장음표시 사용
61쪽
plicandis, diversam ab eo , discipulisque ipsius sententiam tenuisse inducantur ut in praecipuo fides articuisoriens & occidens diffidere inter se existi nactur .Quod quam periculose, pernicioseque dicatur, etiam nobis tacentibus, facilὸ quivis intelligat. Sed absit, Oc. Tertiam causam exponit dicens: Mirum vero quid ita risum sit non hanc modo, sed caeteras etiam paene Omnes Massiliensium, aliorumque eidem huic B. Augustini doctrinae per Gallias olim obstrepentium que- melas post Catharinum ac Pighium, de integro renova-- re, ac sii scitare, quas tamen a Sede Apostolica per Cc Iestinum Pont. repressas, coercitas, cast igatas, & arierno constat esse damnatas silentio 3 ut autem palam fiae non alia B. Augustino a vobis obi,i , nec diversas esse vestras de doctrina ejus querimonias, quam quas olim Prosper atque Hilarius ad ipsum primum Augustinum, deinde ad Ccelestinum Pontis retulere , breviter eas ex ipsorum scriptis collectas proponemus. Et primum quidem, oec. De quiluina Viri Collarionem infra Io iam cap.
Hane tausam post relataea MassilieUum qnerimonio εν equitur his verbM. Has fuisse olim Masidiensium , aliorumque 2uorumdam per Gallias inter cretera opinationes quas adversus Augustinum retinendas putarent ex Prospero atque Hilario intelligi potest, cum quibus utrum nihil habeatis commune, quaesumus, prudentia vestra etiam atque etiam dispiciat. Nam quod in ejus rei adsertis argumentum,fidem illos Dei donum negasse, vos esse fateri: equidem ut id etiam vobis
62쪽
ART. II. PROB. SS. Aua. ET TH. CONTRARIA. 3Idonemus prorsus non satisfacit, videtis enim quarta alia nutata supertat a quibus adhuc vindicari habeatis. Et tamen ut quod sentimus, dicamus ingenue, nec in illa parte multum videmus discrimiuis Nam concomitans gratia quam in auxiliante concursu collocatis , nec conversionem ipsam, nec velle tribuit, sed adest tantum ad cooperandum paratis, sed ut dicitis, si prius ipsi voluerimus, quem concursum non putamus nec Pelagium fuisse negaturum. Quare omnibus bene consideratis, nec in hac quidem parte fatis videmini a Massiliensibus recedere, neque in alio differre. quam quod praeter internam prςdicationem ac Dei
pulsum imperfecta quidam desideria, ac velleitates interdum quasdam supei additis. Quae quam parvo diς
crimine ac intervallo distent, per communem, quae sumus, salutem advertere dignemini. Iam vero, e rc.
uuartam deni he caensam his verbis declarar: Quam Vero tum hςc, tum superiora omnia & pcriculosa, & ut liberius loquamur, perniciosa sint, velimus prudentia vestra pressuis consideret, deprehensuram speramus ex his doctrinae sontibus pesti setos istos manare rivulOS. Dei gratiam sec Iam merita nostra gari, fidem, conversis. nem, bona opera, ac in eis perpeUerantiam notarunt; esse propriὶ virium. Ex lege esse Iustitiam. Non esse orationem magnopere necesariam. In roto salutis nostrae negotio quod praecipuum est homini tribuendum , quod minus est Deo. QVis enim non videat pr stantius esse ipsium fidei, conversionis, bonς vitae ac persieverantiς Opus, quam solum hoc posse de huc excitari Item in opere gratiAE
63쪽
3 3 CAp. I. DEFORMITAS SCa NTIRI MED. priores hominis ese partes, posteriores Dei. Quemque bi 6-cem esse ad bonum. pedissequum ac labservientem esse Deum. Denique fas esse iam non in Domino, fled in stino gloriari. Immo quod ex istis tansiicitur aὸ praecipuos salutis efecim gra tis esse mortuum Christis. Atque id totum propterea: quia vere atque essicacis gratiae Christi eum libero arbitrio iniri putetur non satis posse concordia. Quae res cum visa semper fuit esse dissicilis , de credi tam ii interea concordiam necesse foret, etiamsi humano ingenio minus id plene comprehendi posset , quaeri studiis vestris ille magis videtur modus, qui ad hil manum sit captum plausibilis, quam secundum Scripta- rarum doctrinam solidus. Sed lige de iustissimi doloris nostri causis generatim dixisse st. Sciat, caetera in
assertionum censuris particulatim saepiusque persecuturi sumus. In quibus tamen, Oc. i Expositis sua Censorae cosis motivis praefationem creesu-ilii Mohnistas ad unitatem sensus, i docisina contordiam exhortando his verbis: Quod autem superest, Reverendi Patres, obsecramus vos in Christi visceribus, ut rem
hanc totam, seposito paulisper anticipatet opinionis praejudicio, liberis animis intueri, serioque expendere clignemini, ut, si fieri queat, in tam magno fidei nostrae de gratia Christi ac Dei praedestinatione negotio unum idemque concorditer sapiamus, eo magis
quod ut idem de Massiliensibus quaeritur Prosper
eadem aliquando nobiscum melioraque senseritis. . Neque enim de studiosorum excidit memoria quaenam, Reverendi Patres, Robertus Bellar minus ex eadem
64쪽
ARΥ. II. PROB. SS. At B. yTTA. CONTRARiA 3,dem Cathedra uetstra de his ipsis argumentis nuper senserit,& publice docuelit, vestio nunc dogmati plane adversa atque contraria , in quod ijsdem cum Massiliensiibus de libero arbitrio moti argumentis abduci vos passi estis , quod quam graviter , prudenter, ac circumspecte factum a vobis lit , Massiliensium docere vos potest exemplum. Nam ut liberi arbitrij cum vera Christi gratia conciliationem dissicile fuerit ad popularem captum , intelligentiamque deducere, non ta-rnen moveri suemquam hinc oportebat, sed meminisse potius Prophetici dicti r Nisi tredideritis, non intelli
Equidem valde dolemus, pietatem vestram Domini nostri J'ssu Nomen Titulumque praeserentem , gratiae ipsius ut nobis sane videtur obscurare gloriam , ejusque vim de essicaciam enervare. Et cum de Christianorum moribus optime sitis hactenus promeriti , non parum veremur, De ii in suscepta semel do-Etrina ista' perseveretis , ejus contagio plurimum sitis obsuturi & qui bomz vitae exemplo multos aedificastis in Christo dogmatis jam hujus magisterio plerosque male vobis credulos in ruinam, quod absit, exitiumque praecipitetis. Caeterum libertatem in dicendo hic nostram, oec.
Hae Praefatione praemissa ad si alarum procedit asserationum censuras, quas non omnes, propter breuitatem, sidsolum eas referimus, que huic opustu laxta intentionis nostra metam aptiores existάnt. Primo ponimus assertiones, deinde νὰ quamlibet Censuras utriti ne Facultatis subimi - - C
65쪽
A Ugustinus definit de dono perseu. c. I q. quod praedestinatio est praescientia , de praeparatio beneficiorum Dei , quibus certissime liberantur quicum que liberantur. Quς definitio valdε bona est , si inteDligatur de praedesti natione hominum , quς supponit
servitutem S peccatum, & de certitudine ex praesciuntia, non ex mera praeordinatione.
CENfURA L OVANIENSIS. HIc Commentarius Massiliensium videtur renovare sententiam, qui Dei elinionem ex meritorum cite volebant praescientia , quam B. Augustinus loco silpradicto rcfellendam sibi propouit. Quare perVertit S si1pradictam B. Augustini definitionem. Constat enim ex antecedentibus ipsius verbis . loqui eum non: de conditionata praesinentia, qualem in praedictis verbis Patres intelligunt, si videlicet acceptare gratiam dc perseverare voluerint, sed de praescientia eorum quae ipse factinus est, qui: pmpterea se facturum praescivit, quia iacere sine conditione voluerit, ficuti absque conditio ne facturum se absolutὸ promisit, dc propterea quioamque secundum ςternam Dei praedestinationem de . massa perditionis liberantur bifido certissime liburantur,.
66쪽
quia gratiς suae benefici js liberare illos Deus decreverit, faciendo non solum ut possint si velint, sed faciendo etiam ut velint de faciant, idque perseveranter usique in finem. Ejusmodi enim sunt promissiones Abrahae S semini ejus, electitque novi Testamenti filijs apud Moysen, Hieremiam, EZcehielem, atque alibi factet, ut erudite prosequitur B. Prosper lib. q. de vocat. gent.
SEcundo loco peccatur ea re in assertione, quod certitudinem praedestinationis pendere velit ex pret scientia, & eo trahat verba B. Augustini et cum sit ex absoluta Dei voluntate diligentis, eligentis, ac praeordinantis ad vitam aeternam , ipseque contra, Augustinus ibid. O cap. 37. I 8. edi i 9. apertissime ad idem objectum reserat praescientiam,de qua loquitur, ad quod praedestinationem t ut Prosper ad cap. Gallor. sor. ait arua ex Augustini sententia, in bonis prorsus eadem esse vult praescita de praedestinata. Assertor verb eam referre videtur ad ea quae erat homo facturus, sicut ex
assertionibus 4. II. a 3. 2o. S 3οι potest intelligi: iso ex hac ipsa latis intelligitur et Quasi scilicet primum .Deus considerasset quid liberum cujusque arbitrium cum tali aut tali gratia, si daretur ei, facturum esset: deinde autem proposuisset ei dare talem gratiam, & denique gloriam. Ex quibus incidit in aliud majus absurdum, quod prae destinatio sit ex praetvisione boni usus
67쪽
CAP. I. DEpoRMITAs SciroiR Mgo liberi arbitrii. Quae doctrina repugnat Scripturis secri 'de expressae doctrinae S. Augustini, Prosperi, Fulgenti de aliorum qui contra Pelagium, de eorum reliquias Catholicam de gratia Christi doctrinam erudite & laci dabiliter desenderunt. Repugnat de definitionibus Coelestini Papae c. Quod argumentum multis prosequitur
Deinis concludit, Quaecum ita sint, ut alia multa ad hoc argumentum pertinentia omittamus, non potest non peregrina, & periculosa, de merito reprobanda videri doctri-Da, quς praedestinationem ex ciperum praevisione definit. Quam quidem de ante 24o. annos Facultas Theologica Parisiensis damnasse legitur stib hisce tribus articulis : Quod propter opera alicujus futura bona Dem praedestinavit aliquem ab aeterno. ο'od aliquis praedestinatus est ab aeterno propter bonum usum liberi arbitri , quem Deus praesidit eum habitarum. Quod non sic gratis misericorditer Deus praedestinavit illum quem praedestinaviι , qain pro omnibus bonis usim futuris, vel alterius.
D Eus post praevistim peccatum originale habuit
voluntatem dandi Adamo , ct toti ejus posteritati sussicientia media contra peccata , & auxilia ad. consequendam vitam aeternam , ergo dat illis tussiciens auxilium ut possint reverti.
68쪽
CENSURA LOVA MENSIS.CIIamvis locutio de tussicienti auxilio tolerari de excitari aliquo leniti possit, quia videlicet nun-quiam Dei beneficia mundo defuerint, quibus si adulti bene usi sulissent, pervenire ad saliarem potuissent, proprie tamen & exacte loquendo, quia ut & ipii fatentur ) id solum sufficit praeter quod aliud necessarium non est, rectius verivique dicitur non fuisse to-.ti Adae posteritati sussicientia ad salutem auxilia da ea, imo ne I udaeis quidem sub veteri adhuc testamento constitutis: Non enim dicendum est legem eis ad justitiam suffecisse, quam propter infirmitatem ac inutilitatem suam reprobatam fuisse Apostolus testatur . qua tamen si bene uli J udaei fuissent ad salutem pervenire potuistent. CENSURA D VACENSIL 'VUlt haec assertio a Deo per Christum omnibus omnino hominibus dari sussiciens auxilium per quod possint converti: idque magis de sequentes aliquot assertiones praesertim 7. & i5. declarant. Sussiciens autem Dei auxilium est, praeter quod ex parte Dei non est aliud mecessarium. Adversantur proinde hujus assertionis verba Scripturis & Patribus, imo pr
prie dictam Christi gratiam, quς secundum Augusti num lib. de praedest. SS. cap. s. non eri bonum.que
69쪽
Car. J. DEpost MiYAs SCIENTIR MED. comminis fed bonos discernit a malis, evertere videtur. Scriptura testariir quod, Quamvis ergo haec asscimo a Pelagii sententia in eo disserat, quod haec Creatori , illa Redemptori gratiam istam acceptam reserat, in eo tamen convenit,quoquterque eam tantlim in postibilitate constituit, omnia hulque facit communem. Quod Atigustinus. pro ab surdo habet. Unde idem ' alibi ad inscrutabilia Dei iudicia vult pertinere, quod huic detur gratia, huic non detur ; gratiam haud dubie intelligens , auxilium ex pane Dei ad saliuem necessa, tam . Haec gratia, inquit,car ad illam veniat, ad illam non Teutat, occulta e saest potest, i dissa esse non potest. Alias parvulorum, c. Iam qui legerit Prosperi librum utrumque de voca- ione gentium & alia ejus opuscula contra Pelagianorum reliquias elaborata, ac pr cipue carmen de ingratis , in quo doctrinam hanc ex professo refellit; itemque Fulgentis, & Petri Diaconi de gratia Chri- si libeIlos prospiciet quantum ab illorum patrum sana doctrina discrepet haec sufficientis auxilij assertio ex Massiliensi uni. ct ipsius Fausti qui contendit gratiam a Deo omnibus offer i ct ingeri, & argumenti de parvulis sblutionem dest erans cap. I 3. ineptissime niSatur d fissa I placitis deprompta. Notaadis AP est, has Censentiti in nullo adversari gratia sis ut i Thori jarum. Mia hac requirit ulterim auxilium : mn es necesari in a praedictam gratiam ali- μοι ρrincipium intrinsec/ reeeptum , se sustii paratum , Ur qno daretu=, si homo non impediret. Ide
70쪽
ART. II. PROB. SS. Atia. ET THAE TRARrA 4sebmprehendit illa benesticia , quae nunquam mundo risuerunt ; ut ait Censura Lovaniensis. Nam, ut colera prateream, ipsam auxilium efficax dans velle , licet non omnibus detur, nunquam tamen mundo defuit, prout Dic Osrib ι praepararum , id est, prout est escax ad facteodum omiss velle, faceret ,si non impediretur ejus collatio. Mediciva qIM ess tan- re es acta ut non sebum possit sancre morbum Petri, vorum etiam Pauli, si uti um hominum, qui in hac civ rate Dua cena reperiniatur, dicitur sulficiens ad sanitatem omnium, quamvis contingat, eam non omnibus dari. Si quis Medicus Ialem medicinam praeparavit, in ipsa pra paratione habnit quandam voluntatem Ianori omnes, quamvis postea ob aliqua impedimenta non velis indicinam suam Omnibus confer=e. Ita potest diti, ipsam auxilium dans velle ad omnes homines voluntate anicie ente genium re, in quantum virtutem habet faciendi omnWi velle , σοmnibus daretur, si non impediretur e adseus vero Hecras voluntate consequente pertinere, in quanIum solis elecilis δε- rur, reprobh υero ortuito Dei jAditio, sed sempera io dene- 14ιur. De his plura ad ara. q.
Tota scriptura plena est praeceptis & exhorta
tionibus, ut peccatores convertantur ad Deum;
Atqui Deus non praecipit impossibilia: ergo dat illis sufficiis auxilium ut possint convcrii.