장음표시 사용
411쪽
LIB. III. CAP. III. DE L L. POSITI VIS svum marito etiam ante laesum fuisse sub cum, & saltem istam subje-etionem post lapsum in poenam ejus fuisse audiam, ut cum antea se sponte directioni mariti submisisset, postea cum renitentia st dolore animi id fieret, cum tamen expositionem hanc di textus it praegnans destituat
41. Sed videlicet causam huic opinioni videtur praebuisse insignis aberratio a regulis analyseos Logicae, cum nempe legerunt ab Apostolo docente , e) quod non conveniat, ut uxores imperent maritis, duas addi huic doctrinae rationes, unam, quod Adamus prius creatis fuerit Eva, alteram, quod non Adamm, faed Eva fuerit a serpente seducta. 43. Quippe si ex rationis ductu resolvere doctrinam Apostoli velis, ista quidem evadet periphrasis. Non concienit, ut uxores impercut mariaris , Ave statuin integritatis remesin, sue consideres flatum pos Iapsum. Ibi enim, quo jure praetendere potu stet imperium foemina, posito quod imperium millet in statu integro cum tamen Adamis in summa libertate amo fuerit conditis, O postea nihiI commeruerit, ut Creator itfum liberiarate privaret sua, ae Evae ex ipse Adamo fabrefactae subiceret, sed potius convenientius Inisset, si ex conjugibus unus is ligo quidem sara alseri ribui si subici, ut Eoa tanoam posterius creata, neque adeo ante Adumum Iribertate omnimoda poliens regimini mariti 'fuisset addicta. At in Miu post Insum tantum abest, ut uxor vindicare sbi imperium debeat in maritum, ut potius eadem propterea, quod prius se seduci passa fuerit, in poenam commissi eriminis mariti imperium agnoscere fueris coacta. sec. . γ44. Illi vero contra praecepta Logicae dc contra intentionem Aposto- Iicam, statum controversiae seu thesin Apostoli mutarunt, di quas ipse contra imperium uxorum adduxit rationes, ac si pro imperio mariti stabialiendo ab ipso allatae suillent, interpretati sunt, eo modo, ut per posteriorem probaretur imperium mariti in statu post lapsum, per priorem vero in statu integro eidem assereretur, quam expositionem haud dubie promovit, quod viderent possieriorem rationem in utriusque assertionis comprobationem Valere, unde putarunt idem procedere in priore. s. Ostendit autem simul periphrasis nostra, non frigere illationem Paulinam, etsi ultra nostram interpretationem non extendatur, adeoque exinde facile satisfieri posse objeetioni, si quis afferre velit, nullam resse sequelam; Adam prius creatus est, non Eva, ergo uxor marito im- cperare non debet; nisi ex illa prioritate, ad quam Spiritus digitum intendit, de imperio judicandum esset.
412쪽
34t 46. Quod si ulterius instare velis, non sine Mysterio Evam non modo non ante Adamum, sed nec cum eo esse condisam, ut nimirum nec ipsi imperaret, nec par & aequalis ipli, sed subjecta foret, responderem, committi fallaciam non caulae, ut causae, di valere hoc saltem argumentum ad illustrationem assertionis de imperio mariti iam demonstratae, non valere ad solidam ejusdem probationem. f 47. Ergo maneamus inconcussi in doctrina nostra. pertinere hoc praeceptum solum ad statum Iapsus, quo pacto tamen nihilominus erit positivum universis omnes uxores afficiens, quemadmodum poena Adamo dictata assicit. omnes masculo S.
48. Simul illud exinde inferimus, quoniam haec subiectio a DEO Reminis injuneta fuit non in favorem & praemium mariti, sed in odium O piniam fixus Dminei, cujus quasi executor saltem maritus a DEO est constitutus, igitur non esse in mariti arbitrio positum, vel per pacta connubialia vel per tacitam conniventiam imperii domestici habenas relinquendi uxori, g sed qui hoc faciunt, non minus peccare, ac v. g. magistratus inferiores, poenas delinquentibus non inferentes, & jus ag- gratiandi, quod soli Legislatori relinquendum est, sibi arrogantes. 49. Rursus, quod quaestiones h de dissolubili are covugii conce nit, noluit divinum numen ejus decisionem relinquere ratiocinationi humanae, sed obicem eidem posuit promulgando legem positivam:
CONIUGIUM SIT SOCIETAS IN DISSOLUBILIS.
o. Publicata fuit lex ista si in conjugii institutione, etsi verbis disertis eadem a Mose non ibidem memoretur, sed latet tamen in istis veris bis institutionis: Propterea deseret homo patrem is matrem, 2 adglutivabitur uxori inuae, es erunt duo in carnem unam. i. Et si vero non negemus, varia argumenta eaque non inerudita 'asserri polle, si quis secundum regulas interpretationis doctrinalis ex istis verbis argumentum contra divortiorum licentiam velit extruere, praeci duntur tamen Omnia uno idiu, quod Salvator noster in disputatione
adversus Pharisaeos ex illis verbis conclusionem istam intulerit: l) Itaque jam non sunt duo sed una caro. 2uod ergo Deus copulavit, homo ne δε-
f) Huc pertinet aliorum 'bservarior Evam non creatam se ex capite Adami, ne praelendoreι imperium, nequc ex pedibus, quia non fu ris subecta viro, sed ex femore utpote sociam. ig) Ucque iamcn amor cenjugalis per illam legem es Ab- . latus. At amor coactionem excludis. Igitur distingue. Peccat mari tus, si uxori imperium tradat, non peccat, si iliud in morigeram non exerceat. hὶ 2uas ventit vimus iii .is . seqq. i) Vide disput. dccriamin. bigam. s. qu. l) Malila. XIX. 3. R.
413쪽
Hi LIB. III. CAP. III. DE L L. POSITI VIS
r. Nam interpretatio authentica, qualis est illa Christi, non adstringitur regulis interpretationis doctrinalis. i. Quemadmodum autem leges positivae subjacent limitationibus 6c dispensationibus legislatorum, ita & praesenti limitationem indulsit
clementissimum numen, de cujus tamen expostione maxime variant
scriptores, in tantum, ut eam quaestionem pro latebrosissima jam 1uo tempore agnoverit Augustinus. m 34. Nimirum cum Moses in legibus forensibus concesserit Judaeis, ut uxoribus ob caulam turpitudinis libellam repti Hi darem, de sentu te gis hujus statim ortae fuerunt dii sensiones, cum alii putaverint, cogi maritum, ut in causa adulterii uxorem dimittat, alii contra licentiam saltem indultam esse docuerint. n ues. Iterum Schola Schammaeana per . turpitudinem a Mose intelligatantum adulterium voluit. Hilleniana vero de quavis causia, ob quam mulier viro non placeat, lepem dictam exposuit, quae posterior sententia etiam magis a Jud.eis videtur in praxi fuisse observata. o,16. Quare omnino ad istam litem videntur respexisse Pharisaei, Christo quaestionem proponentes: p) an liceat divortium facere ab uxore, qualibet ex causas &, cum Christus negative responderet, atque ad primam conjugii institutionem eos remitteret, simul ad legem antiquam, quod nempe jusserit Moses dare libellum repudii, provocantes. 17. Ipiu vero Salvator non obscure Schammatanam doctrinam ibidem probat, asserendo. Omnem qui uxorem suam dimittat, excepta causa fornicationis, & aliam ducat, committere adulterium, alteramque
sententiam de jusu legis Mosaicae tacite improbat, ostendendo, quod
.Moses nitem repudium ipsis ob cordis duritiem permiserit. 38. Non m mor autem quoad inserpretationem verborum Christi ortus est dissensus, cum initio nonnulli fuerint, qui putaverint, ea, quae Redemtor ibidem cum Pharisaeis disputat, pertinere ad solos Audaeos, Christianis vero non licere repudium dare, ne quidem ex causa fornica
m) Vid. Suaxicla tu. 33. Iur publ. p. 176. Lucum Augustini resert Seldemia de Uxore Hebraica l. 3. c. 3i. p. 4ψ7. quem ad bum seqq. II. urque ad s. a. eonfetiam d. l. a cap. l8. usque ad finem libri.& disput. Linckii de divortiis. iij Vide disput. de crim. bisam. . 38. in fine. to d. disp. ibid. Isid. S denti Uxor Ebe. lib. 3. c. a . p. 3as. seqq. ubi dicitur, quod fecta Hisicliana ster Miam vocis fuerit eou. Armata. p d. Matib. XlX. eq. q) Vide Posend. F. H. ia fine, ubi citat Bux-Drssum. Ambrosium citaι Lincte d. disp. p. F.
414쪽
s; Alii contra id quidem licere arbitrati sunt, non autem praeceptum esse, quod posterius tamen etiam, qui defenderent, non defuerunt, fuit si quidem ea de re sententiarum divortium inter Hieronmum 9 Austinum. r Oo. Porro alii, qui licentiam divortii Christianis ex causa adulterii
indulserunt, non convenerunt, uIrum maritus viva adultera aliam ducere posset, nec ve. s 61. Denique etsi in eo conveniant sere scriptores, a Christo sententiam Hillelis S adeo divortiorum Iaxitatem fuisse improbatam, id ramen adhuc acriter disputari potest, an sub voce κιρνε α , fornicatio solum delictum adulterii vel concubitus iniciti, an vero S alia' delicta maiora intelligantur, quae alias in scriptura sacra vocabulo fornicationis denotari solent. st 6 r. Quibus posses & istam controversiam addere, an licentia diveriniit ob adulterium Giam ad foeminis per inem ZISane Justinus narrat de muliere Christiana, quae pietatis causa marito infideli & flagitioso Anno Christi iso. repudium dederit, adducunturque similia exempla Tectae ec
63. Sed non minimum scrupulum injicit lex Constantini M. qua licentiam divortii coarstat, ut foemina marito ob solum homicidium, crimen mericamentarium xὶ O sepulcrorum dissolutionem, maritus vero foeminae tantum moechae, med amentariae ct conciliatrici y repudium dare possit. Vides enim in caulis, ob quas foemina maritum dimittere poterat, non esse adulterium. Zὶ 64. Et tamen non praetereundum est, eum istam legem promulgaret Constantinus, patres Nicaenos plerosque in vivis fuisse, eique in rebus Christianismi a consiliis, quin S clerum apud eum ita gratia sub id tempus polluisse, ut Episcoporum judicio, ac ferme soli, causas undiquaque omnimodas permiserit. a 63. Neque it Iud omittendum, dubium antehac. fuisse, qua Paulus, praeter adulterium & malitiosam issertionem admitt*ns , cum Christo conciliaretur, qua in re tamen prope conspirant, Christum loqui de causis, ob quas divortium fieri possit, Paulum vero non de causis repudii mittendi, sed de tuenda Iibertate conjugis innocentis, a qua alter iniuste fecit divortium. .
415쪽
344 LIB. m. CAP. III. DE L L. POSITI VIS
66. Istae autem controversiae docebunt, non adeo mirandum esse,
quod ex JCtis etiam nostratibus, quidam magnae autoritatis, defenderint, adhue hodie in arbitrio potesatis publicae 6se, plures causiu, praeter adulteriam es desertionem praescribere, quibus divertere liceat, causa tamen in judicio cognita. b 6 . Nec adeo levis S de nihilo iudicanda sententia Miltonii, e etsi passim vapulet, defendentis, etiam per principia religionis Christianae inores intolerabiles ac disparitatem O renitentiam animorum inter coniuges sufficientem esse divortii causam, imo si qui tam male comparati deprehendantur, omnino separari debere. 68. Etenim quae de disparitate animorum ipse affert, d non magnam
discussionem mereri videntur, cum ipse nescio quam idem mulieris, uiri sapientis , literati genio potissimum congruentis, formet, quae studiorum sese consortem ferre queat, aut meditationibus fessum argutis jocis recreet, curisque ac tristitia correptum eleganti oratione erigat, quo patio pauca invenies matrimonia virorum sapientum, quae ex ea
ea usi non possent dissolvi. q. At quod de moribus intolerabilibus asseruit, etsi rationibus non omnino justis propugnaverit, Videntur tamen pro eo paucis afferri posisse, quod ut modo diximus, nondum determinatum sit inter Christianos, utrum sus in disputatione contra Phari os suum adulterium excipere soluerit, nec ne e Uro. Quod si hoc maxime. concedas, posses tamen forte a malims desertione arsumentum pro ipso afferre. Quoniam enim passim Consistoria desertioni isti aequiparant pertinacem debiti conjugalis inegationem, f) videndum erit, an non regulariter cum moribus ejusmodi intolerabilibus denegatio debiti conjuncta, aut an debitum conjugale a persona, cujus mores intolerabiles sunt, honeste exigi possit i. Sed litem tot seculis actam, ego quidem non definio, pergo potius g ad moralitatem libidinis secundum doetrinam legis positivae,
quae id praeceptum addit: OMNEM CONCUBITUM LIBIDINO
416쪽
r. Ubi repetendum, quod paulo ante ostendimus, libidinem in tu integritatis non fuisse. sed sequi vel concomitari eandem peccatum originale. Quare non poterit non concubitus, qui solam libidinis eratinctionem intendit, esse peccaminosus, quoniam sic peccatum in actum deducitur. unde non solum scortationu νMuct supri, sed & maxime bestialitatis turpitudo dependet. - 3. Et ne dubium remaneat, non solum Deus in specie criminibus. quibus gentes se conspurcasse dicuntur, accenset utri ue generis soriis mam n) indicio. hoc delictum initio vel per insiturionem primaruam conjugii, vel in aliis legibus Adamo vel Noacho publicatis esse prohibitum, sed & saepius inculcat, scortatores & adulteros non perventuros
74. porro, quoniam Apostolus docet, propter evitationem coraationis quemlibet habere debere uxorem propriam ct vice versa. Aa eoque solum matrimonium remedium ustionis DEUS esse voluit, inde fluit. quod di stuprum, in quo per accidens intenditur sobolis generatio, reconcubinattis jure divino sint interdicti . . 7s. Quin & id praesumendum est, concubitum cum uxore menstruataci primis temporibus fuisse interdictum; non Ium quod iterum gentes dicantur se hoc crimine polluisse, sed & quod eiusmodi concubitus primario non obtineat generationem sobolis, sed saltem per accidens. Hue pertinet, quod quidam reserant, l Hebraeorum legibus patristetus, qui mutilus erat editus, Doenam lapidationis fuisse dictatam, tanquam qui ab uxore immunda austinere non potuisset. 6. Iam postgamiam tangit ordo, quam superius, in sive sit virilis, sive muliebris. ex jure naturali demonstrative oppugnari non posse. ostendimus : Alia est ratio legis positivae universalis, quae dictat:
OMNIS POLYGAMIA SIMULTANEA ESTO PROHIBITA .
quoniam DEUS in conjugii institutione, quae vim legis habet, unum uni foeminae junxit, ergo simul prohibuit polygam iam utramque. Q77. At, inquies, n) si institutionem conjugii ad polygamiae prohi
417쪽
Juae in primaeva institutione affuerunt, per modum legis esse observanas, V. g. quod protoplasti nudi fuerint, quod institutio facta fuerit sub dio, quod a DEO ipso, Aesacerdotis interventu, sine praesentis p irentum se cognatorum, sine hossilibus, sine musica, sine cibo se potu, sine arrhase annulis 6ce. quae singula fi hodie in matrimoniis vellemus observare, non solum seremus ridiculi, sed S peccaremus in quibusdam contra dictamen rectae rationis. o 8. Ut hoc dubium removeatur, solent aliqui inter essentialia eo iugii S accidentalia vistinguere; ita ut argumentatio de vinculo institu tionis primaevae locum habeat quidem in conjugii ei IentiaIibus, materia nempe ejusdem . seu personis contrahentibus it forma, seu indi utilibmaris S taminae vinculo, at non procedat in accidentibus, de quibus formata sit oriectio. Sed ostendimus jam alibi, hanc responsionem implicare magis, quam ut nodum solvata 79. Quare potius dicendum, omnes circumstantiaτ negotii a DEO
instituti hominibus per modum letu esse observandas ct pro estentialibis habendin, modo appareat, DE UZ1 in iisdem gulare quippiam ct ad negotium ipsum pertinens intendisse, aut ea em ex post facto non iterum sustulisse.
So. Iam igitur constar, Deum primum par protoplastorum eum in finem creasse, ut per ipsos mediante matrimonio genuS humanum propagaretur; Quod si itaque voluisset permittere, ut una foemina pluri-hus viris vel unus vir pluribus taminis possiet in conjugio iungi, haud dubie pIures masculos aut pIures Mminas creasset, praeprimis cum ab initio multiplicatione generis humani, quam potissimum urgent Polygamiae virilis defensores. magis quam hodie fuerit opus. gr. Infero exinde, per hanc circumstantiam unius maris S unitus mine DEUM singulare quid ratione ipsius conjugii intendisse, adeoque eandem ad essentiales circumstantias esse referendam. 82. Nec obstat, quod defensores polygamiae dicant, ideo DEUM unum tantum par hominum cream, quod voluerit, ut ab uno sanguine omne genus hominum destenderet. Quemadmodum enim haec alsertio nobiscum non pugnat, cum unius circumstantiae DEUS potuerit plures habuisse rationes, dc praeterea haec ratio eam singuIare aliquod circa ipsum
librorum hoc secuis pro licentia poli eamia ta contra eam striptorum. Useri modo Ab Sinceri Miseni ergit. modo sub Tra Ophili Althaei, modo sub AEMnasi Vincentii. . modo sub alio nomine utentis. Μ G. Christiani. Vigilis sme Gemii, Fcomanni. Dium anni. Brunsemania aliorumque. o e. g. si quis vriget inpriar sim consensu
418쪽
conjugium intendat, quod nobis sussicit, ita nescio, an exinde firmum aliquid inferre possint. 83. Etsi enim statuant, hunc finem non fuisse obtentum, si DEUS
Plures foeminas creasset, easque Adamo iunxisset, Vereor tamen, an naec sententia demonstrari queat, cum non solum verior nobis videatur
Physicorum opinio, statuentium, ex semine masculino saltem prolem, generari vel certe vivificari, sed & ipsa scriptura frequentius phrasi istat. Hominem generari ex sanguine manis, utatur, & in Jurisprudentia etiam fratres, qui ab uno patre descendunt, consanguinei non sine ratione a
84. Iam quod instantias polygamorum concernit, quis non videt. nuditatem primorum parentum circumstantiam esse, quae non specialiter ad ipsum matrimonium pertinet, sed di haud dubie, si homo mansisset integer, etiam in coelitibus habuisset locum, ut taceam, ipsum DEUM nuditatem primorum parentum post lapsum obtegisse eamque sustulisse. 83. Quod sub dio primum conjugium fuerit celebratum, iterum ad ipsum comugium in specie nihil facit, cum tum temporis nulla fuerint aedificia, di praeterea circumstantia loci fere semper inter accidentales referri debeat. 86. Ipsum vero DEUM nolle conjugia hodierna hominum copula . re, exinde constat, quod non ita nobiscum, ut cum Adamo DEUS
87. Denique, quod de Sacerdote, parentibuι, hospitibus se reliquis
eircumstantiis urgetur, nihil adversus nos facit, cum asseruerimus salistem, nullam circumstantiarum, quae in institutione negotii alicujus a DEO fasia, affuerunt, homini esse omittendam, non Vero, nullas alias' esse addendas; possunt enim accedere S aliae decoris in vita humana ob servandi gratia, modo per eas primaevae non tollantur. p .s8. Sed quid opus disputatione prolixiore ex regulis interpretationis doctrinalis desumtaei Inse Christus, cujus eXplicatio utique pro auia thentica haberi debet, in uisputatione cum Pharisaeis superius recensita clarissime ostendit, bigamiam utramque S muliebrem di virilem in institutione primaeva esse prohibitam, dum ad institutionem conjugii provocat, dicens: Disio non erat Iis. cq sq. Quamvis enim de Polygamia disputatio ista non fuerit instituta, licebit tamen ex ejus assertione firmissime thesin nostram per argumenia. Xx a tum p) Simile quid obiiησι in administratione secrammtorum. q) Cons hujus p. 3. 49. R.
419쪽
338 LIB. III. CAP. 1 II. DE L L. POSITI VIS
corporis, quae eadem fuit in statu perfecto atque est hodie, cum iam I heologi ostenderint, peccatum non affecisse substantiam hominis. aq. Haec ureo prccatum es, S peccati originalis non minima particuisia, quae non solum a genuino fine, cut instinctum ad unionem corporum homo sentiat, aberrat, sed rationi quam maxime repugnat Sc refragatur, unde non potuit adesse in primaevo ac beato statu. 23. Nunquam enim ad solam deIectationem protoplasti usu fuissent
cibo ac potu, ergo multo minus re Uenerea.
26. Accedit, quod maxime in praesenti vita libidinem augeat abundantia seminis orta ex luxuria S intemperantia edendi ac bibendi: At in statu integro omnis quoque Iuxuria cxulasset.
sum cum uxore gravida, non probabile est, protopia nos post conceptio nem factam fuisse concubituros.
r8. At in statu post Daseum DEUS hunc finem in matrimonio ut secundarium tolerat. S r9. Duobus his finibus addimus etiam t mutuum adistorium in negotiis domesicis, quod uti haud dubie in statu post Iapsum institutioni divinar non repugnat, ita mirandum, inter Christianos reperiri, qui id ipsum etiam in statu integro per verba: Faciamus homini mutnum addiutorium, fuisse a DEO intentum opinantur. u 36. Quasi non ipsa sobolis generatio in illis verbis denotaretur, x S quasi opem Evae desiderasset Adam ad acquirendas S conservandas
opes, ad regendos servos, educandam sobo Iem, utpote quos actus omnes ignorasset status primaevus.
3i. Porro quae supra yὶ fusius disseruimus de consensi per metum, dolum via errorem impedito, iis nihil novi adjecit jus positivum universale, sed relinquit legibus humanis augendae tranquillitatis civilis gratia specialiora superaddere. 32. Unde ortum suum traxit distinctio inter coniugii substantialia &accidentalia. Nam jus divinum universale nulla substantialia conjugii novit, quam quae ad sobolis generationem faciunt. 33. Hinc etiam est, quod leges civiles in determinatione substantialium sepius varient. Nam jus Canonicum virginitatem negat esse qualitatem essentialem, Pro tali vero eam habent mores nostri, haud
s Inculcat enim Paulus: ob scortationem quemlibet habere debere uxorein
420쪽
33' dubie ad jus Forense Mosaicum respicientes, utpote quo, si quae pro
virgine se gesserit, post deflorata fuerit deprehensa, non tantum licite repudiabatur, sed ot poenae insuper erat obnoxia. Z 34. Quorsum etiam pertinet, quod legibus Ebraeorum civilibus id peculiare quoad metum erat, ut si sponsi vi aut metu coacta fuisset, irarita forent sponsalia, non irem, si sponsus coactum D diceret, quoniam neque de vi eidem illata, neque de ipsius metu aeque praesumebatur, & . retiadiare eandem pro arbitrio poterat, si conditio displiceret. a 33. Uenio ad imperium mariti, quod citra consensum uxoris ex diaetamine rationis demonstrari non poste satis, ut puto. deduximus: b
sed hic 1uperaddit lex divina universalis praeceptum: in AELIBET
36. Extat haec lex inter purinu lapsus, simile quid in statu integritatis a DEO fuisse conditum, scriptura non revelat, ergo cur nos tale quid fingeremus 3 . Praeprimis cum mox ab initio docuerimus, c non suadere rata tionis dictam ea, DEUM in statu integro Evam subjicere voluisse Ada mo, quoniam communis cause imperii inter homines est imperfectio, quae Evae tunc temporis tribui non poterat. 38. Quod argumentum tamen, ut vides, saltem eo tendit, quod imperium mariti ex ratione demonstrari non possit, non vero, quod idem rationi sit adversum. 39. Unde nos nequaquam feriet, si quis daturus sit instantiam δε Angelis, db tanquam in quos nulla cadat imperfectio, cum tamen hoc non obstante inter ipsos sit regimen & subieetio, quoniam Dominationum & potestatum titulos de iis praedicat scriptura. o. Nam etsi hic responsi loco a ferre possemus, adhuc esse dubium , an haec nomina sint solius ordinis, an di imperii simul; foret ta men evidentior responsio, rationis dictamen nullam causam suppeditare, ut inter angelos imperium asseramus, neque tamen rationi id re. pugnare omnino, ergo cum id scriptura nobis inculcaverit, credi a no his, non sciri; simile quid vero de imperio mariti dici non posse. i. Itaque cum in rebus, a revelatione divina dependentibus, nihil temere debeamus fingere, sorte non sine causa 'uis in admirationem raps posset, qui evenerit, ut communiter scripturae interpretes statuerinr, Uu a suam Σὶ Pus G. a Pus. d. β. a6. b p. a. ἔ. IO3. seqq. c) l. r. c. a. . 29. id in stuae instantia nobis data fuit ex COl. i. Ephes. i. a Theuogo quodam