장음표시 사용
171쪽
ne, diuersis exitibus hanc uitam erudeliter fulierunt. Haec audiens rex, innia quae exind) sunt ablata, reddidit. Praeceperat enim nE in septimo a basilica milliario quis uim inferret. Ex capite decimoquarto: Siginaldus cum rege praepotens, cum omni familia tua in Aruernam regionem ex regis iussu migrauit: ubi dum multorum res iniustEcompeteret , uiliam quandam quam gloriosae memoriae
Tetradius Episcopus Biturigensis, basilicae sancti Iuliani reliquerat, sici spe
mali recte. cie obumbrateae commutationis auidus peruasit: sed mese tertio postquami'μ ' aggressus est,correptus a febre de sine se .su effectus declinauit caput ad lectulum. Cuius uxor dum de hoc exitu moesta penderet, a quodam sacerdote commonita est,ut eum si uidere uellet incolumem , auferret a uilla. At illa haec audies,praeparatis carrucis,copositoq; plauilio, quo eum eveheret,mox ut praedium sunt egrelii, protinus diuina sunt pariter gratia munerati. nam iste soseitatem, illa meruit ex huius incolumitate laetitiam. 8 Iiau capite decimoquinto: Pastor quidam non strenuitate, sed nomine ingenuus,dum in multis rebus contra basilicam sancti martyris Iuliani iniuste ageret,ad hoc leuitas eius inimico ingrassante conualuit, ut colonias basilicae concupiscens, quae agro eliri erant proximae, peruadere non timeret. Ad quem sacerdos ioci, cum aliquos de clericis quasi legatos miseteret, ut accepta ratione quod male peruaserat, relaxaret, ille quasi contra iniquum hostem telis correptis prouluit,fligatisq; sagittis clericis, res sanocti in dominatione retinuit. Factum est autem ut in proximo adueniret dies
pastionis martyris gloriosi , ad quam ille immemor peruasionis suae atque
iniuriae quam intulerat clericis,ante quinque dies solennitatis ad uicum Briuatensem aduenit: qui cum in domo hospitalitatis suae conuiuio cis laetitiati exultatione fungeretur, sibi id corruscatione facta tonitruum sonuit. . Rursumq; iterato aculo igneo de caelis elapso percussus est,nullo tamen dereliquis sereunte. Deinde ad exempIum omnium, tanquam rogus flammeus ardens, paulatim coli sumebatur. Ad quod miraculum populus qui ad beati sesta conuenerat, haec cernens cum admiratione, metuebat,satis se
illi ibit nὰ de rebus sancti aliquid ultra contingeret. Quod ne sortuitb actuviis putet, cernat inter multos innoxios unum interisse sacrilegum. ς' C mira decimos exto: Quid etiam ad Becconis comitis consutanda siperbiam beatus martyr sit op ratus, euoluam. Hic cum actiones ageret publicas, Ze elatus iactantia multos contra i s litiam aggravaret casu contigit ut dimisi tui accipitrem diu per diuersa uagantem perderet. Similiter ut unus de seruientibus basilicae sancti luliani, accipitrem alium dum per uia ambularet. quasi uagum inuenit. Erat enim puer ille pincerua in domo basilicae. Quod cum ad Becconem peruenisset, qubd scilicet puer repertum teneret accipitrem, calumniari coepit ac dicere: Meus ille erat, inquit, α hic surto eum sustulit. Deinde succedente auaritia, misit illum itinctum in carcerem, deliberans eum in sequenti,patibulo condemnare. Tunc sacerdos incestus valo ad sepulcrum sancti properat, rescratisq; cum gemitu causis, apprehensis decem aureis per fideles amicos Becconi obtulit. Quod ille pro nihilo respuens, in iuramento adseruit, nunquam se puerum dimis strum, nisi exinde aureos triginta acciperet. Q 'd presbyter dc super e sepulcro saucti accipiens, Beccoui transmisit: quos acceptos talara auri cupiditate, pactum retaurauit incolumem ; sed Deus omnipoteo qui rom taute vilio diuinata sacrilega.
172쪽
Nam ipsius anni transacto curriculo ueniens ad sancti festiuitatem cum ca tertia latellitum, ingressus est limen sanctum. Procedente uerb lectore cui beatae passionis recenseret historiam, ut reuoluit librum,& in principio leoctionis , ancti Iuliani protulit nomen, confestim Becco uoce nescio qua torerrima ad terram corruit;crueteqs spumans dare uoces diuersas coepit: inde inter suorum manus sublatus a basilica , domum reducitur. Nec fuit dubium pueris eius, haec ob iniuriam bὸ silicaris famuli euenisse: omnem quoque ornatum quem super se tunc habuit, tam in auro quam in uestimentis, basticae contulit,&multa deinceps munera misit, sed usque ad diem obitus sui sine sensu durauit.
Er capite decimo septimor Puit etiam quidam Diaconus, qui relicta
Propter m nisi tum basi- ilics martyri
Ecclesia, fisco se publice iunxit, acceptaq; a patronis potestate, tanta perpe trabat scelera, ut uix post et a uicinis circumpositis sustineri. Accidit autem quadam uice, ut saltus montenses ubi ad aestiuandum oues abierant,circumiret, atque pascuaria quae fisco debebantur, inquireret. Cumq; diuersos spciliat et iniuste, conspicit eminus greges, qui tunc sub nomine martyris tuebatur: ad quos leui citris eii olans,tanquam lupus rapax diripit arietes. Conturbati atque exterriti palores ovium, dicunt ei. Ne quaesumus contingas hos arietes, quia beati martyris Iuliani dominio subiugati sunt. quibus ille haec irridens respond sse fertur, Putasne sui a Iulianus comedit arietes Dehinc ipsis uerberibus affectis , quae uoluit abstulit, ignorans miser, quod
sui de domibus Sanctorum aliquid aufert, ipsis santiis iniuriam facit, insonc Domino protellante, Qui uos spernit, me spernit:& qui recipit iustu,
mercedem iusti accipiet. Contigit autem ut post dies multos non religionne, sed casti coet serente, ad uicum Briuatensem properaret, proiectusq; hu mo ante sepulcrum, mox a febre corripitur, & tanta ui caloris opprimitur , ut neque cons iurgete, neque puerum euocare possci: famuli uero cum uidis' sent eum extra solitam plus occumbere, accedentes: Quid tu, inquiunt, in tanta diuturnitate det primeris λ non enim tibi tam longus mos erat orandi , aut deuotio. Ferebant autem de eo,quod quando quidem in Eccles a sum set ingressus, parumper immurmurans,nec capite inclinato, regrediebatur. Tunc interpellantibus pueris, cum responsum reddere non ualeret, ablatus manibus e loco, in cellam q uae erat proxima, lectulo collocatur . Igitur inualesccnte scbre procla inat se miserum incendi per martyrem,& quod primo siluerat,admotis animae iudici j facibus, crimina confitetur, iactariq; se per se aquam uoce qua poterat deprecabatur. Delatis quoque cuni uasculo lymphis, di in eum saepe deiectis, anqiram de fornace ita fumus egred re batur e corpore. Interea miseri artus, ceu combusti in nigredinem couer, runtur. VndE tantus procedebat socior, ut uix de adstantibus pollent aliquid tolerare. Innuens enim dehinc manu, indicat se esse leuiorem: mox
illis recedentibus, hic spiritu in exhalavit: de quo haud dubium est, qualem illic teneat locum, qui ninc cum tali discessit iudicio. 3I ET capite vigesimo: Aduenerat sestiuitas sancti Iuliani , de ecce qui dam e Populo coni picatur ornamentis immensis beatam basilicam effulgere . Concupiscit iniqua mente,quod adipiscens non poterat occultare; i tur: discedente populo a basilica, post gratiam uespertinam,hic se in angulo
bau icae reprimens, latitauit: ac dato cunta nocturnae quietis silentio, ope
Qui de domibus sanctoi si aliad austri, i piis Sanctis iniuria iacit.
173쪽
τῖeniim umbrosa caligine mundum, consurgit ab angulo, &nihil dubitan, utique qui a satellite Satana ampellebatur, iuper eancellum beati sepulchri cursu profili jerapido, detractamq; a summo unam gemmis coruscantibus
cma eoru crucem ad terram deiecit, collectisq; uellulis ac palliolis de circuitu parie L M, ῖς tum pendentibiis, unum uoluculum facit, imposuitque humeris, ac'eleuata cruce manu, ad locum unde discesserat repetit, ac posita capiti sarcina, preoenimenta cati sopore compressus, obdormivit. Media uerb nocte circumeuntes e Lechesiae fu- stodes lancium basilicam, adspiciunt i xangulo unam gemmam crucis, tan- d p ς' quam iubar eaeleste refulgere : obstupefacti, accedunt cominus cum timo-- re, admotoq; cereo inueniunt personam cum rebus furatis, quas auferre no.
potuerat, inibi decubare. Denique sub custodia eum illa nocte detentum . mane facto, cuncta quae fecerat patefecit:. asserens se lassum obdormisse,eoqubd diutissime circumiens cum lasce basilicam, ostium unde egredere.
sub iis, i. THEODO τπ Ecclesiasticae historiae libro tertio, capite undecimo rauitani Apa Verum impii gentiles, quanquam haec ita accidisse pro certo cognoscebat,s Iae tamen contra Davu uniuersarum rerum moderatorem, se armare coepeebmia 'suis Tyrannus item sacra vasa in aerarium regium inferri, Se portas Ecclesiae, quam Conllantinus aedificarat, obserari mandat, quo nullus aditus illis,e ea. qui in . eo conuentus agere solent, omnino pateret. Hane Ecclesiam id temporis occupabant Arriani. In s.crosanctum autem templum ad uasa sa ,. era auferenda fitnul ingrediuntur, Iulianus praefectus Orientis, Felix regii thesauri quaestor,& Elpidius priuatae pecuniae de facultatum Imperatoris procurator, quam Romani Comitem Privatum appellare consueuerunt. Felicem uero& Elpidium , cum in ent Christiani, quo impio Imperatori gratificarentur, a uera religione ac pietate desciuisse ferunt. Inlianus autε
cum esset intemplo,aduersus sacram mensam minxisse fertur: atque Eur Iulianus aua io eum prohibere conanti colaphum infregisse, dixisseq; res Christianorum culus impς di itina cura ac prouidentia prorsus destitutas esse. Felix sacrorum uasbrum magnificentiam conspicatus, Constantinus enim& Constantius splendisam minκit. doctam ple ea conficienda curauerant Ecce, inquit , quam sumptuosis v x Sumptuosa sis filio Mariae ministretur.
Αε ui a Mi E capite duodecimo: Sed isti Tyranni pro his impij, de insanis si
... cinoribus non diu post poenas persoluerunt. Nam Iulianus confestim in sacrilegi 'u' grauem morbum delapsus, uisceribus putredine exesis interijt: atque ster utariis itiali corporis, per quas naturaliter egeri selet, alia emisit, sed sceleratum eius os, instrumentum blasphemiae, partis illius adstescus ei jciendum natae, locum obtinuit. Ferunt eius uxorem, mulierem' ob fidei praestalitiam egregie nobilitatam, haec ad maritum dixisse: Debes merith mi uir Christum Seruatorem laude praedicare, qu6d tibi hac castigatione suam potentiam ostenderit. Nam quem oppugnasses, anete praeterijsset, nisi consueta sua lenitate usus, has plagas diuinitus tibi iii dixisset. Miser igitur partim coniugis oratione, partim cruciata sibi imposito monia causam perspiciens, orat imperatorem, ut Ecclesiam his quibus erat ablata, redderet. sed neque ei hoc persuasit, dripse extemplo ni igrauit euita psacrilegi D' Felix autem derepente flagello etiam caelitus impacto oppressius, sanguinῆ- ρ μ' dies noctesq; ex ore fudit: quippe sanguis ex omnibus undiquE corporis. ut ita dicam, uasis quissius continebatur, ad eam partem conuaxit. Itaque uni-
174쪽
geriis eius nisui ne ad hune modum exhausto, statina ex inctus e st, Rnae morti traditus. Has quidem poenas isti pro sua impietate dederunt. Ivic TOR. Episcopus libro primo persecutionis uuandalicae: Accen-4. tui mor haec aduersus Dat Ecclesiam Geisericus. Mittit Proculum quendam in prouinciam Ze igita im, qui coarctaret ad tradendum minillaria diuina uel libros cunctos Domini sacerdotes, ut primo armis nudaret,&ita facilius inermes hostis callidus captiuasset. Quidus se non posse tradere clamantibus,ipse rapaci manu cuncta depopulabatur,atque de pallijs altaris pro nefas; camisias sibi & semoraria faciebat. Qui tamen Proculus huius rei executor, frustatim sibi comedens linguam , in breui turpissima
sonsumptus est morte. is Avcvsriurs in psalmum centesimum vigesimum nonum: Quando porta infirmitatena fratris tui, non te onerenti'ccata ipsius. Plane si cosentias, 4am tua te premunt, non alterius. Qui i quis enim consen ut peccatori, non alienis, scd suis grauatur. consenso enim ad peccatum alterius, tuum fit peccatum, di non est quarE queraris, quod peccata aliena te premant: dicitiar enim tibi, Premunt te, sed tua. Vidisti furem , cucurri,sti eum eo. Quid est hoc Pedibus ambulasti ad furtum , immo mente colunxisti te furto. 2od ipsius solii erat, iactum est & tuli, quia placuit tibi.
modo*ienim peccatum nostra defensione committimus e A Cum aut imalesa dicti ibus patrocinamur, aut doctrinam alterius, quantiis peruersam & impiam, tuemur uel spargi mus: quum n 'stra itidem cura uel opera, quod contra fas &aequum instituitur, promouere atque propugnare contendimus. Aduersus hos diuinum intonat oraculuias: δ Vib quid
.cietis niuium bonum, e r bonum malum e ponentes tenebro lucem, O l cem teneti as: ponentes amarimi in dulce, O dulce in amarum. Ac rur -
sus: h Pon fieri aeris turbam ad saciendum malum: nee in iudicio plurimorum acquiestes sententia , ut a uero devies.
R. Haec satis de peccatis, ut uocant, alienis, qua nunc profeci' longe lateq; patent, & summa quotidie licentia, a ma gnatibus praesertim, perpetrantur. Adeoq; uulgo ea non cauentur, ut Plerique peccata non esse putent ac focci pendat, etiam si suas & aliorum. Cepe conscientias his crimipum sordibus conspurcent, ac perpetuis poenis obligent.. Possunt autem dictae species omnes in tria fere genera consici, breuiterq;, ut Magnus Basilius , ostendit, comp rehcndi. modenim in alieni erroris uel peccati societatem incidimus, id - fit aut re di opere, aut uoluntate certo ve animi proposito tan
Eet ornamen tis altaris camisia , dc λ- moralia s .eiens punit.
175쪽
DE PECCATIS tum, aut supina negligentia, si quando admonendi & emendandi ossicio nostro alij defraudantur. C. Sed longh omnium deterrimum peccandi genus est, quo delinquitur in Spiritum sanctum. S C R i P T v R AE. iE, A t quinto: Vaeliqui dicitis lae. ut intextu. Ex capite decimo: Vaeh qui conduot liges iniquas: &scribenses, hi iuuitiani scripserunt: ut opprimerent in iudicio pauperes ,& uim facerent causae humilium populi meta. ut essent uiduae praeda eorum pupillos dis
Exotit vigesimotertio: Non sequeris turbam, Se t.ut intextu.
B. B, sitio libro secundo de Baptismo, quaestione nona. supra,qua ιlione prima de peccatis alienis. auchorit.
' en peccatum hi Spiritum functum e Set oblatam Dei munificentiam & gratiam, i quae Spiritui sancto, ceu Qnti bonorum, tribui peculiariter solet, ex malitia contemptimabij ccre. Atque hoc cst peccare inexpiabiliter, ut iuxta CuRIsrt uerbum, ' nec in hoc. ipso, neque in iuturo seculo talis tantiq; peccati remissio impetretur. Hac enim lege nobiscuna agitDεus, ut nec gratiam in terris, neque gloriam in caelis tribuat alijs , quam qui peccatum detestantur agnitum, & pra ter id bonum sibi proponunt, rectumo: cligunt uitae institimium. Caeterum in hisce peccatis abest tum peccati detestatio, tum boni quod sectandum erat, electio, & abijcitur priterca id, quo Spiritus sit iactus pro sua gratia hominem a peccando solat reuocare. Hinc fit, ut eiusmodi peccatis impli
176쪽
IN SP illi ΤvM SANCTUM.eati, Da et gratiam aut nunquam, aut raro&aegre admodum consequantur. Peccatur enim non ex humana imbe cillitate vel fiagilitate: quod vocant peccare in Patrem Pa trisq; potentiam, ut in Petro' Apostolo C A R i s T v M i' hsum negante cernimus: neque rursus ex iῆnorantia, quod
est peccare, It appellant, in Filium Fili jq; sapientiam, sicut Saulo accidit Ecclesia persequenti: sed quod longe grauius est, ex malignitate&pervicacia metis peccatur: ut exemptu 'praebent peruetiissimi&obstinatissimi illi Pharisaei. -
Quot sunt peccata in spiritum sanctum e , .
Eiusmodi sex recensentur, ut vulgo quidem recepta sunt eorum haec nomina: Praesiimptio de misericordia Dei, vel de impunitate peccati: Desperatio, Agniis veritatis impi ignatio: Fraternae charitatis inuidentia: Obstinatio,& Impinnitentia. Significantius autem erit, si quis ita numerer: I. Diuinamisericordia confidenter abuti. U. De gratia Dei uel alute sua prorsus deseerare. I I I., yeritatem Religionis aduersus sitam imus consciem tiam hostiliter oppugnare. IIII. Pertinaci inuidia concitari grauiter ob alienae salutis &virtutum staternarum successum.
V. obfirmato animo in crimine scienter persistere. VI. Absque poenitentiae proposito peruersae vitae finem nullum iacere. o S C R I P Τ V R AE.
Μ Tτη ar duodecimo: Ided dico vobis: Omne peccatum &blasphernia remittetur hominibus,spiritus autem blasphemiae non remittetur. Et quicunque dixerit uerbiim contra filium hominis, remittetur ei : qui autem dixerit contra Spiritum sanctum, non remittetur ei neque in hoc seculo , neque in Iuturo. M A a c I tertio : Amen dico uobis, quoniam omnia dimittentur filiis
1pliemauerit in Spiritum sanctum, non habet remissionem in aeternum,ses reus erit aeterni desicti 'quoniam dicebant, Spiritum immundum habet. cimoi Pmnis qui dicit uerbum in filium hominis, remittetur illi; ei autem qui in Spiritum sanctu blasphemaverit no remittet.'
accessserunt qui stabant,& dicebant; ςxi & loquela tua te manifestum facit. Tunc coepit detestari de iurare quia non nouisici hominem,m P a i o-
177쪽
tra sententia de peccato in Spiritum lanctum In caput 12.
P ostis ad Timotheum primo: Qui prius blasphemus spi&pers
tor S contumeliosus: sed misericordiam Dai consecutus sum, quia segnorans feci in incredi ilitate. Acroav M. nono: Saulus adhuc spirans minarum &caedis in discipi Ios Domini. accessit ad principem Sacerdotum , de petijt ab eo epistolas in Damasicum ad Synagogas: ut si quos inuenisset huius uiae uiros ac muli res , uinctos perduceret in Hi aerusalem.
t S scius Thomas Aquinas in secunda parte secunds pariis summet theblogicae, quaestione decim aqii arta,Articu Io primo :pe peccato seu bla. sphemia in Spiritum sanctum tripliciter aliqui loqbuntur. Antiqui enim. Doctores, scilicet Athanasius, Hilaritis, Ambrosius, Hieronymus de Chryse stomus, dicunt esse peccatum in Spiritum sanctum, quando ad literani aliquid blasphemum dicitur contra Spiritum sanctum, siue Spiritus sanctus accipiatur, secundum quod est nomm essentiale conueniens toti trinitati: cuius quaelibet persona & Spiti tus , & sanctus est: siue prout est nomen per se hale unius in Trinitate hersonae. Et secundum hoc d ain v tur Matthei. duodecimo, blasphemia in Spiritum sanctum i eontra bla hemiari in lilium hominis. Custis ius enim operabatur quaedam humanitus com dendo , bibendo & alia huiusmodi faciendo: de quaedam diuinitiis, scilicet daemones eijciendo, mortuos suscitando, & alia huiusmodi, quae quidem agebat & per uirtutem propriae diuinitatis, S per operationem Spiritus sancti, quo secundum humanitatem erat repletus. Iudaei autem primo quidem dixerant blasphemiam in filiuni hominis , sum dicebarit eum uora
tioneni Spiritus sancti, attribuebant principi damoniorum. Et propter hoc dicuntur in Spiritum sanctum blisphemasse. Augustinus autem in libro de verbis Domini, Fblasphemiam uel peccatum in Spiritum sanctum, dicit finalem esse impoenitentiam : quando scilicet aliquis perseueratin peccato mortali usque ad mortem. Quod quidem non sesum uerbo oris fit, sed etiam uerbo cordis & operis, non uno , sed multis. Hoc autem uerbusicaeceptum , dicitur esse contra spiritum sanctum, quia est contra remisesionemJeccatorum , quae sit per Spiritum sanctum , qui est charitasse Pa-itris Semlij. Nec hoc Dominus dicit Iudaeis, quasi ipsi peccarent in Spisti tum sanctum. Nondum enim erant finaliter impinnitentes. Sed admonuit eos, ne taliter loquentes ad hoc peruenirent,qubd in Spiritum se .ctum peccarent. Et sic intelligendum est quod dicitur Marci tertio, ubi postquam dixerat, Qui autem blasphemaverit in Spiritum sanc uni, subiunait Euangelista: Quoniam dicebant, Spiritum immundum babet. Alii luero aliter accipiunt , dicentes peccatum uis blasphenuam in Spiritum sanictum esse , quandis aliquis peccat contra appropriatum bonum Spiritussancti: Sic enim Spiritui lancio appropriatur bonitas, sicut& Patri apprompriatur potentia , de Filio sapientia. Vnde peccatum in Patrem dicunteia se , quando peccatur ex infirmitate: peccatum in Filium, quando peccatur ignorantia: peccatum in Spiritum sanctum, qu*ndo peccatur ex certa , malitia,
178쪽
nistitia, id est, ex ipsa electione mali. mod quidem contingit dupliciteri
Uno modo ex inclinatione habitus uitiosi, qui malitia dicitur: &sic non est idem , peccare ex malitia; quod, peccare in Smestum sanctum. Alio modo contingit ex eo, lilod periconteniptum abhest ut & remouetur id, luod Electionem peccati poterat impedire s sicut spes per desperationem , elimor per praesumptionem; oc quaedam alia huiusmodi, ut infra. dic . Art. s . tur. Haec autem omnia, quae electionem impediunt, sunt effectus Spiri- &quaest. 6tus sancti in nobis. Et ideo sic ex malitia peccare, est peccare in Spiri- α ii.
x Ex articulo secundo; Secundum quod peccatum in Spiritum sanctu,
tertio modo accipitur,conuenienter sex jecies ei assignantur; scilicet desperatio praesumptio,impinnitentia, obstinatio,impugnatio ueritatis agnitae,& inuidentia fraternae gratiae; quae distinguuntur secundum remotione uel contemptum eorum, per quae potest homo ab esectione peccati impe- Quomoda aidiri. quidem sunt uel ex parte diuini iudicii, uel ex parte donorum ipsius, uel ex parte ipsius peccati. Auertitur enim homo ab electione peccati ex consideratione diuini iudicii, quod habet iustitiam cum miserico ctum. ' dia; & per spem, quae consurgit ex confideratione misericordiae remitte iis peccata ,&praemiantis bona .fEt haec tollitur per: desperationem. Et iterum per timorem, quiconsurgit ex consideratione diuinae iustitiae punie itis peccata. Et hic tollitur per praesumptionem, dum scilicet aliquis praesumit se gloriam posse adipisci sine metatis, uel ueniam sine poenitentia .
Dona autem Dei, quibus retrabimur a peccato, sunt duo, quorum unum
est agnitio ueritatis, contra quod ponitur impugnatio ueritatis agnitae, duscilicet'aliquis ueritatem fidei agnitam impugnat,ut licentius peccet inliud est auxilium interioris gratiae, contra quod ponitur inuidentia fraternae gratiae, dum stilicet aliquis non solum inuidet personae fratris, sed etiam inui,
det gratiae DEI crescenti in mundo. Ex parte uerb peccati duo sunt,quq hominem a peccato retrahere possunt. Sorum unum est inordinatio Mturpitudo actus, cuius consideratio inducere solet in homine poenitentiad peccato commisso. Et contra hoc ponitur impcenitentia, non quidem eo modo, quo dicit permanentiam in peccato usque ad mortem, licui supra impcenitentia accipiebatur; sic etiam non esset speciale peccatum, sed quaedam peccati circunstantia; sed accipitur hic impoenitentia, secundum quod importat propositum non poenitendi, Aliud autem est paruitas &breuitas boni, quod quis in peccato quaerit; secundum illud Romanorum sexto a Qxiem ergo fructum habuistis tunc in illis, in quibus nunc erub scitis λ Cuius consideratio inducere solet hominem ad hoc,quod eius uolun . eas in peccato non firmetur. Et hoc tollitur per obstinationem , quando scilicet homo firmat suum propositum in hoc, quod peccato inhaereat. Et de his duobus dicitur Hierem. 8. Nullus est qui agat poenitetiam super peccato suo, dicens; mid feci λ quantum ad primum. Omnes conuulsi sunt
ad cursum,quasi eques impetu uadens ad praelium, quantum adsecundum .s ITEM articulo tertio; Secundum diuersas acceptiones peccati , pec
catum in Spiritum sanctum, diuersimode irremissibile dicitur. Si enim dicatur peccatum in Spiritum sanctum , finalis imp nitentia; sic dicitur spiritu sin irremissibile,quia nullo modo remittitur. Peccatu enim mortale in quo homo perseuerat vique ad morte,quia in hac uita non remittitur per poeniten
179쪽
tiam, nee etiam in suturo dimittetur. Secundum autem alias duas acta. ptiones dicitur irremissibilet non lubd nullo modo remittatur , sed quia quantum est de se , habet meritum ut non remittatur. Et hoc dupliciter: Uno modo, quantum ad poenam. Qui enim ex ignorantia uel infirmitate peccat, minorem poenam moeretur. Qui autem ex certa malitia pessat, non habet . liquam excusationem, unde eius poena minuatur. Similiter etiam , qui blasphemabat in Filium hominis, eius diuinitate nondum reuelata, poterat habere aliquam excusationem propter infirmitatem carnis, quam in eo adspiciebat:&sic minorem poenam merebatur. Sed qui ty. iam diuinitatem blasphemabat, opera Spiritus sancti diabolo attribuens , nullam excusationem habebat, undὰ eius poena diminueretur. Et ideo a Rom. 3.in dicitur, secundum expositionem a Chrysostomi, Hoc peccatum Iudaeis M/rib. non remitti, neque in hos seculo, neque in futuro: quia pro eo passi sunt pinnam&in praesenti uita per Romanos,&in futura uita in poena insese . in rctat. ni. Sicut etiam Athanasius m inducit exemplum de eorum parentibus; quε Deit de qui primo quidem contra Moysen contenderunt propter defectum aquae & s dio 'e' panis :&boc Dominus sustinuit patienter. Habebant enim excusat: onem
o c.rt ij. ex infirmitate camis. Sed postmodum Nauius peccauerui:t,quas b Ia phematites in Spiritum sanctum , beneficia Dai, qui eos de Aegypto eduxerat, idolo attribuentes, cum dixerunt: Hi sunt dij tui Israel, qui te eduxe runt de terra Aegypti. Et ideo Dominus & temporaliter fecit eos punisi quia ceciderunt in die illa quasi trigintatria millia hominum, &in futuro eis poenam comminatur, dicens: Ego autem in die nitionis ui stabo Sehoc peccatum eorum. Alio modo potest intelligi quo ad culpam: sicut aliquis dicitur morbus incurabilis lecundum naturain morbi per quem tollitur id , per quod morbus potest curari, puta eum morbus tollit uirtutem naturae, uel inducit fastidium cibi&medicinae, licEt talem morbum Deiri ossit curare : ita etiam peccatum in Spiritum sanctum dicitur irremissi-ile secundum si iam naturam, inquantum excludit ea, per quae fit remissio peccatorum. Per hoc tamen non praecluditur uia remittendi & s mandi omnipotentiae & misericordiae Dei, per quam aliquandb talas quas miraculose spiritualiter sanantur. vidi modis Gaa coxius libro vigesimo uinto Moralium, eapite decimosex ν ' μ' in Selendum est qubd peccatum tribus mod s committitur . Nam aut ignorantia, aut infirmitate, aut studio perpetratur. Et grauius quidem infirmitate quain ignorantia, sed multo grauius studio quam infirmitate pe ignorantia catura Ignorantia Paulas peccauerat cum dicebati Qui prius sit blasphe 'xi D in , di persecutor, de contumeliosus, sed misericordiam consecutus,qui 3η nitate. ignorans feci in incredulitate. Petrus uero infirmitate peccauit, quandhin eo omne robur fidei quod Domino perhibuit, una uox puellae concussit,& DενM quem corde tenuit, uoce denegauit. Sed quia infirmitatis cub pauet ignorantiae eo ficilius tergiciar, quia non studio perpetratur, Pau M- lqs qui ignorauit, sciendo correxit : de Petrus moram & quasi arescentem εἰ dutitia. radicem fidei lachrymis rigando solidavit. Ex industria uero peccaue runt ii, de quibus ipse per se magister dicebat: Si non uenulem ,& locutus filissem eis , peccatum non haberent : nunc autem excusationem
non tabelit de peccato suo. Et paulo post : Et viderunt & oderunt me di patiem meum. Aliud est enim, bona non facere : aliud, b
180쪽
1 orum odisse do rem: sicut aliud est praecipitatione, aliusdelibera
tione peccare. Saepe enim peccatum praecipitatione committitur,quod tamen consilio & deliberatione damnatur. Ex infirmitate enim plerunque solet accidere, amare bonum, sed implere non posse. Ex studio uero peccare est, bonum nec sacere, nec amare. Sicut ergo nonnunquam grauius est, peccatum diligere quam perpetrare: ita nequius est odisse itistitiam, e non fecisse. Sunt ergo nonnulli in Ecclesia, qui non solum bona non faciunt, sed etiam pertequuutur:& ouae ipsi facere negligunt, etiam in alijs detestantur. Horum peccatum sciscet non ex insemitate uel ignorantia , sed ex solo studio perpetratur, 'aia itidelicet si uellent implere bona, nec tamen possent, ea quae in sene ligunt,saltem in alijs amarent. Si enim ea ipsi uel solo uoto appeterent,iacta ab alijs non odiisent: sed quia bona ea-cem audiendo cognoscunt, uiuendo despiciunt, animaduertudo persequutur, recte dicitur: qui ex industria recesserunt ab eo. Vnde & apte subluagitur: Et omnes uias eius intelligere noluerunt. Non enim ait, Infirmitate non intelligunt: sed,intelligere noluerunt: quia tape quae sacere despiciunt, etiam scire contenamini. Quia enim scriptum est, Seruus nesciens uoluntatem Domini sui, et saciens digna plagis,uapulabit paucis :& seruus 8iens uoluntatem Domini sui,& non faciens iuxta eam, plagis uapulabit multis: impunitatem peccandi, existimant remedium nesciendi. Quinimi nim sola Luperbiae caligine tenebrescunt, atque ideo non discernunt, quia aliud est, nescisse: alind, scire noluisse. Nescire enim, ignorantia est: scirς noluisse,suPerbia. Et tanto magis excusationem non possunt hab re quia hesciant , quanto magis eis etia nolentibus opponitur s cognoscat.
cimiam praesumptis facit peccatum in spiritum sanctum 'A. Ea, quae hominem sela Dar misericor. dia confidentem,&ad peccandum audacem se rei. t. i, 'cit, seposita uidelicet ac abiecta omni iustitiae timorisq; diuini ratione.
R sola fide in C ii R 1 s et v si sibi blandientes, vel in med ijs peccatorum sordibus, hut it meta, computrescunt, nec sibi solum,sed alijs itidem polliceri audent securitatem, modo ea. Pet η Eceεs κmeritis Cuxigri & Dei gnatiar per fidem op praehense fidant, quantumuis interim poenitentiae ψ fructus negligantur. Horuna ucro xi
singulis acclamat gentiu Doctor in fide & ue- '
ritate Paulus. diuitias, inquit, bonitatis Dero patientia longanimitatis contemnise Ignoras μ
moniam benignitas Dei ad poenitcntiam te adducite io.isitio. de simmom a Quam humi cap. 13.