장음표시 사용
301쪽
isque honorem non deberi ; vel eas aliaque sacra monumenta a Fidelibus inutiliter honorari ; atque eorum opis impetrandae causa Sanctorum memoriss frustra .frequentari , omnino damnandos esse, prout jam pridem eos damnavit , ct nainc etias damnar Ecclesia.
Probatur haec definitio primo' ex Scriptura, in qua Reliquiarum honos commendatur crebris etiam miraculis Moyses Exod: I j. v. I 8. Ossa Ioseph honorifice transtulit, dicunturque propheiasse, Eccli. M. V. I Aquae Iordanis pallium Eliae reverentes dividuntur, A. Reg. cap. 2. v. 8. Mortuus suscitatur eontactu cadaveris Elisaei, Regum cap. I 3. v. 2. Multi sanantur per sudaria& semicinctia Apostoli Aet. I9. V. Hἰ . . Probatur 2'. ex constanti Ecclesiae traditione , cu us tres locupletissimos testes ex bene multis proferimus 'anctus Chrysostomus ho- mil. I 6. In secundam ad Corinthios sc scribit, Septiliam servorum Criιcifixi Regis ateis splendidior furit ..... accedentium si dio. Nam ct is, qui purpura intatur est , ad illa sepulchra se confert ut eae amplectatur ; Abiectoque fastu supplex stans Sauctos
deprecatur. AtDe id non Romae Jotam se ii qui piam viderit,sed etiam Constantinopoti. Nam ct hic quoque Constantinum Magnum plius ingenti honore βaffecturum existimavit, si eum in piscatoris vestiabulo deponAer. atio 1 e sunt Imperatoribus in palatiis ianitores id in tumido piscatoribus sunt Im--peratores. Tum describit virtutesplurimas, quas Deus per Sanctorum Reliquias operatur. Sanctus Hieronymus sic Vigilantium sacrarum Reliquiarum contemptorem inscctatur libro adversus illum Haereticum. Maia facit ergo Romanui Episcopus, qui super mortuorum hominum Petrpo Pauli secundum nos ossi veneranda , Ic
302쪽
los eorum Christi arbitratur altarias Et nostsolism tinias urbis, sed totius orbis errani Episcopi noti morem univei alis Ecclesiae sedulo quatio I qui coponem Vigilamium contemnentes , ingrediuntur diasticar mortuorues, in quibus pudiis vilissimus , ct favilla nescio quae jacet linteamine convoluta k tii polluta omnia polluat s nempe se-Cunduri errorem Vigilantii. porictum iis rerras nitimas deportandum s Si sanctus Doctoi contra Vigilantium se invehitur , an ho, potiori jure in Calvinum G sectatores ejus eX- eandesteret , qui post fidem motibus totiu)orbis per duodecim secula ab aetate sancti Hieronymi confirmatam , ea inhumanitate ini Sanctorum tumulos & cineres debacchati sunt squam ipsi etiam Barbari exhorrerent. Tertius testis ejusdem Traditionis adducitur sanctuqAugustinus lib. i5. contra Faustum , 8c libν 8rti de Civis . Dei capite secundo citatis Pan 26 i. 2 1. & 263. od autem haec Traditio ab Apostolis e a- fiet , probatur ex hac sancti Augusti nr regula lib. q. contra Donat. cap. 24. Quod universa tenet Ecclesia , nee Conciliis institutiim , sed semper retentrim est . non nis autior itate Apostolicss traditum rectissimi creditus. Atqui honos sacri Reliquiis semper est delatus, etiam ante Omnis Concilii o Hebrationem Namque ex Eusebio lib. 7. Hist, cap. 19. Cathedra sancti Jacob t
stianis religiose servata esst usquh ad illud tempuς quo sua ni historiam scribebat. Ossa senecti Ignatii , Apostolorum coaevi , Roma Antiochiam honorifice sunt deportata , & in capsa te posita sicut thesaurus. in appretiabilis , intiuirant acta ab eju uel discipulis conscripta. Id Aa im testatur epistola Ecclesiae Smyrnensis de
303쪽
ossibus sancti Polycarpi , sancti Joannis Evan gelistae discipuli apud hui biiura lib. 4. Hilti
i GP. Mi , inquat, postmodum ossa combusta pretiosi is gemmis cliniiara , tibi secebat, condidi-h qtio etiam in loco, praestante Domino Jolemnes h fgemus celebresque conventus, maxime quidem in die Pagitionis eius. Obiciunt 1'. Heterodoxi et Matth. 23. Iuda: Ia Christ0 Domino culpant r, qu od Prophe a a xum monum ema ad ornarent. kISO. Nego anteced*ns : ham praeterquam quod nul -ν lus ex uentiquioribus hunc locum sic inter Pretatus legendi paret Christum non a a guere sepulchrorum constructionem , sed Jur daeorum impietatem , qua ab initio Persecutit lant Prophetas 1 patres eos occiderunt, filii fingunt se detestari hanc impietatem, extruen- 1 ιeS honorifica monumenta ; cum Ipsi interint
11 Ansectentur Prophetas, qlii eos coiripiunt, dci 1ia Per generat jθnes lingulas usque ad Ioannem- si Iaptistam & ipsummet Messiam, quos crudeli-
iter enec runt. Nonne etiamnunc Concionato, Ies idem argumentum contra Peccatores Conini xorquent; eos, qui olim ab impiisi persecutio-j nem passi sunt , laudant dc colunt ut Sanctos ,& ipsi non advertunt se similiter calumniari viros pios, qui a nepotibus suis beati es sanctii: celebrabuntur Z Objiciuut Σ'. Honor non tribuitur nisi prop- Ier excellentiam : atqui miliabit excellentia ini Ossibus & cineribus mortuorUm. Ergo. Distinoo minorem Nulla est excellentia absoluta , Concedo: relativa, Nego minorem. itaque nec Sanctorum offa , nec vestimema
Propter se praecise veneramur , sed Proprer: , quibus suo modo inservierunt . Unde' patet responsio ad alteram quaestionis Partem,
304쪽
εῖς DE CULTU ET INVOCATION quomodo Reliquiae Sancto tum nint honorandae. Itaque
R. 1'. Sanctorum Reliquiae non siint honorandε cultu absoluto , sed relativo duntaxar. Prima pars probatur, tum quia in Reliquiis nulla est excellentia absoluta : tum quia ex diis, elis creatura rationalis non debet charitate ibbiici rebus inanimatis. Secunda pars sequitur ex prima, nempe in Reliquiis non est excellentia absoluta, sed rela-tIva tantum, quatenus habent relationem moralem ad Sanulos moraliterque ad illos suomodo pertinent γ ergo debetur illis veneratio duntaxat relativa , hoc est, quae sic ad illas ter. minetur, ut non illis sistat,sed ad Sanctos trans eat : quemadmodum propter Regem honorantur Ministri ejus.
Ex his duo colliges. Primum, Reliquias plus
vel minus honorandas, secundum majorem vel minorem excellentiam Personae, quam respiciunt i v. g. plus honoris deferendum Cruci,
in qua passiis est Christus Dominus, qtiam cruci, cui affixus est sanctus Petrus. Secundum , cultum Reliquiarum inferiorem esse cultu Sanctorum , quos ill ae respiciunt ; quia excellentia illa relativa, quae Reliquiis competit, longe distat ab excellentia absoluta , quμ in Sanctis effulget, ut patet exemplo Ministrorum Regis, qui, cum in se non continrant totam excellentiam dc majestatem rFiam, non e dem honore, quo Rex ipse, amciuntur Unde concludimus contra nonnullos Theologos , Cxucem , sive veram , sive pictam non esse
colendam cultu supremo.Quod de Reliquiis diximus, idem dicendum
de Imaginibus , nimirum illas non debere ho norari cultu absoluto, nec eodem, quo earum
305쪽
C A P II T V. Tir crux Domini sit honoranda REspondeo : Crux , sive vera , in qua pasisus est Dominus , sive picta & sculpta, sive
manuum agitarione expressa, colenda est cultu relativo, juxta mox dicta capite praecedenti. Tres responsionis sunt partes. Prima, quae est: de vera Cruce, probatur audi
xitate & usu universalis Ecclesiae , uuae aqanno quo diligenti Helenφ Conitantini
matris Crux inventa est, Deo con tum piissimae Reginae adjuvante non sine miraculis, hoc salutis nostrae instrumentum singulari honore ubique prosecuta est. Rem , prout gesta est, narrant Scriptores seculi quarti. Sanctias Cyrillus Ierosolymitanus , qui potuit esse hujusce celebris invocationis testis oculatus, in epistola ad Constantinum Imperatorem,& Catech. 4.& 43. refert Christi nos ex omnibus mundi partibus ad adorandam Crucem Ierosolymam consuere solitos cum erogatis in singulos
hujus pretiosi ligni partibus plenus esset orbis, lignum tamen ip*im integrum semper perstitisse. Sanctus Anthrosius in Oratione Theodosii Magni addit, Helenam crucem in capite Regum levasse, ut Crux Christi an Regibus
adoraretur. Sanctus Paulinus epistola II. ad Severum Sulpicium , in qua testatur Ecclesiam instituisse festum in memoriam Crucis Per Helenam mirabiliter inventae. Idem Severus Xulpicius lib. 2. sacrae Historiae 1 Rumnus libi..Historiae; Theodoretiis lib. Hist. cap. 18. SO- Iases lib. I. ςaP. 13.& SoyomenuS libro a. cain
306쪽
a 83 DE C II TU ET NVOCATION fpitu Unde subit mirari Novatorum frontenis qui hanc historia ira ut moram fabulam explo-icium 1, tum quia Eusebius Helenae gesta recen iens lib. de vita Constantini , hujusce rei
non meminit: tum quia, Scrismores, qui Cam referunt, sesum invicem non concordant. Se
praeterquam quod Eusebius id commemorat in Chionico , quid potest filentium unius contra omnium testim Ouiu in λ illud quidem v riat in levibus circunstantiis, sed in rei summa conitam iis amum et Lobjiciunt 1'. Indecorum est & omnino Probrosiam , s filius honoret patibulum , in quo pater interiit. Respondeo hanc esse Gentilium & Iudaeorum impietatem quibus Crux Christi,ut eraet nocentis patibulum, sic Zc scandalum de stultitia: ipsis. aurem vocatis Judaeis & Gentilibus,Dei virtus, I. COUmh. I. V. 24. trophaeum Christi Mustoris , cattaedra docentis , tribunal Judicis , ex quo expoliam Principatus di Potestates, traduxit c sidenaer , palam triumphans illor in semetipso ,
Obliciunt α'. Si Crucem colere licer, quia 'sacrum Christi Corpus tetigit : colendus quoque asinus, quo Christus vectus est; colendumos Iudaeaeroditoris, cui Christus osculum impressit. xalsum consequens , ergo dc antece
Nego maiorem . namque illud est distri mi pis
inter inanima, 8c sensu rationeque praedita, quod haec non honorentur , nisi propter dignitatem dc excellentiam, quae in ipsis insiti illa vero honorari possint propter aliquam ad alia lΗ nore digna habirudinem. Secunda pars , quae est de imaginibus Crucis, sonstat ex universali Ecclesiae usu ; nam ex S.
307쪽
S A N CTORUM, &C. Chrysostomo homil. 6 i. tom. 6 Imperatores Crucis estigiem adhibebant id praesidium &honorem in suis diadematibus , vestibus , & armis ; ceteri vero ubique ex Theodoreto serm. 6. Contra Graecos : Groeci, Romani , ac Barbari cruaeifixum profitentur Deum, Crucisque signum veneranis iur. Et ex sancto Augustino sermone 38. aliasi 8. de verbis Domini cap. 8.uuiarpse honoratumserat
melassior in sine hujus sectili , prins honoraυit Cisarem in hoc βculo, ut terrarum Principes credentes prohiberent aliquem nocentem crucifigi, quod cum ma- γε insiliatione Iudaei Domino procurarunr, magna metiei ervi eius etiam Reges tu fronte nuncportari.Prohibuerunt etiam lege Prima , Codice de Sacro- sanctis Ε cclesis , ne Crux in pavimento conculcanda inscriberetur , quod Synodus Trullana Canone 73. sub anathemate interdixit.
Quin & ipsi Iconomachi honores verae Cruci aliisque dependi solitos illibate servaverunt , ex Nicephoro Constantinopolitano in Breviario.& sancto Joanne Damasceno libro secundo de imaginibuS. Dices : Ergo clavi quoque honorandi sunt: cum eorum similitudinem gerant, quibus Dominus confixus est.
Distingubsequelam. Clavi de industria effetias repraesentandium aliquem e clavis, quibus confixus est Dominus, Con Cedo ; quia cum ad illum habeant habitudinem,quamdam excellentiam rhlativam sortiuntur : Clavi casu, aut de induitria ad usum profanum formati, Ne go sequelam ; neque enim honoramus cruces fabricatas ad sustentandum ruinosum aedifi-
ciam, aut quaslibet imagines , nisi pietat sint in memoriam alicujus dignitate & sanctitate conspicui. Tertia pars, quae est de signo Crucis ma-
308쪽
aso DE CULTU ET INUOCATION anuum agitatione expressis, probatur. Ilbius sinii
Dis laudabilis est, quem Ecelesia ab exordio semper probavit, & quem Deus multis mir/culis commendavix. Atqui resis est usui signi Crucis: Ergo. Minor probatur ex Tertulliano, qui libro de
Corona milit. cap. a. sic habet I Ad omnem progressum, ad omnem aclitum ct exitum , ad lavacra , ad mensas, qciocunque nos conversatio exercet, fronis rem Crucissignacido terimus. Harum o aliarum δι
ii modi disciplinarums legem expostules , Scripturarum nullam invenies , traditio tibipraetendetur auctrix, consuetudo conservatrix, fides observatrix. En usus iversaliter receptus secundo seculo I nam
Tertullianus scribebat ineunte tertio. Quod aiij tem mos ille non prodierit ex Schola Montani, ut fingunt Novatores , demonstramus ex Oriogene , Tertulliani coaevo, qui homilia 6. in Ge- nec & s. in Exod. asserit signum Crucis habere vim fugandi daemones. Ex sancto Gregorio Nazianeteno, Oratione tertia ubi refert iplunt
ulianum Apostatam territum, signo Crucis fugasse daemones. Ex sancto Cypriano, qui Epistolas 8. sic scribit: Munimur frons , ut signum Dei ineolume servetur. Ex sancto Athanasio, qui in vita sancti Antonii narrat Sanctum Anach retam solitum armari signo Crucis adversus insidias & assuli us daemonum. Ex sancto Basilio Seleuciens , qui libro 1. de vita anctae Theclae scribit sanctam virginem signo Crucis ignem extinxisse. Ex sancto Basilio Caesariensi , qui Ithro de Spiritu-Sancto capite i . sic habet de Traditione : Dogmata ct instituta, qua in Eccles
praedicantur , quaedam habemus ex. Gyriia piri quaedam rursus ex Apostolarum Traditione .... quorumtiiraque parem vim labent ad pietatem . . . . ut quod
est o vulgatissmum primo lococommemorem,
309쪽
S ANCTORUM , &c. 2 Im signo crucis eos qui spem collocarunt in cissum , ' signemus; quisscripto docuit Z Ergo usus signi Crucis ex Schola non Montani , sed Apostolorum prodiit. Eumdem usum sanctus Augustinus vindicat conrea Manichaeos illum deridentes , libro contra Faustum. C A P u T VI. Gram ImEines pingere aut honorare liceat PR. DRimo; in veteri lege Deus imaginurri
t usum prohibuit, sed prohibitio illa fuit
juris positivi duntaxat, non naturalIS , ac Proinde rescindi potuit, & de facto abrogata est Promulgato Evangelio. Prima pars probatur. Exodi 1 o. v. Non faeies tibi sculptile, neque omnem smilitudinem , qu
in caelo es desuper, ct quae in terra deorsum, nec eorum, quae sunt in aquis sub terra, non adorabis ea, neque cois. Idem habetur Levit. 2s. V. r.& Deuta
6. v. Ir. Hinc Pictores & Statuarii a Republica Iudaeorum arcebantu , teste Philone & Origene lib. 4. contra Celsum. Ut de Tertulli
nus lib. 4. contra Marcionem capite h. concludit, Moysem & Eliam cum Christo in monte colloquentes agnitos fuisse a Petro in spiritu, - non ex imaginum fide, Neque enim, inquit, imagines eorum veι statuas populus habuisset disimilitu-net, tege prohibente. Secunda pars, nempe prohibitionem illam fulta iuris positivi, probatur 1'. quia Deus ei der0gavit ; namque Num. et r. v. 8. ipse jussit erigi serpentis aeneam figuram ; sed extraordinario prae ro, inquit Τertullianus libro de id lolatria capite imitare Mosem , ne facias adver-- - N ij
310쪽
13α DE CULTU ET INVOCATIONE tias legem simulacrum aliquod, nisi ct tibi Deus jusris.
Exodi cap. 2 s. v. 8. Deu S ex Utraque parte oraculi duo Cherubim fieri imperavit. 3. Regum cap. 6. U. 29. Salomon omnes parietes templi
Pex ci uitum sculpsit variis caelaturis; & fecit in eis Che ubina, & quidem ino inspirame ,
cum templum sic ornatum majestate sua imple--rit, 3. Regum cap. 8. quocirca Ioses 38s contra Appionem , Salomonem temere Psccari arguit. Probatur 2'. quia imago non est re
per se mala , sed Plane indifferens , quam si ut in usum pravum, sic & in bonum convertere possiimus ; juvat enim ad construandam gratam mem0riam virorum Illustrium , qui de nobis S de patria bene mesiti sunt ; proVocatque ad imitandum eorum virtutes. Id concc- dant ad versarii necesse est , cum plures apud . se retineant imagines etiam Christi Domini, Saoctorum , qui in Scripturis laudantur nec Propterea arbitranxur se peccata in legem sive naturalem , sive disinam, quid ergo nobis opponunt praecepta legis Mosaicae, quam si non observant, quamque consentiunt per christum fuisse abrogatam 3 Deus imagine udaeis idololatrjam propensis interdixit, nod hristianis. - δR. Secundo , Itaque in lege nova nullum exetat praeceptum pingendi aut non pingendi ima ines, hac enim de re altum silentium sive in .vangelio , sive in Epistolis Apostolorum , sed Christus illam, utpote indifferentem per se νdeterminandam teliquit Ecclesi* prout viderit, spectatis circunstantiis , Periculosam aut uti.
jem Fidelium saluti. R. Tertio, primis Ecclesiae seculis fuit aliquit trisaginum urus , sed rarior, & alicubi interdi ou j Tres sunt partes.