장음표시 사용
101쪽
apud Hebraeos ac Scripturam ipsam symbolicus. Nam septenariis includebantur praecipua eorum festa, ut septenario dierum, Sabbatum shebdomadarum . Pascha r mensium , sesta Tubarum, E lationis, et Tabernaculomum s annorum, Sabbaticus annus; hebdomadarum annorum , Iubilaris I a.' plurimam esse analogiam inter sesta Ecclesiae veteris ac noVae, quae Perse manifesta satis est ex superius dictis, et sa-cile consideranti patebit. ART. V. De Mersciis Veteris Testamenti.
Sacrificium est oblatio rei sensibilis a legi. timo ministro facta Deo per realem illius immutationem ad testandum supremum Dei dominium , et nostram subjectionem. Sacrificia . quae cum ipso Mundo coeperunt, ut Patet eX
que etiam gentibus Idololatris postea in usu Beligionis fuerunt, voluit Deus ut in Iudaica
Religione et numero et varietate plura celebrarentur, imo praecipua essent cultus sacri tesse-ra . Praeterea his occupati Iudaei a pernicioso otio, et idololatria revocabantur, et ad venerationem veri Dei identidem excitabantur. Tan-
1ὶ Factum est autem . . . . ut offeret Cain de hues btis terrae munera Domino. Abel quoque obtulit in primogenitis gregis sui , et adipibus eorum s Gen. IV. 5.ὶ .li) Aedisca it autem Noe altare Domino, et tollens de curariis Pecoribus et Molucribus mundis obtulit holocausta auper altare. Gen. VIII. ao. . Disiti geo by Gooste
102쪽
dem variis typis dignitas , et ratio sacrificii Chri .sti, qui sinis erat Iegis, per sacrificia vetera adumbrabatur , ut patet praecipue ex Epistolis Paulli . Ergo leges de sacrificiis Deus ipse Moysi
communicavit, quae in Levitico habentur, ex quibus praecipua ad rem nostram eXCerpimus.
Sed primum de aliquibus quaestionibus . quae solent hoc loco agitari. breviter pauca lindicabimus , susiorem de his tractationem relinquentes Theologis et Apologistis. Quaeritur i.' an sacrificandi ritum desumpserint Ilebraei a Gentilibus idololatris. ut iu- creduli vellent, an potius isti ab illis lResp. Ex Scriptura apparet sacrificasse Abel , Cain, et Noe statim ab arca egreSSum zPostea vero sacrificandi morem apud gentes idololatras invaluisse. Ergo non potest ab his de- sumi origo sacrificiorum. Quaeritur a.' An homines sacrificia coeperint adhibere ipsa natura dictante, an potius nutu Dei per Revelationem expressor Res p. Ex Gen. IV. et VIII. colligitur quidem Deum rata habuisse sacrificia Abel et Noe. at directe hoc non ostendere sacrificiorum originem . In directe tamen putant aliqui evinci ex Sacris Litteris divinam illorum institutionem.
ex quo Deus Levit. XVII. D. de sanguine victimarum sic dicat: Ego dedi illum vobis,
ut suPer altare in eo e telis pro animabus vestris, et sanguis pro animae Piaculo sit. Revera sacrificia vetera debebant Christum praefigurare, insuper habere vim expiandi ; ad
haec autem requirebatur divina institutio . Accedi ι originem Oictimarum cruentarum non satis commode ex inventione humana repeti posse: quare verisimilliinum est. Deus protopare
tibus lapsis, per mortem immolatorum auima-
103쪽
lium ostendisse quid per peccatum meruerint, et una sacrificium cruentum Christi Iesu prae- Murare voluisse . Quaeritur 3.' Quomodo veteris legis sacrificia expiatoria peccati suerint, ut dicitur multis tu iacis, ac praesertim Lev. I. 4. Ponetque manum SuPer caput hostiae et acce tabilis erit, alqus in expiationem ejus Proficiens s et
simul Theologi cum Paullo ad Hebr. IX. et
Peccata ΤBesp. Veteris legis sacrificia per se quidem vim hanc non habuerunt; sed Per sdem Christi, in cujus nomine tantum homines salvi sunt, et Per charitatem in Deum , poterant legalem victimam offerentes veram consequi Peccatorum remissionem. Hinc Paullus ad ΙIebr. XI. ait Abel aliosque sanctos veteris Te Stais menti side placuisse Deo. Πinc etiam David Psal. L. a'. latetur: Sacrincium Deo spiritus contribulattis r cor contritum et humiliatum Deus nota de Ficies. Interim , ut sacrificiorum Veteris Testamenti naturam et adjuncta Pro re nostra agnoscamus, haec de iis subjungimus .
Res, quae sacrificari poterant ex lege vel animatae erant vel inanimatae . Ex animalibus sola munda jussit Deus sibi osserri, et quidem
inter ipsa, ut ex variis Iocis eruitur, octo solummodo , nempe ovem . capram , haedum , ho-Vem , vitulum, columbam, Passerem, et turtu-Tem, quae octo saltem ante dies fuissent in lucem edita . et absque macula . Ita legitur Levit.
ll. et . Bos, oωis , et capra Cum genitα fuerint, seρtem diebus erunt sub ubere matris
104쪽
1o 3 suae: die autem octaΥO , et deinceps omerri poterunt Domino : Deut. XV. ai. Sin autem habuerit maculam uel claudum fuerit uel caecum aut in aliqua Parte deforme Mel δε- bile , non immolabitur Domino Deo tuo; et
XVII. i. Non immolabis Domino Deo tuo
ovem et bovem , in quo est macida aut quiρ- Piam uitii quia abominatio est Domino Deo tuo. Immutatio autem hujusmodi victimae in
occisione posita erat. Res inanimatae aliae erant liquidae id est vinum, oleum et haec per effusionem immutabantur: aliae solidae ut panis, simila, sal, ibus , manipulus spicarum virentium , et trili cum . IIaec autem postquam sacerdos in altum levaverat, variis modis immutabantur; panis in frusta dissecabatur ; simila sartagine, clibano vel craticula coquebatur ; sal urebatur; thus adolebatur; manipulus spicarum torrebatur; triticum couterebatur. Hinc
Sacrificia veteris Legis sic dividi possunt. Aliud animatum, aliud inanimatum. Anima tum iuxta finem dividebatur in holocatistum , Pacificum , et Pro peccato. In animatum dividebatur juxta materiem in solidum , ut sarris
et panis, et liquidum ut olei et vini.
crificium a lege statutum vel ex voto privato aut sponte oblatum, unice ad Dei obsequium; ae in eo tota victima, excepta pelle, comburebatur et unde nometa holocausti id est solidi
combusti. Paciscum seu Eucharisticum hebr.
105쪽
pto offerendum sed sponte, vel ex voto sive ad gratiarum actionem sive ad novi beneficii im- Petrationem. Hostia in tres partes dividebatur radeps et sanguis Deo adolebatur; pectus et armus dexter cedebat sacerdoti sacrificanti: reliquum offerentibus, qui convivium apparabant, ad quod etiam mancipia, viduae, pupilli, pau-Peres et Levitae invitandi erant. Victimae huic accedebant placentae azymae oleo subactae, qua rum una Sacerdoti cedebat. Pro Peccato hebr.
nNun Chattaiah dicebantur sacrisicia in lege
Statuta ad expiandum peccatum sive Potiti si eis sive aliorum. Generatim una pars hostiae idest adeps et sanguis Deo offerebatur, caetera saceris doti cedebant, nil vero osserentibus . Pro peccatis Pontificis, et totius populi, ut in die Expiationis praeter adipem et sanguinem reliquum
Comburendum erat extra castra, uti innuit etiam
Apostolus ad Uebr. XII l. I i. : Quorum enim imalium infertur sanguis Pro Peccato in Sancia per Ponti icem, homum comora cremantur
Omnia ad haee pertinentia describuntur primis Levitici capitibus ; capite vero VII. scrinino habetur de sacrificio Pro delicto, cui ritus praescribitur similis sacrificii pro peccato. Dicitur enim vers. q. Sicut pro peccato offertur hostia, ita et Pro delicto : utriusque hostiae lex una erit, ad sacerdotem , qui eam Oblu-ἰerit , pertinebit. Quaeritur autem quomodo delictum a Peccato disserat rRes p. opinantur aliqui Peccata esse transis gressiones legum negatiuarum non sine testibias admissas ; delicta autem esse transgressioues legum
106쪽
1o Syositivarum sine omia teste commissas; sed plurium sententia est nomine delicti intelligi eulpam vel dubiam, vel ob ignorantiam commissam.
Nune de Sacrificio inanimato , cujus prima species erat solidorum nempe panis vel farris hebr. mincthh : quod aliqui vertunt feriam . Hujus tres erant subalternae species. nempe similae , Panis , micarum virentium . Cum vero alia sacrificia propria habeant omnia . hinc passim in Levitico hoc absolute dicitur sarierificium . De eodem speciatim agit Levit. cap. II. Fermentum autem et mel ab altari exclusum erat Lev. II. exceptis duobus panibus sermentatis sesto Pentecostes, et sacrificiis pacificis . Altera species inanimati sacrificii erat i quidorum , ut vini et olei; et haec libamina
hus Num. XU. In sacrificio tam solidorum, quam liquidorum partem solum aliquam Sacerdos Deo immolabat, reliqua ejus usibus cedebant. Porro sacrificia hactenus recensita praecepta erant ex lege statutis diebus, ac praecipue se-stis tum ut omnium rerum genera Deo offerrentur , tum ut plenius quasi convivium Dei cum hominibus significaretur; tandem ut sacerdoti-hus ad eorum vitam sustentandam nihil deesset.
Quod ad tempus sacrificii nota r Aliqua
' liὶ Mensura fertorum , et libaminum e qualuor te se ris constabat, quarum in I. erat vox Hegliel, in
Mehar, in I. 'Ghessi, in ii. tandem NU I chole. 5.
107쪽
Io 6 sacrificia quotidie complebantur . nam agnus unus mane, alius vespere immolari debebat: Alia vero in Sabbato, Neomeniis, aliisque festis erant statuta juxta Num. XXVIII. Quod ad ritus Sacrificii haec erant Praecipua: a.' solum in Templo sacrificium fieri Poterat . uti superius innuimus de Locis Saeris
Bgentes. u.' Iii omni sacrificio Holocausti et Hostiae Pacificae addebatur tamquam appendix et complementum simila. oleum, vinum, sal, ibus , quorum complexio libamentum dicebatur. Colligitur id ex Num. XV. 4. . Omeret
quicumque immolauerit mictimam , sacrificium similae, decimam Parcem eρhi, conSPersae oleo, quod mensuram habebit quartam partem hin. Obiter addimus sal suisse in omnibus sacrificiis et oblationibus praescriptum, uti constat ex
Lev. II. 13. Quidquid obtuleris sacri sieta,
sale condies, nec auferes sal foederis Dei tui de sacriscio tuo. In omni oblatione tua os res sal; et Marc. IX. 48 . Omnis enim igne salietur, et omnis ωictima sale salietur; etsi quidam interpretes ex loco eit. Levitici collifant id tantum praeceptum de sacrificiis simiae et panis. 3.' In actu sacrificii fuerunt sacerdotis caeremoniae usitatae imponere manus victimae , quasi victimam saerificio destinaret. qua caeremonia victima in locum sacrificantis substituebatur, ut in ea ostenderetur Poena, quam sacrificans promeruit, vel promeriturus esset si peccaret: deinde victimam sursum tollere, quasi Deo eamdem praesentaret. 4.' Non raro ignis miraculose e coelo descendens victimam cremabat . quo signo Deus ostendebat se
illam acceptam habere. Vide dicta superius ubi de TabernacuIO.
108쪽
De Oblationibus, Votis, sacramentis,
et Lustrationibus. Aderant in Veteri Testamento sacrificia minus proprie talia , oblationes nempe multarum rerum, quae Domino consecrabantur sive Iege a Deo statuta , sive hominum pietate. De his nunc ex ordine agendum.
Iusserat Deus quaedam in sui honorem onferri r quae tamen oblationes nullum peculiare nometi habuerunt. Ita ex lege debebant Hebraei osserre thymiama certis aromatibus eom positum perpetuo adolendum in altare thymiamatis Exod. XXX. 8. 35. ; Uret thoemiamα
sempitemum coram Domino ; faciesque thymiama con Osictim etc. Singulis hebdomadibus panes Amyositionis offerendi erant Levit. XXIV. 5. etc. : Coques.... duodecim Pa ιes....ut sit panis in monumentum oblationis Domini. Per singula sabbata mutabuntur, etc. Primogenita masculina hominum , et jumentorum
offerenda erant ex praecepto Exodi cxlII. a.): Sanctissea mihi omne Primogenitum , quod ve. rit mutuam in filiis Israel tam de hominibus quam de jumentis: mea sunt enim Omnia. Tandem ad has oblationes reserendus est dimidius siclus a singulis Hebraeis vigesimum annum excedentibus offerendus in Templi usus. quoties census fieret populi jubente Deo. vel ex necessitate uti habetur in Exodo XXX.
1 a. et Quando tuleris summam filiorum Israel
109쪽
o8juxta numerum, dabunt singuli etc. Recenistiori autem aetate dimidium siclum seu didrachma , Iudaei ubique terrarum pendebant .
Matth. XVII. 24. , Ios. Antiq. XIV. 32. etc. , quem a Vespasiano Iovi Capitolino post Templum excisum pendere jussi sunt Dionis LXVI. 8. .
Qi ovis Iabente anno quadruplices prim L
ias ossarebant Iudaei nempe a.' Spicarum die secunda azymorum Levit. XXIII. io. : Cum ingressi fueritis terram , quam ego dabo ωobis, et messueritis segetem , feretis manipulos Uicarum primitias messis vestrae ad Sacem tem , qui etesiabit fasciculum coram Domiano.... altero die Sabbati. a.' Panum in Penteis
coste XXIIl. i6. ; meretis sacri ficium no-mum Domino ex omnibus habitaculis vestris , Panes primitiarum duos de duabus decimis similae fermentatae, quos eoquetis in Primitias Domini. 3.' Panum quos familiae domi Pinsebant Num. XU. 2 a. ; Ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino. 4 ' Omnium frugum, ac insuper vini in sesto tabernaculorum xod. XXII l. as. ; Primitias frugum terrae tuae deferes in domum Domini Dei tui: Num. XVIII. I a. 13. Omnem medullam olei et
vini ac frumenti. ... universa frugum initia , . quas gignit humus et Domino dePortantur, cedent in usus tuos etc. Ante hauc oblationem
res habebantur immundae r hine illud Paulli ad Rom. XI. I 6. Quod si delibatio saneta
De Primitiarum vero oblatione haec habet Hieronymus in meeh. XLV. At vero ρα- mitiva, quae de frugibuo osserebant, non emne
110쪽
syeeἰαἰἰ numero dei ita , sed merentium ambitrio relicia. Traditionemque acceρimus minhraeorum non lege praeceytam, sed magistro. rum arbitrio inolitam; qui Plurimum, quadragesimam Partem dabat sacerdotibus; qui minimum, Sexagesimam; inter quadnagesimam et sexagesimam licebat inermi quodcumque voluissent . Eodem loco plura habentur, quibus Hieronymus ea confirmat, quae hoc articulo
de decimis , aliisque oblationibus tradimus.
Decima pars omnium proventuum offerebatur a Iudaeis his legibus et t.' Levitis solvebant Iudaei decimas omnium frugam quolibet anno, eti ex animalibus decimas boum, ovium, et a Prarum : ad haec enim reduci possunt juxta interpretes omnia quadrupedia apta sacrificio Levit. c XXVII. 3o. etc.): Omnes decimae tem Esrue de frugibus siue de pomis arborum. DOωmini sunt, et illi sanciscantur .... omnium decimarum Mois et mist et caprae, quae Su bpastoris virga transeunt quidquid decimum v nerit. santificabitur Domino: Deut. XVI. 22. Decimam Partem separabis de cunctis fructibus
tuis, qui nascuntur in terra Per annos singulas.
Ipsi quoque Levitae suarum decimarum declis mas Sacerdotibus offerre debebant Num. XVIII. αG. etc. r Praec*e Levitis , atque denuntia scum acceperitis a Iliis Israel decimas , quas aedi vobis, Primitias earum Osserte Domino
caesi decimam partem decimae.... mente m. mino et date Aaron sacerdoti. a.' Ε reliquis novem partibus alteram quotannis separabant Hebraei occasione itineris ad Ierusalem tribus festis solemnibus consumendam partim in via