장음표시 사용
171쪽
, DE INe ARNATIONE.. R. Physice non est ; quia nihil creatum potestes h entitative infinitum ; unde secundum Potentiam Dei extraordinariam p'fiet produci major: moraliter tamen potest dici infinita,quatenus,summa est, quae esse possit secu ndum Dei sapientiam, & potentiam ejus ordinariam. io'. Christus potest ne diei praedestinaitis R. Potest, non quidem ratione suppositi Personae, sed rationis donorum & compositi
ex unione hypostatica, exurgentis : I'. quia cap.
I. epist ad Rom. expresse dicitur praedestinatus Filius Dei. Nec refert, quod secundum multos Interpretes , praedestinatus, idem sit, ac decla-iatus est & manife status Filius Dei ex virtute patrandi miracula, 8c seipsum a morte suscitandi, ut ibidem subdit Apostolus. Nam S. Augustinus re alii Patres ex hoc textu docent Christum fulta praedestinatum,& ratio evincit ; praedestinatio enim est actio Dei, qua ab aeterno prae- definit&praeordinat quae in tempore facturus est
in ordine supernaturali. Atqui Deus ab aeterno , praedefiniit de praeordinavit naturam humanam ad unionem hypostaticam elevare,gratiae & glo ria coronare , Christumque Dominum, ut aliquod totum ex duabus naturis hypost alice uni tis componere: quae omnia ad O rdinem super naturalem Pertinent. Ergo.
CAPUT VI II. Virum Christia Dominus per Pasionem suam
alia bona opera meruerit psi. C E fide est Christum Dominum merui L. I se. Probatur 1'. ςx Scriptura , quae hu-
172쪽
'τμ INCARNATION q. jusce veritatis tot fere testimonia subministia. quot continet paginas, Is. s 3. Pro eo quod laboravit , videbit ct satiabitis r. IPhilipp. a. Humiliacit semetipsum, fadbis obediens. . . propter quod Deus exaltavit illum. Heb. Factus es omnibus obtemperantibus sibi causa salutis aeterna. 29. EX COnstanti & perspicua Traditione Ecclesiae, quae solis Chtasti meritis innititur, nec quidquam a Deo petit , nisi per Dominum nostrum Iesiim - Christum : in qua fide Concilium Tridentinum ex abundaret, fideles confirmavit suis definitionibus , nempe sessione G. Can. 2. I .& 16. ubi dicit anathema aliter sentientibus.. 3'. Favet ratio Theologica : ille enim meruir, qui habuit omnes conditiones ad meritum reinquisitas: atqui Christus Dominus illas habuit:
Minor probatur Tria generatim ad meri, tum requiruntur. Primum bona opera supe naturalia : secundum , Persona Deo grata , li- here operans , & in statu viae posita: tertium,. pactum , quo Deus Promiserit praemium ab mercedem sic Operanti. Atqui haec tria inChristo. adhuc mortali concurrerunt; nam de ejus
operibus supernaturaliter bonis , & de ejus persona Deo gratissima nullum potest esse dubium': de pacto constat ex capite i 3. Isaiae: Si posuerit pro peccato animam suam . videbit semen longae um , ct voluntas Domini in manu ejus
Dices iq. Christus ex dictis fuit beatus ab instanti conceptionis : ergo non fuit; viator, nec, proinde in statu merendi. D; stinguo antecedens. Fuit beatus secundum animam, Concedo ; secundum corpus, Nego antecedens. Similiter distinguo consequenta, Non fuit viator secundum animam, Concedo;
173쪽
DE INcARNATIONE. IS Tecundum corpus, Nego consequentiam. Fuit ergo simul comprehensor dc viator.
Instabis: Christus non potuit mereri nisi per
animam;Corpus enim per seipsum non meretur, sed duntaxat quatenus ab anima Sancta m etur. Atqui Christus per animam , utpae beatam,mon potuit mereri: Ergo. Distinguo minorem. Per animam, quatenus erat lumine glorrae illustrata,& ex eo necessario . rapiebatur ad videndum & amandum Deum , Concedo : per animam quatenus erat gratia gratum faciente tum actuali , tum habituali 'ornata , Nego minorem. Verum quidem est Christum non meruisse per visionem intuitivam , neque per amorem beatificimi ; quia illae operationes non erant sub dominio ejus necine illis disponebat tanquam dominus ; curn in illo non procederent libere , sed necessario emi autem necessitas , nec corona , m damnatis. ait S. Hieronymus lib. a. contra Jovinianum.
Sed meruit per actiones ex gratia gratum La- ciente elicitas ; de illis siquidem libere disponebat.
Ergo, inquies, Beatvincocto hac iratione m
Nego consequent. Absolute quidem Aeati in coelo sic mereri possem, & damnati in inferno demereri. Sed actu & de facto, nec illi meren-
etur , nec isti demerentur quia Deus mortem 'fixit hominibus , pro ultimo termino mer ridi aut demerenα , Hanc Christus a pruno post Smortem instanes non meruit, quamvis sit sem Per vivens .ad interpellandum Pro nobis, Neb. I. illumque habeamus Advocatum apud P
retrem a. Ioan. a. Namque per suas Preses nova nobis non movetur sed am Prat , Ut AR
174쪽
tur. Quod dc de orationibus Sanctorum dice
Dices 1'. Ubi nulla libertas, nullum quoque est meritum. Quidam posuerunt, inquit S.
Thomas quaest. 6. cie malo art. i. quΘd volumas hominis ex necessitate moveretur ad eligendam alia quid , nec ramen ponebant quod voluntas cogere-xur ; non enim omne necessarium di violentum . . . Hac autem opinio eg haeretica ,. dc uti talis dam' nata est ab Innocentio X. &ab Alexandro VII. namque ex Sancto Augustino lib. de duabus animabus cap. II. Nemo vituperationeIuppliciove dignus est , qui id non faciat , quod facere Kon po-νs .... Nonne ista cantant , ct in montibus Pa-sores, o in rheatris Poetae , O indocti in circulis, ct
docti in Bibliotheeis , ct Magistri in scholis , o sn- risites insacris Temptis p Atqui Chrillus non fuit
liber a necessitate , cum ex dictis cap. I. pec care non Potuerit , nec praeceptum Patris, Praesertim de morte subeunda , praetermittete.
Distinguo minorem. Non fuit liber libertate contrarietatis, Concedo : libertate contradictionis , subdistinguo : quoad specificationem, ut aiunt , quando opus bonum ipsi fuit imperatum , Concedo : quoad exercitium , Nego minorem & conseq. Multiplex itaque distinguenda libertas a necessitate: alia dicitur Contrarietatis , qua quis potest facere contraria , bonum scilicet δc malum , qualis in homine viatore reperitur, juxta illud Eccli. cap. 3 i. Qui potuit transgredi, di non est transgressus; facere malum, ct non feeit. Et haec libertas a Christo exulavit , est enim imperfectio posse deficere, quam gratia in homine viatore minuit , & in beato omnino tollir. Alia est libertas contradictionis, in eo sita quod homo posi
175쪽
DE INCARNATiONE. I, sit bonum velle seu facere , & non velle aut non facere, si praeceptum non sit et si enim praeciperetur , omisIio illius esset mala , ac proinde bonum illud non posset omitti sine libertate contrarietatis a Christo prorsus eliminanda.
Sed libertas contradictionis subdividitur in libertatem specificationis , qua quis est indifferens ad hoc specie bonum vel ad aliud, quando neutrum Praecipitur, V. g. ad sequemo viri hoc vel illud consilium 8, & talis libertas est in Beatis, in Deo quoque perfectissima , nec Christo deneganda , ubi praeceptum non
urgeret. At urgente Praecepto, V. g. moriendi , non erat liber libertate specificationis ;quia, ut jam monuimus, voluntas non Potest sine Peccato respuere opus praeceptum. Sed Praeter libertatem specificationis, est alia libertas contradictionis , quae dicitur libertas exercitii, qua voluntas potest exercere hunc vel illum actum, licet fit determinata ad unum etiam numero objectum , quod demon- 1tratur uno & altero exemplo. Sancta Apollonia , referente sancto Dionyso Alexandrino , epistola ad Fabium , apud Eusebium lib. s. hist. capite Ai. sponte & proprio motu insiliit in rogum accensum , ad quem cremenda ducebatur : motus ille tum Voluntatis, tum corporis, fuit liber, & judicio sancti viri , laude
dignus; liber, inquam , non libertate specificationis; quia haec supplicii species erat.determinata,& ab electione sanctae Martyris independens : sed liberate exercitii , quatenus intrepida Virgo disposuit de suo actu , potuitque illum non ponere. Idem videre est in exemplo rei ad mortem damnati, & stipiti jam alligati , mox susipendio praefocandi: s ex deia Pesatione Praeveniat carnificem , ex scala
176쪽
tis 3 DE INCARNATIONE. hiesum praecipitet, graviter peccat , vitum Tatione aeternisve suppliciis dignus est , quia libere ad tantum flagitium se determinavit. Ergo ad merendum aut demerendum libertas contrarietatis , aut specificationis non est abib- qute necessaria : sed sussicit libertas exercitii, Per quam Mimo Νere & proprie est dominus δui actus, ac de eo absolute disponit. Porro
in hypothesi, quod Christus Dominus a Patre
mandatum moriendi acceperit etiam eo tempore , quo Agnus legalis immolabatur, ut veritas figurae succederet , meritoria fuit tota ejus pastio; quia libera libertate exercitii , ut fatet ex historia Passionis: sponte ex urbe adocum processit, ubi facilius a militibus com- Prehenderetur 3 ut coPosear mundus , inquit Joan. I . quia diligo Patrem , ct sicut manda-σum dedit mihi Pater ,sie facto , surgite, eamushinc. Et sciens Iudam cum cohorte appropinquare, exiit eis obviam : Processit , ait saninus Joan. Cap. I s. dixit eis: sem Denique - ex potestate & libertate emisit spiritum , ut vel eo probaverit quod dixerat Ioan. Io. Ne aollit eam ί animam in a me , sed ego pono eam a meipso. Dixi, in θροibes quod mandatam moriendi ac ceperit; non enim una est hac in re Theologo. rum sententia. Alii docent non accepisse, Pro 'ter illud Isaiae 13. Oblatus est, quia ipse voluit. Alii plures contrarium amrmant , tum quia dicit Philipp.α. Factus es obediens usque admortem cruciu tum quia Apostolus Rom s. opponit Chrii stum Adamo , in eo, quod per inobedientiam Adami, . Peccatores eonstituti sunt multi; pet
Christi vero obedientiam justi constituenturi multi. Atqui in Adamo inobedientia fuit pr*
iPrie dicta , & contra praeceptum ipsi civit
177쪽
nitus impositun . Ergo & obedientia Christi stricte accipienda eli , supponitque moriendi
mandatum quamvis enim quaelibet alia ejus
aetio suffciens fu isset ad generis humani te-
demptionem , ut infra dicetur, certum est i
men sitisse redemptum per ejus sanguiniseffusi nem. Alii Theologi tertiam ineunt sententiam, qua sibi videntur conciliare duas priores ι docentque Christum nullum moriendi mandatum absolute accepiste, sed conditionate tantum , ex hypothesi quod vellet .homines redimere, adeo ut per patrem liberum ei fuerit salvare, vel non salvare homines : sed in hypothesi quod vellet hoc pietatis ossicium praestare, illud implere notapotuisse nisi per sanguinis effusionem; conditionem libere acCepit, inquiunt , . S in hoc oblatus est quia voluit :jamque durae conditioni subditus , ex obedientia mortem oppetiit. Secunda sententia , ut communior, sic & longe verior videtur ; quia decretum Incarna' rionis praesupponit decretum salvandi homines,. Filius Dei propter nostram salutem descendit
de coelis , carnem passibilem accepit ut more- .retur , Propterea veni in horam Hanc , ait Ioan. 32. V. 27. Passionem ejus praedixerant Prophetae ; hinc Christus ad Petrum Matth. uuomodo ergo implebuntur Scripturae Z quia M- oportet feri. Lex igitur moriendi Christo fuit
imposita ; ideo ingrediens mundum, disiit Hostiam ouem nem noluisti , corpus aurem aptasti mihi scilicet statim a conceptione j Ecce venio, . in eapite libri scriptum est de me, ut faciam ,
Deus , voluntatem suam , Heb. Io. Quod au-
tem voluntas illa esset lex & praeceptum , ad ditur in Psal. 32. ex legem tuam in medio cordis
178쪽
CAPUT IX. Viri m Christus si merueris ρRT Rimo Christus sibi meruit etiam deco
I digno , quaedam Incarnationis Consectaria ; I'. gloriam corporis, Luc. 24. Nomolae oportuit pati Christum , ' O ita intrare in gloriam Dam' 8 1'. Nominis sui exaltationem , Phil. a. Factus obessiens usque ad mortem . . . . propter quod Deus exaltavit illum, o donavit illi nomen, quod est super omne nomen , ux in nomiane Iesu omne genu flectatur. Divinos ubique honores , Apoc. s. Digniu est Agnus .... accipere . . . divinitatem, id est, ubique agnosci & collaudari ut DeuS. R. Secundo , sibi non meruit unionem hypostaticam, neque gratiarum plenitudinem , neque earum augmentum. Tres responsionis lanr
Partes. ' ri . mPtima pars quae est de unione hypostatica,
Probatur I'. ex Scriptura , quae opuS Incarnationis immensae Dei misericordiae tribuit, Luc. I. per viscera misericordia Dei nostri , in quibu3Nistavis nos oriens ex alto. Joan. 3. Sic . . . . Detudilexis mundum, tit Filium suum tinigenisum δε-
νer ι χ'. ex sancio Augustino lib. de praedestinatione Sanctoriim cap is. Hi ab iniit' fidei sua homo quicunque Christianus , quε gratia homo iste ab initio factus est Christus. Et infra : Quisquis in
sapite nostro praecedentia merita singularis illius generationis invenerit , ipse in nobis membris eius pr cedenti merita multiplicata regenerationis
rat 3 3'. ratione duplicit Prima, quia prius est esse, quam operari : ergo Christus per opera
179쪽
DE INcARNATIONE. Hi mereri non potuit, ut esset homo Deus. Secunda , quia Principium meriti non cadit sub merito , cum omni merito Praesupponatur. Atqui Incarnatio est principium totius meriti; .
Omnia enim opera tum Christi, tum membro-Tum ejus, ex unione hypostatica habent ut sine meritoria. Ergo.
Secunda pars quae est de plenitudine gratiarum, probatur , quia gratia sanistificans cum suis appendicibus, 3c gloria animae Christo debebantur vi unionis hypostaticae , quaerat Filius Dei naturalis , ac proinde heres regni bPaterni , & eorum donorum Particeps, Iane quibus agere non posset, quemadmodum decet Filium Dei naturalem. Tertia pars , quae est de augmento gratiarum, patet ex diciis capite praecedenti, ubi prob tum est Chistum ab instanti conεeetionis ea plenitudine grati'rum cumulatum fuisse , quae secundum ordinariam Dei potentiam augeri non
foster essetque simon Physice , saltem mor
iter infinita. Dices 1'. Effectus nonnunquam praecedst causam moralem: merces,v. g. solvitur mercenario antequam perfecerit opera , quae sunt causa
moralis hujus anticipatae solutionis: sic merita Christi futura fuere causa moralis gratiarum Patriarchis & Prophetis concessarum. Ergo , Pari potuerunt esse causa unionis hypostaticae, etiamsi rempore ipsam praecesserint. Concessotantecedente, nego consequentiam &paritatem. Disparitas autem est quod unio h postatica sit principium totius meriti; aC proin de non potest esse effectus etiam moralis ullius meriti. Hinc vulgare Theologorum effatum Principium meriti non cadit sub merito.
Dices a'. Pertinuit ad gloriam Christi D
180쪽
4δ1 D8 INcARNATIONE. mini ut plenitudinem gratiarum possideret duplici titulo, nimirum nereditatis& mercedis,
quemadmodum Beati in coelo felicitate aeterna Potiuntur hoc duplici titulo. Ergo. Nego antecedens. Imo in contumeliam filii Regis verteretur , si pater insignia & ornamenta ejus nativitati debita denegaret quandiu non fui stet ea promeritus : quia in illa hypothesi non ut legitimum filium & heredem aSnoscere videretur. Posset quidem accidentaria quaedam dona meritis filii rependere, 'uemadmodum Deus Pater Filio, ob victoriam in morte reportatam , gloriam corporiS retribuit. Dices 3'. Sancti Patriarchete per gratiam meritis christi sibi collatam meruerunt Incarnatio nem : ergo a fortiori Christus ipse. Distinguo antecedens. Meruerunt Incarnationem quoad substantiam : hoc est meruerunt ut Filius Dei incarnaretur , Nego: quoad aliquas circunstantias, subdistinguo : meruerunt de congruo , Concedo : meruerunt de condigno, Nego antecedens. Opera itaque Patriarcharum non potuerunt esse merita incarnationis , tum quia eam praesupponbibant futuram tanquam causam moralem gratiarum, Per quas bona operabantur , tum quia etiam
in hVothesi falsa quod independenter a meritis Christi futuri gratiae fui flent illis concessae, merita illorum utpote finita , nullam habuissent proportionem cum 'Incarnatione, quae est praemium infinitum. Meruerunt tamen alia quas Incarnationis circunstantias. Abraham
namque fide sita meruit ut Messias e stirpe sua
oriretur , Gen. 12. V. 38. Benediciniar in semine 4uo omnes gentes, quia obedissi voci meae. Ita etiam