장음표시 사용
111쪽
M2 fistu. Theol. Lib. III. de Deo ino etc. nisi quid, et quidem libere, eredere, Et facere di be
mus : et propterea undique admonitiones , consilia , et Praecepta. Sed ad quid ista omnia, nisi in nostra esset voluntate , et Potestate facere, et non facere 2 Sed praeripiuntur vel uli media necessaria ad salutem Consequendam , ut videre est praesertim in toto Evangelio, et aliis libris novi foederis. Ergo observallo libera legis, hoc est bona opera libere praestita sub auxilio gratiae, Est
Causa vera nostrae aeternae salutis.
2οo. Sed si praedestinatio, quae sine dubitatione nouest pro omnibus , esset gratuita, quid dicemus de reprobis 8 Si praedestinatio est unice a Deo , et independenter ab hominibus . si omni , praedestinati necessario salvantur; profecto qui non sunt praedestinati, neceSSario quoque erunt reprosi. Ergo dicendum, quod sicut a Deo est Pruedestinatio , ita pariter a Deo est reprobatio. Sed in innumeris scripturae locis Deus dicitur velle omnes salvus , et nullum perire: Pl item habemus, Perditionem esse a nobis. Ei enim Apostolus in prima ad Tit noth.
cap. II. v. dicit. oui ( Deus omnes homines vult scit, vos fieri. Apud Erechiele in cap. XVllI, v et o legimus:
Numquid volunt iis meae est mors impii , dieit Dominus DeuS, Vt non tit conueri luttir ct oiis suis et Pii ut Ergo dicenduin , quod prue lustinatio gratuita vim iucit contra Scripturam et et pinplerea quod opposita, VJUSt e, Prauvisione meritorum Sacrae Scripturae Eousormior Est.2ol. Sod et stilis sussi Agantur sancti Patres iam Graeci , quam Latini. Et quidem ex istaecis origones in Epist. ad Rom. cali. VIII. ad illa verba , quos Pruc3cisu, et Praedestinatist , Pa de causa, scribit, Paulum illa dixisse , ut illos ostendi rei praecognitos a Deo , in quibus Fciens quilius Pssent , amorem Suum Deus e stuctumque posuisset. Sanctus Ioanne, Chryso, iomus IIo mil. XVI. cap. IX. Epist. nil Romanos scribit. Un ervo olii Dcisci gunt irae , cilii misericor icto p ea Propriotirbitrio. Et simili modo loeuli sunt Theodoreius, Theo
112쪽
Pars VI. do D II. Praedest. Mist. labrosius in I b. de Fide cap. V. scribit. Non ante Priae-
destinia Pit . quαm PriaeSciret, sed quonium meritet Praescivit , eorum Praemia praedestinauest. Et S. Ilieronymus in Epist. ad Helvidium scripsit: Detis non salint irrcti Onα-biliter , sed comis praecedentibus . . Ex quo 3equitur non sentes eluit , Sed hominum Poluntiates. Ili profecto, multique viii , .ire possunt cornua illis , qui adducuntur adesonsoribus gratuitae praedestination I S.IOI. Prob. Secunda pars.. Docli inu Eccloiae e , i, quod
Christus pro omnibus PASSu, et uitari ita, edit, Vt Prra tam Hi bus abunde Salis secit et cur ergo uou omnes puritier Salvantur , et quidem non Solum pereulit illi, qui cauSum redemptiorii, noluerunt Agnoscere, et amplecti , sed et
inulti quoque , qui Christi Religionem amplexati, illius
praecepta non servarunt Z Sine dubio, peracta Redemptione , pro omnibus coelorum portae I ESerulae fuerunt: Cur ergo tion omnibus datum est ingredi , sed illis solum, qui Sub auxilio gratiae bona opera poSuerunt Z Certo noli alia de causa id fieri dicundum est; nisi quia ex voluntate Dei satisfactio Christi, licet i x Sus natura fulseiicientissi ina, tamen sola non Sullicit ad nssequendum fructum Redemptionis , ut ingredi possimus j a uuam Coolorum ; Sed requiritur quoque ulla causa ex parte hominum , requiritur libera uo, tra cooperatio , requiruntur merita. Ergo merita ex voluntate Dei non Sunt Essectu, Sed coucauSue praede, tinutionis , vel saltem , ut diculit Scholastici , sunt couditio, Sine qua non assequimur gloriam. Ergo praedes linatio eSi ex praevisione meritorum. Io3. Sed et quaero etiam a defensoribus gratuitae prue destiuationis , qua de causa coelestis gloria in Scriptum ris dicitur merces , dicitur corona 8 Sed quomodo iner-ces , DiSi eSSel, Saltem ex parte aliqua, remuneralio virtutum , laborum, meritorum 2 Quomodo corona , nisi susceptum et superatum fuerit ceriumen Z Profecto non
coronabitur , nisi qui legitime certaverit. Si ergo laboreq Sunt causa mercia is , Si certamen eSi causa corollar,
113쪽
si sistit. Theol. Lib. III. A Deo Uno et . et non contra , nisi loqui vi limus de causa finali, dieen. dum , quod merita sunt eausa coelestis gloriae , et non linoc causa illorum. concludendum igitur quod systema praedestinationis ex praevisione meritorum clare evinci iur ex theologica ratione. ( cout quae dicta sunt S. t 8S, De reprobotione. Io . Non pigent hic aliquid addere de reprobatione. Duplex linque in scludis distinguitur reprobalio , post ii vis scilicet , et ni guttvn Positiva esset actus Divinae volunt alis, quo duci rueret illi quos aetorni poena addi CPudos . Negativa vero est simplex non electio ad glorium
Magna lunestio a pilori solet , unde scilicet repetenda sit reprobrilio. Ioannes Calvinus impie docuit , positivam reprobationem unice repeti debere ex Dei volun in te , et iudependentur a quocumque peccato. Tam impius error evidenter opponitur Scripturis, praesertim doctrinae Apostoli nil pomuncis cap. II. ubi v. S. ait. Secundum durillam tu iam , et impoenitens cor thescturians
tibi iram in die inste , et rei elationis justi judicii Dei .
qui reddet unicuique serundum veret ejus Ei v. . Non enim est cico 'Plio personαrum vi d Deum. Nulla cin-rius docere poterat Apostolus , reprobulionem PSse non
a voluntate Dei , sed ab operibus hominum J Ei id om error damnaliis suit et Concilio Triden lino sessione v I. cuia. XVII. Si quis justificalionis strati ii nonnisi Priam
114쪽
lini, nolint, necesse est dilabantur omnes di fenSores gratuitae praedestinationis ad gloriam. Etenim si nullus medius flatus est inter praedestinatos ad gloriam, et reprobos , quoties electio , Sive praedestinatio est a Deo , sine intuitu meritorum . reprobatio quoque a solo Deo erit , siue praevisione demeritorum , quoniam qui electi
non Sunt , non posSunt non esse reprobi. Io6. Sed qui contra tuentur praedestinationem EX Prae- visione meritorum reprobationem quoque asserunt ex praemvisione demeritorum. Indo quoque licet videre , quam probabilior sit . ne dicam certam , nostra Superius eg- posita propositio in negotio praedestinationis. Sed Seorissim refellimus o innes , et quidem primo Ioannem Calvitium , cujus doctrina ut haeretica damnata est.
De fide Catholica tuemur , impiαm esse CαIPini sententiam , Scilicet Positiναm reprobαtionem repetentam essgeae sola Dei Boluntate, induendenter ci Peccatis. Io . Prob. breviter ex Scripturis. Iii osea cap. XIII. v. s. legimus. Perdilio tνα, Israel: fontummodo in me auxilium tuum. Et Egechielis cap. xvm. v. 23. Scri Ptum est. Numquid noluntatis mecte est mors impii. dicit Dominus Devi, et non ut conpertatur et viis suis, et BiναιJ Si ergo
perditio est ab hominibus; si volun intis Dei non eqt . ut homines pereant, profecto impia dicenda est Calvini sententia. Et eo magis impia , et haeretica , quia Solent niter proscripta a Concilio Tridentino , ut diximus( S. aoi ) , et omnimode opposita rectae rationi, quom niam bonus Deus, et justus per essentiam, nequit sine noxia aeternis suppliciis damnare homines . Postquam perditam restituit humanitalem per Divini Verbi Inearnaliouem.
115쪽
is Datii. Theol. Lib. III. de Deo Uno ero
dio . Plura opponi solent a C lv inistis. Et qui domprimo dicunt. Catholice defenditur, Deum praedestinare id gloriain, independenter a meritis, etsi non conferni glorium sine meritis. Ergo pariter catholice defendi pol est, iluod destinat ad gelientium Seorsi in a peccatis , dummodo post commissa peccata damnet. Ios. Sucundo Exodi cap. VI l. habemus , Deum in durasse cor Pharaonis, et in pluribus aliis Scripturae locciS logimus, nunc excaecare, nunc obdurare impios, et Peccatores. Ergo voluntate pori liva reprobat mullos.
aio. Tertio D. Augustinus lib. de Gralia , et Libero Arbitrio cap. XX, scribit, Deum operari in cordibus
ucs u Deo impelluntur ad peccata, et idcirco ad reproba isonem. Sed Auetustini doctrina est catholica. Ereo et r.
py. ad singula. Et quidem ad primum dicimus , quod
discrimon est inter praeparationem ad gloriam inde pondenter a meritis , et destinistionem v d gehennam independenter a domui ilis. Illic enim operatur bonitas, et misericordia, quae grulis opera lur, aut v Deo ipso poni Pos ' sunt meritu: et hic agitur de jus lilia , quae nonnisi pro ratione meritorum p Deo exerceri pote . Non negamusivm Pu , Periculosum videri Sera letaliam Praedestinationis Arviuilae, non quidem ex eo, quotl indepenuenter a tio Siris meritis Deus Asseritur praedes linare id gloriam quos vult, Et ponere et tum merita, veluti inedia , quoniam siue injuria potest quisque sua dona, cui placet, imperti ii; sed quidem ex eo, quod cum generalis pro omni hus a S-Seratur haec predestinandi ratio , necessario videtur indet Sequi, saltem in directe, quod dicunt Calvini sino , quia exclusa gratuita praedestinatione, necessario Soquitur rEProbatio. Sed reipsa tamen, et ut apparet , inlis ex SE non est illa sententia : et propterea dici nequii conirci Catholicum doctrinam.
116쪽
Ad alterum dico, quod Scripturve SEBSuS nou.eSt , Deum posilive tu durare corda, et excaecure, sed uegative invium, scilicet quod cum possit emollire, et illuminare, ob enormia Scelera nonnullorum, Subtrahit auxilia, cx liuo illi remanent in sua duritia, et caeci late. Unde Augustinus in Tractatu XIII. in Ioannem dicit. Excaeccit , et obdurat. Deus deserendo, et non G αυαndo, quod oc-etillo judicio fiscere potest, iniquo non PoteSt. Ad ultimum eadem est responsio, et ex adducto le- , limonio satis clare seipsum explicat Augustinus.
Ea Sola Deo, et independenter o demeritia, r robotionem nessitivαm repetere, Periculosci sententia nobis videtur, et nihil Sorbturis, et theolossiccte rαtioni consonia.
cto. Prob. Sententia ibi haec excludit siu ceram Deivntecedentum voluntatem salvandi omnes; et item Chri-blum Pro omnibus suum sanguinem fudisse. Etenim si in Sententia ista ex se solo, utpote Domino Suorum donorum, aliquos non eligit; et isti non electi sunt in absoluta impolentia assequendi salutem, quomodo verum Cril, Deum Sincere ex parte sui velle salutem omnium euomodo Christus pro illis mortem oppetiit, si mors isti acceSt unica via ad salutem, unica ianua, Per quam datum est ingredi ad coelestem gloriam, et multi tib iSta viu, ab ista j iuua a Deo excluduntur 2 Sod haerelicum est
dieere, Christum non pro omnibus suisSe mortuum ,
De uni non velle omnes SalvoS. Ergo Et C.
2, 2. Dei fide bacc eadem sententia via in sternit ad hac-
resim Calvinianam. Etenim hoc soluin discrimcn est , quod Calvinis lae ex Dei reprobalioue inserunt ineluctabilem necessitatem peccandi, et tu hac altura uecessitas ista rejicitur. Sed quacro: In ista sententia , qui nugalive a Deo reprobautur , possunt ne nou Peccaru , et Poueret
117쪽
8 Initit. Theot. Lib. III. do Deo Uno sic hona opera sub auxilio gratiae, vel nou2 Si illud: qui,
non possunt resequi gloriam, et propterea necessario pereunt, excluderentur a gloria ornuli inertiis, et damna reuetur sine laeccatis, id quod horrisonum est. Si ali rum: Ergo ex sola Dei voluulale nequi uni est cere boua opera, et ineluctabili nece,si tale peccati io quia siue peccatis nullum Dei justitia potest pnsitive damuare. Nee iuvat dicere, quod oviues in Adam peccaverunt , quia nunc sermo est de iam vocatis ad gratiam Redemptionis Christi. Eu Ergo haeresis Calvini aua.
II 3. Prob. secundet pars. Scriptura Saepissime dicit. Deum velle omnes salvos. et perditionem esse a nobis , et nou a voluntate Dei, Perditio tua, Ismet, Osee cap.
XIII v. s. Nunquid voluntatis mecie est mors impii, dicit
Dominus Detis, et non ut conBeriarur a viis suis , et oiυαι ἰ( Erech. cap. XVIII. v. 23 . Sed in hac sententia solus Deus est , qui uon eligendo reprobat mullos, qui pro-
Pterea ueteruam mortem effugere nequeunt. Ergo Sente
ita isi haec in nihilo consona est sacrae Scripturae. at . Sed et pugnat quoque cum recta rvtione. Etenim si Deus solus est, qui in dipendenter u demeritis , non eligendo, negative reprobat, Solus Deu, quoque auctor erit omnium essectuum, qui inde ueceSSario consequuntur. Sed nedum consequitur exclusio a gloria, sed etiam certa damnatio. Ergo Deus est, qui solus iudependenter a demerilis damnat . Sed nunquid sic justus judex Deus, qui Sine culpa aeterva morte damnati Sed ut in ordine executionis reipsa damnetitur negulive reprobati, ex propugnatoribus huius sententiae , Praecedere debent demerita, sive peccata. Ergo verus peccati auctor Deus. Iis. Nec iuvat dicere, quod hic non asseritur ineluctabilis necessitas peccandi , ut tu haeresi Calvini uua .
Ad quid enim eoni radictio isthaec I Ex Dei voluntate,
iudependenter ab hominibus, asseritur non electio, idest, negativa reprobatio. Sic reprobati nequeu ut etagere aeteruam mortem. Aelerna morte uon dum nabuntur, ui
118쪽
nis VI. da Dissi. Praedest. Mi ιι. si praecedant peccata. Quomodo ergo in i Sia Senientia excludi potest salutis necessitas peccandi I Prosecio lune excludi iur necessitas , cum n uS PHlu,t v gere , Et uοu a- gero : Sed hic absolutae nece, litio cons quilur damnatio: ut damnationem Praecedere debent Peccula. Ergo quia e-vuleutibus coul radictionibuq Sculcit ibi a Susilentia, ipsa Pror xu, rectisu rationi opponi dicendu ebl. Resciunttir α umentin OPPOSilia.
ais. Tria opponi silent ab adversariis. Primo dic uulli bominus nullum jus habent ad aeternam glorium. Ergo siue injustitia Deus includit , et cxcludit , quos vult , etiam independenter a muri iis , et demeritis. Secundo: . Apostolus ad Romanos cap. IX. v. II, et Seu . nit. Non ea veribus; Sed eae noeonte dictum est ei e quia major demiet minori , stetit scriptnm est. Iacob dileaei, Esctu Mutem odio Actbtii. otita emo dieemus I Numquid iniquitas apud Deum p Absit. Moysi enim dieite miserebor, cujus
misereor , et misericordiom Proestabo , cujus miserebor. Luitur non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei. Tertio idem Apostolus ibidem v. ut Deum comparat figulo , qui ex suo arbitrio alia vasa .facit tu honorein , et alia in contumeliam. Ergo Elc.
v. Et quidem ad primum dicimus, quod licet nullum. PS ex . Se haheaul homines ad aeternam gloriam, his hent tamen ex ipsius Dei voluntate, qui propterea creavit hominem , ut in illum suam dissuaderet bonitalem; et postquam laepsus suit , Christus pro omnibus plene Sali Siacit Divitiae justitiae , et Deus juxta,docti tuam ApDStoli uos vocavit , in adoptionem Filiorum, et ideirco Cum Christo in hac reditatem regni Coclorum. Sed videant Bdversarii, quod in sua sententia non eligere neceSSurio aeternum mortem inducit , quae cum asseratur iude pendenter a culpa, injustitiam arguit in Christo Iudice. Prius ergo excogitent tertium medium inter moriem et vi iam.
119쪽
2o Iniest. Theol. Lib. III. de Deo mo et
aeternam , et tunc asserere licebit negativam' reproba
Ad secundum dicimus, quod electio Iacob, et reprobatio Esau fuit ex pracvisione meritorum utriusque. Adi illae vero, quae adjunguntur, dicimus, quod intelligi potius debent de electione ad guntiam, quae tamen Suum, non habebit effectum, nisi libere ab homine , sub auxilio gra tae, ponantur bona opera et unde habemus apua
Matth. cap. XX. v. t G. Multi enim Sunt voculi, Pαtici oero electi. Dicitur tandem nequc BOlentis, neqlic Crat remtis. etc. ad indicandam necessitatem gratiae praevenientis , et concomtianiis , ut haberi possint opera meritoria pro vita uetEru R.
Ad ultimum respondemus , quod exemplum figuli , quia alia vasa facit in honorem, et alia in contumeliam, nihil aliud ex Apostolo indicat, nisi quod Deus ex Eadem massa peccati sive originalis, sive actualis, et personalis alios per gratiam extrahit, et alios relinquit. Sed semper verum, quod non relinquit innocentes, nec etiam relinquit in necessitate absoluta , ut peccent , et damnentur. Unde dicitur, quod Deus miseretur, cujus
eti T. De multis sermo erit in hac ultimo parte, verum brevissimam, quantum fieri poterit, ut redimamus tempus , quod magnum , praeter Solitum, impendimus, in tractanda praedestinatione , et reprobatione. Itaque agemus primo de gloria coelesti electis reservata. Secundo de Purgatorio. Tertio de amerni late poenarum Pro impiis. Quarto de mortuorum resurrectione. Quinto landum de extremo , et universali judicio.
120쪽
De utorta coelesti electis reservialia. B. Tria in Iloc capite examinanda occurru sit, num
scilicet justi statim ac e vita decedunt, modo nihil haheaut expiandum aeterna gloria potiuntur. II. Quid dicendum de regno mille annorum cum Christo in terra III. Quomodo in coelo heati fruuntur visione Dei.
Animae justorum , quae nihil habent evicindum, stetita αc e co Oribus Soltientur, ad Coelestem beαlitudinem
2is. Prob. I. Ex Scripturis. Apostolus in Secunda ad Corinth. cap. V. v. i. scribit. Scimus enim , quomnium Si terrestris domus nostra hujus habitalionis disso viatur , quod αedisiccisionem ex Deo habemus , domum non mαNU ἰαm, iacternαm in coelis. Si ergo post dissolutionem terrenae habitationis, scilicet corporis , etiam domum hahemus a Deo in coelis, et quidem non manufactum , id est coelestem beatitudinem , quomodo ista non statim post dissolutionem corporum a Deo dabitur
justis 2 Si differri deberet, ubi eo tempore erunt animmae justorum I Cur tertiam illam habitationem non hic nominat Apostolus Z Sed et subdit ibidem v. G.
Audentes illitur semper, scientes quoniαm dum Sumus in eo ore , Peressi iniamur ci Domino. ( Per sdem enim Gmbulamus, et non Per vectem , αudemus αtilem et boniam voluntαlem hαbemus mcissis Perestrinαri ct co ore, Pme sentes esse od Dominum. Ergo ex Apostolo dum sumus in corpore, peregrinamur a Domino , et melius est , ut peregrinemur a corpore, Et praeseu tes Simus ad Domi uum. Ergo Sicut praesentia corporis eSt causa Pere-