장음표시 사용
61쪽
62Chvsostomum, Leonem, Proclum, et ne i amu4 Omnia qtiaectim. quo Pro recta fide contra haereticorum fidem exposuerunt. Sexta deinde synodus universalis post quintam annis centum et septemdecim, tu eadem ConstantinoPolis urbe convocata est, anno Christi sexcentesimo et octogesimo, insurgento Monothelitarum
factione, quae t ut ipsum nomen indicat unam tan tum in Christo, oluntatem esse dicebat. A prima itaque ni cena synodo usque ad hane sextam interfuere anui treceuti et quinquaginta quinque: intra
quae tempora multae synodi celebratae sunt, quae Ουκουρονι ia, quasi ex toto orbe terrarum congregatae appellatae non sunt, sive quia ex his nonnullae in Africa, et in occidente sunt convoca Lae, sive potius quia non principaliter contra haereticos pro si- de , sed ad constituendos ecclesiasticos canones indictae fuisse videmur. Nam praeter primam illam synodum, quae Romae anteni eaenam contra Novatum habita est, ancyrana Synodus praecessi,Se ni caenam legitur, ct carthaginiensis, atque africana squarum utraque circiter ducentos triginta patres ita consensu habuit in ephesinam hanc tertiam de qua supra cliximuη, tempore praecesserunt: nihil inter haec tempora, intra quae usque ad ephesinam tertiam synodum tot extitere concilia, tot scitis et doctis patribus inter- enientibus, de processione sancti Spiritus constitutum particulari decreto comperio. Hoc tantum ex diversis actibus synodorum , tum ex dictis sanctorum coniicio, hanc sub illis temporibus de Spiritu saucio assertionem , quasi verbo non re diversa proserentem , in manu piae intellectionis atquae interpretationis fidelium relictam esse, atque ob id antiquos patres synodalibus decretis eo tempore nihil constituisse: satis enim putaverunt esse, ut Servata
in Patre auctoritate originis et dignitatis , Filius genitus, et Spiritus sanctus procedens esse intelligeretur, et Spiritus sanctus utriusque Patris, et Filii Spiritus, et ab utroque et a Patre per Filium esse ab omnibus passim theologisl diceretur. Enimvero in tertia synocto, cui etiam interfuit Theodoretus, qui solus visus opinari, neque Ox Filio, neque per Filium Spiritum san'
tum habere subsistentiam, quod quidem, ut ab eo prolatum est, ter tia ipsa synodus conticuit, neque quicquam in ea re statuit. Qui Veria novi linter nieodoretum et Crrilluui controversiam extitisse, norit e Liam in quarto concilio chalcedonensi postea fuisse Theodoretum , et reliquis patribus consensisse in Eutychete damnando, eiusque etiam
62쪽
sententiam de rebus sidui magna totius synodi gratulatione , et applausu fuisse erceptam. Neque enim de spiritu saneti processione per Filium quaestio tum movebatur, nee in priore Opinione steti se Theodorei uni aperie constabat , quem tum et in concilia admissum , et testimonio etiam et favore summi pontificis Leonis o natum fuisse memoriae proditum est; nulla, ut dixi, habita di scussione quidnam de sancti Spiritus a Filio processione sensisset, qui catholice se sentire profiteretur. Mutatur enim saepenumero sententia: et si quandoque sallitur mens io bonis , voluntas tamen minimo aberrat. In ipsa enim haereticorum damnation o dum ipsa
quarta s3 nodus haberetur, et Theodoretus sententiam rogaretur, a ceps Rit animi , mox egregie ceteris patribus consensit , eiusque sententia: magna est totius sacri eous sus excepta laetitia. Sed enim haec eo troversia ab haereticis, ut dixi, tu in non irati vehatur, contra quos satis erat proferre, ut Spiritus sanctus non creatura, sed Deus diceretur. Ea propter sanetus Cyrillus cum Hermia de ea re postea disserens, se se paucis absolvit, dicens: τι νει γὰρ γλον, φησιν, aινα-το πνεῖ - το
υ ἀμφο7ν - ἐνρα πατερος δι' υἰοῖ λέγεται ὀ άποκρίνεται ο ἡ 'Fρμώ et tigrin ἔγωγa φημι υ ἐτα P 6 ὀ αγι - αυτον, - itis igittir propritim esse dicimus Spiritum y sanctum tit m solitis Dei et Patris, an Nero etiam Filii λ an sectincium partem utriusque , et simul amborum 3 Iam ram intis Spiritus eae Pia re per otium, propter identa at m stiistian tiae Patris indeque et Filia dicι tir. Respondit nurem mmnιas ιnquiens: sic ego , o amice, sontio. Gi dixit C riuus , recte ιtidicas. Quia igitur idem re putabant dicere Spiritum sanctum procederea Patro per Filium, et proe ere a Patre et Filio, servata auet ritatu originis in Patre, et unitate principii in utroque, inter oceidentalem et orientalem ecclesiam nulla iunc suit dissensio, Latinis pio interpretantibos Graecos , et Graecis pie interpretantibus Latinos : praesertim quod , ut supra diximus , iam in Dicaena prima synodo dictum suerat Spiritum sanctum a I ilio emanare sisIve seaturire. Deinde in ea re latini auetores, et quasi fugientes diverticula , et si Diplieoin sidem asserentes, ne tot vocabulis divinarum personarum proprietates confunderent, libere Spiritum sanetum a Filio etiam proeedere sano sensu professi sunt, inter quos stili
Augustinus Hilario posterior, et Ambrosii etiam discipulus , qui iti
63쪽
illi elegantissimis libris, quos de Trinitate quindecim edidit, uiliit quantum humanae me uti fas est, omisiSSe videtur; in quibus a sim a Filio Spiritum sanctum procedere docilii: non solum per ea empora non contradicentibus Graecis , sed recipientibus et pro-t,antilius, ut ostensum est, Praeclaras Et sanctas doctissimi viricio-
'' '' et: Dh. igitu huius sextae s1 nodi, annis sere trecentis post
Augustinum, quum maxima Pars orientalium ab ecclesia romana dissideret , Gregorio. patriarcha constantinopolitano, et Macario antioriieno episcopo, unam tum in Christo voluntatem et op rationem asserentibus, Agatho Pontifice missis ad Constantilium eius nominis quartum imperatorem legatis obtinuit , utpote a . tholico et pio principe, ut contra hos haereticos Synodus constitu retur. quam christianissimus Princeps Sancto pontisca et etiam mira-
miliς claro obtemperans, intra sui palatii aedes congregavit du
Centos atque Octoginta novem episcopos convocans. Erat tum Agathonis papae grandis apud hunc Principem auctoritas non solum Propter vitae Potius quam nominis sanctitatem 1ed quia constans sania increbuerat leprosum hominem suis se ab hoc pontifice admoto osculo liberatum. Igitur in frequenti synodo ex hibliotheca constantinopolitana iii u imperatoris graecorum et lamiorum sanctorii libri allati sunt, et longa altercatione et disceptatione habita , Gre- corius cum rationibus , tum sacrorum auctoritatibus victus, mutata meliuς sententia romano pontifici et catholicae sidei cessi C. Macarius iero in sua haeresi obfirmatus et pertinax, anathematis nota inustus est, et privatus episeoi tu. In hoc concilio, quod et propter multitudinem episcoporum et ob praesentiam principis clarissimum habitum est , latini auctores adducti, Perlecti et comprobati sunt. li enim, quibus inter ceteros maxima fides in ecclesia esset adhibenda nominati sunt et graeci et latim : graeci quidem in primis C, rillus, Athanasius, Basilius, Gregorius, Dion
sius, Latiui vero, praeter ceteros, Hilarius, Ambrosius, Augustiniis, Hieri Sinus: iam enim antea in quinta synodo, ut paulo ante cli ximus latini auctores recepti fuerant una cum graecis, Sicut e ii, nonnulli etiam conciliis in torruer Hy' . . e . Igitur, ut redeamus unde discessimus, convenere unanimes in 'pi ritu sancto, in hae etiam sexta synodo , Latini cum Graecis, neque ta men Latini a Graecis iudicati sunt anathematis rei, ob id quod Dii -
64쪽
luna sanctum procedere a Filio saterentur, imino vero latini auctores, qui hoe et sentiunt, et aperte pronunciant, in hac sγnodo contra Mac rium, et omnem Monotheltiamin sectam allati et comprobati sunt.
Adde quod dimissa unodo, Iohannes Portuensis episcopus, sedisque apostolicae legatus, adstante imperatore et patriarcha , in praeclara
illa sanctae Sophiae basilica quae nunc proh dolori profano cultu frequentatur ) latinis enerimoniis missae solemnia celebravit. Nunc, si diis placet, graeci nostri sacerdotes doctiores et sancti res suas aediculas contaminatas et pollutas putant, ubi presb)ter catholicus in his celebrat, aut laicus etiam orat. Post ea tempora tot sancti viri et cloeti in Orientalibus ecelestis versati sunt , qui omnes Latinorum assertionem recte interpretari, potius quam damnare voluerunt. Quem enim ex tot Graecis reperias, in quo sanetitatis et doctrinae aliquod specimen enituerit, qui hae do re coimtra Latinos scripserit 3 An vero quo tempore in oriente vigebant iidem , oratores atque theologi deerant, qui contra male in sidesentientes scripta componerent Sed ad septimam synodum veniamus, quae trecentorum et sexaginista septem episcoporum consensum in eadem Nicaea Bilhue uiae urbe habuisse legitur. anno christianae salutis septingentesimo et OctogesImo septimo, post primam nicaenam synodum annis quadringentis et sexaginta duobus, sedente Hadriano ponti see, et Constantino eius nominis
sexto cum matre Irene imperium Graecorum tenente. Ante qui,d tempus, si certa memoria non extaret, certissimis coniecturis deprehenditur particulam illam a Filio e , in symbolo apud Occidentales ecclesias auctoritate romanoruin Pontificum locum obtinuisse, non solum quia Id sanctorum theologorum latinorum ante id tempus scripta comprobant , Aed quia s3mbolum Athanasii, qui nicaenae AF mbolo iniersuerat , a Iulio pontifice , qui post silvestrum fuerat , iam , ut
supra diximus , erat exceptum. Tria namque symhola ea tholica, veneratur ecclesia: primum illud apostoloriam concisum et simplexin sinceritato silet: alterum nicaenum in constantinopolitana secunda
synodci ampliatum in defensionem catholicae veritatis: tertium Atha. nasii ad doctrinam verae silet, et quasi oraculum sanctissimae Trinitatis r nequo tamen illud umquam ab antiquis Graecis est improbatum, qui postea saniore studio, Et sanctiore caritatis ossicio eumdem in eadem quaestione intellectum, in hac septima synodo interpretati
sunt et quod Latini dicebant a Filio , Graeei per Filium dicera
65쪽
66 IsIERONYMI DONATI voluerunt, quasi unum idemque spirandi principium in Patre et I O eonςtii uenies, sed originis et auctoritatis ordinein Patri resem vantes. iii quod Latinorum etiam opinio ubique explicat. haeitati te septima s nodo , trecenti illi et septuaginta septem patres in exponendo adhuc ea in parte S mbolo nullum anathema sunt ver . et quum de recipiendis imaginibus sacris, de Ciero, et in 'nasterii si tam virorum quam seminarum, multae Constituissent, mi ertia actione de processione Spiritus sanet: tractatum est, et decretum: τὸ πδεῖ in τὸ λιον A F-φ τ νιου eκποι-P- I le initum sanctiam a Patre Per Filium Procedero: proserente Iartio constantinopolitano antistite, o πνε- τ αγω - -
Patano procedit Aer Filium. In huius septimae s nodi prima acti aki pro se sto quaedam explicata est: dum ante omnia in ea
dicitur, inter sanctos doctores nullam inventam esse discordiam, sed omnes in candem sententiam idemque praedicure atque di cere. Praesidebant in hac sγnodo missi a sede apostolum Petrus monachus presbyter cardinalis , et Petrus alter abbas sancti Sabae, viri docti , qui interpretationem approbaverunt, et latini, graecisque theologis utrisque doctissimis et sanctissimis viris non solum doctrina, sed operibus, ct miraculis longe clarissimis consonam' 'sunt' hi de Latino; recentiores historiographos, qui dieant in
hac septima synodo decretum fuisse, ut Spiritus sanctus a Patre et Filio procedere diceretur. Ego ad Graecos scribens, Id tantum assero, quod ex Graecorum scriptis mihi constat, et cle Spiritu veritatis loquens, sequor nudam veritatem. Illud enim Iec viuere voluisse hanc synodum visum est, ut in eundem sensum tenderet, a Filio, et per Filium dicta proces io. Quod si in hac Septima s3 nodo , quae et celebris et recepta apud omnes Graecos est, licuit προσωκην idest additionem sacere frui bolo, eamque s Π'odalibus libelli odere, ut diceretur credo in Diritum sanctum aut Procedit ex Patre Per Filium , cur licere non potuit Lati'nis ut dicerent a Filis , ubi Graeci dixere ρor Fιtium Uir que Prosecto additio est. Cur apud imperitos tanta sit exclamatio contra a Filioque , et nihil dicitur contra Pe Filium8 At, inquiunt, nos nostram non Pontinus In Vm bolo: batie tu in sγmbolo ponas , aut non polias , nihil a iuein
66쪽
Iesuit. modo ne aliter credas, et dicas Spiritum sanctum procederea Patre non per Filium. Sane igitur utraque Moer expositionis est, non novae aut alterius fidei. Sed videamus tandem hoc loco , quo tempore, et qua occasione primum Graeci ob προσθήκην contra Latinos invecti sunt. Dicam hreviter, et omnem historiam onarrabo: nobis enim disserentibus de Spiritu sancto, qui ex promissione Filii nos docet omnem xoritatem, nihil prohibet, ut undecumque habeatur veritas, ostendatur: praesertim quum non sint veriti quidam ex graeco schismate ex coniectura et nominis similitudine confingere historiam, et Numma quidem cum impudentia asserere particulam illam a Fili quo tempore Leonis poni. suasu Caroli imperatoris in synaholo fuisse coniectam. Qui quam supino errore labantur , quam Perniciose caeci caecos ducant, facile ipsi possum animadvertere, modo non essu giant doceri, quod nesciunt: non solum unim hoc in ecclesiasticis historiis, quae a Latinis habentur, nusquam legitur; sed si exiaret
aliquid quod legi posset , id ut conscium et sal uni veritas ox-Ploderet. Quo enim tempore excepta et approbata fuerit particula illa in occidentalibus ecclesiis, facile si nulla extaret assiguati temporis fides , id vel ex hoc ipso posset percipi, quod Athanasii symbolum sub Iulio poni. non multis annis post ni caenam Unodum in Occidentalibus ecclesiis est decantatum , cuius symboli fidem atque doctrinam , velut delapsam e gremio Trinitatis latini simul et graeci theologi sunt sequuti Quem enim alium magis sequi dehuerunt, quam eum, qui in faciem Arrio haereticae impietatis principi di
tanto Spiritu sancto , est adversatus λVerum omnis error praefatione aliqua veritatis obtenditur: deee ptionis enim huius hallucinatio apud homines non solum sacrarum scribpturarum, sed histoclae ut rerum gestarum ignaros inde exorta est, quod
in quibusdam latii iis annalibus, quae de historiis ecclesiasticis inscribuntur, reperitur sub Leone quidem Pont. eius nomine primo, annis circiter centum et ducem post Dicaenam synodum , ante vero Caroli tempora, et Leonem tertium, quem Carolum Subsequutum dictitant, annis non minus trecentis et sexaginta, toletanum concilium contra arrianas, nestorianas, et macedonianas ad ea usque loca sparsas pestes congregatum esse: quo tempore chalcedonensis quarta synodus, ut supra ostendimus celebrata os t. In toletano igitur concilio
tempore Leonis cius nominis primi ponia ita contra ba oreticos d
67쪽
- ωνιυμ 3 rq ῆγ'' hbis iis post Filium, habe iis ι visitum saucium ' ρος ' c,hilio tiro sanctissimo Ri in o Patre In hac itaque tertia fruodo non solum damnatus P ealiud esse essundi , aliud procedere: qilia idem ipse C illius
Spirita sancto loquens: m Q ψν, v ,.a ri idest effunditur sit e Pro odit θωt a fonte Dei et I . Cyrilli autem merito fuit ora ctoritas in Christi ecclesia, ut quum an quinta synod inpretulimus multi approbati sint, tam Latini, qu- illo in prima eius synodi actione sic dictum sit. Iilest credamus sicut Cyrilli aeterna memoriadit; et qui hiate non credit, anath ma Sit. At vero tempore etiam Gregorii eius nominis primi pontificis, qumultis anuis post Leonem in pontificatu sedit , quem Graeci Gres'-xium dialogum nuncupant, ob conscriptos ab eo dialogos, in I
68쪽
DE SPIRIT GS SANCTI PROCESSIONE LIB. . II. cAP. II I.
sione fidei, quae per Leaudrum episcopatu otthis eo tempore ad s-dem catholicam versis iussu Gregorii papae conscripta est; cuius Pr sessionis initium hoc est, quaninis Deus Princvs Populorum et tu qua ubi ad Spiritum sanctum vetitum est, sic legitur: sanctus is quoque Spiritus confitcndus a nobis et pracdicandus est, a Patreis et Filio procedere: et cum Patre et Filio unius esse substantiae , ,, et tertia in Prinitate Persona, . Sub his ergo duobus optimis sanctissimis lite pontificibus Leone et Gregorio , non solum Spiritum sanctum a Patre et Filio proeedere contra haereticos est declaratum , sed ipsi quoque in suis lucubrationibus idem scripsere. Uterque tamen horum pontificum a graeca co tempore Sanae et omlhodoxae mentis ecclesia tu sanetos relati sunt, iisque dies sesticum divinis ossiciis instituti , qui etiam in hanc usque diem per totam Graeciam anniversario cultu servantur. Videant ergo et discant, quam Parum sibi constet graeci schimaticis sapientia, dum inter sanctos censet ci refert, non solum graecos, sed etiam latinos patres , qui ea censuerunt, instituerunt, et Scripserunt, quae nune vehit haeretica , et ab orthodoxa fide aliena, respuunt et ressellunt. Discite ergo, Graeci fratres, si minus ex latina, saltem ex graeca historia dissensionis huius occasionem, et quihus causis, quo duce, in quam foveam cecideritis, animadvertite. Procul dubi enim haec dissensio, non a Carolo imperatore, aut Leone III. pontifice, quod nusquam legitur, ortum habuit; sed inclinante in dies magis magisque Graecorum doctrina , post scelus Photii magis errecta est, sub quo Latinis imputari coepit et dari crimini , quo i Spiritum sanetum a Patre et Filio procedere assirmarent. Origo calumniae coepit ex grandi scelere, quae facilius apparebit, si graecam ex coristantinopolitanis chronicis, quas nunc habemus in manibus, et Simeonis, quem Metaphrasten nominant, historiam, una cum ipsa octava synodo contexerimus. Igitur quo tempore Michael imperator constantinopolitanum tenebat imperium, Vardam ne scio quem, qui se Caesarem a Ppellabat , eius , ut sertur, avunculum summae apud se auctoritatis habuit: qui violato humanarum Et divinarum legum iure, nefaria libidine percitus, legitimae uxori catholicae ac praestanti semina nurum propriam superinduxerat, priore ac legitima expulsa: quod scelus sanctus vir Ignatius aegre, ut par erat, Perserens ubi saepius Vardam admonuisset, sanctis et piis monitis Parere recusan.-
69쪽
Η1ERONYMl DONAT rici tren o eum a Communione expulit, et anathematis eri in
sua Impoteu 3 go eonstantinopolitanam Sum
PD ' V is o Photio intercedentem non sine tu
'iis; his, ubi reprehendit: et nisi confestim pulso Photio, resti
' i eis it: et tune primum Nicolao poni. obtegendi sceleriS prae' ' me atinis haeresim Ohiicere ausus est, quod ab
diceretur, et quod in divina essentia duo principia constitue-oiit; quo nihil dici potest absurdius, et magis adversum catholi-' '' u L h, i ,heum m regno, testes haec accusatio , incestuosum
Vardain. et te inulentui imperatorem , qui e si etiam cognoinentu in meruit. Eo potissimum lempore per universam Gi iam sui e t hominum natura proclivis in malum tabes ista pep., esi. interea Varda Caesar simul ob violatam nurum incesti simul ob expulsum sanctum virum ignatium sacrilegii reus, L eo utriusque sceleris vindice, poenas uit, interfectus B,snis , et ab imperatoriis militibus minutatim in frusta conosus . in Michaelem enim imperatorem nefaria et crudeli rati uidine conspraverat . quam ob causam Michael Basilium consortem imperia lecit, eiusque capiti adstat te frequenti populo diadema iussit imponi, et duplici sella imperatocla processit, publicarique alta , cice mandavit, id se fecisse, ut meritas Basilio gratias ret, eius se opera in humanis servatum assurens. quod Varda, Pieriam dicta scelera, assectasset tyrannidem, et de se interficierim Cum multis constituisset. Baesilius deinde una cum Michaele me filius sexdecim imperavit, inter quos subinde dissensione exori iratus Michael Basilium consortio abdicavit, et imperatoriis N digni His exauctoravit. Sed ne Michaelis etiam scelus impune trandi'
70쪽
ii et , qui adhue Photio favebat , in crapultim et ebrietatem , in suam saepe incidere consueverat , quadam die largioribus poculis prolapsus, a militibus Occiditur, et summa cum ignominia amputa iis manthias, et effusis xisceribus distrahitur: cuius neeis Gn- aseius suisse sertur B ifilius , qui ei in imperio successit, quod annis postea decem et novem tenuit. Inter haec Photius perditis assertoribus suae temeritatis, patria Ohali sede iussu Basilii expelli tur: restitui turque tandem vir sanctusignatius, qui interea tot iniurias et tormenta toleraverat, sins intermissione semper orans, et agens gratias Deo, quod ob persecutionem quam propter iustitiam pati a tur in terris ex promissione Christi copiosam mercedem expectare posset in caelis. Basilius ergo hac in parte iustus atque catholicus, pulso Photio Deophyto, et Ignatio veterano Christi milito restituto, misit ad Nicolaum pontificem legatos: quid egisset per eos nunciavit, dixitque se, quod suum erat, in resti tuendo I gnatio mandatis sedis apostolieno obtemperavisse : iudicium vero in Photium reservasse romano Pontifici. Sed ante quam legati Romam accederent, Nicolaus pontifex moritur; cui Hadrianus eius Dominis secundus subrogatur. Is auditis legatis, imperatori catholico gratias egit, et tres sanctae romanae ecclesiae cardinales Stephanum , Donatum, et Marinum , ad imperatorem misit, qui congregato in urbe constantinopolitana concilio quingeniorum patrum , anno Christi Octingentesimo sexagesimo nono , Photium eondemnaverunt, et indignum christiano nomine censuerunt; Ignatium vero restitutum ab optimo imperatore , auctoritate apostolica confrinaverunt. Sed mortuo post triennium Ignatio, successit Photius, Commen QOb conditionem temporum Iohanne pontifice: recens enim sui, hi temporibus Moamethi secta convalescebat, et Mauri ia in saepius italiam invaserant, ut montis etiam Casini monasterium Occupaverant. Conatus est igitur Iohannes pontifex malum in bono vincere, ne ulterius in Christi ecclosiam sebisma invalesceret. Continere igitur in ossicio Photium bonus Pontifex conatus est, et restitutum in constantin Politana sede, quam ante violaverat, toleravit, cui etiam insignia patriarchatus contulit. Veritus est enim na Inoa me uaanum ulcus etiam per Graeciam serperet, prona occasione constantinopolitanorum antistitum
in haereses prolabentium: quae res facilius timeri poterat, quod Sergius monachus graecus ex factione Nestorii haeretici patriarchae eon, tan