장음표시 사용
171쪽
m testimonis convicimus. Verba ergo Tertulliani hunc sensum produnt: si prae famnibus fit interessendum , numquam magis familiae occupatio adveniat. Primus ita que rogationum institutor non fuit Mamercus , sive Mamertus Episcopus visa. nensis; sed collapsam rogationum, sive litaniarum disciplinam ipse instauravit; ut testatur Sidonius Apollinaris Arvernensis Episeopus , qui eodem saeculo claruit, Lib. XU. epis iv. ad Aprum . In Urbem tamen ni fallimur rogationum contemplatione revocabere, quarum nobis somnitatem primus Mamercus Pater , ex Pomifex Reverendissmus exemplo, is utimsimo experimento invenit, instituit, invexit. Eruat
quidem prius quod salva fidei pace dictum vagae, tepeotes, infrequeote M. f dAxeris oscitabundae, supplicationes , quae saepe interpellantium prandiorum obteibus M. hetebantur ἰ maxime aut imbres , aut serenitatem deprecaturae : ad quas , ut nihil amplius dicam, figulo pariter, atque hortulano non oportuit convenire. In his autem, quas suprafatus Saeerdos is promisit pariter, is contulit, ieiunatur, oratur, psalli-βtur, fletur . Mamertus igitur , ut terraemotus, incendia, aliaque flagella averteret, maiori cum devotione, videlicet in ieiunio, fletu, & planctu, diebusque statutis, ante nempe Ascensionem Domini, rogationes celebrandas curavit. Haec tamen rogationum dissiciplina consilii, non praecepti, fuit. Varius est etiamnum illa. rum usus. Nam quaedam Ecclesiae eas celebrant cum triduano ieiunio, ut in It lia. Aliae cum solo ieiunio seriae quartae. Quisque vero suae Ecclesiae consuetudi
XIII. Inter ieiunia, quae intra annum celebrare solebant primi Christiani, illud maxime memorabile est quod eatendis ianuarii observabant . Dies iste Gentilibus solemnis erat. In eo opipara convivia , pinguiores victimas multiplicabant e qui designati tali die Consules erant , populi multitudine stipati Capitolium adibant, Iovi optimo maximo iniuges iuvencos mactabant, multaque aromata, & thymiamata cremabant. Erat quoque eodem die sestum Iano sacrum , i& sesium dedicationis duorum templorum ΑΕsculapii , & Iovis in insula Tiberina . Postro sancti Patres, ut a populo christiano quamlibet superstitionis speciem amoverent, illum ipsum diem ieiunio eonsecrarunt. Heine est quod D. Ambrosius reprehendit Christianos quosdam, qui Ethnicorum superstitioni accedentes, eumdem diem in ludis,& spectaculis transigebant. Quomodo igitur inquit sermone habito in calendis ianuarii potestis religisse Epiphaniam Domino procurare, qui iam calendas , quantum
in vobis est, devotissime non relebratis ρ Ianus enim homo fuit unius conditor civitaris , qua Ianieulum nuneupatur , in evius honore calenda sunt ianuariae nuncupatAE: u de qui calendas ianuarii cossit, peceat r quoniam homini mortua defert divinitatis
obsequium .... Ergo, fratres , omni studio Gentilium festivitatem , ferias decβnemus', ut, quando En epulantur , is laeti sunt , tune nos fimus sobrii, atque ieiuni a uo intelligant laetitiam suam πο ra abstinentia condemnari. XIV.
172쪽
XIR Quemadmodum sunt dies ieiunio addicti, ita sunt dies quibus ieiunare non
licet, aliqua peculiari ratione inspecta. Nam absolute nullus est dies in quo Ieiu nium non sit laudabile. Utinam inquit Hieronymus epist. xxv m. omni tempονε ieiunare possemus, quod in Actib s Amstolori diebus Pentecostes, is die domiisie, Apostolum Paulum, is cum eo credeotei fecisse legimus. Nihilominus sub ipsis Am stolis consuetudo obtinuit abstinendi a ieiunio omnibus diebus dominicis, & toici tempore quod fluit a Paschate ad Pentecosten. Consuetudinem hanc magis firma runt Eusthatiani, & Manichaei. Hi siquidem, ne laetari viderentur de Christi Re
surrectione, quam oram esse negabant, & commentitiam praedicabant , dies do
minicos in severo ieiunio, luctu, dc planctu transigebant. Alii quoque haeretiei die dominico ieiunabant in contemptum Catholicorum . Quapropter tum ob laetitaliam Resurrectionis Christi , tum in detestationem istarum haeresum, Patres in hi buerunt ne die dominico, aut tempore paschali fideles ieiunium servarentia Quod adeo verum est , ut Augustinus epist. cxv m. ad Casulanu in asserat, scandalum sore, si quis tali die ieiunaret . Die autem dominico inquit ieiunare seandali est
magni, maxime posteaquam innotuit detestabilis, multumque fidei eatbocteae , Script risque divinis apertissime eontraria Manichaeorum haeresis , qui suis auditoribus ad te tu nandum istum, tamquam legitimum , coxstituerunt diem, per quod factum es ut ieiunium diei dominici borribilius haberetur . Si quis tamen ex sua devotione iei nare vellet tum diebus dominicis, tum tempore paschali; nullum peccatum perpetraret, sed actum bonum eXercereti dum do abesset scandalum, aut contemptus consuetudinis ecclesiasticae. Ecclesia enim illa ieiunia improbavit quae ex superstitione, errore , aut contemptu ecclesiasticae consuetudinis fiebant ; secus illa quae ob aliquem optimum finem , vel ad superandam aliquam tentationem k vel ad propulsandam aliquam calamitatem peragerentur . Quare , si aliqua necessitas
urgeret, Episcopus posset, etiam paschali tempore, congrua ieiunia iudicere.
173쪽
SUperiore dissertatione ea expedivimus quae Catholici communi consensione
docent adversus heterodoxos circa ieiunium . Eorum errores brevi sermone, prout instituti ratio postulabat, convellimus . Illud nunc reliqui est , ut quae circa ieiunium ipsum Catholicos inter disputantur in utramque partem , edisseram. Quod dum praestabo, methodo mihi praestitutae insistam .. Primum O. mnium quid evitandum sit patefaciam : siquidem censum ob oculos ponam tum propositionum quae olim a quibusdam evangelicae Moralis tractatoribus propugnabantur, & nunc ab Ecclesia proscriptae lunt ; tum aliarum opinionum , quae quamvis proscriptae nondum sint ,. nimiam tamen , ut nobis videtur, praeserunt laxitatem : deinde regulas observandi ieiunii praescribam.
CAPUT LCensus propoisitionum qu in ieiunii materia ab Ecclesia proscriptae fuerunt s quaeque, licet non proscriptae,
I. I. Propositiones de ieiunio ab Alexandro VII. summo
Pontisce anno I 666. damnatae .
I. Rauens ieiunium Ecclesiae, ad quod tenetur , non peccat mortaliter , nisi ev eontemptu, via inobedientia boe faciat ἱ puta, quia non vult se subiicere praecepto. a. In die ieiunii qui saepius modicum quid comedit, etsi notabilem quanιitatem in fine comederit, non frangit ieiunium. 3. Omnes officiales, qui in Republica corporahiter laborant, sunt excusati ab obriga tione ieiunii ; nec debent se eertificare , an labor sit compatibilis eum ieiunio. . Exeufantur absolute a praecepto ieiunii omnes illi qui iter agunt equitando , ut- eumque iter agant, etiamst iter necessarium non At, etiamsi iter unius diei concitaciant . . N ara
174쪽
3. Non es evidens quod consuetudo non comedendi ova , lacticinia in Quadragesima obliget. II. Has omnes propositiones ad examen revocabimus suis locis r quoniam licet proscriptae fuerint; rationes tamen, quibus Auctores ea idem propugnabant , unia versales eum sint, adhiberi solent ad alias similes propositiones defendendas , ut licitas, quae tamen in praelatis damnatis assertionibus continentur , ut , data occasione, palam fiet. i
j. II. Census propositionum quise ab aliquibus Auctoribus cat bolicis defenduntur, quaeque nimis laxae videntur.
I. is Ormire quis nequit, nisi sumpta vespere coenat tenetur ne ieiunare eis Minime. Si sufficit mane collatiunculam sumere, & vespere coena-M re, tenetur ne ad id e Non tenetur. Quia nemo tenetur pervertere ordinem is resectionis. Ita Filllucius, Escobarius Theol. r. trant. I. exam. II. cap. III. num. 67. Leander tract. v. di . v ID. quaest. XXX.
ia ex intentione, ut iactus impotens non ieiunet, non peccat contra praeceptum se ieiunii. Rocalall. in praxi-Tbeol. Moral. Tom. II. Lib. III. cap. IX. num. I 3. R-pud Dianam coord. Tom. IV. tradi. v r. res I 8. ubi ait num. 2. ,, Hanc sententiam impugno, quatenus ait, dantem in die ieiunii mere voluntarie operam ludo , venationi, immo, quod peius est, & nimio coitui in fraudem ieiunii , ea intentione ut effectus impotens, non ieiunet, non peccare ullo modo contra prae- ceptum ieiunii, neque etiam quando apponit tale impedimentum ieiunii , cum se illa expressa intentione, ut postea non ieiunet. Hanc sententiam docet etiam Martinus a S. Ioseph Tom. I. Lib. II. tract. x M. num. . & alii Casu istae.
is quagenariae omnino liberae maneant a lege ieiuniorum. Leander tradi. v. disp.
si suae Regulae. Pa squaligus decis 2 9. num. 3. Tamburinus de iur. Abbatis disp. XI I. quaest. v. num. T. Sed lubet reserre rationem quam in favorem mulierum obtrudit Leander quaes. κIX. is Feminae, ut Communis fatetur sententia , post quinis quagesimum annum, nullo modo possunt generare ob desectum virtutis natuis ratis .... Ergo in hac aetate iam vere reputandae sunt senes, & consequenteris liberae a ieiunio Ecclesiae. Tom. H
175쪽
11o LIB. II. DE ECCL. PR AE C.
II. s. o Qui noctu dormire per notabile tempus non potest , nisi coenet, nimiso onerosum esset sic ieiunare. Ita Fag. l. c. Io. Sanc. d. 34. num. II. Layman Lib. M IV. cap. II I. num. q. Neque hunc obligo mane tentare, seque sero plane refice-- re : quo pacto iam ieiunium sartum tectum , ut ex supradictis patet, conseris varet. Non obligo, inquam, licet id commode facere queat : quia nemo in i si iunando est obligandus ad extraordinaria remedia , & ad relinquendum suum , ius comedendi circa meridiem. Tamburinus Lib. I . cap. v. g. . num. I 4. Vi den' quantum suavitatis 3 Etiamsi commode ad vesperam coenam differre , sumpto circa meridiem tentaculo, posset Christianus, de quo loquitur , eum ad ieiunium non obligaret. Curi Quia non est obligandus ad extraordinaria remedia ; neque suo iure comedendi circa meridiem spoliandus 3 'Extraordinarium ergo remedium
est ad vesperam ieiunium solverest Et tamen id familiare pluribus saeculis suit nostris patribus : samiliare etiamnum est & pluribus Christianis , & aliis gentibus. Non tenetur ergo relinquere suum ius manducandi circa meridiem , etiam dum commode potest, ut ieiunii praeceptum observet γIII. 6. , , Dico denique, propter auctoritatem Doctorum esse probabile, nutus aris ti fices, atque adeo istores, obligari ad ieiunia : quia Eugen. vel concessit aiunt is iis privilegium non ieiunandi, vel declaravit eos non comprehendi a lege ieiu-- nii. Ita Trull. l. c. num. s. citans Fag. & Sa, AZOr. p. l. 7. cap. XV M. quaest.Vm Hucusque Tamburinus loci cit. num. 28. Ut de eo quod rem facti spectat , obiter duo proferam verba, quibus sinceritas quorumdam Casu istarum ubique , data occasione, comperta fiat; reseram quod scribit Ακorius loco proxime laudato. , O-o ctavo quaeritur, an ii qui laborant, cuiusmodi sunt agricolae, & plerique aris lifices , iustam etiam ieiunii excusationem habeant Respondeo eos habere . - Τales sunt fabri , sive serrarii , sive lignarii , sive coementarii, agrorum culis tores , & ceteri huius generis operarii ,& artifices : his enim cibus nonis sufficit semel tantum in die sumptus ob immodicos,& nimios corporis abores . . , Et addit Rosella Eugenium IV concessisse, aut potius declarasse, ut opifices quiis laboriosas artes exercent, & agrorum cultores, sive divites sint, sive pauperes , si liberi sint a lege ieiunii. Liquet Azorium hic sermonem minime habere de omni bus indiscriminatim artis cibus; sed solum de agrorum cultoribus, de fabris serrariis, aliisque id genus, quibus propter immodicos , nimiosque labores unica resectio non sufficit. Et istos, aiunt quidam, ab Eugenio IV. fuisse declaratos a lege ieiunii solutos. Porro quam recte, ac valide auctoritas Agorii adducatur a Tamburino, sive a Scriptoribus, qui ab eodem laudantur, pro omnibus artificibus , iudicent aequi rerum aestimatores, colligantque quid fidei tribuere communiter debeant Iongo illi Auctorum censui quem saepe penes Casu istas offendunt: Si enim tempus, di otium suppeterent Omnes singillatim consulendi ; plures sane reperi
176쪽
rem qui non plus ac Azorius illis favent opinionibus in quarum praesidium citantur. Quod de Eugenio I v. reserunt, nullo producto documento , nullam meretur fidem. D. Antoninus, Eugenio suppar,nec verbum habet de hoc privilegio: quod retulisset certe, si extitisset. Quare mirari satis non possum ausum Leandri, qui tractv. disp. vii I. quaest. lXIX. nullo adducto documento praeter attestationem Navarri, qui pariter nil producit in confirmationem eiusdem privilegii, tamquam factum manifestum obtrudit, Eugenium I v. dispensa me omnes artifices. Impugnatisque Pasqualigum contrarium adfirmantem : de quo suo loco susius. Iv. 7. Caram uel in sua Theologia sundamentali quaerit num. I 37. & is 38. eis diti Rom. si an usus matrimonii sit caussa sufficiens ad omittenda ieiunia P Et ra- ,, tio dubitandi est, nam sutores, sartores, barbitonsores, & alii mechanici solent ό, a ieiunio excusari; cum tamen certum sit magis debilitari hominem venerem se exercendo, quam suendo, sartiendo, tondendo. Deinde, laudato Diana, atque a lio casu matrimonii usum spectante narrato , non amplius in persona propria , ut secerat in editione priori Francosordiensi, sed alienam induens personam , ne videatur ex propria sententia loqui, sic persequitur. Hos duos casus viris doctisse decidendos proponis. Si respondeant severe; repetes,. an tantum probabiliteris stringant Qui enim probabiliter stringit, ipsissimus probabiliter laxat. Si dicant
severam certam, benignam improbabilem esse; debebunt hanc ipsam improba- se bilitatem demonstrative persuadere : non enim improbabilitas alicuius sententiae is probabiliter potest probari. Si benignam essie certam, aut probabilem dicant , si voles scire, qui sint in mundo qui debeant ieiunare. Sutores , sartores , barbiis tonsores, fossores, serrarii, & smiles : Praedicatores , Lectores , Consessarii &c' se Advocati, procuratores, scriptores dcc. etiam musici: iter agentes, praegnantes, se dc lactantes Qui ergo manent Sane cives , qui nullum munus habent . Atri isti omnes, aut fere , coniugati sunt . Quem igitur tenet ieiunii ecclesiasticiis lex, si etiam coniugati excusantur e Adiicit vero hanc exilem decisionem . Respondeo nihilominus coniugatos hoc solo nomine non excusari . Istius autem suae decisionis nullam profert rationem, nec probabiliter, nee demonstrative suadentem : neque argumenta quae pro laxa opinione opposuit , resolvit. Consistit ergo qaxa opinio, suaque fruitur probabilitate r quoniam iuxta Caramuelem, non potest improbabilitas alicuius sententiae probabiliter probaris sed debet demonstrative persuaderi. Porro, ut dictum est, Caram uel oppositam tantum asserit opinionem ἱ nullo vero modo, nec tenui probabilitate, nedum valida demonstratione eam firmat. Ergo Iaxam opinionem, suae assertioni contrariam , inconcussam
relinquit . Quem ergo ut ille ait tenet ieiunii eeclem iri δεω , si ei iam coniugati ex fantar Quisque sibi in animum inducet, huic legi Monachos saltem . religiososque viros subiectos esse. At misericors Caram uel & istos iugo legis sub-Κ iiii duce
177쪽
i 12 LIB. II. DE ECCL. PRAE C.
ducere enititur num. I 39. his verbis. ,, An Religiosi teneantur ieiunaret Legis ti- is tutum, mirarisque, in dubium reduci rem tam claram . Teneri Ecclesiasticosis ais, & praecipue Monachos, qui maiorem persectionem sunt professi . At ego ue, te non ineuso; sed hunc syllogismum propono. Musici, inquam, a ieiunio excuse santur; at omnes 'Religiosi sunt musici , nec in mundo sunt musici qui plusis cantent quam Monachi, dc Benedictini praecipue : ergo Monachs non tenenturis ieiunare. inae ratio idem de ceteris Religiosis evincit et nulli enim qui nonis cantent plus quam saeculares. Puto quidem consequentiam legitimam, minoremis certam, & maiorem probo citando Sanctum , Dianamque . Productis autem utriusque rationibus, concludit Caram vel . Ergo, fi etiam Religiosos exeludimus , qui erunt in Ecclesia Romana qui teneantur observare ieiunia st In priori editi, ne haec alia sex vocabula eteperiuntur, quae sublata sunt in hac postrema Romana : Volo non severe , sed sincere erudiri . Hac via inducere laxitatem conatur Caramuel ; simulque ab omni censura se se constituere immunem : quoniam peris nam, non asserentis, sed reserentis Dianae sententiam, gerit. At umbra ista cito evanescit, si id quod de Diana ille praedicat, in memoriam revocemus. Caram ueΙ autem in epistola ad Dianam, quae in Praeludio Theologiae fundamentalis Franco- sordianae editionis habetur, haec in Dianae eiusdem doctrinae laudem effatur. Diana est Agnus. Dei tolgens peccata mundi . Deinde paullo inserius subdit . si Sequieo mur hunc Agnum, nimirum Dianam, quocumque ierit. Certi enim sumus, tanis to illius dogmata Theologorum firmari numero, ut quaerenti an hoc , vel il-- lud liceat Sufficiat respondere : Diana dixit. Sufficit ergo iuxta Caramuelem quod Diana docuerit, Religiosos solutos esse a ieiunii lege ratione cantus, ut opinio isthaec probabilis sit. Diana in posteriore editione recenset hanc Caram uelis optinionem Tom. IR tract. vi. res. 26. his verbis. ,, Sed, pace viri amicissimi, haec ar- gumenta aperiunt viam ad opinionem singularem contra praxim omnium Reis ligiosorum. Et, cum hanc sententiam viris doctis reserrem, alii riserunt, alii itati atram bilem iverunt. Et quidam Pater Societatis Iesu iocose, & facete responis dii r Si sententia Caram uelis esset vera, mallem Societatem esse adstrictam aciis canendum in choro, nam essem deobligatus a ieiunio. Persequitur deinde Diana amicissimi Caramuelis argumenta refellere. Sed ego persequar alias recensere non
minus laxas propositiones. 8. is Non peccant caupones , qui in die ieiunii nolunt suscipere hospites , nisi is coenent ἰ quia non intendunt violationem ieiunii ; sed intendunt lucrum. Pas- qua ligus decis. 367.9. si An possint parentes ministrare coenam filiis nolentibus ieiunare , quando adis id tenentur . . . Respondeo posse, immo is teneri et quia ad parentum munus A pertinet providere filiis de victu, non vero regere conscientias ipsorum maxi-
178쪽
. me quando sunt in aetate provecta ) ita ut debeant peccata ipsorum punire is & hoe modo impedire : unde subministrando coenam faciunt quod suorum mu- is nerum est. Nec per hoc e perantur peccato filiorum; eum coena de se sit in-ἡ differens, utpote ordinata ad sustentationem naturae; & potest bene, vel ma- si te exhiberi . Unde quod male a filiis adhibeatur, imputandum est malitiae iis psorum , non parentibus exhibentibus caenam. Leander tractat. v. disput. I x.
Ita se Domini non tenentur negare caenam famulis nolentibus ieiunare; etiamsi is scirent id famulis profuturum. Pa squaligus decis ccclx I. num. 9. II. is Excusantur a ieiunio qui labore aliquo defatigantur , quamvis illum iasi alium diem commode differre queant; & etiam si data opera , ut non ieiu-- nent, hoc agerent; etiamsi in fraudem ieiunii id. agerent ; nullius negotii. - causa itinerando, sed solo desiderio non servandi ieiunium. Sanctus in felectis
disp. IV. num. I . apud Dianam coord. tram o. refoc xv I. Tom. IV. ra. is Excusantur a ieiunio qui noctu calefieri non possunt nisi coenent. Leander tract. V. disp. V m. quaest. XXIX.
I 3. is assumit media illicita, & ita laboriosa , ut sint incompatibilia eum is ieiunio, ex intentione non servandi ieiunium, non peccat contra praeceptum ieis iunii. Pasqualigus decis cccxx. num. 6.I4. is Qui non haberet vinum i aut quod solet loco vini adhiberi in regioni-- bus, ubi adest penuria Vini, neque teneretur ieiunare: quia eo subtracto, sub-- trahitur magna refocillatio, & quae plurimum roboris atrat. Pa squaligus do
33. is Si precibus, aliove modo posset coniux removere alterum a petendo de- ti bitum, adhuc tamen non teneretur uti hoc remedio I atque adeo possiet nonis ieiunare, dc sic reddere. Ita Thom. Sanch. Ratio est, quia personalis obligatio is reddendi est ex iustitia, quae non obligat, nisi ad reddendum personaliter debi- ,, tumi non vero ad conquirenda, vel ponenda remedia, ne alter petat. H Tamburinus Lib. m. in Deca . cap. v. g. I. num. 37. I 6. is Cathedratici legentes magno cum plausu eximuntur a lege ieiunii , , Addo idem assirmandum esse de legentibus unam , aut alteram lectionem ostenis rationis, aut Oppositionis causa. V Leander tract. v. disp. V III. quaest. cxVID. - II. is Si quis excipiat hospitio virum magnatem , non videtur possie sine gra- ,, Vi incommodo servare ieiunium . Nam, si non parat coenam, hospes censebitis se non excipi cum illa magnificentia quae sibi debetur; & proinde concipietis malum animum erga hospitantem . Si vero parat eoenam, & ipse accumbat , is dc non comedat , aut saltem parum , etiamsi praeseserat ieiunium obligans ἰὰ hoc imputabitur ad quamdam importunam correptionem aliorum , aut quodn aegre
179쪽
se aegre serat expensas coenae . unde vice meriti , quo i mediante hospitio deberetis acquirere apud talem magnatem , aut Principem , potius ipsum offendet . μPa ualigus deef. cccl. I 8. is Concionatores , qui in Quadragesima eonesonantur ter , vel quater inis hebdomada , communiter, regulariter excusantur, ita ut in nulgo die avari , , ge ae teneantur ieiunare . . . . Quia hoc Videtur requisitum ad robur neces-- sarium ad bene , dc fructuose concionandum . Thomas Sanchez Lib. V. eon
I s. si Dispensatus ad carnes edendas liber est a ieiunio . Hi ne illi cui conee- is duntur ob dispensationem carnes , licet sero coenare , immo pluries in die seis reficere. Tamburinus Tom. I. Lib. IV D Decal. cap. v. g. I. num. l. 'eto. si An difficultas in ieiunando sit lassiciens causa ad dispensandum in ieiu. se nio . . . Probabilius respondeo , esse sufficientem causam ad dispensandum. Leander tract. v. diis. X. quaest. XXXI i. 2I. A Tenendum est quod labor ingenii eximat ab obligatione ieiunandi . μ
22. A An labor voluntarie susceptus, si si magnus, extinguat obligationem ie-- iunandi Probabilius respondeo extinguere . Leander tractat. V. disput. v I tr. quia. ci I v. 23. is An labor voluntarἱus possit a Tumi in diebus ieiunii semper, quantum, dcis quoties libuerit Probabilius respondeo , posse affumi semper, & toties quoties si libuerit. Idem Leander sic. cit. quaest. et v. 24. se Probabilius respondeo eme exemptum a ieiunio , nec peccame adhue Inis causa contra praeceptum ieiunii, qui talem laborem assumpsit ob inhonestum fis nem sob quaerendam concubinam, aut alium malum finem. 2 Idem Leander iacicii. quaest. civ I. 23. is Non tenentur parentes cogere filios ad ieiunandum , quando nollent i eis is iunare , etiamsi constaret quod non haberent causam excusantem . . . Quia , si licet parentes debeant habere maiorem curam gliorum quam servorum . . . si non tamen habent supra ipsos iurisdictionem spiritualem : dc ideo in ordine adis spiritualia non possunt supra ipsos exercere aliquam vim coercitivam , nec puisis nire, quando delinquunt in spiritualibus. Pasqualigus decis ccclx II. num. q. 26. si Si probabiliter, vel certo moraliter sciant tabernarii quod hospites pec- is cent coenando , DD. Navari Tolet. dcc. permittunt quod illis coena miniis stretur . . . Quia ministratio illa , immo dc ultronea invitatio , non fit directeis ad non ieiunandum I sed solum ex intentione lucri invitantur ad coenam . P. Dominicus Viva in cursu theologicoemorali Tom. I. pari. I t. quaes. X. art. q.
180쪽
a . is Dicendum est, senes seXagenarios, quamvis fortes, is robustos , liberos es- se ab obligatione ieiunii. P. Sebastianus Geribaldi in Theol. Moral. Tom. I.
tradi. VII I. cap. III. dub. I. I. num.
18. is In seminis autem probabiliter . . . desinit obligatio ieiunandi , inchoato - anno ouinquagesimo P. Vivδ in cursu Theol. Moral. Tom. I. pari. II. quaest.
29. An qui ex iusta causa non tenetur ieiunare , possit sine peccato invitare amicum , quem scit sumpsisse prandium, & obligatum ieiunare, ad secum coe- nandum Respond. nullo modo peccare qui urbanitatis causa alium iam paratum, di alibi coenaturum , invitaret ad coenam P. Geribaldi loci rit. dub.
3 o. is Certum est ientaculum sumi posse I dubium vero , an hi cibi substantia- , les sint exclusi . . Igitur praevalet libertas illos assumendi . Sic discurrit Tam - ,. buri cuius sententiam non amplecterer, nisi putarem consuetudinem iam introisis ductam, ut etiam exiguε parte piscis maioris, cum pane vesci possimus in deis bita quantitate octo unciarum : quam si quis parum excederet addendo unam, is vel alteram unciam , nonnisi Vςnialiter peccaret, P. Viva sic. cit. artio. 3.
I. si Non est letale prohibitis vesci carnibus absque dispensatione, consultatio is neve ; etiamsi necessitas dubia tantum ςxistimetur. P. Martinus de Torrecti-Ia Tom. II. tradi. I. diis. IV. cap. II. sedi. I. num. N. aa. In privilegio cruciatae pro vescendi. carnibus diebus prohibitis , concedituris quod, etsi causa sufficiens non existimetur ad eas vescendas I dum tamen is Dis ficiens sit ut Papa .dispenset , medicus spirituali. dispensare valeat . Idem Torrecilla ibid. num. 78. 33. se In ieiunii collatione , vel resectiuncula serotina binae unciae, ultra con- suetas octo , gravem adhuc non inserunt transgressionem. Idem ibid. sed . s. num. 8. 34. o Ieiunano, ne Potus noceat, potest toties quoties aliquam parvitatem suis mere ; etiamsi quaelibet parvitas dimidiam unciam attingat. Idem ibid. cap.
33. si Non stangitur ieiunium iterando parvitates cibi usque ad gravitatem, si is sumantur, ne potus noceata dummodo in fraudem legis non fiat. Idem ibid.
36. si Generatim senes , sive viri sexagenarii , seu seminae quinquagenariae, i se iunio non tenentur. Idem ibid. cap. VI. num. I. 37. is opera etiam ingenii, dc mentis continuata a ieiunio excusant. Idem ibid. cap. v I, num. I .