장음표시 사용
361쪽
qui confracti sunt, liberos, scilicet dimitte qui solvere non possunt . non is eareeνe teneas : & onus disrumpe , scilicet peccati per coxtritionem o Tertio oportet adbibere pium affectum pre orationem quoad Deum ... Et, ut magis oratio fit devota, egrediatur sponsus de cubili suo, & sponsa de thalamo suo, dicit Dominus Dei. a. scilicet ad orandum absinendo se ab 'actu coniugali ι non tamen nisi de commani eo ensu, is continentia utriusque. τIV. Non modo Patres docent , praecipuum ieiunium abstinentiam esse a vitiis: quoniam ieiunium corporale ideo institutum est , ut concupiscentia reprimatur, omnesque perduelles appetitus spiritui subigantur , atque anima liberius Deo vacare possit; verum etiam maxime inculcant , ieiunii tempore misericordiam in pauperes abundantiorem esse debere. Haec tria, ieiunium, oratio, dc eleemosyna, individuo laedere consociata sint fas est . D. Augustinus ait ser. ccκ. olim de 'diversis lxx IV. Praecipue sane pauperum mementote, ut, quod vobis parcius vivendo subtrahitis, in caelem thesauro reponatis . Aeripiat esuriens Christus quod ieiunans minus accipit Christianus. Castigatio volentis fiat fusentatio non babentis. Voluntaria copio inopia fiat necessaria inopis copia. S. Leo serm. XI. In distributione quoque eleemosyna-σum, θ' pauperum cura pinguescant ebri lana ieiunia, is, quod suis quisque deficiis subtrabit, debilibus impendat , is egenis . Sanctus Petrus Chrysologus serm. vor. urit ieiunium : ieiunium fit, quod non pietatis cibo pascitur, quod potu misericordi non rigatur. Alget ieiunium, ieiunium demit, quod non eleemosynae vellus tegit, quod non miserationis operit vestimentam . Quia est terris ure , hoc misericordiam scimus esse ieiunio. Steat vernus fatus tota facit germina florere camporum; ita misericordia rota ieiuvii femina producit in florem. in eaelestem messem totam ieiunii se rit fructificara virtutem. Tandem uoncludit Augustinus fermeevi. alias de diversis lxx. Diania vestra non sint ratia, qualia Propheta condemnat, dicens : Non hoc ieiunium eIegi , dicit Dominus . Arguit enim ieiunia sitigiosorum , - quaerist piorum I arguit opprimentes .. quaerit relaxantes z argvit inimicantes , quaerit Bbeis
362쪽
Confectarium, in declaratur, quemadmodum lex eccle-
Austea de ieiunio iam obsolemisset , si merae forent recentiorum opiniones, oe Iieitae' consuetudines quibus bodie Cissiani a ieiunio eximuntur,
rum quod ex opinionibus quorumdam Calaistarum, dc manifesta Christian rum hodierna praxi profluit . Et, ut clarius quod dicturus sum pareat, memoria recolendum est , inter leges ecciesiasticas potissimam esse hanc , quae ieiunium praescribit : est enim fundata in ipso naturae iure , seu est iuris naturalis determu' natio. Dictum est enim , ieiunium in eommuni ab ipta naturali lege iuberis &tempus quo ieiunandum est, ab Ecclesia constitui. Insuper istius legis gravitas ex ipso fine patentior evadit. Eo siquidem spectat , ut carnem comprimat , & per duelles appetitiones spiritui subiiciat, mentem in Deum esserat, cor a rerrenis abstrahat, voluntatem indueat ad eluenda peccata, & pro iisdem Deo satisfactionem, di compensationem persolvendam, ac tandem ad iustitiam, & eaelestium eontemplationem animas aptas dispositas reddat. Haec omnia, & plura alia, quae as- ferri possent, legem hanc omnium ecclesiasticarum legum gravissimam, summique momenti esse demonstrant. Quare recensenda haec minime est inter illas leges quae mere positivae nuncupantur, si ieiunium absolute spectetur . Hinc manifesto embsequitur, grave, & satis evidens requiri momentum pro licita ab hac gravissima lege dispensatione. cII. Porro, K consisterent opiniones plurium reeentium Casuitarum, si licitae s rent hodiernae consuetudines Christianorum, haec gravissima Ecclesiae lex iam obsolevisset, ac de medio sublata esset . Quandoquidem omnes Theologi in tractatu de legibus docent, non pro paucis , aut minori communitatis parte leges ferri ;Κd pro omnibus, & universa communitate, ita ut lex suapte natura .mnes communiter eomprehendat. Quoties vero lue desinit obligare communiter subditos, seu maiorem subditorum partem, lex ipsa obsolescit et nulla siquidem lex pro pa eis edicitur . Haec penes omnes vera sunt. III. Si ergo verae essent recentiorum plurium opiniones, si licitae strent Christianorum exemptiones a ieiunii lege, reipsa lex dessasset. Nam paueissimi sunt qui ob aliquam rationem ex innumeris quas illi excogitarunt', ab ieiunio non sinteκempti. Exempti sexagenarii, exempti iuvenes, exemptae mesieres quinquagen riae, exemptae coniugatae ob debitum marito reddendum, ob pulchritudinem se
363쪽
3 3 8 LIB. II. DE ECCL. PLAE C.
vandam exemptae nubiles, ne sponsis vilescant ; exempti artifices, dc operarii ob laborem , exempti Nobiles ob mollitiem , vel ob piscium nauseam, quae earnes ipsis concedens, eos a ieiunii lege solutos reddit; exempti artium liberalium professores, Ac Magnatum ministri ob nimiam mentis applicationem, exempti Magn tes ob publicum bonum; exempti ipsi Religiosi poenitentiae professores vel ob 'concionandi , vel ob docendi exercitium . Hi simi exempti ratione status. Alii vero plurimi eximuntur ob peculiarem stomachi, Vel corporis debilitatem : alii plurimi ob vitandas nimias expensas : quippe si unus , aut alter de familia
carnibus indiget , omnes carnes comedunt, ne plures mensae in domo fiant.
Fiat nune supputatio, dc liquido constabit ieiunii legem ad paucos restringi Christianos . Quod si paucos obligat, iam non est lex . Et ne rei similitudine dec
piaris , non dicimus legem cessare, quod pauci illam observent . Absit hoc, Quoniam dc Evaugelium pauci observant , nec ideo cessat : quia tenentur mnes illud servare ; δc peccant, dum illud violant . At dicimus legem cessare, quando ipsa desinit obligare : quae enim ad paucos Coarctatur, lex non est. Recensiti autem cuiusque - status Christiani se se a lege Blutos reputant; dc re centiores Casu istae plures suis opinionibus , dc medici suis communiter illos ad legem non teneri declarant . Idcirco recte concluditur , quod lex ecclesiastica ieiunium praescribens cessasset, admisso 'semel veras esse opiniones modernas, &licitas Christianorum dispensationes , verius dixerim, relaxationes. Quandoquia dem Ecelesia ieiunium praeeipiens prae oculis babebat omnium statuum Chrinianos ; de nullum ex his statibus absolute exemit . Sola itaque dc vera imis potentia , sola infirmitas, non quam parit ieiunium cc uique enim ieiunium imeommodat sed quam morbus gignit, aliaeque extraordinariae caussae a ieiunio exisculant. Si incommodum quod parit ieiunium , a ieiunio eximeret ; ipsetnet legis finis a lege servanda absolveret. Corporis conflictatio, carnis maceratio, sensuum compressio sunt legis huius finis. Quid ergo insanius quam haec obtrudere pro legis dispensatione . -
IV. inae hucusque dicta sunt , confirmare iuvat auctoritate Eminentissimi
C rdinalis Palla vicini, & doctissimi P. Eliaalda, qui II. Part. Lib. VI quaest. xv I I. s. s. haec scribit. is Eminens illud ingen rum decus Cardinalis Pallavicinus inde ., opinionum harum absurditatem , falsitatemque Ostendebat , quod ex eis se. ,, queretur Iegem inter ecclesiasticas quasi primam dc potissimam de quadrais gesimali Qinliorumque temporum ieiunio cessasse iam , de nullos obligare, sedis desiisse s nihilque superesse , cur tantopere hae de/rdi confligatur . Sequelamis vero, probat οῦ quia in tractatu de legibus omnes supponunt . legem nono pro aliquibus , dc quasi paucioribus , sed pro omnibus , vel plerisque saltem is communitatis serri i neque eam Iegem esse consultam , quae plerosque sal-
364쪽
se tem comprehendere , & obligare non possit . Sed iuxta opiniones de latuisse nio dc abstinentia a carne lex ecclesiastica de Quadragesima, & ceteris ieiu- is niis non plerosque Ecclesiae, sed pauciores comprehendit , & obligat; ut quiis cumque eas opiniones , & apertissimas consequentias tantisper consideraverit. is inveniet. Ergo hae opiniones salsae absurdaeque si non essent , sequeretur cesse fata ians, & desiisse legem ecclesiasticam de Quadragesima, ceterisque ieiuniis; si solidiusque quis opinabitur, legem quae non omnes, non plerosque, sed pauciores
eommunitatis comprehendit , nullos comprehendere , quam ipsi opinentur si sartores , Concionatores , equo etiam iter faeientes non teneri ad ieiu- is nandum . . Ex sequelae ergo absurditate dignoscitur opinionum eorum salsio
si Ex his illud inferrem , eum laborem . illud etiam salutis nocumentum . se quod ex observantia quadragesimali per se sequitur in plerisque cuiuscumque is status, non excusare ab ea observantia ; sed requiri vel laborem, vel praeiudiis cium salutis esse extraordinarium , de plerisque uniuscuiusque status regulariteris non conveniens, sed maius. Quia lex Quadragesimae statibus omnibus Ecclesiae,, communis est. Et paullo insta. . 'si Ut ex . publicis orationibus liquet, duplex suit finis sanctae Ecelesiae : aliari ter , de quasi potior ,. ut pro peccatis nostris hanc poenitentiam agamus , si qua non modo aliquid patiamur, sed, etiam , sicut ipsa dicit, pro . preca-ia tis nostris iuste affligamur , atque in corpore maceremur ; alter , ut 'hacis eorporis castigatione mens reficiatur. Haec publica sunt in Ecclesia Dei, quo-- rum proinde non tam ignorantia, quam inconsideratio, dc libertas neminem ex-- Culare potest . Respice , inquit, o c. ut apud te mens nostra tuo desideris i h geat , quae se carn/s maceratione castigat. Item. Devotionem populi tui ἐγα Item . si Praesta ἐν e. ut familia tua , uuae se affligendo car em ab at emis abstinet , δε-- ZIano iustitiam is re a trianet. Item &c. Et dixi saepe, Breviarium esse bonum
. . is Haec porro Breviarii Theologia est de plano illa ipsa quam S. Thomas tradit
I. . 2. quaest. lxF. art. s. Manifestum autem es quod alterius ratiois es modus qui ,, imponitur in eoncupiscentiis secundum Nolam rationis humanai ἐν secundum rois tutam divinam a puta in sumptione cisorum , i ratiora humana modus 'iunia sur , ut non noceat valetudini eorporis , nec impediat rationis actum s s se cundum autem regulam divinae Legis requiritur quod homo castiget ramusia suum , is in servitutem redigat per abstinentiam cibi, is potus , is allarum
. . si Ecce ergo unde contrarietas oria sit legis ae intentionis Melesiae , & tot M opinionum , eitis intentionem frustrantium e nam alia regula hi opinatores,
365쪽
si alia vero Ecclesia mater utitur . Opinatores scilicet utuntur regula humanaeis rationis , idque primum habent, & respiciunt , utrum ieiunium , & abstine is tia a carne nocitura est 4 afflicturaque ieiunantem ; & a ieiunio liberant. - Αt mater Ecclesia , non hac regula , sed altiori alia dimetitur , scilicet diri vinae legis et & Vult ut per abstinentiam quadragesimalem vere pro pereari iis nostris Urigamuν , patiamurque in carne I item ut maceremur in corpore, is sicque . illud in servitutem redigatur , mens vero evadat robustior ; atqueri ipsae voces poenitentiae , afflictionis in carne , macerationisque corporis sa- δε tis palam esserunt eum modum qui per regulam divinae legis imponitur . se Neque opiniones contrariae sunt prosecto castigativae , poenales , aut assii-- ctivae carnis , neque eommercium habent eum maceratione corporis si Lex Dei , & ea utens mater Ecclesia in constitutione Quadragesimae haudis sumit valetudinem , vel invaletudinem corporis sed per aliquam etiam ,, eius invaletudinem vult ipsum castigari , amigi , macerari s & ita in de-- bitam servitutem redigi, atque debitas peccatorum Poenas quoquomodo emu
si Ais r Ergo nulla ratio habenda erit valetudinis , vel ImaIetudinis, nul-- la aegritudinis , vel etiam mortis 3 Negamus consequentiam , vel distingui- is mus , dc dicimus eam invaletudinem , vel salutis detrimentum eonsidera is dum non esse quod per se sequitur ex abstinentia , paenitentia , ac maceis
ratione corporis ; eum hoe per ipsam intradatur . Considerandum vero esse , is si quon aliud maias , & extraordinarium immineat . . . . Ad hoc porro di se gnoscendum dedimus illud fgnum , utrum scilicet invaletudo, de dolor, autis labor sit dingularis , & plerisque convenire soleat in quovis statu , an non is Rari enim sunt post transactam iuventutem , qta malo aliquo non lab ti rent. Quod si Iabor , vel invaletudo , vel dolor regulariter convenire ple- , risque soleat , non sufficit , ut diximus . Aliud etiam signum esse potest viis dendo , quae caussae lassicere soleant in Religionibus observantibus ad se e . eusandos a Quadragesimis , abstinentiaque earnis, quam praecepto , vel voto, profitentur o Et similes iussistent . Minores non lassicient in saeclitaribus viris, is etiam Principibus, quoad Quadragesimam ecclesia stieam, & communem . Sedri vides, & dieis e Ni latet sunt , illi autem Religiosi et ergo stultitia est utrosque se conferre. Verum dicit Chrysostomus i hoe esse quod omnia perdit . Itaque laiciis non minus, opinor, meeant , nec item habent corpora rationi magis subdita .ri Ergo in eis magis urgent fines Ecclesiae. μV. Hinc colliges, Christianos illos qui ob ieiunium noctes vigiles ducunt, itilectulo se e volutant, quin somnum capere valeant , copitis incommodum, stomachi revolutionem , saucium ariditatem . aliaque id genus obtrudunt: eolligea,
366쪽
inquam . minime dispensandos esse praelatos Christianos o quia eiusmodi ineommoda plus minusve in omnibus ieiunantibus reperiuntur. Haec autem omnia assuetudine superantur, ut patet in tot vere religiosis Viris. Alioquin tam dispensati, quam dispensantes peccabunt . Mirari satis non potui , plures etiam Religiosos viros, nedum laicos , qui tranquilla conscientia ieiunia solvebant ob solam medicorum licentiam seu attestationem . Nam , sicuti & Consessarii, & poenitentes saepe in foveam eadunt; ita multa magis'medici, ac ficti aegroti . Quod vero inquit Eli-zalda loci citi multi censent se habita licentia utriusque medici peccare non posse. falsissimum es , ut supra de M ris ostensum est . Et ute'que medicus peccare pol est, is etiam qui sequitur. ' . .
367쪽
NTER quinque Ecclesiae praecepta decimarum solutionem, E eIesiae ministris faciendam , recenseri , res comperta est . Alii quinto , alii tertio loco debitum istud collocant . Hoe discrimen nullius momenti est : idcirco cuique licet quem malu rit ordinem servare . Theologiae moralis tractatores paucis istius praecepti .dissicultates perstringunt . Quoniam , quae sorum internum Christiani populi spectant , paueae, sunt I eas vero quae forum eκ- ternum inspiciunt, ad Canonistas remittunt. Nus media via de more incedemus . Fusius quidem quam Theologi soleant , praeceptum istud explicabimus ; non tamen Omnes Canonistarum controversias sub evamen inducemus.
reticorum errores recensentur, θ' refelluntur ..
I. Ecima est illa fructuum pars quae quotannis Ecclesiae ministris persolvitur . Decima nuncupatur , quia est omnium bonorum mobilium , sive fructuum iure quaestorum pars decima . Olim Ecclesiae, plebes, & altaria nuncupabantur : nam inquit Urbanus secundus in Synodo Nemausensi . Ecclete , TeIdecimae Sulgori vocabulo apud nos altaria nuncupantur . Christianus Lupus Tom. VI. edit. Ven. in schol. pag. 89. haec addit : Easdem is plebes fuisse appellatas, audivimus supra a Dycto Petro Damiano . Hine Mi i arum Rectores etiamnum hodie
368쪽
euneupantur Plebant .. Nebs habet Eciae fiam , Ecclesia altare, altare decimam. In decimis duo consideranda sunt : nimirum & fructus qui percipiuntur , qui certesiae quid spirituale esta
II. Decimarum origo quamcumque legem scriptam praecedit .. Abraham siquiadem ante striptam per Moysem legem decimam partem bonorum quae de qua tuor victis Regibus reportaverat, Sacerdoti Melchisedech dedisse , Scriptura testa tur Gen. x Iv. Et dedit ei decimas ex omnibus . Iacob quoque ,. cum Mesopotamiam. patris iussu uxorem ducturus, peteret , decimam omnium bonorum se Deo daturum vovit , ut eumdem propitium in tam arduo. negotio demereretur . G nes. κxv III. Votum vovit , dicens : Si fuerit Deus mecum , is custodierit me in via per quam ego ambuis , is dederit mihi panem ad vescendum , is vestimentum ad induendum , reversusque fuero prospere ad domum patris mei ,. erit mihi Dominus in Deum , is lapis iste quem erexi in titulum , vocabitur domus Dei dicunctorumque quae dederis mihi, derimas seram tibi. Quid plura Ipsi Auctores ethnici scriptis prodidere , maiores suom decimam fructuum partem. diis consecrare fuisse solitos .. Plinius enim Lib. XIX. cap. XIV. inquit. Thus coluctam Sa .hotam camellis eonvehitur , porta ad id una patente . Digredi Uia capitales Ieges fecere.Ibi decimas Deo , quem vocant Sabin , mensura , non pondere , Sacerdotes capiunt, nee ante mercari licet . . . Sunt is quae Sacerdotibus dantur portionesse ibisque Regum ceris . Tullius Lib. III. de natia deor. capia xxxv I Nsque Hercussi quisquam decumam seu decimam) vovit umquam, si sapiens factus esset : quamquam 'thagoras , cum in geometria quiddam novi invenisset, mos bovem immo Lasse dicitur .. Plutarchus quoquo narrat, Lucullum , Romani iuris peritum, maximis opibus donatum fuisse , quod decimas diis persolvendas vovisset .. Quae omnia antiquam produnt decimarum Originem .. Ant2 legem scriptam tamen nullum extabat praeceptum solvendi decimas . Quapropter tempore legi. naturalis sancti Patriarchae decimas solvebant, non aliquo praecepto cogente , sed religioni&
III. Porro, quamvix nullam ante legem scriptam esset praeceptum, quod declimas praescriberet ς congruam tamen ministris Ecclesiae , pro populo. divino cultui vacantibus ,. sustentationem conserendam esse, lex ipsae naturalix omnibus semper Persuasit .. Lex autem positiva seu scripta definivit, hanc alimentorum quanti talem decimam debere esse partem omnium mobilium bonorum . Levita xxv I r.
Omnes decimae terrae , sive de frugibus, sive de pomis arborum , Domini sunt, is tui sanctificantur . Omnium decimarum lovis, is ovis, is evrx, qux sub pastoris virga transeunt , quidquid decimum venerit , sancti Dabitur Domino . Ratio autem ob quam Deus Levitis decimas dandas praeceperit, assignatur Lib. Num. quid temporale sunt, & ius eosdemi fructus percipiendi, quod In ministris Eccle-
369쪽
cap. xv III. Filiis autem Levi dedi omnes decimas Israelis in posses em pro mianisterio quo ferviunt mihi in tabernaculo foederis. IV. In veteri itaque testamento iure divino Sacerdotibus , & Levitis deeimae debebantur de omnibus fructibus terrae r quia reipsa sic praecepit Deus in lege per Moysem populo data, ut ex relatis textibus planum est . Praeceptum istud iudiciale suit : ideo, mortua lege mosaica per mortem Christi , cessavit. D.. Tho.
mas a. a. quaest. lxxxv M. art. I. hanc de decimis quaestionem quatuor articulis veris
sit, omnesque difficultates summa perspicuitate resolvit. In decimis duo considerat . Primo Sacerdotum , seu ministrorum Ecclesiae congruam sustentationem. Seiacundo determinationem isti ux sustentationis in decima parte. Ex quo inseri, praeseceptum de solvendis decimis partim fuisse iudiciale, & partim morale. Quatenus definiebat, alimenta conserenda Sacerdotibus esse decimam partem, iudiciale fuit. ;quod omnino cessavit, promulgata Evangelii lege e prout vero praecipiebat a populo alendos esse ministros Ecclesiae, morale fuit; quod etiamnum subsistit . unde prae tum inquit Angelicus de solutione decimarum paraim quidem erat morais. inditum naturali ratione ,. partim autem erat iudiciale ex divina institutione robur
V. Praeceptum istud , prout morale est , seu prout iubet, ministros Dei , spirio
tualia populo impartientes, ab ipso populo sustentandos esse, in omni lege, sive naturali, sive mosaica, sive evangelica viguit : quia ab ipsa lege naturali descen die. od evincit D. Thomas ex Apostolo Paulo, qui I. Corint. I x. haec scribit e uis militat suis stipendiis umquam ιν' Quis mantat vineam , de fructu eius non edit Quis pascit gregem , de lacte gregis non manducat ' NAmquid sciscundum hominem haec dico e An ἐν lex haec non dicit sy Seriptum es enim in st te Moo : Non alligabis os bovi trituranti .. Numquid de bobus cara est Deo ' Aspropter nos utique hoc dicit am propter nos scripta sunt , quoniam debet 'De, qui arat, arare ;. Ο qui trituras in De fructus percipiendi. Si nos vobis onritualia, feminavimus, magnum est y si nos, carnaiza vestra mesamuι ' . . . . Vescitis quoniam eui in sacrario operantur, quae de sacrario sunt, edunt; on qui altari δε- nrmiunt , cum astari panicipant f Ita is Dominus ordinavit iis qui Evangelium. annuntiant , de Evangelio vivere. Ex hac D. Pauli auctoritate concludit D. Thimas loco.Iaudato, ministris Ecclesiae, qui populo spiritualia suppeditant, ex iust, tia deberi alimenta ad corporis sustentationem ; non secus , nec iure inferiori ac laicis operariis , ministris, & militibus debeamur, qui in commune Reipublicae bonum laborant. Muod enim eis subdit Angelicus qui divino cultui ministrabant ad salutem populi totius , populus necessaria victus ministraret , ratio naturalis diactat ; sicut is bis qui communi utilitati invigilant , scilicet Principibus , is militiabus, On aliis huiusmodi, sipendia victus debentur a popula..
370쪽
i VI. Εκ his eolligitur, in 'novo scedere iure naturali, & divino , quemadmodum in veteri , populum teneri subministrare suo Parocho corporis sustentationem Quod vero pro hae sustentatione populus solvat decimam partem fructuum, seu bonorum mobilium, est tantum eX iure ecelesiastico . Quoniam praeceptum divinum, impositum Iudaeis sol Vendi deeimam partem omnium fructuum terrae, re nino celsavit in morte Christi, ut dictum est. Animadvertit tamen Angelicus hoc esse discrimen inter iudicialia, dc caeremonialia praecepta Veteris logis. Iudiei alia, licet non obligent in lege gratiae , possunt tamen observari absque pecca to; immo ad eorum observantiam tenentur fideles, si auctoritas accedat Ecelasiae. Et quia Ecclesia rei a statuit alimenta , quae populus ex iustitia dare ministris Ecclesiae tenetur , debere esse decimam partem fructuum, terrae ; ideo dicitur, solutionem decimarum esse iuris ecclesiastici , non divini, in lege gratiae . Caeremonialia vero praecepta nullo modo licita sunt. M autem Me differentia cinquit D. Thomas loco citato i Alter eaeremonialia, is iudicialia flegis praecepta , quod eaeremonialia illicitum es observare tempore legis novae ; iudicialia vero , etsi non obligent tempore gratiae , tamen possunt observari ob ue pereatos is ad eorum observantiam aliqui obligantuν, fi statuantur auctoritare eorum quorum es condere legem : sicut praeceptum iudiciale veteris legis est , quod qui furatus fuerit
ovem, reddat quatuor oves , ut legitur Exos. XκII. quod F ab Hiquo Rege flatu tur, tenentur eius subditi observare. Ita etiam determinatio decima partis solveniadae est auctoritate Ecclesiae tempore novae legis instituta fecundum quamdam humanitatem , ut scilicet non minus populus novae legis ministris novi testamenti exhiberet , quam populus veteris legis mini ris veteris testamenti exhibebat ; eum tamen populus novae legis ad maiora obligetur fecundum illud Matth. v. Nisi abundaverit iustitia vestra plusquam Scribarum , & Pharisaeorum, non intrabitis in regnum caelorum I cum ministri novi testamenti sint maioris dignitatis quam ministri veteνis testamenti, ut probat epostolus II. ad Cor. II. Sic ergo patet quod ad folutionem decimarum homines tenentur partim quidem ex iure naturali, partim e iam ex insitutione Meos . VII. Quae hucusque producta sunt , sinciunt ad confutandos omnium haeret Leorum errores . Primus hae de re error fuit loannis V Uiclessi, qui, teste Thoma Valdensi Eib. II. Doe. M. art. Dr. cap. lx in docebat, decimas , puras esse eleemosynas, nulloque iure Sacerdotibus deberi. Errorem hune secuti postea sunt Anabaptistae , & Trinitarii . Addebat VVicleffus , eiusmodi decimas neque tamquam eleemosynas dandas esse Sacerdotibus malis . Hos VViclassi errores damnavit Concilium Constantiense fess. v m. art. I 6. his verbis . Deeimae sunt purσeDemosens, si possunt Parochiani propter pereata suorum Praelatorum ad sibilum suum eas auferre Haec est una ex propositionibus ipsius VUiclessi , quam meri