장음표시 사용
71쪽
minus sint in eis non prohibetur, duplici ratione cofirmata nobis hac opinione, nepe quod, nuc in hac vita anima sit in cor
poribus, sitque aliquid aliud essentia prae
ter corpus,4 ex eo quod ratio ostenderit diuinam naturam, cum sit omnino aliquid aliud adentieteri materiae participe essentia, eorum tamen quae sunt numquodque peruadere,& per suam cotemperationem cum uniuersitate, ea quae sunt continere inessentia adeo ut per haec ex consequenti, ne animam quidem putemus extra ea quς sunt,quae migrauit avita qua informa coinspicitur, ad id quod forma caret seu noce nitur. E G. Sed quomodo,aiebam,cum elementorum,nio per eam quae fit inter se inuicem mixtionem, aliquam acceperit formam,cum qua animae intercessit colunctio& familiaritas, postquam distatutione elementorum, ut est consentaneum, forma quoque fuerit deleta , quonam signo eam consequetur pestea anima, cum quae nota erat non penna erit M A C. Illa aute cum parum substitisset, Concedatur mihi, inquit,potestas fingendi rationem pro exemplo,ad declarandum id quod est propositu, etiam si ab eo quod fieri potest remotum
72쪽
videatur id quod dicitur. Detur enim pictoris arte fieri posse , ut non solum colores, misceat ex contrariis, ut coniueuerunt facere,ad formae similitudine, sed etiam quae mixta sim discernere,& unicuique colori rursus reddere tincturam quae est secudum naturam Album ergo nigrum,uel rubruaut fulvum,aut si qua alia tinctura comixta
est ad similitudinem eius quod prius dictu
est, si rursus fuerit separata a mixtione cum alterori per se fuerit, nihilominus cognos ci dicimus ab artifice ipsam coloris specie,&in eo nullam esse obliuionem neque rubri nec nigri, si cum fuissent diuersi coloris in ea quae fuit inter se inuice mixtione, rursus redierint ad tincturam quae est secundum naturam. Recordantem autem quo
modo colores inter se fuissent contemperati scire quidnam in quona cum esset qualem effecerit colorem,ri quemadmodum abluto altero ad suum rursus redierit colo rem Et si rursus permixtionem oportereusimile facere, minus laboriosit esset ei eius
rei effectio , ut quae in priori opere esseth prius exercitata. Si quid autem in ex io, inquit, conseques habet oratio psum iam phopositum est nobi, Mi inandum.Nam Pro
73쪽
pro arte pingessi,anima proponatur.Et pro
coloribus artis, animo cogitetur natura elementorum. Mixtio autem, variae tinctu eorum quae sunt diuersorum colorum:
di rursus per hypothesin datus eorum adsita reditus describat coitionem, separ tionem elementorum. Qu' modo ergo in exemplo dicimus artificem non ignorare tincturam colorisquςibst mixtionem ad suum colorem rediit,sed cognoscere, ru
brum, nigru, dc si quid aliud, per qualem
cum eo quod est diuersi generis comunionem, effecit formam,quale quidem erat in m tion quale autem nunc est cum rediit ad id quod est secudum naturam,quale a tem rursus erit, si simili modo inter se rumsiis mixti fuerint colores: Ita elementorum quae concurrerunt ad cqnstitutionem corporis cui fuit inserta,proprietatem naturalem nosse animam etiam post eorum dic tutionem,&licet ea procul a se inuicem abstraxerit natura propter eas quς ipsis insunt repugnantias arcens unumquodque eorum a mixtione cum contrario, nihilominus erit apud unumquodque, cognoscedi facultate id quod est sibi proprium & a commodata attingensvi iuxta permanςs,
74쪽
donec eorum quae sunt disiuncta eodetur .sus fuerit congressus, ad eius quod fuit dis solutinui ita dicam,reelementationε:quod quide proprie resurrectio, est, nomin tur Gaa G. Optime mihi videris,inqua ego, in transitu defendisse resiarrectionem:posse enim per haec sensim adduci eos qui fidei repugnant, non esse ex iis quae fieri no posisunt, ut rursus intorse conueniant elemen ta,&eundem homine essiciant. A c. Ce
te, inquit magistra, hoc verum dio, Licet enim audire eos qui repugnant ei quod a nobis dicitur de resurrectione, dicentes, Si in uniuersitatem, id quod est eiusdem generis elementorum fiat resolutio quonam pacto fieri potest, ut quod est hic calidum, si fuerit in uniuerso, non mixtum cum eo quod est eiusdem generis,rursiis secernat ad hoc ut costituatur homo qui refingiturῖSi enim no fuerit plane reuersiam propriu, ex eo autem quod est eiusdem generis pro proprio fuerit aliquid assumptum:fiet alte-
creatio. Si autem oportet eundem ad stipsum ruris redire, oportet eundem sibi eme omnino eundem, ut qui ψmnibus eleme
75쪽
D IM' ORT. ANI DIALOG. 9toru partibus eandem rursus acceperit naturamquam habebat ab initio a RE G.Suefecerit ergo, inquam, nobis ad hanc obiectionem ita de anima existimare,quod quibus ab initio inserta fuit elementis, in eis permaneat etiam post dissolutionem,uel ti custos rerum suarum, in contemperatione cum eo quod est eiusdem generis no ignorans proprium,4 in subtilitate, mobilitate intelligentis facultatis,nullum errorem patiens in tenuitate partium elementorum:sed simul subeat propria admixta cutis quae sunt eiusdem generis:& non defatigetur simul cum eis transiens, quando diffundunturis uniuersitatem, sed in eis m neat,ubicunque, quomodocunque ea natura parauerit.Si autem a potestate ut administrat uniuersitatem, iis quae sunt distatuta rursus concedatur vico ueniant quomodo si uni initio diuersi funes appesi fuerint, simul, eodem tempore sequuntur
omnes cum eo quod attrahitur: ita una animae facultate, elementorum tracta diue state, repente iis quisuntpropria concur rentibus, per animam contexetur catena nostri corporis, Vnoquoque conuenienter
contexto rinnantiquo suori familiari, de
76쪽
sibi notum amplectente. MAc. Quinetia hoc quoque ex lum, inquit magistra, merito adiungi potest iis quae sunt examinata, ad probandum animae non esse admodum dissicile in elementis discernere proprium ab alieno. Proponatur enim per hypoth sin lutum figulo Id autem concedatur esse multum, cuius pars quidem sit efficta ad vaserum effectionem, pars autem sit effingenda.Vasa autem omnia nequaquam inter se similem figura acceperint, sed sit aliud quidem dolium,aliud vero amphora,aliud veris discus vel catinus, aut aliquid ex iis quae sunt apta ad usum. Haec autem omnia non unuspossideat, sed seorsum uniuscuiusque
dominus ponatur oratione Donec ergo
constiterint,manifesta sunt iis qui ea habet:& si rursus fuerint cottita,nihilominus etiae fragmentis nota erunt possessoribus, quodnam sit frustum dolij,qubdnam poculi. Quod si etiam commixta fuerint cum luto nondum,laborato,longὸ certius dister nentur ab illo ea quae iam sunt effecta Sic veluti vas quoddam sint singuli homines, ex colunctione elementoru efficti ex communi materia, in propria omnino figura
multum differetes ab eo quod est eiusdem
77쪽
generis. Qua di luta, nihilominus quarvas possidet anima, etiam ex reliquiis agnoscit proprium neque s posita fuerint fragmenta, neque si commixta cum illaborata clementorum materia, discedens, sed semper suum cognoscens, quale esset cuminfigura consisteret,& post di lutionem, exfgnis quae manserunt in reliquiis,non erras circa proprium. GREG. Cum haec quae dicta fuerant admisissem, ut proposito scopo apposite, conuenienter inuenta,Hςc quide inquam,recte habet sic diui, credi. Si quis autem quod in Evangelio a Domino narratum est de iis qui sunt apud inferos,aduersus ea quae dicta sunt asterat, tamquam non conueniens iis quae stat examinata, quomodo paranda est responsioρ MAC. Illa autem, corporaliusquidem, inquit,narrationem exponit sermo,multa autem inspergit per quae datur occasio, ut qui audiens rem examinat,ad subtiliorem prouocetur contemplationem. Qui enim, sto hiatu arcet malum a meliori, & gutta aliqua digito instillanda egentem facit eum qui angitur,4 ei qui per hanc vitam malis fuerat affectus, Patriarchisinum supposita ad quiete ante hsc autem narrauit cos ec
78쪽
se mortuosvi mandatos sepulturalinon parum abducit ab ea quae est in promptu intelligentia,eum qui sapienter quae dicuntur assequitur.Quosinani enim apud inferos ciculos attollit diues, qui carnis oeulos diniiserat in sepulchrωQuomodo autem flammam sentit incorporeum Quamnam autε
linguam per guttam cupit refrigerari cum non adsit ei carnea Quisitam autem digitus ei stillam afferens lapse aute sinus quietis qiusnam est Cum enim corpora sint in
sepulchris,anima autem neque sit in corpo re,ncc constet ex partibus,non fuerit expeditum c5textum orationis accommodare
veritatis spectetur id quod in promptu intelligitur nisi quis singula traduxerit ad in
telligentem cotemplatione, adebit vastus hiatus qui arcet colunctionem eorsi quς tici possitnt misceri, no putetur esse spatiu ter- . Incorporeo enim dc intelliget quisitam labor esset peruolare hiatu quanuis maximum: quonia id quod est natura intelliges, est ubi vult absque tempore G, E G.Quidnam ergo, inquam, erat ignis, aut hiatus, aut reliqua ex iis quidicta sint, si non sunt ea quidicuntur , Ac Mihi videtur, inquit, Euangelium, per unumquodque ho
79쪽
rum significare quςdam dogmata de iis quς
dicuntur de anima. Nam cum diuiti prius dixisset Patriarcha, Recepisti partem tuam bonorum vita quam egisti per carnem: &de mendico itidem dixisset, eum implesse in vita munus malorum participationis, deinde sic subiungeret de vasto illo hiatu quo a se inuicem disiungutur, videtur magnum quoddam dogma per haec ostendere
oratione Dogma autem,me quidem sententia est huiusinodi. Vniformis ab initio erat vita hominum Vniformem autem dico,quae in solo bono considerabatur,rimo erat malo commixta. Ei autem quod dico prima Dei lex fert testimonium, quae omnium quidem bonorum quperant in Paradiso homini copioiam dedit participatio Genca. nem,ab illosito arcens cui erat commixta
natura contrariorum, nempe a malo cum bono contemperato, ei autem qui contra legem fecisset poenam mortem imponens.
Sed homo sua sponte motu sui liberi arbi-πh,relicta seriequino erat mixta deteriori,ad se attraxit vitam contemperatam ex Contrariis.Nec tamen nostri consilliinopia incorrectam reliquit diuina prouidentia.
sed quonia eos qui legem erat transgressi,
80쪽
64 D. GREGO MY44 mors cuius ea de causa lata erat sententia, necessario est consecuta, bifariam humana Vitam partitus, nempe, in hanc quae cum carne agitur,& in eam quae post hanc extra corpus, non pari spatio dimensus, sed illam quidem breuissimo temporis termino circunstribens, hanc autem extedens in aeterarium, sua benignitate dedit potestatem in qua earum velit utrunque habedi bonum inquam di malum, aut in hac, quae cito transit vita,aut in illis quae nunquam desii nut taculis, quorum finis est infinitas. Cum autem aequivoce dicatur bonum, malu α utrunque eorum diuidatur duplici notion mete inquam & sensu:& alij quidem id inter bona iudicent quod soli sensui ub' sum fuerit iucundum ali autem id selum quod cogitatione consideratur, intelligetla,credant bonum esseri nominati:ij quidem quibus non est exercitata ratio,nec cosiderans id quod est melius ac praestantius, boni sortem quae naturidebetur,prae ingluvie consumunt in hac vita carnali , in futuram vitam nihil reseruantes.Qui autem disternendi vi praedita ac moderata rationo vitam suam administrant, in hac breui vita per ea quae sensui sunt molesta doIore assa-