장음표시 사용
451쪽
oJus essentia ignota. 413 PHILOSOPHIA A FIDE FORTASSE NON PENDET.13ρ6. OBIECTIO I. Philosophia a fide, ejunque mysteriis praescindendi jus habet ; ergo Cariste si sententia de materiae essentia jure tam quam Vera admittetur , etsi cum Eucharistiae mysterio conciliari nequeat.
RESPONSIO . Alibi monuimus ripa in
Cartesi sententiam , etiam praecisa fide , cui adversatur , fore parum philosophicam . At quoniam hic de jure a fide praescindendi seriamo tantum est, de hoc tantum in responsione nostra agemus. a 3 9 . I. philosophiae scopus est veritatis inquisitio. Quicumque ergo alio collimat , deceptor est , fabularum venditor, non philosophus. II. Veritas sibi ipsi non opponitur. Quidquid ergo certae , & inconcussae veritati opponitur manifesto falsum est , nec a philosopho admittendum . III. Mysteria sunt veritates revelata, a Deo ipso nobis manifestatae, quae quod comprehendi nequeant, non propterea certissimae veritates esse desinunt; ab auctore enim naturae in- fallibili , & veraci proponuntur. Ergo sententia omnis alicui religionis dogmati , vel mysterio opposta manifeste falsa est . Ergo est velle in errores sponte labi , si quis jus philosophiae tribuat sententias tuendi fidei Mysteriis repugnantes : hac ratione quis sese pervertit, & reverendas veritates reiicit, ac insana quadam libidine sese illusioni, errori, & mendacio devovet. Si ergo philosophus jus habet a religionis mysteriis praescindendi ab iis cum ratione conciliandis abstinens ; certum saltem est , nunquam posse , quin philosophi , seu veritatissmantis nomen ejuret, sententiam ullam ex-
452쪽
434 Theoνἰa metaphst sica materIa . cogitare , aut tueri sacris veritatibus oppositam, quibus fidei mysteria , aut dogmata continentur. ISO, ET IS 2, ).
IV. Qui philosophiam a fide praescindere posse contendit, is duplex tribunal e sie supponit, fidei alterum , rationis alterum , quin hoc ab illo pendeat ; & in hoc aliquid verum esse posse , quod in illo falsum sit ; quod omnino falsum , & absurdum est , ut contra ionponacium philosophum contendentem , animae immortalitatem ex 's de veram esse , non vero ratione , definivit sacrum Lateranense Concilium sub Leone X. Ωtium vertim vero minime contradicat , omnem assertionem veritati illuminata fidei contrariam omnia o falsam doni-
t 397. OBIECTIO II. Cartesus de materia,
seu corporis in genere essentia disserens eorpus maturale definire contendit; cui ab ipso allata definitio ad amussim congruit, non vero corpori Christi Eucharistico , quod eorpus supernaturale est , cum quo definitio haec nihil commune habere debet . Dummodo Carte sana definitio corpori naturali, quod ejus objectum est, aste congruat , nihil interest , si corpori supernaturali , cui
extranea est, non congruat. Quae ergo ex Eucharistia Cartesii sententias opponuntur inania sunt. RESPONSIO . objectio haec a praecedenti non differt, nis quatenus ibi manifesta apparet , hic vero aequi vocatione , & sophismate
involuta proponitur. I. -Quam cum oue corpus aliquod subeat status mutationem, evidens est, quamdiu ι dem cor pus perseverat eandem quoque essentiam serva re : essentia si quidem corporis alicujus ab eo idiversia esse nequit ; nisi si ab susde suppon tur, rem aliquam a se ipsa differre posse.
Si ergo in Eucharistia exivit Christi corpus, s vel
453쪽
eius essent Ia uuοι a. 43ssve illud naturale voces , sue supernaturale , ibi illius eorporis, essentia existit. II. Ex fide .n Eucharistia idem re ipsa existit Christi corpus , quod in cruce pependit . Ergo in Eucharistia existit reipsa eadem corpo- νῶι Chrisi essentia , quam in cruce pendens obtinebat . Quum ergo in Eucharissia Christi eorpus eandem essentiam servet , quam, in cruce habebat , nec tamen ibi eandem triplicem dimenis
Haem servet ; jam triplex haec dimenso nota est essentia ςorporis Christi. 1398. NOTA I. Frustra dicet Cartesius inani effugio, definitionem a se traditam corpus tantum naturale respicere.
I. Definitio essentiae materiae objectum habet necessario quidquid corpus est , quidquid Corporis essentiam habet . Ergo necessario eius obi in sunt non m do corpora in naturali existentia , sed quae etiam in statu mirasidoso existunt , au existere possunt, si in hoc statu adhuc corpora , & materia sunt . II. Miraculum , & miracula quotcumque
unquam escere possunt, ut res eadem perseverans essentiam mutet : nulla enim miraculae cicere possunt, ut res sit, di non sit ; ut sit quod est , & smul non si quod est. Ergo quaecumque miracula in Euchatistiae luceant ; quum ibi re ipsa Christi corpus idemst, fieri nequit, ut ibi estentia hujus corporis di versa s t. iapy. NOTA II. Ita Eucharistia corpus Christi juxta diversos respectus & naturale corpus est , & supernatural C.
I. Corpus naturale est in se, & in suis physicis constitutivis; in Eucharistia enim re ipsa eadem habet constitutiva physica, quibus con stabat, quum juxta naturalem rerum Ordinem existeret. II.
454쪽
Tseoria meta 'sica materia . I l. Corpus super naturale est miraeuloso modo , quo existit ἰ non enim moduε , quo in
Eucharistia existit, fimilis illi est, quo tu naturali rerum ordine existebat. In statu naturali corpus Christi existebat eum fra triplici naturali dimensione. In statu Eucharistico existit sine hac triplici naturalidiimensione miraculo compenetrationis. In istae tu naturali existebat , & vivebat exeirculatione sanguinis , ex alimentorum digρο- stione., ex omnibus animalis oeconomiae muneribus .
in statu Eucharistico , ut in statu glorioso in caelis , novo, &supernaturali modo existit,& vivit, quem fides nobis testatur, de potest ratio, fi lubet, investigare. In Sacramento, & extra Sacramentum semper idem corpus est , dc eadem essentia . At hoc idem corpura haec eadem essentia , hoc idem ens indi vj dis din statu Eucharistico modum habet existensis admodum ab eo diversum, quem in naturali statu sibi proprium obtinebat a
TRANS BSTANTIATIO IN E NARISTI SACRAMENTO FORTASSE IN DTILIS. 14oo. OBIECTIO III. Lutherani , Calvinissae, Zuingliam, Sacramentarii Omnes Eue αν ista Sacramentum admittunt , quin transu bis stantiationem admittant . Ergo hoc Sacraemen tum sine transubstantiatione haberi potest. RESPONSIO . Lutherani, Calvinistae, Tuin gliani , Sacramentarii asser tum quoddam Eueharistra Sacramentum admittunt , quod sibi confinxerunt, aut quod proprio arbitrio deseris
i At vero hoc Sacramentum ab ipsis confictum ,
dc deformatum iuue ne est , quod reserunt
455쪽
ejus essantia uncta . ' 4 7 Evangelia, quodque Christiana Ecclesia ab ejus incunabulis ad seculum usque decimum sextum venerata est minime sane', ut facile probatur ex apertissimis Evangelii locutionibus , & ex perpetua plurium ecclesiae patrum doctrina a temporibus apostolicis usque ad Concilium Tridentinum. a 373, 3376, oz, 3. Nihil reseit, sacramentarios quoscumque Salcramento eucharistico ab ipsis conficto, & de formato eandem spiritualem vim tribuere, quae vero Eucharistico Sacramento a Iesu Christo instituto, & ab Ecclesia catholica servato tribuenda est. Non hominum mens , sed dixina insit titio vim tribuit sacramentis.14oi. OBJECTIO IU. Quum sensus evangelicarum locutionum obvius , & naturalis adeo rationi adversetur in omnibus ad eucharisticam transubstantiationem spectantibus qua re non eas sensu figurato accipiamus , ut sacramentarii plures secerunt Quam inultae sunt locutiones tum in vereri , tum in novo testamento, quae nunquam nisi sensu figurato acceptae suerunt , propterea quia in obvio , &literati sensu absurdae essent λRESPONSIO I. Si liceret sensu figurato
scripturae locutiones sumere , quas obvio , &naturali sensu semper catholica Fccles a intellexit , jam patet , nihil jam in lacris liter scertum fore ; & tunc licere secundam Trin talis personam dicere incarnatam sensu figurato: dicere Christum natum fuisse , vixisse , pallum, re mortuum fuisse', a mortuis surrexisse sensu tantum figurato. Porro in hac hypothesi quid jam erunt dogmata omnia revelata λQuare patet , aut scripturae locutiones Io eniti obvio, literali sumendas esse , quum ita semper a fidelium universitate tam piae suerunt aut universas sacras literas consideran
456쪽
438 Theorias melisphrsica materia.& quibus quae magis libuerit significatio a pingi possit.
II. Si ab evangelicarum locutionum obvio ,& literati sensu recedendum fuit in iis , quae ad Eucharisticam transubstantiationem spectant , t sacramentarios tantum hic alloquor , propterea qui A sensus hic rationi adversari videbatur a num & a sensu obvio , & literati in
iis recedendum erit , quae in evangelio ad Trinitatem spectant , ad Incarnationem, ad universalem corporum resurrectionem, ad aeternam reproborum damnationem , & ad cetera prae cipua religionis christianae dogmata ; quando Aquidem sensus hic aeque saltem rationi adversari videtur
III. At enimvero quare nam ita rationi opia posita tra substantiatio eucharistica sacramentariis videtur, hominibus scilicet, qui se Christianos dicunt, qui Deum se credere profitentur infinite liberum, & potentem, cujus nutu omnia in natura esse coeperunt , & ad nihilum redigi possunt
Non sane mirarer , si materra listarum ratio a transubstantiatione abhorreret ; neque enim
causam ullam agnoscunt, a qua fieri possis; at in sacramentariorum principiis utique haberi potest ; & unice ex sacris literis , ct ex traditione videndum est , num eam Deus decreverit , & voluerit .i oz. OBIECTIO U. Cui suadeas nonnulla verba ab ecclesiae ministro prolata illico in corpus Christi transubstantiare panem , & vi- lnum Eucharisticum ' Nulla hic inter causam,& effectum proportio.. RESPONSIO. Miraculosi hujus phaenomeni possibilitatem suadebimus cuicumque credenti Deum esse infinite potentem ; illud vero νι ipsa dari cuicumque sacris literis , & traditioni credenti. Repugnat, verba sacramentalia esse transub-l
457쪽
ejus essent Ia ignota . 4 9 stantiationis causam essicientem ; non tamen repugnat, ea esse illius causam occasonalem , sive, ut.theologi loquuntur, causam motivam. I. Causa inciens miraculi transubstantiatio.
nis, ut miraculi cujusque , est Deus ipse infinite potens, & liber , a quo libere statutae fuerunt, di libere interrumpi, ac mutari possunt semper, & in omnibus naturae leges.
Quare in ioa haec potentia, quae unico vota luntatis actu initio temporum mundum crearivit , & unico quoque voluntatis actu quovis momento temporis universam naturam movet, atque animat , non poterit , quum libuerit , eodem voluntatis actu substantiam panis , vini in obstantIam eουοris Chrsi mutare
II. causa oeeasonalis, sive motiva miraculi transubstantiationis sunt verba sacramentalia ad hoc a Christo instituta. Pridie , quam moreretur Christus cum suis apostolis coenans, sumpto pane, ac vino, supra panem dixit: Hoc or corpus meum, quod pro vobis tradetur ι supra vinum: me es fanis
guis meus, quὼ pro vobis est undetur a 3. Haec ipsa suit sacramenti eucharistiae institutio di haec celebris epocha eucharisticas transubstantiatio
Ut Deus, effcaciter per se operatus est sacra haee verba proserens miraculosam hane mutationem . Ut Deus, & ut permanentis religionis institutor, decrevit, & voluit, miraculosam hanc mutationem perseveranter seri,& renovari, quoties verba ab ipso instituta ,& consecrata sacramentaliter supra panem, acu a vinum
458쪽
46o Theoria metapissica materIa. vinum proserentur ab hominibus sacro facerdotii charactere insignitis, atque ita ad suorum ministrorum & vices hac in re agentium dignitatem elevati S. Verba haec saeramentalia , & divina sunt transubstantiationis causa occasonalis, aut motiva Sunt causa occasionalis transubstantiationis quatenus occasione horum verborum sacramentaliter prolatorum Deus sua sapientia , ct fidelitate est eis caciter determinatus ad miraculum a se decretum operandum . Sunt motitium tranfubstantiatἰonis, quatenus verba haec sacra meritis Christi convestita haec medita repraesentantia, efficaciter Deum movent ad hoc ipsum miraculum primitus a Christo pridie ,
quam pateretur, operatum renovandum Hae
est catholicae ecclesiaet doctrina de Eucharistiae Sacramento. Est ne in hoc quidpiam , a quo mens revelatione illustrata abhorrere possit λ14o3. OBIECTIO VI. Philosophus tantum
id. quod evidenter concipit admittere debet. Quis vero eucharisticam . transubstantiationem ita concipiat λ . . c REsPONSIO. Objectionis prima propositio, equae axiomatis instar effertur, uno sensu vera
I Uera est, si ejus signifieatio sit, nihil a philosopho admitti debere, quod certis principiis,'& solidis rationibus non innitatur iive , ut ait Leibnitius, s ne ratione suffciente.
II Falsa est, si significet, nihil philosophum
admittere debere, quod plene, persecteque non intelligat. Ceterum de existentia materiae dubitare posset, non enim , nisi admodum confuse percipit quid ipsa st ; imo de sua ipla
existentia dubitare posset ; non enim nili admodum confuse percipit quomodo existat , α quid eius existentia sit . . HI Philosophus tamquam verum admittere
debet' quidquid agnoscit necessario connexum
459쪽
ejus essent a linata . 46 IverItati in se certar, aut ab evidentia sive intrinseca , sve extrinseca manifestae : et si res
haec in se omnino obscura si , ct percipi nequeat . s6 . Atqui huiusmodi est Transubstantiatio eueharistica . ipsa enim quum divinae revelationis veritati in fallibiliter connexa sit; et si sorata se in se concipi nequeat, a quovis philosopho divinae revelationis veritatem admittente omnino admitti debet. TRANIUBSTANTIATIO E HARISTICACπM CARTES IA NA SENTENTIA DE ESSENTIA MATERIAE FORTASSE COMPONI POTEST.I4o4. OBSERUATIO . Sententia Cartesii deessentia materiae libentissime a sacramentariis omnibus admissa fuit ; propterea quia catholi cum dogma de eucharistica transubstantiatione
oppugnabat. Cartesus, qui nihil tale sane cogitabat, sen intentiam suam cum eucharistica transubstantiatione conciliare copatus est. Ipse opus coepit τejus assectae illud sunt prosequuti; at medita ta conciliatio non apparuit; plane squidem fieri non poterat. TRANSNDSTANTIATIO PANIS , ET VINI ENCHARISTICI IN SENTENTIA CARTES II.
14os. EXPLICATIO. Cartesus, cui systeismata confingere facile erat, cito systema ex cu dit, quo triplicem determinatam dimensionem , in qua materiae essentiam statuebat, cum vera eucharistica Transubstantiatione conciliaret . I. Materia, inquit ipse, in omnibus corporibus est homogenea . Quod hodie caro , &sanguis est in homine, antea frumentum suit, v 3 uVλ,
460쪽
uva, aqua, fructus , legumen , avis , piscIs . reliqua. et 19, 12o, 3369, t. Alimenta , quibus alimur , natura in sub stantiam nostram mutantur: ea quoque, quibus Christus vescebatur , in carnis , S sanguinis sui substantiam natura ipsa mutabantur. II. Ex hae maxime philosophica positione materias homogeneae , ac generica naturalium transubstantiationum notione Cartesus binas sequentes quaestiones, sive hypotheses proponit, quibus trinam suam dimensionem cum eucharistica transubstantiatione conelliare se posse putat . Quare nam supponere non possimus , Christum quum Eucharissiam instituit, id miracu- Io , dc divinorum suorum v rborum virtute secisse , quod natura ipse fecisset ex interna , ct mechanica suorum vitalium organorum actione I suorum divinorum verborum nempe virtute in carnem , & sanguine in suum convertisse panem, ac vinum, quae duo accepit, benedixit , ac apostolis distribuit ; ut eundem hunc panem, hoc idem .vinum in carnem , ac sanguinem suum convertisset intima , & -- chanica suorum organorum vitalium actione ,
si illa in ei bum suum sumpsisset
Quare quoque supponi nequeat, verba sacra menti nunc id ipsum miraculo operari , quod sacra Christi verba in Eucharistiae institutione miraculo operata sunt rIII. In duplici hac hypothesi, inquit Cartein sus , optime in Eucharistia transubstantiatio habetur ; & materia transubstantiata trinam suam dimensionem plane servat neque enim materia transubstantiata existens sub speciebus panis, ct vini est totum corpus, totusque fanguis Christi domini ; sed tantum hujus Dericorporis, ac sanguinis pars , qualis effecta esset , si Christus panem, & vinum, super quae sacramenti verba prolata fuerunt, comedisset .