장음표시 사용
161쪽
P l. i. Quadruplex in Christo gratiarum genus Coin- ' limniter a 'l hepimis dissinguitμς. Diuii ruria . Gratia voi0nis Dd .Pcrbum , per quam humanita . Christi substa' lialiter sanctifical a , Deo acceptissi uia suiu Cratia habituati , , quae dat sanctiιas adustulitio , MI
sciens ataiulatu tu ordine ad ὀperati0nes buperuaturale HKleiadas . . . . 'Gratia actuosi 4 , quae. est influxus Dei ad actiovem supernatuIidem son. Cui Teuti. . , Gratiae gratis diatae , i. quae Suiat dona . upernaturali ad viilitatem aliorum gratuito Concessa , . . . . .
a. Vii tutes , aliae 'iunt .Xbeologicae , aliae Mom. Tales , ad quas reYucanIur u a SDixitus Sancti . Dic ergo rein venduIn eit , utrum Christus his oumibis 8. gratiis et virtutibus fuerit ornaxus Z Ideo, sit; .
162쪽
.. De Deo Me- ω - - . 1 sia Eiso Christus fuit sauctificatus sanctitate substantia
modo Promer diMinitatem , qua /ti his est. Perfectius , sed etiam ρrvter humma rem mtage , delibutum , idemque effectam quod is , quo Pertincta eri . D. Dama Sc. , i. 3. OrnwdoAde sidet. , c.. 3. dixit r Iese enim Christus ) semesum unxit comvs . Midelicet 'disinitate sua Numns , ut DE- , unctuS autem ut honis , qua ido, quidem ψ te et hoc et iliud est : unctis . Porro humani tatis est dioinuas . Ex quibus 'sic argumentor : Qui ipsa divinitate, ungitur . gratia 'substantiali. sanctificatur.' Atqui Christus , juxta: Patres. , divinitate ungitur. Ergo. Prob. 3. ratioIre e Saucii sicari substantialiter , est habere esse divitulari sibi, substa nil alit r. unitum .: Atqui Christi Iuuiianitas , Per. unionem. hypostasti ui habet esse divinum sibi. substantialiter unitum;; nam Verbum. divi uuin . seipsunt foratι aliter, ac si1bstantialiter commu-a SODuntur offfectiones . Obi i. - Ex Couc. Trid sess. 6 cap. I. Gratia habitualis eu unica causa justificationis i et sanetisati,' 'Ergo humanitas Christi nou sanctificatur nisi per illam. Resia. dist ant. Gratia, habitualis . est. 'unica V causu F sanctitatis accidentalis , quae solum, tertiainatur 'ad filiationem adoptivam , corrc. sanctitatii substantialis quae iter miliatur ad filiationem natu valem nego, ant. Itaque i sicut Deus est iu se sors italiter sanctus Per sancti ilite in sibi id euii sica tam , hic humanitas Christi , est somnali. t fp sauctificata Fer substantiat ira erbi sanctitatem non quidem sibi identiscatam. sed sibi realiter huDo-
163쪽
contra tinniensi latis et a tertii ivlis recipiendae est incal
Pax . cum enim humanitas illa sit finita et limitata , timi in entitate , tum in duratione , habet ex natura ua repusnantiam , ut 'sit inlinita . immensa , et aeterna.
Christur , ut homo , habuit gratiam halucvatem . Est '
Prob. I. Ex Scriptura , Isaiae 11. Requiescet sUe eum Spiritus Domini . Atqui Per Spiritum Domini in olligitur gratia habitualis perni Deus ut docet Ter- iuu cout nunciou. 4. his Verbis Requie- seene hethebat omnis. Ommtio gratiae Pirituulis. I Pgo . Et Ioan i. f erbum cam factum. . . Heuum gnatiue et peritasis . Atqui illa plenitudo intelligitur , tam de gratia substantiali Ch isti . si quo hμbιtat omnia mem-ιudo Di initutis exa moraliter ; tum de Matia habituali, quae tinta fuit, ut . major uon Potuerit dari de Iege dinaria . Ergo. Hinc D . Aug. l. 15. de Trinit. c.
ait : Dominus ipse Iesus non solum et ini dedit ut Deus , rea Miam occvst in homo: GHUterea est Plenus graetiae , quto eum Deus Spiritu Sancto, non utique oleo visibili ., sed dono in lae quod uisibili significatur unguento , quo .aptia satos ungit Ecesesia Hinc D. Doctor manifeste loquitur de gratia adventitia habituali . Prob. a. rutione : Qaia omnis p rsectio supernatura-vs quas nullam habet repug ntiam cum unione hyri postalica , et ii uuain imp:rsectione in includit , Christo denegari non debet . Atqui gratia habitualis est magna pei 1ecito , cum sit vel babitus Charitatis inlusus , vel . ipseparabiliter connexa cum bubitu charitatis , sitque
164쪽
R. Deo In earnas. . Solovntvr objectioncs . Objic. I. Qin incapax est mistionis adoptivae , est etiam incapax gratiae habitualis . Atqui Christus est incapax siliationis adoptivae , ut pro tabitur infra Ergo. Prob. maj. Filiatio D i adoptiva est formalis essectus gratiae habitualis , quam Apost. Roin. 8. Vocat S ritum adoptionis filiorum . Alitui sorrna non potestema in subiecto sine sito, sectit formali. Ergo cratia Bahitualis non potest esse in Christo . nisi sit Filius Dei adoptivus . . . Res '. dist. may. Filiatio Dei .adoptiva est sol malis
effectu, secundarius gratiae habitualis, conc. Primarius, nego ni M. et sic distincta minore , naen cqnseq. Porro quamvis effectus primarius alicuius formae non possit separari a subiecto , cui forma illa communicatur , tamen separari potest ab po est Actus secundarius : ess ctus itaque primarius et serviatis. gratiae habitualis est reddere subsectum suum Deo gratum et 'sanctum sanctitate formali et inhaeretate , ad quem effectum divina filiatio adoptiva sequitur. ubi , et quando subiectum, quod haec gratia assicit , est capax siliationis adoptivae. Unde eum Christus , pro eo instanti. quo recepit gra tiam habitu leui , jam esset Filius Dei Inaturalis 'per gratiam uuionis , hinc est , quod gratia habitualis non potuit illi eonferre siliationem adoptivam r. naturalisentin filiatio opponitur siliationi adoptivae , quani im
Obsee. a. Gratia habitualis' non erat christo uecemaaria . Ergo non debet illi tribui .
. R M. dist. ant: Non erat Christo hecessaria , absolu-conc. nou erat, necessaria Christo iit connaturaliteriaiceret actus supernaturales et meritorios , nego ant. Itaque agens Connaturaliter operari dicitur . quando habet Proportionem .ad actus , quos elicit . Sed anima Christi, cum sit eutitas naturalis , non potest habi reproportionem in producendos actus supernaturales abs
que gratia habituali . Ergo illa ad hoc fuit Christo
165쪽
Prob. i. P Quia quidquid est creatum, est secun- .dunt entitatem finitum ; nam Sap xi. Uetis Iecit ΟΠιυ a in Pondere , num cro , et menstina . Sed gratia habitualis est quid creatum . Ergo . '.
Prob. a ' ρ Quia quiquid , unione hypostatica medianie . unitur Verbo, illud quanidam infinitatem no-
ralem contrahit . Atqui gratia habitualis , medianilunion hvpostati ea , Verbo imita est Ergo . Illam insanitate ui tangit D. Thomas , q. art. II. ad 2. . dicens e Gratici Christi habet , innitum' essectum . . . Pro=Mer tinitatem disinae personae , mi Gnama Christimata est .
citantem , sed coom antem . - . ε .
prob. I. ρ. Quia gratia ideo dicitur excitans , qnia hominem quasi sopitulit excitat ad bonum operandum a qui Christus nunquam suit sopilus ' syd se uipi'r vigil , et aci optima quaeque erectus . Ergo prob. I. λ Christus in actibus suis naturalibus , hon obstatius unione ad Verbum , eodein CoriCilrsu naturali indigεbat quo indigein caeteri ho Gines ' , 'ob sentialem . aes necessariam dependentiam creaturae a Cr Alore Ergo similiter, non obstante gratia unionis et habituali , egebat insupcr gratiis actualibus adii vantibus , qui hiis segere solent homines ad acres stip raturales eiici ρndos . Unde D. Aug. , 'Epist. 'ad Dardanum ait : Sicut in Ieapite sunt omnes' senstis , ita et in christo 'stini omnes Eratiae .
' Christus -habuit omnes stratias balis 'datas. Est communis Ahulense excepto . Prob. Apostolus, I. Cor. 1 . novem Putriverat aera
ias gratis datas aiectis et 'Alii per spirittim datur Sermo
166쪽
sed credidense ; quia qm victimiliati utile u ut , siet ici . At sici fiducia fuit in Citii si , , quia de se lρso dicit .,
167쪽
c clarum mi enim, ωuod in Christo , qui erat mctor universalis , fuerit sucultas loquendi variis linguis et idiomatibus . s. De inivretatione sermonum r Qitia mihil aliud est , quam peritia. explicandi obsCuros et ri condi os . sen.. Sus saCrae Scripturae . Atqui haec gratia fuit. in Christo , qui , , Lucae a 4. dici ens a Moysa , ει omnibus
Dices , cum Abulen si Fides Theologica non suit in ChriMot. Ergo nec gratia 'ProphPtiae . -Pmb. 'nseq. Ideo fides noti fuit in Christo , quia o uritatem includit, quae incompatibilis est cum . vi
tibiis intuitiva . Atqui donum prophetiae obseuriialom. similiter i iis portat . Ergo. , , Reφ. ἀει. imin. Donum prophetiae importat obscuritatem per accidens, conc. Per se; et . essentiali ter , nego min et conseq. Dispar est ergo ratio inter fidem et pro fietiam , quod fidos essentialiter vi seuritatem tua, cludat , et ideo non potest stare cum visione heu tisica; M prophetia est iaptu in obseura per amidens , mirunt respectu Prophetarum , 'quibus qriandoque revelata non est 'nota , nisi sub involucris, et ita aenigat hoc sint per accidens ad Prophlatiae donia ira ad quod praecise spectat percipere et B ni iuuitare , quae naturalem uaominum notitiam excludunt , sive sini praeterita , sive 'miraemia sive sutura
Ontinia dona . Spiritus Sancti fuerant , in Christo . - . EX. Scriptura 4 i in Christo tribuunt Ir septem dona Spiritus Sancti , his verbis : A ' diei εr pirga do 'radice Iesse . . et reqDiescet rυ- eum: tristis Domini: S ritus sv utiae ct intelia see Sγλων eonsilia et fritidinis , 'A trutis scientiae et Mietatis et remebit eun virictis timoris Domini . Quem locum exponens de Christo Theodosinus: , ait rin ipso habitauit tota Henitudo dioinitatis' cor orialiter ,e8 Secundum humanitatem ovinia Spiritus: Garismata
168쪽
Do Deo dies' )σω . , Prob. I. ratione: omnis iv rsectio , a Deo collais hominibus , Christo debet tribui , si non adversetur unioni hypostaticae , aut statui beatitudinis . Atqui dona Spiritus ' Sancti sunt persectiones , quibus homo prompte et expedite Deo moventi obse initur , Iam ad- ,ersantur' unioni hypostaticae , arit statui beatitudinis . Ergo . /0ie. Quaedam ex donis Spiritus Sancti important impρ ectionem . Ergo in christo non debent admitti . - . Frob. ant. Consilium supponit ignorantiam et dubi- talionem circa agibilia . Atqui dubitatio et ignorantia est imperfectio Ergo . Rem maj. Supponit ignorantiam , pΡr acci-dons , et tartione subjecti , cous Ρ'r r e , ns o m Licet ergo con ilium, ut est in nobis , h beat ignorantiam et duhitationem sibi annexas , id provenit ex nostr' i inpers ctione , non vero ex iri Periectione consilii, quod formμliter iis p istat duntaxat rectum , et Sanum . de agendis iudicium . . Inst. Saltem donum timoris non s. it in Christo ; . nam ex Ioan . . T mor non 'en in charitate , sed refecta charitas Drus mittit umorem '. Atqui in Christo ivit persecta charitas . Ergo . ' 'Mφ. dist. mu Timor servilis .ex metu 'gehennae conceptus , non est in charitate , cone. timor filialis , et reVerentialis , nego m0. Porro timor in Christo fuit pure filialis; et reverentialis , qui nihil aliud 'est, quam i ametus summa reverentiae erga infinitam Dei maj
l eum svatia habituali , ut volunt Scotistae , vcl ejiis
individ in comes , ut volunt .. Thomistae . Atqui in'
Christo fuit gratia habitualis , ut probavimus 5uPra .
169쪽
ae aetatiις luetis , suti in Christo gr1itia habitualis praestantissima. At tui virtutes uior iles inissae gratia ui habitualdiri: .velati connaturaliter sequuntur , simulque cum illa bis landuntur, ut indicatur in his , SV verbis : I et nerunt mihi omnia bona Pariter eum ilia . Ergo . . . Prob' 3. De pirtutibους acqiasilis t Quia non sta ut de n gandae Christo Virtutes illae, quae anima in perliceretao. rite inlituere poterant ad opera legiri naturae n-vulanea , - et . intra limites eiusdΡm Iegis exercenda. At qui tales sunt virtutes morales. Ergo . . , , Dixi , absque imperfectionibus ς quae pel Peccatum supponunt, i et Statui beatitudinis adw ersantur : . quia nullum fuit nec osse potuit peccatum in Christo, qui in sup r a primo conceptionis tu tanti , visione beati- sica fruitus est . r .' ω - ς Hinc 3. R des non sit in Christo . ,' quia fido i obscuritas p.3r Iisionis beatificae. claritatena excluditur ;ui de cum , Laiae. ii de Cliristo dicitur : Et erit β- dys cinctorium renum ejus , per fidem , intelligitur si- deluas in promissis a a. Spestinon fuit in ChriWo . Fides ex Aposti. Isar II . est fundamentum. spei. , sitiam Nerandarum SM4Stan in rerum. Ergo 'ubin in est fides , ibi. . non usti spes. Theologica . At sui in . Christo non luit sides. Ergo. Ten eruntia non fuit in .christo , qua leuus inampsalit re eutiam pravis, isncupiscentiae motibus , quia -- peccatum supponit a quo ortum habuit .concupi scolitia ; sed solum quatenus dieit abstineuitam. ab omni
4. Re/tilentia non fuit in Chri to , quatenus dicit principium actus , quo dolemus 'de' peccatis ' propriis ; Sed solum quatenus dicit principium actus , quo dolem i. peecatis alienis 3 et offensa Dei . - . A A . Quati nam Christus habuit oirtutes acquisitas rili. fas habuit a primo instanti' conceptionis i , quia ei statim d 'bilae, fuerunt ratione unionis hypost iis stunde illae virtutes , quae ideo dicuntur acquisitae , , quia P2r actus. Tepetitos' possuut acquiri , in curisio,
fuerunt. iustaque ver aeuidens .
170쪽
ι De Libertate Christ . I l. I. Libertas alia est a coactione . alia a simpli-
Liscortas a coactione , est immunitas ab omni violentia ab extriiraeco , e tra 'voluiitatis inclinationem illata fAhertae a necemtate es lim , est polantia actiVa , quae positis ΟΠ,ilibus ad agendum praerrquisitis , potesvagere vii non agere , vel hoc aut ejus contrarium agere ; unde duplex, q asi species Iibertatis distingititur nempe coatradictioms , qua agens Ithe uua , Pol si 'ge rei vel non agere ; et contrarietatis , qua potest aliquid agere, Vel ejus contrarium ; s: d haeo ad essetaliam liber atis non pertinet , juxta illud Sr Anselmi ι. dialogo de Iib. arb. e. p. I. nec libertas , . nec pare liberi itis est , Potestas Peccandi ; imo est defectus libertatis , ait D. Tliolatas, ex quo certum est lihertaterii coni arietatis non fuisse in Christo , qui potentiam peccandi , nec assumpsit , nee 'assidariero 'poluit . utaque Quaerendum superest 1. IItru in Christias circa praecepta fuerit liber , et quomodo ' di. Qua ratione conciliari possit et iis libreta, . eum 'eius impeccabilitate duplici quaestione . - ' . L
Utrum Christus cima Wnecepta Derit taber, et quomo se
' NON I. Duplicis generis sunt praρcepta' , quibus Christus fuit, ohligatus ;-nompe naturalia ,- qua' ο l 'genaturali dictantur . v. g. praecepta de Deo am NdOPar 'ntibus honorandis , etc. et praeCepla positi Va, fluulegei, itiva imponuntur , v. s. prpeu piutu de mortesia,eunda ,' juxta illud Joan. mandatum dedit mihi Pater , sic fracto . o Ivloid: I. In quolibet 1 praecepto duo distitiguuntiir , nimirui substantia praecepti , et circumstantiae ipsi adjuvetae , V. g : tu piaecepto charitatis ipsa dileetia