장음표시 사용
161쪽
ctura , quanto inter se intervallo possessio utraque , hoc est peritia in imperitia dissident. Imperitos quidem nullus in jus vocet, si nihil illi attulerint , quod eriaditum, atque eloquens sit . At peris nisi semper e penu sua uberiora qua relam, quae eloquentiae opuniones, quam Vulgo jam receptam habent , major
snt , protulerint , nimirum auditorum omnium criminationibus obnoxii sunt. Adde quod illi vel a mediocri eloquentia magnas etiam laudes assequi possint: horum vero sermo, nisi apprime admirabilis , atque
adeo stupendus fuerit, tantum abest , ut laudatores inveniat, ut etiam accusatores permultos conciliet. Neque enim auditorum consessus magis ex prauudicata jam dicentium existimatione, opinioneque, quam ex iis , quae dicuntur, judiciim fitairus est .ll. Quapropter quum quis ceteris eloquentia prae stiterit , tum demum illi in primis studio ac labore opus est . Neque enim praetendere poterit id excuso sonis gehus, quod naturae humaru commime est , fieri scilicet non posse , ut omitibus horis sapias rum nisi ubique dicta illius omnia existimationis ipsius magnitudini responderint , infinitis certe cum scommatis , ac criminationibus a populo acceptis domum se eripiet . Quum interim nemo existat , qui secum reputet , vel tristitiam aliquam, vel angorem , vel solicitudinem, nonnunquam item miram, quae in animum irruerit , blere mentis aciei tenebras effvn dere, neque nere ipsos animi fimus puros, si e ros eradereri meterea seri omnino nequaquan po , ut ciui homo ipse sit, ubique eundem se pro stet aequicquid tentaverit, id omne ut prospere s illi succe hic. At consentaneum quidem esse, Que ponnunqyam aberret, ac se ipse inserior appareat τquarum rerum omitum nullam illi , quod jam dixi
162쪽
DE SACERDOTI LIB. V. IAS considerare volunt quinimo sic in illum Gi; in impingunt , ut si Angelo iidices essent . Quum alioqui
aetiam natura comparatum videamus, ut alterius facinora atque ossicia , quantumvis licet multa , ac magna
despiciamum sim vel leve quidpiam in eo desideretur , isque vel ex longo intervallo aberraverit , id piles,ista tim praesentit, prompte morde atque ubique meminit.
Atque hoc ipsum parvum licet, ac tenue muliorum eorumque magnorum Virorum gloriam identidem ele
vavit . Vides itaque,majori opus esse studio; et in primis, qui dicendi praestantia valeat, ac praeter studium tanta item tolerantia , quanta ne illis quidem milibbus , quos tibi prius nominavi, opus fuit
Inmidiae , ct odia obtrectantium generose ferenda LVulgi iudieiicineionatori eontemnenda IL Imunius 2 ei gratiam sermo Praedi oris di gendus IV. Guelauam ibus etiam his .inque tibus laudum eontemptu opus es V. Ruanti man occasio sit , si quis dignitate inferior Episcopo eloquentia praevaleat uantopere passim os Hetur ornatus, ct elegantia disonis u
labent, quod incusent , nisi quod illum aegre ferunt apud omnes inclarescerea quo magis illorum sortitetsc generose serenda est invidentia . Cususnodi odiiunexecrabiles, quod temere illi collinere, omittare, ac dissimulare quum ipsi non possint, clam conviciantur , incusant , calumniantur, malitiae etiam suae Virus palam diffundunt . Animus autem ii, qui ad illa
singula dolorem aliquem concipere , atque inde irri tari
163쪽
rotatur, atque conficiatur. Neque enim illum per se se ipsi ulciscuntur tantum, sed id etiam aliorum opera aggrediuntur. Ac saepe fit , ut unum aliquem ex eorum numero, qui dicendi facultate minime vae
kant , eligantia , eumdemque laudibus in caelum extollentes, supra dignitatem adinirentur alios ad id
ansania , alios inscitia , alios invidia impellente non quidem ut illius eloquentiam admirabilem reddant quae talis etiam ipsa non it, sed ut hujus gloriam Hevelit, atque eat Unuit. lI. Neque vero contra huiusmodi adversirios athletae illi certamen modo propositum est; sed & saepenumero contra universi popali imperitiam. Nam
quandoquidem ac legantibus, eloquentibusque vi os audi; um in unum coeuntiuiri cinis sitis haudqua quam conflatur; verum botia consonis tostis me imperitis constat sunt autem reliqui&ipsi illis quidem prudentiores , iidem tamen tanto iis inserici res, qui de disendi iacultate judicium serre possint , quanto is m reliqui omnes , sed quoniam unus tantiim, aut alter in concione assiciet, qui dicendi virtutem hujumodi obtineat, fit necessario, ut qui doctius , atque eloquentius dixerit , minus plausus reporter aliquoties autem ne laudatus quidem disce-dire ac certe omae pretium esse puto minium contra hujusmodi ineptias, atque absurditates generose prae , parare , iisque ignoscere, qui inscitia peccant eos Vsura qui invidi adducti hoc sicere sustinent , ut in
s hi a prosedo minii in laeuiseeleso silet .vi, eommu nitatibus locorrum eliguntur Coneionatores qui enim in ipsis silurimum valent , ut optimos, quo, oporteret ingere, depria retarie anox, qui. Ipsi avent, tam siepisco ignorantevii caelum usque extollunt
164쪽
DE AC ERDOTI LIB. V. 3 7 lices , ac miserrabiles deplorare neutro autem hi tum existimare Episcopus debet, de sua dicendi facultate
ut Neque enim si pictor qui optimus quidem sit,
quique omnes pingendi arte praecellat, imaginerria accuratissime a se expressam ab imperitis artificii illius vellicari videat, convenire puto, ut animum statim despondeat, idturamque ab imperitorum judicio ineptam censeat quemadmodum neque eam , vae Vere inepta sit , ob eorum stuporem , qui pii Mi rudes , ignarique sunt , admiratione , amore, atque ample Nibus dignam censere debet. Si enim optimus opifex suorum quisque operum judex atque is quidem opera ea quae iacit, hac ratione, vel venusta, vel inepta judicet, quum mens, atque ingenium, cuius industria opera ipsa semata fiterint, tale illis sinta-gitim jtidiciumque tulerit aliorum autem opinionem errante in , atque arte carentem sic reiiciat, ut ne in animi quidem cogitationem descendere permittat.
IV. Haud aliter sane qui aliorum edocendorum, proinciam sisceperit , iis ne ab aliorum laudibus de pendeat, neve ab iis animum despondeat. At orationes hoc consilio meditatus , ut Deo optimo gratae , atque acceptae sint , hunc unum sib statuat canonem aeterminum coptimi illarum opificii, non plausus ac laudationes Laudatur is ab hominibus laudesne reiiciat . Laudes ab auditoribus illi negantur: eas ipsas ne ambiat , neu negatis indoleat . At,undans enim illi fuerit laborum solatium idque omnium certe
maximum, si sibi ipse conseius esse potuerit , ad Mucse rationem , doctrinam , eloquentiamque suam coin posuisse,
a optimum siero conelonatori moniturix, ut irin si mst Dei si iam iniis, quaerat in eo iunibus suis ..
165쪽
acceptaque laret . Etenim si illius animum iniquarum laudum appetentia prius occupaverit, ei certe rihil sudores , laboresque illi improbi , nihil dicendi vis illa ac facultas profuerit . Humanus enim animus is Uad temeraria , ac caeca vulgi judicia serre minime potest , statim fatiscit , studiunt te ipsum literarum biicit . Quat brem in prinus eruisendus is est inta
Iaudum contemptu, ac despicientia . Neque entinia
satis est eloquentia praeditum esse ad dicendi facultatem hanc conservandam , nisi is ipsi, quem dico , la dum contemptus adsuerit . v. Quod ii quisetem ipsam ad calculos exacte mi gere velit, Willi quoque , qui facultate ista caret conperiet nihilominus opus esse contemptu isto laudum, quam ei opus sit, qui admodum eloquens sit.
Nam si a popularis aurae illecebris vinci se illata.
tiatur, necessario fiet , ut mittis in rebus delinquat ut qui quum non possit claros illustresque illos dicendi aequare , non recusabit alias illis insidias parare , aliis invidere, aliis injuste detrahere, multaque alia id Gnus praeter decoriam comuuttere . Quinimo nihil non audebit , vel usque adissimae exitium , ut illorum glo riam ad suae tenuitatis humilitatem deducat. Adde quod
astuis a optimum eoneionatori, Itum ina ad Corinthios q. ut ita doctrinam is eloquentiam suam omponat, ut Deo placens aereptaque sit: uicenis habes , inquit Apostolus , quod non accepissium in x. ad eosdem eae. Non sumus sincienter cui-ra e siquid a nobis, quasi ex nais seu sustissentia κο ra ex Deo es . Selle S. Bernardus sermoneas in Caneiecto. aude Mori, Putide pulvis, unde tibia De vita sanctitate , sed pia tui in qui sancti Dat . Spiritusu non dic tuus , sed Dei. Et Aiulo post an blanditur poputari favor, quod verbum bonum σει, eoru in prompseris . Sed Chri ι---iit O , F sapim. ii . . Nam ιingua tua quid visi calamus Icribis Ei Me Uum mutuo. c. s. ratentum creditum, en repeiodum cum fura.
166쪽
studiorum sudoribus laboribusque abstinebit , tamquam torpedine quadam illius animo circumfusa. semis enim post inmensos labores susceptos laudis miseMm laseriorem reportat, is,nisi seipse prius ad lauduni
contemptum gnaviter composuerit, nimirum animum statim despondere, eundemque ad altam quandam somnolentiam convertere solet quando gricola dum
In sterilium locorum cultu, ac labore versatur, ac lapidosum novalem arare cogitur, statim labore supe sedec, nisi illum vel agricolationis studium vehemens, vel famis timor ingruentis detineat VI Etenim si quibus dicendi sicultas magna inest , in donum illud conservent, tanta opus est exercitii tione qui facultatis illius nihil comparaverit, sed in mediis ipsis dicendi certaminibus, in ipso concionum agendarum studio medit ri cogitur, is quantum, qua so, subiturus est dissicultatis, quantum tumultus, quan tum turi, Mentiae, ut magno sito labore tintillum aurae popularis sibi conciliet 8 in vero quisquam existet qui vel inseriorem Episcopo dignitatem , atque ordinem sortitus, hac sane in parte plusquam ille claresce re possit, huic demum divino piodam animo opus est , ut ne vel invidia vincatur, vel animi desperatione v primatur . Ah inferioribus enim dicendi gloria vinci eum qui dignitate praecellat , remque sortiteri, ac gemnerose perpeti , id certe non cujus libet , neque nostri sine sierit , sed adamantini potius cujusdam animi. Porro quis excellit, hic si humano sorte ac mod sto animo pr litus fuerit, malum utique utcumque tolerandum . Sinin audaculus, Marrogans , ito 'riolae sitiens , nitrurum mors adversario quotidie p'tanchra inlue adeo amarulentam ei Vitam rivalis reddit , in propatulo exuperans , clam sub nans , pie'raque de illius authoritate identidem vellicans Om'
167쪽
nia ipse esse cupiens quarum rerum omnium maXHmum sibi praesidium facies, tum eam quam in dicendo unirpat libertatem, tum multitudinis in se studium, tinnsul, litorum ein suommuni estionem. VII. Aniuignoras, quantus iam or te copios que dicendi amor, quantum studium in liristianorum animos invadat, ac tamquam debacchetur QOntoque jam in pretio habeantur , qui studium id excolunt, non apud externos tantum, sed etiam apud eos . qui Christianae pietatis partes sequuntur Qui igitur
tantum dedecus quis serat ' quum ipso scilicet dicentes, taceant omnes , ac se se obturbari existiment, tunivero orationis finem quasi laborum requiem quandam expectent alterum autem vel diu admodum ora tem , patienter auscultent dicendi finem iacere volentem, aegerrime serant i denique quo jam silere volente irritentur , commoveanturque Haec enim
etiamsi tenuia tibi, ac despicabilia pexperto videantur , tamen ejusmodi sunt , quae possint tum studii
vehementiam extinguere, tum animum ipsum ener
Vare, atque dita luere nisi quis e perturbationibus humanis omnibus se se asserens, ad incorporearum pintestatum exemplum animum ipse suum composuerit: quae quidem neque invidiae, neque gloriae studio , --que alteri id genus morbo obnoxiae sunt. Proinde si quisquam est mortalium omnium talis , qui belliam talem captu dissicilem, indomitam , ac truculentam nempe auram popularem conculcare , ac multiplicia illius capita excidere possit imo vero squis est, qui illam nullo enasci modo patiatur hic sane facile po terit conplures insultus illos a se depelieri, ac tran
quillo quodam portu tandem frui qui si east sh non asseruerit, idem hic multiplex bellum, tumiit tum perpetuum, denique desponsionis animi, reliquo
168쪽
rumque morborim turbam adversimi se depugnaturam praeparabi ciam quorsum attinet reliquas dissi cultates persequi ' quas quidem nemo neque do re ,
neque discere poterit, nisi qui in rem praesentemve nerit, rorumque ipsirum administrat tem sibierit
A P. l. Saeerdotibus rationem , ct poenas exigendas pro precatis populi I. Nudus excusatio hos Episcopo ILLI T certe hoc in orbe dum vivitur, hujus di res Ita existunt , cuiusnodi ex me audiistia vita vero M.
sinctis quemnam in modum ea nobis serentur, quae tuni renda erunt, quum nos videlicet pro sis sigillatim omnibus, qui nobis concrediti fuerint , rationem reddere cogemur meque erum dedecoris tantum, atque igno
mimae poena, sed etiam aeterni supplicii mulcta nos illiu expediat illud enimio Paret iis , qui praefu/ubis Per subjacete, nam issi igilant pro animis vestris tamquam rationem redditurici tametsi prius a mei, Eium est , tamen ne tum quidem reticebo 'Hiis enimxomminationis terror animum mihi assidue coimcust. Nam si ei qui unum aliquem, minimum duntaxat offenderit , b expedit ut mola amaria suspendatur e collo ipsius , ac demeriatur in profundum maris . item si qui stareum storum conscientiam ossentant , ii omnes In ipsum Christum e
peccant qui non unum, non duOS, non trest n tum, a Est Apostoli Pauli dictum in Epistola ad Hebraeos cap. s.
su Vide Epistolain a ad Corinthios cap. 8.
169쪽
tum, sed multos etiam populos perdiderint, illis quid tandem fiet a quamnam illi poenam sint prela m. . Neque eiani licet imperitiani excisare neque ad ignorantiam confugere , neque aut necessitatis , aut violentiae speciem opponeres verum subditur potius aliquis, si modo id liceat , suis ipsius, quam Antiastes aliorum peccatis excusandis suffigio hoc uti Diast. Quamobrem Quandoquidem qui delegatus est,
ut alienam emendet ignorantiam,tum vero diabolicum instare hellum denunciet, is certe ignorantiam praetendere minime poterit, neque Vocem hanc usurparet
Tubam non exaudivi, bellum o praesidi. Quippe in hoc sedet ille , ut Ezechiel ait, ut aliis signum
tuba canens det, quae sutura sunt incommoda praenunciet. Quo nomine supplicium nulla excusatione depellere poterit , quamvis unius dumtaxat animaeaactura acciderit : Si enim dum MN, imminet popul tuba signum non dederit , neque praenuncia .rii, inquitia ille , speculatori, ae gladius animam invaserit, ipsa quidem anima a sua ipsius iniquitate ea a Derit; avuinem autem ipsius ex spemararii manu exquiram. A P. Il. Diligentiorem eustodiam sui , ct majorem perseitionem in Episcopis , quam in Monachis requiri I. Non in splendore tantum , sedis in squalore timenda periculi, di perditionem I xuantum in delatis honoribus perieuit , sine miris a musieribus , si vetribuantur, facilioremque securiorem rite
nachorum vitam, quam Prasubm IIL I. Esine ergo nos protrudere in sic inevitabliis IuQ. dicit aleam. Neque enim nobis hic res est deducem o Ezechielis eat'. is.
170쪽
ducendi militibus, aut de regno administrando sed defunctione ea,quae angelicam virtutem requirit atenim Saceria tis animum solaribus radiis puriorem esse oportet ut ne qirundo Spiritus Sanctus desolatinnullum relinquat , ut dicere illi liceat D Vim equidem non amplius ego, vivit autem in me Christus. Narria si qui remum inhabitant , quique iiden procul tum ab urbes, tum a soro , tum a tumultibus illinc enascem tibus securi liberique vivunt denique qui assidua Prorsus tranquillitate perfruuntur toto vitae illius praesidio fidere nolunt; quinimo infinitas quoque alias addunt custodias , undecumque se ipsos circumsepiens ira, magna adeo cum diligentia , dicere . facero
omnia adlaborantes, ut cum libertate , ac puritate aliqua sincera, quantum humanus captus ferre potest , ad Dei conspectum accedere possint quantam putaS Sacerdotem proinre deberes, tum vim , tum potentiam
ut animam suam ipsius ab omni vindicet ditate , ut spiritualem pulchritudinem illesiam , atque incolumem servet ' Etenim multo major vitae integritas M huic quam illis necessaria est Iam cui integritas major ne cessaria est..hic certe pluribus , quam illi iidem , casibus obnoxius esse cogitur , qui eum conspurcare possunt , nifi continentem sobrietatem , ac vehemens ad modum studium adhibens, animum impervium impe neu abilemque praestiterit. Nam oris de r. mo
tuum a Pauli dictum In Epistola ad Galatas eap.
b Episeopatum esse statum persectionis, eum omnium The logorum Magistro S. Thoma de Aquino Theologi omnes docent Teste Chrysostomo Homiliario in i ad Timotheum , Oporter Discopum Angelum esse . Paulo superius dixit Tanta eum de ce glostia virtutis exeeuero, ut instar solis ceteros velut fleua suo Digore obscuret. Cone Ilium ridentinui vocat Episcopatu nis Ona angelisis humerisfurmidandum . Id quod alii passii sancti Eeclesiae Patris uadun . :