장음표시 사용
401쪽
18 DE PILEIs IvE IARIS curiosissimis, Tristano, Fatino Spanhemioin Morelli Q.
Epigraphe in nostro nummo observat dignissima est, titulos enim in nummis Arsacidarum hactenus non observatos
Illa, quantum ego, spectatissimus ejus Posse roti
Sculptor, oculis etiam microscopio munitis, potuimus asse. qui satis integra est, nisi quod ultimum Σ in voce ΑΣΙΛΕΩ quodammodo detritum sit. Sic autem se habet, ΒΑΣΙΛΕΩΣ. ΕΓΑΛΟΥ. ΑΡΣΑΚΟΥ. EOII, TOPO 2. NIKATOPOΣ. Literas si spectes, globulis distinctae repraesentantur: quod genus numismatum rei nummariae periti in Gallia vocant, Medaiues perues observantur tales literae in nummis Antiochorum, Arsacidarum , aliorumque Orientis Regum se teste Mon auronio, in Palaeogr. Gr. sv 143.
Porro literam minoris est magnitudinis quam reliquae literae cimo sere unico puncto exprimitur , quod saepe ianumismatibus cinscriptionibus observari, probat dictus mindo Mon aucon libr. cit pag. I x. ipsi observavimus in nummis Ptolemaeorum, Seleucidarum in Gamphilaciis D. D. Wildii CSionbraebii, qui elegantissimos Hortam Resum nummos possident. Eodem modo epigraphe circa figuram scripta est, in quadrato nempe, ut in aliis Arsacidarum nummis, ausauhemist aliis productis. AP ΣΑΚΟΥ Nomen Regis Arsaces est, quo nomine 'cabantur omnes Parthorum Reges ab Arsae primo oriundi, ut constat ex Stratone Iib. xv. sustino lib. xLI. cap. quamquam privati Orodes, Phrahates c. dicti sunt.
ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΕΓΑΛΟΥ Regis Magni titulo Amtiqui Persarum Reges superbiebant, ut eruditissime probat
402쪽
Ssanhemius, id quod ille Arsaces, qui in nostro nummo r praesentatur, imitatus est. In aliis autemArsacidarum nummis hactenus editis , hic titulus non occurrit.
ΘΕΟΠΑΤΟPoΣJ Rarissimus est titulus, neque inullis , quod sciam. Arsacidarum nummis, qui paucissimi, rarissimi, observatus. Inter Reges Syriae Alexander L qui Baia dictus, Demetrio devicto occisoque , regnum Syriae
occupavit, Θ EOTIATE, nominatur, id est , a Deo genitus, cui pater Deus, ex Deo oriundus, ut incertamis obsem ramoriginem celaret, ut Celeb. Valuotis placet, qui nummos hoc titulo inscriptos, In ejus honorem culas, ini gum striae Hisoria vulgavit, Vid pag. 43'. - 263.
Hoc titulo Arsaces in nostro nummo se jactans originem divinam sibi arrogavit, de ex Deo genitum gloriatus est. Erat vesana illa libido, sibi Dei nomen, aut divinam originem arrogandi, pluribus Regibus propria. Quis enim ignorat
Auxandri Magni superbiam, genus suum a Iove irammone
deducentem Z ipse Antiochus, sub cujus regno Parthi Duce A sce a Syris vel Macedonibus desecere , se ΘΕΟ-voc hv. Plura qui velit adeat Spanhemium Disseri citata. N IRATOPOΣ Denique NIKATB dicitur , quod Victoriosum significare nemo ignorat Seleucas L eo nomine insignitus, in nummis occurrit, post victorias ab aemulis r portatas, regnum Syriae occupatumo constitutum postea etiam memetrius II. Seleucus VL vid miliant Victoriosus ergo in hoc nummo nobis proponitur Arsaces. Nec hic titulus in editis Arsacidarum nummis conspicitur. Quisnam autem hic Ar res sit qui in nummo nostro exprimitur, de eo certi nihil affirmare possim. Si conjecturae locus, Arsae primo, Gentis Arsacidarum Conditori , hunc nummum
adscriberem os erat incertae originis sed virtutis expertae, ut Iustinus lib. xLI. e. s. ait. Hinc EGII ATOPO Σ
403쪽
nomen assumsit, ut obscuram cincertam originem , diu, na quasi origine tegeret, ut postea Auxander Bala Syriae
Hic Arsare etiam revera NIKΑTΩ dici poterat is, leucum enim praelio vicit, Parthis libertatem ab um Macedonum dedit, regnum Parthorum sibi, posteris, vine,
De figura in sella sedenti etiam nihil definire audeo, videant perspicaciores Forsan Arsacis genius est, aut simile quid. Sed e diverticulo in viam Claris . Braunius Josephum Naras rectas forte ob oculos habuisse , conjicit , cum p leum Sacerdotum Hebraeorum Liario dicat , quod verisim, lius evadit, si observemus ex his quae de Tiaris diximus, eas fere totum caput suis vittis aut Infulis contexisse. Ita enim ad illas mentem intendere potuit, dicens Pileum Sacerdotum non tantum fuisse a in sed etiam in totum impat non descendentem, c. ut hunc a Maris rectis in omni bus distingueret.
Verum huic conjecturae subscribere non possum, quia Iosephus hic de Sacerdotibus , non Regibus agit, Cipse
Clar Braunius erudite probavit Tiaras rectas insignia tantum Regum fuisse, ita, ut si inter Persas alius Maram rectam gestasset, is capite plecteretur, pag. 426. II. Potius conjiciendum est, yosepham oculos intentos habuisse in Sacerdotum Gentilium Maras, aut Caphis tegumenta alia, ut Hebraeorum Sacerdotum Pileos ab illis distingueret. Dispiciendum ergo, an sint Gentilium Sacerdotes , quγrum capita, laris vel Pileis in Coni formam exeuntibus, &fere totum caput velantibus, tecta fuerint tPlurimos Gentilium Sacerdotes tectis capitibus sacra secisse, supra indicavimus. Tiaram gestasse Summum Deae Syriae Sacerdotem, testatur Luciavus P. m. 9o7. tom. II edit.
404쪽
Benedicti Vesis, inquit, Sacerdotibus candida, pileumque in capite sant, Summus autem Sacerdos quotannis alius fusirogatur, qui soluspurpuream vestem gerit, καὶ -
σεν etiκιλετοis, S aurea Gara redimitur, ed an haec in Coni
formam falligiata fueritin maximam capitis partem obtexerit, non liquet. Nisi velimus, ut quibusdam placet apud L. cianum Deam Syriae fuisse Rheam, quae Cybele, Magna Mater, Dea Phrygia est, cujus Sacerdotes probabimus tales Tiaras gestasse Certum est Phogiam Maram in Coni se mam falligiatam fuisse , licet apex quodammodo incurvatus dependebat, uotum fere caput contexisse. Primum patetemnummo Phrygio apud Spanhemium libr. citat pag. 3 o. edit in . ubi Phryx iupoleccum Mara in Coni formam exeunte cernitur, cum hac inscriptione, RESTITUTORI PHRYGIAE : alterum ex uvenale , qui Sat. r.
- siue Phogia vesitur mecariara. Ubi Vetus Interpres Nara est Galea Sacerdotis , quae er malas veniens mento subligatur. Loquitur enim Poeta de Sacris Phrygiis Magnae Matris Deum. Nec Phrygum Sacerdotes tantum, sed & Magi Persarum Sacerdotes, gestabant Maras, quae quodammodo Coni formam referebant, Maximam capitis partem obtegebant. Coni formam habuisse inde elidio Strabo lib. xv. p. o67. edit Amst. Imelmenii testatur 'iaras Principum Persarum Hisse miles infulis sive laris Magorum. Ita tra
tet Principes Persarum i aras gestasse in Coni formam emeuntes. Videatur nummus Augusti in ab Arscholanis, tab. XVI. num. II. cui haec inscriptio : L. CANINIVS
GALLVS II VIR. alius cum hac epigraphe, ΛΕ-
405쪽
Parthus conspicitur, qui signa olim Romanis ademta , sula plex reserti vir sane non infimae conditionis, sed ut ex habitu patet, Princeps. Hic caput tectum habet Tiara, quae Coni larmam exprimit, licet apex in uno nummo incusevatus dependeat: constat autem Parthos, tam in Vesti. hus, quam aliis rebus, veteres Persas imitatos fuisse hinc quia Viri inceps Parthicus , Iaram gestavit in Coni sedimam fastigiatam. Et cum secundum Strabonem, Dara Primcipum similis fuerit Marae Magorum sequitur Magorussi Tiaram coni formam habuisse. Sic Sacerdotis imago in Mithrae sacris, quae sacra ex Persia oriunda occurrit gestasi Daram in Coni sermam exeuntem, similem laris quae ianummis citatis repraesentantur, quod videri potest in tabulis Mithriacis, apud Leonardum Augustinum in Gemmis, 2 praecipue in Viri Celeb Iacobi Gronovit praefatione ad has Lemmas is apud a Turre in Monamentis Veteris Astii Adde quod in monumentis, ut vocant, Persepositadis, quae quidam rudera Veteris Persepolis ab Auxandra de structae , alii recentius Parthorum opus esse censent inter figuras inpariete exsculptas, solenni pompa procedentes viro
EAprimentes, tres occurrunt, quorum capita Maris in copiformam exeuntibus, tecta sunt, quique manibus pateras pos tant, sine dubio ad sacrificia peragenda , ac proinde Sacer dotes dorsan Magos repraesentant, cum ceterus, uillitimo ipse Rex adorans Solem ignem , pileis depressoribaiulantur , id Chardinum libr. citat tom. III. fg. LVI ii
Notandum etiam fere tota Magorum capit , cum sic facerent, his tiaris tecta fuisse, ita ut praeter oculosis sum, nihil de facie apparuerit, diserte hoc testante Stra ρ' In utroque nummo Vir Persa sive
406쪽
τὰ κγυπνοί, . tuis infulis vetiti ex utraque parte δε- pendentibus, adeo sit vittae labia contegantque matas. 'de , in libro de Veterum Magorum religione monet, Geυros, sunt Gevri reliquiae Veterum Persarum Ignicol rum cum maxime inter sacrificandum caput non tantum tegere, verum etiam buccam vestire taenia lata, ita ut pra
ter nasumis oculos nihil de facie conspiciatur. Vide, dum buccam vestiendi figuris expressum , in libro citato pag. 369. Sententiam Strabonis etiam nos figura exprimi cum
Tandem observandum, etiam Romanos Sacerdotes pileis caput contexisse, inuidem Pileis in Coni formam exeuntibus, totum fere caput contegentibus. Quis Antiquitatis studiosus ignorat, Apic E celeberrimum illud capitis tegumentum t quo utebantur inter Romanos, Flamines Salii, Malii Sacerdotes. optime Celebere Braunius, ante ipsum Duditissimus Philippus Rubenius in Euctis suis probarunt, picem ut plurimum habuisse Coni sermam. In summo apex apparebat , modo longior, modo brevior, qui Apex pileo nomen dedit. Non libet evagari in deseribendo Romanorum Apice,
cum Buberius in Electis pag. m. I. Braunius pag. m. 3I id jam occuparint. Quae ad rem meam faciunt paucis tantum eκplicabo. Coni formam ut plurimum habuisse, Dion us Halie- Deus, lib. I l. tradit de Saliis enim verba faciens, inquit ,
imponebant, pileos silicet altos is modum Coni. Adstipulantur Festus Warro Fesus quidem p. m. 3OP.
407쪽
edit Matigeri, scribens de Tututis capitis tegumentis, ait,
siquidam volunt Pileam lanatum forma metali Auratis, quo Flamines ac Pontii es utuntur , eodem nomine vocari.
Quibus verbis picem ob oculos habuit, nam eo utebantur Flamines lontifices. Hinc cum Apicem sive Pileum lan tum Flaminum, dicat metali forma fuisse Aguratum, indicat eum formam Coni habuisse, nam forma metatis, est forma metae Circensis, quae metae Coni formam habebant. Vam autem de L. L. pag. 7s edit Dordrac Tutulati dicti hi, qai in sacris , in capitibus habere solent tutulum nempe vepileum hul metam. Nummi etiam Apices, metalem sormam habentes, exhibent.
Vid. nummum Caesaris, ab Arschol. II. num. 7. ab. III.
num. o. Triumvirorum Augusti Lepidi , ab vs. i. aliosque passim obvios. Marmora fateor Apicem repraesentant in Coni formam non exeuntem, sed orbiculatam figuram exprimentem. Qγtur hoc Rubenius, qui figuras Apicum ex marmoribus duas orbiculatas adsert, pag. 3. Eandem figuram orbiculatam e hibet statua Salii in Admirandis, a Bellorio editis. Ex Cono tamen Morbe mixtus est apex in marmore Cibui Capitolini, quem non immerito Rubenius conjicit fuisse Haminis Dialis cum quia in eo fulmen ciamus oleaginis apparent . tum quia in Clivo Capitolino fuerat Jovis Tonam iis templum, cujus stustum hoc marmor videtur. Aeri incidi
Deliberandum restat, num Apices totum sere caput coa- texerint. Si marmora inspicias, apices tantum summitatem capitis contexerunt: si nummos, habuerunt redimicula, vel infulas aut vittas, quibus per auresvi malas venientibus, mento
subligabatur apex praeterquam quod figura quae in nummii est, apta magis erat ad in caput descendendum, quam quae id
408쪽
marmoribus. st Apicem Flaminis Dialis fere totum caput contexisse ex adjecta figura conspici poterit nam secundum hanc figuram capiti imponendus erat ut Galea sive Cassis,
cervicem , malas, mentum , sic sere totum caput obte
Hos Sacerdotum, sive Phrygum, sive Syrorum, sive Ma- forum aut denique Romanorum pileos Iosephum ob ocuos habuisse, verisimile videtur, cum Pileos Sacerdotum H braeorum dicat fuisses sis & in totum caput non descendentes, c. Ita enim monere voluit singulare quid conspiciem dum fuisse in Sacerdotum Hebraeorum Pileis, quod in aliis non observabatur, eos nempe usos fuisse pileis depressioribus, totum vultum&maximam capitis partem apertam relinquentibus, nec impedientibus quo minus decus faciei appareret. Quod tamen non ita cum Hierondimoin Magistris, quos&hic sequitur Braunius, accipiendum est, ac si Pileus Sacem dotis tantum summo vertici fuerit impositus hoc enim fieri vix poterat, imprimis si Magistrorum sententia stet, Pileum ex fascia xvi visas longa capiti circumvotati, fabricatum fuisse Tanta enim moles summo tantum vertici imposita, i ter sacrificandum capiti non adhaesisset, multo minus vento, cui Sacerdotes in Atriis sub dio expositi erant, restitisset. Rem ergo ita concipio, fasciam circa tempora occipitium circumvolutam fuisse, comam frontis contexisse , ita, ut si superiorem partem auriculae non texerit, saltem illi imposta fuerit iam, prout Turcarum Boibantes auriculae inni
Iosephus porro nomen Pilei Sacerdotum exprimit Gemtur autem Masenaemphthes. In Graecis est αυνναε R., ut jam supra observavimus Certe hac voce Hebraeorum dam tEnephe exprimere voluit Ast cum Graeca vo nimium
ab Hebraea recedat, inquirendum est an editiones quae ita legunt,
409쪽
16 DE PILEIs IvEΤIARIS legunt, nobis genuinam lectionem exhibeant. Quod ad me attinet, vix adducor ut credam Iosephum ita scripsisse. Terminatio nullam quidem dissicultatem habet. Hebraeam enim vocem Graece exprimere cupiens, addidit terminationem Graecis auribus magis assuetam. Disticultas praecipua est in literam ante literas φθ, deinde in primis syllabis
Literam ιι a Librario esse intrusam mihi persuadeo, nec miror vetus enim Librariorum, sive error, sive mos fuit, ante literas duplices, literam μι intrudere, imprimis ante φὶ , servatur hoc in optimo Bibliorum Graecorum Codice S. Alexandrino qui Londini asservaturi monente doctissimo Gr hi in suis, ad Octoteuchi hujus Codicis editionem, Protegγmenis nam ibi fere semper pro λη. M scribitur λημφθεις Sc. Ita haec menda , quae in Bibliorum Codicibus reperitur, facile etiam aliorum Scriptorum libris irrepere potuit. Hinc osephum ρα σκώφθεις scripsisse putem , cui lectionadstipulantur Codices Sambaei Bigotii, indicante Clarilis Bernbarri in suis ad hunc locum notis , in essit OxonieU. Hoc etiam propius accedit ad vocem Hebraeam , si eam spectemus secundum dialectum Chaldaicam , Syriacama Rabbinicam. nhelos sonathan , in suis paraphralibus
Hebraeorum dam, exprimunt per naem , Matmneptis.
Ita Syri Rabbini in suis versionibus Jam tempore Jos phi dialectus Chaldaica Syriaca obtinuit intercludaeos, qui pro Mimnephe pronuntiarunt Mamaepiha, quod Iosephil ,
si ultima spectes, commodius esterre non potuit Graecasta nuntiatione, quam per Masenaephthes, Modin xέφθης. Adhaec Hieroumus, iost eum Petr Comesor, legerunt Mase phet. Hodierni Judaei Hebraeum Mitznephet exprimunt Mesenephet. Bossus tamen maluit legere μαυσα ι φάτο Vid. Bernhardum.
410쪽
Bosii lectioni in primis vocis syllabis scribendis, favet Re verendus Franciscus Burmannus F. Symmysta cognatione &amicitia mihi conjunctissimus, qui Iose hum summa diligentia, improbo labore perlegit, multa notatu dignissima in eo observavit. Is cum ei schedas meas examinandas tradidissem, notavit; osepho in more positum esse, in mutandis vocibus Hebraicis in Graecas, loco schevatis quiescemtis substituere vocalem Λ , hoc enim patere in voce daa , quod Hebraei pronuntiant biset, sed Iosephum hac ipsa in pagina scribere cccini , quomodo d)αρ mienesim, reddit per manaehasen , μιναχ ta hinc Vir Rev. pro μα-φθης legendum esse ρυασανε φι ς, censet cum in voce tam scheva quiescens sit sub liter x , cui viri Docti observationi nos subscribimus, irom εο- ipsi legimus M. N. Hisce praemissis accedit Posephus ad descriptionem Formae Fabricae Pilei sive Tiarae Sacerdotalis. Tati, inquit. erat fructura DTali erat paratu vertit Gelenius tali erat fabrica, etiam verti posset. Incipit ergo structuram sive fabricam ipsam describere quidem, primo loco partis imstrioris, descripturus postea partem superiorem; nam Sindonis mentionem facit, qua reliqua pars ante descripta, contegebatur.
Inserioris Pilei partis fabricam descripturus, ita pergit δε-
sephus: Ut Corona videretur, ex textura linea, taenia
facta es eras ci Etenim complicata consuitur saepius Haec verba habent difficultatem. Inspiciamus ergo ipsum
nius, ut monui integre reddiderunt. Vox εφάni prorsus in ambabus Versionibus omissa est. Typographi vitio forsan in Geunti versione vocem Coronam excidisse supra conjecimus, 1 quia