장음표시 사용
291쪽
eo sensu, ut jam pridem explicuit Guillelmus Parisiensis, quo crucem, quin & amicum, qui sistus nostri curam gerit, spem nostram unicansdicimur, nempe quia salus & vita a Christo per crucem dc Beatam Virginem suo modo
Cum periculum sit, ne plebs falsa pietatis specie delusa hypocritas & fanaticos tanquam viros sanctos colat, Ecclesia semper cavlit, ut ex S. Cypriano discimus, ne quis publice pro saneto haberetur , nisi Praeivisset ejus exameia de judicium. Ab undecimo quidem seculo majori solemnitate id praestat, cum prius hoc ipso
quis declararetur Sanctus, quo ejus reliquiae in altari recondebantur. Sed in illo ritu, quem Canonigationem vocant, nulla est honoris testificatio quae in aliis Sanetorum solemnitati bibis a primis seculis usurpata non fuerit. Frustra di cu u adversarii apotheoseos similitudinem re ferre; nam in apotheosi heroes Gentilium infer Deos numerabantur, eisque clivini honores decernebamur : in Canonigatione vero sanisti declarantur fitiles Dei famuli , & eo titulo veneratione dagni. Quemquam si in vera religione vitandum sit quidquid erat in usu apud Gentiles, nec Sacerdotes, nec templa, nec Sacrificia , nec Sacramenta habere licet , haec enim exrabant .aPud Gentiles Denique si quis abusus in cultu Sanctor mi irrepsierint, sicut in aliis divinis institutis contingere potest instigante daemone, eos prorsus aboleri cupit Ecclesia, ut testantur Tridentini patres se T. 1 f. Tatuaque circa hae diligentia, in quiunt, o cura at Discopis adhibeatur , ut nihiIinordinatum, aut praeposierὸ ct tumultuarie accom- modatum, nihil profanum nihilque inhonestum appa reat, oum domum Dei deceat Dactitudo.
292쪽
a DE C UL TU ET Iuvo c A Tro N ENec dicant adversarii tollendor esse quis . quid potest esse abusus occasio, nihil enimam sectum , quo non abutantur perditi homines.. Prohibenda esset Dominicae diei requies , quae est plurimorum criminum occasio:abolenda D minica coena , quia multi indigne ad eam accedunt : revocandae essent leges , ut ceriret praevaricatio.
- , ct quomodo Sancti sunt invocandi rMonemus iterum invocationem dupliciter
silmi.: primo late, pro qualibet orati ne : secundo stricte, pro desiderio boni qucrfrui quis exoptat. Invoc tio priori modqsumpta dirigitur ad eum, qui potest vel largiri ex- . optatum bonum , vel illud ab alio sua intercessione nobis obtinere et posteriori vero modo accepta tendit ad ipsum bonum expetitum. enim es invocare , inquit S. Augustinus in Psal. s a. nisi vocare in se Z cbi ergo invocat Deum, ut di ves fiat, Deum non invocat : hoe invocat quod via aes se venire. Nam cum dieitur : Deus, da mihi dia vitias, non vis ut ipse Deus veniar ad te , sed vis in disilia veniant ad se. in Pal. Is . In car quidquid amas , invocas 'quidquid in re vocas. Porro se Deum propterea invocas ut veniat ad te pecunia, Deum tibi adiutorem ponis cupiditatum. & In Psal. II. suidam Dominum sibi invocaire videbantur, Operebant eum de hereditatibus , de ceteris bonss temporalibus. Et quid de iliis Scriptura dicis; Deum non rnvocar)er t. De invocatione hoc posteriori
modo sumpta nulla potest esse quaestio ; cum certum sit apud omnes Deum solum esse sum
293쪽
SΑNc TORUM, &c. 27 naum bonum , quo frui liceat ; ac proinde ipsum solum sic esse invocandum :iquo sensu scribit sanctus Augurinus lib. Σ1. de civitate Dei capite Io. nec ibi a sacerdote , qui sacrificar, i vocantiιν Mordires. Non invocantur, ait , sed rogantur , ut ipse explicat tractatu 8 . in Ioan. Meo quippe ad ipsam mensam , non sic eos s Mar-
Lyres , commemoramus quemadmodum alios , qui in pace requiestini, ut etiam pro eis oremus , sed magis ut ipsi pro nobis oren r. & in Pal. . Omnes
tant pro nobis, non transeaint interpellationes eorum,
nisi transeat gemitus nosteri 'Quaeritur ergo duntaxat an ' & quomodo orandi sint Sancti Z R. Primo, invocatio Sanctorum necessaria non est , sive necessitate medii, sive necessitate praecepti Divini aut Ecclesiastici, saltem quoad
Prima pars probatur , tum ex dictis capite primo contra Gnosticos , qui definiebant An gelos esse adminis iratores universi, & nonnisi per eos accessum patere ad Deunt: tum ex SauActis Patribus, qui passim docent, ad Deum promerendum suffragatore non opus esse, sed puta mente ; quemadmodum ad Regem terreἀnum nonnisi per tribunos acceditur. Ita Αubor commentariorum iti epistolam ad Roma
nos apud S: Ambrosium 1, & S. Chrysostomus hom. de piosectu Evangelii. G
Secunda pars , quae est de necessitate praecepti, prohatur qma neque in Scriptura, neque in Traditioni ratat u Ilum praeceptum invocandi Sanctos , nec aliud a fidelibus exigit Concilium Tridentinum , quam ut credant Sanctos Ma cxm chri sto ν an es similoiser suas tro
294쪽
1 6 DE CULTU ET INVoo'ATIONE hominibus Deo osserre , bonum atque uiue essesuppin
Dixi': saltem quoad omnes ; propter eos , qui admoras Canonicas tenentur, in quibus inVO- , cantur Saniri; rarb tiamen nani in hujusmodi publicis precibus, urationes, quae collactae dicuntur , semper ad Deum diriguntur , & ceterae ossicii partes continent vel laudes Dei j vel Sanctorum historias. Neduri rgo cultus, quem Ecelesia Romana tribuit Sanctis , . Inem res a Deo avocet 3 quin contra in illum erigav Atque inflammet. ci. Controvertitur itaque solima cat licos inter & Novatores ; utrum liceat invocare San chos. Heterodoxi contendunt hujusmodii invocationem Pugnare cum Uerbo Dei, adversarique honori unius Mediatoris Dei, & hominurn Iesu Christi , omnino esse superstitiosam, Contra hunc errorem, ad propositam quaesti
R. Secundo hon stum & utile est Sanctos ii, coelis regnantes invocare. Ita definiit Conciis itum Tridentinum sessione as Probaturi'. ex Scrjptura Gen. S. Jacob An
quit , - eruit Ue de cunctis malis , benedicat pueris sis, ct invocetur stipereos nomen meum, Momina quoque' patrum meorum. Iob: s. Eliphas ex vulgata. 'sententia sic Iobum alloquitur : Voca ergo,si est qui tibi respondear ad aliquem Sanctorum com
Respondent adversarii, ibi sermonent esse de 'Angelis, qui ad nos mittuntur & curam nostrχ gercitat ,ac Proinde: Preces nostras percipero possunt. At honi ines mytiu nihil ampliti noυerunx xccleu 9. Sive,uobiles fuerint Ilii ,ejus , sese ignobi
295쪽
- . s AN C ΤΟRUM , , non rntelliget homo mortuus, Iob. I 4. Erilo vanum est & sirperstitiosiam mortuos invocare. b I'. fateantur fallem adversarii, sine
injuria Mediatoris, & sine superstitione Ange
sos posse invocari: quod tamen negant contra expressissimum Scripturae testinMnium. 2 φ . Antig non sunt semper unicuique praesentes Phtsi
aia sint, secreta cordium ac proinde vota & ora-viones Fidelium- ipsis naturaliter non parem & amen perhibentuP, Tob . u. v. ra. ω Apoc: S. 3 . orationes Sanctorum cia muti, deferre. Si ergo Deus Angelis , quae remota scintk velat ; & quae secreta , reserat quidni Beatas i Et ita docerat sanctus Hieronymus con-Ηa Uigilantium , sanctus Gregorius lib. Moral. cap. I 3, sandras Augustinus ib. de cura pro mortuis in L .ia. de Civitate J ei: Nam In aeterna. beatitudine patebunt, inqidit, cogita.. Mones pomae inυicem nobis ; tunc enim implebituν quod Apostolus ait ' Nesite ante tempus judicare do nee veniat Dominus , illuminet abscondita tene- rarum manifester cogitationes cordis. Mortus Itaque infinita naturae vi non cognoscunt uuae nos circunstant: sed Deus Sanctis cum Christo
regnantib de iis enim solis sermo est il lx
Patefacit. 4ianquam exScripturis demonstraxi pollit 'anctos qui sub priori testamento polhcoelum non recipiebantur, a Deo' dicticisse quae fiebant in alerris. Nam 2. Para Jp. a. I. U. I 2. Elias post discessum corripui e Iuda , datis ad eum; litteris: 2 machab. I . Ieremias & onias orant pro Tu eaeis persecutionem patientibus; Luc. I 6. Abranam audivit gemitus divitis epulonis. pro ani- 'abus vero in purgatorio detentis orationes Undimus, ex sancto Augustino capite praece
Menti laudato a sed non leginaus quemqMam illas
296쪽
Cui Try 2T IN VO CA TiGNE1nvocasse. Etiam daremus Beatos non asinclite preces nostras ; hac enim de re nihil de-nnsit Ecclesia: attamen nec frustraneae, nec su-- Perstitiosae essent, ut probat Hugo Victorinus; quia satis est quod audiantur a Deo, apud quem sterilia esse non possunt mutuae unionis G chamaris ossicia, quibus & nos in terris mulliantes Beatis gratulamur , supplicamusque
N hi vicissim pro nobis solliciti intercedunt.. mamque se inquit sanctus
Hieronymus contra Uigilantium , adhuc in compore constituti possum orare pro ceteris, quando aLuc pro se debent esse solliciti, quanto magis post cο- triumphos ' & ante eum Origenes homilia g r. in Num. Quis dubitat,quia Sancti quique Matianibus nos juveni Z Ne quidem ipsi ad
versarii, saltem omnes, ut constat ex cap. prae revocare audent i cum e
presse S. Pettus scribat epist. Σ. cap. I. Dabo operam ct frequenter habere vos post obitum meum, ut horum memoriam faciatis. Probatur 2'. ex Patribus. origenes in L mento : Incipiam, inquit, tue genibus posterne. re , ct deprecari ianiversos ut mihi non audenti prirere Deum, propter nimietatem peccati ,succurrant. Capite praecedenti luculentum locum protuliamus ex Eusebio Caesariensi, pag. 16t. Sanctus
no, a cimur mentionem eorum, qui ante
297쪽
in Ioan. Ideo quippe ad ipsam mensam non se eo Martyres ) commemormnus, quemadmodum alios, qui in pace requiescunt, ut etiam pro eis oremus ,sed magis ut ipsi pro nobis orent. Si ergo Beati invo-
eari non possunt sine injuria Mediatoris , & sine idololatria Ecclesia Christiani nunquaare Die vera Ecclesia, cum ex tot Episcoporum testimonio, Sanctos a primis saeculis palam & publice
Probatur, datione. Honestum M utile recurrere ad preces Iustorum , qui in terris ver- santur : hoc mutuae charitatis ossicium acceptum est Deo & gratiam Capitis nostri commendat , nedum destruat. Obsecro vos, invit Apostolus Rom. ut alumeris me in orationiabus vestris ad Deum. Jac. s. Orate pro invicem , a salvemini : midium enim valet deprecatis justi agydua. Jobi cap. ult. Deus amicos Dbi ad eius preces confugere juber, ut peccati veniam consequantur. Unde Theodoretus c. 1 G. Hist. scribit : Sanctorum d recatio est eommune morborum remedium. & Rumnus praefar. in Vitas Patrum, suis dubitet mundum precibus stare Sanctorum.p ip smet admersarii fratrum morum suffragia ambiunt, nec propterea existimant se in creatura fiduciam ponere, aut Mediatorem injuria am-eere : ergo a fortiori bonum & utile est invocare Beatos, quorum oratio multis capiti stlonge ad impetrandum effcacior est : i'. quia Post mortem omni peccati labe detersa, & cupiditate , prorsus eradicata, majori fervent chcritate, toti in Deum, qui charitas est, immatati; χ'. quia divini confilii jam conscii, ea duntaxat petunt, quae nobis sunt utilia, & quae Deus vult concedere per Christum Dominum Nost rum 3'. quia , cum propter Evangelium
Illa fuerint exosi, abjecti & depressi, Christus
298쪽
ffg, ' DE CULTU ET INVOCATIO AE .vuli eos post mortem honorari, & in munds'eelebres fieri propter virtutes, quas per jpsos, , quin & per il lorum Cineres operatair, v t constat ex dictis capite praecedenti. Frustra igitur garriunt Novatores, Sanctos plenam in scipsis laborum mercedem percipere : nec fingendunt partem aliquam ad nos derivari, maxime cum selis Christi meritis nitamur. Namque Pertinet ad accidentalem Sanctorum gloriam, ut ubi dejecti sunt proprer Christum ,. ibi per Christuli,
exaltentur, & quidem insudem gratiae ejus, quae & Sanctos ad intercedendum movet, nobis eoruiti intercessionibus applicatur Ex his patet responsio ad alteram quaestionis partem , quomodo Sancti sunt invocandi. Nempe iuvocandi sunt tum ut Dei amici, quos honorari vult, & idcirco beneficia illorum patr ei nio largiri: tum ut praecipua Christi Capitis nostr i membra, quae per communicationem dc
motionem ejus Spiritus nos commiserantur. ιAbia onini ut credamus ullum e Sarectis vel Bea-ram Virginem, Deo esse erga nos propensiorem: posse aut veste quidquam contra ejus vo luntatem : nec Christi merita operari, cum pro nobis intercedit. Si quis autem Catholi- eorum sic sentire reperiatur, per Pastores corrigendus est qitia, ut scribit sanctus Augustinus in Pal. ro8. Oratio quae non sit per Christum. non solum non potest delere peccata , sed etiam ips3st in peccatum. & sanctus Chrysostomus: Nul tam sit medium inter nos ct Chrsum; quod se m
dium aliquod intercesserit, protinus perimus. Hies uuus verusque Mediasor noster o Advocatus se lpro quo nullus interpellat I ait Lugustin s lib. s. seontra Parmenianum i sed ipse pro omnibus , ali- Dando quidem per membra corpotas sui, quae pr/γ λθ iuvicem sollicisa suon . . . p
299쪽
Ut itaque accepta sit oratio sive Sanctorum . pro . io vicem, fiat ne-
cesse est Spiritu Christi & Deo inspirante : ac proinde Sancti precibus suis non flectunt Dei
Voluntatem , quemadmodum Q ffragator animum nominis irati immutat: sed exequunturriuntaxat quae Deus ad preces eorum Leere de-Cre it , ut docet sanctus Augustinus in illud Ios. Si non Moses electus ejus stelis et in confractione. Non ita dixi fletisse in confisectione , inquit, quasi ut frangerer iram Dei : sed in comt actione , id es, in plagί qud illi erant serendi , myr olceisfer seipsam pro eis rubi demonsrarum est,
antercessio San tomi' quantam pνo aliis υaleat. Et Ianctus Gregorius lib. 9. Moral. cap. 9. ut con-eiliet hunc Iobi textum. c. s. Deus cujus ir
resistere potes, cum alio textu Exodi 32. Dimur: me or irascamν furor meus; sic scribit Ema es μυο dicere, Dimitte me, nis deprecandi
ausum praebere ' Omnes enim Sancti, qtii ira Dei obruant , ab ipso accipiunt, ut contra impetum percussonis qur opponantur ; atque , ut ita dixerim , cum ipso erigunt se e ira ipsum , e que divina virsebr opponii secum. Porιat ergo contradictionem δε- precantium , quam a pirat, o vult, mkn i opponitur quod ab ipso , ut mi , imperatur ... Iroe Dei igitur θ resim vasti , quando ipse , qui irasitu , Opatulatur cyb resisii omnino non valet quando se γad ulciscendiim excita , θ' ipse precem, gres et suu- dii tir , non aspirat. . ' Nonnulla objicitini Novatores. Christus praesicribens oranti modum , Matth. s. nihil de Invocatione Sanctorum t'didit. χ'. Apostolus Rom. Io: ait: auomodo invocabuης , in q-m non crediderunt Z quibus verbis explosit invocationem Sanctorum , cum . in ipsos credere non suqeat. Sanctus Shrysostomus in caput, secun
300쪽
Dp CDLTU ET INVOCAtto NE . dum ad Colos . Neque enim tam facili Deus a nuit S chm alii prὼ nobis orant , tit cum lasimei ordismus, etiamsi plurimis malis plenissimi. Ergo frustra & eontra Dei verbum Sancti invocantur. Certe qui hanc conclusionem lath insulsam ,
tamque absurdam eliciunt , victos se demonstrant. Namque I 'ex oratione Dominica aeque liceret concludere , neque Christum invocandum , neque suffragia viv/ntium exposcenda,
quia in hac orandi formula Ghrastus nihil tr didit de hujusmodi invocationibus. Quid ita quia exposuit duntaxat quae essent petenda, non vero quomodo peti deberent , 1'. Apostolus arat de infidelibus qui ., cum de Claristo nihil audierint , non possunt illum invocarς ad salutem. sed qii id ad rem praesentem pSanctus Ch ysostomus reprehendit peccatores, qui minime de sua salute solliciti Sanctorum precibus innituntur: quare non ipsam Sanetoriim invocatiotiem perstringit, sed abusum e tum, qui in patrocinio Sanctorum requiescunt, ut liberius suis cupiditatibus indulgeant. Nohis piaesertim opponunt verba Apostoli Col. 1. Concilii Laodiceni, & Theodoreti : sed ea est- posuimus initio capitis primi:
Ai ct quomodo Sanctorum Reliquia sunt
h. o Rimo , dogma catholicum est, Sancto.
rum reliquias esse venerandas. Ita Conineilium Tridentinum definit sess. 1 f. his ver- , his . Urmantes Sanctorum reliquiis fenerarionem