장음표시 사용
291쪽
Testes tot inter , magnanimo, Deus,
Verbi silentis muta Μater: Quanta animo reti rebat alto lFumant Sabaeis Templa vaporibus ;Nos Sacra poscunt , iam praeit hostia; Sequamur omnes , & lubente Puti animo simul immolemur. Lumen minister splendidior Fides Ministret ignes flammea Charitas ;Spes thura, nec desint odores, Queios operum bona fama fundat. Vitae nocentis, quid trahimus moras λSit fas beato sub Sene nos mori , Ut quem sub aris immolatum Vidimus, hoe etiam fruamur.
suoto anno aetatis fuae Chrisus Dominus fuerit tam ratus' OBservandum est orimo ad maiorem celebris istius dii leuitatis elucidationem , distingui debere duplicem Epo-εham Imperii Tiberii quo imperante baotietatus est Christus Dominus .
Aliud siquidem est Imperium Tiberii ,3uod dicitur Augustatim , & aliud elim perium Tiberii, quod dicitur Proconfulare . Epocha Imperii Augustaei Tiberii sumitur ab.obitu Imperatoris Augusti, quando videlicet Tiberius , mortuo Imperatore Aususto , rerum potitus eii, seu solus Imperii habenas moderari coepit. Mortuus est autem Imperator Augustus Nolae anno decimo quarto aerae vulgaris, seu anno Urbis Romae eonditae 767. Pompeio , or . puteio Consulibus, die I9. mensis sextilis , seu Augusti , postquam regnasset annis v. quinque mensibus, &m diebus. Eodem igirur anno , quo Vita fianctus est Imperator Augustias, coepit Imperium. Tiberii quot vulgo dieitur Augustaeum . Epoena Imperii Tiberii , quod dicitur Proconsulare , iuxta sententiam, quae mihi videtur probabilior , a spicatur die 28. mensis Augusti anni
quinquagesimi quarti Imperii Augusti ,
sis anni decimi aerat vulgaris , Urbla Romae conditae 76'. L. Comelio Dot bella , & C. Iunio Silano Consulibus . Id eolligo ex testimoniis Historicorum ,
qui Annales Romanorum scripsere. Nam primo Suetonius cap. . 2I. de Tiberio haee habet : Dedicavit aedem Concoristae , ae non multo pos lege per Confutes lata ut Wmincias cum Aususo communiter adminiseraret , simulque censim
Meret a condito Dino, in ut icum pridius es. aedem Concordiae dedicavit Tiberius mense Januario , seu I7. Kalem das Februarii anni quinquagesimi qua ii Imperii Augusti , seu anni deeimi aerae vulgaris , & Urbis Romae condibiae 76 p. teste Ovidio Iib. I. Fastorum . Cum igitur assi et Suetonius , non multo post illam dedicationem , Lege per Consules lata Tiberium aequali potestate Provincias cum Augusto admini strare coepisse , argumento est , Tiberium eodem anno , hoe est , quinquagesimo quarto Imperii Augusti , & a no decimo aerae vulgaris , suisse ab
Imperatore Augusto adscitum in conso tium Imperii . Secundo , Cornelius Tacitus Lib. I. Annalium cap. I. ait ,
Tiberium ab Augusto adsumptum fuisse Collegam Imperii , & Consortem Tribunitiae potestatis , atque ab eo per
omnes exercitus ostentatum . Tertio ,
Dio Calpus lib. 16. haec de Tiberio scribit e Tiberius aedem Concordiae sacravit inscripto βο , o fratris D invita pridem fun ii nominibus . Et deinde agens de rebus gestis sub M ae milio Lepido , & Statilio Tauro Consulibus : Tiberius , inquit , o Gem
nicus , cui Proco ulare erat , Imperium impressionem in Germaniam fecerunt .
Constat autem , 2Emilium Lepidum ,& Statilium Taurum fuisse Consules anno quinquagesimo quinto Imperii Augusti , seu anno undecimo aerae vulgaris , & Urbis Romae conditae 76 Unde manifesto sequitur- , Tiberium anno superiori seu quinto Kal. Sept. anni decimi AErae vulgaris , Imperii vero Augusti quinquagesimi quarti, factum. fuisse consortem , & collegam Imperii . Nec enim Dio appellaret Tiberium
292쪽
Pree nolem initio anni Em vulgaris undecimi , si quinto tantum Kal. Septem elusilem anni proconsiliare Imperium aecepisset , eo magis quo expeditio in Germaniam a Tiberio anno undecimo Krae vulgaris finita filii nono Kalen. Octobris, in auam diem Natale Imperii Augusti inelait , scut optime observat doctissimus P ius in Dissertatione hyppatica, ideil , de Consulibus Caesareis . Quinto , Heli tus Paterculus lib. 2. eap. I 2I. de Tiberio seribit , Senatum , Populumcue R manam , postulante patre eius t Augusto ut aequum ei ius in onmibus Provinciis , exercitibusque esset , quam erat ipsi , Decreto filisse complexum . Denique , Plinius lib. I . cap. ultimo, 3 Su ronius cap. 42. Tiberium Principem a Pellant , quando Pisonem in potatione cum imo peminantem ad Praefecturam Urbis Romae delmit . Hie autem Piso ,
teste Cornelio Tacito lib. 6. Annal. c. Σ. viginti Der annos pariter prutatus obiit ,
C. N. Domitio , o Scritoniano Consilia ιus . Hi autem fuerunt Consules anno aerae vulgaris trigesimo secundo , & U his Romae eonditae 783. ex quo annorum numero si viginti eximas annos , comperies Tiberium iam anno duodecimo aerae vulsaris , & Urbis Romae conditae 76 . Principem , seu Imperii tonsortem , &eoli am iuisse. Suspieatur quidem Jusus Lipsius in sitis ad sextum Taetii librum
Annotationibus, mendum inesse huic T citi lom ex Notis seminatis , & pro decem irrepsisse viginta , sed hanc meram ,& inanem esse conjecturam ostendit doctissimus in Critica Annalium Ba-xonii ex letiione omnium codicum G Aelii Taeiti. Ex his ergo elarissimis Romanae Hist riae Scriptorum testimoniis , quibus nemo fidem dercinare potest, mitigo, Tiberium fuisse eonsortem , & Collegam Imperii renunciatum anno Imperii Rimusti qui lq'ages mo quarto, seu anno aere vulgaris decimo, non vero undecimo , ut Madicus Anton us Capellus in Dissert. de anno PaJionis Christi e. s. & Hens eritus in Ex- Politione veterum Catalogorum Pontificum arbitrati sui it , neque etiam anno duodecimo aerae vulgaris , sicut sentiunt
Pet ius lib. a. de Doct. temp. cap. 7. eritis in Annal. veteris Tellamenti ,& Tilmontitis Nol. 4. in Hist. Imperime sane video qua ratione docti m mugPasius ab hae certissima Imperii Proeonsulatis Tiberii Epocha, quam in sua Differtatione bnatica multis stabili erat a gumentis, postea in sua Critiea Annalium Baronii recesserit , & exordium I moerii Proeonsularis Tiberii retulerit ad annum quinquagesimum quintum Imperii Augusti, seu ad annum undecimum aerae Ulgaris.
observandum' seeundo , quosdam esse etiam primi subsellii Chronologos , qui docent , Christium natum esse die a 3 mensis Decembris anni quadragesimi Imperii Augusti, eumque ad Bapti sinum ae- cessisse clie 6. Ianuarii anni deeimi texti Imperii Augusaei Tiberii , ex quo ins
runt , Christum baptivitum filiue anno aetatis suae trigesimo quarto ineunte, nam ab anno quadragesimo Imperii Augustiusque ad annum decimum sextum Imperii Austisaei Tiberii totidem anni inte cesserunt, sicut fatentur omnes ad unum Chronologi . Verum , haec coniectura ,
tuae prima fronte plausibilis , & ad n
uadendum incis esse videtur , ni nilo
secius faelle admodum silvi potest , si semel admittatur duplex Imperii Tiberii Emeha , videlicet Epocta eius Imperii Augustaei , quod , ut mox exposuimus , auspicatur anno decimo quarto 2Erae vulgaris , hoo est , immediate st
bitum Imperatoris Amusti , & Epoelia illius Imperii Proconsularis , quod exo dium habuit die 28. mensis Augusti anni quinquagesimi quarti Imperii Augusti , seu anni decimi aerae vulgaris. Admissa autem semel gemina Imperii Tiberii Epocha , dicendum est ; Christum non fuisse bapti datum di. 6. Ianuarii anni decimi sexti Imperii Augu-l sat Tiberii, alioqui Christus fuisset di
miratus anno ineunte trigesimo quarto aetatis suae , ut volunt illi Chron
logi sed dicendum est , Christum fui si
se bapti ratum die sexta Ianuarii anni decimi sexti Imperii Procon laris Tiberii , qui annus Imperii Proconsularis Tiberii concurrit cum anno trigesimo in-
293쪽
ineunte aetatis Christi, scut hoc argumento breviter demonstro. Chri lius natus est anno quadragesimo Imperii Augusti, quadriennio solido ante aeram vulgarem, Tiberius autem Imperium Proconsulare obtinuit , seu Imperii Consors , & Collega
ab Augusto Imperatore suit declaratus die 28. mensis Augusti anni decimi aene vulgatis , ut antea diximus , unde sequitur die a 3. mensis Augusti anni eiusdem &rae vulgaris vigesimi quinti coepisse annum decimum sextum imperii Pro fu- iaspis Tiberii. Cum igitur christus , iuxta probabiliorem Chronologorum , quam sequor , sententiam , accellerit ad Baptiomum die o. Januarii anni decimi sexti Imperii Praeon iuris Tiberii , Sole elarius eli , ipsum suisse baptiratum ineunte anno vigesimo sexto aerae vulgaris , eui anno aerae vulgaris vigesimo iuxto ii addas quadriennium solidum, quo, ut superius probatum est , Natale Christi antevertit exordium HK vulgaris , comperies Chri illam si isse baptizatum anno ineunte aetatis sus trigesimo : quae quidem omnia tibi ob oculos ponet series illa Imperat rum , & Consulum Romanorum , quam sub finem istius Dissertationis exhibeo a primo anno aeri Christianae , seu Dion sauae , usque ad annum eiusdem aerae Christianς viges mum sextum , seu ad annum usque decimum sextum Proconsularis Imperii Tiberii, quo anno censeo, Ch 1sum Dominum fuisse baptiZatum . Hamautem sententia , quς mihi prae ceteris magis probatur , scut constabit ex his , quae dei neeos dieiunas sum, Scripturae Sacrae, Conestiorum , Sanctorumve Patrum nititur testimoniis , eique sumagatur perpetua traditio Ecclesiastita . His itaque praelibatis DICO Chitum fuisse baptizatum anno aetatis suae iueunte trigesimo , anno decimo sexto Imperii Prore utaris Tiberii , anno vigesimo sexto aera Vulgaris , anno Iuliano septuagesimo primo , anno urbis Romae conditae femingentesino septuagesimo nono, anno fecundo Olmmpiadis ducentesimi prime, anno periodi Iutianae quater mill smo septingentesimo trigesimo nono , Con
i Probatur primo auctoritate Scripturael Sacrae , Luca cap. Cum autem baptiet j retur omnis populus , oe Jesu baptizato , orante, apertum es Caelum: in desen
uit Spiritus Samius corporali oecie sicut columba in ipsum , inae de Cavo Ioelaos i me es Filius meus dilectus , in te complacui mihi : ipse Iesus erat incipiens quasi anuorum triginta . Quae quidem Saucti Lucae verba adeo perspicua sunt, ut illi, qui ultra trigesimum Chri iii annum , Baptisma ipsius diderunt , aperte verbis Evangelistae vim inferre videantur . Certe, velint nolint, inficias ire non possunt. adversarii, sententiam nostram magis con-guere verbis S. Lucae. Nam, si Christus, uti asserimus , anno ineunte aetatis suae
trigesimo ibit in Iordane baptiZatus, cO grua , & apposita erit Evangelistae locutio : Et ipse Iesus erat incipiens quas annorum trigluta ; at, si Christus , quando
accessit ad Baptismum , jam trigesilinum e plevisset annum , vel , ut alii volunt , trigesimum tertium ; incongruum plane ,& inusitatum loquendi modum usurpasset sacer Evangelista, ut nemo non videt. Respondent primo adversarii, haee S. Lucae verba: Et Iesus erat incipiens γas triginta annoram, esse reserenda non ad annum artatis Christi, quando accessit ad
Baptismum, sed ad ministerium Christi .
qui tune quasi incipiebat palam prodirem Μessiam agere , ut notarunt S. Iustinus in Dialogo eum Thryphone , Oris nes, Beda, Eut mitis, & alii. haec responsio non juvat , sed potius adversariorum sententiam penitus
vertit. Constat enim ex tribus Evangeli- istiς Matthaeo, Mareo, & tica , Chri itumi praedicationis ministerio eo duntaxat -- lno incumbere ccepisse, quo suit a I me in Iordane baptizatus , si ergo Christus , i fatentibus ipsismet adversariis , Ineuntel tantum anno aetatis suae trigesimo praedi-eationis ministerium exorsus eii , sequituri illum eodem itidem anno fuisse baptiZa
Respondent secundo: Illam particulam, quas, qua utitur Evangelista ticas, non
determinare quorum annum ageret Christus , quando baptizatus est , quia , i quiunt, particula illa, quasi, semper per-
294쪽
mittit libertatem aliquid addendi , pr ser-lsertim dum prefigitur numeris rotundis , alioquin frustra apponeretur . Sic ex. gr. apud Matth. c. I 7. & apud Marcum c.
s. legitur Christum p se Aes Ita , ab instituto scilicet Sermone , esse transfiguratum ; Lucas tamen c. 9. reseri , tu factum esse post fere dies otio . Non cogit itaque illa particula , quas , quam adiit bet Sanctus Lucas , ut Iesum annos praecise triginta, & non paulo plures, natumisisse eredamus , quando in Jordane suita Joanne bapti atus. Verum, nutat illa responso, nam Sanctus Lueas non solum dies, Christum fili Dis quasi triginta annorum, quando baptietatus est si enim hoe tantummodo diceret , particula illa, ouas , qua utitur , aliquam permitteret libertatem addendi
unum , aut alterum annum numero ro
tundo triginta annorum , quem ibi sacer Evangeliita assienat aetati Christi , at, istis Lucas dicit , quod Christus erat .vcipiens quas triginta annorum , quando fuit baptietatus, ubi Ta incipiens determinat aetatem Christi , dum accessit ad Baptismum ad annum trigesimum, eumdemque incipientem , ae iubinde excludit li- Hrtatem addendi aliquot annos numero Totundo triginta annorum aetatis Christia saero Evanselista praefixo. Praete quam, quod, etiamsi haec particula, quas, quam S Eius Lucas usurpat, libertatem permit te et nonnihil adὸenὸi numero rotunda
triginta annorum, inde tamen evinci nequaquam posset , Christum filisse baptietatum anno aetatis suae trigesimo quarto, sicut autumant nonnulli recentiores Chr
nologi, tantam siquidem latitudinem pati haud poliant haec S. Lucae verba, erat I sis incipiens quas rei inta annorum. Quapropter , ut cordate fatear , non video , quo pacto eum illis T. Lucae verbis , quibus nullam noctem, nullam inesse obsturitatem puto, conciliari possit horum Authorum sententia, qui docent, Chri ilum, anno ineunte aetatis suae trigesimo quarto, fuisse baptizatum. Probatnr seeundo authoritate Concili rum & M. Patrum. Concilium Neocata Hense eelebratum anno 3 I4. sanxit Can ne II. ut nullus ordinetur Presbio ante
annos triginta , etiams Derit homo is de dignus , quia Domiuus Iesis Chri ius inauno trigesimo σ baptizatus es, coepit docere . Idem unanimi consensu tradunt M. Patres, in Dialogo eum Try-hone, Iudaeo, Clemens Alexandrinus lib. . Stromatum, Irenaeus lib. 2. de Haeresibus cap. 28. Eusebius Crsarienss lib. r. Histor. Eecles cap. ro. CH Uomus H milia sit per haec verba : Exiit edictum a Caesare AugustM. Augusinus, qui etiam aD firmat , se Evaneelica auctoritate tenere Christum fuisse baptietatum anno aetatissiae trigefimor Hieroumus in cap. I. Ezechielis, ubi lite habet: Illud quoque imreui xulum, quod triresmo aetatιs Da --no Dominus ad Bapti a venerit in quam to mense, qui apua nos meatur Ianuarius , es in anni primus exordio , praeter Nisan mensem novorum , .n quo Pascha cel bratur. Apua Orientales enim populos pose revectionem frugam , torcularia, quando decima deferebamur in temptum , October erat primus mensis, or Ianuarias quartus. Quintum autem diem mensis adiungit, infimi icet Baptisma , in quo aperti sunt Chriso Caeli Epiphaniorum dies hucusque venenabilis es . Non ut quidam putant, natalis in came , tune enim ab comditus es , non anaruit; quod huic rem ri congruit , quando distim est di me es Filius meus diti itis, H quo mihi compi
eui. Denique, S. Thomas, quia traditi ne M. Patrum ne latum quidem ungemunquam descivit, '. p. q. 39. art. R. pro bat , Christum fuisse eonvenienter hapti- ratum anno aetatis suae tricesimo r Cnia ,
inquit, C, sus Mylla batur quasi ex tune incipiens docere , Ο praedicare, ad quod requiritur perfecta aetas , qualis es trisinta annorum o unde legitur Genes cap. r. quod tris;nta amorum erat Ioseph , quam do accepit res men AE pti r smiliter e iam 2. Reg. cap. s. legitur de Da d,
quod triginta annorum erat cum remare
pisset. Mechlit etiam in trigesimo anno compit strophetam , in habetur Mech. cap. I. Hamnus S. Thomas.
295쪽
DILUUNTUR OBJECTIONES.ARguitur primo; Epocha Imperii Pro
co ιι laris Tiberii est plane commentitia ; ergo salsum est, Christum suisse ba ptietatum anno decimo sexto Imperii Pr confuturis Tiberii . Prob. ant. Tam Latini , quam Graeci , Romanae Historiae Scriptores , annos Tiberii numerarunt ab obitu Imperatoris Augusti , scilicet Sti totus in Oeloio , Cornelius Tacitus in suis Annalibus , Hictor uterque, Dio Cassus lib. 38. Josephus lib. a. de bello Iudaico cap. 8. & multi alii. Qui ergo verisimile est, x Lucam , repudiata vulgata , publicaque Imperii Tiberii Eooelia , quae ab omnibus id aetatis Historicis summo consensu usurpata omnem Imperii orbem impleverat, sequi voluisse aliam Imperii Tiberit Epocham obscuram , ignotam , & ante se a nullo prorsus adhibitam , qualis eii illa Imperii Procon uris Tiberii Epocha recens a Chronologis excogitata pRespondeo: Nee fictitiam , nee obscuram , ignotamve fuisse Imperii Prorem lisis Tiberii Epocham. Primo, quia Historiae Romanae Scriptores , quorum tellia monia superius laudavi , diserte profitentur, Tiberium ante obitum Augusti suisse ab ipso in consortium Imperii adsum-Vetat , quominus Imperii Tiberii exordium arcessamus ab eo tempore, quo factus est ab Augusto consore & Collega Imperii ὶ Nam si inter
Historiae Romanae Scriptores nonnulli sunt, qui Augusti Imperium ordiuntur ab illo anno , quo Iulius Caesar ejus avunculus in Senatu est occisus , alii ab ejus pri-Fo Consulatu , quem anno sequenti iniit , alii denique a victoria AEtiam , in qua Antonium , & Cleopatram devicit, quorsum similiter Tiberio non poterit duplex Imperii tribui initium , unum videlicet, ab obitu Augusti, alterum vero abaeo anno , quo eoniore & eollega Imperii fuit declaratus Seeundo , hane Imperii Proconsularis Tiberii Epoetam olim non fuisse ignotam, ex eo maxime colligitur,
quod Clemens Alexandrisus lib. I. Stromais tum versus finem annos Imperatorum recensens , primum Tiberio tribuit annos
Imperii visinti duos, & aliquot menses deinde , secundum aliorum Historicorum calculum , tribuit illi viginti sex Imperii annos , cum sex mensibus & diebus
novemdecim , ex quo evidenter apparet , duplicem antiquitus fuisse Tiurii
Imperii Eoocham , qua ante Clementem Alexandrinum utebantur passim Scrint res: unam annorum 22. x aliquot niensum , quot videlicet Tiberius solus imperavit ab obitu Augusti , & aliam Ep
cham annorum. 26. quot nimirum imperavit Tiberius ab anno , quo ab Augusta factus est eonsors & collega Imperii. Tertio, S. Lucas cap. 3. postquam premisit , anno quinto decimo Imperii Tiberii caesaris sa .m esse Verbum D mini super Ioannem , Zachariae filium , in diserto : subdit infra , quod Iesus dirat incipiens quas annorum triginta, quando anno sequenti , seu decimo sexto Imperii Tiberii acressit ad Baptismum . Ex quo se argumentum conseio r Christus , juxta S. Lucam , baptietatus est anno ineunte aetatis suae trigesimo atqui annus
deeimus sextus Imperii Tiberii ab obbtu Augusti non concurrit cum anno aetatis christi trisesimo , sed trigesim
quarto , ergo Christus , juxta S. Lu- eam , non fuit baptietatus anno decimo
sexto Imperii Tiberii ab obitu Aiffusti , sed potius anno Tiberii Imperii Procm-
Diaris decimo sexto , qui revera concurrit cum anno aerae vulgaris vigesimo sexto, & cum anno ineunte aetatis Christi triges mo . Patet itaque , S. ticam ,
in deseribenda Historia Christi , & in
condendis Eeelesae nascentis Annalibus , sequutum fuisse Tiberii Imperii Proconsularis Emeham , non vero Epoeham illius Imperii Augustaei , idest , ab obitu
Augusti. Id etiam luculenter eonfirmari potest ex traditione , quae olim obtinuit apud antiquos Ecclesiae Patres , Tertulit num , Lactantium , Aususinum , Hier umum , Severum Sulpitium , aliosque pene innumeros, quorum testimonia citat Milandus in Diatriba preliminari
296쪽
Υom. I. mensis April. Ea itaque apud antiquos Patres vigebat traditio , Christum mortuum esse anno vigesimo nono vulgaris , seu anno decimo sexto Imp
xii Tiberii ab obitu Augusti , duobus
Geminis Consulibus . Hare autem Epo-cha de morte Christi huic anno praemxa, adeo certa antiquis Patribus, & Ee- Heliasticis Seriptoribus visa est, ut nonnulli inter eos maluerint totum vitae Christi eurium trisinta annis circumscri- here , quam ab illa Eoocha de morte
Christi sub duobus Geminis , Consulibus , ne latum quidem unguem desciscere . Porro , si annus decimus quintus
Imperii Tiberii , quo S. Lucas dicit :Fatium fuisse Verbum Domini super Ioa
nem in deserto, esset annus decimus quintus Imperii Tiberii ab obitu Auguili, sicut contendunt adversarii, in mani telium errorem impegissent omnes illi antiqui , dum Christi itum consignarunt anno
decimo sexto Imperii Tiberii ab obitu Augusti , seu anno vigesimo nono Raae vulgaris , duobus Geminis Consulibus ;moriem siquidem Christi illigassent huie anno, qui immediate secutus est annum, Io Ioannes Bapi Via suum austicatus elilinisterium , seu moriem Christi illigassent anno decimo sexto Imperii Tiberii ab obitu Augusti , in quem annumineidit Consulatus duorum Geminorum :Porro, absurdum est, & a veritate Hist Tiae penitus alienum asserere , Christum Dominum vixisse unum duntaxat annum , postquam Ioannes Baptisa suum ruit exotihm ministerium , eumque mor tuum esse anno decimo sexto Imperii Tι-
freti ab obitu Augusi , maxime eum
emtum sit ex Seriptura Saera, sicut ostendemus in Paragrapho secundo Dissertati nis decimae quintae , Christum Dominum quatuor celebrasse Paschata , postquam in Iordane a Joanne suisset b Ptiratus . Ut igitur a tam gravi errore vindicentur illi antiqui Patres , quibus lonae melius quam nobis explorata fuit iratici Eeelesiae, necesse est ut die mus, illos non alia ratione obitum Christi consinasse auno decimo sexto Imperii Tiberii ab obitu Augusti , seu Anno aerae omlgaris vigesimo nono , sub
Consulatu duorum Geminorum, nisi quia compertum habebant , S. Lucam Titaerii Imperii Proeonsularis Epocham fuisse s cutum , ac subinde annum illum decimum quintum , quo , ut scribit S. L.
eas cap. 3. ministerium suum Joannes o sus est , non esse annum decimum quin
tum Tiberii Imperii ab obitu Augusti ,
sed potius annum decimum quintum Tiberii Imperii Proconsularis . Nisi hunc in modum exponantur antiqui Patres &Scriptores Eeclesiastici , haud dubie cuml S. Mea adversa fronte pugnare invenieni tur , & ab errore , in consgnando an-' no mortis Christi , liberari non pote-l runt . Plura hac de re legi possunti apud Georgium Her artum in sua nova , & veteri Chronologia , apud Pa tum Peetron in suis vindiciis Antiquitatisi temporum , & in sua usoria Mane
i iica , apud Boliandum in Diatriba praelis minari in Cataltaos veteres Romanorumi Pontificum ad Tom. I. Aprilis , apudi Patium in Critica Baronii , & denique apud Schelpratum in lib. I. de Antiq.
Eeel. illust. Arguitur secundo r Ex pluribus momen iis evinci potest, Tiberium vivente adhue Augusto, non fuisse Imperatorem consalutatum , ergo admitti non debet rite Tiberi Imp. Proconsularis Epocha. Prob. ant. Prismo, quia si Tiberins vivente adhuc Augu-l sto, fuisset Imperator salutatus, procul du-l bio Litaa, Mater Tiberii, non fuisset posti excessum Augusti tantopere selieita proi Tiberio; narrat quippe citus lib. I. An- nalium cap. quod , Tiberio absente , i aeribus iugladiis domum , σ vias sepsit , i Livia, donee Tiberius ad ni fel , ae rumi simul excessisse Au usum, rerum milia Neronem fama tulit . Nulla profecto Liviae post obitum Augusti timendi causa suisset, si Tiberius, vivente adhuc Augusto , Imperium iam iuisset adeptug. Meundo, si Tiberius, superstite adhue Augusto , Consors & Collega Imperii esset iactus , necesse non suisset , ut post obitum Augusti Senatus solicitaret Tiberium ad Imp. suscipiendum , scut refert Sue tonius in Tiberio , ubi est , quod Tiberius quas eoiatiis, & quirens miseriam &onerosam servitutem recepit Imperium .
297쪽
ciolatius etiam Tacitus lib. I. Annalium t nium qui in Tiberio eap. 23. Tiberianae se ibit, Tiberium de Imperii magnitudine i dissimulationis causam his verbis detegii.
disserentem , modeste affirmasse : ' Cunistandi causν erat metus undique immi Dio, Augusti mentem tantae motis evacem: neutium discriminum et ut saepe Lupum fese in partem curarum ab illo Uocatum e lauribus tenere diceret , Tiberius , nam crp.riendo didicisse , quam arduum , quamiferos Agrippa Clemens nomine, non con fullectum Drtuna regendi cuncta onus ; pro itemneudam manum in ultionem Domini iudis iis Cita at tot Illuseribiιs viris subni- comparat o oe L. Scribonius Libo vij no xa, non ad unum omula deferrent; plures bilis res novas Ham moliebatur duplexfris e litis mun a Re pusticae Hrietatis labori-lditio militum in IIbrico in Gemoniis eae bus executuros. Idem de Tiberio affirmationa est .... siuidam etiam Prive em nudius Patercultis lib. a. Denique si Ti-ldetrectabant non a se datum fummaque es heri ua vivente adhuc Augusto, ImperatoriGermanicum, qui tum iis praeerat, ad c eli salutatus , quare igitur post obitumipellendam Rempublicam perurgebant, quam Augusti Consules Sextus Pon eius , iktquam obfirmate resipentem . . . . simul Sextus Apuleius dicuntur primi , qui inivit Tiberius valettidiuem, quo aequiore ani- verba Tiberii iuraverint , telle Cornelio mo Germanicus celerem successionem , vel Tacito lib. I. Annal. cap. 7. ρ Quare et-icerte societatem oneriretur . Quae polirema iam Principatus, quem post mortem Au- Suetonii verba, vel certe focietatem overi-gusti iniit Tiberius, a Tacito lib. I. Annal. retiar, notatu dignissima sunt, ait Cl. Pa. cap. 6. Novus Principatus appellatur Pri-lsius in Critica Baronii, nam si nullus an-nιum facinus, inquii , n i Princi- tehac in societatem Imoerii suisset asipatus fuit, pos humi Agrippae caedes r quemlsumptus, vana profecto & ridicula suis.
iguarum inermemque, quamlais firmatus ani-lset haec Tiberii simulatio . Quam perimo Ceuturis aegre confecit. Ex his ergo a itus artis fingendi ac dissimulandi esset Tiparet , Tiberium , superstite adhuc Augu-lberius , aperte ostendit doctissimus Cadiito, Imperium non suisse adeptum. dinalis Norsitis in Cenotaphiis Pisanis Respondeo : vanas & inanes prorsuq essetDissertatione Z. capit. I . pag. 263. ubi illas coniecturas , quae petuntur ex solici-lloquendo de morte Lucii, qui filius erat
iudine Liviae post obitum Augusti , exlJuὶiae, Imperatoris Augusti filiae, quam-
cunctatione Tiberii, eiusque in speciem inique postea Tiberius in uxorem duxit , Senatu Imperii detrectatione : nam pri-ihaec sabet : Aususus aegre, O acerbe tumo, nemini mirum videri debet, quod Li-llit Caesaris , Alii seu Lucii martem , via Mater Tiberii, paululum temporis ce-lquod uni tantum Cato, alteri 1 ulla filio , laverit mortem Augusti, metueritque net pes fuccessionis niteretur. Tiberius Lucium Tiberius summa rerum potiretur . NeclPrimigmιm , immatum fato sublatum L etiam mirum , quod Tiberius in Senatuirico carmine deflevit , cui titulum dedit :diisimulare ae tergiversari visus si in su-sConquestio de Lucii Caesaris morte rscipiendis habenis Imperil : nam probe teste Suetonio capit. 7α de Vita Tiberii . sciebant Iiυia & Tiberius , GermanicumsCocodrilli Iouemas dixeris s etenim aemulo non solum legiones , & immensa soci iImperii , cui inhiabat , extincto , aitem um auxilia in manu & potestate habe-tiantum gradu a suprλ- rei Romanae s re, Verum etiam totius populi Romani fa lytigio se di iam laetabatur , quamvis iuvorem & benevolentiam sibi ar tissime de- speciem dolorem , ob mortem Caesaris , vinxisse , adeo ut suerint, qui promptos miseferret. Eamdem quoque disimulan- se Ostentavere , s Germanicus vellet Im-idi artem apprime callebat Livia , Μaperium, ut inquit Tacitus lib. i. in An- ter Tiberii , & Augusti Imperati uxor . nai. quod & Velleius Pateretilus lib. 2.iEa quippe apud plerosque in suspici confirmat. Hinc metus Tiberii, hine se inem venit maturatae Caesaribus Lucio , licitudo Liviae, unde in tali oratione Ti-l& Cois mortis , teste Di . apud Zonaberii plus dignitatis, teste Tacito, quam ram , idemque testatur Tacitus lib. I. fidei erat. Sed praestat auscultare Sueto- ubi de utroque Caesare Iuc. , & Colo
298쪽
loquens ait : Mors fato pro ra , vel n iretque se Imperialis dignitatis oneri se cis, Liuiae dolus ab iusit. Est tamen eal- rendo parem non esse , proculdubio Eleislidisssima illa mulier , totaque ad dissi- ctores , Principesque Imperii ipsum ad mi landum composta , quamvis duos il-rirent , & qua precibus , qua consiliis Io, Caesares in iuventutis flore per occul-finsum solicitarent ad Imperium capes ta insidias e medio sustulisset, maximam sendum. Sic similiter Senatus Romanus, erga illos demortuos misericordiam , & Tiberio addictus , eum ad Reipubliea triliit iam de eorum morte conceptam pu- Imperium . post obitum Augusti , sit seia iblice sinulabat , sicut refert idem Taci- picndum solicitavit e vel quia Tiberi uetius lib. 4. prope finem , ubi haec de visus est post obitum Augusti , p, ni-Litiis , Matre Tiberii , narrat : Qua , mia modellia , quam tamen in speciem seu Livia , florentes priuignos , videlicet i tantummodo affeξtabat , abdicare se Im- Lucium , & Caium , cum per occultumiperio , quod iam vivente Augusto suesti seriiset , misericordiam erga illos pa- rat adeptus , net quia propter favorem iam Hiemabat. ac suffragia Populi Romani , quae sibi ,
Detecta germana Tiberianae tergiversa' ob ingenitam morum probitatem , pro-tionis musa , concidit , & in auras eva- meritus suerat Germanicus , consulto dinnestit puerilis illa declamatio , quam n 'simulabat tanto in discrimine rerum se
vis tibiis decantat Samuet Bonuius in stipere Imperium ; vel quia denique Ti- suis Exercitationibus Historico - Criti-' berius imitandum sibi proposuit exem-cis , ut Tiberii Imperii Proconsula- l plum Augusi , qui , ut narrant Historis Emeham evertat . Si Tiberius, in- ' riet , quo magis firmaret Imperium siquit m agius , vere Imperii Collega . bi omnium sunragiis adiudicatum , illud litisset , eo loci res eius erant in Impe-i aegre se suscipere limulavit, & tantum in
xio Romano, quo hodie in Imperio Ger- decennium assumpsit , quo exacto , acce- manico est status Regis Romanorum .idente denuo Senatus, Populique Romani Fingemus ne animo , & cogitatione , t consensu , in quinquennium prorogavit , electores , Principasque Imperii , Υst i denique in plura rursus decennia tenuit . desunctum Caesarem , precibus adire Ex quo, ut tradit Dio lib. 37. Quinquen- Regem Romanorum , in questus , la- l nalia, decisnalia, gumdecennalia , vicen- eryrrias , vota inundi ad Deum , ad nalia Imperatorum originem habuerunt , effigiem deisncti , ad genua ipsius ma-Ide quibus mecurate disserit rigias in sua nus tendere , ut decessoris thronum ,lDissertatione hypatica . manusque occupet An non preces il- Quod spectat novum Principatum , lae Senatus versae ad Tiberium aperte in-lquem Tiberio post obitum Augusti tridieant , Tiberium non fit ita vere Im-ibuit Cornelius Tacitus , dico : novum il- perii Collegam , quo titulo , mox de-llum Principatum non omeere priori Prin- functo decessore , nullius ope , sed visei patui, quem, vivente adhuc A usto , sola dignitatis olim adiunctae ad Impe- obtinuit Tiberius . Nam cum Tiberiuς xium Augultarum ascendisset Hactenus post obitum Augusti solus Imperium mo-m assius, cujus declamationi nihil pon-iderari eceperit , potuit Cornelius Tacitus deris , sed inanis tantum verborum s inovam ab obitu Augusti Epocham Prinnitus inest . Nam ideo necesse non est, cipatus Tiberii inire , non secus ac qui- ut Electores Principesque Imperii , postidam Historiae Romanae Scriptorcs novam defunctum Caesarem , adeant RegemiImperii Augusti Epocham inchoarunt a Romanorum , eumque ad thronum de-lpugna Actiaca , quamvis constet , Au- miseris ascendendum solicitent , quia il-lgustum ante pugnam Actiacam Impe-le , qui semel Romanorum Rex ele- rium suseepisse . Hinc , quando Come-ctus est , non detrectat , post obitumilius Tisitus ait : Sextum Pompeium, &Caesaris, susei re Imperium ; at si quis:Sextum Apuleium, qui suerunt Consules
Romanorum Rex ele s vellet post mor- anno aerae vulgaris decimo quarto pri-tem Caesaris abdicare se Imperio , dice- mos fisisse, qui in verba Tiberii iurarunt,
299쪽
nihil aliud vult, quam praedictos Consules primos fuisse, qui ineunte novo Principatu Tiberii ab obitu Augusti, iurarunt in verba Tiberii , quod sane non impedit, quominus alii Consules in priori Principatu Tiberii, quando videlicet ab Au- pullo in consortium Imperii adscitus est, in illius verba iurarint. Arguitur tertio : si Tiberius , vivente adhue Augusto , suis et Imperator consalutatus , tequeretur, Auguitum , & Tiberium Rempublicam simul gubernasse tatqui id aperte Historiae repugnat Da tianus siquidem in Hadriano loquens de M Aurefio , R. L. Vero hare habet : Hi
sunt, qui possea duo pariter Austigii Primi Rempublicam gubernarunt . Si ergo , teste Spartiano, M. Aurelius , & L. Verus, qui longe post Augustum , & Tiberium imperarunt, duo Augusti , seu duo
rimi Imperatores fuerunt , qui Rempuli eam simul gubernarunt . nullo pacto diei potest Augustum , & Tiberium simul
Rempublieam administrasse. Respondeo : hoc Spartiani testimonium sententiae nostrae ne leviter quidem adversari. Nam licet asseramus, Tiberium, vivente adhue Augusto, fuisse consortem Imperii, Principem, & Imperatorem conta utatum , non tamen dicimus Tiberium, vivente adhuc Augusto, dignitatem Au-Pustaram fuisse adeptum ; constat siquidem Τiberium in Urbe, Imoerii eapite , se Augusto inferiorem gessisse , ae minori praeditum fuisse authoritate, eis extra Urbem , seu Romam, in Provinetis, & in exercitibus pari dignitate polleret, ac ipse Imperator Augustus. Quamvis igitur Tiberius, superstite adhuc Augusto , revera extiterit consors & Collega Imperii, dicit en non potest , Augustum & Tiberium , tanquam duos pariter Augustos , Rempualicam gubernasse. Arguitur quarto : ideo maxime Tiberius , vivente adhue Au o , suisset Imperator eonsalutatus, quia Tribunitia potestate, & Imperio proconsulari donatus est, dum adhue in vivis esset Augustus : atqui inde minime evincitur Tiberium , superstite adhuc Augusto, fuisse revera Imperatorem I ergo Tiberius , vivente adhuc Augusto , non fuit Impera-
tor consulatius. Prob. min. primo, quia Germanico, Drusi filio, proconsulare Imperium, postulante Tiberio, Senatus detulit, ut Author est Tacitus lib. I. An nal. & tamen nemo dixerit , Germanicum, vi illius Imperii proconsularis , sui Ose Imoeratorem . Secundo, Vinanius AEgrippa Tribunitiam 'otestatem obtinuit, sicut testatur Dio Cassi μs lib. 34. & t men Agrippa nunquam lm erator fuit , neque propter illam Tribunitiam pol
statem Imperat rum Romanorum albo accensetur. Denique , Vere conseri , IcCollega Imperii ille dicitur, qui non tum in Provinciis, sed & in Italia, immo in Urbe , Imperii rapite , munuqexercet eminentissimum , non precario
quidem , sed perpetuo iure, & cui competit facultas deligendi viros ad capessendas , tam in Urbe , quam extra Urbem , dignitates cum igitur Tiberius, superstite adhue Augusto , supremam in Urbe non obtinuerit potestatem , sequitur , illum vivente adhue Augusto , non fuisse vere consortem , & Collegam Imperii. Respondeo ad singula illa momenta ,& ad primum dico : maximum esse discrimen inter Imperium proconsulare , quod Germanteo , postulante Tiberio , concessum est a Mnatu , & Imperium proconsulare , quod , vivente adhue A usto , fuit Tiberio adiudicatum . Nam mperium proconsulare , quod Senatus concessit Germanteo , fuit limitatum, &ad eertas quasdam Provincias coarctatum, ut scribit Tacitus lib. 2. Annal. ubi asserit , Germanico fuisse a Mnatu permisisas Provincias , qua Mari dividuntur . At vero , Tiberius , vivente Augusto , obtinuit a Senatu Imderium proconsulare nullis extra Urbem Romam limitibus ei cumscriptum , quo fit , ut Tiberius, superstite Augusto, vere fuerit Collega Imperii , & Imperatoris prae nomine insignitus , se enim appellatur a Velieio Paterculo lib. 2. ubi , postquam sermonem habuit de rebus a Tiberio anno decimo Krae vulgaris gestis , haec habet : E
dem virtus , o fortuna subsequentire ore mgressa animam Imperatoris Tiberii fuit quae initio fueret.
300쪽
quennium duntaxat delatam esse Tribunitiam potestatem, teste Dione, sed nunquam ipsi a senatu concessum in. Imperium proconsulare , fuit Tiberio, una eum potestate Tribunitia, concessum, superstite adhue Augusto. Quapropter, licet Agrippa, Tribunitia potestate decoratus, non fuerit Imperator a
pellatus , Tiberius tamen, qui Imperium proconsulare nullis extra Urbem limitimis definitum una cum potestate Tribunitia, vivente adhuc Augusto, obtinuit, vere dictus est Imperator, seu consors, &Collega Imperii. Ad ultimum , dico : id discriminis
fuisse inter Imperatorem , qui Augu staeam dignitatem erat adeptus , seu qui Aususus dicebatur , & Imperatorem , qui necdum Aesu fus appellabatur , licet revera esset consors, & Collega Imperii declaratus ; quod Imperator , qui Augu tus dicebatur , suprema tam extra Urbem , quam in Urbe , Imperii
capite , potestate praeditus esset ; Im-Poator vero , qui necdum Augustaeam dignitatem erat adeptus , seu qui nondum Augustus dieebatur , summa quidem extra Urbem Provincias administrandi potestate polleret , inseriorem tamen in Urbe , Imperii capite , a ctoritatem obtineret . Cum igitur Tiberius , vivente adhue Augusto dignitatem Augustaeam non habuerit. id- est , Augustus non fuerit appellatus ,
sia selum vi potestatis tribunitiae , &Imperii proconsularis sibi ae Senatu delati , nullisque extra Urbem limitibus definiti , simpliciter Imperator diceretur, seu eonsors, & Collega Imperii habere M ; mirum nemini videri debet, quod Tiberius , superstite Augusto , supremam in Urbe potestatem non obtinuexit . Plura de potestate Imperii, P consutaris quale , vivente Augusto , fuit Tiberio concessum.& de potestate Im-
Wii dicti Adisustri legi possunt apud
Pagium , Schelytratum , & Peramum, qui uultisque potestatis diserimen in sitis lacubrationibus ita perdocte exposuerum, ut aliis , quibus de eo agendum ebsea , amplissimum otium secerint
Arguitur quinto r Pilatus administra bat Judaeam , quando Joannes Baptista
munere suo rungi coepit , dicit enim L Lucas c. Anno quinto decimo Imperii Tiaberit C aris procura ute Pontio Pilato Iu-Φam factumν est verbum Domini fumrJoannem . Atqui pilatum anno decimo quinto Imperii proconsularis Tiberii, nondum Iudaeam administrabat; ergo Sis Lucas secutus non est Epocham Tiberii Imperii proconsularis. Probat. min. an nus decimus quintus Imperii proeonsularis Tiberii concurrit eum anno vigesimo quinto aerat vulgaris ; atqui Pilatus Judaeam nondum anno vigesimo quinto , immo , nec anno vigelimo sexto AEnae vulgatis administrabat : erso Pilatus anno decimo quinto Imperi, proconsularis Tiberii Judaeam nondum administrabat. Prob. min. Pilatuς teste Iosepho lib. 18- Antiq. cap. 3- postquam succellit Valeris Grato, Iudaeam decem annis administravit , quibus exactis , Romam , iubente Vitellio , prosectus est restonsurus apud Tiberium ad erimina ipli a Iudaeis objeEia , id autem contigit anno Abrae vulgariς trigesimo sexto, nam Tiberius, dum Romam Pilatus pervenit , iam e vivis e cesserat ; constat autem Tiberium obiisse die Io. mensis Martii anni aerae vulgatis trigesimi septimi . Cum igitur Pilatus per decem annos , ut ait Iosephus , Iudaeam administrave
rit , eaque cesserit anno Hrae vulparis trigesimo sexto, necessse est , ut Ρilatuet Judaeam administrare coeperit anno vigesimo septimo aerae vulsaris , alioquin , si Pilatus Iudaeam administrare ccxpisset anno vigesimo quinto RG vulgaris, eam non per decem, sed γr duodecim annos administrati et, quod lane veritati Historiae aperte repuUM.
Respondeo : Pilatum Imp. proconsulatis Tiserii anno decimo quinto , qui concurris cum anno vigesimo quinto aerae vulgaris, Iudaeam administrare coepisse ,
idque evinci posse ex Iosepho, qui , potiquam lib. I 8. Antiq. capo se dixit, Pi latum iubente Vitellio , Romam suisse prosectum , ut coram Tiberio ad objecta sibi per Iudaeos crimina responderet, consultim subdit capit. 6. Vitellium in