장음표시 사용
261쪽
DE Iuc ARNATIONE. 2 τι Salvatoris enim est obtemperantes sibi in glo- I riam adducere , contemptores excludere ; Pa si storis, oves ab hoedis segregare ; Regis , ratio. nem a subditis exigere , & jus unicuique dicei re ; Legislatoris denique , transgressores poenaamCere, obedientes praemio donare. Forma illa erit Iudex, inquit sanctus Augustinus , qua stetisi sub Iudice: illa iudicabit , quae judicata est : iudicata; o iniqu/ . iudicabit just/.
Dices Iv.I n. I x.sic loquitur Christus:Si quis, audierit verba mea , ct non custodierit; ego non judies i. eum; non enim veni ut iudicem mundum, sed ut μιν viscem mundum. & cap. 8: de Patre ait: Est quit. quaerat di iudicet. Ergo non Christus , sed Paters omnium esst judex. Dist Uguo antecedens: non judico in primo adventu, Concedo ; non enim venit iudicaturus, sed iudicandus: in secundo adventu , Nego antecedens. Sanctus Augustinus lib. de Trinitate Cap. 13. alia ratione texitis laudatos conciliat io ' Secundum quod Deus est, judicar, hoe est, expotestate divina , non humana; ct tamen ipse homo judicaturusu Dominus gloria crucifixus est. Itaque titrum, que dici potes , ct Filius hominis itidicabit, scilicet Potestate sibi deleg Ma ; ct non Filius hominis juia dicabis, potestate primaria & principali ,αι --rum sit,quod ait Dan. i 2. Ego non iudico. Nam secundum id quod in judicio nonforma Dei, sed forma Filii hominis apparebit, nee ipse Parer judicabit; secundum enim hoc dictum est , Pater non judicat quemquam
.... Patrem non videbit in Iudicio visortim ct mor
xuorum, sed omnes Filium , quia Filius hominis es, ut' possit ab impiis sideri, tum ct illi videbint, in quem' pup erunt. Dices 2'. Ioan. 3: legitur : sui non credis iam judicatus est r ergo Christus .nou est Judex, - L ij
262쪽
α DE INC'ARN ATIONE. infidelium; & ita docent Lactantius, . Rugustinus 5c alii Patres. 3 Distinguo antecedens: jamjudicatus est, tinuper legem, cui manifeste contradicit, tum petiudicium discretionis, quo omnes reum illum facile pronuntiant, Concedo : hoc sensu ait Christus Joan. aa. spernit me, non accipit versa meaihabra qui Fudigestetim,sermo quem Iocuius ille judicabit eum in novissimo dis. Jam judicatus est per stntenciam Iudicas judieio condemnationiS , Nego antecedens ; liceti enim reus nulli tergiversatione Crimen caecinare possit, Omnesque illum judicent dignum morte ; nihilominus fisti debet coram Desce: excepturus damnatiornis sententiam. Stabunt ergo ante tribunal Chri.
sti etiam Infideles, & infantes , qui sinἱbapti Lmo decesserunt, non quidem ut vita aeterna il- digni declarentur ; de iis' enim dubitare fas nodest , cum non pertineant ad Corpus Christi , quod est xcclasia; sed ut damnationis judicium.
subeant, fulmina. temque Judicis vocem audianta Discedite a me, maledidit. Math. 2 .Q. 1'. Christus es, - ne Iudex Angelorum 'R. Omnes quoque Angeli ante Christi tribu,nal stabum iudicandi; Beati quidem , ut ministerii sui erga homines fideliter explexi, o riam accidentalem publice reportetat: Perduel res vero, licet per crucem iam sint devicti ,& cum suo Principe iudicati, Joan. I 6. I. ita attamen rudentibus inferni detracti, in judicium condemnationis reservantur. a. Petri c. 2.
v. 4. scabellum sit pedibus Christi triumrphantis subitetnendi insuli antibus Justis,quo hactenus fuerant persecuti; scriptum est enin Sap. s. sebunt justi in magna constantia adst
263쪽
, . 6E INC ARN Ars N LCorinthios cap. V. 3. Nescitis quoniam ingelos 3ndicabimus '. ristus initidisse vidctitur. ne etiam a repr bis .informa gloriogd. . R. Videbitur, Marcr I 3. e. 2s. Tanc videabunt Filium hominis venientem in nabibas ctim vim rare Utitia di gloria , Luc. 2 r. V. 27. cum potestare
magna ct majestate. Et in Symbolo Nicaeno 3Iierum venturus est cum gloria judicare vivos o mortuos. Idque videtur congruum rribus de causis. Primo, quia mediator , ut duas inter se. diffidentes personas concilici , hanc modo induit, modo ali eram. Atqui Christus Messiator noster in priori' suo adventu nobis petomnia assimilatus est absque peccato, causan nostram agens apud Patrem. Ergo in posteriori partes Dei aetivus , totus I in Deum muis ratus apparebit. Secundo, quia Christus nondum exaltatus est in mente Infidelium, adhuc Contemnitur a repIObis propter. humile vitae institutum, quod mos talis amplexus est. Oportet ergo ante ipsum jam sublimcm , jam gloria
si undat una addueantur palpitantes ,& igni-hus liquescentes , ait Tertullianus . ut Redem plorem suum, qui tanta pro eis fecit & pertulit , tandem agnoscant , exprobrantem audiant ;& coram illo genu flectentes , ut scriptum est Phili P. I. V. Io. honorem , quem hactenus negaverant , pallivi & eunctis circun- stantibus Pendant. . ab ama autem haec futurast 1 Ilis poena , cxprimit . Christus Luc. 23. v. 3 ob his verbis : Tune incipient dicere montibus 1 Cadite supeν nos ; θ collibus.operire nos. Tertio, quia peccatores, qui arctiora Evangelii prae cepta pro libidine interpretantes , & mora bus culi accommodantes, vitam electe sum a sti- hiabant insaniam , convincendi sunt rerum
264쪽
a ς DE , Is c AR NAT ION E. eventu , Vanam non fuisse tuitorum spem. Haec sunt spectacula Christianorum continuo imaginanda , inquit Tertullianus. Vide caput ultimum de spectaculis, ubi extremi judicii apparatum vividis pingit coloribus; & memento
verbi Domini Luc. M. v. 36. Higilate iraque omni tempore, orantes , ut digni habeamini stare ante uium, kominis. P A R A GRAPHUS VI.
Christus es perfectus Dei ct hominam Mediator.
P Robatur , tum ex Scriptura, I. Tin . c. 2. Vnus mediator Dei ct hominam homo Chrsus Iesus, qui dedit redemptionem senutipsum pro omnibus o tum ex ratione; ille enim est perfectus Mediator , qui partium dissidentium naturas in se conjunctas habet, & omnia agit necessaria ad illas secum invicem conciliandas. Atqui talis est Christus Dominus : idcirco Mediator, inquit sanctus Fulgentius cap. 11 lib. de Fide
ad Petrum ἔ quia idem Deus atque homo verus , habent unam cum Patre avinitatis naturam , ct humanitatis uuam cum Matresubstantiam. Et sanctu vΑugustinus lib. io. Confessionum capite o. Mediator inter Deum o hominet Oportebat ut haberet aliquid simile Deo, aliquidsimila hominibus. Deinde omnia Praestitit, quae erant perfecti Mediatoris: fuit Dei interpres apud homines, JOan. I. ποῦ I8. Consiliarius, Is 9. v. advocatus apud Patrem, I. Joan. a. v. r. sponsorem se obtulit, plene satisfecit, ut diximus. Ergo est per-'feetus Mediator tum quoad substantiam , quod negant, qui duas in Chri sto naturas non admittunt; tum quoad operationem , quod e
Parte r iciunt Sociniani, quibus Christas eo
265쪽
D g IN O A R N ATIONE. 2 Tmediator, est quo Dei extitit inter-
antlntius & interpres.. I'. Secundum quam naturam Christus est Mediator ZR. Primo non est mediator secundum naturam humanam , quatenus intelligitur a Deo praecisat, quia per illam non potuit condignam, hoc est, infinitam, exhibere satisfactionem: neque secundum naturam divinam ; quia natura
divina non potest satisfaciendo subjici. Est contra quosdarn Luthera nos, quorum alii contendunt Christum esse Mediatorem penes naturam humanam , alii penes naturam divinam. Ergo Christus ante Incarnationcm non fuit Mediator, nisi improprie, quatenus Verbum in sententia veterum apparuit sanctis Patriarchis , ut Patris voluntatem ipsis declararet eo sensu dicitur Gai., v. 18. lex ordinata in manu Mediatoris ι quanquam verba illa ad lit-tcram exponenda sint de Moyse , quia improprie fuit mediator, in quantum Dei interpres. R. Secundo , Christus non est mediator secundum utramque naturam simul. Est contra Calvinum. Probatur, quia natura divina non potest obire munera mediatoris , puta,supplicare , sacrificium offerre, dcc.
R. Tertio, itaque Christus est Dei & hominum mediator quatenus Homo Deus, ita tamen ut Per naturam humanam Verbo subsistentem omnibus mediatoris ossiciis perfunctus sit. Responsio Pater ex praecedentibus , namque homo
est nomen concretum significans subjectum &formam, seu Verbum ut terminans naturam
humanam. Atqui hic homo medius est inter Deum dc homines , per subsistentiam enim habet quid simile Deo ,& per naturam humanam aliquid simile hominibus : per naturam
266쪽
x 8 DE IN O A R NATI O N E. Iaumanam preces fudit , obediens fuit usque
ad mortem , quae fuit meriti infiniti propter subsistentiam divinam. Ergo persona divina fuit principium quod mediationis Christi,
natura humana principium quo. Unde S. Augustinus tractatu 71. in Ioan. ait: Mediator Deso hominum, non in quantum Deus, sed in quantuπhomo e si Christus Iesus. Σ'. Esse mediatorem , est- ne ita Cisristi pro pνiism , ut nulli creaturae comenire possit 'R. Solus Christus potuit esse persecte & pro-Prie mediator , quia solus partium dissidentium naturas conjunetas habet, solus quoque potuit obire omnia mediatoris ossicia , puta ,Offerre pretium offensae aequivalens. I proprie tamen & imperfecte alii possunt e δε mediatores, quia nonnullae mediatoris munera praestare possunt, v. g. pro aliis apud Deum intercedere , ejusque voluntatem declarare. Nobis ergo unus est proprie mediator, nempe Christus Iesus, plures vero imperfecti 8c ministeriales , Chrilli nomine & meritis agentes, puta, Pastores, Angeli, & quicumque pro nobis apud Deum intercedunt. Unde Theologi hic disserere solent de cultu & invocatione Sanctorum,ac. de veneratione sanctatu in Imaginum : quem morem sequemur , priusquam attingamus Tra
etatum de Gratia quae eli emedius Incarnati nis, &tanquam spiritus vitae , quem Christus, hominum Caput, diffundit in membra sua. SN itaque
267쪽
,A CULTII ET INVOCATIONE SANCTORUM, ac de veneratione Reliquiarum, dc sanctarum Imaginum. , C A P U I I. et exitur catalogus Haereticorum , qui in hac
R1Mo ex schola Simonis Magi prodierunt Gnostici, qui Platonicorum vestigias inhaerentes, docuerunt adminiitrationem universi Angelis, quos illi Philosophi Genior; instariores Deos vocabant , est e demandatam, ac projnde vota nostra dc sacrificia ad eos, , dirigenda. Hunc errorem carpit APOlt. Col. 2.v. I t. Nemo vosseducat volens in humilitate o religiose Angelorum, quae non vidit ambulans , ffustra iη rus fessas carnis filiae , id est stientia ex proprio cerebro conficta non renens Caput , scilicet Christum , ex quo totum corpus . . . constrtititius crescit. Quae posteriora verba, non renens Captit,
manifeste demonstrant illos Haereticos a Chrino Domino suos discipulos avertisse ; dc ita sanctus Chrysostomus interpretatur. Sunt qui
268쪽
,D DE CULTU E T I N vo C A TLO NE .idam, inquit, qui dicΜnt non per Christum stae. duci sed per Angelor. Hunc superstitiosum cuia tum damnavit Concilium Laodicenum in Phryiagia , Can. 34. & contra hunc statuit Can. s i.
legitimam Sanctorum Martyrum venerationem. Unde patet ignorantia , Vel potius maia fides Novatorum , qui hoc Apostoli textu, Sanctorum cultum proscribi contendunt. Sed ad obiicitendum os, loquentium iniqua , audiendus est Theodoretus, qui tum in hunc locum , tum lib. 3. haereticatum Fabularum cap.
. sic scribit : Idi Simon & ejus discipuli j
hoc consulebant , utique hamilitate utentes: dicentes Mniver1orum Deum nec cerni nec comprehendi, neo ad
eum posse perveniri ; O oportere per Angelos divinam sibi benevolentiam conciliare. Q circa SFnodus, quaν convenit Laodiceae, quae est Phrygiae Metropolis, legrprobibuir, ne precarentur Angelos, ct in hodie um tisique diem licet videre apud illas ct eorum finitimos oratoria sancti Michaelis. S. quoque Epiphanius de haeresi Simonis ait ipsum docere , non posse salvari aliquem , nis sacrificia Patri universorum per eos Principatus O Potestates obtulerit. A qua impietate quantum abhorreat Ecclesia Catholica ne na. non videt. Secundo , Manichati tertio seculo omnem Sanctorum cultum respuerunt, objeceruntque Catholicis, teste S. Augustino, quod pro diis Gentium Martyres invexissent. Agnoscebant ergo illi Haeretici sua aetate cultum sanctorum in Ecclesia Catholica celebrem fuisse. Mani-Chaeorum errorem amplexus est quarto seculo in Oriente Eunomius Arianus, & Vigilantius. in Occidente, contra quem scripsit, S. Hiero-'
Tertio , fignum Crucis , quod a Catholicis M anuum agitatione exprimi solet, deriserunt
269쪽
iidem Manichaei , ex sancto Augustino libro sexto contra Faustum , & alii recentiores Manichari in Galliis, apud Pilaeum in Historia
Aquitanica. Quarto Amalarius nono seculo refert libro de Offciis, Ecclesiasticis capite ΙΑ. quorumdamertorem statim extinctum, qui veram Chtristi Crucem ita honorandamcensebant, ut reliquas ad ejus similitudinem efformatas rejicerent. Alii Paulo post eruperunt, qui, duce Claudio Taurinensi Episcopo, tam veram, quam ceteras cru- .ces conculcarent. Huius impietatis in Oriente socii extiterunt Pauliciani a quodam Paulo sic nuncupati, veterum Manichaeorum propago. Hos secuti sunt in Occidente undecimo seculo Henriciani seu Petrobrumani duodecimo R. i-cle fistae. Quinto, Reliquiarum sanetarum hostes extiterc ; quarto seculo in Oriente Eunomius Arianus ; in Occidente Vigilantius qui, teste lamno Hieronymo , Catholicos per contemptum Cinerarios vocabat, imo & idololatras. Sexto, sacras Imagines impugnarunt, Primo
Judaei ex peculiati suae legis initituto. Deinde Mahumerant, quorum secta prodiit septimo seculo. Ex Christianis Manichaei, teste Tharasio Episcopo Constantinopolitano, actione quarta Concilii septimi. Sed prae ceteris Leo Isaurus
Imperator , a quodam Iudaeo deceptus , anno 3 o. publico edicto tanto furore in sacras Imagines debaccatus est, ut Iconomachorum Princeps merito habeatur. Impietatem paternam Constantinus CopronymuS toto conatu Prosecutus est , Episcopos ex adversis Provinciis na- mero 338. Constantinopolim congrcgavit, jussitque ab iis abrogari imagines anno TS . Legatos insuper misit ad Pipinunt Francora
270쪽
Dg CuLTU ET I N voc AT Ioue Regem , ut eum in steteris societatem per traheret. Verum Pipinus in conventu hao de causa Gentiliaci habito anno 767. Imperatorem per eosdem Legatos ab errore revocare conatus est , fruitra tamen , nam prae- conceptum in Imagines odium Copronymus non deposuit, filium quoque , nomine L - Nem , pertinaciae suae simul& imperii heredem reliquit. Leoni I iuro obstiterunt , in Oriente Sancti Joannes Damascenus , & Germanus, Patriarcha Constantinopolitanus , in Occidente Gregorius II. in Synodo Romana, & Gregorius III
jn Concilio 93. Episcoporum anno 7 32. ex Ana stasio in ejus vita. Stephanus IV. quoque damnavit anno 76'. conciliabulum Iconomachortim Constantinopoli jussuCopronymi coactum, ex eodem Anastasio. Tandem Constantinus pius Imperator, cum Irene matre, collapsum in Oriente Imaginum Cultum restituere curavit ; ipso agente septimum generale Concilium anno 737. inchoatum est Constantinopoli, &ab lutum Nicaeae, unde dictum cst Nicaenum secundum. Praefuir Adrianus I. per suos legatos. In hoc Concilio duo sancita sunt: primum , Imagines Christidi Sanctorum collocari posse in Templis : secundum, eas licite coli. Desinimus, inquiunt Patres , cam omni clud o diligentia venerandas san- fas Imagines ad modum ct formam veneranda Crucis , colaribus aru alia quavis materia paratas dediris esse, in Templis Dei coliocandas ct honorandas ; ut scilicet per ham Imaginum pictarum inspe- Elionem omnes, qui contempla tur, ad prototypo uma miniam veκiant, illisque salutastonem ct honora-zram adorationem exhibeant , non secundum fidem nin s sim, veram latriam , quae Diam Deo competit; ses