장음표시 사용
51쪽
lidebatur evangelium Christi. Non de neganda, aut concedenda de linquentibus venia agebatur, sed ipse Christus blasphemabatur, ipsa oppugnabatur Trinitas, et fides lacerato apostolorum sy OH -- ruebat. Marcionis secta negabat Patrem domini nostri Iesu Ch isti Deum esse creatorem. ΙΙehionis vero Christum quidem Prostebatur, sed in circumcisione, non in baptismo; n lege umoris, iii lege
amoris . in testamento veteri, non in evangelio. I'hotinus Samosatemnia sequens, Christum non hominem Deum natum, sed ex homine factum Deum asserebat. Sabellius divinas inter se Personas confundebat. Aratus et Eunomii is essentiani dividebant. Mainchaeus cum plurimis aliis deliramentis atque anilibus sabulis nativitatem et pas- ionem Christi suppositicias et apparentes, non veras aut existentes assirmabat: Spiritum sanctum una cum Arrio et Sabellio non Detini et dominum , sed creaturalia et servum esse affirmabat. li ter has procellas fidei, ct evangelii pestes, iam inter ceteros Arrius alexandrinus presbyter cornu erexerat, magnae iliter haereticos auctoritatis et nominis, dogma perfidiae palam efferebat, tres in limitate gradus inaequale assereri, , Chri,s ccclesiam subvertebat. latrem essentia maiore in Filio , Filium minorem Patre , spiritum sanctum creaturam quidem, sed omnium creaturarum longe cxcellenti simam et persectissimam esse dicebat. Serpebat ulcus quotidie maius et largius. Omnes Arrio vellit principi manus dabant. Haec cum incredibili molestia audiens silvester romanus ponti lex vere summus atque sanctissimus primo Por Alexandrum Alexandrinuantistitem remox re Arriuin a dementia conatuς est: id ubi non successit , cum Constantino imperatore piissimo , qui Silvestrum pontificem mirum in modum venerabatur, egit ut in Nicaea civitate Bithyniae anno post salutem christianam trecentasimo a Cesimo quinto , convenientibus cum Arrio catholicis, contra arrianarupersidiam concilium iudiceretur; quod ot factum est, ut diximus, trecentis decem et octo patribus, ex quibus quidem multi cum Arrio primo sentire visi sunt; sed re disceptationibus agitata, quum Pilium ομοούλιν, idest consubstantialem Patri, dici debere sancitum esset, in saniorem sententiam concessere, sex dumtaxat ex iis, qui in concilio fuerant, cum Arito ex Constantini decreto exulantibus. Photinus etiam improbatus est, contra quem dici debere decretiam est Deum de Deo genitum Filium, non ut ipse asserebat, ex bo-
52쪽
mine factum Deum. Sed et sequentes Sabellium expulsi sunt, qui unam tantum Patris , Filii, Spiritusque personam praedicabant. Nihil in hae Dicaena synodo , quae prima dieitur, de spiritus sancti
processiono decretum est, nisi quod in titus aciis, a Leontio episcopo consentientibus omnibus patribus dictum esse comperio: εἴρηται το πνευμα ἐκπορευο ραν μὸν ἐκ πατρος , 1διον Φ υἰου :, ἐξ ι του αβλυζον : Moenisur Spiritus ex Patre Otiidem procedens proprius
autem est Filii eIiam ex ipso nitinans Spiritus. Sed in hac prima synodia de persona Filii eo ira Arrianos in primis est di putatum,
obfrmata patrum sententia, ut contra eos in umbolo Filii iis Patri o μουσi , idest consubstantialis, pronunciardini . Quod ut clarius appareat , ipsam svin holi expositionem ex uicaena s)nodo ast Hamus in medium: nec eni in s3m holum ii xtim aliquod editum essu uicimus in nicaeno eoncilio , sed id quod ab apostolis erat tradi-lum , est declaratum. Ipsa vero expositio eiusmodi est.
in caelo et in erru : qtii propior nos immiti s , es propter nostriam saltitem descendisns in nrntitias eia, et homo fractias est, γi ρυε-stis est, et res irrexi erriti die, t in cnelus ti cendens se δει raddexteram Patris, i oen tirtis est indicare Oisos et mori tins mistristim sanctum. Eos autem qui dicunt, errat ali undo ctim non erat, et antequum generaretur non erat, e qtiod ex non NI scia
53쪽
sanctissimo et doctissimo oratione et armis compressus est,
stantinopolitana sub Gratiano et Theodosio imperatoribus, et D maso Romanorum pontifice congregata est , sexagesimo ruo P primam ni caenam S nodum anuia , con Tentibus at numero centum quinquaginta. Sumbolum quod in m nodo superioribus annis contra Arrium interpretatuli Psatum fuerat , denuo recitatur , recognosvitur , e P nix, novos hostes, novis armis armatur; et ea tu parte , qui lictum fuerat , munitur. Nihil enim de spmili sanctoon eadditum, ςed illud tantum quod apostoli Pronuntiar iit, b cre. b in Spiritum sanctum. In hac ergo D nodo Uditum ilium consensu : dominum ci et tot autem , PM Ux . dii, qui cum Patre et Filio simul adoratur, ei conglorificatur ulo ultis est ρer ρrmhetas. Sed ut facilius videri possit uum Mex PD,itioni, additio, noti pigebit recognitum iii conbi aut ii 'P
54쪽
DE SPIRI CS SANCTl PnOcrssiONE Lis. ai. cap. illi. 55 i Da unia a Dicaenum umbolum inserere, licet in ecclesiis vulgatum quisque sere filii reminisci valeat.
et reliqua. Licet videre quam multas expositiones sγmboli ti caeno addiderint centum quinquaginta patres constantinopolliani con- iiii , qui symbolum constituerunt, quod in omni hus urientis et
Occidenti, ueclesiis exceptum et decantatum est. Confestim enim eodem tempores Damasiis pontifex constituit, ut in celebratione mis- o Mna ussaria in solem nutara decantaretur et quasi pmmulgaretur contra haereticos, asi ante populo, ita tamen ut per serias tantum horasque
anonicos et quotidianas s3mbolo apostolorum , quod minus dici- , iur, uteremur; quod quidem minus s3mbolum dictum est, non quia minus contineat ni caeno symbolo , sed quia brevius et pres,ius, unam eandemque fidem exprimat, quod iere symbolum dicendum est. Maius s1mbolum, non virtute, sed verbis expositi minoris est: quia semper interpretatio textu dissusior est. Sed quum magnum symbolum , non proprie umbolum sit , sed expositio sγmboli. omittamus alias expositiones quae , ut diximus, contra haeretii Os uu perstitia 1 illi male sentientes adiectae sunt, et in expositione illius partieulae, credo ιn se ristim stinctum , aliquantisper mentis aciem aeuamus. Nihil ultra dicitur in minori symbolo, quam credo in Spartitim sanctum; nilui item in prima nicaena synodo adiectum est huic particulae: sed constantin
55쪽
politana unodus adiecit: o vim τὸ Θοὰν τὸ ia οὐ
uον, τὸ σύν πατρὶ υ υἰο συμπροσκυνούμενον υ συνδο μινον, τὸ λαλησαν δia idest dum num et oioscantem, φυ ex Patre Procedit, qui cum Putro et Filio simul adoratur, ct congloriscatur, qui locutus est Per P νhetas. Vides quauta adiecta et coniecta
uni, quae nihil plus dicunt quam illa partacula, credo in Spiritum sanctum, scd talius sensum extendunt, et plura declarant. Sed quaerit Graecus cur dictum est a I atre procedit 8 Contra quaerit Latinus, cur dictum est a l'atre Procedit, et non a solo Iatre, si exciti deiidus erat Filius 3 Respondebit homo ueque praecus ne-uue latinia , sed christianus et simul in Christo latinus et grae' noti sui qe hoc neque in constantinopolitana neque in mosena Lxuodo desinitum , neque illud illis curae sui,se, ut magis Spiritus a Filio emanare aut staturire, quam Procedere diceretur. Irrenti halitur maioribus incommodis patres illi, qui non ob eam causam in synodo convenerant. Qui procedere ex l'atre et ex Filio sat entur Spirituita saucium, eundem quoque latentur Deum. Arrius et Macedonius Spirituiti sanctum esse negabatit Deum: ulco nulla erat circa processionem Spiritus sancti quaestionis occaςi a. Sed cur dictum est a Patre, et non e t tunc adiectum a Tilio, ideamuς: quod facilius v tibi inus, At prius cistenderimus in bre iore ei pressiore apostolorum symbolo. omnia quae in laicaena interpretatioue sunt. contineri: et Cliri hi sdelibus satis esse . in quo quisque baptieaius, xere chri, tiarius o t. in cuius fide omnes sal, an tur . et ver tutat ad Christum. Ipsum igitur Libi nomen symboli indicat quale est, cuiusmodi se esse velit breve , concisum, Preb- sum, et littera non interpretatio, nomen non definitio, signum quod multa significet et plus re ostendat quam verbo prae se serat. Sic
extitisse videtur apostolorum s)mbolum quasi signum , quo Suquisque ebristianus homo signare debet, de quo dictum est: saci necum Domine signum in bonum. Et quci signatum est super nos suinii Propheta lumen , ultus Dei, qui singulariter in spe constituit. nos. Fides otii in sine spe osse non potest ; quia fides, teste Paulo apostolo, est substantia rerum sperandarum. Et ideo dixit, corduci edi ad institiam , ore autem consessionem seri ad salutem. lu-γmbolo autem nihil est aliud, quam credulitas et consessio. Crede re tuique et silet et spei est, sed in primis caritatis. Impossibile e te ui in credi re in Deum siue caritate: quia credere in Deum, est ere'
56쪽
dando amare Deum, et illi debitum latriae honorem exhibere. Sunt igitur in symbolo quaedam in quae credimus, quaedam quae Cr dimus , quaedam quihus credimus. Id in quod creditur, solus Deus est Pater, Filius , Spiritus sanctus, eiusdem essentiae Trinitas. Id quod credimus, Dei opera sunt , et miracula effectus divinae
OmniPotentiae; velut incarnatio , et resurrectio. Id cui credimus , sancta Ecclesia catholica est, in evangelio Christi et sacris scripturi; doeens veritatem.
Omnis credendi ratio in symbolo apostolorum continetur in quo nihil omissum est: qui enim credit in Deum Patrem omnipotentem , crudit eum visibilia et invisibilia creare potuisse.
Sed et qui dicit se credere in Iesum Christum filium Dei uni
Cum, dominum nostrum, dixit 'inod dici debuit, quia virtute huius credulitatis et sidui dixit omnia, quae postea contra haereticos sunt declarata: videlicet ex Patre natum , et Deum de Deo, et lumen de lumine, et Deum verum de Deo vero , et genitum non sactum , et consubstantialem Patri, per quem omnia facta sunt: hoc
enim ipso quod dico me credere in Filium Dei, dico ipsum Deum,
in quem credere non possem si non esset Deus: nam si non esset Deus, non diceretur , credo in Filium , sed croclo Filium tam quam existentem, aut credo Filio tamquam dicenti. Dico ergo me credere in Filium, quia credo ipsum esse Deum: et quum certum sit non esse nisi unum Deum, non potest Filius alius esse Deus a Patre, nec potest esse nisi coaeternus et consubstantialis Patri: Per quem omnia facta sunt, quia sine verbis et sapientia Dei nihil saetum est. Pari pacto quum dicitur in apostolorum symbolo: credo in Spiritum sanctum, nec aliud adiicitur , piae et ea tholicauinenti sat est: quum enim dico me credere in Spiritum sanctum, eadem ratione dico ipsum Deum. Si Deus, ergo dominus, ergo vivificans, ergo procedens, quia non est genitus: si enim ipse quoque esset genitus, Filius non diceretur unus et unigenitus: et quum
sit idem Deus eum Patre et Filio, et utriusque Spiritus, ideo cum utroque simul adorandus et glorificandus est; quia ipse est is Spiritus , qui loquutus est per Prophetas ubique dicentes: haec dicit
dominus Deus , idest Spiritus sanctus, qui missus est in corda prophetarum. Sed redeamus ad propositam quaestionem. Cur dictum est in interpretatione symboli uicaeni Spiritum Sanctum procedere a Patre , neque expressum est etiam a Filio ' Facito
57쪽
'et dii et Pisibi poterant enim dicere
I PT fine..id . dieitur, Deus esse indicatur; quia Proce
il I ii Ratiret eorum igitur procul dubis x pieti S aiud daturae soti Ue . t auru VM M M o v si iariliando et exponendo symbolo causam dedit, non ulla de plus sancti controversia processione, sed de ipso piorsus Psancto quem haeretici a divinitate excludere conabantur. Expositio itaque prima illa nicaeni symboli pie sta I a -M-, Pp tinis excepta est. Nam Silvestro Pontifice subinde vita sumet , .ciis Pont. Successor eam alta voce Post evangelii in cantari albandein deinde expositionem symboli in constantinopoliinu uotalici diligentius sustusque rutoci xRm RI IRς ratione et fide susceperunt Latin', D m 403 φ' m P Lia
militer decantari iussit, ut supra diximus , nihil PriU aut minuens, sed sicuti fuerat in constantinopolitana centum lquaginta patrum s3nodo recitata. Legebatur enim Iin ea Pin Spiritum sanctum domitium et vivi sicantem, qua a a P
58쪽
eedit, quamvis dubium non esset apud Latinos quod Spiritus sanctus a Filio etiam pro deret: sicut nunc legitur in eodem Arm-t,olo quod Filius sit Deus verus de Deo verti, id quod de Spiritu sancto in symbolo non logitur, et tamen dubium non est quod Spiritus sanctus Deus verus de Deo vero dicatur. Sed et Leo te tius romanus ponti post annos sere quadringentos, hoc ipsum ni- caenum s3mbolum, sive magis ut diximus) expositionem s3mboli, Romae post altare beati Pauli ahaeo argenteo insculptum ha huisse, et post obitum testamen tra legasse legitur: pro amore sutipso dixit ) et caulsela silet orthodoxae. In quo s3mholo in Spiritus sancti processione de solo Patre mentio fiebat, his verbis: et in Spiritum sanctum dominum et vixiscantem, ex Patre procedentem , cum Patre et Filio eoadorandum et conglorificandum. erbum enim vertici redditum fuerat in eo transferendo , quod sincerior integritas videretur. Et tamen ante ca tempora Hilarius, Hieron3mus, Ambrosius , Augustinus, Leo primus potati, Spiritum sanctum procedere a Patre et Filio aperto dicentes, non solum columen doctrinae et sanctitatis sibi in catholica ecclesia vindicaverant, sed etiam s3mbolum cum adiecta particula decantabatur :quia iam Albanasii symbolum trecentis ante Leonem tertium annis a Iulio poni. excepium suorat , et publice in diebus dominicis inter horas canonicas cantari iussum , quod in hanc usque diem observatur. Quod symbolum , quum spiritum sanctiam a Patre et
Filio procedere contineat, non oti id illi, quod insculptum suerat in abaco argenteo, eontrarium existimatum est, quod venerationis et antiquitatis causa a Leone poni. Observabatur. Sed redeamus ad tempora secundi concilii. Graeci igitur, et qui in oriente ea tholici dicebantur, non solum propter infestantes haereticos, sed quia ipsi inter se contradicendi studio dissidoliant, tiova quotidie symbola sive symbolorum expositiones efferebant: neque deerant ex iis etiam, qui catholici censebantur, qui post consi matam Dieaenam s3 nodum di curent, sentiendum quidem et satendum esse Filium Patri ιμο
ουσιον sed non esse in sγmbolo apponendum. Interian quum summa fide et veneratione in occidentes a romana ecclesia Dicae numsγmbolum haberetur, in Graecia urgebatur et fluctuabat. Nesim ius constantinopolitanus tintistes novam adhuc in symbolo sidem exigens, non dicendum esse Mariam virginem ειοτοκον, idest dei-
59쪽
s HIERONYMI DONATI naram sive Dei matrem, clamitabat; et auferendam ex symbolor' '' l . . ,.- hillieulam de Spiritu sancto ex Maram in gine postulabat ill/m V 46h. ata apud Ephesum tφr Cielestinus ergo rom/0Wβ PQR ' edntum et ii, ,, nodo ducentorum 'P 's'e' ' N. i,hium et Phlagianos, Cyrillo alexandrino episcopo
vim sanctissimo et doctissimo catholicas partes praeci Pue profiten- symbolum acerrime contra omnes haeretIcorum CD
defendente. Et ne nova ulterius symbo'
arentave simul ex catholicis scioli et crudituli, et altera pte insolentes haeretici nova confingere, promulgato anathematis de-e '' kati itum est, nomini deinceps licere cdiicquam ex uicaeuosvmbolo demutare, sed sicut a centum quinquaginta patribus in urbe constantinopolitana publicatum fuerat, ita It concussum' rniptum servari debere. Quod edictum anathematis ex actis tertiae huius synodi pro graeco schismate superix
Duod idem licie loco pro latina assertione asserentes contI a gyacum schisma reflectemus, et adversarios suis, ut dicatur, c aristis irretitos consutabimus. Edie a m ergo anathematis eiusmodi est. M Decrevit sancta synodus , nemini aliam fidem proferre , aut con-D POnere licere, praeter eam, quae a sanctis patribus in Dicaena Couin re alis in Spiritum sancto determinata est : qui Ver' Miam fidem componere , aut inducere, aut proferre , Vo,entibus is converti ad cognitionem veritatis sive ex graeca gentilitate , Si eis ex iudaismo , sive ex quavis haeresi, episcopi episcopatu , clericlem priventur, laici anathematigentur. Quis adeo Impos mentis
2 die.f. auddit L,iino; Spiritum sanctum a Filio etiam Proee
dere asserentes, aliam fidem componere aut afferre , quum to ses legatur missus a Filio, et in nomine Filii, et etiam testinio primae synodi, emanans a Filioῖ . Ceterum ut ex temporum et rerum ratione melius veritate inspiciamus, sciendum est, Post hanc tertiam ephesinam synodum, rauae cum retro actis synodis nihil de sancti Spiritus processione Particulari definitione decrevit, nisi ut a Patre Spiritus sancius processe re intelligeretur, quia nou esset genitus a Patre quemadmodum lius, successisse Constat quartam in Chalcedone annis viginti post teitiam, quae patrum numem cunctas excessit, sexcenti enim et trigini congregati sunt contra Eutyclien et Dioscorum haereticos, qai HuRm
60쪽
dumtaxat in Christo naturam, eamque divinam asserebant. Congregatam autem fuisse hanc unodum ex historiis constat sub Martiano imperatore et Leone primo pontifice maximo anno gratiae quadringentesimo quinquagesimo Primo. Haec quatuor concilia a Latinis velut quatuor evangelia recepta sunt. Post annos deinde centum et duos, quinta universalis Synodus apud Constantinopolim celebrata est sub Iustiniano imperatore, suadente Vigilio poni. , contra Theodorum , et Anthimum nestorianae perfidiae sectatores, a serentes aliud esse verbum Dei, aliud Christum; et Mariam virginem minime dici debere Θεοτώιον, idest Deipatam, sive Dei g nitricem, contra decretum tertiae synodi: quae res Vigiliis poni i-liei male cessit, instigante Theodora augusta, quae usque adeo sa-xit Anthimo, ut co Romam a Iheodora misso, concitata contra Vigilium pontificem romani populi seditione , caesus et captus Vigilius Constantinopolim perductus sit, qui ct carcerem et Plagas pati maluit, quam iuste a quinta synodo condemnatos restituere. In hac itaque qui ut a synodo, quae a Graecis et a Latiuis tuter universales habita , et honorificentissime excepta est, quum multa iam a diversis sacrae doctrinae scriptoribus tradita essent, quae uouomui ex parte rectam fide in saperent, in quibusdam eorum assertionibus improbati sunt. Inter quos in primi Origenes, ct lGucranor, et Didymus: e contra approbati sunt doctores , tam latini , quam graeci , quorum scripta tu ea s1uodo recitata suerant, et rectae fidei consona iudicata. Hi nominatim decreto expire, si sunt, Athanasius, Hilarius, Ba ilius, Gingorius naZiat Z uus, ite iamque nys,unus, Ambrosius, Augustinus, Titeoplitius, C rillus, Clit
sostomus , Leo, Proculus , quos omnes romana ecclesia amploxa ct enerata cSt; Graecia vero inter graeco auctores etiam , hi maaliquando excitare , oluit, ut paulo post ostendemii,. Huius autem ynodi extat decretum illud. - amrα τῶς αγια ε πα- διδασκαλοις της cis κλησ:ας 'A, Iλαρίω , Βασιλέω . ωγοti'
res ecclesiae, Athanasium. Hilurium , Da fiunt , Gro rium th ologum , Gregorium DF onum , Amhrositim, Augustinum, Thoo- Philum, Curi mim , Iohannem constant olitantiuι unli,sit m siderii