M. Antonii Mureti Opera tomus 1. 5. Tomus 5. Commentaria Mureti in libros Ethicorum Aristotelis, continens in Aristotelis Oeconomica annotationes, interpretationem in Commentarium Alexandri Aphrodiensis ad librum 7. Topicorum Aristotelis

발행: 1730년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

461쪽

Dotata an indotata.

Antiquitus formosis mulieribus dotes a viris dari mos erat, unde & Alphesiboeae puellae, de quibus Eusathius Odyssi. o. Auctor Elymol.&c. Tacitus de moribus Germanorum : Dotem non uxor marIto sed uxori maritus offert Inter sunt parentes, Θ propinqui , ac munera probant: munera non ad delIcias muliebres quaesita, nec quibus nova nupta comatur : sed boves, Θ fraenatum equum, est scutum , cum framea, gladioque . In haec munera uxor a cipitur , atque Invicem ipsa armorum aliquid viro adfert ;hoc maximum vinculum , haec arcana sacra, hoc coniugales eos arbItrantur . Plato lib. s. de legib Tres ἐκ-δδόντα iure οἶν ριώτε αεθαι πνοικα τοπαρα πώ μυηδ' η

τινουν. Sed tamen lib. 7. permittit dari, & accipi perpar-Vam quandam pecunio iam . Apud quosdam populos formosae dotem accipiunt: sed quae in commune confertur, ut sit unde deformes collocentur. Multa Megadorus apud Plautum in dotatas mulieres, quem vide omnino in Aulularia . Sed & Euripid. hoc maxime Uritur argumento ad mulieres vituperandas, quod ipsi parentes, ubi eas diu eda carunt, ultro pecuniam dent, ut ab eis liberentur .

sua forma.

Bisc, aut ut alii, Pittacus. dicebat, ει καλιά, κοπιά. Mπιχρα , πσπην. Quo in loco, male, vulgo πρινδε , interpretantur , poenam, cum furiam significet. Quare media qu*sdam forma probanda est, quam Phavorinus, uXO-riatas

462쪽

riam, antiquiores , statam formam dixerunt . Gelli lib. 3 cap. D. Ennius fere foeminas esse incolumi pudicitia asseruit, quae fata forma forent. Petronius Arbite L. R -ram fiscit misturam, cum sapientia forma. Martia sis. Lis est cam forma magna pudicitiae Nocuit Menelao nimis pulchra. Nocuit & Candauli,. de quo vide Herodotum tib I. - . i

Hesiodus:

' δε γαυῆ τετορ' ηcώη, πειλῆ p δε' γαμοῖ . Quos versus varie exponunt iurisconsulti . Plato lib. 6. de leg. ad finem, constituit puellis, a sextodecimo, usque ad vicesimum . maribus a trigesimo,ad triges quintum. Aristoteles multa affert, cur huic rei diligenter providendum sit. Primum enim si ita copulentur , ut alteruter eorum ineptus sit ad generandum, apto adhuc,& vigente altero, magna sequentur incommoda. Opor tet igitur, virum tanto esse maiorem natu , ut con Currant tempora . Foeminae enim, ut citius generant, ita citius desinunt . I i. Deinde , ne aut parentes, si sero coeperint, dare operam liberis, neque educare eos possint usque ad no-rentem aetatem , neque meritam gratiam vicissam ab eis recipere: aut si nimis cito , minus honorentur , ab eis iam adultis , δεα N πάρεγγυς τ Θέλικέας .lII. Tertio , ut corpora robustiora gignantur,e γονα autem iuniorum sunt μγονα ἀτελη . θ- ώια μααον, s. μικρά τώ Mορ - , quod statim post exemplo docet . rIV. Adolescentulae dissicilius pariunt e di saepius enecantur, idque oraculum Trae Zoeniis redditum significavit, cum eos monuit, ne tam mature semen

463쪽

η o M. ANTONII MU RETI. in agros spargerent , de quo vide Victorium in commentar . ad eum locum . ' V. Ipsi mares , si cito coeant, non crescunt. Ta- eitus . de Germanis . Sera iuvenum Venus r eoque' inex. kaussa pubertas. Nec virgines festinantur . eadem iuuenta , similis proceritas , paros , validaeque miscentur , ac robo

ira parentum His referunt. Caesar de iisdem lib. 6. svi diutissime Impuberes mansuerunt , maximam inter suos feruhelaudem ; hoc ali saturam , hoc vires, neruosque confirmari putaπt , intra' annum vero vice fimum foeminae not/riam babuisse , in turpis Is habent rebus . . UI. Ad temperantiam mulierum plurimum conis fert ; nam ivuenculae cognitae , intemperantiores evadunt , propterea virgines circa annum aetatis XUIII. nuptui tradi debent, viri uxores ducere circa annum' trigesimum septimum . Ut haec adducta metu τοκτπικὸν viri, o φυλακταἰν

mulieris .

Constantius tamen esse domi in hoc sgnificabat Testudo Phidiacae Veneris pedibus supposita , ut Pausi-

nias tradit. Plutarchus & Herodotus auctores sunt Aegyptias mulieres calceos non tulisse, ut sic videlicet , domi se continerent , non foris extra vagarentur I fa i mam enim non larmam mulieris notam eme oportet.

Primum igitur ) Lex communis Pythagoreorum propter quam & ab animalibus abstinebant. Cui sunt eu terni concubitus) Iason apud Euripidem.

Perῖnῖquum videtur esse , ut pudicitiam vir ab uxorer exigat, quam ipse non exhibeat , L si Vir uxor. g. lu- dedi. d. Ad Ieg. Iuliam , de adulteris .

464쪽

I N. O E C o N O M J C Λ Λ R I S T. . MI De corporis ornatu sit haec praeceptio ) Eustathius commentar. In Iliad. τ. testatur apud Syracusanos l*ge cautum sta i sie, ne aurum, aut purpuram ferrent mulieres, nisi impudicitiam professae , quod dc apud Lacedaemonios valuisse , testatur Clemens Alexandri n. lib. 4. paedegogi . Cyprianus in epistola de ha-

bitu virginum . Si quis pingendi. artifex , Pultum aD- cuius , se speciem , et cruoris qualitaIem aemulo colore signasset , Θ Hηato iam consummatoque simulacro manus alius inferret , ut iam formata , iam picta , qu peritior reformaret , gravis prioris artificis iniuria , ex iuster, indignatio videretur st In te existimas impune laturam , tam improbae temeritatIs au clam , Dei artificis offensam λ ut enim impudica circa homines , Er incesta fuci lenocinaitibus non sis, cor Utisque violatisque, quae Dei sunt perior adulteris detineris. D. Hieron. epist. ad Marcellam. Illae Christianos oculos scandalizant potius, quae pursu rusO Θ quibusdam fucis , ora , oculosque depingunt, quA rum fucies v eae, Θ nimio candore deformes idola mentiuntur . Iuibus si forte improviris , lacrymarum silla eruperit sulco defuit, quas nec numerus annorum potest δε-cere quod vetulae sint , quae capillis alienis verticem fra-unt , i, praeteritam iuventutem rugis an Dbus poliant, vide dc D. August. epiit. 7ς Plutarch. ε, γαμηL. - ιγ'

Ut servos emciamus bonos Crassius ςaeterarum Ierum curam servis mandandam : servos ab ipso domino curandos esse dicebat . Plutarchus in Crasso. RDispereator dc operarius in dispensator est Atriensis , dioecetes. Necesse e li , dc parare. α a irreeOS . Male agitur cum domino, Eem villicus docet . ,Cato.

Cum servis autem dominus ita versetur in Cato e Familiae male ne fit, ne algeat,ne esurIat : opere bene eAercessio Si quis, 'quid deliquerit, pro noxa bono modo vIudscet , probeης facto gratiam referat, ut aliis re Ie facere libeat .

465쪽

4 1 ' Μ. ANTONYI MURETI IN OEC.&c. Quod aut vini potus) Servi a tribus rebus praecipue

sunt avertendi, a vino, a somno, a venere. Xenoph. Cato tamen amabat servos , qui plurimum dormirent.

Μilitiae Carthaginenses) videndus Plato sub finem,

Si castigatio laborque deest) Nihil agendo , homines male agere discunt . Cato . Alimentum , quia semper idem suggeritur non esse medicamentum J Amueta enim non movent . Mart. Meeit poto Μithridates saepe venens, oec. Quod aiunt dolium perforatum Xenophon in Ομ

est, apud Plinium lib. 33. cap. I. Piger, qud appellatur Ocnos, Spartum torquens, quod asellus arrodit. Et Properi.lib. . DignIOr obliquo , funem qui torqueat Ocno , Aeternusque tuam paccat Asille famem. De quo etiam vide Plutarch. εὐθυμίας . Athenienses enim vendentes emunt in Ita facere solitum Periclem , narrat Plutarch. in ipsius vita . ' Perses quidam , quodque Libys respondisse dicitur Xenoph. in oeconomico Barbarum dicit: καλῶ δέ μοι

Domini prius expergisci, quam servi) Recte Homeri

At Cato de villico ait , primus cubitu suetat, postremus

Quae recondideris, invisenda in Nam. Illa minurfurem metuunt, quae saepe videntur. Domus ita statuenda , ut ut aestate salubres ventos vide . quae docuimus lib. I . Var. Lect. cap. I .

466쪽

ARISTOTELI STOPICORUM

LIBER SEPTIΜUS,

Et in eundem

ALEXANDRI APHRODISIENSIS

467쪽

PATRICIO DIUIONENSI S. Uibus ex causis quaeque res essecta es , Luci Memmi, eartim in teritu ac commutatione ipsam quoque labefactari ac concidere necesse est. Quare mirandum non υ, si quas ah Pitias vulgaris aliqua ac levis caula coniunxit , eas nutare ad omnem, ut dicistir, ventulum , tandemque ad nihilum recidere ι deamus ' Me vero non fluxa aliqua res, et vicissitudini o noxia conjunxit tibi: seductim eximia

quaedam ingenii naturaeque tuae bonitas magnam in animo meo rui admirationem excitasset , ea deinde inter nos amicitiae fundamenta constituta sunt , quae quia aeternas planeque divinas radices habent: falluxtur , fi qui coniunctionem hanc nostram atii locorum intem vallis

468쪽

vallis, aut temporum, utit I tilia 'vi semper saevientis in optimos quosque fortunae, di olvi posse arbitrantur . Equidem cum praesentem trnunquam non visus sim admirabili quodam, omninoque immenso amore compleni H ex quo tamen flagitiosa illa nos quorundam coniuratio Lyraxit, ita eum in dies augeri sentio, ut pene iam a m fro meo Aristotele disemiam , credamque etiam ad ea ., in mira quae sunt, aliquam feri pose accessionem. Cuius rei, non tibi, cui hoc certissimum est , sed ceteris omnibtis indicium volo esse, quod cum buve Alexandri Aphrodi essi si verus es index librum animis eatis Isa, e Graeco inrerpretatus etiam in publicum edere flatuissem , neminem habui, cui eum potius

469쪽

ALEXANDRI APHRODISIENSIS

Iam vero quaestionum in quibus Idem , an aliuae fit, ritur:ἰ explicanda tractatio . Cu=n aurem variae a no bis propositae sint eiusdem acceptiones , ea nunc utemur , ex omnibus maxime propria os .

CUM dixerit in primo Topicorum . desinitioni

adiuncta esse ea quoque problemata, in quibus, propositis duobus, idem ne sit unum cum altero, an vero aliud , quaeritur , eodemque loco eius rei caussam indicarit , recte atque ordine , problematis ad definitionem spectantibus , de quibus proximo superiore libro eκplicatum est , annectit ea in quibus de eodem atque alio quaeritur : locosque tum ad destruendum , tum ad astruendum aptos hoc septimo libro tradit: ita ut Ioci qui de eodem furit, eos qui sunt de definitionibus , proxime subsequantur . Hi autem Ioca de eodem utiles su ut, ad tractandas quaestiones de rei alicuius definitione institutas quibus enim locis hoc cum illo idem esse ostendimus, iisdem ostendere possvinus propositam aliquam finitionem idem esse cum

470쪽

I u VII. TOPICORUM. ' ' η' eo quod definitnr: contraque quibus locis ostendinatis 'hoc ab illo aliud esse , iisdem ostendi licet aliud esse definitionem quampiam, & aliud id , quod definien- .

dum proponebatur . Dicebamus autem maxime proprie idem esse id , quod numero unum est . Primum igitur confiderari hae poteβ , ex casibus , ex coniugatis , ex contrariis . Nam si iustitia . oe fortitudo eadem. es: iusus etiam O fortis : iusteque ει

fortiter , eadem erunt . Similis quoque contrariorum ratio

est . Nam si haec eadem sunt, er quae iis adversantur , ea

Aem erunt : quodcunque eorum quae diximus contrariorum genus accipIas. Si enim utrunque idem est,nihil sane intererit , id quod bule , an id quod illi contrarium essumpserIn Quia idem aliud cum alio variis modis dici potest , idcirco admonet, de eo quod maxime proprie idem dicitur, totam hanc disputationem fore. Porro maxime propria eiusdem acceptio est, quia aliquid unum di idem numero esse indicavit. Ubi enim aliter hoc vocabulo utimur , sere aliquid adiicere solemus, ita ut ea de quibus agitur, dicamus eadem esse genere, aut specie r hic vero sine illa adiectione , Idem , dicimus : ac ne illud quidem , numero ,. addere consuevimus. Praeterea si qua eadem numero sint , ea tum genere , tum specie eadem esse consequitur : at eorum modorum alterutro eadem esse possunt, quae tamen

numero eadem non sint. Quamvis igitur idem multis . modis dici potest , tamen hoc loco de iis demum quae numero eadem sunt . verba facturus est : nam & definitio cum eo quod definitur idem esse hoc modo dicitur e numero videlicet, non aut genere, aut specie idem . Et vero eorum omnium quae de eodem traduntur, haec tantum pars ad definitionem attinere censenda est, nempe in qua de iis agitur, quae quandam cum ipsis definitionibus communitatem habent. Nam sit ne aliquid cum alio idem genere,ex ipsis qui ad genus ra- usu

SEARCH

MENU NAVIGATION