장음표시 사용
361쪽
lianum lib. VII cap. 8. k Plutarchum, quod etiam indicium mali animi interpretantur , quia astri istius ortus conjunctus est cum multi, morbis aliisque malis , unde videtur gaudium percipere. . In Theologia Embismatica cornu Monocerotis nonnunquam ipse Monoceros habent rationem Hieroglyphicam ri. Quoad cornu notandum est , quod in scripturis semper in bonum accipiatur, atque significet potentussimum auxilium hostibus opponea.dum , quo eorum vis facile avertatur. Huc spectant testimonia Num. XXIR. 12. ubi Bileam e longinquo videns populum Israeliticum, inquit, Deussertis eductor est ex cumis , Monoeerotis est indam tum robur ejus scilicet cum Deusinaraonem a populo averteret, illique non permitteret popuIum suum attingere , jure merito comparatur ejus robur onoceroti , quia insignem potentiam possidet in cornu , adde Deuter. XXXIII. I . ubi Moses ecclesiam tertia periodi describit sub nomine Uephi, illique attribuit cornua Monoeeratu, quibus populum pariter arietaret, imo terminos terrae, ibi indis tat consilium Constantini Magni , aliorumque qui pro causa ecclesia patrocinium susceperunt, infestissimos hostes deleverunt. Hanc phr sin imitatus est Psaltes V XCII. ii qui Psalmus in die Sabbathius cantandus egregie depingit ecclesiae requiem ex hostium subversione oriundam Odditque ad exaggerandam potentiae causam qua ecclesia
hostibus superior fieret, hanc enunciationem attostis tanqua QMοην- cerotis cornu meum indigitans Deum ecclesiae suppeditaturum maximos
patronos ac defensores , unde facile intelligitur frequens in scripturisphrasis de eornus aris exestando vido-I Sam. I IO. Malibi, quatenus Deus parat instrumenta, quorum auxilio hostes avertantur, ecclesia ex praesenti periculo eripitur, unde illi salva res est , scilicet quando reges erunt nutritis ejus , o Deminae principes nutrices ejus es XLIX. 2 3. Ratio autem convenientiae facile eruitur ex proprietat,bus cornu Monocerotis sci
u. Soliditas ejus ostendit auxilium ecclesiae non fractum iri , sed perstiturum tuoque ad impetrandam victoriam. a. Proceritas exhibet Heroum suffcientiam, qua hostes satis ab eccles removere emarcere possitnt,is efficere ne in ejus viscera erum
a. Dies desima speciem destructionis hostium , quae quidem facile penetrat in intima bclluarum viscera , ipsesque ursos cleones facile trajicit ita quoque summae cimmanissimae potestates aliquando venirent ab ecclesiae patronis debellandae , itane subvertendat. a. Ipsum
362쪽
. Ipsum animal duobus in locis est emblema potentissimorum hostium ecclesiae , significatque potestatem principum adversariorum , ita IesXXXIV. . ubi descrit,itur judicium spiritualis Erimi, id est politiae Judaicie Christo Meecles adversantis, dicitur Monocerotes desecenseros una cum animalibus ipsis occidendis. Ubi per Monocerotes non alios possiimus intelligere, quam penes quos est armorum pol stas ad defensionem gentis. V. XXII. ar. Ubi describitur Christus patiens, eidem attribuitur hoc votum , ut Pater Mi respondeat ex eor- nubus Monoeerorum, ubi per Monocerotes intelliguntur principes imperii Romani, lavi eos repraesentabant fieret nempe Pilati vita ut Christus a cruce ablatus holiestc sepesiretur , ejusque cadaver intemeratum relinqueretur, quod in spem resurrectionis rogabat a Patre. Ex quibus constat hoc emblema sumi in malan artem , ac proinde animal illud concipi ut metuendum ac detestandum quod concipi potest
in Respeeti Indolis isorus A sto monuit O ges apud εχ γptios fuisse emesemara impuritatis, vidimusque gyptios hoc animal obvarias causas odisse; revera in hostibus designatis animadverti
α. Odium luris veritati, sicut enim oryges nec solis nec lunae lucem facile toleram, ita quoque primores, tam Judaeorum, quam Romanorum , non tolerarunt lucem Euangelii, quod Christus
β. Amorem inclementioris aurae pestilcntialis ardoris prout enim oryses amant orientem Sirium ita quoque designati hostes Christi, Mecclesiae, demum vivunt in aestu voluptatum , cupidinum, litigiorum bellorum, mala ansam datura triumphis& debellationibus populorum. v. Immanem crudesitatem , qua nequidem leonibus cedunt, in homines ipsos incurrunt: homines enim tantum censendi sunt, qui ex ratione vivunt, veritatem amant: hi tamen
implacabile Judaeorum Roma torum odium experti sunt. a. Respectu Potentia formidandae , prout enim oryges habent in Corpus pingue validum , ad pugnas bene compositum ita praecipue Romanorum imperium opibus affluens , Hesionibus rite ad bellum instructis plane compositum erat ad ecclesiam sub
3. Animum intrepidum , maximas belluas expcitantem di qualem in Romanis , imperii Pomoeria longe lateque propagantibus, omnis pagina historiarum annotavit. om
363쪽
v. Cornu solidum, procerum inculum , quo quicquid sere, lunt, valent ita quoque potentia Romana in armis tuit selida instina , in latitudine imperii e longinquo porrigens, 4 stes avertens , in rerum successu acuta, omnia subvertens. Jam vero insignis gratia erat Divina providentiae rem ita dirigentis, ut Christus inde beneficium reserret, Mementiae responsum unde alias nil nisi horrenda expectanda erant.
s. i. Imia est animal inter Indosis thiopes requens, cujus Sacrao Scriptura memini I. Reg. X. 22. Et a Chron. G. 2I. M. narratur quod Salomonis classis inter alia ex Ophir adduxerit S miis. s. x Hebraici Simia vocatur 'p', Quam vocem graeci imitantur qui appellant, sub quo nomine ui docti volunt, Aristotelem lib. II cap. 8. Histor Animalium , circo hecum descripsisIE. Plinius lib. XIX. cap. 8.describit Trephos ex AEthiopia oriundos fuisse animalia , quorum pedes po
steriores pedius humanis e fcruribus, anteriores vero manibus similes erant.
additque hoe animal in ludis Pompui sunt olentarum, postea Roma non amplius visum fuisse Claris. Bocharius nomen Hebraicum a verbo up deducit, es etiam a verbo 'p', utrumque nim ambire circuire sis gnificat, rationemque denominationis statuit derivandam ex simiarum gesticulationibus, utpote quae frequentes circulationes exercent, sp ctatores variis ambasibus detinent; verum quoniam exoticum est animal , ejusque nominis vestigia etiam inter Graecos remanserunt, tius statuendum est miniopicum esse vocabulum, quia inter gentilas ex AEthiopia primum innotuit. s. 3. Simia ad figuram hominis proxime accedunt, unde dictum Simia quam simili turpissima bella nobis. homines imitari moribus quoque conantur, dum id omne actitant quod ab homine fieri viderint, verum ridendis gesticulationibus multariumque calliditate pollent, unde e Elianus testatur quod viderit auriga --
364쪽
Ponumes, pia didicerant habenas adducendi, remittendi, nec non fa- .gesto utendi artem alii tibia cecinisses ad modos saltasse hanc artem iam ctis asserunt. Ut plurimum binos catulos pariunt, quos inaequaliter diligunt , cariorem ostentant , curiose fovent, nonnunquam nimia contractationes, arctisque complexibus enecant vescuntur non tantum nucibus tomis , verum tediculis , vermiculis dormicis r ut autem vermes assequerentur sub lapidibus latentes, omnem lapidem movent, imo saxa majora quae a se solis moveri nequeant, plures aggrediunt in volvunt, ut autem sommicas caperent, tumulo earum adve
fas manus impomini, quotquot erepunt roris subito Mambunt criterum animal est inquietum gestu, ferox morsu, valens odoratu. s. q. Simiarum non una species est, aliae enim sunt minores caudis destia tutae, aliae caudatae , quae vulgo Cercopisheci vocantur , aliae majoresin villosae mammas habentes praeminentes quae olim sphynges4 satyri dicebantur Belgice Barianen, quae omnes exitialis sunt , agrosin hortos, nisi eustodiveris penitus vastantes verum notandum est quod Iobus G-dolphi, in historia sua AEthiopica lib. X. cap. io asserit reperiri simiarum aliud genus innoxium . simulque lepidissimum has natura quasi in blatium tot noxiorum dedit de quo Rythmus Ethiopum in hunc sensem reddit 4 honianem non laia , 'innentum non edo , frustra me habent odio , in AEthiopia dicuntur esse varii Tere caesi coloris Gndia gignit albas bellissimas, quas Batavi Sangu en vocant, quae adeo tenerae sunt ut non nisi amicula pelliceo foveantur, aut sinu gestentur, ad nos vehi possint has vir ωctissimus easdem statuit quas His in Sol nus, Castistiches appellant, a pilorum maritudine. s. s. Prioribus speciebus plurima attribuuntur vitia, 'uidem
I. Nugacitas, dum perpetuo occupatae sunt ineptis humanarum acti num imitationibus. 2. Cacoet ilia, quatenus aemulatio earum prava est , ela fere tantum spectans ad scuouia Mnoxia. 3. Φιλαοπα ridicula superbia, delectantur enim speculis, bique -- pense placent.
. Loid impurior, adeo ut ela virgines invadant majores, quas stupra
s. Perversus catulorum amor, quos amando complectendo perdunt. Ex quibus vitiis emblematicae docti inae doctores varia emblemata pingunt; verum cum scriptura simiarum alibi mentionem non faciat, ab ana-Igis faciendis nos quoque abstinemus, quamvis alias hypocritae simiis comparari possent, scelestissima vitia sub religionis larva, Iuperstitiosis gesti
cillationibus occultantes. I 3 Ἀ-
365쪽
s. i. vine minora animalcula quae Iudaeis Utiquis innotuerunt, sunt quoque Lepores Moses enim m. XI. C Et Dot. XIV. . Ieporem recenset inter immunda animali, non enim dubitari potest,
quin vocabulum naa m leporem innuacet, quia non tantum omnes J dasi in eo consentiunt, verum, ipsi Arabes hoc vocabulum retinu runt, quibusdam Arnis est lepus ut constat ex fabulis Loemanni. Α cedit etiam quod Graeci Patres lagem Mosaicam de leporibus interpretati fuerint, quorum testimonia adduxit Claris Bochartu , nec obstat quod LXX tranuulerint voce novum , cum idem doctissimus author ex adductis probatis graecis authoribus astatim adstruxerit voces λαγ- Ben-- promiscue sumi, ranium e aberraue qui cum tis esse voluit. g. 2. Quod attinet etymologiam vocis naD conjicit Bochartus vocabulam liuid compositum esse ex ri ac proinde leporem ita vocari a carpendo terra provent , est enim huic animali ista indoles , qua seuges promiscue carpit, atque inde agris noxam insert. Judaei anxie quaerimicum Hae vox nunquam nusculive fleratur, sed solum terminatione somminina veniat in qua quaestione solus Κλλ- rem acu tetigisse via tur, qui rest ondet marem contineri sub sceminae nomine, eo quod sexus differentiam incleporibus discernere dinicillimum si quod Mondes tius asserit ex quotidiana experientia ostendens vesiculas quasdam sanie tumentes pro testiculis habitas , dicisse , ut nonnulli putaverint, ad sexum masculinum pertinere , qui erat sceminini generis , unde errornatus fuerat singulis leporibus utramque vim tam maris quam sceminae inesse , omnes sine mare aeque gignere. s. 3. Est autem lepus notissimum animal, insigni velocitate praeditum undeo dieitur quasi levipes, caput illi Nile, breve , rotundum , longitudine
idonea, aures sublimes lare patentes, corpus non magnum , unauam pinguescens aures regunt currentem non cauda, ut in aliis animalibus piatis habet molliores in a ovium, gradientem nemo videt sed semper salta tem etiam in otio mantes facilius conscendit, uam descendit, posteriores pedes illi longiores , unde in descensu montem oblisue circuit. g. q. Dubitatur admodum cur Moles lepores recenseat inter animalia immunda Dissiligo by Ooste
366쪽
munda uno nomine, concedit enim illis ruminationem , denegat vero unguium separationem Deut. XIV. . Externa enim facies leporis videtur postulare, ut leporibus quoque ungulas divisas attribuamus; verum annmadverterunt interpretes, legem Mosaicam non requirere tantum pluralitatem ungularum , sed etiam continuam fissiuam unde animalia quaedam bifia in bisulca appellantur, oportet enim ut altius diviso pen iret, ungulae cum parte carnosa quasi coalescant, an autem lepores ruminent, frustra a quibusdam dubitatum est observavit enim ipse Philosophus Aristoteles lib. III cap. 32. Historia animalium , leporibus eum ruminantibus id commune esse quod habeant coagulum. s. s. Leporibus vitio vertuntur 1. Metisul itas, juxta proverbium
De generes animos timor QTrat.
quae tanta est ut etiam strepitu fronditim terreatur , unde loca ab hominibus aestiis frequentata fugit, solitudinem amat, ex metu se ipsum in pericula magna conjicit, imminentes insulias ex longii quo presentiscit, in quem finem natura illi dedit sublimes aures. a. Imprudentia quatenus inter venandum saepius cspicit, ac propterea multum velocitati naturali derogat, cursu quoque suo venatori facit
indicium niduli sui, unde suo se prodit indicio. 3. Proclivitas ad libidinem, quod Philosophum quoque animadvertit
lib. IV cap. s. de gener animalium,is inpianus lib. III. Rinuo κων in fines, semper enim libidinem exercet, si a venere prohibetur, pullos, quos nuper peperit, devorat. s. s. Quoniam hoc animalculum in lege censetur inter impura , unam ob causam , scilicet quod ungues non habeat bisulcos, ctiam si ruminet, non obscurum est censeri lebere pro emblemate hominis fidem lcmpora tiam habentis, quam describit Christus Mart. XIII. 22. tanquam qui radicem non habeat in sese, sed temporarius est, naclue Uictione vel eo secutione propter se Mem Iatim offenditur , talisque homo 1. Fidem Habet, id est veritati euangelii praebet assensem , idque magis ex convictione quam amore veritatis, quo in statu leporibus assimilandi sunt, qui κ. Gaudent eum ovibus iisdem pastuis is gramina carpunt , ac
ovium, boum consortium non fugientes ita quoque crcdentes pro tempore, isdem amore veritatis radicatam non habentcs,
367쪽
Eu iisdem sacramentis utentes , dum in pascuis divinae oeconomiae, easdem veritates carpunt, iisdem pignoribus fruuntur. a. Ruminant cibum Mimpium , in os revocando comminuendo, ita, hi credentes praeconium verbi divini reminiscendo quunt, expendunt, vim veritatis cum convictione agnoscunt. Constantiam tamen non habet . sed profugae ingenio stationem deserit, quo in casu leporibus quoque similis est , qui
κ. Inauietudine perpetua vexantur , adeo ut oculis non clausis dicantur
dormire , unde in proverbium abiit somnus leporinus; neque aliter agitur cum temporariis , qui dum verbum fides nori amant medullitus, nequidem tranquillas agunt noctes ex conscientiae inquietudine dum solatia Euangelii fidi applicare non possunt. a. Trepidant ad minimum clangorem buccinae , rugitu leonis, latratum canis quae eadem quoque conditio est temporariorum, qui ad minimum angorem judiciorum Dei rugitum tyrannorum leonina semeia eccleuam prosequentium is latratum impurorum hominum , convitia in doctrinam Christi effundentium, singulari
metu corripiuntur,is pavore percelluntur, metuentes Potius eum qui corpus occidere , quam qui corpus in animam in gehennam deperdere potest. a. Ad minima judicia appropinquantium venatorum se conjicium is pedes, wpascua deserunt, confugientes ad dumeta veret ut lateant qualis quoque est suga temporariorum, incidentium e metu in apostasiam , se conjungentium cum deserticolis. 3. Adjuncta qua Pe habet visi, inter quae recensenda sunt
. Libido, quatenus magis amant cupiditates carnales explere , ollam veritat- , eum continentia, abnegatione voluptatum mundana' rum, retinere est enim amor mundi scortatio Mimpuritas camalis M. IV. . quae ubicunque praedominium obtinet, amorem veritatis mei excludit. a. ortu tau lepores enim tortuosori obliquo gressit ex loco nec,piti descendunt, ita quoque qui veritatem non sincero animo com plectuntur, per vias recedunt tortuose s CXXV. .Ia Imprudentia, qua justo Dei judicio saepe suis convitiis camille implicantur, dum respiciendi, dubitando, Meunctando in M'stium lacueos incidunt, ac praeda fiunt canibus4 leonibus. q. ccedit a unctum adiquod indolis dicuntur enim lepores quotiesciust que coeli temperies favet, esse secundspima animalia, quae vix stet Pepererunt, quin novo conceptus subeant, imo quod mirum estis'
368쪽
persectare dicuntur eadem uouue ratio est temporariorum, qu' coelo sereno, dum ecclesiae conditio pacata in habetuue laventes sibi magnates principes, subito numero accrescunt, adco ut totis agminibus in pascua ecclesiae irrumpant, itos sere excludant.
s. x. Eouitur post leporem aliud animalculi genus sub nomine Bet, cu-o jus quater fit mentio in Sacra Scriptura , Levit. XI. s. Deut. XIV. V. CIV. I 8. Prom. XXX. 26. Dubitant Philologi num de Cuniculis, an vero de Muribus Montanis illa testimonia accipienda sint. 1. Qui pro Curiculisfiant, hisce argumentis causam suam defendunt n. Quod bis in lege conjungatur nae vox cum lepore , unde inserunt animal lepori consener indigitari. . Quod graeca editio V. CIV. I 8 habeat re καταφυγη τως λαγώνεχ, id est , Petra refugium musiculis. Ubi ergo acceperunt pro specie leporum , prout uiris lib. III. sumit pro cuniculis. a. Quod Judaei omnes in hanc significationem consentiant.' 'Quod etiam vulgatus interpres transtulit per lepusculum , ini v cabulo cuniculum designat Pros. XXX. 26. n. Quia lexim Arabicum Giuli vocabulum b. ut Arabicum adducit reddit per uniculum. . Quia lingua Phoenicum Hispania nomen accepit acis , ubi ciniaculorum est domicilium unde Plinius lib. VIII cap. s. Leporum generis fiunt, C quos Hispania cuniculos anpellar.
2. Dubitat tamen claris. Bochartus M. Quia cuniculi non ruminant , cum tamen Sacra Se iptura de positer testetur.
a. Quia in petris non habitat cuniculus , sed in terreno solo, quod facile
369쪽
facile perfodiaturi, cum tamen saltes QRegius paroemiastes huic petram attribuant in domicilium. a. Quia cuniculi non inveniuntur in orientes, sed in Hispania , unde videtur confici posse quod lex iusti moneat abstinendum esse ab ignoto Judaeis animalcula.
Verum non omnibus satisfaciunt adductae rationes. i. Non saltem prima , quoniam Ionsthonus de cuniculis asserit contrarium , dicit enim cum culos raminare compertum es. r. Neque altera ratio mustum valet, cum expertcntia docuerit cuniculos degere in praemotis montibus, cumque etiam altissimae petrae suis habeant fissuras , glebo molliori repletas , qn alienum est a cuniculorum indole ibi quoque cuniculos agere aditus sibi suffodere. 3. Majus dubitationis momentum est in tertia ratione, attamen non statuendum est cuniculos tantum innotuisse in Hispania , cum etiam i veniantur aliis in regionibus, sic Strabo lib. III testatur, uniculos auondam subvertisse Balearιum domos Cr arbores, ac proinde reperti sunt in insulis Balearibus r an vero in Oriente nullibi inveniantur,
s. a. Non tamen plane spernenda est Hieronymi sententia qui in epistola ad Iuniamin Phretelam de hoc argumento ita ta ser: stiendum est , inquit, animal esse non majus hericio , habens similitudinem muris in uo, knde in in Palatina 'in μὴ dicitur , in magna est in si regionisus --pι generis abundantia , semperaue in cavemis petrarum Quaere foveis habitare consueverunt; haec Hieronymus , qui dudum.Palaestinam incoluit,
atque frequentiam istius muris montani si oculis observaries; unde non levis suspicio , de hoc animali, textus sacros esse intelligendosci nihil enim vicietur prohibere , quia omnes notae quoquc huic miniata, aeque
ac cuniculo conveniunt, utrumque cium ruminat, neutrum est bisulcum , unde utrumque quoque immundum, quamvis edule, utrumque
gregarium , utrumque infirmum , utrumque cocta petris hoc uoque muribus montanis est peculiare quod a ti copia in Ρalaestiua degant, si modo cuniculi ibi noti sint. Accedit etiam, quod ob utriusque animalis viciniam, similitudinem , haberi possint a Judaeis prociusdem fere specla animalculis , adem avellatione denor aradis, quod ii magis pateat, notanda est descriptio Lusitanorum i in isti
mures , inquiunt illi , vulgarium maximis mole pares, coloris Leuc pia , furis habenι auriculus , pedes anteriores in caudam oculi Crcaput sunt cuniculi , in crura posteriora caprea ; saltando plerumque currunt, C cuniculos Mint cumculorum instar; Arabes in cilias usturpant, Crispi Disitia i Corale
370쪽
in optim saporis se asserum s Lusitanorum testimonio adjiciamus olimrii, qui Itinerarii Persici lib. I. ita loquitur ndimus prope Terris urbem in Cyreassia muris agrestis genus, Ambice 'Qua dicti bui sciurimagnitudo est , neque forma di similis , pilus tamen est fuscis , γ' caput
muris , aures longae , rura anterius brevia , Uerius longiori proinde non nisi in assensu currunt, in planis fere repitant, aut saltu supra terram adis vel 5 pedes effexuntur. C a longa dorso incumbens, in e leglabra, in vertice hista st albicam. Multos videre eodem impetu sursum rosilientes jucundum erat spectaculum Babyloniam CV Ar Mom his scat re 6unt, in ineolis esse pro cibo ; sunt qui ex atra in δε-is conferunt, securiam fusurant r. Ex quibus omnibus videtur colligendum quod is signiscet illain cimiculorum potius speciem , atque adeo ψη - nobis erit , uniciatus Arabicus , figura tantum in aliquibus a cuniculis hispanis distinctus. s. 3. Vocis originatio dubia est disceptant enim Philologi num revocari
debeat ad radicem is quae tegere significat, num vero ad radicem ΒΥ, quatenus absimaere significat non enim dubitant primam radicalem mutatam cne is mutuatam ex literis aliis ejusdem organi, neque du--ari potest utramite significationem bene quadrare in utriusque specicic lavium t est enim huic animali proprium terram excavare , ut sibi in ea effugium praeparet, quotiescunque instantibus canibus aliter mortem eritare nequat accedit etiam quod in illis excavatis latibulis laetus suos ab insidiis canum ae vulpium preservetri huc pertinet versiculus
det in efffis habitare cuniciaus anetris Monstravit taetras h o Psile vias. s. q. Cum ex dictis cimiculorum cum ingenium, tum propriciates astatim lateant, non est, ut nos plaribus tam immisceamus, nisi tantummo-o dicendo, Plininm cuni ulcis inter morum cncra recensuisses, ossique ab aliis propterea lepuscula vocatos fuisses, quia externa sorma plane similis est , ni quodcumculi sint minores is habeant magis acuminatum dicuntur quoque cunica admodum faecundi intra parvum temporis spatium nili caperentura terram implerent; unde multitudine sua nonnullis gentibus suere graves , teste Strabone. Tanta horum suit olim frequentia hi insulis Balearibus, ut depopulatis messibus famem causarent. Primarium damnum, quod inserunt, est telluris, quod incolunt, excavatio solent enim plurimos tibi meatus subicci meos fruere a cr