Theologia dogmatica et moralis, ad usum seminarii Catalaunensis. Autore D. Ludovico Habert ... Tomus primus septimus Tomus secundus. Continens tractatus de incarnatione, & de gratiâ Christi

발행: 1737년

분량: 735페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

231쪽

DE IN ARNATIONE. 2 3Moral. cap. 8.expendens illud oseae cap. I 3. Ero

mors tua, O mors s morsus tuus ero , inferne, sic scribit . Quod occidimur ζ agimus , ut penitus non sit: Ex eo autem quod mordemus; partem .abstrahimur, partemque relinquimus. suis ego in electis suis

funditus Dominus mortem occidit, mors moνtis exti-

ιθ ; quia vero ex inferno parrem abstulit, partemque reliquit non occidit 1finditus,sedmomqrdia infernum. Ergo

Respondeo distinguendo antecedens. Praedia cavit his qui increduli fuerant Noe praedicante poenitentiam , in postea credidere & poeni- Tentiam egere , cum viderunt impleri praedicta , aquis ubique exundantibus , Concedo ;qui increduli , & imp nitentes aquis Praefocati sunt , Nego antecedens. Innuit itaque Apostolus , quod ipsa ratio suadet , multos tempore diluvii ad Deum recurrissis poenitentes. Hi judicati sunt & puniti secundum homines in carne , ut ait idem Apostolus cap. . ut viverent secundum Deum in Spiritu, & a 'Christo cum sanctis Patriarchis educti, impcmnitentibus relictis , nec aliud docet sanctus

GregoriuS.

Quarto, Origene ad daemones; imo & ad astra , juxta Platonem & alios Philosophos ani- imata , meritum Passionis Christi extendit :alii haeretici , ex Tertulliano libro de carno Christi, Didymus ipse Alexandrinus in ca-Put tertium primae Petri , idem senserunt quoad daemones, quin dc S. Hieronymus in ep. ad Ephes. huic errori favere visus est: μ-que enim , inquit , scire possumus, quomodo Angelisqtii in inferno erant , sanguis Christi profuerit , ertamen quin profueri scire non possumus Sed arens contra Rumnum , hanc noxam a se longe re-Pulit. Utrum autem Origenes voluerit Chri- '

232쪽

xi DE INCARNATIONE. tum pro daemonibus si iniit & pro hominibus

passum , vel aliquando in aere sive in coelo passurum , non constat. Sanctus Bernardus sermone is . in cantica illud posterius asserit: opera. ius est cir - , inquit, Ialutem in medio terra moequid ct in medio aeris p hoe adversiis Origenem, qui in aere Dominum gloriae denito impudenti crveLygis mendacio , cμ hujus consciens mysterii Paulusas irmet , quod Christus uresurgens ex morivis jam

non moritur.

Refellitur ille error, I . ex Scriptura Hebr. 2. NWquam .... Angelos apprehendit, sedsemes, Abrahae apprehendit. Llic. Christus tanquam verus hominum Pastor oves dimisit, ut unam perditam, scilicet genus humaniim,quaererer. Primae ad Timoth. cap. a. dicitur Mediator De i , hominum. Matth. as. lata est in d mones sententia numquam revocanda. Secundae Petri cap. 2. Deus angelis peccantibus non pepercit ι ις'. ex Traditione. Tertullianus libr. de carne Christi capite I . Nullum, inquit, mandaltim de salute Angelorum suscepit Christus a Parre: nam etsi Angelicis perditio reputatur numquam tamen illis resistitio repromissa est. Sanctus Augustinus Enchirid. cap. 6.nM. . . . pro Angelis momiuus est Christus. Idem supponit tanquam in Eeclesia certissimum S. Gregorius lib. s. V 0ral c. - G. Porro mera fabula est, astra esse animata , ut demonstrant Philo phi: dicuntur quidem in Scripturis laudare Deum; sed quemadmindum gelu , nix , & spiritus procellarum, scilicet per os hominis ad Deum conversum, ut loquitur S. Augustinus.

i Ginto, Calvinistae meritum Christi ad solos praedestinatos restringunt , contenduntque reprobos, quamvis a Deo vocentur & Sacra.

mentis initientur , justitiam non consequi, dc

233쪽

Dε IN ARNATI LI squidem consequenter ad primum ab ipsis praestructum principium, scilicet neminem justificari posse, nisi per fidem certam, quod sit innumero praedestinatorum: quam Sententiam ipsi Lutherini uti impiam detestantur, & Concilium Tridentinum multis Canonibus, praeser tim I7oὰ sess. sextae, proscripsit his verbis : Si quis justificationis gratiam nonnisi praedestinatis ad viaram contingere dixerit, reliquos vero omnes, qui vocantur ,vocari quidem,sed gratiam non accipere, utpote

divinξ potestate praedestinaios ad malam anathema sit Rc festitui autena illa impietas simul cum errore sequenti. Sexto, quorumdam est sententia Deum velle reproborum salutem , non quod velit illis vitam aeternam , sed quod velit sum cienter gratiam , in qua antecedenter & vesuti in virtute continetur vita aeterna: aisue eo sensu Chri-ltum mor tyum fuisse pro salute reproborum, quatenus nempe consentiendo voluntati Patris , Voluit ipsis gratias temporales, puta justificationem, quae fit per Baptismum , non ero Vitam aeternam. In prima parte a Calyinistis dissentiunt: in secunda vero ipsis consen-

iunt.

Jan senius hanc sententiam amplexus est, zontendens eam esse genuinam sanecti Augusti-hi doctrinam : sic enim scribit libr. 3. de gratia Phristi Salvatoris cap. a I. Illa extensio tam vaganodernorum Scriptorum, non ex alio capite, quam ex

βά generati O indisterenti voluntate Dei erga s titem Omnium , ct ex illa seu cientis gratia om- istis e ferenda praeparatione fluxit, quorum inrumine Augustinus , Prosper , Fulgentius, ct antiqua fecissa veluti machinam a Semipelagianis introdu- Iam reptidiant ... quae san/ cum in Augustini sei enita perspicua ceriaque 'ς , nullo modo princi-

234쪽

ais DE I sc ARNATIONE. piis ejus confensaneum est, ut Christus Dominuti τρα pro infidelium in insidelitate morientium , vel pro ,- florum non perseverantium sternά saltite 'notat mor-ruus esse sanguis fidisse ,seipsum redemptionem dedisse, Patrem orasse sentiatur; scivis enim quo qui με jam ab aeterno praedes/inaius erat obsit hoc decretum- neque ullius preti oblatione mutandum esse, nee seipsium velle mutare. Ex quo factum est , juxta sanctis μmum Doctorem,non magis Patrem, pro aterna liberarione ipsorum , quam pro diaboli deprecatus fuerit. Sed si quid pro iliis rogavit Patrem, pro temporalibutquibusdam justitiae essectibus rogavit, pro iisdem ob-νinendis obtulit pretium , fiditque sanguinem Dum. Ex quibus verbis expressa eΙt celebris illa propositio ; quam autem fideliter , legentibus pavebit : Semipelagiantim est dicere Christum pro omnibus tomηinb hominibus mortuum esse, aut sanguisem fudisse , sed mortuus es duntaxat pro salute pract- pinatorum. . Duae propositionis sunt partes. Prima scilicet , Semipelagianum est dicere ChristEm pro omnibιιι omninὸ hominibus esse mortuum,

falsa; quia falsum est ex dictis illud tuisse dogma Semipelagianorum. Secundo, temeraria, quia nullus hactenus erroris insimulaverat Sanctos Augustinum , Prosperum , Fulgentium , & alios , qui hanc tradiderunt doctrinam, ut mox ostendemus. Tertio , scandalosa : quia id sine offensione Catholicorum dici non potest. Non tamen est: haeretica ; quia nondum fuit definitum , quod haereticum sit negare Christum mortuum esse pro omnibus omnino hominibus ; nullo dempto, singulisque gratiam pro parasi . Secunda vero propositionis pars , nempe, Christum mortuum esse pro salute duntaxat praedes torum, primo est haeretica,quia de fide est Christum

235쪽

Da INCARN ATI O N E. 2IT Christum mortuum esse pro aliorum salute, quam praedestinatorum : quod tamen negat Ian- senius, dum assesit non esse mortuum Pro Q.

lute infidelium , qui in infidelitate moriuntur,& Iustorum, qui non perseverant: nam Praeter illos nulli alii assignar1 possitnt; nisi praedestinati. Secundo , est impia, blasphema , contumeliosa divinae pietati s quia impium est Sc blasphemum, dicere Deum iis praesertim non velle salutem, nec Christum hac de causa pro illis esse

mortuum , quibus tribuit gratiam adoptionis , quae est jus ad hereditatem aeternam ι atque ideo denegare gratias , sine quibus in mandatorum observatione Perseverare non possunt. P A B. A G R A P H U s II. Mattiitur Doctrina cariotica.CHristus mortuus est pro salute omnium

hominum , praedestinatorum quidem eff-caciter , aliorum vero suffcienter.

Prima pars, de Praedestinatis, est extra controversiam, c stat enim apud omnes Christum eme causam meritoriam praedestinationis. Nemo venit ad Patrem nisi per me, ait Christus Ioan. 16. Omne quod dat mihi Patet , ad me veniet,s eum qui venit ad me non ejiciam foras . . . Haec est aurem voluntat . . . Patris, ut omne quod dedit mi.i non perdam ex eo. Joan. S. Oves meae ... non peribunt in aeternum , O non rapiet eas qui quam de manu mea. Joan. IO. suo dedisi mihi custodivi, ct nemo ex eis periit , nisi filius perditionis. Joan. 17. Pro iis specialiter orat : Ego pro eis rogo, non pro mundo rogo , ibid. & quidem v luntate absoluta ; subdit enim : Pater qtios dedisti mihi , volo , ut ubisum ego illisint meci .

236쪽

tii videant claritatem meam.

Secunda pars probatur I'. ex Scriptura, Lucae 13. Christus, qui in coenaculo speciatim pro Apostolis& Praedestinatis Patrem rogaverat, in ara Crucis sacrificium sutim peragens orat pro omnibus carnificibus suis, quorum maxima pars in infidelitate periit. I. ad Tim. 2. vult Apostolus pro omnibus fieri orationes,

quia hoc acceptum est coram Samaiore nostro Deo, qui vult omnes homines salvos feri . . . . udus enim Deus, iιtitis est mediator Dei ct hominum, homo

Christus Iesiιs , qui dedit redemptionem semetipsum pro omnibus. Ibi pro omnibus sine exceptione est orandum ; quia Deus omnes vult salvos fieri, quia est omnium Deus , quia Christus est omnium mediator, & pro omnibus semetipsum dedit. Vitiosum autem esset Apostoli ratiocinium, si particula omnes , toties repetita,& ad probandam propositionem universalem assumpta , exceptionem admitteret ; nam ex particularibus non potest universaliter concludi. Sed 'pressiori adhuc argumento quaestionem definit Apostolus capite s. ad Rom. ibi

enim componens cum Adamo.Christum ait :Sicut per unius delictum in omnes homines in conis

damnationem , sic per unius iustitiam in omnes homines injustificationem vitae. Hic redemptio tam Iare Patet, quam damnatio , quemadmodum Adamus fuit omnibus singulis causa ruinae& damnationis aeternae , sic Christus quantum ex se fuit causa salutis aeternae. Nihil fingi potest expressius. Idem argumentum urget Apostolus a. Cor. sed mutato ordine. Si urius, inquit, pro omnibus mortuus est, ergo omnes momtui sunt. Et pro omnibus mortuus es Christus, ut erqui vivant jam non sibi vivant, sed ei , qui pro ipsis mori uui est. Hoc loco evincit Apostolus

237쪽

omnes & singnitos inprtuos fuisse in Adamo, ex eo quod pro hominibus mortuus sit Christus in omnem Partem se vertunt adversarii. ut/lm huius argumenti declinent ; sed frustra: pu- Inant enim non solum contra Apostoli contexum, ut expendenti patebit, sed & contra una-umem iamltorum Patrum interpretationem dare robatur a v. ex fanctis Patribus. Sanctus Clemens Alexandrinus lib. I. S tro natum ait: Non s hujus Salvator , sitias acitem

Origenes I. I. contra Cels. Pro humano gener tanta pertulit Christus , inquit , Et quantum in dio erax, Graeci omnes O Barbari a malitia destiG

S. Gregorius Nazianzenus Orat a c. de pasonibus Christi sic scribit: per quas omnes re-rmatistimus,nullo penitus excepto, qui eidem Adamoirticipavimus.

S. chrysostomus hom. 7. in primam ad Ti-loth. expendens illa verba, unus mediator, scabet: Etiam pro gentibus mortuus est. Et quo pacto rures , siti non crediderunt p quia noluerunt: quodn partium inius, completum est. S. Hieronymus epist. ad Oceanum, Mentiturannes digno Christio O voce demonstrans , rica ut Dei, ecce qui tollit peccata mundi; simi aritie eculo , quorum peccata non ruleris Christis. S. Augustinus, cujus auctoritate singularur nituntur adversarii , lib. s. contra Iuliana C. 4. urgens illud Apostoli H. Cor. e.ISFιs pro omnibus mortuus est , ergo omnes mortui t ; sic ait o Ex hoc probavit Apostolus omnes rivos esse ; quia pro omnibus mortuus est unus

inculco, infercio recusqyri, occipe salubre

238쪽

, nsila moriaris, istis pro omnibus mortuus est. Videqitra consequens ebe voluit , tit tmesistantur infines mortui , se pro omnibus mortuus est. & trach. it.

in Joan. Quare Salvator dictus est mundi , ηisi ut famet mundum ; non ut iudicet mundum y Salvari non vis ab ipso , ex te ipso judicaberis. Denique sanctus Prosper jampridem vindicavit iunctum Doctorem ab illo errore , quem ejus aemuli ipsi impingebant , & etiamnunc non pudet adversarios nostros ipsi impingere , nam in Praefatione ad objectiones Vincentianas hanc calumniam primo loco eonit, quod objicerenti In Sententia S. Augustini, Dominum nostrum Jesum Christum non pro omnium hominum salute& redemptione misse passuila: illamque . a Ccusationem in decursu operis tam feliciter confutat, ut Jan senius ipse lib. 3. de gratia Salvatoris c. 2i. dicere cogatur sanctum Prosi Perum non assecutum fuisse mentem sancti Augustini, nec vestigiis ejus institistis. Pro ero, in uit , axiiquior est O doctior S. Augustisuri At, inquam ego , Ian nio antiquior est & doctior S. Prosper. S. Leo, qui opera Prosperi usus est ad extinguendas Pelagianorum reliquias, serm. I. de

Nativitate , sic loquitur Dominus noster peccati mortisque des ructor, sicut millum a pecari reaiuliaberam reperit, ita θ tiberandis omnibus venit.

Concilium Moguntinum sub Rabano , &Carisiacum sub Hinc maro Remensi nono seculo damnarunt Gothescalcum Monachum , definieruntque nullum esse, pro quo Christus passus

non fuerit.

Nec dicas concilia Valentinum & Lingonense , Ecclesiam quoqueLugdunensem lib. de tenenda veritate Scripturae, & l. de tribus Ca-

239쪽

DE IN e ARN ATION E. 2 rapitulis, imo & Nicolaum I. reprobasse Concilium Carisiacum : namque 1'. licet Valenti num & Lingonense duriora contra Carisiacum protulerint, & nonnulla falsa ipsi imposuerint Propter simultates , quas contra Hincmarum sesceperant: attamen Capitulum, de quo hic agitur, rejecerunt duntaxat ut inutile , non vero ut falsam doctrinam continens. Concilium Tullense , ad quod convenerunt Epiccopi 'ex duodecim Provinciis, simultates &contentiones consepivit : confirmavitque capitula Concilii Carisiaci. 3'. Falsum est Nico lavin I. reprobasse Concilium Carisiacum; commotus quidem fuit in Hincinarum , quem in fura Sedis Apostolicae insurgere suspicabatur. ,ed ex Prudentio Tricastino, desanguine Chri , u piso credentibus omnibus fusus sit, fideliter consimnavit. Haec Prudentii verba refert Hinc marus pist. 17. ad Egilonem Senonensem. Attamen ropter sinistros rumores quos spargebat Prulentius jam Hincmaro offensas, quod Nico-atis faveret Gothesicalco, idem Hincmarus in adem Epistola Egilonem rogat ut Nicolaume his certiorem. faciat. S. Thomas, quem sibi vindicat Iansenius ,retione prima in caput secundum primae adimoth. ait : Iesus est mediator Dei ct hominum,

is quorumdam , sed inter Deum ct omnes homine' hoc non fecisset , nisi vellet omnes falυare. Ea-2m docet 3. λ qu. 68. art. I.& in cap. latth. Concilium Tridentium sessi. c. c. q. tinc , inquit , proposuit Deus propitiatorem per 'em in fanguine ipsius pro peccatis nostris nonΡ- N aurem pro nostris , sed etiam pro totius mundi. rtim , etsi ille pro omnibus mortuus; non omnelnera mortis jus beneficium recipiunt. 'd ii dan-

240쪽

xii DE INcARNATIONE. taxat , quibus meritum Palsonis ejus communicatae .

Dices 1'. Matth. 26. Christus discipulis por rigens poculum sanguinis sui, ait ; qui nomiam

effundetur : ergo non Pro omnibus. Respondeo negando conseq. namque Vox

multi , usurpari solet vel comparate & disti, hutive ad significandam magnam totius coli etionis partem , ut Ioan. 4. Multi erediderunt in eum Samaritanorum : Vel absolute & colle . stive 'ad denotandam totam collectionen , quo sensu dicimus de eo , qui totam suam substantiam & quidem amplam devoravit : hic multam consumpfit pecuniam. Et Apostflus scribit Rom. s. Pe inobedientiam tinius hominis peceatores constituti sunt multi, id est , omnes.

Q iod autem hoc polletiori sensu Christus Dominus de suo sanguine dis eiit , qui pso multis

σιηdetur, discimus non Qt sim ex sanctis Patribus, sed ex ipsomet Apostolo is . Cor. Pro Omnibus mortuus est Christus pro omnibus, inquam , voluntate suffcIenti condit lonata ;pro multis vero voluntate efficaci & absoluta. Ita fanetus Thomas in caput vigesimum sext

Matthaei : Si consideretur sufficientia , inquit , ipse est propitiatio pro precatis totius mundi; sed si consederemus essem , minorem habet lectum , in iis nempe, qui salvantur , ct hoc ex culpa hominum. Quae posteriora verba notatu sunt dignusina ;non enim dici potest daemones sua culpa non

salvari, etiam si sanguis Christi sit ad id sufficiens, quia non est ea intentione fusus, ut meritum ejus ipsis applicaretur, carentque mediis,

quibus applicare possit. Dices 1'. S. Augustinus lib. de adulterinis conjugiis scribit: Omnis qui Christi sanguine redemptus est, homo est ; tamen omnis homo in θη-gnise christi redempius non est. & Epist. 43. di

SEARCH

MENU NAVIGATION