumus, defectu, generationi sit impar. 14. Et hane coniecturam Juvat valde, quod vulgo easdem limitationes soleant addere, i quas Rabbini addebant, nullum hominem subterfugere licite conjugium, nisi obstet praeceptum superius, de vocatione nempe divina ad donum continentiae servandum, aut impotentia, quasi ressit conclamata, si modo hae duae limitationes observentur. is. Nam uti de impotentibus nullum est dubium, quin ad matrimonium sint inepti, uti etiam caelibatus eorum, quibus donum continentiae divinitus ind ultum est, non solum pro actu licito, sed di maxime pro
iusto est habendus; ci ita praxi totius Christiani sint repugnat, quod iis
omnes peccent, qui donum continentiae non habentes post annos pubertatis, vel etiam annum vigesimum uxores non ducunt. 6. Cum enim exempla horum, qui ante vigesimum annum uxores ducunt, sint rarus ma, sequeretur profecto, enormia peccata ab omnibus
Christianis Principibus e iucunque religionis tolerari; sequeretur. insigniter peccari a Theologis O concionatoribus, quod Politicis non persuadeant, ruo per leges poenales omnes Puberes ad matrimonia sine discrimine me-iorum cistentandi S commoditatis ineunda compellantur.
prae Gentilibus, eosque omnes aut plerosque, qui a matrimonio absti-
sὶ Viri Schmertneri disput. an Politicus debeat earere religione, pudore,
408쪽
nent, habere donum continentiae, quippe non solum vita communis,
ct subsequentia quotidie coniugia contrarium evincunt, sed & Theologi inculcare solent, donum continentiae hodie inter rarissime contingentia est e referendum, adeoque praesumi non debere. m ig. Sed, inquies. vel ideo omnos, ac singulos ad generandum aptos stringet praeceptum de ineundo conjugio, quia est affirmativum. n affirmativa autem praecepta aeque ac negativa obligant semper O pro semper, hoc est, omni loco dc tempore, solamque hanc admittunt exceptionem, si obstet praeceptum superi US. 19. Hic vero regeram ego, falsum esse, quod hic asseritur, & vel ex instantia de lege divina, quae orandum esse praecipit, quoniam hae ut divinum cultum concernens superius praeceptum non habet refutari potest. Etsi enim Apostolus inculcat, orandum esse sine intermissione,
quis tamen inde inferret, orandum esse omni loco dc tempore, ita ut peccet, qui orationem intermittat per aliquot momenta, ut corpus modice refocillet, aut funetiones alias honestas impleat.1 o. Pergo nunc ad ipsius matrimonii considerationem, cujus finem
duplicem superius demonstravimus, sobolis procreationem & extinctio nem libidinis. o Illam prae hae principaliter etiam a DLO inreviam esse in institutione conjugii, ostendunt verba historiae sacrae, quibus indicatur, ob mutuum adistorium D um condidisse Evam, quoniam eae se iis nulta Adamo alutorium praesare poterat, hoc est, non sussciebant bestiae ad sui simile procreandum, etsi sumiant eaedem ad extinEtionem libidinis. it. An vero di in sata integro extinctio libidinis finis conjugii secundarius fuerit, dissicile dictu est. Sunt enim, qui purant, pὶ tibi.
dinem omnino a statu integro abfuisse, sunt tamen qui arbitrantur, Adamum, etiamsi mansiiset integer, magnum tamen delectationem ex congressu conjugali sensurum fuisse, ac cum uxore gravida fuisse conia cubiturum. q
11. Nobis hic videtur separanda esse significatio libidinus plasicae, quae consistit in delectatione tactus veneret, a morali, cujus descriptionem supra dedimus. r 13. IEa es actus indus reus, Sc non magis exulasset a statu integro, quam honesta delectatio e sum dc potum comitans, vel alia hominissensoria afficiens; fluit enim illa ex dispositione & structura miranda
409쪽
338 LIB. III. CAP. III. DE L L. POSITI UIS
corporis, quae eadem fuit in statu perfecto atque est hodie, cum iam Theologi ostenderint, peccatum non affecisse substantiam hominis. aq. Haec ver o peccatum est, di peccati originalis non minima particuisla, quae non solum a genuino fine, cur instinctum ad unionem corporum homo sentiat, aberrat, sed rationi quam maxime repugnat & refra- gatur, unde non potuit adesse in primaevo ac beato statu. 23. Nunquam enim ad solam delectationem protoplasti usu fuissent
' cibo ac potu, ergo multo minus re venerea.
r6. Accedit, quod maxime in praesenti vita libidinem augeat abundantia seminis orta ex luxuria & intemperantia edendi ac bibendi: M in natu integro omnis quoque luxuria exulasset. 27. Quae omnia conjunctim cum & maritum impellant ad congres-- sum cum uxore gravida, non probabile est, protopl. nos post concepti O-nem factam fuisse concubituros.
as. At in statu post Ialsum DEUS hunc finem in matrimonio ut secundarium tolerat. s)ry. Duobus his finibus addimus etiam t mutuum adistorium in v gotiis rim sicis, quod uti haud dubie in statu post Iapsum institutioni divinae non repugnat, ita mirandum, inter Christianos reperiri, qui id ipsum etiam in statu integro per verba: Faciamus homini muttium addi Worium, fuisse a DEO intentum opinantur. u 36. Quasi non ipsa sobolis generatio in illis verbis denotaretur, x)S quasi opem Evae desiderasset Adam ad acquirendas S conservandasv opes, ad regendos servos, educandam soboIem, utpote quos actus omnes ignorasset status prima Vus.
3 i. Porro quae supra y fusius disseruimus de consenseu per metum, dolum v errorem impedito, iis nihil novi adjecit jus positivum universale, sed relinquit legibus humanis augendae tranquillitatis civilis gratia specialiora superaddere. 32. Unde ortum suum traxit distinctio inter conjugii s Uantialia &accidentalia. Nam jus divinum universale nulla substantialia conjugii
novit, quam quae ad sobolis generationem faciunt. 33. Hinc etiam est, quod leges civiles in determinatione substantialium sepius varient. Nam jus Canonicum virginitatem negat esse , qualitatem essentialem, pro tali vero eam habent mores nostri, haud
s Inculcat enim Paulus: ob scortationem quemlibet habere debere uxorem propriam. t eap. a. g. 4. sqq. uὶ Vide Dia. Becman. Medit. Polit. differt. 7.
410쪽
dubie ad jus Forense Mosaicum respicientes, utpote quo, si quae pro virgine se gesserit, post deflorata fuerit deprehensa, non tantum licite repudiabatur, sed & poenae insuper erat obnoxia. χ 34. Quorsum etiam pertinet, quod legibus Ebraeorum civilibus id peculiare quoad metum erat, ut si sponsi vi aut metu coacta fuisset, irarita forent sponsalia, non irem, si sponsus coaetum se diceret, quoniam neque de vi eidem illata, neque de ipsius metu aeque praesumebatur, & . repudiare eandem pro arbitrio poterat, si conditio displiceret. ca) 33. Venio ad imperium mariti, quod citra consensum uxoris ex dictamine rationis demonstrari non poste satis, ut puto. deduximus: b
sed hic superaddit lex divina universalis praeceptum: QUAELIBET
36. Extat haec lex inter poeuiu lapsis, simile quid in statu integritatis a DEO fuisse conditum, scriptura non revelat, ergo cur nos tale quid fingeremus 3 . Praeprimis cum mox ab initio docuerimus, c non suadere rata tionis dictamen , DEUM in statu integro Evam subjicere voluisse Ada mo, quoniam communis causa imperii inter homines est imperfectis, quae Evae tunc temporis tribui non poterat. 38. Quod argumentum tamen, ut vides, saltem eo tendit, quod imperium mariti ex ratione demonstrari non possit, non vero, quod idem rationi sit adversum. 39. Unde nos nequaquam seriet, si quis daturus sit instantiam dis Angelis, d) tanquam in quos nulla cadat Imperfectio, cum tamen hoc non obstante inter ipsos sit regimen & su edtio, quoniam Dominationum & potestatum titulos de iis praedicat scriptura. o. Nam etsi hic responsi loco afferre possemus, adhuc esse dubium, an haec nomina sint solius ordinis, an di imperii simul; foret tamen evidentior responsio, rationis dictamen nullam causam suppeditare, ut inter angelos imperium asseramus, neque tamen rationi id re pugnare omnino. ergo cum id scriptura nobiS inculcaverit, credi a no bis, non sciri; simile quid vero de imperio mariti dici non polle. i. Itaque cum in rebus, a revelatione divina dependentibus, ni hil temere debeamus fingere, sorte non sine causa 'uis in admirationem rapi posset, qui evenerit, ut communiter scripturae interpretes statuerint. Uu 3 Evam x Pus. 1. 26. a J Pus. d. . 26. b p. a. IOS. seqq. sc) l. i. e. a. 29. dὶ quae instantia nobis data fuit ex Col. i. Ephes r. a Theologo quadam
Menerando, cum quo meditationes nostras communicaveramus.. Diuitigod by Corale