Theologicae institutiones cum recta naturali ratione ut plurimum consociate opera et studio Cherubini a Palma

발행: 1847년

분량: 276페이지

출처: archive.org

분류: 철학

131쪽

ldet Inisti . Theol. Lib. III. de Deo Uno eis. 2.M. Prob. I. Ex novo Tostamento Matth. XII. v. 32. Christus dieit: Ouicumque dixerit Werbum contra Fialium hominis, remittetur ei: qui ctutem dixeru contra hiaritum Sandium, non remittetur et , neque in hoc gaeeculo , Meque in sulum. Ergo ex doctrina Christi sunt aliqua ' cata , quae in futuro saeculo, Scilicet Post mortem , remittuntur. Sed tu Coelum . nisi perfecis purgati , ingredi non possumus. Ergo datur locus alter , nempe Puigatorium , in quo ex Pilintne residua poeuarum ab animabus Sanctorum, ut quibus suffragia viventium Prodessρ -- sunt. Quod autem Chrisi verba ita occipi nda sint, non per exagerationem , ut ad arbitrium Novatores inter- Pietantur , ex eo Patet, quod ita accipiunt omnes Patres , praesertim Augustitius, Gregorius Magnus, Beda, Fulgentius , et Bernardus. Quin imo omne dubium evanescit ex quo Leo x. hanc damnavit Lutheri propositionem: remo orium non Potest Probiari eae Scrbinim Sacra, quae sit

m'litin tir objectiones. 23T. Apud Ecclesiastem cap. XI. v. a. legimus: Si ce-eiderit liuntim ad Austrum , ctui ct d Aquilonem, in qMO- cumque loco ceciderit , ibi erit. Ex quibus sic. Ex Seripturis post mortem duo dantur loca , nempe gloria toelestis designata per Austrum, et Infernus designatus Per Aquilonem. Ergo non datur tertius locus, quem Roma-uenses dicunt Purgatorium et Et eo vel magis, quod Purgatorium esset ad desinitum tempus , et ex allato testia monio , ubi animae Post mortem cadent, ibi erunt in ae

ternum.

v. Allutum lusii pilium non intulit udum est de lo- eo , in quo collocabuntur animae Post mortem corporis, sed de si alu gialiae vel Peccati. Unde recte dicitur, quod si ceciderit lignum sive in statum gratiae , sive in statum peccati , ibi erit in aeternum. Sed duplex distinguitur Sintus gratiae, eorum scilicet, . quibus post hanc vi-

132쪽

lam nihil remanet expiaendum, et eorum , qui Qiquibus inagulis conspurcati decidunt , quae lamen maculae non extinguent Dei charitatem. Ergo bene quadrat Purgatorium cum verbis in objectionis Rilatis .. . 238. C. Atqvi allatum testimonium inteIligendum est de loco , ita ut omnimode exeludat tertium, scilicet Purissatorium. Ergo etc. Prob. Prius cap. IX. v. o. dicitur: quodcumque socere potest mamus tUM , irinianter Operure, Pla nec O S , nec ratio , nec Suientio , nec

aciei ira erunt vud inferos , quo tu proper . Ex quibngsic. Ex allato testimonio, Post mortem nullum opus Prodesse Poterit, sed lantum proderunt , quae instanter in hac vila operamur. Ergo non datus ter lius locus , scili-eet Purgatorium , in quo ab aliqua quacumque culPa solvi poterimus. N. Et ista etiam verba intelligenda scint de statu gratiae, et pecca i. quippe si in peccato lethali decidamus, nullum opus erit, nec ratio, aut Sapieulia ispud in seros, qua ab aeternis eruciatibus liberari poterimus. Caeterum Ecclesiastes optime, juxta doctrinam Purgatorii, insinuat, ut instanter in hac vita operemur, quia terribiles sunt poenae Purgatorii. Nec prudentis est expectare, ut ab illis biberemur pietate Fidelium, dum brevibus i oribus in hac vita non solum possumus vilare , Sed etiam major, gloria frui, et quidem immediale post mortem. 23s. C. Atqui non datur post mortem tertius locus, nempe Purgatorium. Ergo etc. Prob. Ilaec solummodo Prrena vilis, ei utilla alia a Deo data est, ut mereri possimus, Sicut et demereri. Sed si daretur Purgatorium, procul dubio in ipso mereremur Solvi a Peecalis, et i gredi in coelestem Patriam. Ergo eae. dial. min. Si daretur etc. mereremur Solvi a pecca- iis tellialibus, nesto min. a levioribus , quae non Privarunt stalii gratiae , vel residuis Poenarum pro peccatis lethalibas jam solutis in hac vita, conc. min. Ergo elo. n. coiia. Itaque in Purgatorio nulla nova merita Possunt

133쪽

ida Distit. Theol. Lib. III. A Deo Uno ela. aequiri , Praeter ea. quae in hac vita mortali aequisiviamus , nec solvi fas est a peccatis lethalibus, tu, ut asiatu precati liceat transire ad statum gratiae. Sed tan-tnmmodo datnm est purificari a reliquiis Pοenarum , ut sie mundi omnino recipi possimus in Patriam coelestem, in quam nulla maeula ingreditur . . 2 o. Multa alia opponuntur a Novatoribu a. Et quidem

Bectii moratii, qui in Domino moritimur. Amodo jam d est Spiritus in requiescani ci laboribus suis et hem 3 enim illorum aediuntur illo. Si post mortem justi requiescenta laboribus , quomodri datur Purgatorium , in quo duri labores , et poenae sustinentur III. In Dal. CXXVI. v. d. habemus: Cum dederit dilectis gula somn- : eere haereditas Domini. Ergo statim PDst somnum, scilicet mortem , dilecti, seu justi accipient haereditatem, videlieet coelestem gloriam. III. Euehielis cap. XVIII. v. 2 l. et seq. legimus: Si otilem impius esterit poenitentiam ctb omnitas Peccatis mis , quo e verutus est . . . . omnium in intratum Otia,POS vemim eat , non retordabor. Si ergo Non rem

dabitur Deus iniquitatum . quae PPr poenitentiam remi sae fuerunt, quom do justi pro illis punientur in Pudigatorio Iv. Et quidem ad primum. Verba Arocalypsis intelligenda snnt F. d P flatu gratiae; quapropter vere dicuntur beati, qui in Domino, scilieei in gratia, moriuntur, quoniam tuli jam sunt de sua aeterna salute. Quod si dirunt rar requiescere a loboribus, id intelligendum mida laboribus ad merendum, non vero ad expiandum. ad secundum. Verba Psal. aecipienda quidem sunt de haeredi late coelesti , at non statim , Sed Suo tem rencquirenda .Quippe quo tempore Regius Psalles illa scripsit, melorum ianua erat clausa , et opus erat Messiae ad

ventu.

Tandem ad verba Erecti telis dicimus , quod Deus non

134쪽

recordabitur iniqui alum eorum , quos rite poenituit ;sed quoad injuriam sibi illatam, et etiam poenas aeternas, uou vero quoad Poenas temporales. Unde Concilium Trideutinum sess. XIV. cap. I. can. XII. hoc edidit it cretum: Si quis dixerit, totαm Poeniam Statii Ciam cribia remitti senuer a Deo, Scitissi lionemque Poenitentitam non esse clium, quam fidem, qua vi'rehendunt Christum pro eis actitasecisse, cinathema fit.

CAPUT III.

et i. Dogma de aeternitate Poenorum pro reprobis stpraeter nou paucos veteres PhiloSophos, denegarunt sociniani, qui etsi faterentur, impios flammis damnandos esse et tamen dicebaut , quod a flammis ipsis in nihilum rediguutur. Nec minus impius videtur Thomas Brunerius, qui in lib. de statu mortuorum, et resurgentium docuit, poenas damnatorum sinem aliquando hi biluras. Sed et utinam desint in nostra aetate, qui hanc veritalem non solum non inficientur , sed non derideant quoque. Ilis ergo ut OS occludatur , et cor vero terrore assiciatur, si noStra de side

Poeniae reproborum in se iteratim Persiriabunt. 2 I. Prob. i. Ex Scripturis et Mallii. cap. XXV, v. i. Christus in extremo judicio sententiam laturus coutra reprobos dicet: Discedite ct me, niciledicti, in i remctalernum. Et v. G. subdit: Et ibunt hi in simplicium Gelemiam , smii iatilem in hilam aeternam. Quid clarius 8Quo vertunt talus adversarii ad haec adeo Proci Sa Ter-ba 2 Et Apostolus in II. ad Thessalonicenus cap. I. v.

135쪽

'. de reprobis dicii et Poenas diabunt in interitu Gelernosci socio Domini. Ergo aeternae erunt Poenae reproborum. 2 3. Ilaec est etiam sententia omnium Patrum. Sed sic confirmamus Theologica ratione. Malitia, et consequeuier Poena , pro nili tis injuriis corii mensuranda est ratione directa digni intis personae, contra quum inferuu-tur , et inversa dignitatis illius , qui infert. Sed Deus, qui iii juriis asscitur , est infinitae majestatis, et homo,

ciui assicit, est vilissima creatura. Ergo peccatum est inii uitae malitiae ; et poena pro condigna satisfactione de-het esse infinita. Sed homo sinitus, tempore finito, ca- Pax non est poena infinita. Ergo ad satisfaciendum Divinae iustitiae plecti debet poena sinita, et duratione iu- finita et et Propterea poenae damnatorum apud viseros lusempiternum durabunt.

' Re iciuntur OPPOsiret cir menta. ad . I. ct icunt Adversarii, Deuteronomii cap. XXV. 3. habemus: Pro menstiria Pecciali erit Plassiariam mo- a. Sed 'ci ii in ex sui Di, iura sunt si nil a , ei quidem Mori Solum ri: Pirclia hominis, qui incapax est es ectu infinitd , sed etihm respectu temporis sibi ii , quo Patraretur. Ergo Pornu quoque debet esse suila , et quidem tam respectu temporis , quum respectu luteusitatis. II. Nec juvat dicere . quod peccatores PoSt mortem Don amplius a Sua mutilia cessure poteruui , unde cum semper duratura sit mulitia , semper quoque Perdura re debet poena. Etenim quaeri posset: Isia malitia persistet De ex voluntate libera damnatorum, vel non Illud repugnat cum doctrina Romanensium: ergo alterum.

Sed quia non est voluntarium, sub justo Iudice nequit culpae adscribi. Ergo innocenter reprobi plecterentur ita aeternum. Et propterea dicendum, quod probabilius est, landem aliquando Deum misereri illorum , aut saltem

omnino destriaure.

136쪽

III. Nisi erudelissimus git Legislator, poems in vi tutores legum non statuit, nisi ut emendentur, et Corrigantur. Sed inferni flammis addicti nequeunt emendari. Ergo ni ii rudeli,simum i Frannuin dicere vel iniun De-Um , veternas a Merere non poSsumus Inserui poenas.

Et quidem ad objecta verba Deuteronomii dicimus, quod utique secundum mensuram delicti debet esse mo-uus poenarum. Sed malitia peccati impiorum est iussi uita respectu Dei erilis perfectissimi , cui injuria inferiur( et ira I. Ergo infinita quoque debet esse poena. Sed defectu creaturarum haec nequit esse tempore sinito, et iu- tensitate infinita. Ergo viceversa , juxta verba Deuteronomii , erit modo finito , et duratione iusinit a. Ad II. dicimus, quod pro experimento Deus statuit hanc morialem vitam. Ergo ipsa completa, nou ampliuSerit locus nec meriti , nec demeriti: et propterea ubicumque in morte ceciderit homo sive in Statu gratiae, sive in statu peccati, ibi , et quidem Cum eadCm volu ut a te , erit in aeternum et ergo peccatum , et malitia PoEt morteua, Sine spe mutationis, semper comi labitur

impium. Sed ubi est malitia , ibi ex justitia debet es-EE Poena. Ergo tu aeternum poena perdurabit. Numquid Propterea crudelis Deus 2 Imo summe misericors, quia sussiciens dedit tempus, ut peccatores poeui teret, Et obstinate illi noluerunt. Ergo ingratissimi, quia peccarunt cοntra Deum, qui pro vita aeterna illos creavit; et non digni commiseratione , quia misericordiae tempuS ASPernati sunt. Ad tertium respondemus , quod utique justus legislator Comminatur poenam ob bonum subditorum , ut sic illi leges servent saltem ex timore , et ab inserendis injuriis se abstineant. Ast cum revera poenaS in lege Sancitas infligit , praesertim illam capitis, tunc aget ex justitia , quae vult , ut actiones pro merito remunerentur.

Itaque Poenae, quav patimur in liac vita, sunt quidem ad emendationem, et esseclus infinitae Dei boni latis; ve-

137쪽

38 Insti . TheoI Lib. III. da Deo Viso clc.rum 'Siquam cum mortali vita finem habebit experimentum. , Poenae, quae manent obstinatos impios, eruntellectuS justitiae , et propterea aeternae durationis, quia malitiae infinitae fuerunt peccata.2 S. Quod si quaeratur, in quo loco existi t Infernus ingenue fateor , quod nullam probabiliorem sententiam audeo proferre. Silent de hac re Scripturae , silet Ecclesia , silet Traditio , nec lumen aliquod nobis porrigit humaua ratio. Et hoc ipsum dictum sit de loco Purgatorii. Iloc Solum dico , quod eum Iuserorum vocabulo in mullis Scripturae locis designetur terribilis locus, videtur quod sit subter faciem terrae , sed num in Cel tro illius , au)alibi , nulla probabilis ratio potest asserri

, CAPUT IV.

De restirrectione Mortuorum.

et G. Etsi Resurrectio Mortuorum clare constat ex Scripturis , et nos Pro dogmate profitemur in symbolo, multos tamen omni tempore habuit oppositores. Et quidem negarunt multi ex Gentilibus Philosophis, Sadducaei inter I ebraeos , inter veleres Christianos Symoniani , et Basilidiani , et inter recentiores Sociniani, et multi etiam in nostra aetate, Si non scriptis , voce tamen iriter fabellas recensent. Sed contra omnes , illam noS universalem pro dogmate fidei tuemur. Sit ergo

PROPOSITIO XXVII.

Omines tam electi , quαm r robi reSument in fine Sctgculorum. et T. Prob. ex Scripturis tam veteris, quam novi Te- Stamenti. Iob. cap. XIX. v. I S. habetur: Scio enim quod Lectulor meus tristi et in noueissimo die de term surre-

138쪽

cturus grim et et rurarum circumtabor Pelle meci, et in cα ne meo Oidebo Detim metim. Ex novo Testamento, Chri-,lus Mailli. cap. XXll. v. 2s. refutans sophisma Sadducaeorum conira resurrectiouem mortuorum Aii: Erm-tis nescientes Scriptuma, neque virtutem Dei. In reSurrectione enim neqtie niabent , neque noemtir : Sed erunt sicut A eli Dei in coelo. De resurrectione iatilem mortiaO- .rtim non leuiatia , quod dictum est o Deo dicente vobis resto sum Deuε -mhαm , et Deus Isocio, et Deus Iacobpriori rat Dem mortuorum, sed serentium. Quid clarius in verbis , quid certius in sententia Z Tandem Apostolus in priori ad Corinth. cap. XV. v. II. ait: Si citilem Christus Praediciatur , quod resurrexit a mortuis , qM-Odo quidam dicunt in vobis , Ponium remrrectio moriae

et 8. Ilanc ipsam veritalem non solum ASSerunt, Sed rationibus etiam demonstrant sancti Patres , Praesertim Athenagoras in libro de Resurrectione mortuorum, Sanctus Iraeneus lib. V. adversus haereses , Tertullianus in libro de Resurrectione carnis, Cyrillus Ilierosolymitanus Cainebesi i B. Gregorius Nyssenus in dialogo de Anima et resurrectione, Ilieronymus, Augustinus, Theodoretus etc.

Reseiunetvr objectiones. I s. Contra nostrum Catholicum dogma primo arguunt Adversarii ex Scripturis asserendo varia loca tum veteris , cum novi testamenti. Et quidem i. dicunt. In Dial. I. v. o. Scriptum est: Non restiment impii in j dicio neque peccatores in concilio justorum. Ergo Te,urrectio non erit universalis , sed solummodo justorum. II. Isaiae cap. XXVI. v. i . legimus: Monem res no visiant , siσαntes non resumiant. Et clariti, CAP. XLIII. v. II. Scriptum est de impiis: Simul obdormie

Tandem lib. II. Machabaerum cap. XII. v. I . Sic.

139쪽

quartus ex septem fratribus loculus est impio Regi An istacho et Potius est ob hominibus morti datos vem eo clia e ct mo uerum is ipso resuscitandos , tibi enim m-xurrectio lid tritiam non erit. Ergo, dicunt, non erit rem surrectis pro reprobis. Idipsum evincere conantur ex novo Testamento. Etenim Ioannis xap. v I. v. 3s. legi must mec est volam ad Uus , qui misit me , Patris e tit omne, Dod dedit misti, NON Perdαm ex eo , sed resuscitem illud in notassi- . nio die. Et Lucae cain XX. v. 35. sic scriptum eSit ni vero, qui detum hiabebuntur saeculo illo, et resurrectione eet mortuis. Ergo j li tantum resurgent. R. Ilaec Sociuianorum molneuta pellitus ex,umanturo luculeuto testimonio Ioannis cap. V. v. 28 NBS νδ m monumentis sunt , audient vocem Filii Dei, et Proce ni , qui bono secerant in restirrectionem tal- : φῶ ν ro muta esserunt , in resurrectionem judicii. Ergo et boni , et mali omnes resurgent , licet non eodem modo. Idipsum Iaulus clarissime testatur pluribus tu locis, pra sertim in prItari ad Coriuth. cap. v. v. io: Omno nosmianistatiari vortet iante tribunal Christi , in referαι -

n quiδqtae Pruria corporis, Prout se ii , ε e bonism , Sme mctium. Sed tamen dico , quod verba Davidis, non remmem ivii , et Isaiae Gesanies non restiment , hoc unum indicant, quod impii , et gigantes uou stabunt iis sed Sua evusa, et pleni confusioue a justo audice aeternis supliciis damnabuntur. Caeter uin Gi gantes Isaiae sunt Philisthei , et caeteri Ilebraeorum in-leu ISSI mi hostes , qui penitus fracii non amplius resurgent ad renovandum bellum. Locus autem Machabaeorum Intelligeudus est de resurrectione ad gloriam, quam. Franno non datum erat sperare. Sic pariter interpre- lauda sunt verba Ioannis et Lucae . Itaque Christus Io-quitur de resurretione Electorum ad vitam aeternam non excludit ulicram reproborum ad aeterva SuPa So. II. Sic talione argumentantur. ReSurrectio o-

140쪽

milium , juxta seu lentiam Catholicorum implicat contra.dictionem. Ergo porridicula excogitatio existimanda est. Et quidem Romanenses sibi , et aliis Persuadere Conn tur . Omnos isim juSi as, quum impioS resurrecturos cum siletu omnino corporibus . id quod risum movet. El. ni in nonne in resolutione Porporum principia ipsorum ubexordio nauudi usque ad finem ejusdem nova semper P cformant composita , et consequenter nova humana corpora I Ergo eadem priueipia, et elementa, fuerunt puries plurium corporum. Quomodo igitur unusquisque iiii estiriectione idem omnitio suum colam assumet si AH se ivm manifesta contradictio tW. Catholici quidem tuentur quod idem corpus in extremo judicio recipiemus. Sed sciendum , quod juxta sanam doctrinam Philosophorum , diversitas corporum non repetenda est a diversi tale elementorum , sed a diversa Composilione , seu disposilioue illorum. Quocirca etsi non eadem , et identica Sint elementa, eadem lamen dicentur corpora , quue Sumemus , si eadem sit disposilio elementorum.

CAPUT U.

De uenerali Iudicio Post resurrectionem mortMOrram. Is i. Praeter privatum judicium cujusque nostrum statim ac de mortali vita di,cedimus , alierum quoque re- Servatum esse gelleCule post resurrectionem , dogma fidei est. Sed quouium non desunt , qui dogma istud irrident , ideo sit

disti. Prob. In Symbolo fidei manifeste habemus do

SEARCH

MENU NAVIGATION