장음표시 사용
181쪽
82 Insi. Theol. Lib. IV. de Deo Trino etc. mani Dei , et per forma ui servi non intelligi Naturam Divinam, et humanam, sed exteriorem inutum Speciem, qua Christus visus est agere quod est proprium Dei , Stupenda miracula operando , et quandoque eliam palixit vilem hominem. Secundo dicunt, per verba Illa , Non ruinαm etc. designari , Christum assumpsisse ex singulari Dei dono speciem Deitatis , quam postea in morte deposuit. Tandem Ajunt, quod Per eadem repetita verba , Non ruinam etc. Christus indicavit , rapinam sibi lacteudam non esse, Se revera faciendo aequalem Deo , et propterea Semetipsum exinanivit formam servi sui propriam uccipiendo. Gq. v. Et quidem ad primum dicimus , quod Paulus exponit et formam Dei, et formam Servi et eX ponit illam, cum dixit, Christum esse Patri vequalem. At eum in Dei forma esset. Exponit autem formum servi addens: Semeti tim exinaniueis formiam serui iaccipiens. Quis hic
Parere Z . Alterum per se falsum est. Quomodo enim Christus in morte deposuit speciem Deitalis, Si secundum Ap iolum ibidem Deus propior illius humilitatem usque ad mortem erucis: Excillet,l illum, ei discitat illi nomen ,
quod est Super omne nomen: in in nomino Iem Omne senum
flecimur Caeleεlium, terrestrium , et infernorum Z Tertia Socinianorum expositio Prorsus arbitraria eSt. Etenim in textu simpliciter legimus Non ruintam iam bilmitis ras, esse se ueqtitalem Deo. Quomodo ergo So-uin iani intrudunt verba , sibi non fuciendum cSSe rubnαm Z donne per so legitimus patet sensus, quod Christus cum in forma Dei esset, scilicet cum esset Verus DeuS , non rapinam arbitratus est, Se QSSe aequalem Deo, hoc est, merito quidem arbitratus est , OSSE SE aequa
lem Deo p68. Sed persistunt Sociniani dicendo : Si per formam
182쪽
Pur, II. Vindis. Doumalia de Diis. Pos. etc. dd Dei uitelligeretur Natura Divina, et per Drmam Servi natura humana, jam Deus reliqudisset formatu Dei , et a cepisset formam hominis , juxta laudatum Pauli testimonium. At eum in Dei fornici esset. . . . Eatactui Dii Semel stim sormam servi αccipiens Qvin uno et iterum reli-
quilisset formam hominis , et iterum accepisset sormam Dei , propter cistod et Deus exαθανit iliani etc. Sed mutari , humilis ii, exinaniri, tui rinsecus repugnat in Perfectissima Dei Naturae. Ergo etc. N. Deponant Soetui uni suum limorem, ne rePugnantia usserantur in diutura Divina, si in Pauli testimonio accipiamus formam Dei pro Natura Divina, el formam servi prouatura humaua. Eleuim dogma Catholicorum non est, Divinum Verbum reliquisse Naturam Divinam, cuin humanum carnem assumpsit , sed retinuisse quod erat, et as-Sumpsissu quod antea non erat. Et quidem si humanam carnem Christus assumens , Divinam reliquisset Naturam,
ipse in mundo fuisset purus homo, ut in ipso fuisset persona humana , et sic uti simplex homo Passus , et mortuus esset. Quomodo ergo a simplici hominu fieri potuit infinitum Redemptionis opus 2 Ergo Chiistus non deposuit Naturam Dei , sed illam semper relinens , in unitate Personae Divinae assumpsit naturam humanum. Et cum dicitur passus, mortuus etc..id as,eritur respectu naturae humanae non vero Divinae. 6s. Sociniani non conleoli detorquere sensum testimoniorum Scripturarum , ex quibus clarissime evincitur A edihi Divinitas, ita eo utra urgumentantur. Joannis XI v. v. 28. ita Christus de so loquitur: reter major nie est. Sed nihil Deo majus essu potest. Ergo Verbum non Est Deus. N. Dist. min. sensum objecti Joannis testimonii. Pater mesor me est, si aecipiatur quoad humanitatem , quam assum PSit , cone. quoad Personam Verbi tu uullule cujus pssumpsit tu inquitatem n. m. Sed Elc. conss. miti. Et B. coris. Ilute argumento os lime sui more respondet Augustinus lib. II. do Triuitate cap. I. diceus : Filius est
183쪽
Sa siti. Theo . Lib. IV. A Deo Trino etc.
aeqtiolis Inlri secundum form&m, in qνα emi, et minor Putre , 5ecvnsim sormiam, P m ct cc it. o. C. Atqui Christus se confessus' est minorem Pa
tre in omnibus , etiam quoad id , quo se dicebat Filium Dei. Ergo etc. Prob. Apud eumdem Ioannem eap. V. v. s. habemus: Non potest Filius et 8e Imcere qui uram , Nisi Biderit Putrem facientem. Ex quibus sic. Qui nihil ex se facere potest, nisi illud solum, quod videt ah altero fieri, is ab altero pendet, et altero quoque est minor. Sed ex allato testimonio ita est Filius respectu Dei Patris.
v. Miramur , qui seri possit, ut Sociniani , qui ubtra modum gloriantur de Theologica facultate, non er hescant ista proferre. Itaque Catholicorum doctrina est, Deum unum esse in Natura, et Essentia , et Trinum in Personis. Quapropter dum dicunt, Patrem esse Deum , Filium esse Deum , et Spiritum Sanctum esse Deum, ummim, et eundem confitentur Deum, unam, et eamdem Naturam, et Essentiam. Quis inde non videt, quod nulla ex Divinis Personis, in iis, quae ad extra pertinent, quidquam ex se, sine aliis, operari potest 2 Si una et eadem est Natura , Essentia , Substaulia omnibus tribus , quomodo omnes operationes rad extria non aeque fiunt ab omnibus 2 Sed quoniam Personae Divinae constituuntur Per operationes iad intim , unde habentur Processiones ,
et Rautiones , de quibus suo loco : Et quoniam Pater est Principium primae. operationis, qua generat consu stantiale sibi Verbum , ideo reete dicitur, quod Patris Filius, scilicet Seeunda Persona non Pniest a se facere quidquam , nisi viderit Patrem lacientem. Sed commode etiam Ioannis testimonium interpretari possumus de Christi humanitate , ita ut sensus sit: nihil potest Filius, ut homo, a se facere, nisi viderit Patrem, Scilicet Deum, facientem: quod indicat perseciam eonformita-iem humanae voluntatis in Christo cum voluntate Divina.r . C. Atqui Filius ita in suis operationibus a Patre pendet , ut illo inferior sit, et proinde vera cream
184쪽
Pur. II. Vindio. Domato da Dis. Pers. ete. 85 tura Ergo etc. Prob. Idem Evangelista Joannes cap. I. dieit: Vidimus utoriam ejus , quiasi uniuenili ci regre, Plomnum smitae , et veritiatis. Si quasi unigenitus : Ergo nouverus unigenitus: Et idcirco non verus Deus, sed creatura . v. Particula quasi in Evangelio Ioannis non minuit, sed desidit potius dignitalem Veabi , ut observat Cheysostomus : ipsa enim Posita est pro particula sicut. Id evincitur evidentissime ex quo jam in principio ejusdem capitis Joannes dicit , quod in principio , scilicet ab aeternitate , erat Verbum , et erat apud Deum , quinimo erat Deus. Caeterum Peregrinum non est in Scripturis , ut ita hujusmodi particula interprelretur. Etenim legimus Numerorum XI. v. : Oritim est murmur Pvuli , q-ai dolentium pro labore. Nunquid non vere Populus d
De voce Ilomousion, et de Fide retrum cinle Neaenum Concilium. 2. Cuique notum est, quod proscripta haeresi Arianorum in Concilio Nicaeno , et proclamata Verbi Divinitate , apposita fuit in Symbolo vox mmotision. scilicet consubstautiatis. Maxima lis de hoc vocabulo tunc exar- Sit , et aeriter pugnatum est inter Catholicos, et IIaereticos . Sed cum pace frui visa est Ecclesia hac in re, en impiissimi Sociniani infensissimum renovarunt bellum. Itaque contra omnes et Arianos, et Socinianos, et etiam Simonium , sit
Ad serbi Divinitatem definiendam retia Patres concilii meαeni vPosuerunt vocabulum IIomu om. 3. Prob. In duobus posita erat haeresis Arianorum.
Primo dicebant, Verbum fuisse ex nihilo i secundo, quod
185쪽
, 86 Iuitii. ThooL Lib. IV. do Deo Trino uis. aliquando non fuit. Sed utrumque exploditur per voeabulum liomousion. Et quidem , vel per vocabulum istud intelligere velimus, duo esse idem, et eamdeni substantiam , vel duo esse simul in eadem individua substantia. Si illud et Ergo Verbum est idem cum Patre et Ergo non est ex Nihilo productum. En explosa prima blasph mia Ariouorum. Si alterum et Ergo Pater nunquam fuit in sua essentia , sino Filio: si enim sunt in eadem substantia , necessario Pater , et Filius fuerunt semper , sicut semper fuit illa Substantia. En ergo quomodo damnatur Arius , qui sacrilege dicebat, Verbum aliquando nou suisse. Ergo ete.
h. Prob. secundo. Iam (S 58 demonstatum est, Vethum vere esse Deum. Sed una , unica est Substantia Divina, secus Plures existerent Dei realiter distincli, quod repugnat. Ergo una , unica quoque est Substantia Patris, et Filii. Et propterea recte Concilium Nicaenum posuit vocabulum rumousion , quod significat consubflauitatem Patri.
5 m. Quae in Scripturis nunquam inveniuntur, mil- Iimode admittenda sunt. Sed vox mmousion nunquam legitur in Scripturis. Ergo non recte adhibetur ad indicandam Verbi Divinitatem. . ix Dist. N M. Quae nequct ad litteram , neque aequivalenter in Scripturis inusiniuntur , admittenda non sunt, eo . , quae ad litteram tautum non inveniuntur, latc. n. nub. Et contradistincta mire. n. cons. IIuic infirmae dis
sicultati respondet Athanasius in lib. de decretis Sy
186쪽
tant. Et apposite quoquo S. Gregorius Nagiangenus oratione sis scribit: Si dicit mihi Ilomousion , quod eis M
mo , qui hoc Prohibes , utrum ideo nominari nom debem, quiα crbium non esι , an quia credi uis non Aeet et quod Si lici credendum est, cur non ita Proselendtim Z Aut is
Proseteri, quod credis: αis 'resim credis Si uct non Prosteris , et merito Actereticus denotaria. 6. C. Sed vox mmousion nec implicitu invenitur in Sacris Scriplaris. Ergo ele. Prob. Ista vox tua udita prorsus fuit in Ecclesia ante Nicaenum Concilium. Ergo Elc. v. dist. αnt. Ilaec vox inaudita Pror,us fuit etc. quoad litterami, trauseai; quoad sensum n. iant. et cons. Quod
revera hujusmodi vox in Scripturis uota semel implicite habeatur quisque evincit ex verbis Apostoli ad Puilippenses: qui ctim in formα Dei eεεet, non ruiniam ambitriatus est esse se ciequcilem Deo. Si uua est Essentia,
et Substantia Divina et ac si etiam Christus per Apostolum est in forma, seu in Natura Dei , Deo revera ve- qualis, quomodo Patri non erit consubstantialis8 Sed et salsum, quod haec ipsa vox inaudita prorsus fuit in Ecclesia aute Nicaenum Concilium. Etenim, teste S. Ath nasio in lib. de decretis Concilii Nicaeni, Theognosius, et eliam Romanus Pontifex ante Concilii adunationem, lianc vocem usurparunt, dicendo: Filium eae Patris Suh-δliantia Productum, et niri consubstantiαlem. Et Dionysius Alexandrinus in Epist. ad Paulum Samosatenum Scripsit e consubstantialem dici Filium Patri ab antiquis. q. C. Atqui vox mmouSion nec explicite, nec implicite in Scripturis contineri potest. Ergo etc. Prob.
Quod a Conciliis rejicitur , nec explicite, nec implicito in Scripturis coiit tueri potest. Sed vox minousion reje'eia suit in Concilio Antiocheno. Ergo etc.
187쪽
88 Initu. Theol. Lib. IV. de Deo Trino etc. m. dist. mis. Vox etc. rejecta fuit in Concilio Antiocheno in sensu Pauli Samosate ui . conc. ; in Sensu
Catholicorum n. min. , et cons. PauluS Samosa tenus ex
consubstantialitate Personarum couc Iudebat uuicam in Deo esse Personum ; aut si plures , eas dicebat in Natura quoque esse distinctas , ud modum rerum Corporearum. Itaque hoc tu sensu Concilium Antiochenum rejecit vocem mmousion. Audiatur huc in re Igilarius in lib. de synodis sub foem: Damnemus ( iniquit in comune --tiorum in ellissentium et non citiseramus sti ei Securilinem. nodo Antioohenae sis scribendum Putas , ne Secundum Sαmovalent intellissentiam quisqtiam sibi usu et IIomousione Subseribomus et Nicaenae unodo, ne IIomousion improbent Aricini.
S. Varia item oppouunt IIelerodoxi. Et quidemi r ino dicunt. Multi post Nicaenum Concilium non receperuiat vocem mmousion, sed retinuerunt auli quam, m-mousion . id est Similem , et tamen non habiti fuerunttiae rei iei. Ergo Ecclesia ipsa re declaravit , quod sine fundamento Patres Nicaeni Concilii adoptarunt vocem
II. Sanctus Albanasius strenuus defensor fidei Nicaenau silet in suo Symbolo hanc vocem mmousion. Item silet Cyrillus Ilierosolymitanus in suis catachesibus ad rudiores. Cur id ' Nou alia eerte de causa , nisi quia
φ. Et quidem ad primum. Non mirum videri debet, si post Concilium Nicaenum multi retinuerunt vocem mmousion , quin haeretici declarati fuerint: ipsi euim tali voce non abutebantur , siculi faciebant Ariani. Et idcirco pro bono pacis Ecclesia tacuit. Ad alierum , primo quoad Athanasium , dico, quod ipse in suo symbolo siluit etiam vocem mmo ion. Nunquid ergo pro solo silentio dici potest reprobasse vocem mmotision Concilii Nicaenie Caelorum consubstanti litatem Verbi reipsa explicavit, et fusius explicavit,
188쪽
Pars II. Vindie. Dostmata do Div. 'ra. Me. 8seu in dixit: Otialis Pater, talia Filius, talis Spiritus tantius et increatus Poler, inerentva Filius, increctius Spiritus Savius et Immenstis reter etc. Certe uultimode suspicari posSumus ires substantias tuerentiis , et immensas ab Athanasio significari voluisse. Ergo unam intellexit , et propterea Filium esse Patri consubstantialem.
Ad i aer illum Hierosolymitatium dico , quod duabus de
causis siluit vocem mmotiston: primo ne ab Arianis accusaretur de Sabellianismo: Secundo, quia inulti propter novi alem hujusmodi vocis deterrebantur a Suscipiendo baptismale , propter timorem nulli talis . Unde Pro bono animarum , prudenter existimarunt liaue v eein Silere. Sed nulli bi amen legitur, quod reprobaverint. Obseelionea Socinianorum.
s. Videamus quid objiciunt Sociniani. Impiissium usCrellius sic argumentatur. Profecto per Catholicos Filius
gentius est a Patre. . Ergo si Patri esset consubstantialis, ipse a Seipso genitus esset: sunt enim una , et eadem Substantia. Sed quis non videt manifestam contradictionem, scilicet Divitiam Naturam seipsam generarer Ergo horrisonum est dicere . Filium esse Patri consubstani talem.
v. Cum Catholici dicunt, Patrem generare Filium, non eo sensu intelligunt , quasi Pater, qui est Natura, EMentia , et Substantia Divina gignat , procreet , detexisten tiam , uti in creatis, sibi ipsi Naturae et Substantiae Divinae. Sed intelligunt , Personam Patris , quae est primus modus existendi unius Naturae et Es- Sontiae Divinae , per intellectionem generare Filium , qui est alter modus a primo realitcr distinctus existendi ejusdem unicae Naturae Divinae. Calach. Rom. II. ctri. n. s. Catholici enim duplex distinguu ut genus operati num Dei, ad inlim scilicet, et ad caetra; illae habent Ilio termino Personas Divinas in ipsa Divina Natura su-.
189쪽
bsistentes ; et i sine respiciunt res extra se, Sive creaturas. Prioris generis sunt duae , scilicet Cognoscere , et amare. Itaque Pater est prinCipium primae operationis,pt terminus est Verbum mente conceptum a Pulre. et
Patri consubstantiale. Pater, et Filius vi amoris spirant eri iam Personam Spiritus Sancti subsistentem in eadem unica Natura Divina , et quam propterea prostemur a quo procedere a Patre, et Filio. videant ergo Sociniani , quod vocabulum penemre non respicit Naturam Divinum , quasi altera Divina Natura generetur , quοxensu haeretice accipiebat Abhas Ioachim et sed respicit modum intrinsecum existendi unius, et ejusdem Naturne Divinae. Et propterea solae Personae multiplicantur,
non autem Natura.8o. Sed inst. Soeiniani. In systemate Theologorum non initensium Pater generat Filium per intellectionem. Sed per eos ipsos intellectio est eommunis tribus Pergrauis. Ergo redit contradictio , quod si Filius esset Patri consubstantialis , ipse a semetipso esset genitu S. N. Quoniam diversis verbis eadem objieiuni Sociniani, e idem nos respondemus. Itaque cum per Theologos Catholicos una sit Natura, Essentia, et Substantia Divina, et Personae Divinae sint relationes, sive iermini operationum M iniret unius, et ejusdem Divinae Naturae, Pt Substantiae et inde sequitur, ut si ipsae Personae ConSiderentur respectu Naturae Divinae, quae una et Eadem est in tribus , procul dubio omnes persectiones , qDduDivinae Naturae conveniunt, conveniunt quoque Per-Sonis. Quod si considerentur quoad esse Personae, nulli mode quod est proprium unius, mi est convenire alii, , Propter veram oppositionem relationum. Et propter DPer intelleetionem generare Verbum sibi eon substantin-le cum sit proprium solius Dei Patris , convenire non Potest Deo Filio et sicut non potest eonvenire Deo Patri , quod est proprium Dei Filii , scilicet esse per intellectionem generatum. Et inde Palel etiam, quomodo
190쪽
operationes Divinae Naturae ad eatro sitit communus Dmnibus tribus Personis. St. C. Atqui licet Personae Divinae habeantur ex operat ion ibus ad intret , lamen semper enunciata Contram
dictio exurgit , si Filius dicatur consubstantialis Patri. Ergo et c. Prob. Proeul dubio per Theologos Romanenses dum Pater concipii Filium ; vel concipit Filium , qui est idem Deus Pater , vel non. Si primum. Ergo Pater generat Patrem , scilicet semel ipsum: si alterum. Ergo Deus Filius est diversus a Deo Patre, et propterea sunt Plures. Dei. Dicendum ergo, quod licet Personae
Et huic quoque a re umento eamdem serme damus responsionem. Itaque Fides catholica docet , quod una, et uadum Divina Natura est in tribus Personis, et propterea credimus , et confitemur , Filium esse consubstantialem Patri. Ergo Filius a Patre genitus est idem, Deus ac Pater. Sed non est Deus Pater , quia sunt in vera oppositione relationum , e quibus in Divinis constituuntur Personae.82. C. Ex responsis Pater est idem Deus ae Filius a Patre conceptus , quia una , et eadem est ipsis Natura Divina. Sed id implient contradictionem. Ergo et C. Prob. Actio concipiens praecedit terminum conceptionis,
Ergo Potur praecedit Filium. Sed in Deo nihil est prius,
et nihil posterius. Ergo elC. v. dist. Gut. Actio coucipiens in rebus creatis , et idcirco finitis praecedit terminum conceptionis, conc. In Divinis, si d. Italione originis, conc. ratione temporis, N. Deus aeternus est , et aeternitas desinitur ; Intemininiantis vitae tota Simul, et persectet possessio. Deus itaque Pater semper in actu per intellectionem concipit Filium. Et propterea Pater non praecedit lempore Filium sed semper fuit , sive semper est Pater, et sem-Per est Filius , quia semper ab aeterno Persona Dei Patris concipit Personam Dei Filii , et Persona Filii sem- Per concipitur a Persona Dei Patris.