장음표시 사용
201쪽
XIX. Omissis itaque inanibus commentis, dicimus in primis, quod, si decretum
Clementis XI. contineret authenticam declarationem, absque nota manifestae audaciae, dc inobedientiae non possent vel in disputatio nem hanc quaestionem revocare adversarii. Ad evitandas ergo tricas, permittamus quod Copellotti contendit, videlicet Clementinum decretum esse tantum doctrinale, idest quod prodat doctrinam ipsius Pontificis, eiusque quos adhibuit interpretum. uid inde e Anne auctoritas Clementis XI. etiam ut Episcopi Romani, dc doctissimi, ut sane erat, Theologi , una cum tot sapientissimis Doctoribus longe multumque non praevalebit paucis Casuistis , Trullencho, Bulam bau , Bardi , Bossio, dc similibus, qui, ut
ex eorum scriptis colligere fas est, quaestionem hanc, non ad antiquae disciplinae Ieges, non ad antiquorum Theologorum sonsum, nec ad Romanae Ecclesiae, aliarumque Ecclesiarum decreta, dc Synodos, sed ad inanis Metaphysicae canones ex
XX. Quid, si Clementis XI. decreto addantur decreta Gregorii XIII. dc Alexandri VII. Hic ultimus Pontifex non tantum Romanos, sed Mediolanenses quoque ad ieiunium cum carnium esu coniungendum obstrinxit . Non ergo, ut Episcopus particularis Romanus tantum', qui extra suam dioecesim leges ferre non valet, sed ut PQnti sex Romanus, universalis Pastor, omnium Ecclesiarum caput, dc consequenter etiam Mediolane usis. Quid denique, si praefatis Pontificibus accedant aliae Ecclesiae in suis Synodis congregatae, aut voce Episcoporum in suis de cretis, uti revera accedunt Anne poli tot luculentissima argumenta ab aucto ritate petita, de tot evidentissimas ratioues licitum erit sequi opiniooem contrariam e XXI. D. Copellotti, videns, Romanos Pontifices conceptis verbis laxam opinionem labefactare, ad antiquos Ecclesiae Patres animum convertit . Quid non molitur praeiudicata sententia occupatus animus e Nostra opinio , inquit D. Co- pellini, ella e apponiata ali' autorita di un S. Bolio , ii di cui testo e riserito da grande Natale ADFandro, is di cui parole H Iodato Teolvio Storico critico magna in titulis libet alitas Diegando, mostra effere P asineneta datis carni indivella compagna. IIonio Dottore dice. Carnes non edis, vesperam expectas, ut cibum sumas, a vino abstines. Cosι se Di a Natale. Cur enim singularem abstinentiam comis
mendaret, veluti ieiunii notate di gratia comitem indivulsam , si esurialibus diebus carnes comedere licuisset Natalis hic impugnat Dallaeum, ostenditque ieiunium Christianorum comitem semper habuisse ciborum delectum; ita ut abstinentia a carnibus indivulsa pars fuerit ieiunii nostri. Quid inde inseri eruditus Copellottiὶ Basilium, dc consequenter Natalem, docere dispensatos a carnibus propter nocumentum piscium, dispensatos itidem esse a ieiunio 3 Nonne hoc vel ipsis Stoicis risum movet' Omnes Catholici, uno serme excepto Launo io , adversus
202쪽
haereticos defendimus, Christianos ieiunantes iam inde a primis saeculis a carnibus abstinuisse; de hane abstinentiam esse partem substantialem ieiunii . Omnes ergo docemus, dispensatos a carnibus pariter esse dispensatos a ieiunio ,' Quid di eam
de Chrysostomo, de Τheophylo Alexandrino, de Paschali III. de Thoma Aqui nate, quos pariter in suum praesidium obtrudit perdoctus Copellotti Nil prose 56 dieam; sed aliis iudicandum relinquo, an qui sic scribit , imponat, decipiataque imperitos lectores nec ne . Piget enim adeo inepta refellere commenta.
XXII. At quid dicendum, si medici, & superiores ecclesiastici praefatos fidelea sanos, robustosque, sed carnibus ob stomachi qualitatem indigentes, a ieiunii , seu unius comesturae, lege solverenti Respondeo, tum medicos, dc superiores dispensationem impertientes, tum fideles qui eisdem dispensationibus utuntur , abs lute peccare. Num fideles dispensati , ipsique dispensatores ignorantia quandoque
excusentur, non facile resolverim. Nimis enim patet contrariae opinionis falsitas . Et ratio, quae magis confirmat nostram sententiam , manifesta est. mandoquiadem, ut dispensatio licita sit dc valida, iustam requirit caussam. Superiores enim, qui solo arbitrio, nullaque occurrente necessitate, a legis onere subditos solvunt
non prudentes, fidelesque dispensatores, sed crudeles dissipatores , atque boni publici perditores dicendi sunt. Porro qui potestatem accipiunt comedendi carnes obsolum fastidium lacticiniorum, vel piscium , si sani sint, dc robusti , sicut ceteri fideles, nulla subest caussa vi cuius ab unius comestionis lege liberentur . Ergo . etiamsi superiores dispensarenti eiusmodi dispensatio nulla foret ; peccarentque
tum qui illam concederent, tum qui eadem uterentur.
XXIII. Quaeso, ne vitio prolixitatis mihi vertatur, si paullo sufius rem istam
versari e quoniam ex una parte adeo manifesta mihi videtur sententia quam propugno, ut neque in disputationem vocari deberet ; ex altera parte summopere vereor ne tantus sim, ut a tricis, cavillisque probabilitatis, quibus implicati , involvique.solet, eam asseram. Itaque contrariam Opinionem non Ium ut minus probabilem, salvo semper meliori iudicio, sed ut penitus improbabilem, de rationi naturali, communique sensui directe adversam, reiicio. Quid enim magis communi sensui in sestum quam, si quis creditori suo nollet reddere quinquaginta au-πeos, quos habet, hac unica ratione quia gratia ipsi tacta est, ne redderet ducentos, quos non habet uia Ecclesia succurrit infirmitati tuae, qua laboras, a Praecepto abstinentiae te absolvens; idcirco tu sanitate, dc sortitudine , qua instructus es, abuti audes adversus alterum Ecclesiae praeceptum, quod ieiunium, seu onicam cominionem imponit 3 Quid te ad istius praecepti violationem impellit riri infirmitas 3 Αn virium debilitas 3 Haec omnia abesse pro certo habemus. Quid orgos' Quia Ecclesia dispensavit a carnium abstinentia. Benignitate ergo Ecclesiae
ad impietatem abuteris ' Quia Ecclesia ab uno te absolvit praecepto, tu in gras Tom. V. M anu
203쪽
animi argumentum vis alterum Ecclesiae praeceptum transgredi, & contemnere Nonne haec rationi naturali, & communi sensui repugnant 3 Quid, si universa MIiqua provincia Ecclesiae ea tholicae quadragesimalium ciborum Penuria premeretur, solisque carnibus abundaret Esset ne provincia isthaec a lege ieiunii absoluta tNon tenerentur ergo fideles isti semel tantum in die moderate, & sobrie earnes comedere, ut eo quo possunt modo concupiscentiam refrenarent , Carnis rebellio. nem cohiberent, corpusque spiritui subiicerent st Quin iuxta naturae leges , qui carnibus vescuntur, sortiori vinculo obstringuntur ad unicam servandam comestionem quam qui piscibus utuntur. Siquidem carnes abundantius nutriunt, copi siores gignunt humores, dc concupiscentiam, ceterasque passiones Omnes corporeas fovent, & adversus spirhum commovent . Lege ergo naturae isti tenentur hos suos appetitus plurium comestionum subtractione , seu in die semel comedendo moderari, & in officio continere. Alioquin melioris conditionis essent Christiani qui carnibus quam qui piscibus Vescuntur. In eo enim pares sunt , quod neutri habeant iustam bis comedendi caussam; & in eo impares, quod comedentes caris nes excusentur a peccato, dum simul bis in die manducant, secus isti. Immo in hoc etiam impares sunt z quoniam qui carnes comedunt, aptiores sunt ad serva dam unicam resectionem prae iis qui piscibus utuntur . Quandoquidem ἰcarnium eius, ut dictum est, magis nutrit, & validius stomachum roborat . His omnibus
perpensis, haec nostra sententia luculentissime vera dignoscitur , solaque in praxi amplectenda.est. Eam graviores Theologi , & ipsi benigniores Calaistae expresse
defendunt Victoria a. a. quaest. cxlv I I. art. q. Vega Tom. I. Sum. cap. XIV. cas 3. Valentia 2. a. disp. In quae l. II. punct. s. Rodriqueae in Sum. I. F. cap. NIV. num. 27. Lopea II. P. Instruct cap. m. Sa in Sum. Uerb. Ieiun. Reginaldus Lib. IV. num. 368 Lessius Lib. IV. de ius. ω iur. cap. II. dub. 6. num. Q. Clarius hanc eamdem sententiam docent Navarrus in Man. cap. XXI. Antonius Gomea in Bulga Hatis num. I. Ledesma a. a. art. 3. fol. 2.3. Pedraaza in Sum. 3. praecep. s. Iq. Petrus Cenedo in qq. canonic. quos. xl. num. 3. FernandeZ in exam. Theol. Mori P.III. cap. IX. num. s. Ortid in Sum. cap. XIX. num. Σα Ioannes Medina codice de ieiunio quaest.
i κ. g. de infirmis, ubi etiam ait, in re bac medicos non carere culpa, cum id fosim debeant infirmis in diebus ieiunii concedere quod infirmitas postucaverit, is non indisincte eisdem industere. Sylvius a. a. quas. cxl. II. art. q. vers. Sed qzaeritur Nyderproecvt. 6. cap.V III. num. q. Ludovicus de S. Ioan. I. P. Sum. tract. de ieiunio cap. x I.
Comitolus in Respons morat. Lib. IV. quaest. xlv I. Victorellus in add. ad Tolet. Lib.
VI. cap. m. Bassaeus verb. Ieiun. I. num. 4. LeZana Tom. III. Sum. veri Ieiun. num.
204쪽
de Iet. disp. I. quaest. I. g. r. num. 23. HenricuS a S. Ignatio Tom. IL Tbeo . Sy. Lib. XI. eap. ita num. 22. Natalis Alexa der Theol. Dogm. Lib. IV art. 7. Reg. s. Cardinalis Coara Tom. de ieiunio pari. DG art. 3. PatritiuS Sporer in append. ad i M. praeceptis Decac sec. 3. F. VVigandi tract. V. exum. IV. I & apud ipsum Corradus Thomast Hurtadus de resid. Tom. I. res . F. La Croix Lib. Impari. it. 11um. 126s Constantinus Roncaglia Tom. I. tract. In quaest. II. cap. I. quaest. I. Rota- risis in Appari Mora rati parti cap. I. numer. 24. Geribaldus tractat. VIII. cap. m. dub. Graveson in L ecclesia Tom. VIII. pari. IIvi colug. 6. edit. Rom. pag. I 8. Non pauet eorum quos allegavi, potisiunum. Navarrus,& Ioannes Medina , non modo
sanos, sed etiam infirmos, dispensatos in carnium eis, teneri ad ieiunium docent . quando infirmitas adeo gravis non sit, ut duplicem comestionem exigat . XXIV. Contrariam opinionem nullus Auctor revera gravis defendit,. Laudantur
calatanus, Ac iacetorius . Sed iam supra ostensu in ast,. Ainores istos loqui de inii mis, de impotentibus ad ieiunandum . Nec. 42bum tat de iis qui ob solum piscium nocumentum privilegium obtinent 'nducana rnes . Allegatur etiam
Battholomaeus Medina in Instruct. Cons. Getaῖ cap. x Lin . g. Io Sed etiam Auctor iste, alioquin gravis', de infirmis loquitura , ne grat hoc asserere videar, en iblius verba.. ,. Quaeritur Ordinarie,'au, si uis, cum potiatur privilegia edendi caris nem , possit ieiunarct comedens eam ad ieiunium teneatur semel tantum is comedendo Mea quidem sententia est , ut iste ieiunet a nam coram Domino merebitur, non comedens nili semet ia De essentia enim ecclesiastici ieiunii est non edere carnem L Unde ob eum ipsum respectum per quem quix obtinuit liis centiam comedendi carnem, immuris est ab c re ieiunandi, propter boc , quo- ,, niam baiusmodi iacentia comedendi Ararem temqn ieiunii datur tantum infirmo:
M qui infirmus est, non tenetur ieiunare Telire itaque Caietani ,. Navarrr, Medinar, Azorii , solum infirmis privilegium stu dendi carnes impertiebatur; &eontroversia erat, an infirmi isti ,. in esu camium Densati, ad ieiunium. tenerentur. Adfirmaban Navarrus, Ioannes. Medina, dc ata, praecipue quando. infirmitas non erat gravis ia Negabant Caietanus, Bartholomaeus. Medina, & Azorius. Quam interpretationem confirmat Lessius Lib. IV. cap. tria dub.d. in fin. Quia tamen ex sententia Caietani, is P avarri limitaverim, habere secum , si ratione debilitatis naturae, vel roborationis id concessum sit; non tamen , si quia a pisibus abhorret, MI
putant noeere temperamento p tunc enim causa non ' subest cur gemina refectio emee- datur. Ceterum ex Τheologis. nemta unus antiquorum, qui revera Auctor gravis
sit, propugnavit, Christia nox sanox dispensatostin esu carnium ob id solum quoa patiuntur incommodum ita ciborum quadragesimalium usu, nota teneri ad ieiunium. Pauci dumtaxat recentes, qui, salvo obsequio, laxiores opiniones passim seligunt, inquit Fagnanus, hane desendunt opinionem. Diana coordinatus Tom. I. tractin P.
205쪽
igo LIB. II. DE ECCL. PRAE C. '
res. 73. Leander de pracep. Eccc tract. v. disp. v I II. quaest. xxx I II. Auctor iste passim iactat se corrigere falsas aliorum Auctorum citationes. In controversia auatem, quam tractamus, tum quaest. xxx M. tum quaest. xxx m. citata corrigit Bona-cinam , aliosque Auctores, qui laudant Navarrum pro sententia asserente dispena satum ab abstinentia a carnibus obstringi ad ieiunandum. Navarrus inquit Leanader quaest. xκκi I. nullo modo sequitur de illo qui est dispensatus in esu earnium. Subdit vero quaest. xxx m. Unde male illam euat Bonacina pro sua sententia. H Etenus emendator Leander . Videamus nunc , quam sincerum , quamve exactum sit illius criterium. En verba Navarri desumpta e M Manuali cap. XXI. numeri 12. quem locum Bonacina laudat. Notandum tamen inquit Navarrus seeundum eumdem Caietanum quod dispensatus , ut eomedat in die ieiunii pluries quam semel, non videtur dispensatus ut eomedat earnes ; neque dispensatus ut comedendo carnes possit ieiunare, videtur dispensatus α bis possit eas comedere .... quia, ut illa ait, praeceptum Ecclesiae , lice totum Vecvari non possit , servandum tamen est quo ad illam partem quo ad quam ieervari poterit. Eamdem doctrinam docet Tom. I. Consilis cons. 6. de observat. letum quo θω. r quod comedens tales cibos nempe ea nes a Papa concessas ieiunii tempore-frangit ieiunium, is, quod veνe ieiunat: b eonsequenter consequeretuν meritum i 'ii . Sicut eredo quod consequeretur iis qui, quia non potest babere panem, ei s quadrages ales , comederet semet tantam in die carnes, , ova, is lactieiniaia Asserit ergo Navarrus , quod dispensatus ut comedat carnes, non est dispensatus ut bis comedere possit. Qua proinde seo te Leander redarguere potuerit Bonacinam, aliosque Auctores, pro se citantes Na-varrum, ceteri iudicent. Si per otium licem , plures huius generis lapsus in Leandri criterio reperirem . Sed lalti iste no in operae pretium . Illud est hic animadvertendum, Navarrum prisa sente tia laudare Caietanum , & ex Caietani doctrina statuere, eos qui pra aitum dividuum aliquod Ecclesiae servare nequeundin totum, teneri illud servarUx parte , & consequenter qui non potest unieam.
resectione in , re abstinentiam a carnibus simul observare, debere semel tantum, si possit, in die comedere , Vel contra pluries comedere , & abstinere a carnibus rid quod nos supra in Caietano animadgertimus. Ut vero rem hanc breviter perstringamus, pauci Casu istae recentiores, ut sunt Ioannes de la Crua in Sum. I. Pari
praecep. m. art. q. num. I. Trullenchus Lib. III. in Decal. capia II. dub. 2. num. T. Sanctus in selessi dis r. num. . melius verb. Dium aliique simul accepti, pace eorum dixerim: , nullius in hac materia sunt auctoritatis. moniam principia, qtabus suam conantur probar opinionem, sunt apertissime falsa. Primum eorum fundamentum ab auctoritate petitum est. Allegant enim in suum praesidium Caietanum , Medi nam, Morium, Navarrum . Sed vidimus, Auctores istos vel contrarium docere..es nihil ad eorum institutum asserere.. Ex hac ergo parte falsa est eorum. opinita .
206쪽
Rationes porro quas Producunt , sunt evidenter falsae . Potissima siquidem eorum ratio est , quod abstinentia a carnibus sit essentia ieiunii, dc unica comestio pars substantialis minus principalis, quae destruitur, sublata parte principali. Quam asia sertionem in propositione de recitatione horarum damnatam esse ab Ecclesia, ostensum est. Quia, inquit P. Dominicus Viva ad Prop. 3 . Innocentii XI. num. t 6. Quando eadem ratio quae militat pro thesi proscripta, militat pro alia cononili, baeo etiam impBoite redditur improbabilis. Praeterquam quod alio ex capite, ex falso ni mirum supposito, quod abstinentia a carnibus sit essentia , seu principalis pars te. Iunii ecclesiastici, improbabilis est opinio isthaec. XXV. Obiicies r. Consuetudo obtinet ut qui dispensatus est in eis carnium, dispensatus quoque sit a ieiunii lege. Item favores, & privilegia sunt amplianda. Resp. Consuetudo, quae obtruditur, putida est corruptela . Soli enim .mmines qui
laxitatibus morem gerunt, qui gulae exsaturandae student, ieiunia frangunt, cum ea servare valeant. Privilegia sunt amplianda, quoties non laedant ius commune, nee noceant ipsis qui privilegio donantur , nec rationi adversentur . Porro quos
dispensatus in carnium eis ob solum fastidium piscium , sit etiam dispensatus a lege ieiunii, iuri tum naturali, tum positivo repugnare ostensum est; ipsique pri
vilegiato nocumentum inseri . t .
XXVI. Obicies. a. D. Copellotti pag. 49. auctoritatem Caietani , dc Constantini
Ronda glia refert, quorum primus a. a. quaest. cAlv M. art. 8. haec habet. Consuetudo es optima legum interp=es , is communiter in populi christiani observatione inveniatur, quod dispensati ex impotentia evidenti ab abstinentia carnium, funt totaliter absoluti a praecepto ieiunii. Sqeundus vero tradi. non v. ut scribit Copellotti) sed 1κ quaest. G. cap. I. Postquam nostram sententiam propugnavit , haec verba addit rD tu nihilominus. ,, si consuetudo non fit in contrarium . Puto enim fere ubique
invasisse consuetudinem ut dispensatus a carnibus Amul se putet dispensatum a
XXVII. Resp. Caietanus, ut iam probavimus, loquitur de infirmis, quorum impotentia ad ieiunium evidens est : deque istorum dispensatione talem consuetudinem obtinere dicit. Dissidium siquidem erat, quaenam infirmitas eximeret a ieiunii lege. Ioannes Medina conscientiam medicorum arguit, eo quod sint nimis faciles in absolvendis a ieiunio infirmis . Alii faciliores erant in dispensatione legis ob quamcumque infirmitatem . Caietanus, securae viae insistens, statuit, consuetudi nem iam obtinere pro dispensatione, quando infirmitas reddit ad ieiunandum Chri istianos evidenteν impotentes : quae sola duo verba manifeste confirmant responsi nem. Nullibi Caietanus quaestionem movet de Christianis sanis, dc robustis, qui, Gb nauseam dumtaxat piscium, edendarum carnium impetrant licentiam. Sed solum de infirmis sermonem habet . Statuit autem infirmitatemi, quae gravis non
207쪽
est, nee evidenter impotentes reddit Christianos ad ieiunium, non liberare a leo Iunii lege. XXVIII. Constantinus Roneaglia putat eM eiusmodi consuetudinem ; sed falsissime id putat. oniam in primis, si ipse putat, ego autem non puto; quin manifesta experientia scio, contrariam obtinere consuetudinem , si a corruptela consuetudo distinguatur. Si de experientia sermo sit , in quaque sere civitate Italiae, quam universam quasi peragravi, Consessarios, dc poenitentes christianos offendi, qui ieiunium cum esu carnium coniungendum eme tenent, & occasione data, opere id praestant. Soli vero relaxati fideles, aut benigniorum Calaistarum doctrina imbuti, ieiunium non servant. Isti ne consuetudinem constituunt Quanam igitur, amabo te , fronte evulgari potest , consuetudinem ubique invaluisse, ut dispensatus a earnibus , sit itidem a ieiunio solutus Si apud Indos, Garamantesque haec scriberentur , utcumque tolerari possent ; in Italia Vero , immo in Europa, nullo modo. Anne Romae consaetudo isthaec viget, si tres Romani Pontifices oppositum statuerunt , singulisque annis decretum adversu. contrariam corruptelam ei vitati indicitur An in Veneta civitate , si Synodus dioecesana ieiunium praecipit 3 An in ceteris civitatibus, in quibus Epistopi communiter idem ieiunium prae scribunt 3 An in Germania, an in Gallia , ubi pariter Episcopi carnes non conc dunt, nisi conditione ieiunii imposita XXIX. Obiicit 3. D. Copellotti . Plurimi Theologi, quin plures sancti Patres,
docent ieiunium cum eis carnium pugnare. Ergo, sin probabilior, saltem probabilis erit haec opinio. Resp. Quod ad Patres attineti, obiectio perridicula est omnibus iis qui vel a limine Patres salutarunt, Falsum quoque est plurimos Theologos talem docere opinionem. Pauci dumtaxat Calaistae recentes, & quidam Canonistae expresse eam defendunt ἱ dc vix unus eorum pro dignitate eam versavit; sed alii post alios ivere. Omnes allegant Caietanum, Navarrum, Azorium, aliosque antiquos. At salsissimum cum sit Theologos istos gravissimos talem docui me opini nem ; consequitur posteriores Calaistas esse veluti testes de falso auditu , qui quamlum vis multiplicati , nullius sunt auctoritatis . Illi vero Theologi qui inter
antiquos recentesque mediae sunt aetatis, quive hanc docuerunt opinionem , ali ram quoque propugnarunt de exemptione a debito recitandi partem divini ossicii, quando omnes divinae laudes celebrari nequeunt, eo quod maior pars trahat ad se minorem. Et ex. hoc reprobato principio intulerunt, dispensatum a carnium abstinentia, esse dispensatum ab unica comestura, quae est pars iuxta illos minus principalis ieiunii. are neque isti sunt in hac materia alicuius auctoritatis. Denique alii, ut Ioannes la Crua, similesque, non distinguunt infirmos a sanis. Et illi pauci qui elare hanc defendunt sententiam, sunt meri compilatores. Idcirco, si auctoritatem spectemus, haec Opinio Omnino est improbabilis; si rationem, aperte talia. XXX.
208쪽
XXX. Ultimo tandem D. Copellotti suum adversarium increpat , quod Calaistas traduxerit, tamquam Doctores capaces pronuntiandi sophismata, aut sententias ineptas. In lectoris solamen pauca ex Copellotti isthuc transcribam. Pag. iam haec habet. is Tre cose tra Ie attre mi sono spiaci uter e eredo saranno state bia si mateo da inni persona che professi buono detiamta di onesta . La prima si e quello,, sconvenevole sentimento di sistema, eh'egii in pia luoghi det suo diei mento hais manifestato contro i Prosessori della morale Teologia . figurandineti eapaci di pronunriare se mi, ed in te, per renderii in ιὸ salta maniera egetti delis astrui diceris, e distulamenti . Mette M libro delis loro opinioni , ebe iI digiuηο fia uneompino metaneo die. Multa alia refert Calaistarum dignitati minus congrua . a suo adversario prolata. Postea sic concludit pas. Ias. si La morale Teologia non pidissima sonte di que' erna felicita . I di ieigiusta te tergi della metafisiche specolaai at ius, ho elaminata laappresi, non mi sono ac
suo ai- -- torbido torrente di oscuri solismi : ellehiari sentimenti deli' animo che ei sono
Professori, solo intenti a regolare te uneristiana earita , non attendono a spleni : ed io, che, tollene te cose spetiani presente eontroversia giusta li princit collato , come veder potete , nὸ putiis Ombra a simit forta d' inetio ragiona mento. II digiuno non e un compso metasimo, uti e un ente morale, non rivia se devole neue componenti sae parti , attesa la opinione e costumanta delis naetioni, se ed attes altro I antico , invariato , universale instituto delia cattofica Romana
ia Cbiesa. uae Romana Ecclesia P. sui 'rin Pontificum decretis oppotatum decernit; ut concedit in exvlica ui , Iecretorum vel ipse Copellotti
in toto hoc suo libello. Nae iste egris A se capacitatem habent Calainae pronuiu di sophismataὶ Metapha ibus non indulgent 3 Sed quid
haec miror Sic scribere debebat D. revera in nullo Casilistarum
sophismata tam prodigiosa , ut sunt ea quae, ilia hae sua Diatriba in lucem
vulgavit, reperire licet. Nunc dicit, ieiunium rise indisi iis . Avendo iο inquit Pag. . Ir9. a se tenta dimostrato ii digiuηο εον flare ia uo essere isdivisibile . Hoc esse individuum est ne morale, physicum, aut mota physicum Nunc morale, nunc Physicum c di ideo individuum appellat. Nunent pag. II a. & D3. sic argilli, Aliqua vota sunt individua, aliasa dividua'συ uxta P. La Croiae praeceptum ieiunii est individuum. Quam, non sophisticant ianis enim erassa est sed sibi validam demonstrationem repetit pag. t 26. &mii . omnes D. Copellotti contradictiones referre vellem, & omnia sophismata ac potissimum ea, quibus pag. ios. ἐν seq. involvit propositionem damnatam ab Innocentio XI. de recitatione horarum canonicarum ; deberem integram sere Diatribam exscribere . Sed piget me
209쪽
XXXI. Longius fortasse quam par fuerat , hanc tractavimus quaestionem, Daliquantisper plus iusto acrius. Sed veniam sane lector dabit, si serio reputaverit, his calamitosis temporibus nihil fere tam laxum esse, quod a quibusdam fuco pro- habilitatis non obtegatur. Et lectores, hac anticipatione praeventi, dum legunt vel paucos Calaistas aliquam docere opinionem , illico inserunt , illam esse probabulem. Et, quod validius in errorem eos inducit, est, quod existiment omnes Doctores, quos allegatos legunt, eam docere sententiam Pro qua laudantur; cum tamen saepius falsum sit . Ut itaque a deceptione subducamus lectores , necessitas urget illos admonere, occasione data, quod haec, vel illa opinio improbabilis sit, laxissima, dc penitus reiicienda . Quibus phrasibus minime utimur, ut quidquam illius obsequii, quo Auctores orymes colimus , detrahamus ; sed ut in veritatis semitam, quoad fieri pe-- lectores nostros revocemus . Uerum in semitam
revertamur . Concludet in gi, Praecepta Ecclesiae , .positiva cum sint, summa
benignitate, non vero interpretanda esse dc ipse consentio . L borantes gravi morbo a carnium prohibitione liberi sunt . Qui
sani cibos quadragesimale ovios periuntur , lacticiniis , dc ovis utantur, ac ieiunent. Si lacticinia, & ovi lasti 'V, carnes comedant; sed, si valent, ieiunent. Quibus satis est unica comesti Mna non permittatur. Si virium debilitas eiusmodi est, ut duplicem requirat resectionem, haec concedatur; sed, si cibi quadrages males lassiciunt, non permittantur lacticinia; de quibus sufficiunt lacticinia, non concedantur carnes. Quid benignius Quid suavius E contrario quid laxius, quid perniciosius, quam tanta visast Oindulgentiae abusus Quaenam propriaet
salutis aeternae manifestior eo nil olet is neglectus remediorum quae dc a lege praecipiuntur , dc sine gravi ex cutioni mandari possunt Sed de hoc plusquam satis, cum finita i utrum siti sit. Duo siquidem diplomata pontificia quae supra indicavi, ad Irim Num fideles astringunt.
XXXII. Quaest. I. auot phianta committat qui pluries die ieiunii earnes eomedit PResp. Toties peccat, quoties Oaries comedit. Quoniam praeceptum prohibens carnium esum, negativum est , quod toto die obligat . Ergo in qualibet comestione infringitur. Haec sententia communis est. Quemadmodum communis est altera, quae docet, eum qui ova, ct lacticima in ieiunio quadragesimali comederet, peccatum Perpetrare. Quin toties peccare qupties ova cors ederet. Quia praeceptum istud, non secus ac alterum de carniunυbstinentia, negativum est, dc ab eodem distinctum . Quaten us distinctum , illi tha v latio peccatum est I dc prout negativum , multiplicationem inseri peccatorum. 'XXXIII. Quaest. II. An qui motum emisit non comedendi tali die carnes , aut OTa, toties peccet, quoties carnes comedit, Sel ovast Resp. Communior opinio docet , hunc toties peccare , quoties carnes comedit : quia votum istud simile est
210쪽
omnino praecepto negativo. Qxiare, sicut istius repetita transgressio multiplicat peceata; ita & voti mn comedendi carnes , vel alios delectos cibos , violatio . Secus dieendum de eo qui ieiunium vovit tali die. Violato siquidem ieiunio per earnium comestionem , non potest amplius illo die ieiunium servare . Quoniam directe abstinentia a carnibus non VOVetur ,' sed solum consequenter ratione ieiunii. Peccaret igitur in prima comestione; non in secunda, & tertia. Ad ieiunandum tamen alio die obstrictus esset. Et hinc patet discrimen inter obligatum vi voti, & obligatum vi praecepti ecclesiastici . Qui vi praecepti tenetur hae die ieiunare, si ieiunium stangat , non obstringitur alio die ieiunare . Et in hoc ieiunio, ut dictum est, duo considerantur praecepta : quorum unum praecipit unicam, comestionem , alterum abstinentiam a carnibus . Violato primo , consistit secundum . Haec duo non distinguit vovens ; sed ieiunium per modum unius promittit tali die peragendum. Ideo semel tantum peccat in prima transgressione, minime in sequentibus ι sed alio die implere debet votum suum. , XXXIV. Quaest. III. An in iis regionibus in quibus es penuria olei , lieitum fienti sagmine illis diebus quibus Uus carnium vetitus est j Resp. idam negant ;sed communior sententia adfirmat . Ego vero censeo necessariam esse Superi rum , ad quos attinet, dispensationem . Neque cuiusque est decernere , quando nec ne talis urgeat olei penuria ς quae sufficiat pro licito usu sagminis ,
De abstinentia a lis Eliciniis . Licita ne sunt in ieiunio 7κadragesimali , aut extra quadragesimali i
I. T N primitiva Ecclesia in usu fuisse abstinentiam a lacticiniis , manifestuma est . quoniam , ut Tertullianus, aliique Patres narrant , primi Christianixerophagiis in quadragesimali ieiunio vescebantur , idest , cibis aridis , dc exsiccatis . Heinc Concilium Laodieenum , celebratum anno ea . l. hoc edidit de Cretum . Non oportet in Quadragesimae quinta feria ultimae hebdomads ieiunium Eliseisi, totam suadragesimam inhonorari s sed per totos bos ales ieiunare, is racis abstinentiae eonvenientibus , ides aridioribus, uti. Quam consuetudinem , coinmedendi nimirum cibos aridos, & exsiccatos , usque ad Gregorium Magnum ob tinuisse , contendit Christianus Lupus in notis ad ean. lv I. Trullanum : vultque ab hoc Pontifice Romanam Ecclesiam indulgentiam aecepisse vescendi piscibus . oleoque utendi diebus dumtaxat dominicis Quadragesimae, & in festo Annuntiationis; ceteris autem Quadragesimae diebus xerophatias comedisse . Verum, ad piscium