장음표시 사용
121쪽
M COMMENT. DE IURE REGNI NE A P.
absentiam advocatorum non retra. quosdam ex serens bus novam iuri Dctantur l. 4. Cod. de postulando. Sed prudentiam excinitasse . quae specie causae fiscales retractantur propter tantum legibus nititur ἔ eamque neci absentiam patroni fisci , quia nihil ipsi legum auctores intelligerent. Nam actum esse intelligitur, idest res in- quis unquam credidisset , praefatum tegra esse . necdum habetur pro ju- .auctorem, dum absque ulla haesita- dicata. Quoties vero omnia legitime tione axioma proponit , & legem peracta simi in criminali judicio , citat ejus confirmandi gratia , quis, videtur minus recte fiscum expostulare, inquam , credidisset , eam legem ut iterum causa tractetur. omnino extra propositum est Ap-XI. Versm hic in disceptationem ponamus legis verba : Illud Iciendum venit, an nisus uti potuit ordinario est, nequct pupilium , nequc rempu' appellationis remedio . si fortassis b6cam, cum pro libertate judieatur, Teus Uel absolutus omnino sit , vel in integrum ressisui huse ς 'Ied ap- mitiori poena condemnatus. Pragma- pessitionem esse necessariam ς idqueticorum conanumh sententia est , ita referiptum est . Sententia legis Romanis te ibus eiusmodi appellatio- non minus perspicua est, quam aequa,nem admitti . sed ex consiletudine' nam pupillus , & respublica , quam forensi, & nominatim in hoc Regno vis in judicio victi habeant extrao eam rejici , vid. Grammat. decis dinarium remedium restitutionis in1 - de Fra his deci . I x , Capy integrum , nihilominus illud cessare Ciumlatr. decis lues. Petram comment. debet favore libertatis sed tantum d rix. IS. . aliosque passim . Illui experiri poterunt remedio ordinario autem admiratione est dignum. quod appellationis o Quid hoc ad fiscum iidem Pragmatici. dum aliis in loci; in causis criminalibus 8 Sequitur idem pro certo statuissent , fiscum in cri- auctor Si tamen adsit arcu rior non uinibus incognitum esse iure Ro- appella; l. i. β. r. D. as Turpillia-mano in praesenti nihilominus num . In cit. I. illud agitur saltem aifirmant, eodem jure eundem fiscum de republica , & de appellatione: at pPellare posse. Sed undenam . quom in hac I. i. sermo tantum est deret aliquis, superioris assertionis pro- tergiversatoribus, & Calutamiatoribus. bationes assumunt doctores Qui Demum idem auctor citat i. non novissime hac de re tractat auctor intelligitur 3. Diυus D. de juri jurisprudentiae foren fis, prae omnibu ei. In hac lege proponitur , quod sussiciet, siquidem ille in more habet, supra explicavimus, nempe retractan ut quidquid reliqui eadem de re dam esse causam fiscalem , quae acta scripserunt, in unum lacum congerat, est advocato fisti non interveniente.& transcribat . . Ille igitur rom. 8. Sin in immensum cresceret hoc opus, cap. 93. num io. sc ait: ut si vellemus singula qu que nomorum oppellare possit a s Hent; murra doctorum errata , ψη inion S ex fiscum lata pyo reue 3 aeistingtiendum mi Aare , qua; ipsi pro arbitrio sbi .est jus commune a jure Remi. Iure confingunt, do postmodum in forumit imuni fiscus potes appellare L inducunt . Quid ig tur dicemusZnum illud la 2. D de pellat. Fraurais, habebit fiseus appellationem in causisFctra C . Uel hic unus locus evia criminalibuq λ id equitiein in jure dentissimam argumentum praebet , Romano expresse non legitur I led,
122쪽
P A R T. I. LI P. H. C A P. VII. prout ex coei jecturis assequi possumus, utique negandum est. Non loquimur hic de causis ad publicum patrim γnium spectantibus , in quibus cum liceat privatis provocare, vid. l. lata et r. Cod. de appetiari s excipiuntur tantum debita fisco ex contractibiis, vel tributis, quae differri non possunt sine publico incommodo; Sc propterea ubi manifeste sunt convicti debitores,
ad appellandum non admittuntur l. 4 , O' DD. Coa. qvortim appinat.
σα in , licebit etiam & fisco . Sed
ubi agitur de crimice vindicando , postquam fi sciis , quae sui m uneris sunt , peregit tum in amium jundi. cialium consecti Gne , tum in prolatione sententiae , Non est am prius quod ejus intersit: satis enim super. que publicae securitati consuluit , dum crimen detulit in iudicium v &curavit, ne quid admitteretur contra formam juris , unde non est , cur debeat ad superiores judices pro
XII. At veniamus ad leges Regni. Extat inter capitula Caroli II. Ande. gavensis num. I7 . celebris constituistio , qua imponitur inferioribus iudicibus , ut quando per sententiam abis
solutus sit reus in iudicio instituto
per inquisitionem, aut dentinctatio. nem . ubi accusator nullus extitit , ne fortassis crimina remaneant impunita , literas transimittant. sve per relationem notam faciant superioribus
judicibus, ad quos appellatio interponi deberet, inquisitionis formam,&rationem sententiae jam prolatae, ad hoc ut illa possit vel rescindi. vel confirmari. Sed paulatim ea costitutio in desuetudinem abiit: etenim usu fuit receptum , ut in causis cRminali.bus semper procederetur cum. accillatore; qui si deficiebat , dabatur ab ipsa Curia, & dicebatur coadjutoI Ssiquidem ejus ossietium erat veluti adjuvare criminum persequutionem. Sed quoniam Curia aliquando id negligebat , ideo Rex Robertus generaliter
statuit in cap. ad conquit rionem 22Ο., ut vel deficiente, vel desistente accusatore, teneatur ipsa Curia idoneum virum eligere ad accusati Oirem prosequendam. Ex superioribus constitutio. nibus patet, ea aetate advocatum fitcalem non fuisse sblitum accusation eginstituere, Sc persequi. Et inde fit, ut in Curiis nferioribus . tum Regiis ,
tum Baronalibus, ubi non est advocatus si di, adhuc ulus permaneat, ut deficiente accusatore detur coadjutor si scalis. Fingamus modo, reum abis. lutum fuisse a judice, poteritne appellari ad superiorem λ Si adest accusa. tor, culus interest, utique affirmandum est . At si non adest , cessabit tale remedium. Et hoc sane ritus Magnae Cimae xs8 Ostendit illis verbis: Item non appellatur ab omnibus femtentiis absolutoriis laris per ipsam
curiam, ex mero ossicio, vel duuun- elatione crjωrnaliter procedendo . Hoc equidem consonum est tum rationi,
tum Romano juri, ex iis qu e supra diximus. Unde dum nostri alunt, in
sententiis absolutoriis recrura circa appellationem , discrepare jus Romanum a legibus Regnii minus recte patiocinantur. Et pri fert in dum credunt, praefatam constitutionem Carolis H. a ritu correctam esse ut scribit loci eit auctor Iuri rud. forensisnam in constitutione agitur tantum de relatione facienda ab inferiori judice ad superiorem: at in ritu de appellatione , quae utique cum non possit. testitui, nisi ad instantiam partis, cessabit, quoties ex mero officio, vel ex denunciatione proceditur; & quamvis a fisco proposita se accusatio , tamen quoties illa in singulis parti
123쪽
I 16hus judicii peregit quae sua intererant secundum legum pri scriptum , iam functus est officio suo; & propterea
ad oldinarium remedium appellationis devenire non potest . scribitur ex Concilio Lateranensi somma electionis Pontificis, in quam concurrere debent duae partes eligemitum & ratio affertur, quia cum non adsit superior, ad quem rcciimus ha-XIlI. Illud autem advertere debemus, heri possit, requiritur maior solem per leges nostras , ad causas criminales, ubi proceditur ad ir flantiam fisci, protractiim esse constitutionem Jussiniani in I. ult. Cod. de appellationi. bus , ex qua appellatio ab uno ex liti. gantibus proposua, intelligitur communis utrique; adeo ut ossit judex etiam reformare sententiam contra appellantem in favorem partis adversae. Hinc edita fuit prag. 7. de appellationibus, eaque statutum, ut li- posse, sed tantum reclamari. Quaemias, quam ut aliis electionibus Sed recursus in ea decretali significat ordinarium remedium appellationis; nam jure canonico competit adversus electionem adpellatio, videsis cap. IG. eod. xit. Majori oscitantia labo. rat cit. auctor jurior. forens . dum citat auth, ut non alitia largitas aliud in quo )ecernitur, a sentemtia Praelami Praetorio appellari non cet fiscus non possit appellare , tamen si ipse reus condemnatus appellaverit , fiat appellatio communis cum fisco; unde judex, dum justum ei videbitur, poterit graviori poena reum appellantem afficere. Ex quo talis regula vulgo profertur in soro crimi. nati, ficus non appellat, sed in har. ret appellationi per reum propositae. XIV. Ne autem ex nimia sortastis judicum indulgentia, publicae disci. plinae, ad crimitium praesertim graviorum animadversionem, detrimentum asseratur, introductum olim fuit,& adhuc hodie usus fert, ut possit fiscus superiores adire, ab eisque perere, ut lenior fententia pro reo lata in duriorem reformetur idque causa cognita permittitur. Recursum vulgo dicunt nostri;& fieri solet in Sacro Consilio. Hoc sane a ratione,& a bono publico non est alienum expressum tamen in legibus non reperitur, Sc propterea, ut videre est
apud de Franchis deri . t 48. R Capycium latr. dict. descis tos, qui talemulum reserunt ad jus canonicum ex capit. 6. de ele Iiove, a proposto aberrant , nam in eo capitulo piae- constitutio , sit vellemus ad rem Pra sentenu transferre, Sc inde argumen. tum lumere, efficietur, fiscum ap- pegare non . poste in Magna Curia , sed in eadem posse tantum proponere reclamationem . Quo sane nihil absurdius excogitari potest . XU. Quemadmodum in causis privatorum solet eodem tempore advocatus consti tui, & procurator; ita& in publicis. Unde non minus in Regia Camera, quam in Magna Curia, praeter advocatum fisci, adest eiusdem procurator; ad cujus munus haec pertinet: Petitiones proponere circa reos inquisitos in Magna Curia, quaeque ad actinim judicialium conlamonem iaciunt; iisque protestationes apponere, si ve legitimas exceptiones, ut colligitur ex lege
de insic. M ii i Iussit. Idem debet
qualibet hebdomada perquirere, utrum actorum magistri, S perceptor Magnae Curiae recte suum munus adimpleverint , circa annotavionem proscriptorum, contumacium, & poenarum,qupe jam incusatae sunt. Prout mandatur in cit. Prag. s. Quoties causae
124쪽
sae criminales per appellationem tra esse ner curiam, sed &pugsi i ἰctandae sunt in Sacro Consilio. non tamς h ic voce usi is est Im era o .. . minus advocatus, quam procurator pug llaribus, at denotan las en fiscalis intervenire, debent: imo & sive quamcunque mater m ape.im expresse iniungitur eos vocandoς esse ad scribendum . praui utus 'a Etacuin prograr. . . ult. de in . S. R. ferebat in gratis jubmini tyrandiis. cC. Dum qualibet hebdomada regitur quascunque expensas ficiendis sive pro Curia.., ad silere tenetur procurator testium examine, sive pro talario act-smul Tum fisci advocato praem. 37. paritorum, tabellionumque , hoc estia de osc. Mag. Iust. Denique scribarum. Ex hac constitutione Im- ea omnia a procuratore fiscali agen- nus recte deducitur. Officium advo
da sunt, quae generaliter in causis cati pauperum in Magna Cama , &tractandis tum negotii ipsius natura, in Restiis Audientiis introductitra. tum ossicii necessaria diligentia re. nam ibi Fridericus tantum volu u, quirit . aliquem auctoritate Curiae eligi de-XVI. Quemadmodum in iudicio here ex numero advocatorum, quo criminali advocatus intervenit pro ties enumeratae person .e non habeant, fisco contra reum, ita aequitas ipsa unde ex se quaerere possint advoca - suadet, ut & suum reus habeat de- tum, vel non inveniant ob potentiam
fensorem. Hinc Praetoris edicto, re- advorsariorum. Quod & hodie fieri lato in I. I. D. de postulando , etsi solet auctoritate Principis . Unde non quibusdam personis justa de causa videtur Tapia percepisse sensum con prohiberetur postulare in judicio, ut stitutioni vi dum eam collocavit sub
minoribus, surdis &c. tamen daban. titulo de incio a ocati pavprr- . tur iis advocati, sicuti etiam cuicun- Verisimile tamen est, paulatim inque, quoties vel ambitio adversarii, ductum ut unus auctoritate Curiae vel metus impedimento erat, quo- designaretur advocatus, cui commit minus inveniretur. Imo Olim statutum terentur superiores causae. Et quo erat, ut Proconsules in provinciis commodius vaearet suo muneri, sia darent advocatos petentibus, pr.eser- larium quoque assignatum suit, ut tim sceminis, pupillis, vel alias de- colligitur ex rit. I9. Uerum idem bilibus, qui alieno auxilio indigebant, advocatus . non prohibebatur Priva & nominatim mentecaptis Moties toruin patrocinium suscipere; nec spe aliquis pro eis petiisset secus ultro ciali modo inter Regios ossiciales
tenebantur Proconsules dare ex ossi. numerabatur, vid. rit. 23. ubi rei est C: cio, ne aliquis indefensus remaneret rauita, sua aetate solitum fuisse: ad i. 9. h. Π ocatos D. de inci Pro. vocatum pauperum una tantum hC-
cons. Eadem aequitatis,& pietatis ra. di singulis diebus assidere cum juditione olim commotus Imperator Fri. cibus Magnae Curiae , & postmodum dericus II. constitutionem edidit quae ad propria neetolia pertractanda di- legitur sub titulo de dandis a oti scedere. Tandem, togae ornamentoris oec. eaque iussit, pupilli mi is, suscepto, coepit ille collegio Magnae orphonis, Pauperibus, seu quibusLDt Curiae adiungi, vid. Rouitum .
dcbilibus, praesertim contra potentes praem. 35. de ostialib. prout cerni mentibus , aut sifendentibus causat tur nostr ς temporibus . .
Ros, non solum advocatos dandos XVII. Hujus advocati, sicuti & p
125쪽
COMMENT. DE IURE REGNI NE A P.
II 8 curatoris eidem adjuricti , osticium versari debet in omnibus iis, quae pertinent ad pauperum patrocinium. Sed quoniam causae criminales sunt maioris momenti, & ejusmodi, unde aliquando capitis periculum imminet , ideo illorum cura ad eas tantum, ex quadam consuetudine, trans. lata est. Et propterea advocatus pauperum, ut fisco opponatur, in Magna Curia, criminali residet. Hinc actus judiciarii contra reos confecti, sive inquisitiones, anteqt m ad finem usque perducuntur, tradi debent inspiciendae tum advocato, tum pro curatori pauperum, vid. not. ad 3. 6. pragm. a. de osse. Magi r. Iustit. Et quoniam non minus publice , quam privatim interest, causas quanto citius terminari, ideo in ' m. 4. g. I. de vim. captim in jungitur, tam fisci, quam pauperum advocato, ut procurent causarum expeditionem. Demum speciali, modo in cit. pr m. 2, 3. s. 6. injungitur judicibus Magnae Curiae, ut audiant diligenter, quae ab eodem advocato pro reis proponuntur. Quoniam appellationes a Regiis Audientiis interponi solent ad Magnam Curiam , propterea caVetur in pragm. 43. Φ. q. cr uic de offici Mag. Iustit. , ut quemadmodum advocatus, & procurator si scat is ejusdem Magnae Curia curare debent , ut certiores reddantur per advocat , procuratoresque Regiarum Audientia. rum de omnibus iis, quae faciunt pro fisco; eodem modo idem pr0 rent pro iis, quae faciunt favore ,
reorum, tum advocatus , tum Procurator Pauperum.
XVul. Quamvis autem , diversa licet ratione , aequale sit officium fisc., pauperumque advocati , nescio tam . , quo pacto ad inaequale jus paulatim redacta si utriusque auctoritas . Et sane nossi minus interest Reipublicae crimina puniri , quam legitimas reorum defensiones proponere ς & multo magis cum evenire possit aliquando , ut innoceos a calumniis . oppressione, injustaque vexatione fit liberandus. Unde prudenter, non multis abhinc annis, nomine hujus civitatis , & regni , supplicationes porrectae suere, vid. voltim. 2. privit. pag. 28 I. ut non minus
in Regia Camera , quam in Magna Curia, aliisque tribunalibus, fisci ad . vocatus publice. sua jura proponeret,
ut tam privatorum advocatus, quam pauperum, exceptiones, & cujuicunque generis legitimas defensiones opponere pollet: pra terea , ut advocatus pauperum, dum suffragia seruntur secreto a iudicibus esset praesens eodem modo, ac advocatus silci. Uerum haec impetrari non potuere , sed tantummodo fuit concessum : ut instantiae
cales tu causis ciυilibus fiant inscriptis, illarumque, parto, quarum inter est , notitiam habeant e in criminalibue quatenus conυeniat . Usus aute sic se habet in Magna Curia, ut advocatus pauperum sit solummodo praesens; dum fiunt relationes exactibus judicialibus confectis ad Curiae insormationem, non autem dum feruntur suffragia. CA- Diqitigoo by Coos
126쪽
- P A R T. I. L I B. II. C A P. VIII.
agitur de extraordinariis cognitionibus magnae Curiae in criminibus, Itae , ut dicunt , praeeminentiis; er praecipue de quaestionibus inaudito
reo, volgγ, ex processu informativo ε ε .
ONi ΑΜ leges Regni specialiter
quaedam crimina voluerunt per tinere ad cognitionem Magnae Curiae; ideo hostri appellant jus praee. minentiae . quod vocabulum lupra explicavimus. Plimum locum sibi vindicat crimen laetae majestatis ex constit. t ruimus ut Magnae Curiae: Scconfirmatur in rit. ψI, tibi barbare dicitur de querra mota r quae utinue
piaecipua est laetae Majestatis species, quoties iniussu Principis subditus heblum gesserit, delectum habuerit me citum comparaverit L. 3. D. at te Iul. Majessi. Hoc sane crimen Obsui gravitatem pertinet nominatim ad cognitionem Magnae Curiae , sive privative, Sc ut Ioquuntur nostri post Oravi tam in comment Uerum hoc non minus usu , quam posterioribus legibus immutatum fuit , nam inpra in D in M. de inc. S. D. C. sic statuitur: criminit Laesae milestitis cognitiν, nobis, veI judicibus per nos deIegatis , sive deImaudit refer.
vatur . In cod. rit. 47. Nominatur etiam crimen de privato carcere
quod utique Principis Majestatem laedite I. unic. d. de privatis carcerib& propterea de eo cognoscit Magna Curia extra ordinem . Nominatur
denique cognitio de poenis sistatibus;
scilicet de pecuniariis, ut interpretatur Caravita , quae pertinent ad fiscum Principis . Sed quoniam eiusmodi poenae pertinere postea coeperunt etiam ad Curiaς inferiores , ut infra explicabimus in tit. de jurisdictione Haronum; ideo nulla amplius ea de re specialis cognitio, seu pr. Ρeminentia Magnae Curiae apparet. Et in summa Tmnia crimina , quae Principi censentur reservata in signum directi dominii, inter quae est crimen falla monetae, vid. de Franctas decis. Στ pertinent specialiter ad cogni. tionem Magnae Curiae . Sed de his latius infra ubi agimus He auctori. tate Regiarum Audientiarum . II. Inter praeeminenti asa Magnae Curiae numeratur praecipue a Pragmaticis facultas reos torquendi ex processu informatiυo . Sed quoniam ceIebri tractatio haec inter nostros , adeo ut de ea placuerit Hieronymo Cal i integrum volumen componere; ideo, ne quid desit susceptae disputa. tioni ni de auctoritate Magnae Curiae in criminibus . rem totam hic breviter examinandam censui.
III. Quaestiones in usu latini sermonis criminalia judicia aliquando denotare', a doctis viris animadve sum est; unde proprii judices dicebantur siluaestores , qui quaerebant', sive de criminibus publicis inquirebant . Hinc notat Budaeus in I. z. D. de origis. jur. decernere quaestionem apud Romanos significasse , quod nunc in foro dicimus ordinare, ut fiat seu cipiatur informatis , Sc contra delinquenteg procedatur. Sed quoniam in informatione facienda, seu in inquirendo contra reos , actus iudiciarii
majoris momenti sunt tormenta, quae
illis a judice inferri solent, ut facti
127쪽
tuntur , id quidem nulla lege , aut consuetudine induci potuisse , cum de sensio sit juris naturalis , quae reo nunquam potest auferri; & prae serti mcum tortura irreparabile damnum se. cum trahat , cui certe occurri non potest, nisi antea reus audiatur. Verum his , ceterisque argumentis assatim respondet Merlinus lib. 2. contro. mers cap. Sc praecipue ostendit ,
generalis justitiae formam non laedi , quoties inspecta criminis gravitate aliquantum receditur a regulis communibus, & extra ordinem differtur defenso rei, ne probationes in re gra. vi patesiant ; eoque modo , contra publicam utilitatem , impunitas criminum atrocissimorum proveniat. Huc faciunt Taciti verba Annal. I . Ha 'bebat aliquid iniqui omne magnum exemptum , quod contra singulos uti. Iitate publica rependitur. VI. Non solum Doctores nostri , sed & exteri controversiam , qua de agimus. tractarunt, & pra sertim Laurentius Matthaeu de re crim. controv.
23 , qui ostendit, generaliter superiorem consuetudinem introductam esse in omnibus ferme supremis Tribunalibus. Verum non omnia , quibus utitur , argumenta , ad rem facere videntur, &praesertim dum asserit; torturam esse actum extrajudicialem &propterea non alias defensiones requi. rem , nisi quas ad prirparationem judicii ipsa summaria inquisitio patitur;
nam ex eo sequitur , in quocunque delicto, reum ex decreto torturae audiendum non esse , cum sit actus extra judicialis . Et sane si tortura ex- trajudicialis actus est , nescio , quid in criminali judicio proprie appellari possit judiciale. Sequutus fuit vir do.
Eius hac in re interpretum ex BartOli schola opinionem, qui post Brunum in tradi. de indici tori. , Specula-
II. CAP. VIII. Ialtorem , Angelum Scc. , ceterosque , relatos a Caball. resol. crim. cas 227. num. I9. sic ratiocinantur: quemadmodum in teste iuramentum , tanquam actus judicialis die juridico recipi debet , ejus vero examen , tanquam quid extra judiciale , potest etiam die feriato in honorem Dei tita , cum praecesserit in tortura cognitio indiciorum, quae judicialis actus est ; ipsa tortura erit quid extrajudiciale & propterea quocunque te παpore haberi poterit . Hujuscemodi equidem argumentis solidioris juri Dprudentiae sectatores omnino non moventur; nam ut mittamus diligentius examinare , an verum si quod ipsi proponunt, non eadem ratio est juramenti . testiumque examinis , inter
quae aliquid discriminis considerari posset, unde unum judiciale, alterum extra judiciale .dicetur; ac probationis' indiciorum , & actus torturae , qua semper in ordine judicii peraguntur. Neque dixeris, probatis indiciis, ex quibus ad torturam devenitur, ipsam torturam extrajudicialem esse : nam multa sunt , quas in judicio ab aliis dependent , nec propterea desinunt esse iudicialia, &solemnia. Sit exempli loco contestatio litis , ad quamnis praevia citatione perveniri nequit;& nihilominus quis unquam amrma. vii contestationem litis extrajudicialem actum esse λVII. Neque ab argumento , quo utitur Matthaeu discrepat ratio, quam
proponit; ait enim : cum minori et s. annis tortura infertur , curator Praesens non est; igitur non est actus judicialis , procul dubio perfici nequit
absque curatoris interventu . Verum id movere nos non debet , sive do.
Elorum opiniones, sive jus i psum consideremus ἰ nam & auctoritate graves , & permulti sunt doctores , qui id asse-
128쪽
m COMMENT. DE IURE REGNI NEAP.
asserunt, invalidam esse confessionem exhibitum . tormentis supponi Iolis minoris absque curatoris interventu, tum. Quod omnino absurdum eli, Vid. Antonium Matthaeum de erim. imo contrarium statuerat Imperatorvix. de gri est. nu. i I. Unde quibus- Augustus scilicet, ut est in I. I. D.
dam placuit, curatorem dandum esse de quaeston. a tormentιs uou et cetiam cum in tormentis minor intem incipiendum. Et confirmatur In LIOLAtur, vid. Bocerum de quaesi. cap. milites 8. Od. eos. rat. In lege au q. num. 2D. & Marad. tract. eri . tem Constantini, quaestio cum me pari. z. cap. g. Et quamvis id inso- rate verbum sit, denotat inquiliti το Saxonico non observari notet Carp- nem de crimine, ad hoc ut altus ZOvius pari. q. pract. crimim quaest. iudiciarii perficiantur, oc exinde reus I 8 num. 33.; non tamen ex eo im vel condamnetur , vel ab lolvatur , se tur , torturam extruudicialem diutius carceribus mancipetur. Eum H tum esse; sed potius dicetur, intem que verborum Constantini lentum ventum curatoris, licet de jure requi- esse evidenter ollendunt verba ι. d.
si tum , nihilominus usu sublatum qui- COL TMod. de accWat.: Ne umer-busdam in locis prout est in foro forum criminum re , veι desedio IMnost , vid. Rosam in praxi decreri dicum, ves quadam lenitarιs ambι
crimiu. cap. II. cirra sim, qui ait . tione, per proυlucras detruιν n aι in Magna Curia observari, ut cur ceribus crudelius dserantur, mo
tor interveniat in actu iuramenti, sci- neantur omnes Iudices, nos clos σlicet cum minor iurat , se verum di. custodii reos disceptatio ut ara xa I ιν- sese, non autem cum subjicitur qum dere, G quod leges fua scrupx Gossioni . Concludendum igitur est , coa- Nirr . suetudinem torturae inserendae non da. IX. Itaque cum ex conluetudineris antea defensionibus reo, non alium omnium supremorum tribunal lum u- det originem accepisse , quam ex pin perior extraordinarius moduS tortus Eblica utilitate. ut homines Dei norosi inferendie introductus sit, credendum deterreantur; & ut lacilius graviorum est , vel a primordio idem tecille criminum cognitio haberi posset o Magnam Curiam , tum quia , O
non ex eo quod fit actus extra judi- graviorum criminum trequentlam , cialis . ita uitum fuit publice expedire. Qua VIII. Fallitur σε terea idem propter anxie cum doctoribus quae-M4tthaeu, dum scribit, eum usim rere non est necesse, qua nam lege ea Romanis quoque legibus probari ; de re apud n6s nominatIm cautum siquidem verba I. 1 Cod. de cus I. sit. Communiter credunt, id statutum reor. quae adducit, alio referuntur. a Rege Roberto In cap. secum Ic Statuit ibi Imperator Constantinus, ut Drati 271. ubi Maginro Jultit Hrio de reis quanto citius fieri potest , mandatur, ut contra in igne S, Nquaestio habeatur, ne diuturno vin- m,sos latrones, liUe Ularum gratis Culorum, carceris squallore tabescant. tores, lares, homicidas, aut quo Et sane verbum quaesis in hac con- cunque gravi crimine notatos, pro stitutione in eam sententiam a duxit cedatur iuris ordine non iervat . non minus Matthaeu , qaam Raevar- Haec constitutio sic accepta et, qua dum lib. q. Carior. cap. ii. ut assim si Rex jussisset, ut inter solamnia, , rent, more Romano statim reum qu e praei ermittenda erunt, numere
129쪽
P ART. I. LIB. II. C A P. VIII. tur quoque d e sensio rei, quoties in
fertur tortura, Vid. Marad. tract. criamin. pari. Z. cap. 12. Verum a com
muni sententia recedit Hieronymus Cala lib. cit. eap. a , exillimat enim, modum procedendi, de quo agimuῖ, statutum fuisse in cap. in accusetis, in cap.juris censurat. Imo ait, indidi. cap. ii cum I celeratis, non solum id Magnae Curiae non concedi, sed potius prohiberi. Et utitur sutili sane argumento, quia, inquit, literae Roberti in eo capitulo compre
hensae . directae fuerunt Ioanni de Aja tunc temporis Magistro Iustitiario, cuius fidem pro justitia, Scaequitate satis prospectam Rex habe.hat , unde fuit electa industria petasonae . Demum sic concludit: quos si ab illo capitulo arbitrium, sive praeeminentia habuiset originem, ex
ejusdem tenore hodie quoque conqui sceret. Uerum, etsi libenter concesserim, Robertum specialiter in illa
conlii tutione de tortura loquutum non esse ; tamen ridiculum est assir. mare, eam legem promulgatam sui sese intuitu Magistri Iustitiarii ; cum
potius mens Regis fuerit, ut in criminibus gravioribus ordo si ordinem aliquando non servare, ut ipse ait non ineleganter. Verum his omissis, videamus pro usu serensi, quaenam sint requisita ad eam torturae speciem
X. Quamvis Ioannes de Nigris in
comment. ad cit. cap. se cum scel ratis decem proponat requisita; tamen quaedam ex iis seneralia sunt in quacunque inquisitione, quaedam
usu non confirmata; unde communis sententia sic se habet: criminis gravitatem, Sc indicia urgentia necessaria esse ad torturam inserendam ex processu informativo, de Fr.itidh. dict. decis I 43. , ubi addit , etsi Joannes de Nigris plura ad eam rem requirat , nihilominus Magnam Curiam ea uti praeminentia non adhibitis aliis circumstatutis, nisi gravitate delicti, urgentia indiciorum. Cum dicitur hic gravitas de licti, non
accipitur eodem modo, ac in ordinaria methodo torturae inferendae, ubi sat est quod crimen sit ejusmodi, ut reus mereatur pta nam . ut nostri dicunt , corporis amictivam : vid. Carpao. vium pract. crim. pari. 3. quaest. IIV.
num. I. οῦ sed debet esse gravissimum,& atrocissimum, ut in exemplis Propositis ex constitutione Regis Roberti. Cum dicunt urgentiam indiciorum , intelligunt indicia debere esse majoris momenti ac in ceteris inqui. stionibus. Sc quae non leviter animum judicis movere possunt, vid. Carolum de Rosa in praxi crim. cap. 8. n. 6 i. Permulti ex DD., qui eandem materiam tractant, ut videre est apud Marad. Dc. cit. Sc Cal, cap. addunt 8c tertium requisitum, nempe levitatem vitae, hoc est, ut inquisitus laboret infamia vitae male actae . Illud autem in hac contro. vel sia mirum videri poterit, quod doctores, licet dissentiant inter se, omnes tamen pro sua opinione , comsuetudinem , Sc usum judicandi adducunt . Imo nec de facto constat
inter eos; etenim Roccus in tradi. de inciis rubr. I 4. I . num. q.
amrmat, sua aetate , cum esset ipse causae Commissarius, secundum opinionem de Franchis decisum fuisse. At Maradaeus loc'. cit. eum de sal sitate redarguit, assirmans in ea causa pro reo judicatum esse, ut scilicet datis defensionibus torqueretur, quia bonae famae esset. Id ipsum refert. Petra rit. 34. in sin. Ex his difficile non est judicare, quanta fides vel in rebus ad factum pertinentibus prae Q et stan-
130쪽
ra . COMMENT. DE IURE REGNI NEAP.
standa st nostris pagmaticis. 'modo, ait constitutio, habeant vanXI. Quid igitur in hac Doctorum salios, & jurisdictionem in Regno dissensione dicemus 8 Et quidem fi ab ipso Rege concessam. Illud au-
velimus verba Regis Roberti exa- tem animadvertendum est, quod mimi nare in dicis. cap. se cum scelera- ror ab interpretibus praetermissum, tis , non dubitabimus in sentem non solum in cit. pragm. 22. privitiam eorum discedere , qui levitatem quoque vitae in reo necessariam censent: id enim illa verba denotant se cum sceleratis, cT reprobis, quos notabiliter fama grmat, ves crebra commisso criminum dat insignes σe. Et infra : Contra quoslibet πο- raros , seu denunciatos , aut infama- νει , qui sint di obatores stratarum, aut homicidae, fures, seu latrones insegnes, wt aliorum gravaminum Iabefactatos infamia m. Verum haec Omnia magis puto prudentis judicis consilio committenda esse ; siquidem ea poterit species intervenire, quae tam atrox contineat crimen, & indicta usque adeo urgentia , ut pium ,& prudentem judicem compellant ad decernendam ex sola informatione torturam ; ne fortassis probationibus detrimentum aliouid afferatur, unde crimen occultari possit.
XII. Quae hactenus dicta sunt i
cum habent ordinario iure, a quo cives Neapolitani excipiuntur, qui a Carolo U. privilegium accepere, re latam in prag. s. de immunitate Nempolitanorum , ut excepto crimine lae in majestatis, non possint torqueri ex sola informatione, nisi adsit Regia dispensatio. Unde ea aetate , 3c deinceps tenebantur Proreges rem examinandam committere Regentibus Collateralis Consilii, utrum Magna Curia, a qua fiebat relatio, justam habuisset causam , nec ne , eo modo procedendi . Tale privilegium a Philippo III. in pragm. de Baronibus prorogatum fuit ad Barones,
et si Neapolitani cives non sint; dum legium ad Barones extendi, sed etiam caveri, ut non in omnibus crimini. bus debeat concedi dispensatio, sed in gravissimis tantum, cujus generis ibi numerantur assassinium, falsa moneta , sacrilegium , domia. Et quamvis in precibus i tantum Regi ab hac civitate oblatis illud fit expressum; tamen tum generaliter a Rege fuerit rescriptum , privilegium ad Barones extendi, verisimile videtur, etiam reliquis in supplicatione expressis voluisse eum annuere.
XIII. Notatu autem digna sunt, utpote ad serensem usiam pertinentia, uae proponit de Franchis in ciceri . t 3. nempe a decreto prolato per Magnam Curiam circa torturam inferendam ex sola informatione , ne omnis defenso omnino auseratur reo, appellationem interponi in Sa. cro Consilio; ubi auditis advocatis , tum fisci, tum rei , disceptatur , utrum indicia fuerint idonea ad supe. rius decretum proferendum, Sc utrum extiterint cetera requisita. Quod denotant illa verba cit. deo . num. 2. Nos in Sacro Consilio Cidemus, ausi casus, in quo Magna Curia possitvli praeeminentia praedi Ia, o ausent inditia urgentia . Hinc nescio quid sibi voluit Hieronymus Cala
eod. tra Z. cap. I 8. num. I 3. dum
scripssit, in proposita specie appellationis, cum a judicibus Magnae Curiae fit relatio in Sacro Consilio , indicia tantum eximinari, quibus judices moti fuerunt ad torturam decμnendam: quia sunt ejus ver