장음표시 사용
191쪽
dictum commentum est in morum materia. Illudque semper magis compertum sit, quam maximum damnum passa sit morum Theologia, ex quo a non paucis ad Metaphysicae regulas revocari coepit. Verum utique est adductum principium , si de essentiis metaphysicis, quae individuae sunt, sermo habeatur; falsissimum vero evadit, cum ad res morales transfertur : quoniam moralium rerum essentiae dividuae sunt, & ex pluribus partibus saepe eoalescunt. Id maxime comperitur in ieiunio, quod iuxta omnes pluribus constat partibus. Totum autem ex pluribus partibus concretum minime destruitur ob unius partis iacturam . Itaque sub hae sola consideratione adductum principium inane est, & ad morum controversias componendas ineptissimum. Ceterum alio etiam ex capite omnino corruit , quiae mentitio fundamento superstructum Adversarii siquidem tamquam certum ponunt, abstinentiam a carnibus esse partem ieiunii potissimam, seu id quod prius in ieiunio concipitur. Quod si diκerim ego falsissimum esse , dc ex antiquitatis ugnoratione ortum ducere, fortassis nemo nimiae audaciae me arguere poterit. Ideirco capite superiore statui, unicam comestionem esse praecipuam ieiunii partem. Neque unicum Doctorem ex antiquis qui contrarium doceat , adducere recentes valent. Quin Caietanus, quem pro se stare falso obtrudunt i oppositum conceptis verbis scribit 2. a. quaest. cxlv I I. art. v II. Non es autem eadem ratio de unicK comestione, is aliis conditionibus. Quoniam ieiunium novi testamenti ex abstinentia camnium i is unica eomestione constat, tamquam ex substantialibus ἱ ita quod uniea come- fio es essentiatior ieiunio , utpote a principis ieiunii constituta in veteri testamento, in quo uisae ad vesperam affigendum hominem ieiunio statutum est. Et sane , ut Caietanus indieat, in veteri lege ieiunium , unica comestione peragendum , legimus imperatum. Atque, ut dictum est, licet plures abstinuerint etiam a carnibus, dum ieiunabant, omnes tamen sic abstinuisse haud possumus asserere ; sicuti certo defendere valemus, omnes ieiunantes semel tantum comedisse Quid quod omnes sectae, Iudaica, Turcica, nedum Lutherana, & Calvinistica, dum ieiunant, uni- eam servant comestionem; minime vero a carnibus abstinente ' Id porro ad egen-
iam si etiam metaphysica ratiocinio indulgere velimus cuiusque rei pertinet quod primo, & semper, dc in quocumque statu eidem competit. Ieiunio igitur , in unica sito comestione, Ecclesia catholica, taelesti lumine perfusa , addidit abstineoti m a carnibus r quam abstinentiam, ut singularem quidem ieiunii eccle fastici eharacterem, omnes venerantur. At, si ea comparetur ad ieiunium absolute acceptum, quid accetarium est. Falsum ergo etiam ex hoc capite est principium illud, cui innituntur iuniores, quodve eX Proprio arbitrio essinxerunt, videlicet essentiam ieiunii in abstinentia a carnibus consistere. Quod fane commentum nemini ex antiquis in mentem venit.
192쪽
s Vtaiis de ieiunio, esu carnium coniungendo , a D. Alexandro Mantuareti Sae.
Theol. Doct. edita. Auctor iste & eleg ntissimo stilo , & omni argumentorum genere nostram hanc communissimam sententiam defendit. Recentes Calaistas libere reiicit, quoties reiiciendi sunt ; eorumque auctoritatem tanti facit , quanti est sa-cienda . Adversus hanc dissertationem omnibus numeris absolutam Doctor Petrus Copellotti edidit Diatribam lingua vernacula : aeciaecbe ancora videbo i inquit ille pag. io. ed infermi di cogntrioηe fosse noto uat punio tanto neeessario di moriae di Diplina i idest, ut etiam rudibus, is cognitione destitutis , moralis disciplinae caput quammaxime necessarium innotesceret . Nonne summae necessitatis est ut vulgus
ipsum , & minus docti Christiani tandem aliquando percipiant , se posse bis iudiem te ait tempore carnibus recreari , quudo tibu' piscium stomacho molestum experiuntur Quis non miretur cartutis servoreuia velumque istius Doctoris, qui, ne nostri rigidissimi. sarculi Christiani nimia pmnitentiae severitate macerati Iuecumbant, librum composit, quo intores blaisoresque temperantiae regulas illos docereti Nihil in hoe suo libro piaueit , quod prius Calaistae reeentes non docuerint. sed, quia illi latine scripi unt pro doctis tantum, di eruditis, idcirco Doctor Copellotti, ut rudes etiam & indoctos iuvaret, quae latine Casuistae cuderunt, italice vertit . Quod ne ipsi imponere videat, en verba, quibus resutatam. a nobis rationem exponit, tamquam inconcussiim suae opinionis fundamentum,
suae a senteneta inquit pag. 2o. la istaeo da ua principio, ebe ne lis legati, e morali materie e certo, quat e , che, quipia si distruge is forma, ne lis quale quastis cosa eo ste , persee oeora Ia dios tione falla si quella rosa. Deinde non paucis Congestis exemplis , ad rem minime pertineralbus , concludit : Farovvi vedere pag. 23. essere t Uinexeta diago carni la forma, Uanetiale , in evi principalmente Consista, e seneta cui non e per verun ramo ossem bile e eeel astico digiuηο . Quod Principium si verum foret , sequeretur , Christianos dominicis diebus Quadragesi-aNae , in quibus a carnibus abstinent, ieiunare . Nam, posita forma substantiali, seu essentiali ieiunii, habetur ieiunium . Per D. Copellotti cum quibusdam Casui' stis larma substantialis ieiunii est abstinentia a carnibus . Ergo Christiani abstinentes a carnibus tum diebus dominicis Quadragesimae, tum seriis sextis , dc sebbatis totius anni, ieiunant. Quid ad Mee D. Copellotti eum omnibus suis Casuistis Num reponet, unicam eomesturam partem quoque ieiunii esse 3 Sed iterum ab eo Petimus, num haec unica eomestura pars sit sub antialis , & essentiat sy Si ait; salsum ergo est eius principium. Si negat; ergo sola abstinentia a carnibus forma substantialis ieiunii est. Ergo, posita hae abstinentia, habetur ieiunium . Si dicat, unicam comesturam partem integrantem esse ieiunii ; consequitur substantialiter idc essentialiter, ut dicunt , ieiunare omnes Christianos qui diebus dominicis madragesimae, seriisque sextis, & sabbatis a carnibus abstinent : solumque partem in-
193쪽
tegrantem, adeoque levem, violare qui iterato comedunt. Quam falsa sunt consi, staria isthaee, tam falsum est principium ex quo profluunt. V. Solam abstinentiam a carnibus constituere essentiam ieiunii ecclesiastici, nemo sanae mentis dixerit. Dissidium solummodo potest esse, num unica comestura, vel carnium privatio principalius ieiunium constituat. Nobis certum est, ieiunium potissimum unica constitui resectione ; abstinentiam vero a carnibus additamentum esse, quod absque gravi culpa omitti nequit. At concedamus, partem essentialem
ieiunii esse abstinentiam a carnibus ; non inde tamen quidquam praesidii colligunt adversarii pro sua opinione. Quoniam & ipsi fatentur , unicam comestionem esse partem substantialem ieiunii, licet minus principalem. Qua facta positione, hane validissimam rationem in nostrae sem ntiae eonfirmationem profero. Praeceptum te iunii dividuum est, pluribvsque partibus constat; ut omnes, & adversarii ipsi, serentur. Atqui, quando lex plura praecipit, quorum unum sine altero servari po est , ratio naturalis dictat, ioetque im-u partem, quando totum observari nequit. Sicuti enim qui totum a lege prae tum implere valet, ad totum tenetur Iita qui potens est observare partem, ad ii us partis Observantiam obligatur. Pra ceptum ieiunii plura praecipit, videlicet unicam comestionem, abstinentiam a carin Mibus, desinitque horam reficiendi corpus. Ergo qui servare non potest duo, tenetur servare unum. Quae omnia non solum ratio naturalis, verum etiam ipsae positivae leges praecipiunt. Siquidem Cap. cum delecti, de dosi , is contum. decemnitur quod, cum duo mandantur, v. a. ut quo ad iudicem veniat, is ad diem sibi praefixum aceedat . . . . Si venire nogi possit ad lem assignatum, tenetur nihilominus se iudici praesentare ; nee ideo erit amandato solutus .. Haec leκ duo complectitur puccedere videlicet ad iudicem v & accedere tali die . Leκ impleri. mandat unum, quando ambo servari nequeunt. Cur; quaeso, idem praestandum non erit in ieiunii observantiar Tria, non duo, ut dictum est, ieiunium praecipit. Unum non pendet ab aliis. Stat abstinentia sine unica comestione . Stat unica comestio sine abstinentia a carnibus. Ieiunium servari potest, etiamsi hora resectionis anticipetur. Qua ergo ratione qui nequit servare omnia , non tenebitur ad duo, vel
ad unum 3 Cur qui dispensatur ab uno, a quo ut dispensetur , iusta datur caussa , intelligendus est, praesumendusque dispensatus ab altero I si nulla, ut in hoc dis pensetur, occurrat iusta ratio 3 Dispensatur in esu carnium, quia stomacho pisci uineius nocet. Cur dispensari debet in pluribus comestionibus , si istius dispensationis Nullus habetur titulus et quoniam qui dispensatur in esu carnium, sanus est, sortis. robustus, sicut ceteri homines qui ieiunium servant iuxta omnes partes Anne qui die sesto dispensatur, iusta urgente necessitate, ab opere servili, eo ipso dispensa tur a praecepto audiendi Sacrum, si Sacrum commode audire possit; vel e contrario 3 An qui impotens est ad solvendum centum, potest vero quinquaginta, liber. orit
194쪽
erit ab istorum etiam solutione 3 An qui non potest reddere totum , non tenetur reddere partem se, malum, est haec argumentandi ratio 3VI. Lubet hanc eamdem rationem quam prodidimus, validius firmare , & ad eam perducere evidentiam quae manifesto evincat contrariae opinionis improbabialitatem. Itaque Innocentius XI. hanc propositionem, quae est damnavit : Qui non potest recitare matutinum, is laudes, potest autem reliquas horas, ad nihiI tenetur : quia maior pars trabit ad se minorem. Praeceptum recitandi divinum officium divisibile est, pluribusque constat partibus, quarum aliae principales, minus principa, Ies aliae sunt. Theologi recentes ante Innocentium XI. communiter propugnabant, eum qui nequibat matutinum di laudes recitare, poterat vero alias horas, ad istarum recitationem minime obstringi . Cur Quia cessante principali cessat & accesso Tium : quia maior pars trahit ad se minorem . Sed hanc propositionem damnavit Ecclesia . Ergo eodem iure damnanda est haec altera : cui non potest abstinere aearsibus, potest autem servare unicam refectionem , ad nihiI tenetuν r quia sublato psine ali tollitur is accessorium, seu quia maior pars trabit ad se minorem . Ubi hie vel levis discriminis ratio Nonne praeceptum ieiunii dividuum est . Id sane concedunt omnes, & experientia ipsa constat. Diebus dominicis in Quadragesima observatur abstinentia a carnibus, secus unica comestio. Idem evenit qualibet seria sexta, & sabbato per totum annum. Adolescentes ante vigesimum primum annum abstinent a carnibus in inuadragesima; bis vero in die reficiuntur . Deniqua ipsi adversarii latentur, unicam comestionem esse partem substantialem, licet mimus principalem , ipsius ieiunii ; privationem Vero carnium esse partem essentia. Iem, & praecipuam'; quemadmodum matutinum , & laudes constituunt partem principalem divini ossicii , aliae autem horae partem efficiunt minus principalem. Impotens ad recitandum matutinum & laudes , tenetur , si possit, ad alias celebrandas horas. Ergo qui sibi a carnibus temperare nequit, potest vero a duplici abstmere resectione , ad id iuxta Ecclesiae doctrinam obstringitur . Quid plura Maiorem latitudinem habet ieiunium, magisque dividuum est quam sit divini officii recitatio. Quandoquidem in ieiunio duo, ut dictum est, sunt praecepta, affirmativum unum, alterum negativum. Id eκ presse asserunt omnes, & praesertim adversarii. Licet inquit Ghetius verb. Ieiunium num. 9. sint in ieiunio duo prscepta , unum tamen praesuρρonisi alterum , puta affirmativum supponit negatimum . Ergo , sublato praecepto negativo, removebitur is affirmativum; ἐν sic dispensatus ob ab- sinentia a earnibus censebitur etiam dispensatus ab unica comestione. Unicum vero est praeceptum recitandi divinum officium. Sed, quia officium istud partes habet, maiores , di minores , Ecclesia iubet impleri minores ab iis qui maiores implere nequeunt. Potiori ergo iure servare tenetur ieiunium , in unica situm resectione, ille qui abstineatiam observare non potest a carnibus e tum quia hae sunt duae
195쪽
partes completae, si absolute. sumantur, quarum una sine altera reipsa eonsistit , ut ex dictis constat , non minus ae horae divini ossicii : tum quia duobus distinctis praeceptis , quorum unum adfirmans , alterum negans est, imperantur; &unum minime ab altero pendet ; & reapse invicem separantur , ut ex dicti,
constat . VII. Haec adeo vera , adeo comperta sunt , ut numquam credidissem , ab aliis quo ratione praedito in discrimen vocanda fore. Et tamen D. Petrus Copellotti , ut aliqua tergiversatione eluderet argumentum, quod adversarius eius urgebat, imquirens e num ieiunium quadragesimale eoncretum, seu compositum aliquod metaphysicum sit, quod, veluti hominis animalitas, re quidem vera dividi nequeat ide solummodo mentis ope divisionem patiatur e respondet his verbis pag. I 26. II
componenti sue parti , attesa la opinione, e costumaneta Miae naetioni , ed attes ab tresὰ I antico invariato unimersale insituto delia tattollea Romana CNefa. Quae latine se verto . Ieiunium non es eo Ofitum metaph cum , sed es ENS MORO TE, DIVIDUUM in partes , quibus constat ; f eonfideretur opinio , coη-fuetudo nationum , is inspecto itidem Vetere , immutabili , ae universali Romanis Ecclesiae instituto. Quid amplius blaterabunt Lutherani , de Calvinistae adversus Ecclesiae ea tholicae ieiunium , cum audierint recenter definiri , Ens morale , uo dividuum in partes, ex quibus eoalescit ' Quaeritabunt fortasse , num istae partes , carnium scilicet eius, & unica, aut iterata carnium comestura ; seu num prandium , & eoena ; num cibus piscium , ct abstinentia a carnibus sint reapse partes reales, & separatae, nedum dividuae . Urgebunt, num opinio hominum, admissa manifesta partium istarum separatione , essicere possit ut partes istae eonstituantens morale non dividuum in partes , quibus constat . Tandem exposcent, quo sandamento dieatur ieiunium esse ens morale non dividuum secundum antiquum , perpetuum, dc universalem ritum Ecclesiae eatholieae Romanae . Cum certum sit Ecclesiam Romanam duo praecepta imponere suis fidelibus in ieiunio qnadragesi- mali et alterum prohibens esum carnium; alterum vetans plures comesturas. Sed , his missis , lectori confiderandum relinquo , utrum haec ratio eommentandi mo rum , & christianae poenitentiae regulas , sibilo , dc cachinnis haereticorum . obiiciat Romanae Ecclesiae ieiunia nee ne . Considerandum relinquo , num iste sit eardo ille Theologiae moralis imperitis scitu adeo necessarius , videlicet ieiunium Romanae Ecclesiae esse ens morale non dividum in partes r ut tempore Quadragesimae valeant comedere panem & carnes mane , seu meridie , similiter panem & carnes vespere . Commenta deinde , quibus pag. Io . & sequent. circumvenit propositionem proscriptam ab Innocentio XI. quibusve eonatur eludere argumentum inconcussiun , quod inde elicit illius adversarius , adeo latilia
196쪽
lia sunt, ut me pigeat eadem refutare ἱ eum imbecillitate sua corruant omnino ε, VIII. Hactenus exposuimus rationem nostram adversariorum vestigiis insiste res, eorumque falsae opinationi indulgentes. Illi siquidem, inconsulta antiquitate ,& absque ullo vel apparenti veritatis momento, statuunt, abstinentiam a carni bus esse partem essentialem , principalemque , unicana vero comestionem partem minus principalem ieiunii Qua etiam admissa hypothesi , hucusque demonstravi mus, eorum opinionem omninu improbabilem esse; atque in propositione damna. i. ab Ecclesia de recitatione ossicii divini evidenter, mea quidem sententia, conailneri. Nunc autem, hac salsa positione relicta, alterum solidissimum fundamen tum iacere Iubet, cui nostra inhaereat sententia. Est autem eiusmodi. Essentia te iunii in unica sita est comestione , seu unica comestio est potissima ieiunii pars . Haec propositio supra demonstrata est Pluribus rationibus, quas, ne actum agam , praereseo. Unicam addo ab ipso ieiunii proximo fine petitam. Finis porro ieiunii
est corporis maceratio, concupiscentiae, aliarumque sensualium appetitionum coishibitio. Ad hoc autem magis conducit unica eomestio quam abstinentia a carnibus . Quis infietas iverit, corpus magis affligi per subtractionem cuiusque cibi quam per privationem unius generi epularum H Nonne iuvenes, qui ante vigesimum annum nutritione maiore indigent, eo quod in augmento sunt, etiam is iuniorum tempore pluries refici tarmittuntur I carnibus autem vesci prohibentur δCur hoe e nisi quia , licet carnes & nutrianti & delicatiores sint , magis tamen patiuntur , maius incommodum sentiunt iuVenes in privatione pluri qm resectionum quam in abstinentia a carnibus, Nec iuvenes tantum, sed omnes, dum fame laboramus, cibum, non cibi qualitatem quaerimus . Hinc ait D. Bernardus in Apologia ad Guillelmum cap. v Esau, non de carne, sed de lente fuit reprehensus i dc de ligno Adam , non de carne damnatus; dc Ionathas ex gustu mellis , non carnis, morti addictus fuit H quod plures sacri ordines perpetuam se Vant abstinentiam η carnibus 3 perpetuum vero ieiunium unius comestionis , nullus est ordo qui observet re Ex quibus omnibus magis certa dc manifesta redditur propositio nostra , scilicet unicam comestionem potissimam esse iςiunii partem i cui postea accedit delectus et borum , Quo posito, sic meam instauro argumentationem , Ecclesia damnavit propositionem qua asserebatur, non teneri Clericum ad partem minus principalem divini ossicii, quoties partem magis principalem recitare nequibat . Ergo potiori iure damnata debet intelligi altera propositio, qua statuitur, fideles non potentes servare partem minus principalem ieiunii, qualis est abstinentia a carnibus, non teneri ad unicam comestionem , quae est pars principalis eiusdem . Anne obtrudere amplius valent metaphysicum illud 'sophisma, nempe sublato principali, tollitur accessorium 1' Si unica resectio ementiam
197쪽
1 a. LIB. II DE ECCL. PILAE C.
tiam ieiunii constituit, illico corruit unicum fundamentum, cui innixi defendunt . dispensatum a carnium abstinentia , dispensatum quoque esse a ieiunio . Ex his autem quae dicta sunt , patet tum ratione , tum auctoritate, in unica potissimum comestione sitam esse ieiunii essentia in . Ex quibus evidentissime consequitur, conistrariam opinionem duplici ex capite improbabilem esse. Primo quia statuit, tamquam quid certum , abstinentiam a carnibus esse partem essentialem, & praecipuam ieiunii : quod salsum esse demonstratum est . Secundo quia , admissis otiam hanc abstinentiam esse ieiunii praecipuam partem , nihilo tamen minus reprobata intelligitur haec sententia ab Ecclesia in propositione damnata de horarum ro
IX. Alteram in maiorem veritatis confirmationem addere placet rationem. Pruvilegium quod communi iuri laesionem inseri , interpretandum est stricto, ut a. iunt , modo . Hoc adfirmant omnes, & colligitur ex Di Oties, eod. de Prae. Imperat. offerend. & leg. Si quando, cod. de in cisso testament. dc cap. I. HIL de filiis Presbst. cap. Quod dilecto , de consanguinis. ω innit. Qua de re consule Innocentium , & Glossam , Ioannem Andream Butrium , & Abbatem . Privilegium autem comedendi carnes in Quadragesima est contra ius commune , &contra legem ecclesiasticam . Stricte igitur & summo rigore est interpretandum . Ergo , cum in privilegio edendi carnes non exprimatur concessio binae refecti,nis, nullum adest rundamentum extendendi privilegium istud ad plures reis.ctiones .X. Omnia quae hactenus dicta sunt, summorum Pontificum auctoritate confirmantur . Debuissem , non abnuo , Primum omnium rationes ab auctoritate peti. tas , quae in morum Theologia summi momenti sunt , afferre in medium ; sed controversiae huius conditio praeposterum ordinem servare coegit. Ad rem igitur . Gregorius XIII. in Bulla Cruciatae pro Lusitaniae Regno haec decernit . Praeterea indulgemus , ut , dicto triennio durante , carnibus , de consilio utriusque mediet , remporibus ieiuniorum , tam quadragesimalium , quam quarumcumque dierum totius
anni, vesci pti l ; ac pro eorum sibilo ovis, is lacticiniis ; ita quod qui carnes comederint , servata in ceteris ieiunii ecclesiastici forma , dicto ieiunia satisfecisse eenseantur . Iubet ergo Gregorius , Christianos , non unius , sed duorum medico rum iudicio dispensatos in esu carnium , servare in ceteris ieiunii ecclesiastei formam , unius nempe comestionis.
XI. Alexander VII. anno I 67. edictum Romae publicavit , quo propter pestem, quae anno praecedente saevierat in eadem urbe, Romanis civibus carnium eibum sumendi potestatem secit diebus dominicae , lunae , martis , & iovis ; ea tamen lege, ut praefatis diebus, dominica excepta, Omnes ieiunarent, semel tantum in die comedendo. Integrum edictum isthuc transcribo , Martius, divina mi
198쪽
pratione Disopus Albaneos, S. R. E. Cardinalis , Ginetius, S. D. V. I ι- earius Generalis , Nomanaeque Curire , ei que districtus iudeae ordinarius iso. Et-s disina pietas dignata est fere omnino removere irae sude flagelu , quibus urbem hane iustissimo quodam iudicio affecit , non ita tamen cessavit poena , quin periti
metuant, ne quadragesimases cibi contagionis scintinulas, supersunt adhuc, nonnihil euitare, ac refovere possint . Dominus noster non alienum a paterna sua providentia iudicavit , quadragesimalem rigorem sanctum paulisper emollire . Quamobrem sua Sanctitas apud se statuit , iis omnibus qui Romam , Romae domos, m arbana incolunt , permittere ut uniuscuiusque bebdomadae diebus quatuor , dominia ea , feria secunda , ferra tertia , ferra quinta lacticiniis , ovis , carne a dominica prima suadragesimae usque ad Palmarum dominicam uti possint . Ad ultimos autem tres dies quod attinet , etiamsi carnis usum concedat , neminem tamen ieiunii lege solvere intendit . Ouinimmo vult ut Iex ista salva , is incosimis remaneat .
quemadmodum in quadrage Onalibus cibis feriae quartae , feriae sextae , is sabbati
remanet . Exinde sua Sanctitas hortatur omnes , ut datam in quadragesimalibus cibis veniam frequenti sacramentorum susceptione compensent , eleemosenas, is preces augeant , ut tam naturalibus , quam supernaturalibus remediis morborum reliquias expurgare pergant. Dominus noster vult , ut concessa edendi lacticinia , ova , carnem licentia ad universos sexus utriusque Regulares perveniat , iis demptis qui per regulam suam carnem non manducant. Nihilo tamen minus sua Sanctitas lactariorum, is x ovorum um permittit. Denique δε habeatur ab omnibus , ut qui antedictam licentiam accipient , dominicam orationem , is angelieam salutationem quinquies reeitare pro hodiernis ebristi nae rei necessitatibus meminerint . Dat. Rom.e ex AEdibus nostris hae die 3. Fe
M. A. Disop. Hierapolitanus Viceis. Ios b, Talamolia Secr. Romae ex opograph. Rev. Cam. . U. I 6 7. XII. Simile privilegium fidelibus Ducatus Mediolanensis concessit anno sequenti I 638. ipsemet Alexander VII. hae apposita clausula r Citra tamen exemptionem a ieiunio . Non ergo , ut Episcopus Romanus tantum , sed ut Pastor universalis fidelium omnium, legem ieiunii cum carnium ei coniunxit. XIII. Gemens Papa XI. ecclesiasticae disciplinae callentissimus , atque doctrina non minus quam pietate summus , decretum edi curavit anno IIo3. in quo haec
habentur latine veris . irlud tum medici, tum hi qui dispensationes per or .animum intendant , ut earnes falubres sint : quoniam bie flum in Quadragesima permittuntur bis qui ob iustam causam cibis quadrage alibus vesci nequeunδ α
199쪽
quorum neces tas, fi lacticiniorum esu levari potes, medici carnium usum non eomcedant ; sed lucticinia is ova fideles comedant, letumum observent et, cuius ieiunii leti etiam illi subiecti sunt qui earnes ea ratione comedunt , quod cibus esurialis noeuus illis fit. XIV. Reponunt quidam, laudatum decretum, non Clementis XL sed illius M. neralis Vicarii, non admodum in Theologia versati, partum esse .. Quae responsios consisteret, actum de omnibus legislatorum legibus esset .. Anne iniussu Pontiis cis Eminentissimus. Carpegna vulgavit decretum illud F At, ut inanis responsio inmnino evanescat, addo Clementem XI. dissicultatem istam severiori examine enucleasse .. Delegit siquidem: doctiores urbis Theologos , quos inter P. Marcheti, S cietatis Iesu , & Romani Collegii Rector , dissertationem summo Pontifici obtulit, in qua sexaginta Auctores. pro, sententia cum esu earnium ieiunium coniungente , allegavit .. In hanc. eamdem sententiam concessere L Ossicii Consultores ,& Cardinalis Vicarii synodales. examinatores , ut testatur Eminentissimus Lambertini nunc BENEDICTUS XIV.. Ponti sex sapientissimus. in collact. Votificationum
notis. XV. num. 2I.. ubi , praeter citatos Theologos , alium duodenarium numerum ipse adpromittit in nostrae sententiae praesidium I & eiu Hem sententiae sectatorem se profitetur .. Porro Clemens XL Theologorum suffragiis. perlectis ,. &quam diligentissime libratis , anno sequenti IIo . hanc manu sua scriptam Clausulam, edicto. de more typis. cudendo, inserendam, adiecit .. E fano renuti cervare V deiuno, ancora quelli che eoI motivo d' essere loro nocivo ii vitio quadragem male, fi eibano di earne salubre . Quae latine sic reddo. Et teneantur obserTare ieiunium etiam irai qui salubri carne vescuntur, ea stam ducti ratione, quod eorum
fatuit esuriales cibi uoxii sint .. XV. Quanti facienda sit interpretatio ,. quam; ex Eminentissimo Lambertino , nunc BENEDICTO XIV. affert D. Copellotti L aliorum sit iudicium .. Observacitaque, Clementem XI. in priori decrcto anni I n. his verbis suam mentem Patefecisse, E devono servare iI digiuno , alge di cui ierat sono tenuit que i ancora dic. is debent observare ieiunium , . cuius legibus. obnoxii sunt etiam; illi γc. in. Posteriore vero decreto anni IIo . mutasse illuL Verbum , seu. verbi modum, δε-nο, in alium modum , videlicet fano tenuli ; quo declarat ieiunium. dividuum es se ἐ. di consequenter Clementem XI.. ut Pontificem. universalem subdunt , decernere , fideles comedentes: carnes ita Quadragesimae ieiuni h legibus subiectos esse . Quo posito, adempta esset Theologis libertas: docendi contrariam sententiam. Uerum Pontifex summus , ne vel' tantillumi praeiudici L inserret scholarum Doctori Ius, seu paucis Casu istis ,. Ioco. illius. phrasis ,. sno tenuit , . substituit aliam , fano, tenuit. Quanti, inquiebam, facienda: sit haec arbitraria, . nulloque fulta documento ,. interpretatio , non. est quod multis, edisseramia Sive enim priore, sive posterio-
200쪽
re phrasi deeretum illud concipiatur, in idem recidit, eamdemque nostrae sententiae vim praebet, ut insta patebit. XvI. Summis Pontificibus succinunt Episcopi, tum in privatis decretis , tum iastis Synodis. Ut prolixitatem, quoad fieri potest, vitem, pauca ex pluribus seligam. Synodus Veneta habita a Petro Barbadico Patriarcha Venetiarum , & Dalmatiae Primate, haec habet de dispensatis a delectu ciborum in Quadragesima
pag. II 6. Dispensati autem omnes scrant, quod ficet a delectu eiborum fini dispensati, D tamen adhuc ieiuniorum observationi esse obstrictos, atque letali peccato esse obnoxios, si egeis illieitis utentes, non ieiunaverint, pro personarum tamen qualitate , aetate, is isdigentia. Synodus ista onus ieiunii praefatis dispensatis non imponit ; sed declarat dispensationem edendi carnes minime eos eximere a lege ieiunii. De Episeopis ultra montanis haec scribit Claudius La-Croix II. Part. Lib. III. quas. ccxl. num. Iav. Reprobata Primum contraria opinione, subdit. Et hoc ipsum eommunirer dec arant Discopi, dispensantes pro carnibus in Quadragesima , dum addunt, se non aliteν velis dispensare, qu am relinquendo obligationem ieiunii quo ad refectionem unicam. Hine etiam aliquibus per buuam C ι iam datur privilegiam ieiunandi in eam .ibus, ut fatetur Saneb. dub. 3LXVII. Respondet D. Copellotti cum suis paucis Casuistis , decretum Clementis XI. pro solis Romanis editum esse et & addueit auctoritatem Dominici Viva ; a que in suum invehitur adversarium, quod minus reverenter de eodem Viva I cuius sit e scribit enim, Patrem Viva, vulgi sermone deceptum , suam evulgasse interpretationem. Quem Do finquit Copellotius pag. 36. J niente di sua natura rispertos, aneti miranti aI discredito di un dotio interprete de' ponti j deereri . Plura in istius Scriptoris commendationem congerit ; immo non exiguam suae Diatribae partem insumit in elogiis pangendis, & apologiis conficiendis pro defensione plurium eius em Vivae sociorum. XVIII. Aliam promit D. Copellotti interpretationem Clementini decreti . Co cedit ergo pag. 64. praefatum decretum esse declarativum praecepti ecclesiastici ut donet solatia victo. obiicit tamen tria esse declarationum genera. Prima declaratio est secundum iurisprudentiae principia authentica, secunda doctrinam , ter tia usualis. Deinde concludit his Verbis. I a dubiaraetime di mente XL fa meraia mente dotirinale aI pia aI piu per la univerois eattolica Chieo ἰ e percio da se sola ineapace a produrre obbligazione, come osse a V dotrusimo Canoni a Gemita Sebmala grueber. manti pretii sit SchmalΣgrueber distinctio, e re mea non est in praese tia discutere. Ut enim & me, &.lectorem meum ab ineptis tricis liberem, coa- cedere volo D. Copellotti, Clementinum decretum se solo obligationem non imis
ponere. At quid, si hoc decretum iunctum aliis duobus pontificiis decretis contaderetur