장음표시 사용
311쪽
na nutriant , & Gemplo . Quarto , lumba non laeerat rostro : quod zmnet ad donum intellectus, quo Saneti bonas sententias lacerando non perveriunt , sed potius vindieant ab haereticorum corruptelis . Quinto , columba selle earet : quod pertinet ad donum pietatis , quo Sancti, ab ira , & vindiεta alieni , bene precantur male precantibus , bene merentur de male merentibus . Sexto , lumba in cavernis petrae nidificat: quod pertinet ad sortitudinis domum, quo Mncti in plagis Christi, qui x. ad Corinth. cap. Io. dicitur Petra mystica , nidum ponunt , idest , totius spei , ae fiduciae ibat Sacram, ut aiunt, anchoram figunt. Denique , columba gemitum pro cantu habet : quod pertinet ad donum tim ris , quo Sancti delectantur in gemitu pro peccatis , Deumque iustum vindicem non formidine poenae , sed virtutis amore reverentur . Hae columbae proprietates istis versibus sunt comprehensae:
o sine fetis, gemis , resis non laedit,
unsuex. Possidet innocuos, Vanaque pura ierit. Gaudet aquis, quaeratque greges, reserique volaturita petit, faetus educat ulterius.
Naseulus i e fcreet foetus, ac incubat ovis Coniugiisereant foedera casa simιι. Tertia ratio, qua probat Samius Thomas, conveniens suisse ut Spiritus San-Giς in specie columba: appareret in Baptismate Chrilli , sumitur ex proprio , ac sinsulari Bapti lini effectu , qui consistit in remissione peccatorum , & in
reconciliatione cum Deo. Ad quem Baptismi effectum significandum apparuit columba , quae ut, ait Tertullianus libri contra Valentinum cap. 2. a principio divinae pacis est praeco. Idem docent Saniti Patres, quos inter Chusostomum, o Hierony/mum hic laudare sufficiet. Praeterea , inquit Chresistomus Homil. I 2. in Martii. Columba cernitur , nouaquam Olisae ramum ferens, sed omnium malorum liberatorem nobis midenter Hiendens , spemque sufferens prosperarum. Non enim ec Arcatinum educit hominem: fed postquam apparuit, untissum prorsus Orbem attollit in Cae .i m , qua certe pro oleae ramo , omni generi humano adoption/m adtulis ΝAmri Hieronymus vero adversus Luriferianos hvi habet r Emittitur de Area Corvus , T non redier σ postea pacem terea N. lumba nuntiat, ira in Bapti nate, E Ea tete mo alite evulso , idest, Di
, pacem terrae nostra columsa Spiritust Sandii nuntiat.
Quarta denique Sancti Thomae ratio dueitur ex communi essectu Baptismi , qui est eoniunctio Ecelesiasti eae unit iis r ad quem quidem Baptismi effectum indieandum convenienter Spiritus sanctus demonstratus est in specie eo- lumbae , quae est animal amieitiae siet latisque eapax . Hi ne Sanetus orianus in libro de Unitate Ecclesiae apposite ,& eleganter ait: In domo Dei, in Eretiis si a Chrisei unanimes habitant, concordes, or fimplices perse rant. Idcis in e lumba venit Sotritus Sanctus . Si texanimas o laetum est, non felle amarum , non morsibus saevum, non unguium lacer time violentum, hospitia humana diligere ,
unius domus consortium nosse ; cum gen rant simul filios edere ; eum commeant usta latibus h ieem cohaerere ἰ communi Cm versatione vitam suam degere ς oris in Mestneordiam pacis agnoscere ; lerem eis, omnia unanimitatis implere . me es MEcclesia noscenda si ιIehas ς haec charisa obtinenda, ut columbas dilectio fraternit iis imitetur , ut mansuetudo CT linitas agnis O mibus eoquetur.
DICES PRIMO: Fides docet , Christum a principio eonceptionis suae plenitudinem gratiae , per quam Spiritus Sanctus habitat in nobis ε, aeeepisse a Non fuit ereo conveniens , ut Spiritus Sanctus in Christium baptizatum desce
Respondeo , eum Sancto Thoma 3. pari. . a s . q7. art. 6. Omnia , quae
in Baptismo Christi peracta sunt f pe tinere.ad mysterium eorum , qui dein-eeps Baptismo Christi initiandi erant pomnes autem , qui Baptismo Christi baptizantur , spiritum Sanctum recipiunt , nisi ficte accedant , iuxta illud Matth. cap. I. Istis vos baptitabit in Spiritu San io : conveniens igitur fuit ut Spiritus Sanctus Juper. Christum in Iop. dane
312쪽
tine baptizatum illabereriir , quia tum temporis Christus corpus suum , ideli , Ecelesam praefigurabat , in qua baptigati reeipiunt Spiritum Sanctum . Huiete Nnsioni suffitiantur Sancti, Patres ,
Athamissus oratione 2. con ra Arianos :An ignoratis, in ruit, quod Templum Dei fris , MSpiritus Dei habitet in vibisὶ Cum enim Dominus in Iordane u retur, nos ἔlii ipse eramus, qui in Domino, a D mino Ioabamur , o cum ille reciperet DL ritum SanctMm, nos illi ἐν eramus, qui per Dominum Spiritus istius capaces ramdebamur. Similia habet Augusinus ilib. II. de Civit. Dei e. 1 6. Domi uas Ipse Iesus Diritum Sanctum non solum ridis ut Deus, sed etiam aecepit ut homo, pro se ea dictus es plenus gratia , Et manife-flius is illo seriptum es in Actibus ae
sotorum, quoniam unxis eum Deus Spiritu Sancto, non utiqMe oleo υssiri, fra dono
gratia, quod visebiti Mificatur unguento , quo baptisatos ungit Ecolesia . Nee sane tune unctus est Chriseus Spiritu Sancto ,
quando super eum lapit tum υelut colum-δa descendit. Tune enim corpus suum, idos, Ecclesiam suam prosurare dignatus es , in qua praeeipue baptizati accipiunt
kiritum 'Sanctum. Sed de illa mytica unctione itine intelligendus est unctus, quando verbum Dei caro factum est . Hactenus
Sanctus Augustinus. Addo etiam , spiritum Sanctum trioltei de causa in Iesem baptizarem sub signo sensibili descendis.
se. Primo, propter Ioannem, ut eo in-dieio Christum dignosceret, quem antei ex vultu non noverat , & de illb helibmonium perhibere posset. Secundo', pr
Iter ipsum mei Iesum , ut hoc Spiritusancti illa fu coram omnibus sacerdos , Rex , & Propheta significaretur , atque in eo impletas esse prophetias palam declararetur. Tertio, ut mysterium Trinitatis, quod in veteri Lese suerat . obscurius revelatum , & quali involucris occultatium, initio novae Legis manifestius
ctus in Christum baptietatum revera , &sub specie sensibili illapsus suisset, Ioannes , qui Christum baptiravit , & tanti prodigii testis . oculatus suit , dubitare
, de cem non potuiss et , an Christu quem Daptizaverat, verus esset Messias Atqui tamen Ioannes dubitavit , an Christus , quem baptizaverat , verus e
sit Μessias ὶ nam , post Baptismum Christi , Ioannes , . ab Herode Tetra eha Galilaeae detrusis in carcerem , duose distipulis suis misit ad Iesem , ut interrogarent eum an esset Messias ὶ Ioannes autem, inquit Matthsus e. eum
audisset in υinculis opera Chri li, mittens duos de discipulis suis , ait sui e tu es,
qui senturus es , an alium expectamus Everosimile igitur non est , in Christum
baptizatum revera , dc sub signo sensibili Spiritum Sanctum descendisse. Respondeo : Joannem, postquam Chri stum Dominum baptizasset , pro comperto semper habuisse illum esse verum Messiam, & filium Dei o Primo , ouia Joannes viderat descendentem in Christum, dum baptizaretur , Spiritum Sanctum. Unde ipse dicit Ioannis c. r. Etem nesciebam eum , Ied cui me inst 5 ptizare in aqua i iue mihi dixit e fore quem υ deris Spiritum Sanctum descenaentem, manentem super eum, his est ρω baptisat in Spreitu Sancto . Et ego vidi, re tesimonium pretibia; quia hic Vissius Dei . Se undo , Ioannes missis ad se a Synedrio Sacerdotibus respondit , se nequaquam eum esse, quem putabant, sed alium jam venisse se ipso multo digniorem, ac priorem , qui verus erat Mes.sas ab omnibus expectatus, 3c cuius dignus non erat, qDi corrigiam calceamentorum solveret . Tertio Ioannes , Iesum praesentem digito demonstrans , densiactavit ipsum esse, qui a se promissus fuerat, eumque agnum Dei palam nu cupavit . Denique , cum Discipuli Ioannis aegre ferrent , & quererentur apud
ipsum , quod plures ad Iesiam eonfluerent , hinc occasionem sumpsit Ioannes commendandi , 8c extollendi Iesem , se ipse longe superiorem, & quem proinde
necesse erat crescere , se autem . minui .
Certissime igitur Ioannes cognovit Iesina esse verum Messiam, δι filium Dei u
propter , quando Ioannes carcere de n-
de detentus duos e discipulis suis misit ad Christum, ut interros rent eum, auesset
313쪽
esset Μessat voluit duntaxat hae instructa legatione Ioannes , ut discipuli sui , qui Hre ab illo divelli poterant ,
quique fluctuantes adduci necdum pintuerant , ut erederent Iesum esse verum
Messiam , omne ad Christi adspectum
deponerent dubium, & visis miraculis , quae Christus operabatur , atque audita eoelesti , quam praedicabat , doctrina , sensuum tandem suorum testimonio con victi agnoscerent illum esse verum Mesistam , quem toties illis indisitaverat . Haee itacue interidiatio nomine Joannis Baptistae ab ' ipsius discipuli C isto Domino facta , tu er, quἰ venturus es , o alium expessamusὶ nullam de Messiae dignitate , Christique divinitate ignorantiam, aut dubitationem arguit in Ioanne, qui potius utramque in Christo probe perspectam habebat ; sed selum conrtrariam ostendit discipulorum loannis dubitantium dispositionem , quam ut tacilius ex eorum animis evelleret Ioannes, se ei hoc pacto aecommodare voluit . Non semet ae ex. gr. quando Christus interrogavit discipulos , euntes in castellum Emmaus, dicendo : qui sunt hi se
mones , suos confertis ad lavicem amhmiantes , ct estis tristes Iucae e. 24. Et smiliter , quando Μagdalenam interr naviti mulier quid puras quem quaeris λIoann3s e. 2o. Hae , inquam, & hujusim di interrogationes , quae passim in Scriptura Sacra occurrunt a Christo Domino factae, non arguunt in Christo ignorantiam rerum, quas pereontabatur fides quippe docet eum fuisse omniscium, nihil'ae illum latuisse, sed solum in- unt. istiusmodi interrogationes , Christum identidem suum sermonem inflectere voluisse ad captum eorum, quos alloquebatur , & qui infinita ipsum silentia pollere , necdum satis exploratum habebant,
DIC Es TERTIO : Columba , quae apparuit in Baptismo Christi , non fuit
vera columba, sed solum figura, & effigies eolumbae; ergo Piritus Sanctus non apparuit in veritare, sed tantum in similitudine eolumbae . Prob. ant. Primo , quia Sacri Evangelistae non dicunt eo-
lumbam descendisse in Christum , sed tauquam columbam, vel in perie columbae spiritum Sanctum deciendisse : Syri Dea yerso habet: iuxta similitudinem eo pons eιIumba. Arabica versio, in similia redine columbae AEthyopica , in corpora quam miserie columbae. Praeterea M. P tres, Tretuli. lib. de Baptismo e. 8 Iu-sιnus in Dialogo eum Tryphone. Iudaeo. Irenaeus lib. r9. Diphanius haeres εχ. Iartus in Matth. Canon. 2. Ausustinis lib. a. de Trinit. e. 3. Ambrosus lib. I. de Sacramentis e. s. & alii asserunt , sp
ciem tantum , seu figuram, & effigiem columbae apparuisse , hoe est , non e lumbam , sed quasi columbam , seper Christum baptietatum descendisse ; non ergo in vera columba Spiritus Sanctus descendit in Iesum baptiZatum. Respondeo : Meros Evangelistas , &Sanctos Patres , dum dicunt , Spiritum Sanstim in s cie , seu similitudine columbae, in Christum baptizatum deste
disse, non excludere veritatem columbae',
sed innuere duntaxat velle, Spiritum San- mim non apparuitse in specie suae sabstantiae, quae invisibilis est , vel non assumpsisse eolumbam in unitatem persenae . Quod autem haec vera ae genuina st Seriptura , & Sanctorum Patrum mens , IN
testim iis . Sanctus Chosostomus horn. Ia in Matth. tale habet: Hominis quidem n
turam suscepit Dei filias, sed commin turam non suscepit visitus. Proinde non dixit Gangesisa, Spiritum Sanctum H tura columbae, sed i resperie columba descen disse. Idem se e legitur apud S. Ausa flmvm lib. a. de Trinit. e. 6. Non sic es assumpta creatura ilia , in qua appareret Dibitus Sanctus , scut assumpta es cara
sto, e ' humana forma ex Virgine Maria. Neque enim columbam beatifc-it Spiritus
Sanctus, Mis,e σ persona sua in unit
tem habitumque comunxit in alemum , sed apparuit columba, Aut opportune a parere debuit, creatura serviente Creatori, Cre. Denique, S. Thomas q. p. q. 39. art. 7. ut probet Spiritum Sancium In vera columba apparuisse, adducit authoritatem
Sancti Aususini , qui in libro de Agone
CHisiano, sic loquitur: s 3 non oporte
bat ut homines satiaret filias Dei eorpus videlicet non verum , sed Damasticum
314쪽
falleret Spiritus Savetur is fea omisimients Deo , quι unmersam creaturam ex n hi sal e it, non orat dissesti verum corpus columb.e sne aliarum columbarum miud misio figurare, sicut non fuit ei distilirum comus in utero Mariae sine virili δε-ncne fabricare ἰ eum creatura eo orea , l
nem, crin ipso Mundo ad formandam eo. Iumbam im dierio DomIni voluntatiques miret. Haestenus S. August. euius authoritatem aliqui reeentiores bifariam eludere tentant . Alii enim , ut Pamelius ,
nefant librum illum de Agone Chrsiam esse germanum Sancti Augustini stetum. Alii , ut Maldonatus , hune i brum progenuino quidem agnoscunt , contendunt tamen , ab ANi lino asseri duntaxat ,
verum apparuisse corpus , sed non vellam columbam . Verum , utraque claudicat eoniectu . Prima quidem , quia
librum da solis Chrijsiano germanum es se S. Augusti si opus conitati ex itylo ex Possidii Indieulo, ex ipsemet S. Aususeim , qui hune librum a se exaratum ultro profitetur lib. a. Retract. c. i. & denique ex editione operum S. Augusini, tam a Doctoribus Lovaniensibus, quam a Patribus Benedictinis Congregationis . Mauri adornata . Altera vero coni ctura abludit penitus a mente S. Ausu-
sint , quippe qui columbam illam , in
qua apparuit Spiritus Sanmis , non si
Ium appellat serum corpus, sed etiam υ νum corpus columba. Standum igitur est
sententiae S. Thomae , qui post T. Augu- sinum docet , veram suisse columbam , in qua apparuit Spiritus Sanctus eui Angetici Dodioris sententiae , sicut seribit noster Sixtus Senensis lib. 6. Bibl. Annot. 13. patrocinantur omnes serme Theologi . Ceterum , si quis quaerat ex quibus principiis conflata fuerit illa columba , iub euius specie Spiritus Sanctus an a-xuit quodnam principium motuq illiu ,
an intrinsecum , an extrinsecum an rein siluta fuerit in aliam materiam : an vero annihil ata confeltim respondebo , in his, & aliis id genus nivis euriosi , quam utilibus , quaeilionibus, de quibus iariptura silet , non esse argutandum ,
sed abunde 'sulscere ut sciamus , Deo
non de suisse potentiam ereandi , i m Uendi, & anni hi landi illam columbam a se formatam ad lignifieandam Spiritus Sancti praesentiam . Satiς igitur dictum sit de columba , in qua Spiritus Sanctus , ideo in Baptismate Christi apparere voluit,.quia, ut observat L Thomas , poste Aul sinum tractatu sexto in Ioannem Duobus modis Ostendit Dominus υimilitis Spiritum Sandium , per colambam supreDominum baptisatum, oe per tenem fumo discipuus congregatos: ibismniicitas , hic servor ostenditur : ergo ne Spiritu Sancinseati dolum habeant , in columba moen stratus es: ne sim'licitas frigida reman t, in igne demonstratus es. DI cIO ULTIMO, Comvenienter , Chriso Domino baptivitto , auditam essetiscem Patris dicentis r tu di filius meus dile fluet, in te complacui mihi. , Probatur tribus rationibus. Primo, quia haec vox Patris, quae omnium adstantium auribus insonuit, Christo Domino autho. ritatem asseruit, eiu lue originem, voc tionem , & doctrinam , qua totum Oribem innovare debebat, approbavit . Iudaeis nanque expectatione , dubitation que susiensis, &, ut inquit S. Lucas c. 3. Ogitautibus omuibus in eo dibus suis, ne forte isto, idest, Ioannes, e set Christus, congruum erat, ut Pater aeternus hanc I
daeorum dubitationem dispelleret, & signo aliquo sensibili , seu voee e Coelo dilapsa, demonstraret non Ioannem, sedl Iesum essa Christum, hoe ell. instiam iam pridem expectatum & filium situm
s unice dilectum , quem in mundum mi tebat , ut perditum genus humanum reda raret . Eadem de causa voluit Deuet uti Joannes nulla, dum vixit , ederet mira
cula, ne Iudaei, quos austera Ioannis dbsciplina, admirabilis vitae ratio, & baptizandi, quo iungebatur, ossicium, in adi mirationem raviebant , eum pro Messia' pertinacius haberent. Et e eontra voluiti Deus uti Christus, quem in Bamismo filium seum palam declaravit , miraculis inclaresceret, ut tot tantisque gloriae gradibus, Ioannis, a quo Iudaei aegre divellebantur, gloriam obscuraret ; quod deinde revera factum est, nam legitur Ioan-
315쪽
nἰs e. Io. quod multi venerum ad eum,sralem , non adoptivum , sient definituri idest, Christum Dominum, dicebant ;lest in Concilio Francosordiensi adrimus Ioannes quidem senum fecit nussum, om- duos Episcopos , videlicet FeIirem Ure nia autem quaecunque dixit Ioannes de hoc litanum, & Elipandum Toletanum..era erant . Et multi crediderunt in Expolitis Baptismi Christi ei reum stati.
-m . tiis , quae a Sacris Evangelistis referuuia Meundo, Baptisma Christi, ut inquit tur . nunc praestat ut pavea diem de Sancitas Thomas I. p. q. 39. art. 7. suit ex- vita, ouam eθit Christus ante Bapti Lemplar Baptismi, quo nunc initiantur Fi- mum. Pauca dixi , quia nihil de Chri 'deles, Baptismus autem , quo nune ba- sto Domino, post eius exeelsum ab Emietantur fideles, perficitur, ae eonsecra- gypto , usque ad annum aetatis trigesiis tur in virtute, &. invocatione Sanctae Tri- mum, sacris litteris proditum est , nisi nitatis; congruum igitur erat, ut in Ba- uuod divinus ille Puer , annos natus
nitatis; congruum igitur erat, ut in Da
ptismo Christi non solum filius , scilicet
uodecim , inventus sit a parentibus in Christus Dominus, in humana natura ha- templo sedens in medio Doctorum, a miraretur, & Spiritus Saninis in colum-rdiens , & interrogans eos, ita ut imp Dae specie appareret, & mitteretur ; . sedirent omnes qui eum audiebant super pru- etiam ut Pater aeternus non quidem mit-rdentia, & aponsis ejus. Cetera autem ,
teretur , sed in voce audiretur , sicquelquae Christus in infantia, pueritia, adolein Baptismo Christi totius Sanctae Tria- icentia, & iuventute sua peregit , alto, dis Mysterium demonstraretur . Hane & sacro silentio Evangelistat obtexerunt, rationem eleganter prosequitur Sanctus quia non curiositati nostrae, sed utilitati , Hilarius cap. a. in Μatth. Filius Dei, non vanitati , sed necessitati eonsulere inquit, auditu, eo pectuque monseratur i voluerunt; unde ea selum litteris prodia plebique Afri , re Prophetis inolementι derunt, quae Christus Dominus triennio resimonium de Domino suo mititur, o praedicationis sitae pro salute nostra op eontemplationis , oe vocis , ae simul , iat ratus est , &-fidem nostram alere , ex eis , quae est ummabantur in Chriseo , & roborare pol sunt. Quapropter, si qui τ quinceremus , post aquae imacrum , euriositate ductuς percontari , aut scire
de culsibus portis Sanctum in nos Di. ritum in lare , Caelestis nos gloria timctione perfundi. O paternae iscis adoptio.
aveat quid Christus in infantia, & ado-'lescentia sua peregerit hoe unum ipsi respondere potuim ; erat subditus parenti ctione perfundi, o paternae istis adoptio- respondere possim ; erat subditus parenti
ne mi hilar fieri ; tam ita dispositi instas fuis, nihilque nisi commune, & or
nos Sacramenti imaginem isses rerum He-ldinarium m puerili disciplina, vita, vimi, Mibus veritas praefiguravit& conversatione sua gessit, ut hoe ps Denique , ad declarandam Christi di- verum se hominem esse magis comproba-
vinitatem haec vox Patris intonuit : ruiret , nobisque summae humilitatis suppines filius meus Dilectus non adoptivuς ,lditaret exemplum. Hic autem , ut ean sed proprius ; quem a me non separatidi de fatear , occurrit non praetereunda Deitas , non dividit potestas , non di-idissicultas , quae haud leve Seripturae scemat aeremitas , ouem unice , erae Interpretibuς facessit negotium. Ait di per 'uem reconciliatus sum Μundo liquippe S. Lucas e. a. v. 4 I. Evangelii I
quomodo unicum, non quomodo adoptatum,ilium habentes, quotannis una cum pue-
inquit S. Aur nus tract. I . in Joan-iro Iesu Hierosolymam ire solitos esse rvem . Hoc unicum Patris aeterni testi-luant, inquit ille Evangelista . Parenter monium , antehac inauditum , abunde eius pre singulos annos in Jreusalem in die simit ad adstruendam Christi divinita- folemni Paschae. Porro, vix credibile est, em contra Arianos , in Socinianis no- Mariam, & Iosephum voluisse, regnante stri temporis redivivos , & ad demon-lin Iudaea Archelao, qui Patris sui Heredirstrandum , ipsem esse stium Dei Matu-l crudelitatis , non mimis quam potestativ
316쪽
& authoritatis haeres erat , puerum I fum quotannis in die solemni Pasthae. adducere Hiero'lymam, Regiam Sedem eiusdem Archelai, qui facile puerum I
sum comprehensum tenere , mortique
tradere potuisset . observat siquidem , Ioeo mox a me laudato , S. Lucas , I sephum in aegypto , poliquam ab Angelo suscepisset mandatum , ut una cum
puero Iesu , Vimineque Dei-para , in
terram Iirael reverteretur , velletque ire
in Judaeam , quae Israelis rotissima parserat, protinus mutasse consilium , ae timuisse illo ire , statim ac rescivisset , Archelaum illi e regnare post mortem patris sui Herodis, eumque denuo ab Anneio monitum in Galilaeam secessisse .
Si igitur Iosephus non multo post Natale
Christi in Iucaeam venire renuit, eo quod in ea regnaret Archelaus, qui credibile erit, eum singulis annis, cum puero Iesu , &Virgine Dei-para , voluisse e Galilaea , inquam sese receperat, venire in Iudaeam, ipsamque Hierosolymam , Regiam Arche- Iai Sedem, maxime cum id temporis idem immineret periculum ex parte Regis Amehelai , qui sicut in Dissertatione sexta ostendimus ex Flavio Iosepho, nobili Iudaeorum Historieo, lib. II. Antiq.Iudaicie. II. decem annis ab obitu patris sui Herodis regnavit in Iudaeaὶ Ad hane difficultatem breviter respondeo eum S. Augustino lib. a. de Consentu Uvangelisarum cap. Io. muriam, o phum, parentes pueri Iesu , ita timisse ha-εitationem iri Hierusalem propter Arch Dum ibi regnantem ur tamen propter Dei
timorem Fesmitatem solemnem non prate
inisterent, in qua latere facillime possent. Neque enim incredibile est, captatis temporibus opportunis, vel dierum, vel horartim , ace
dere homines ad ea loco,in quibus formidant. Quibus verbis aperte innuit S. Iosephum, ex AEgypto revertentem , timuisse quidem in Iudaeam , propter chelaum ibi regnantem, ire, ut in ea sedem suam figeret, certumque domicilium haberet ', se enim a Rege Archelao fuisset
nullo negotio deprehensus : non tamen
timuisse ad paveos dies per singulos annos Hieroselymis hospitari , recurrente prinsertina Festivitate Paschali, ad quam un-
dique tanta Judaeorum eonfluebat mulutitudo , ut Maria , & Iosephus eum s cra prole facile per brevem illam temporis moram latitare possiret. Anno auistem, quo Jesus Christus, annorum du deeim factus , Nenit in Templum , seque Doctoribus noscendum dedit , omne suit sublatum periculum , quia tunc
Rex Archelaus , qui vitae Ieru Christi insdias struere potuisset , iam ab Augusto Caesare, in exilium suerat ablegatus. Eliquata illa dissi euitate , alia movetur quaestio , videlicet de Arte , quam exer-euit Christuς Dominus , seu de illo vivendi instituto , quod sectatus est per
totum illud temporis intervallum , quo privatam vitam duxit : qua in re non eonvenit inter Theolo os , & Scripturae Sacrae Interpretes . Placet nonnullis , Christum per id temporis instar religi si viri altissimae rerum divinarum contemplationi , orationibus , ieiuniis, aliis. que id genus spiritualibus rebus vacasisse , nullam vero artem Mechanicam , unde captaret necessaria vitae , exercuisse . Sed haec sententia , quam Paulus Brugensis Episcopus, in eap. 6. Marci , propugnat, merito ab aliis Scripturae Sacrae interpretibus improbatur. Ecquis enim,
amabo , di eat , chrillum per trisinta
circiter annos otio indulgere voluisse ,
ut totum se meditationi , & rerum divinarum contemplationi dederet Quapropter , alii censent : Christum per i tum illud temporis spatium nulli arti Mechani eae operam deditis, sed ostiatim mendicando subsidia vitae necessaria acc isse . Verum , hax sententia nulla pri abili ratione nititur ; nam quamvis Christus, maioris humi litatis ergo, osti tim aliquando mendicare voluerit , falsum tamen est , eum mendicitatis statum fuisse amplexum , & eontinuo ad victum sibi quotidianum parandum osti tim stipem collegisse. Nec certe Christiis magis ante Baptismum statum mendicitatis amplexus est, quam post susceptum Baptisma ; tremo autem dixerit , Christum post susceptum Baptisma mendicitatis statum fuisse amplexum . iasim
quippe Ioannis e. q. Distipulos Christi
ivisse in Civitatem non ut mendicarent,
317쪽
eitur : Christum iussisse Iudae ha titi locutos, ut egenis aliquM aaret. Christus emo loculos posside t , iusque proprie iuctum in pecunias , quς in his loculigasservabantur habebat ; alioquin eas iniuste possedisset, iniuste expendisset , at- e ex bonis alienis , & injuste e sis eleemosynam erogasset , quod sane citra haeresim diei haud potest . Hi emetito Summ. Pontis Ioannes XXII. anno eum Michaei fenas, σ Ohamus , aliique Minoritς pertinaciter contenderent Christum , & Apostolos , nee in speciali , nee in communi aliqua bona habuisse, omni plane earuisse dominio , hanc Minoritarum doctrinameeu erroneam, & hςreticam confixit, ut videre est apud Odoricum Ronaldum in Annalibus Ecclesiς ad annum I 323. Cum igitur Christus post sesceptum Baptis amendicitatis flatum prosesius non fuerit, verosimile non est , Christum per 3o. ferme annos , antequam ad Baptismum accederet , semper ostiatim victum sibi quotidianum parasse , & citra ullum Peris mectanici exercitium mendicando vitam otiosam duxisse. Reiectis itaque illis sententiis , ipse probabilius esse arbitror : Christum Dominum , usque dum adolesceret, & ad annum aetatis suae tri- sesimum perveniret, artem fabrilem exercuisse. me habemus , ait noster Caietanus, uuis fatis far curiosis , qt remibus quid fecerit Christus ad trigesimum usque κtatis annum; vacasat enim fabrili exedicitia . Id non obscure colligi posse videtur ex illis interroPtionibus Iudaeorum invidiae, & malevolentiae plenis, quae in Scriptura reseruntur: an non hic es filius Fabri' an non hie es ille Fabra unde illis se scientia, qtii litteras non didicit Scilicet indignabantur Judaei aegrisque oculis videbant per illas Christi manus signa , & miracula patrari , quas antea opera duntaxat fabrilia ad quotidianum victum qu ritandum , tractasse norant ἀHuic sententiae patrocinantur bene multi Sancti Patres , qui docent Christum fabrilem artem exercuisse, Ouamvis apud illos incertum sit , an Cnristus fuerit laber lignarius , an serrarius ὶ quia To
Fabis indifferenter sini fleat operarium, sive in ligno , sive in serto, sive in auro, aut in argento , aut in lapide . Uenerabilis Beda , post S. Hilarium, existimat: Christum fuisse fabrum serrarium ,& alludit ad opera fabri senarii per aquam , ventum , & ignem operantis , sicut operatur Christus salutem nostram per aquam Baptismi , & imem Spiritus
Sancti . Certius tamen videtur ex communi traditione M. Patrum , Christum fuisse fabrum lignarium , sic enim l quitur L Jusinus in Dialogo cum Tryphone, Iudaeo: cumque venisset Jesus ad Iordanem ut tunc putabatur Iosephi mate-νiarii Fabri filius , ipse quoque obscurus, ut Scripturae Maedis ut, oe pro Fabro habitus p solent enim , iam ιnter homines ageret , aratra fabricare atque iuga s ut per has figuras iusitiam doceret , . rei'sa fugam otii. Idem docent S.Ch sin mus Hom. 3o. in c. I 3 Matth. S. Baslius in Asteticis , Author operis impers uin Matth S. Thomas in Μatth. L anus , α alii. Praeterea , verosimile est, Christum exercuisse eamdem artem fabrilem, quam exercebat S. Iosephus , tellantur autem multi Sancti Patres , ut videre est apud Bollandum ad diem IR mensis Martii , Ioseplaum suisse fabrum lignarium , in eadem igitur arte isnaria laboranti Iosepho ministrabat christus . Denique , hanc sententiam suisse antiquitus receptam patet ex illa historia , quam refert Sotomenus lib. 6. Hil . Eeeuc. 2 3. videlicet Antiochiae vir quidam erat probus, & qui diu pueris informandis operam impenderat utilem, a quo Libanius, Sophista, id aetatis Ethnicus, & Imper toris Iuliani Apostatae familiaris, eum per sarcasmum postulasset , quid rerum tunc ageret fabri filius λ idest, Christus, e vestigio respondit ille divina gratia impulsis, Sandapilam tunc concinnare totius huius Mundi fabricatorem Iuliano Imperatori foras deportauia . Cuius dicti veritatem non murto post comproba it eventus; nam Iulianus Imperator in illa expeditione ,
quam eontra Persas tum temporis minitebatur, ictus sagitta divinitus in ipsum directa, animam, multis , horrendisque
sceleribus foetidam , expuit . . ι
318쪽
QUAERES PRIMO r utrum Anna ,& Giphas simul Pontificatum gesserint anno , quo Ioannes stum caepit obireministerium , seu , quo pacto intelligi debeant haec S. Geg verba e. 3. AMOGcimo quinto Imperii Tiberii Caesaris . . . sub Priscipitas Sacerdotum Ama, o Caipha , faciam es verbum Domini , super
Ioaxinem in deserto Respondeo tres esse , circa hunc Sancti Lucae loeum , Theologorum , atque Scripturae Sacrae Interpretum sententias . Prima est eorum, qui asserunt, Annam,& Caipham eodem anno , quo Ioannes suum orsus est ministerium , Pontifieali simul dignitate ornatos fuisse , eaque alternatim esse defunctos . Sed haec sententia, parum probabilitatis habet , quia
apud Iudaeos unus tantum erat Summus Sacerdos, quo mortuo, vel amoto, alter in ejus locum sumetebarur , a qua quidem patria, & avitaeon seetudine verosimile non est Iudaeos unquam rece sisse , duosque simul Summo Sacerdotio inaugurare Moluisse. Altera sententia e rum est, qui dicunt , Caipham , anno , quo Ioannes suum iniit ministerium , fuisse.Summum Sacerdotem , Annam vero ibisso eius Victrium. Sed haee sententia falsi convincitur. Primo , quia S. Lucas Annam praeponit Caiphae, tum e.
sui Evangelii , ubi haec habet sub
Principibus Sacerdotiam mina o Caipha. rum etiam e. ρ Actuum Apostolorum :Est ismas, Princeps Sacerdotum, o Caiphas, σJoannes, o Alexander, o quot-nuot erant de genere Sacerdotali. Porro ,
si Annas fuisset duntaxat Uicarius Caiphς, procul dubio S. Lucas , qui in recense dis dignitatibus ordinem accurate servat, nunquam Annam preposuisset Caiphae , fuisset enim praeposterus ille ordo . Secundo , S. Lucas appellat Annam Principem Sacerdotum , quae certe nuncupatio
non indigitat Viearium Sacerdotis , sed potius designat eum , qui totius ordinis, classis Saeerdotalis Princeps est, & e put . Denique , ut optime ait doctissinius Valesiis in suis Notis in lib. r. Hiae Ecel. Eusebii pag. I 8. nunquam Iosephus , qui in suis Antiquitatum libris univeisos Iudaeorum Pontifices summa
diligentia percensuit, perminos illos Uibearios Summorum Sacerdotum commemoravit , sed uRius duntaxat meminit lib. II. c. 8. qui appellabatur: Iosephus, Ellemi filius, & qui in spatium unius tantum diei creatus eii Ponti sex, ut vice Matthiae Pontifieis, qui nocturnam polluti nem passus fuerat, Sacra faceret. Ex quo apparet , nullos tum temporis extitisse perpetuos Summi Sacerdotis Vicarios , nam, si Matilitas, qui erat Summus S eerdos , Vicarium eiusmodi habuisset, nihil opus fuisset, ob noctumam illam pollutionem, subito illi vicarium constituere. Missis itaque dRabus illis prioribus sententiis, tertia, quae mihi magis probatur, eorum est, qui docent, non eos selos dictos esse Principes Sacerdotum, qui Summo Sacerdotio apud Iudaeos iungebantur, sed etiam illos, qui olim Summo Sacerdotio defuncti, postea destituti erant, &e auctorati. Iosephus autem lib. I 8. Ant. e. recenset inter Summos Sacerdotes Judaeorum Ananum , quem anno trigesimo octavo postquam Antomus in pugna Acti ea fuerat a Caesare Augusto superatus, hoc est anno a eondita Roma G. Christi vero undecimo anno, &AEn vulgaris septimo,
A. Licinio Neris S ano , & Q. Caecilio Metello Consulibus , Quirisius , post secundum populi Censum, qui magnos in I
daea excitavit tumultus, remoto Ioaetam, Summum Sacerdotem eonstituit. Et hie ramus non alter videtur ab eo, quem S. Lueas appellat Amam , qui per quindecim , aut sexdecim annos Pontificatum gessit, secta Sadducaeus, socerque Caiphae . Quamvis ergo anno, quo Ioannes suum auspicatus est ministerium, Ananus , seu Ama. non esset amplius Summus Mee dos, sed solum , iure tamen optimo S. Lneas appellat Principem S eerdotum, tum quia Anna titulum Summi Sacerdotis semper retinuit, tum quia etiam
apud Iudaeos in maximo honore habebatur, non solum quia ipse diu Pontificatum gesserat, sed etiam quia, ut testatur Iose us, quinque ejus filii, videlicet Eumar, I nathas, Theoph us, Matthias, & Ana seadem Pontificali dignitate fuerunt ornati. QU&RES SECUNDO : Uretim B pri Uod conferret gratiamsin cantem
319쪽
Respondeo eum S. Thoma r Me discrimen intercedere Baptismum Ioannis inter, & Baditimum Christi , quod Baptismus Joannis, liret esset a Deo quantum ad ritum , non tamen erat a Deo
quantum ad in tum internum , quia nee characteiem, nec gratiam sanctificantem producebat, sicut producit in nova Lege Baptismus Christi nee erat institutus Baptismus Ioannis in remedium peccati, sive originalis , sive actualis , sed solum erat prolusorius, radimentarius, seu praeparatorius ad Baptismum Christi, quatenus inculcabat pixnitentiam, & homines erudiebat per doctrinam, quae ad Fidem Christi baptietatos quali manu dueebat :Ioannes but ruit Baptifim poenitentia ρο- pulum dicens: in eum, qui venturus esset possimum, ut crederent , Aces, inIesum. Non quod Ioannes, ut quibusdam perperam visum eth , hae inter baptizandum forma uteretur, baptizo vos in nomine MesH venturi, sed quod Ioannes, pntdicando Baptismum poenitentiae, suos perm veret discipulos , ut in Inum ceu verum Messiam , crederent . Hine , iuxta SL Patres potissimum Hieraumum, & Bedam, confessio peccatorum, de qua Matth. eap. 3. Sc Marci eap. I. fit mentio, in Baptismate Ioannis non fiebat ad remi sionem peceatorum per Baptismum Ioannis conferendam , sed per poenitentiam convenientem exhibendam , & per Baptismum Christi, ad quem poenitentia illa praeparabat , obtinendam . Ita docent Teriti titianus libri de Baptismo cap. I . S. Aut sinus Serm. 37.& S. Ch fougus Ser. 137. ubi haec habet: Per BaptismaJoannis
purificabatur homo ad panitentiam, nom pro-mmebatuν ad gratiam ; ae viro Chrsi Bapti a sc regenerat, se immutat , se homi
nem reddit ex vetere nreum, ut praeterita n fiat, non recordetur antiqua, qui de terr
m carissis iam missis p det o d ina. Idem statuit Concilium Tridentinum sess. 7. Can. I. ubi anathemate serit eum, qui dixerit , Baptismum Joannis eamdem habuisse υim cum Bapti no Christ. Omnes denique Theologi , post Sanctos Patres ,
constanter doeent, Baptismum Ioannis , nee characterem, nec gratiam sanctificantem p duxisse, ac subinde suisse necesse,
ut illi, qui Ioannis Baptismate erant a luti, denuo Saero baptismatis Christi l
vacro tingerentur , quo consequerentur remissionem Necatorum . Qui baptitata
sunt Baptismate Joannis, Oportebat ut baptiararentur Baptismo Chrisi, Augu- Itinus Tract. 3. in Ioannem &S. Thomas 3. pari. quaest. R8. art. 6. improbat opini nem Μκistri Sententiarum , qui lib. 2. Sent. Dil . a. docet illos, qui spem non posuerant in Baptismo Ioannis , & in Patrem , Filium , & Spiritum Sanctum erudebant , non filisse deinde baptietatos Baptismate Christi, sed impositione tantum manuum super eos ab Apostolis faEta Spiritum Sanctum recepisse. Quae sementia toti retro antiquitati, & M. Patrum
recens nati is Ecclesia baptizentur , cum tamen Christis Dominus avno duntaxat ita eunte aetatis trigesmo fMerit haptreatus
Respondeo eum S. Thoma: tres posse afferri rationes , cur Christus anno aetatis suae trigesimo ad Bapit linum accesserit ; Primo , quia Christus purgatione non indigebat , quippe qui precati originalis omnino expers , nec ullum proinde ipsi ex Baptismi dilatione peric tum imminebat . At parvuli , si ex hae vita citra Baptismum prirmatura morte abripiantur , eum sint peceato originali obstrim , poenam damni incurrunt , immo poenam sensus , mitissimam tamen , subeunt , ut sentiunt celeberrimi huius temporis Theologi . Unde non mirum ,
si pia Mater Gelesia Me salutari & n
cessario remedio parvulis , statim ae ex utero materno in lucem prodierunt , suppetias serat , eosque per Baptismum regeneret in Christo ob imminens mortis periculum. Qua de causa etiam adulti , iuxta antiquam Ecclesiae disciplinam, irregularitatis poenae olim subjiciebantur, quando , ut liberius sui et inservirent cuispiditatibus , Baptismum sani suscipere non eurabant, & infirmi in lecto decumbentes baptietabantur, & ideo Clinici appe lati , in quem tum temporis in Ecclesia gliscentem abusum SS. Patres , praesertim Basilius, Gres. N sen. & Greg. Naziamenus calamum strinxerunt. Secundo, Cliti-
320쪽
Christi anno duntaxat aetatis suae triges-mo baptizari voliuit, quia immediate pol Baptismum doeendi & praedicandi ometo
incumbere, multisque miraculis, ac prodigiis doctrinam niam confirmare debebat conveniens autem non erat ut Christus in infantia, & adolescentia sua doceret & miracula patraret, sed solum inmatura & persecta aetate ; ne videlicet homines prodigiorum , quae Christus in iuvenili aetate edidistet, novitate & magnitudine perculsi, dubitassent de veritate ipsus humanitatis. Denique, Christus raro exemplo , idest silentio sto triginta
circiter annorum ante Baptismum demonstrare voluit, neminem ad publicas Ecclesiastici muneris lanctiones, ad Verbum Dei marelieandum , & ad regimen animarum praesumptione praelationis, vel captandorum pinguium Sacerdotiorum pruritu prosilire, & involare debere, sed expedire potius , ut hi, qui praedicationis ossieto incumbere , vel ad regimen animarum admoveri exoptant , prius discipuli poenitentiae fiant, quam Doctores , α diuturna pneparatione in latebris, in sacro secessu Deo probati, vitam absconditam Christi imitentur , modelliam &paupertatem in habitu , parsimoniam &frugalitatem in vidiu servando , nec solum tempus legitimum, & maturam aetatem expectent, sed Dei voluntatem iugi Scripturae Sacrae temone, carnis maceratione , ferventibus orationibus, honorum operum, & virtutum exercitio exquirant, ut a Deo vocati tanquam Aaron,& a rerum terrenarum amore purgati ,
se se dei neeps in aliorum salutem impendant, atque demandata sibi in Eeelesia docendi ac praedicandi provincia, eo, quo par est Zelo, & animarum fiuctu persungantur ι Nemo enim, inquit egregie Te tussianus ad Martyres, miles ad tellum cum deliciis venit , non de cubiciati ad
aciem procedit, se ae Papilionibus expediris , o subfrictis , ubi omnis durities , ἐ-οnιtas , o in avitas consilit. QU ES ULTIMO : Utram onmesa uti baptistati fuerint Bapti a Chei ii Respondeo eum S. Augustino Epist. 263. alias Io8. ad probabilius esse, omnes Apostolos Baptismo Christi suisse Gravesen de M seriis. m. I.
baptizatos ; tum ut reciperent characterem, quem Baptismus Ioannis imprimere non poterat , tum ut aliis praeirent exemplo, essentque forma gregis . Quapropter, haec verba Ioannis cap. Quanis quam Jesus non baptizaret, sed discipui. eius, non sunt tam stricte accipienda , ut prorsuς neminem baptiχaverit Chritas , sed vel intelligi debent de Ministro
ordinario, vel de publico Baotismo , qu lis erat ille Ioanni; Praecursoris Domini; quod certe non impedit, quominus extraordinem Apostolos , & Discipulos sui; manibus baptietaverit Christus Dominus. Scio, circumferri librum sub titulo Luminis, qui clarissimo nomine Sanm Evodii, in Sede Antiochen a Sanm Petri succetaris immediati . insignitur, in quo traditur, quod Chrytus manibus suis P
trum tantum bapite it, Petrus vero Andream , oe filios Zebedaei, ii denique reliquos πιο olor. Se uaginta autem Diasciρutos Petrus , σ Ioannes, Theologus dictus, baptis t. In quam sententiam ivit Eminentissimus Annalium parens Baroniuς. Sed neminem hie liber movere debet, quia optimo iure a peritis huius temporis Criticis S. Evodio abiudicatur, quippe qui fabulis , & ineptiis scatet . Certe ipsemet Baronius ad annum Christi r. nunc librum , qui sub ementito S. Evodii nomine prostat, nulli tintiquorum innotuisse fatetur.