장음표시 사용
81쪽
Horat serm. lib. I. sat 3. Cie pro Cn. Planc cici 3 deosnc.
non insanum est, errare, ne erres ne pecces Peccare. Quia sie Dum vitant stulti vitia in contraria currunt.
Dissimulatio adsumenda quam posui, suasi Ac altero: qua ere Diodentia huius Mes.
Haec es, quae frontem aperit,mentem tegit. Nec garia sane Principi, adeo, ut veteranus Imperator dixerit nescit regnare, oui nescit dissimulare. Et Tiberim abeadem mente, Nullam,ut rebatur, e Iirtutibus suis magis, quam Dissimulationem diligebat. Dimicebit hoc intenua alicui fonti. claniabιt. Exim ni vita simulatio Dissimulatioque tollenda est:
Iam merit, si unquam exclamct poeta: Frontis nulla fides, Si tuum Lipsi axioma obtinet, Necessar um esse principitrontem perire, in cntem tegere, Massuescet esui tuam mentem Sallusti verbis interpreter hal iacia sum in pector , aliud promium in lingua , magisque vult m, quam ingenium bonum habere. Dissileebit J plurimum. Et omnium bonorum puncta seret vox illa Ciceronis: Ex omni vita Simulatio, Dissimulatioque tollendas. Quia ab Aquili ore nos docet, stamulatione. D:mmudatione dolum malum contineri. . De riuata. J Vellem acumen ingenij tui nobis explicare,quemadmodum aliquid in vita publica careat peccato, qnod in priuata habeat. De publiea valdenuo J Et valde inepti , ne dicam impie megas ex vita publica tollendam esse Simulatio- Epiri &M, nem missimulationem, cum ex priuata tollendameellam ad Ruls concedas 3 qu culpam numeru peccantium minuat oemto 3. persim non in rebi sit accusatio. Nunquam
82쪽
Nunquam regent, qui non tegent. JVis ergo principem tegere mentem p Aut illa bona erit,aut mala Si bona cur inuides honi inibus bonum Si mala: cui vis tegati Hominem licet celet, patet Deo. -- si/ -κ τετραχηλισπινα τοῖς οφθosmi αυ- ς 4. 13. του, προσον μειν λίγς. Omnia enim nuda sunt, patentia oculis elin, cum Θ mbu es negotium. Et V hil radesi in Apud. l. ct institiquit Seneca inclusum Use conscientiam, paremus Deo. Imo Παώ. a inter homines 'Aιει : ουτ λεληθε δε- He αλιτρον solon. Quisquis babet pectu sceleros v, non latet usque', Sed tand m, latuit qui priίis, ipse patet. Et frons illa mentita bonam mentem, simulationis dissimulationisque larua detracta suam prodet turpi
Habes de Leuibmfraudi in ad MEDIA enio: in quiahm conciliatin prima siue ut liberius dieam, corruptio. Ea est cum callide inclinas allicis ad te eorum animo operasque, qui alieni iuris. O artem nimis hodie Principibus receptam lauam valde attollit Tuil in. proprium hoc esse Pru Decssic. r. dentiae statuit, conciliare libi animos hominum, &advks sitos adiunaere. Quod duplici viast Suasionμ D mi. Rarenter illa: hae Ibid. altera creberrime, ut hodie corrupti deprauatique mores sunt admiratione diuitiarum.
Tu qui scripturas sacras te dicis legere, t melior, non entis epist sy. v doctior as, debebas in tuum commodum hanc Conciliationem siue Corruptionem, siue persia nonem illa fiat, siue per pecuniam, inde disce e esse surtum, ne ad illud facem praeserres &doceres concupisces alie Exod. ro. num Lex est Qui ergo audes tu docere Principes gypsata pecuniae manu, aut viscata suasionis lingua a- senum ad se attrahere, id est furaris Infacris, inprophanis litteris documenta habes,ouam noxia fiterith
via ipsis utentibus. Expleuit Iugurtha donis largiti sali Iug. One Romanorum multo, quo exitu tu nosti: nam ii , sies. .. le est tuus ager Absolomus corda Israelitarum dulci
83쪽
bus alloquijs4 sermone illice patri subduxit. Quis fuit c. 13. '. huiusce Conciliationis euentus tia coelum&so lum in eius ignominiam conspirallent, medius inter viatrumque suspenditur: Adeo verum ut sit illud Arist. 3. Rhet e 'MAE . , i, χιώνηρ λ rei τά ρον dat Democr. mala unque alii fabricat,sibifabricat ipsi, ,h :ἡsibab Deinde consultor Achitophellicuius verba aliquando a Iam i . 13. pr. oraculi fuere quid accidita Laqueo, ut meritus est ipse tibi carni sex vitam clausit. Dum datur ergo, re si piscite Achitopheles ne ruos longa fatis litera. Cie epist. sam. stiam valde attollit Tullius. J Ipse ait Tullius alicubi rudis ep. 9 Qui semel verecuudia fines transierit, eum bene oegnauiter oportet esse impudent ni At postquam tu Lipsi
Et pudoris proἷitas, m isti omnis abs. Nec pudet te mentiri, & firma fronte mendacium Ciceroni affingere Attollit Tullius Conciliationem essedan tuam hanc per nefas mon attollit. Deprimit, prorsus vult extirpari. Cum enim ditisset idem esse bone Cie deo se a stum, iustum, utile: aust inquit qui parum perssiciunt.bisepe versutos bomines edi callidos admirantes, malit ιam, inpientiam iudicant quorum error eripiensus est, Omnisque opinio ad eam spem traducenda , bonestis consiliis iustisque -ctis, non siraude malitia se intelligant ea, quae velint, conseia ibidς - ρον mini L: Quacunque homines bomini tribuunt ad
eum augendum, atque honesandum, aut feneuolentiae gratia faciunt, aut bonoris, aut sicui fidem babent, e . ne rebus suis consulere arbitrantur Lauisi cuius opes metuunt: aut contra a quibus aliquid expectant et ut cum rege popularesve homines largitiones aliqua. proponunt aut postremo pre-
ei, aut merceae ducuntur. qu. s-d.dissima ista quid meriratio, inquinatissima, β qui ea tenentur, tilis qui adeo confugere Onantur. Male enim se res habet , cum quod virtute cidebet, id tentatur pecunia. Vnde liquido constat, quibus ille artibus Cocillationem velit niti,quibus censeat Conciliantes conciliatosque contaminari. Imo tantopere foedam illam conciliationis belluam perpG
emiam detestatus est, ut, largitionem cum, qua rex in populum
84쪽
populum suum usus esset, una cum condemnante rege condemnarit. Cnius verba adnectere non me pigebit. Praelam; in Eoistola quadam eondrum flium Philippiti Ibid. accusat, quo tirritione beneuolentiam Macedonum cos ecti tur suae te malum inquit ratis in samspem induxit, γε eos tibιfdelis putaressore quos pecunia corrupisses tu ida'μ,ut Macedones, Mn te remem suum, sed ministrum pra-bitorem putem y Ben minisFrum, praebitorem, quoet Ioria dum rexi. Melius etiam quod Iar itionem , corruptelam dixit esse. I ut enim deterior, qui accipit, atque acidimsemper e
pectandum paratior Sed fuit, dices, illa correptio patris priuata docentis filium clino respondet tibi Cicero: Hae icta filio sed praeceptum putemus omnibsu Iam,opinor, abra. vides quanto melius fuisset, Ciceronis nomen praeter re, uim in tuum dedecus eo abuti. Nam ut λα -τη ον Turdus acat sibi maliιm Ita tu tibi maiam incoxisti, quam nunquam eluesci quia foeda conci liationi Tullium facis auctorem, qui plane reprehendit reges qui volint imberiditate aliorum nonsua, irrate' 'ς
Quois quisque est, tui non illa bono atque honesto o Sallust Iuciliores sint pItaque scite rectebae macbina si utare; ubique reperies, Ibid. quos perniciosa libido teneat alienae potentiae decus atque libertatem suam gratificari. μιρο principemsuum, omnia ei venalia habeanit Ibid. Atque adeo hoc recondo in ipsa iam mi in evies Tacit. Agite.
85쪽
lib. . R e. De Constant. lib. I. c. I.
Quidquid gia delibuti palude prudentiam velint
fraude miscereri Prudentiae pone modum eritas oculos tuos ad opes quas non potes habereri quia facient sibi penna/,q- aquila, volabunt in caelum. Non iam tuis poenas traudis is , QSera tamen tacitis poena venit pedibus r
Sperat Deum memorem fandi atque nefandi. Qui sit non in hoc seculo te, at tuos tuo magno damno puniet, ut ex vero dixerit ille vates, Quidquid delirant reges plactuuturo A tui. Imori in suturo te amuel deeum expsulabit. Qitare tu atque adeo vos omnes principc audite monitorem principem, qui iubet vos Qui ius ab alta sede plebe dicitis,
Errorum tenebras depe2ere, disere veram, Struire Domino cum tremore,
ne si pedibus eatis in improborum sententiam,vna cum illis pereatis. eis principem. J Finge iam Lipsi Principem alienos corrumpentem, tum illorunt Dominum reterentem illi Principi gratiam, iecuniae hamo illius ad se traho tem seruos, Ieri vc ait poeta etsi non hoc sensu
turn teipsum, ad quae te duxit Lan ram,
Edita doctrina sapientum templa serena, Dessicere viaequevi, illosque videre certare ingeniti&2 octes atque dies niti praestante labore Ad magnas emergere opes rerumque potiri. Hic tuam fidem etsi trita satis est an horum principam alterum sapere, alterum delirare an utrumque sopere diceres, an ambos Errare, atque viam palantes quarere ita
Ouandonu: dem promiscue omnibus principibus consulis hac staudis machina uti promticud omnibus auctor sceleris ruinae Non consulo, dices, sed list, te recte hac machina viantur qui libertatem suam illorum potentiae parati sunt gratificari inuenturos dico.
86쪽
DE' FRAUDE A At eruidhoc est aliud diceres, quam rectum se quen, elam usum illius machinae, nempe Corruptionis' id est, quid hoc aliud cli, quam coci uptionem doceres Euergo olup ERATOR,
cur amplo tuo diplomate Libsi libros ornes.
REGES, PRINCIPES, cur Lipso saueatis 'qui tam potente machina vos inastrii xit certe nisi alios aduerius vos nili vos in vos ea instrii xisset, ut vos mutuo destrueretis.
Quil quod in sacrum , individuum iborum penetrauit ista fram turpem l foeminae etiam inducuntur . e emuntur iri yem vim ram. - ώhia Dut efferant,&'inpoliis. enuntient, quae contra maritos. ca1. In alit i sti Secreta quoque eius corrupta 'ore raeit Annil prodebantur.
Etsi doctrinam das ciuilem hic tamen narrare potius quid factum, quam docere quid sit faciendum vis videri: nihilominus doces. Sicut& Histrionici impu Lact. epi .cssi
dirigestus imbiti infames Deminas imitantur ibidines, quaa saltando exprimunt docent. 1 MI S. Iam Decepti est, tum intutis thum in tua commoda, errore aut mendacio Obιecto. Quod licitum probumque in Primipe esse, volunt boni audiores Magnin Plaso censuit Et no- per Plinius: Quinetiam nescio quis poeta. - Et principes Ianeprompte audiunt. Decipiunt,erbis, literis, braia Μ, atque adeo ipse legatos. Et quid diducam in γροι
cum Lysandro plerique sentirum,Hαδ i1θt --ψ ει ἡ κεῶ - εἰ reo, ευτερου τοῦ χρὴ si ei αν,, πιν π Uu ia: Verum falso esse melius, sed virituque dignitatem, praestantiam usu discerni. Atque heri humanam prudentiam si eonsideras, proia. suidui ' Ad bearum enἰm publicum referuntur quod insitum in iis malitia tru/futile exsunt: absorbet 'Ardicamen iis laudabiliter γenena miscemi,saluto Iasine sic νi rutvr
87쪽
maci haec talia esse. Sall. Ium Adde eceptispm sinores, quὀibae consuetudine iam pro nihilo habentur. Im necestatem etiam qu .d contra tot insidiantes, vix est vise suonque aliter tueatur bonus Princeps. Quibus causis Is quoque praedixi,tolerari Midia ha fraudes a me, non toti.
Deceptionem describas: principi licitam em,auctoritatibus ratioriabus probasci quod non satis possum mirati Cum enim Deceptio mendacionitatur cuius ob t. η Diaiala patens s quo quisque magis ei assuescet, eo magis se Diaboli filium ostendat, necesse est nec n- quam firmum erit edificiuari , quod relapso mendacij Pron dio. iundamcnto nitetur. Praeterea, quamuis primo suavis es
Lact. epit. e. c. homini panis mendiacis ita mea postea implebitur, eius astuli. linquam Lipsi, nunquam meruiendum est, quia mendacium
semper a-tfabit, aut nocet. Probi auctore1JIn eo minime probi. Quia rem minime probam, probam lici an que .lcis censere. Et quis ille e mortali semine,qui,quod Deus damnarit,probaret Ecbeat λot illi, dices, Deum damnasse nescierunt. Ve-a ei rum. Nemae nos illorum placitis niti debemus,qui,qiud Deus iusserit, iud vetuetu ignorarunt, nisi siquid recte dc secim dum sacra Scripturas krte dixerunt. Quasi
go Regis mci praecepta leges debeam negligere, quia contrantas magni quis ingeni scripsit, dixit, sensit. Plaut Cistes'. Hae e si siubisi se
' Dinqui sunt illi probi auctores Plato,Plinius,&nescio quis poeta. Nescis quis sit ille poeta, & tamen tibi est probus auctor quare 'an eo maxime nomine,quod fraude probarit3opinor:Nec tamen illam fortasse fra de probat.it,quam tu toleras. Quid enim si de eo mendacio loquitur, quod dicitur ad alterius salutem aut vitam seruandam, non ad palliatum illud bonium publicum assequendum de quo genere mendaci opportunius infra dicetur. Porrὁ uxerit plato dixerit Plinius, kixerit ille poeta terre filius,probam esse hanc fraudem equantum credis apud vere probos, id est pios illorum Liabitura dicta momentum krusi Sciipturarum sacrarum
88쪽
regulae consonari nullum. Quid enim sunt quam πι-χ , oKMis elim ma mundi. id est vana, levia, sutilia, ςφἰς 'noxia, Meo ipso rehcienda, quod fallacia. Quibus spretis audit ei Pi incipes Apostolum Dei praeconem
ximo suo. Si non auditis Apostolumo at Regem audite Psil. .3.Vι quid diliritis vanitatem quaeritu mendacium ' si nec illum auditisci conuertet se ad Deum,indicet idi palam si omnes, qui operantur iniquitatem sperdes omnes, vi loquuntur mendacium. Nec cessabit ingeminare: Dispercal ptiis, Dominus uniuersa labia dolosa. At vago haec dicuntur priuatis hominibus, non Regi, cui publica salus curae esse debet, 'uem proptereaturpe innoxium ait, errare Lipssu p. decipi: mo , bis dicit ues qui tu stat terram, fer Pala.Io. Ir ra.
Domino intimm .e exultate cum tremore. Apprebendite
disciplinam, nequaud irascatur Dominus, mereatisda,ia iusta. Quid est seruire Domino, nisi praeceptis eius parere, veritatem sequi,&stygium illud mendaci semetiauersari pPrincipes se e prompte audiunt J Non es mirum. Imbecillae sunt hominum mentes, 4cile, ex natui a mclinantu in malum. Et Reges ut in magis arduo,quam ceteri mortales, loco sunt constituti, ita opportuniores casui, aeui adulationis vento ab excelso deturbantur. Dico eos casui opportuniores, quia non tantiim, Ut tu ais,promte ted saepe uide adulationes audiunt,& illam mendacij, traudis, Deceptionis,Corruptionis, quae adorcumducit, viam palponum suasu ingrediuntur. Sed seraturis iari poteM haec via perdition odis, odis, in Q iva lib. quam svoluptatis illecet uadoperta relatur. Illi, inquis,' ς' Dpromte audiunt nec tu,ne audiant,vetas Ad addis calcar, quod clicitur. lini otium. . x
At vos reges, etsi adulatorum lassicorum inanianisce vos opinionibus velit imbuere: fraude, deceditione, mendacio uti bono publico scelus praetexere,
quasi Di essetis quidquid velitis, dicant possc fac cere: scitote tamen, etsi Diivtyates vos appetis' Gis NM.t:. I.
89쪽
vos sicut homines morituros, administrationis retadituros rationemra , si iniuste ixeritis, sicut magnae arbores magno cum fragore minuitarum mihutarum ruina prosternuntur, ita vos magnis cum turbis Mensa populi strage castiros. Quarem. ι Discite iustitiam moniis. nee sinuosis anguibus, qui in sinus vestros irrepunt,cie'dite. Non lassibus sorbis, sed dulci tomo primos nostros parentes veterator ille serpens decepit. Qui sepe CQ mutat pellem, nunquam ingenium Traii sermulsi Sat n. in Anσelum lucis, quo Iacilius hominibus imponat i Ioha , Itaque et πνέ- π -υε ,α- δευμα erimwj-m, in omni stirum eredere, sed probatu iritin ex Doctra Si Lipsius diuino verbo diacit consona, quisquis es, audi si ditana, si contraria: Musi quid urbidin idePers satia. Llauat, accedM, examenue improuenm missa castiges trutina.H8.2 &α mi m mastis, ct ad Testimonium aeuod si non dixerit
iuxta verbum hoeci mi erit et matutina ux.
Apul. metam. s. Decipiunt merbi, In ipse Deceptione docenda lecto: rem tuum decipis, cum priori tuae fraudi concolores fata lacias ut ait Illa apud Apuleium adtexis , sub narratiaonis specie doces, &lectorem callide tuo imbuis veneno. Et ais Principes decipere, verbis, literis, legatis, a que adeo ipsos legatos certe nimis
Plaut.Bacera. Multi mores atque exempla vivunt quos cum censea
Q. 3. Hs amicos,reperiuntur a falsim vi , Linqua factis, inertes opera, subleBasile. Nec tu minuis numerum sed auges, cum illorum factum non reprehendis sed probas. Et quasi non fit satis tibi in pestem inciditae, alios etiam pestifero tuo Spiritu amas. Nec solus vis perire, sed cum splendida Principum turba.
Rom. 6. 23. risioue innitatemd Cuius stipendium est mors eius dignitas quae precor,esse potest; mendaci stipendium mortem esse, cum sit pec catum nemo audebit negare, nisi idem diuinorum oraculorum veritatem simur auctoritatem velit respuere. 4.
90쪽
quando Dcmades sanguine Atheniensium legislato Uurprch. rem Draconem leges suas scripsisse d1cebat cita ego te q*ς Lipsi tuam fraudem aspidum dentibus pro stilo in tabulis exarasse iure dicam. tiae enim aspia perniciosiore calliditate utitur Sed quid tu hic staudis doctor vis Principem mendacii defensiones apta mendacia probare, si humanam considerat prudentiam' An pecti manam Prudentiam committi debet aliquid, quod per diuinam Sapientiam debet omitti' Porro, ut vana, ita male-callida iec sibi constans est illa conditio SH,amanam e PQuia videri vis innuere, siquis diuinam consideret sapientiam . non debere eum eiusmodi Deceptionem probare. At infra cum ex clipturis ostendis non esse mentiendum , postremo tamen, Vis Augustinum Scripturaium sacrarum, id est druinae Sapientiar&legis interpretem tua illa mendacra probare. Ita ut siue quis humanam Prudentiam , siue diuinam Sapientiam consideret, te arbitro, liceat mentiri. Qiatdm ' ad bonumenini J Alitid est Lipsi, tuo consilio aliquid ad bonum publicum reserre, aliud illud ipsum incommodum publicum ut vertat, efficere: Deinde, non quidqurd nobis videtur faciendum propter bonum vel publicum,uel priuatum, idem feri debet: Nec mala, i ste Apostolo, ut inde bonum eueniat, patrari. Rom. PublicumJ Publicum hoc pallium non magis istam fraudem tegit, quam priuatum olim Diogenis vanit tem fuit illud, &est noc pertusum, tralucet vitium
Quod insitumJ In Gallia cum essem, audiui quendam eum aestate seruida crebra pocula meri exhauriret, reprehensum, non se sed tempestatem bibere, respondiΩse mmeum, qui arguebat,excepisse, caueat ergo sibi tempestas, ne se inebriet Dicit similiter Lipsius non principes,non populum Ad bonum publicum exsugere malitiae vitiis,quod in his pestiferas consilijs est insitum se; facetiillius responsum huc mihi liceat flectere iis ueat bonum publicum ne se veneno hoc exsugendo im
Vt medieamentis moena, et Argmenta pro mendacio audiuimua ab auctoritato Platonis, Pliiiij, poeta s.