장음표시 사용
351쪽
dum esse censent cruditi. Hic novae opinionis magis auctor , quam Pelagianae jam profligatae sectator, docuit hominem sine grati posse quidem orare , bonum velle, sed nullatenus op rari posse , ex S. Augustino lib. 2. ad Bonifactum c. 8. Hinc idem Sanctus Doctor nomina. xim contra Iulianum acuit calamum. PARA GRAI Hus III. De Sem elagianis.
CUm Sanctus Augustinus Pelagianos ubiquς
proscriptos insectaretur , nonnulli scriptis ejus commoti sunt , ac prae ceteris Monachi Adrumetini in Africa, quasi liberum arbitrium
Per gratiam destrui docerot , spa libris editis de gratia & libero arbitrio , & de correptione dc gratia,quos misit ad Vesentinum in MonasteriqAdrumetino Praefectum, illos facile placavit. Longe dissicilius fuit compescere Monachos Massilienses in Gallia, qui ex posteriori libro de correptione & gratia sicandalum passi, novum bellum instaurarunt eo periculosius, quod essent viri pietate & doctrina insignes, ex saneto Proopero epist ad S. Augustinum.Hi in articulis praecipuis a Pelagio diuidebant , nam cum Catholicis confitebantur peccatum originale & gratiae
necessitatem non solum ad bene operandum, sed etiam, ad credendum. Sed audire non pote Iant, i . voluntates humanas a Deo praeveniri ;a'. perseverantiain esse speciale Dei donum, quod quibusdam justis denegatur. Idaeo fusius explicata, probata leguntur Tractatu de Incarnatione, ubi de merito Christi , p. zos. & seq. Praeterquam quod errores Semipelagianorum damnati fuerunt in Pelagio , contra illos ev
352쪽
334 DE GRATI . CHRI ST I. presse scripsertini sanctus Augustinus libris de dono perseverantiae , & de praedestinatione Sanctorarii, S. Prosper, S. Loo , & alii bene. multi, ac tandem pronunciavit Concilium Arausicanum secundum anno s 39. sub Felice IV. Sic enim habet Can. 3. Si quis dixerit ad in-- vocationem humanam gratiam Dei posse conferri, nos autem ipsam gratiam facere ut invocetur a nobis, contrassicit Isaiae Prophetae. dc Can. Siquisficu augmentum ita etiam initium fidei ipsumque credulia ratis Uectum , non per gratia donum ,'d nobisn ruraliter inesse dicit , Apostolicis dogmatibus adversa rius reperitur. & Can. T. Si quis per natura vigorem bonum aliquod, quod ad salarem pertines viis aeternae , cogitare ut expedit, aut eligere posse coormat absque iliuminatione ct inspiraticine Spiritat- sancti haeretico fallitur spiritu. Quae hactenus contra Pelagianos & Semipelagianos fuerant definita, Concilium Tridentinum constabilivit tribus canonibus sessionis Sic enim habet Can. i. Si quis dixerit hominem
sivis operibus , quae vel per humana natarae, vetperlegis doctrinam sant , absque divina per Iesιm-ciri- sum gratia posse justificari coram Deo , anathema fit. Can. a. Si quis d:xerit ad hoc sotam divinam grariam per Iesum Christum dari tit Deilius homo justὸ vivere ... possit. . . anathema j t. sc Can. 3. Si quis dixerit, sene praeveniente Spiritussancti inspiratione,
atque ejus alutorio, hominem credere , sperare , diligere , aut paenitere posse sicut oportet, ut ei iustifca-νionis gratia conferatur : anathema sit. PARAGRAPHUs IV.
P Raedestinatiani ab impio dogmate sic dicti,
ex scriptis sancti Augustini male intest cetis
353쪽
Dε GRATIA CHRISTI. 33s docuerunt adversus Semipelagianos I'. Deum praedestinate ad damnationem aeternam , quae est mors secunda ; de ad peccatum , quod est mors prima ; ι'. Liberum hominis arbitrium post Adami, peccatum fuisse extinctum ; 3O. Deum non velle salvare nisi electos; 40. Christum mortum esse duntaxat pro illorum salute. uaestio movetur in Scholi S , num revera extiterint Praedestinatiani ; sed sive extiterint , sive non extiterint, satis est ad nostrum instituatum , quod doctrina sancto Augustino & gratiae .efficacis defensdribus falso astripta, in se damnata fuerit ut impia , sicut revera damnata est, 3 o. in Concilio Arelatensi tertio, in quo Lucidus hanc impietatem retractare coactus est. Εjus retractationem integra in refert Hincnaa-xus lib. de Praestinat. cap. s. 20. in Concilio Arausicano icundo C. . his verbis: me etiam fecundum Fidem Catholicam credimus , qtiod accepta per baptismum gratisi,omnes baptizari, Christo auxi liante ct cooperame, quae ad sesurem Vimae pertinent, possini ct debeant , se fideliter laborare voluerint , a implere. Aliquos vero ad malum divina potestate prα desinatos esse , non solum non credimus, sed etiamssim qui ramum malum credere Velint , cum Omni detestatione illis anathema dicimtis.
Objiciunt contra Concilium Arelatense, Io. illud esse supposititium; Eo. fuisse conflatum ex Semipelagianis , qui ut male affecti contra S. Augustinum, genuinos ejus discipulos clam
Sed temere id dicitur, tum quia nullus hactenus illud Concilium in dubium revocaverat, Hincmarus ejus meminit, & ut diximus, retractationem Lucidi integram refert; tum quia
magni viri in illo Concilio sederunt, ut Prag-
354쪽
matius Augustodunensis, Sc si credimus Baro- lnio, Claudius Bizuntinus. Adfuit quidem Fau- lsius Regiensis' cujus opus de Gratia & libe., TO arbitrio tanquam Semipelagianismum re- ldolens reprobavit Gelasius summus Pontifex : sed praeterquamquod Concilium Arelatense non subscripsit illi operi, solum ejus episto
lae ad Lucidum, quae est catholica, credendum est fauitum an te mortem errores revocasse , cum in Ecclesia Regiensi colatur ut Sanctus die II. Januarii, nomenque ejus retinuerit martyrologium Gallicanum. Gollaescalcus Monachus nono sedulo accusatus est restauratae Praedestinati ante haeresis., Coaevos habuit defensbres ,& etiamnunc plures illum laudant quasi strenuum doctrinae san. cti Augustini vindicem adversus calumnias, quibus SemipelFiani S. Doctorem uti Prae. destinatianum infamare non erubuerant. Nihi-ominus Rabanus Moguntinus , & Hincmarus Remensis Gothescat cum tanquam gyrOvλ'. gum & corruptis moribus Monachum pinxerunt, ejusque personam & doctrinam damnarunt , ille in Concilio Moguntino , lite in Con- cilio Carisiaco, ubi Gothesicalcus virgis caesus, Sacerdotii honore spoliatus & in carcere conis clusus est donec sententiam silam retractaret, . - in qua usque ad mortem permansit. Quidquid sit de Gothescalco , recensiti Praedestinatiano, Tum errores proscripti sunt in Conciliis Mo-guntino , Carasiaco, Valentino , ac tandem in Tullensi , ad quod convenerunt Episcopi ex duodecim provinciis. Concilium quidem Ua- Ientinum reprobat Carisiacos Canones , sed lverbolenus propter simultates quasdam , quae I
Episcopos inter utriusque Concilii intercesse-
355쪽
DE GRATr A CHRISTI. 33 rant; nam legenti patebit omnes ejusdem fuissis sententiae circa quatuor capitula Praedestinatia
PARAGRAPHUS V. - De Lutheranis ct Calvinianis.1 Utherani & Calviniani Praedestinatianorum 'impietatem non solum amplexi sunt ; sed &portentosos haeten usque inauditos errores addidere. i'. catum originale esse ipsammet concupiscens , ouae cum in baptisatis remaneat,
1'. Peccatum in baptismo , seu in justificatio
nes non deleri. 3'. Omnia opera Iustorum esse peccata, ut constat ex catechesi Calvinistarum pro Dominica xl x. ubi sic habetur : Encore que nos aeuures vent belle apparence par dehors sont-elles mativa ses, parce que ie coeur es pervers, tequel Diea regarde. Et in lectione sequenti pro Dominica vigesima, Magister sic interrogat discipuluin: Commem nothonMs oeuiser ne sontis elles par ignes d'Are accepieespui ti'elles procedent du nint - Eorit Z Respondet discipulus : Non pas, a cause qterly a tofours quel ques infirmitea de noire chair mmer parmi, doni elles Ioni Duillies. 4'. Deum peccatorem justificare per meram condonationem , & non imputationem , eo fere modo , suo Princeps gratia sua reum absolvit, & eximis a poena capitali quam Prom ritus est.
Veram hominis justitiam , seu formam
iustificantem non esse aliquid creatum animae 'Inhaerens, quo tanquam formali nitore redda
tur sanista, grata Deo : sed esse, vel secundum Tom. II. P
356쪽
338 DE GRATIA CHRIsTI. Osianchum Lutheranum, justitiam Dei essenti lam , qua formaliter est justus : vel justitiam domerita Christi Domini, secundum Calvinum,
lib. I. Instit. cap. 7. Parag. a. ubi sic scribit: t ijustificationem simpliciter isterpretamur acceptarietionem, qud nos Deus in gratiam receptos projustis habet,eamque in peccatorum remissione,ae justitia Christi imputationepositam esse dicimus, tit pro justis in Christo censeamur , qui in nobis non sumus. Et Luthe rus in caput secundum epistolae ad Galatas:
Eeto fide apprehensus di inhilitans Christis est ius
τia Chrsiana, propter quam Deus non reputat justos, o donat vitam aeternam. Hinc apud ip vulgare effatum , Sota Fides es quae justifica ita Calvinus in antidoto ad Concilii Tridentini canonem II. sess. 6. Ut autem definiant quaest illa rides, Tripliceta Fidem distinguunt, scilicet historicam, qua credimus Vera quae enarrantur in
Scripturis, & de qua loquitur Apostolus Heb. xi. Fide intelligimus aptata esse secula verbo Dei:
Fidem miraculorum, de qua I. Corinth. I . Si hab ero omnem Fidem, ita ut montes transferam,& fidem eromissionum, qua confidimus Deo nobis specialiter promittenti remissionem peccatorum. Porr0 haeretici hanc solam postremam fidem justificare contendunt. Fides autem illa, ut justificet, debet secundum illos esse adeo certa ut nullus si justiis , nisi certo credat, & apud se statuat se esse jus uin, seu peccata sibi non imputari. Quin Calvinus & ejus sectatores ulterius progrediuntur ;volunt quippe justificatum non solum debere pro certo tenere se eme justum , sed etiam praedestinatum 1 sicque Fides jusstificans sit apud ipsos Fides, qua certo credimus nos esse praed
stinatos. Verὸ melis non est, ait Calvinus lib. 3.
357쪽
DE GRATIA CHRisTI 33'. Instit. cap. t. parag. I S. ni ilui divinae ergase benevolentiae promi nibus fretus, indubitatamsalutis expectationem praestimit. Iamvvo ex eo principio concludunt, I . omnes homines aequaliter esse justos;cum omnium justitia sit Christi obedientia fide apprehensa; Σ'. Iustos non peccare, hoc est Peccatum eis non imputari, quandiu illam fiduciam habent; 3'. neminem a justitia recedere , iris amittendo fidem , ac proinde omne peccatum habere infidelitatem conjunctam, sive per quodlibet peccatum fidem amitti. Unde Lutherus lib. de capi. Babyl. ait Nulla peccata possunt damnare , nisi sola insidelitas ; 4'. omnia Peccata Praedestinatorum quantumcunque atrocia esse venia. Ita ; reproborum etsi videantur levia , esse tamen mortalia; iustitiam nunquam posse amitti secundum Calvinistas ; proindeque qui post fidem & iustificationem ad peccata redeunt ex diffidentia , eos nec Veram fidem, nec veram unquam habuisse justitiam; 6 S Cramenta in eo tantum prodesse , quod fidem excitent, quatenus sunt pignora promissionis divinae nobis ; & verba saeramenis torum non esse consecratoria, sed concionalia; quia sola concio apta est ad fidem exci-rangam; 7'. solis praedestinatis Sacramenta prodesse , juxta Calvinistas; quia soli habent cer- titudinem & fiduciam , quod sint praedestinati. Cum autem difficile sit habere talem mduciam, quae omnem dubitationem excludat, docent illam esse Dei donum. Hinc in Cat
chismo pro Dominica I 8. ubi de Fide justificante sermo est, de ea sic interrogat Magister;
discipulus : LEcriture notis ensetne que e'est tina singulier de Dieu. comment i R. Parce que --
358쪽
; o DE GRATIA CHRIsTr. entendement est trop debile, O nos deglas trapeηῶ
serois incomprehensibie , ct nous fortiste en certitude scellant , imprimant les promesses de satur en nos
Quod si illis objicias Fidem qualemcunque 'esse actum a nobis elicitum , ac proinde juxta eorum doctrinam concupiscentia infectum, &minus idoneum ad justificandum.. Respondebunt, Fidem justificantem duobus
modis spectari posse: 1'. ut opus ab humana Voluntate profectum , & hoc modo concedunt eam non justificare propter rationem allatam; 2'. ut organum , seu initrumentum , quo justitia sive Dei sive Christi apprehenditur, & hoc
sensu est instrumentaliter non vero meritorie justificans et quemadmodum manus, qua pau-Per eleemosynam a divite recipit , dici non debes, nec potest causa meritoria eleemo
Porto etiam si Fides iustificet in haereticorum sententia ; vera tamen Fides non est sine operibus. , inquit Lutherus in caput I s. Genestos, has virtutes esse insignia Dei dona. Scio fidem sine his donis non exsere ς sed nunc nobis quaestio es id cujusque proprium De tenes manu varia semina, non quaero ego , quae quibui conjuncta sint, sed quae cujusque propria virtus D. Hic apertὸ dico, quid faciat so a Fides, non cum quibus virtutibus conjuncta sit. Eamdem sententiam sequuntur Calvinistae in suo Catechismo pro Dominca vigesinia, ubi Magister sic in te rogat: Pot ons-notis croirepour etre iustisiez, sqns Dire bonnet oetivres 2 Reia pondet discipulus tu es impossble . ear eroire eη Iesus christ, ι'estis recevotriet quilae donne a noti.
359쪽
a & respondet discipulus : It en est ainsi. Ergo in sententia Heterocloxorum justifica-- tio non est sine mutatione ; cum fiat per actume fidei quae in justificato bona opera producit. a Verum illa mutatio non est essentialis , nec in-t trinseca justificationi , sed quid mere consequens : Sola fides necessaria est ut iusti simus , ait Lutherus in caput secundum epistolae ad Ga-ἰ, lat. Cetera omnia liberrima, deque praecepta amplius,
neque prohibita. Si conscientia dicta , peceasti. Responde, Peccavi. Ergo Deus puniet, ct damnasit; non. 1 At lex hoe dicit, s d nihil mihi cum lege. Θιare ' quia . habeo libertatem. Et in argumento ejusdem epi- Summa ars re sapientia Christiana est nescire Iegem, ignorare praecep ta, ct totam justitiam actiυam. Luthero concordat Calvinus lib. Instit. c. I'. o Hos omnes & singulos errores Concilium Trid. anathemate percellit, scis s. can. dcs sessis. viginti duobus canonibus omnino consulendis.
M Ichael Baius, Academiae Lovantcnsis Do
istor dc Decanus, redux ex Concilio Triclentino, ad quod missus fuerat a Philippo χ- / cundo Hispaniarum rege , 78. propositiones evulgavit , quarum sic se habet, Nussum est
peccatum ex sua natura veniale ; sed omne peccatum meretur aternaris poenam. 2I. Humana natura sublimatio ct exaltatio in consortium divinae nartira
debita fuit integritati prima conditionis, o proindemturalis dicenda est, o non supernaturalis. Ex quo
360쪽
DE GRATIA CHRISTI.propositione sequitur s . Deus ηon potuisset ab DLxio talem creare hominem , qualis nunc nascitur. 2 s.
Omnia opera infidelium sunt peceata. 3s. Omne qmd sagit peccator via fervus peccati pereatum est. Cui propositioni respondet I 6 Non est vera legis ebedientia sine charitate: & o. In omnibus suis a&bus peccator servit domisanti cupiditati. Ex quibus principiis eruuntur tres sequentes propositi nes , silicet,quae sic jaceri Desinitiva haeest etentia, Deum homini nihiI impossibile praecepto, fatio attribuitur Augustino , cum Pelagii β. 8c 6s. Sola violentia repugnat hoctinis libertati naturali. &66. Homo peccat etiam damnabiliter in eo quodnecessariis cis. Damnatas hujusinodi propositiones a Pio v. anno I & a Greg. XIII. anno Is79. reVineavit Baius anno I s 8o. Sed errorum ejus scimtillae in Jansenio ejusdem Arademiae Doctore, di postmodum Episcopo I prensi , in majus incendium exarserunt, cui ut se opponeret Urb nus VIII, iterum damnavit Baii propositiones, confirmavitque Bullas Pii V. & Gregorii XIII. Sed receptae non sent in Galliis: anno quidem 36 44. delatae sunt ad sacram Facultatem ritu sensem ab ejus Syndico , qui hoc unum obtinere Potuit, nempe ut Baccalaureis non liceret propugnare in suis thesibuspropositiones in Bublis proscriptaS. Dices pro quinquagesima- quarta tali propositione ; nullus sub Deo justo miser esse potest sine sita culpa i atqui si homo talis cre
Tetur, qualis nunc nascitur, sine sua culpa esset miserrimus. Namque I '. morti,& innumeris corporis aerumnis subjaceret; iv. Legem n turalem implere non posset, nec proinde peccae in vitare propter ignorantiam & concupistemtiam, quae sine gratia moralem peccandi ne