장음표시 사용
221쪽
luidem debitas titulo obedientiae , religionis charitatis: non vero ejus Personam , quae, dum sit divina , nulli debito potest esse obnotia : hanc autem pro nobis obtulit et ergo ex
onis Propriis & indebitis pro peccatis nostris
C A p E T X . V. inruisi chrisus pro omnibus o suadis so 'mbussit morsurui . QVaestio non est utrum mors Christi Domini fuerit suffciens ad redimendos omnes& singulos homines , elim enim ex dictis satisfactio fuerit superabundans , nihil dissili superessu potest , quin fuerit suffciens Monsolum ad singulos homines , sed & ad omnes
daemones liberandos. Sed dissicultas in an mo te sua voluerit omnes &singulos homines redimere , an aliquos duntaxat , nulla allorum sicut .nec chemonum ratione habita est Haec observatio imprimis necessaria est propter C villationes & subterfugia .quorumdam , quiore aperto negare non audent Christum mortuum eme pro omnibus & singulis hominibu , sed dicunt mortuum eme sussicienter , ita iuvadverbium , cad t non in Christi Moluntatem , sed in mortem , qax cum sit meriti infiniti . suffciens est non solum ΠΟ ---nibus & singulis hominibus , sed di proda monibus; atque hac sua ambigua responsio circunveniunt incauros. .Sed ne supersit quia-
Observa.dum in illa Christi voluntato iduo inrelligenda , nempe di animo ii
222쪽
io DE INCARNATIONE. lutum pro singulis redimendis, & praeparationem mediorum, saltem eorum , sine quibus nullatenus possent frui redemptionis beneficio. Siquidia Princeps , qui pactam cum hoste pecuniam ad redimendos quotquot ex subditis detinet captivos , integram numeravit, non censetiuz propterea velle singulos liberare,s imbellem unum expunxit e numero eorum. quos virtute solutionis exFletae misit repetem
Ubservandum praeterea hic duplicem inChriasso diiunguendam voluntatem , alteram abs Iutam, alteram conditionatam et quemadm 'dum ubi de decretis divinis tractatu deAttr butis, dicimus Deum velle omnes homines salvos fieri , alios voluntate antecedente , quae Propter defectum causarum secundarum caret effectu ; alios nimirum praedestinatos, volun rate absoluta & consequente , quae semper impletur illibata hominum libertate. Enimveroserfecta fuit Christi cum Patre consensio, Quoeriacira sum ea , facio semper , ait Jo. 8. v. , de rationem affert cap. s. quia , inquit, descendi de coelo, non ut faciam voliintatem meam , sed volam . parem ejus qui misit me. Ergo Christus , qua scivit voluntate Deum velle omnes homines seu Vos fieri, eadem voluit offerre meritum 'sanis Euinis sui pro omnium salute, ac promde quaestio proposita hoc uno definitur syllogismo: -Chrilius pro illorum salute mortuus eli, quos Deus vult salvos fieri per meritum mortis ejus. Atqui Deus vult omnes & singulos homi-ves salvos fieri, saltem voluntate antecedente, . Per meritum mortis Christi ': ergo Christus pro omnium Asngulorum salute revera mom
Vesum, quominus. sistat disputaS
223쪽
DE INCARNAT ION E. 2 stio, obstant varii oc oppositi erroies, quibusgeneralis alia in Deo & in Chiisto voluntas luimanae salutis in alienos sensus detorquetur, quoiaque, ad plenam propositae quaestioni elucida alauem . refellere necesse est. I A R A G R Λ P H US a. Reselisitar mores.
lienses , ex eo quod circa Massiliam in Gaialiis consisterent, statuerunt Deum sic velle homines salvos fieri, propitiationem in sacramento sanguinis Chriui singulis proposuisse ,
ut non praeveniat, sed expectet eorum Voluntates, exaudiat rogantes , adjuvetque conantes. Fatebantur quidem humanas voluntates
a Deo praeveniri eo fere modo , quo pater praeparat filii voluntatem suis consiliis, mO- nitis & exhortationibus ; admittebant enim Evangelii praedicationςm praeire debere , nec prorsus rejiciebant divinas suasiones etiam in-;eriores ; sed negabant Deum tribuere ipsumitelle, seu credulitatis affectum & soluntatis onatum , vel ad opus perficiendum, set struem ad fidem concapiendam , idque duabus de ausis. Prima , quia Catiaolicorum, doctrina oluam tuebatur sanctus Augustinus , ipsis vide
latur tollere diligentiam & industriam , fove-C inertiam cum obvia .cuivis proterv6 esset Ontra objurgationes excusatio, nimirum uea eo non accepisse obediendi voluntatem. Teianda , quia esset in Deo vitiosa personarum cc tio , si ex duobus, qui sunt meritis aut de .
aeratis Pares , unum assumeret , iterum dere-nquerer; cum contra consentaneum sit divinae
224쪽
ῆας DE INCARNATIONE., diat , conantem & quod in se elt facientem gratia sua adjuvet, negligentem vero sper- Ut autem hanc fuisse Semipelagianorum mentem demonstretur , adversus Iansenium I prensem dc ejus patronos , qui ut ne runt ullam esse Christi veram gratiam , cui aliquando resistatur ; atque adeo Christum esse mortuum Pro eis , qui fidem non suscipiunt vel qui in suscepta fide non perseverant; in contendebant Semipelasianos admisisse necessitatem gratiae praevenientis , qualis erat in statu innocentiae, hoc est suffcientis ; operae pretium est Semipelagianos tres claues distriabuere.
In prima clam occurrunt, qui ad bene ops: Tandum, cum Juliano, gratiae necessitatem a versus istagium afferebant , sed eam negabant ad velle credere , & ra velle bene agere , istu ad credulitatis & boni operis affectum. In sum a Pelagianis semitis non declinant , anquiliae fametus Prosper epistola ad sanetum Augustitum, in qua describit Semipelagianorum error , ut
cum ad confitendam eam Cisisti gratiam, quae omnia praveniat merita bumana , cogantar , ne se morti τeddantur, fristra gratia nomineιur, ad condisionem
id est naturalem constitutionem j kanc velimmiuscuju Ne hominis pertinere , in qua cum nihil
prius meren em , quia nee exigentem. uberi arbitrii rationalem gratia Creatoris institiam, ut per es
4retionem boni ac mali, ct ad cogitatio nem Dei, in . Mb obedientiam mandatinum diu posses suam dirige- Te υOrummem , ad hoc grariam , PAE i Christo renaseimur , pervenire, per naturalem scilice
facultatem petendo , quaerendo , pias do et in ideo accipiat, ideo inveniat', ideo i troeat , quia bono na-
225쪽
DE INcARNAT IONE. Zo Hs id est naturalis gratia opo merueris pervenire. Eadem refert Hilarius epistola ad eumdem Augustinum. Carer , Inquit, ad nullum . opus vel incipiendum , nedum persciendum, quem quam sibi suscere posse conferetium . . Mae consequem. putant , exhibendam ab eo Adem , cujus natura id voluntate conditoris concessum 6, ς Onullam ita depraumam vel extinctam putant, ut nomdebeat vel polpi velle sanari , propter quod vel sanetur quiι is sud , vel si nolumi, cum sud aegritia ne puniatur. Objicientibus autem Catholicis
gratiam non fore gratiam , cum merito prae-zedentis voluntatis retribueretur , respondeis bant ex Hilario ibidem ; nec negari grariam , i prael edere dicatur talis voluntas, quae santum meticum quaerat, non autem Pidquam ipsa jam v
'eat. Sanctus Augustinus respondens Prospero uec Hilario, libro de praedestinatione Sanetoisum , sic scribit, & confutat hunc errorem
apite I. Pervenerunt etiam , ut prsvenise volania
ales hominum s non ad credendum, sed ad bene perandum in Dei gratia fateantur, auque ad nullum stra honiam vel incipiendum, vel peisciendum Miuemqnam suscere posse. In secunda classe numerantur qui &bonum pus , dc ipsum operis affectum ac orationem rariae tribuebant ό sed initium fidei , 8c credu-tatis affectum naturae viribus exurgere, Cal mque esse , cur Deus aliquos, rejectis neglia entibim , ad Christum , ac demum ad rete e salutis portum Sed isne eis responis udum esse video , inquit sanctus Augustinus luo de praedestinatione Sanctorum cap. 2. Diuina aestimo a ad hoc dicunt valere , rex noveria r ex nobis quidem nos bisere ipsam fidem ,sed ia-memtim din se m Deo; tanquam fure non ab ipsoamur nobis ; sed ab itio tantum augeatur in Mo-
226쪽
aui , eo merito, quo coepit a nobis. Non ergo recessi-
ab ea sentemid , quam Pelagius ipse in Epφωσali judicio Palaestino damnare zomptisus est gr xiam Dei secundum merita nostra dari. Porro Pel gius in istis meritis praecedentibus nullam Sr tiam nisi nat malis conditionis agnoscebat; nam si agnovisset , ab Ecclata non fuisset excisus . . ut expressis verbis testatur sanctus Augustinus libro de gratia Christi capite 47. Si ergo cθη- ρnserit nobis nonsolam possibilitatem in homine , sed sam quoque voluntatem is actionem adiuvari .divinitatis, o se adiuva ri , misine illo adiutorio nia hil bene melimus di is mus , eamque esse gratiam Dei per ipsum Chrsum Dominum nostrtim, nihil de
adjutoris gratiae inter nos stit arbitrio , controversia .rebriquetin.
Tertiana elassem coristituit Cassianus Vir m Fgni nominis ,& quondam sancti Ioannis Chr sostomi uditor. Hic enim collationum colla-atione decima- tertia scripsit, gratiam initium i fidei aliquando praecedere , aliquando vero sub-- sequi, ac proinde ne 'vit gratiam esse neces sariam ad concipiendum credubitatis affectunx: unde sanctus Prosper sic eum insectatur cap. libri, quem contra ipsum scripsit si1b nomine
Collatoris : zant circa tiniversos hsmines ad misit Collapor bonitatem esse creatoris, ut alii abi εο, quia sponte veniam ; su scipiantur laudati; alii, quia resistunt, attrahamur inviti , atqtie adest Us- . . sentium susceptor , nolentium vero salva or st. Ex sum pars Esclesis ex gratia , pars autem ex libem justificetur arbitrio . gloriosiores Ilat quos natura pro Nexerit, quam quos gratia uiberaverit. Nonnulli 3Tamen existimant hunc errorem non Cassiano,
sed Abbati Cheremoni esse ascribendum ; eu-jus placita Cassianus simpliciter refert sicut Paphnutu. collat. tertia, jn ma ille Abbas
227쪽
Dg Ive ARNATIONI. ecessitatem gratiae praevenientis asserit; quod indicium esse potest Cassianum non suam, sedulorum promere sententiam, ut in praefatione jusdem libri ipsie' restatur Vixi tamen excusan- ius est , quod Lectorem non moneat , ubi ca-itendus est error, & venenum indiscriminatim
tum alimentis sanis iubministret Utrum vero Sennadius erga S. Augustinum δcrius discipuos minus propensus inter Semipet 8ianos nu- Derandus sit, non potest certo colligi ex ope-e de dogmatibus Ecclesiasticis,' tum quia non mnino certum est , cujus sit opus illud; tum luia nunc habetur interpolatum & minime s aum : in eo quippe leguntur Canones Conciis ii Aratis cani secundi, quod post mortem Gen- radii celebratum est, & caput quod Adrianus audat numero quadragesimum in epistola ad arcium Magnum, nunc septuagesimum terium existit. Omnes ergo Semipelagiani negarunt necessiis 'atem gratiae fallem ad initium fidei: docueuntque Deum ita velle omnes homines salvos ieri , & oportionem in Sacramento Sanguia iis Christi sic proposuisse, ut humanas Volunates Evangelii praedicatione vocatas expectet. xaratus suscipere venientes & adjuvare conan-
Refellitur hic error , 1'. ex Scriptura, RO-Danor. Non volentis neqtie eurreniis, sed miserem 'is est Dei. Phil. 2. Deus est enim , qui operatur inobis o felle ct perficere. Ioann. 6. Nemo potest ve-
ire ad me, nisi Pater , qui misit me , traxerix eum.
. Corinth. Non quod sufficientes us cogirare liqtiid a nobis quasi ex nobis , sed sufficientia nora ex Deo est ; Σ'. ex Traditione Ecclesiae , uae hanc haeresim , ex qua apparuit, insectation destitit , donec fuerit extincta, Prodiit --
228쪽
xro ' DE INCARNATIONE.tem occasione libri, quem S. Augustinus scripsit de correptione ει gratia , in quo haec Mnmilia : Subventum est infirmitari voluntatis huma nae , ut Evina gratia indeclinabiliter re insuperabili-xer ageretur , ua offenderunt animos Massiliemsum , qui alioquin erant viri pietate & eruditione celebres & commendati , ut , cum Prius meliora sentirent ex epistola sancti -Prosperi
movum errorem cuderint ; novum , inquam,
fateri enim coacti sunt se nihil in Antiquis invenisse , quod posteriori suae opinioni faveret ex eadem epistola. Nihil ergo ex pulvere subtilissimi erroris Semipelagianorum adhaesit antiquioribus Patribus , sive Graecis, sive Latinis, ut calumniatur Iansenius libro de haeresi PelaSiana capite 4. Hunc errorem iii Massiliensibus natum statim oppugnavit sanctus Augustinus libris de praedestinatione Sanctorum, de dono perseverantiae , & illo defuncto Celestinus summus pontifex epistola ad Episcopos Galliae ; Sanctus Prosper sub sancto Leone ς Hormisdas Papa epistola ad Episco-Pos Africae , in qua commendat laudatos libros de praedestinatione & dono perseveraritiae; sanctus Fulgentius, Concilium secundum Arausicanum sub Felice IV. anno sa9. cujus canones universalis Ecclesia adoptavit) Can. 6. damnat eos, qui a semitis Pelagii vix recede
bant. Si quis , ait, e gratia Dei credentibus, Lentibus , desereantibus, petensibus nobis misericordiam dixit conferri divinitus.... ct kumuirali diobedientiae humana subjungit gratis adjutorium, renit Apostola. Can. s. confodit sententiam eo rum , qui plurimum a Pelagio distabant: quis scut augmen um ita etiam initium fisi , ipsumque credi litatis assectum , non per gratia donum, e uobis naturaliter inese .dicis, Apostolicis dogmatibin
229쪽
DE IMc ARMA Tro NE. 1,1ardversarius reperitur. & Can. 8. revincit Cassianum his verbis: Si prefatios misericordia, alios ve- νδ per liberum arbitrium ad gratiam posse venire con-rendis, aread me probatur alienus . . . quod ipse Dominus probat, qui non aliquor , sed neminem advenire posse restatur. Tandem Concilium Tridentinum sess. S. can. sic definit: Si quis dixerit, sine praeveniente Spiritils sancti inspiratione atque duralatorio hominem eredere ,sperare, diligese , aut poenitere posse , sicuν oportet, ut ei justificationis gratia conferatur; anathema sis. Secundo extinctiim Semipelagianorum errorem nostris temporibus nonnulli recentiores suscita sunt, mutatis duntaxat quibusdam v cibus'; docent enim facienti quod in se est vi ribus naturae Deum obligari dare gratiam, non Propter meritum illorum operum; sed ex pacto inter Christum fidejussorem nostrum, dc Patrem inito: Refellitur hic error iisdem momentis, quibus Praecedens, cum sit plane idem , sicut d claravit Clerus Gallicanus anno 17oo. hac sua censura: Hae duae propositiones, inquit, quε parte causam discerneadi inter iustos o non justos in opera
merὸ naturalia referunt Semipelagianismum instauran mutaris tansum vocibus. Paestim autem , quod inter Deum ct Christum asseritur, eommentum est, temerarium , erroneum , necsolis tacente , sed ei iam ad-υersante Scriptura ct sanctorum Patram Traditione
Tertio , Christum Domioum Passionis suae
meritum obtulisse non solum ut a PeccatorI-bus admoveret aeternam, quam meruerant PC
nam , sed ut etiam liberaret quotquot eidem erant actu traditi , docuere Origenes δc anti-Iuiores Haeretici, de quibus sanctus Augustinus viro de haeresibus haeresi 72. Gregorius Ma-
230쪽
Dg INcARNATIONE.gnus Homilia 21. in Evangelia, & Beda in ΠΙ- anam Petri epistolam. Ad eum errorem accessit 'Auctor Commentariorum in epistolas sancti Pauli, ad caput quintum epistolae ad Romanos , inter opera sancti Ambrosii. Idipsum senserunt de quibusdam , qui inter Paganos ad
rationis normam mores exigere studuerunt , sanctus Clemens Alexandrinus libr. 6. Stromatum . & S. Ioannes Damascenus libr. de Defunctis
Refellitur ille error ,1'. ex Scriptura, quae saepius definit peccatorum supplicium esse aetemnum , ut Matth. nec eis post mortem esse sperandi locum, Eccl. I i. Si ceciderit lignum admistrum aut ad aDilonem , in quocumque Ioco ceciderit erit , ex Traditione Ecclesiae quae sententiam hic a nobis impugnatam constanter respuit ut manifestam haeresim, testibus san- stis Augustino , Gregorio Magno, & Beda. mox laudatis ; quibus adde sanctum Irenaeum lib. q. c.. 3'. sanctum Ambrosium in Psalma I 8. Tlaeodor. haeresi 69. & Ecclesiam Gallicanam nono seculo, adeo ut Hincmauis Episcopus Reinensis, cum in Concilio Valentino hultis erroris insimularctur , illum detestari inlu=ro de praedestinatione cap. 17. coactus fuerit. Non ita scripsimus, inquit, contra illud propbeticum:
Erct mors tua, δ mors s ero morsus tuus , inferne.
Additque se ab hac haeresi abhorrere, quam Beatus Augustinus , Gregorius , & Beda com
Objici potest illud I. Petri cap. 3. ubi de
Christo ad inferos descendente sic loquitur Apostolus : His qui in carcere erant , spiritibus υμ niens praedicavit , qtii increduὶi fuerant: aliquando a quando expectabant Dei patientiam in diebus Noe. um fabricare in arca. Unde S. Gresorius lib n.